← Tüm mevzuat · Uygulamada aç

4458 SAYILI GÜMRÜK

Karar · No: 200915481

Resmî kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=200915481&MevzuatTur=20&MevzuatTertip=5

Giriş

4458 SAYILI GÜMRÜK
KANUNUNUN BAZI MADDELERİNİN UYGULANMASI HAKKINDA KARAR

Bakanlar Kurulu Kararının
Tarihi : 29/09/2009 No :2009/15481

Yayımlandığı Resmî Gazetenin
Tarihi : 07/10/2009 Sayısı :27369

Ekli “4458 Sayılı Gümrük Kanununun Bazı
Maddelerinin Uygulanması Hakkında Karar”ın yürürlüğe konulması; Devlet
Bakanlığının 15/9/2009 tarihli ve 20299 sayılı yazısı
üzerine, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 16, 74, 131,
132, 141, 167, 169, 195, 202, 214, 215, 221, 225 ve 237 nci maddelerine göre, Bakanlar
Kurulu’nca 29/9/2009 tarihinde kararlaştırılmıştır.

BİRİNCİ KISIM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve
Tanımlar

MADDE 1 – Amaç ve kapsam

MADDE 1- (1)
Bu Kararın amacı; 27/10/1999 tarihli
ve 4458 sayılı Gümrük Kanununun bazı maddelerinin uygulanmasına
ilişkin usul ve esasların düzenlenmesidir.

(2)
Bu Karar, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 16, 74,
131, 132, 141, 167, 169, 195, 202, 214, 215, 221, 225 ve 237
nci maddelerinin Bakanlar Kurulu Kararı ile düzenlenmesini
öngördüğü hususları kapsar.

MADDE 2 – Dayanak

MADDE 2- (1)
Bu Karar, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 16, 74,
131, 132, 141, 167, 169, 195, 202, 214, 215, 221, 225 ve 237 nci maddelerine
dayanılarak hazırlanmıştır.

MADDE 3 – Tanımlar

MADDE 3- (1) 4458 sayılı Gümrük Kanununda
yer alan tanımlara ek olarak bu Kararın uygulanmasında;

a) Aile ünitesi: Bir bütün olarak
karı-koca ve 18 yaşından küçük çocukları,

b) Alkol ve alkollü ürünler:
Türk Gümrük Tarife Cetvelinin 22.03 ila 22.08 pozisyonlarında yer
alan ürünleri,

c) Ambalaj: Balya halinde ithal edilen
saman, kağıt, cam elyafı ve talaş gibi malzemeler hariç olmak üzere, eşyanın
dış ya da iç paketlenmesi, sarılması, katlanması, tespiti veya ayrılması
amacıyla ithal edildiği şekilde kullanılan veya kullanılacak olan malzemeleri,

ç) Bilimsel alet, cihaz veya malzeme:
Teknik özellikleri ve kullanım amacı esas olarak bilimsel faaliyetlere uygun
bulunan alet, cihaz, sistem veya diğer aletler ile bunların aksesuarları ile
bakımı, muayenesi, ayarı veya tamiri için özel olarak imal edilmiş yedek parça
ve malzemeleri,

d) Bilimsel araştırma: Matematik, fizik,
tıp, kimya, biyoloji, jeoloji ve meteoroloji gibi bilimsel bir alanda yapılan
her türlü deneysel çalışma ve gözlemi,

e) Dahili trafik:
Türkiye Gümrük Bölgesinde bindirilen veya yüklenen insan veya eşyanın
yine Türkiye Gümrük Bölgesinde başka bir yere indirilmesi veya
boşaltılmasını,

f) Dökme eşya: Levha, kangal, profil,
kütük, firkete, her türlü boru, rulo sac ve pik gibi ambalaj olarak sayılabilen
veya ambalajlanmış eşya dışında kalan; maden cevheri, mineraller, hurda demir,
kömür, hububat, hayvan yemi, küspe, çimento, klinker, ponza, suni gübre, mucur
gibi ambalajlanmamış ve genellikle yükleme ve boşaltması mekanik vasıta ve
tesis gerektiren her nevi gaz, sıvı ve katı maddeleri,

g) Etkinlik:

1) Ticaret, sanayi, tarım veya el
sanatları sergisi, fuarı veya benzeri bir gösteri veya teşhiri,

2) Esas itibarıyla yardım amacıyla açılan
bir sergi veya yapılan toplantıyı,

3) Bir bilim dalını, güzel sanatları, el
sanatlarını, sportif, bilimsel, eğitimle ilgili veya kültürel bir faaliyeti
teşvik etmek, uluslararası dostluğu geliştirmek amacıyla organize edilen bir
sergi veya toplantıyı,

4) Herhangi bir uluslararası teşkilatın
veya teşkilatlar grubunun temsilcilerinin toplantısını,

5) Resmi veya kutlama amaçlı temsili bir
toplantıyı,

ğ) Ev eşyası: İlgili kişilerin evinde
şahsi olarak kullanacağı veya ev ihtiyaçlarını karşılama amacına mahsus eşya,
mobilya ve benzeri malzemeleri,

h) Geçici ithalat izni: İthalat
vergilerinden tam muafiyet suretiyle verilen izni,

ı) Gümrük kıymeti: Kanunun 23
ila 31 inci maddelerinde tanımlanan kıymeti veya kıymetin tespit edilemediği
hallerde, eşya ile ilgili herhangi bir belgeden saptanan
veya gümrük idarelerince belirlenen kıymeti,

i)
Kanun: 4458 sayılı Gümrük Kanununu,

j) Kişisel eşya: Gerçek kişinin kendi
kullanımına mahsus, gayri ticari nitelikteki eşyayı,

k) Kişisel kullanım:

1) Dördüncü Kısım
hükümlerinin uygulanması açısından, taşıma aracının ilgili kişinin,
kendi kişisel amaçlarına yönelik gayri ticari kullanımını,

2) Beşinci Kısım
hükümlerinin uygulanması açısından, profesyonel veya ticari nitelikli
bir faaliyetle ilgili olmamak koşuluyla ev ve özel hayatın gerekleri ile ilgili
ihtiyaçları karşılama amacına yönelik kullanımı,

l) Kriz hali: Tabii afetler, tehlikeli ve
salgın hastalıklar, büyük yangınlar, radyasyon ve hava kirliliği gibi önemli
nitelikteki kimyasal ve teknolojik olaylar, büyük nüfus hareketleri gibi
durumları,

m) Minibüs: Yapısı itibarıyla sürücüsü
dahil 9 ila 15 oturma yeri olan ve insan taşımak için imal edilmiş bulunan
motorlu nakil vasıtasını,

n) Motorlu özel nakil vasıtaları: Otomobil
ile bunlarla birlikte getirilen römorklar ve karavanlar, motosikletler, özel
uçaklar ile diğer eğlence ve spor amaçlı vasıtaları,

o) Motorsuz özel nakil vasıtaları: Her
türlü bisiklet ile kürekli kayıklar ve kanoları,

ö) Müsteşarlık: Gümrük Müsteşarlığını,

p) Otomobil: Yapısı itibarıyla sürücüsü
dahil en çok 8 oturma yeri olan ve insan taşımak için imal edilmiş bulunan
motorlu nakil vasıtasını,

r) Palet: Üzerinde bir miktar eşyayı
mekanik avadanlık yardımıyla istiflemeye ve taşımaya uygun olarak, yekpare
olacak şekilde birleştirmeye imkan veren, taşıyıcılarla ayrılmış iki düzlemden
ya da ayaklar üzerine oturtulmuş tek bir düzlemden ya da hava taşımacılığına
uygun olarak hazırlanmış özel bir düzlemden oluşan ve yüksekliği forklift veya
paletli bir çekici ile kaldırmaya uygun olabilecek asgari ölçüde olan aracı,

s) Sınır bölgesi: Bu konudaki istisnalara
bakılmaksızın arazisinin bir kısmı bu bölgenin içinde kalan yerel idari
bölgeler de dahil olmak üzere, bu konudaki mevcut anlaşmalar saklı kalmak
kaydıyla, kuş uçuşu olarak sınırdan içeriye 15 km’yi geçmeyen bölgeyi,

ş) Şahsi eşya: Kişisel eşya ile aile
ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik kullanım alanı ve miktarı göz önüne alınarak,
ticari amaç taşımadığının anlaşılması halinde serbest dolaşıma girişine izin
verilen ev eşyasını, motorlu ve motorsuz özel nakil vasıtalarını ve aile
ihtiyaçlarını karşılayan eşyayı,

t) Taşıma aracı: İnsan ya da eşya naklinde
kullanılan herhangi bir araç ile eşyanın istiflenmesinde, korunmasında ve
emniyetinde kullanılacak takımlar da dahil olmak üzere yedek parça, normal
aksesuar ve teçhizatı,

u) Taşınabilir alet ve cihaz: Elle
kullanılmak için imal edilmiş veya özellikle elle taşımayı kolaylaştırıcı
tertibatla donatılmış alet ve cihazları,

ü) Ticari kullanım: Taşıma aracının bedel
karşılığında insan taşınmasındaki ya da bedel karşılığında olsun ya da olmasın
sınai veya ticari eşya naklindeki kullanımını,

v) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik kişi: Olağan durumda Türkiye Gümrük Bölgesi dışında
ikamet eden gerçek kişi ya da Türkiye Gümrük Bölgesi dışında kayıtlı
işyeri bulunan tüzel kişiyi,

y) Tütün ve tütün ürünleri:
Türk Gümrük Tarife Cetvelinin 24.01 ila 24.03 pozisyonlarında yer
alan ürünleri,

z) Yerleşim yeri:

1) Dördüncü Kısım
hükümlerinin uygulanması açısından, kişisel veya mesleki bağlar
nedeniyle bir kişinin Türkiye’ye son giriş tarihinden geriye doğru bir yılda en
az yüzseksenbeş gün yaşadığı yeri,

2) Beşinci Kısım
hükümlerinin uygulanması açısından, Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında en az beş yıl ikamet eden gerçek kişiler hariç olmak üzere, kişisel
veya mesleki bağlar nedeniyle bir kişinin Türkiye’ye son giriş tarihinden
geriye doğru bir yılda en az yüzseksenbeş gün yaşadığı yeri,

aa) Yerleşim yerinin nakli: Kişinin
yabancı bir ülkedeki yerleşim yeri ve işine ait bağlarını keserek
Türkiye Gümrük Bölgesine yerleşmek amacıyla kesin olarak gelmesini,

bb) Yolcu: Ticaret, memuriyet, tahsil,
ziyaret, tedavi veya turizm gibi herhangi bir amaçla kısa veya uzun bir süre
kalmak üzere, yabancı bir ülkeden karayolu, demiryolu, deniz veya hava
yollarından biriyle Türkiye Gümrük Bölgesine gelen yabancı bir ülkede
oturan Türkler ve yabancılar ile herhangi bir amaç ile gittikleri yabancı
ülkeden kesin veya geçici olarak dönen, Türkiye'de oturan Türkler ve yabancılar
ile Türkiye'den aynı amaçlarla ve aynı yollarla yabancı bir ülkeye giden
benzeri Türk ve yabancıları,

cc) Yolcu beraberi eşya: Yolcunun
beraberinde getirdiği, ticari miktar ve mahiyet arz etmeyen eşyayı,

ifade eder.

İKİNCİ KISIM

Nihai Kullanıma Konu Eşya
ile Gümrük Vergisi Askıya Alınan Eşyadan Kullanım Amacı Tayin
Edilenlerin İthalatı

MADDE 4 – Nihai kullanıma tabi tutulacak eşya

MADDE 4- (1) Kanunun 16
ncı maddesi hükmü çerçevesinde, nihai kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır
vergi oranı uygulamasına tabi eşyanın, öngörülen amaçlarla kullanılması
halinde gümrük vergisi alınmaz veya normalde
uygulanan gümrük vergisi oranından daha düşük vergi oranı uygulanır.

(2) (Değişik:RG-18/8/2014/29092-B.K.K-2014/6706/1
md.) Nihai kullanıma tabi tutulacak eşyaya nihai kullanım düzenlemelerine
göre uygulanan gümrük vergisinin, diğer hallerde uygulanabilecek
vergiden daha düşük olmaması durumunda, söz konusu eşyaya 89.08 tarife
pozisyonunda yer alan ‘sökülecek gemilerle, suda yüzen sökülecek diğer araçlar’
hariç bu Kısım hükümleri uygulanmaz.

(3) (Ek:RG-8/11/2013/28815-B.K.K-2013/5371/1
md.) Dahilde işleme rejimi şartlı muafiyet sistemi kapsamında getirilen
eşya için, Gümrük Kanununun 194 üncü maddesi uyarınca
bir gümrük yükümlülüğü doğması hali hariç bu kısım hükümleri
uygulanmaz.

MADDE 5 – Nihai kullanım izni verilebilecek kişiler

MADDE 5- (1)
Nihai kullanım izni, eşyayı kendileri nihai kullanıma tabi tutacak
ithalatçılara veya eşyayı nihai kullanıma tabi tutacak firmalara devretmek
suretiyle ithal eden ithalatçılara verilir.

MADDE 6 – Nihai kullanım izni

MADDE 6- (1)
20/12/1995 tarihli ve 95/7606 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile
yürürlüğe konulan İthalat Rejimi Kararına ekli listelerde belirtilen nihai
kullanıma konu eşya ile gümrük vergisi askıya alınan eşyadan,
kullanım amacı tayin edilen eşyanın indirimli veya sıfır
oranında gümrük vergisi tatbik edilerek serbest dolaşıma girecek
eşyanın nihai kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır vergi
oranı uygulanmasını isteyenlerin, eşyanın serbest dolaşıma gireceği
yetkili gümrük idaresinden, beyannamenin tescil tarihinden önce
yazılı olarak talepte bulunmaları gerekir.

(2) Talep uygun görüldüğü takdirde,
ilgili gümrük idaresi tarafından indirimli veya sıfır vergi
oranı uygulanması izni verilir. Bu izin yazısında iznin geçerlilik
süresi de belirtilir.

(3) Gümrük idarelerince iznin
verilmesinde göz önünde bulundurulan şartlardan birinde veya birkaçında
değişiklik olduğunda izin belgesinde değişiklik yapılması, iznin geçerlilik
süresinin kısaltılması veya iptali mümkündür. Buna ilişkin düzenlemeler
Müsteşarlıkça yapılır.

MADDE 7 – Teminat

MADDE 7- (1) Gümrük idaresince,
izin belgesinde kayıtlı olan eşya ve gümrük beyannamesinde kayıtlı
olan eşyanın gümrük tarife istatistik pozisyonu ile teknik ve ticari
adı bakımından aynı eşya olduğunun tespit edilmesi halinde, eşyaya isabet eden
vergiler ile nihai kullanımı veya kullanım amacı tayin
edilerek gümrük vergisinin askıya alınması nedenleriyle indirimli
tarife uygulanarak tahakkuk ettirilen vergiler arasındaki fark, teminata
bağlanır.

MADDE 8 – Denetim ve sorumluluk

MADDE 8- (1)
İzin hak sahibi;

a) Eşyayı, öngörülen nihai kullanıma
tahsis etmek veya öngörülen amaçlar için kullanmakla,

b) Gümrük idarelerinin, eşyanın
gerçekten öngörülen nihai kullanıma tahsis edildiğinden veya öngörülen amaçlar
için kullanıldığından emin olmak için gerekli gördükleri kontrolleri
yapabilmelerini sağlayacak kayıtları beş yıl süre ile tutmak ve bunların
dayanaklarını teşkil eden belgelerle birlikte saklamakla,

yükümlüdür.

(2) Gümrük idarelerince,
aralıklarla yapılan denetimlerde ve denetimin sona ermesi halinde, içeriği ve
şekli Müsteşarlıkça belirlenecek form kullanılır.

(3) İzni veren gümrük idaresi
denetleyici gümrük idaresidir. Ancak, ihtisas gümrüğü uygulaması
gibi bazı zorunlu durumlar nedeniyle eşyanın nihai kullanıma tahsis
edileceği veya öngörülen amaçlar için kullanılacağı yerin izni
veren gümrük idaresinin bulunduğu il sınırları dışında olması
durumunda, denetleyici gümrük idaresi eşyanın nihai kullanıma tahsis
edileceği veya öngörülen amaçlar için kullanılacağı yere en yakın
yetkili gümrük idaresidir. Bu durumda, izni
veren gümrük idaresi denetleyici gümrük idaresine izin
belgesinin onaylı bir örneğini gönderir. Denetleyici gümrük idaresi
ikinci fıkra hükmüne göre işlem yapar.

MADDE 9 – Yaptırım

MADDE 9- (1)
Nihai kullanıma konu eşyanın;

a) Amacı dışında kullanımının söz konusu
olması,

b) Aldatıcı işlem ve davranışla, izin
belgesi alınmadığı halde alınmış gibi gösterilerek indirimli veya sıfır
oranında gümrük vergisi tatbik edilmesi,

c) İzin belgesi alınmadan nihai kullanım
hükümlerinden yararlanılması,

durumunda cezai hükümler saklı kalmak
kaydıyla gümrük vergileri tahsil edilir.

MADDE 10 – Nihai kullanıma tahsis

MADDE 10- (1)
Sadece bir kez kullanılabilecek olan eşya ile mükerrer olarak kullanılabilir
olan eşya ayrımı gözetilmesi kaydıyla hangi hallerde eşyanın nihai kullanıma
tahsis edilmiş sayılacağı Müsteşarlıkça belirlenir.

MADDE 11 – Eşyanın devri

MADDE 11- (1)
Nihai kullanım kapsamı eşyanın gümrük idaresinin izniyle başka bir
izin hak sahibine devri mümkündür. Eşyanın devrine ilişkin usul ve esaslar
Müsteşarlıkça belirlenir.

MADDE 12 – Teminat iadesi

MADDE 12- (1)
İzin hak sahibi tarafından eşyanın öngörülen süre dahilinde nihai kullanıma
tahsis edildiğinin ve öngörülen amaçlar için kullanıldığının tespit edilmesi
halinde teminat iade edilir.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Eşyanın
Türkiye Gümrük Bölgesine Getirilmeden Serbest Dolaşıma Girişine
İlişkin Özel Şartlar

MADDE 13 – Gemilerin serbest dolaşıma girişi

MADDE 13-
(1) Kanunun 74 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmü çerçevesinde Türk Bayrağı
çekilmiş gemilerin Türkiye Gümrük Bölgesine getirilmeksizin serbest
dolaşıma giriş işlemlerinde;

a) Yurt dışı temsilciliklerimizden Bayrak
Şahadetnamesinin alınması,

b) (Değişik:RG-20/8/2011/28031-B.K.K-2011/2087/1
md.) Bayrak Şahadetnamesinin düzenlendiği tarihten itibaren en geç bir yıl
içinde mahalli sicile başvurularak Türk Uluslararası Gemi Siciline veya Milli
Gemi Siciline kaydedilmesi,

c) Geminin serbest dolaşıma giriş rejimine
tabi tutulması için gümrük mevzuatı ve sair mevzuat gereğince ibrazı
gereken belgelerin beyannameye eklenmesi,

ç) Eşyanın serbest dolaşıma giriş
işlemlerinin geminin kayıtlı olduğu liman başkanlığına en
yakın gümrük idaresinde yapılması,

d) Liman başkanlıklarının geminin Türk
Uluslararası Gemi Siciline kaydının yapıldığının bildirimini
müteakip gümrük işlemlerinin otuz gün içinde sonuçlandırılması,

hususlarının bir arada bulunması gerekir.

(2) (Ek:RG-18/8/2014/29092-B.K.K-2014/6706/2
md.) Diğer yükümlülükler yerine getirilmek kaydıyla, gemilerin
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında oldukları sürede değiştirilen aksam ve
parçalarının Türkiye Gümrük Bölgesine getirilmeksizin serbest
dolaşıma girişine izin verilir.

MADDE 14 – Hava taşıtlarının serbest dolaşıma girişi

MADDE 14-
(1) Kanunun 74 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmü çerçevesinde, hava
taşıtlarının Türkiye Gümrük Bölgesine getirilmeksizin serbest
dolaşıma giriş işlemlerinde;

a) Hava taşıtı için Sivil Havacılık Genel
Müdürlüğü tarafından tanzim edilmiş Teknik Uygunluk Belgesinin olması,

b) Düzenlenen Teknik Uygunluk Belgesinin,
hava taşıtının gümrük işlemlerinin
yapılacağı gümrük idaresinin bağlı bulunduğu Gümrük ve
Muhafaza Başmüdürlüğüne gönderilmesi,

c) Hava taşıtının
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilmeksizin serbest dolaşıma giriş
işlemlerine tabi tutulması hususunun Ulaştırma Bakanlığınca da uygun bulunması,

ç) Hava taşıtının serbest dolaşıma giriş
rejimine tabi tutulması için gümrük mevzuatı ve sair mevzuat
gereğince ibrazı gereken belgelerin beyannameye eklenmesi,

d) Teknik Uygunluk Belgesinin düzenlendiği
tarihten itibaren otuz gün içinde gümrük işlemlerinin
sonuçlandırılması,

hususlarının bir arada bulunması gerekir.

(2) (Ek:RG-18/8/2014/29092-B.K.K-2014/6706/3
md.) Diğer yükümlülükler yerine getirilmek kaydıyla, hava taşıtlarının
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında oldukları sürede değiştirilen aksam ve
parçalarının Türkiye Gümrük Bölgesine getirilmeksizin serbest
dolaşıma girişine izin verilir.

MADDE 15 – Özet beyana ve gümrüğe sunulmaya istisna

MADDE 15- (1)
13 ve 14 üncü maddeler kapsamında eşyanın serbest dolaşıma giriş işlemlerinde,
Kanunun özet beyana ve eşyanın gümrüğe sunulmasına ilişkin hükümleri
uygulanmaz.

DÖRDÜNCÜ KISIM

İthalat Vergilerinden Tam
Muafiyet Suretiyle Geçici İthalat Rejiminin Uygulanabileceği Haller ve Özel
Şartlar ile Kısmi Muafiyet Suretiyle Geçici İthalat Rejiminden
Yararlandırılmayacak Eşya

BİRİNCİ BÖLÜM

İthalat Vergilerinden Tam
Muafiyet Suretiyle Geçici İthalat Rejiminin Uygulanabileceği Haller ve Özel
Şartlar ile Buna İlişkin Usul ve Esaslar

BİRİNCİ AYIRIM

Taşıma Araçları

MADDE 16 – Taşıtlarla ilgili genel şartlar

MADDE 16- (1)
Taşıtlara geçici ithalat izni verilebilmesi için;

a) Bu taşıtların, Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik bir kişi adına ve bu bölge dışında tescil edilmiş olması ya da
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik bir kişiye ait olduğunun
belgelendirilmesi,

b) Bu taşıtların, 17, 18 ve 19 uncu
madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla Türkiye Gümrük Bölgesi dışında
yerleşik kişiler tarafından kullanılması,

c) Demiryolu taşıtları dışında ticari
kullanıma mahsus taşıtların, Türkiye Gümrük Bölgesi dışında başlayan
veya sona eren taşıma işlerinde kullanılması,

gerekir.

MADDE 17 – Taşıtların Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik kişiler tarafından kullanım şartları

MADDE 17- (1)
16 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki koşulları taşıyan
ve geçici ithalat izni verilen taşıtın, Türkiye Gümrük Bölgesinde
yerleşik kişiler tarafından;

a) Bölge dışında bir demiryolu ulaşım
ağına bağlı demiryolu taşıtının bir anlaşma çerçevesinde müştereken,

b) Bir römorkun veya yarı römorkun,
Türkiye Gümrük Bölgesinde tescilli bir motorlu taşıt ile birlikte,

c) Kişisel kullanıma mahsus kara
taşıtlarının acil bir durum nedeniyle ve bu durum süresince araç sahibi de
araçta bulunmak şartı ile,

kullanılması mümkündür.

Taşıtların

MADDE 18 – Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik kişiler tarafından kişisel kullanım şartları

MADDE 18- (1)
16 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki koşulu taşıyan kişisel
kullanıma mahsus taşıt, izin hak sahibinin izni ve 19 uncu maddenin üçüncü
fıkrası çerçevesinde, Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik gerçek bir
kişi tarafından süreklilik arz etmemek koşuluyla kullanılabilir. Ancak, bu
kullanım sırasında izin hak sahibinin Türkiye Gümrük Bölgesinde
bulunması şarttır.

MADDE 19 – Taşıtlara ilişkin özel şartlar

MADDE 19-
(1) Türkiye Gümrük Bölgesindeki yerleşim yerini bölge dışına
nakletmek isteyen gerçek kişinin kişisel kullanım amacıyla getireceği 16 ncı
maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki koşulu taşıyan taşıta, geçici
ithalat izni verilir. Bu taşıtın geçici olarak
Türkiye Gümrük Bölgesine getirildiği tarihten itibaren en fazla üç ay
içinde yeniden ihraç edilmesi zorunludur.

(2) (Değişik:RG-1/9/2016/29818-B.K.K-2016/9119/1
md.) Belirli bir süre ile çalışmak veya öğrenim görmek amacıyla gelen
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişilerin ülkelerinde
adlarına kayıtlı olan kişisel kullanıma mahsus kara taşıtına geçici bir süreyle
Türkiye Gümrük Bölgesinde trafiğe tescil edilmek üzere geçici ithalat
izni verilir. Bu taşıtlar çalışma veya öğrenim süresi içerisinde
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilebilir.

(3) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik bir kişi tarafından kişisel veya ticari amaçla kullanmak üzere
getirilen ve 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki
koşulları taşıyan taşıtın, süreklilik bulunmaması ve kişisel kullanım konusunun
hizmet sözleşmesinde belirtilmesi şartıyla, izin hak sahibi tarafından istihdam
edilen veya usulüne uygun olarak yetkili kılınan
Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik gerçek kişi tarafından
kullanılmasına izin verilir. Ancak, kişisel amaçla kullanılacak taşıtlar için
16 ncı maddenin birinci fıkrasının (c) bendindeki koşul aranmaz.

(4) (Değişik:RG-11/1/2012/28170-B.K.K-2011/2595/1
md.) Kamu kuruluşları, belediyeler ve sermayesinin tamamı devlete ait olan
kamu iktisadi kuruluşları ile yapılan sözleşmeye istinaden ticari amaçla
kullanılmak üzere getirilen ve 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (a)
bendindeki koşulları taşıyan ambulans hava taşıtları, yangın söndürme hava
taşıtları, zirai ilaçlama hava taşıtları ve sıhhi ilaçlama hava taşıtlarına
yirmidört ayı aşmamak üzere geçici ithalat izni verilir. Bu sürenin uzatılması
hususunda Bakanlık yetkilidir.

(5) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik kişilerden Türkiye Gümrük Bölgesi dışından emekli
olanlar ile Türkiye’de oturma iznine sahip Türkiye Gümrük Bölgesi
dışından emekli yabancıların bu durumlarını belgelendirmeleri halinde, Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında adlarına kayıtlı kişisel kullanıma mahsus kara taşıtlarına geçici ithal
izni verilir. (Ek cümleler:RG-1/9/2016/29818-B.K.K-2016/9119/1 md.) Bu
kişilerden emeklilik tarihinden sonra Türkiye Gümrük Bölgesine ilk
defa getirecekleri kişisel kullanıma mahsus kara taşıtları için Türkiye’ye son
giriş tarihinden geriye doğru bir yılda en az yüzseksenbeş gün
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında bulunması koşulu aranmaz. Ayrıca, 20
nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinin (3) ve (4) numaralı alt
bentlerindeki geçici ithalat izin sürelerinin tamamını kullanmadan taşıtıyla
Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkan emeklilerin, izin süresi içinde
olmak koşuluyla, izinden kalan sürelerini kullanmak üzere taşıtıyla yeniden
Türkiye Gümrük Bölgesine girişlerinde Türkiye’ye son giriş tarihinden
geriye doğru bir yılda en az yüzseksenbeş gün Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında bulunma koşulu aranmaz.

(6) Ticari kullanıma mahsus deniz, hava ve
demiryolu taşıtlarına, 10/6/1985 tarihli ve 3226 sayılı Finansal
Kiralama Kanunu uyarınca finansal kiralama sözleşmesi süresine bağlı olarak
geçici ithalat izni verilir.

(7) (Ek:RG-1/9/2016/29818-B.K.K-2016/9119/1
md.) Geçici ithalat izni verilen hak sahibi, kişisel kullanıma mahsus kara
taşıtını geçici ithalat izin süresince Türkiye Gümrük Bölgesinde kullanabilir.

(8) (Ek:RG-28/12/2023/32413-CK-7999/1
md.) 20 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinin (3) ve (4) numaralı
alt bentlerindeki süreler tamamlanmadan önce başvurulması kaydıyla süre
bitimini müteakip aynı alt bentlerdeki süreler yeniden verilir. Bu haktan
yeniden faydalanalabilmesi için yurt dışı yerleşiklik şartının yeniden
sağlanması gerekir.

MADDE 20 – Taşıtlara ilişkin süreler

MADDE 20-
(1) 19 uncu maddede belirtilen süreler saklı kalmak kaydıyla;

a) Demiryolu taşıtlarına oniki ay,

b) Demiryolu taşıtları dışında kalan
ticari kullanıma mahsus taşıtlara, yolcuların taşınması, alınması ve
yerleştirilmesi, eşyanın yüklenmesi ve boşaltılması, nakliye ve bakım işleri
gibi geçici ithal talebine esas olan faaliyetlerin gerçekleştirilmesi için
gereken kadar,

c) 1) Öğrenim görmek amacıyla gelen bir
öğrencinin yerleşim yerinde adına kayıtlı kişisel kullanıma mahsus kara
taşıtına, öğrencinin bu amaçla Türkiye Gümrük Bölgesinde kalacağı
süre kadar,

2) Belirli bir süre ile görevini yerine
getirmek amacıyla gelen kişilerin, kişisel kullanıma mahsus kara
taşıtına, görev süresi boyunca,

3) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik yurt dışından emeklilerin kişisel kullanıma mahsus kara
taşıtına iki yıl,[1]

4) Türkiye’de oturma iznine sahip
Türkiye Gümrük Bölgesi dışından emekli yabancıların kişisel kullanıma
mahsus kara taşıtına ikamet izinleri kadar,

5) (Değişik:RG-13/10/2015/29501-B.K.K-2015/8113/1
md.) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen kişisel kullanıma mahsus
kara taşıtlarına yirmidört ay, binek ve yük hayvanları ile bu hayvanların
çektikleri taşıtlara altı ay,

6) (Ek:RG-1/9/2016/29818-B.K.K-2016/9119/2
md.) 1 ila 5 numaralı alt bentlerde belirtilen sürelerin tamamını kullanmış
veya yerleşim yeri şartını sağlayamayan; Avrupa Birliği, Avrupa Serbest Ticaret
Birliği ile Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı ülkelerinde
yerleşik kişilerin ikamet yerlerinde adlarına kayıtlı olan kişisel kullanıma
mahsus kara taşıtlarına yılda bir kez olmak üzere bir ay,1

ç) Kişisel kullanıma mahsus hava
taşıtlarına altı ay,

d) 12/3/1982 tarihli ve
2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında getirilenler hariç
kişisel kullanıma mahsus diğer deniz ve iç su yolları taşıtlarına onsekiz ay,

süre ile geçici ithalat izni verilir.

(2) 2634 sayılı Turizmi Teşvik
Kanunu kapsamında getirilen taşıtlar, anılan Kanunda belirlenen sürelere
tabidir.

MADDE 21 – Demiryolu ve havayolu taşıtlarına ilişkin özel durumlar (Değişik başlık:RG-14/10/2020/31274-CK-3081/1 md.)

MADDE 21-
(1) Aynı tip ve aynı kıymetteki demiryolu taşıtının ihraç veya yeniden ihraç
edilmesi durumunda, yapılan bir anlaşmaya bağlı olarak müşterek kullanılan ve
Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik kişinin tasarrufuna bırakılan
demiryolu taşıtıyla ilgili geçici ithalat rejimi sona erdirilir.

(2) (Ek:RG-14/10/2020/31274-CK-3081/1
md.) Ticari kullanıma mahsus hava taşıtları, diğer yükümlülüklerin yerine
getirilmesi şartıyla Türkiye Gümrük Bölgesine getirilmeksizin geçici
ithalat rejimine tabi tutulabilir.

MADDE 22 – Paletler

MADDE 22- (1)
3 üncü maddenin birinci fıkrasının (r) bendinde tanımlanan paletler için geçici
ithalat izni verilir.

(2) Aynı tür ve aynı kıymette olan paletin
ihraç veya yeniden ihraç edilmesi durumunda, daha önce geçici ithaline izin
verilen palet ile ilgili geçici ithalat rejimi sona erdirilir.

MADDE 23 – Konteyner

MADDE 23- (1)
a) Sahibinin veya işletmecisinin kimliği,

b) Sahibi veya işletmecisi tarafından
verilen ayırt edici işaret ve rakamlar, sabitleştirilmiş teçhizatı dahil dara
ağırlığı,

c) Hava taşımacılığında kullanılan
konteyner hariç, konteynerin ait olduğu ülke,

bilgilerinin görülebilen uygun bir yerine,
çıkarılmayacak şekilde işaretlendiği anlaşılan konteynere geçici ithalat izni
verilir.

(2) Ancak, kombine demiryolu
taşımacılığında takas edilerek kullanılan konteyner için birinci fıkranın (b)
bendinde belirtilen bilgilerin yer alıp almadığı hususu aranmaz.

(3) Konteynerin yeniden ihraç edilmeden
önce dahili trafikte bir defa kullanılmasına izin verilir.

İKİNCİ AYIRIM

Yolcular Tarafından İthal
Edilen Kişisel ve Sportif Amaçlı Eşya, Gemi Adamlarının İhtiyaç Malzemesi

MADDE 24 – Yolcular tarafından ithal edilen kişisel ve sportif amaçlı eşya

MADDE 24- (1)
Türkiye Gümrük Bölgesinde ikamet etmediği halde, bu bölgeye geçici
olarak gelen yolcuların seyahatleri sırasında kişisel ve sportif amaçlarla
kullanacağı ek-1'deki listede yer alan makul miktardaki eşyaya, geçici ithalat
izni verilir.

MADDE 25 – Gemi adamlarının ihtiyaç malzemesi

MADDE 25- (1)
Gemi adamlarının ihtiyacına yönelik olarak;

a) Uluslararası deniz trafiğine kayıtlı
bir gemide,

b) Mürettebat tarafından geçici olarak
gemiden kıyıya indirilmesi durumunda kıyıda,

c) Kültürel, sosyal veya dini amaçlarla
düzenli hizmet veren ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar tarafından bu
kuruluşlarda,

kullanılmak amacıyla getirilen ek-2'deki
listede yer alan ihtiyaç malzemesine, geçici ithalat izni verilir.

ÜÇÜNCÜ AYIRIM

Kriz Hali İçin Gönderilen
Yardım Malzemesi, Tıbbi ve Cerrahi Teçhizat ile Laboratuvar Teçhizatı, Canlı
Hayvanlar ve Bunlara Ait Teçhizat ve Sınır Bölgelerinde Kullanılan Teçhizat

MADDE 26 – Kriz hali için gönderilen yardım malzemesi

MADDE 26- (1)
Türkiye Gümrük Bölgesindeki kriz hali nedeniyle bir kamu kuruluşuna
veya kamu kuruluşları tarafından yetkili kılınan kuruluşlar adına gönderilen
yardım malzemesine, geçici ithalat izni verilir.

MADDE 27 – Tıbbi ve cerrahi teçhizat ile laboratuvar teçhizatı

MADDE 27- (1)
Türkiye Gümrük Bölgesinden temin edilememesi nedeniyle hastane ya da
başka bir tıbbi kuruluşun acil ihtiyacını karşılamaya yönelik olarak, bu
kuruluşlara teşhis veya tedavi amacıyla bedelsiz gönderilen ve
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişiye ait tıbbi ve cerrahi
teçhizat ile laboratuvar teçhizatına, geçici ithalat izni verilir.

MADDE 28 – Canlı hayvanlar ve bunlara ait teçhizat ile sınır bölgelerinde kullanılan teçhizat

MADDE 28- (1)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik bir kişiye ait ve ek-3'teki
listede sayılan amaçlar için getirilen hayvanlara, geçici ithalat izni verilir.

(2) Geçici ithal edilen hayvanlardan doğan
ve ticari değeri bulunan hayvanlar da bu rejime tabi tutulmuş sayılır.

(3) a) Türkiye Gümrük Bölgesine
komşu bir sınır bölgesinde yerleşik bir kişiye ait olan ve bu komşu sınır
bölgesinde yerleşik bulunan bir kişi tarafından,

b) Sınır bölgesinin genel altyapı inşası,
bakımı ve tamiri için gerekli olan ve kamu kuruluşlarının sorumluluğu altında,

sınır bölgesinde kullanılmak amacıyla
getirilen eşyaya, geçici ithalat izni verilir.

DÖRDÜNCÜ AYIRIM

Ses, Görüntü veya Veri
Taşıyan Eşya, Turistik Reklam Malzemesi, Mesleki Teçhizat, Pedagojik Materyal
ve Bilimsel Malzeme

MADDE 29 – Ses, görüntü veya veri taşıyan eşya

MADDE 29- (1)
Aşağıda yer alan ses, görüntü veya veri taşıyan eşyaya geçici ithalat
izni verilir:

a) Ticari kullanımdan önce görülmek üzere
gönderilen sinema filmlerinin pozitifleri, basılı ve işleme tabi tutulmuş ve
diğer kayıtlı görüntü taşıyan eşya.

b) Ses, dublaj veya çoğaltma amacıyla
gönderilen filmler, manyetik bantlar ve teller ile diğer ses veya görüntü
taşıyan eşya.

c) Ücrete tabi olarak toplu gösterime
sunulmadığı sürece, yabancı ürünlerin işlevini veya mahiyetini tanıtan filmler.

ç) Otomatik veri işlemede kullanılmak
üzere ücretsiz olarak gönderilen veri taşıyan eşya.

MADDE 30 – Turistik reklam malzemesi

MADDE 30- (1)
Turistik tanıtıma yönelik ek-4’teki listede yer alan reklam malzemesine, geçici
ithalat izni verilir.

MADDE 31 – Mesleki teçhizat

MADDE 31- (1)
Ek-5'teki listede yer alan;

a) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik kişiye ait olan,

b) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik kişi veya bu kişi tarafından
Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik olup olmadığına bakılmaksızın
istihdam edilen kişi tarafından getirilen,

c) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik kişi tarafından ya da onun denetimi altında kullanılan,

mesleki teçhizata, geçici ithalat izni
verilir.

(2) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik kişi ile yapılan ortak yapım sözleşmesi kapsamında televizyon
programı, görsel-işitsel eser yapımında kullanılmak amacıyla, Türkiye Gümrük Bölgesinde
yerleşik kişiye gönderilen sinematografik teçhizatın geçici ithaline birinci
fıkranın (c) bendindeki koşul aranmaksızın izin verilir.

(3) Türkiye Gümrük Bölgesinde
yerleşik kişinin taraf olduğu radyo ve televizyon programlarının ortak yapımında,
mesleki teçhizat kiralamaya konu olabilir.

(4) El aletleri hariç olmak üzere, sınai
üretim ve ambalajlama işlerinde, doğal kaynakların işlenmesinde, binaların
inşasında, tamir veya bakımında ya da toprak hafriyatı gibi işlerde
kullanılacak teçhizat bu maddenin uygulanmasında mesleki teçhizat olarak
değerlendirilemez.

MADDE 32 – Pedagojik materyal ve bilimsel malzeme

MADDE 32- (1)
Ek-6'daki listede yer alan;

a) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında yerleşik bir kişiye ait olan,

b) Ticari amaç gütmemek üzere öğretim,
bilimsel araştırma veya mesleki eğitim amacıyla kurulan özel veya kamu
kurumları tarafından kuruluş amaçları doğrultusunda kendi sorumlulukları
altında kullanılmak için getirilen,

c) Getiriliş amacına uygun miktarda olan,

ç) Ticari amaç dışında kullanılmak üzere
getirilen,

pedagojik materyal ile ek-7'deki listede
yer alan eğitim, bilimsel veya kültürel faaliyetlerle bağlantılı olarak
gönderilen diğer eşyaya geçici ithalat izni verilir.

BEŞİNCİ AYIRIM

Ambalajlar, Özel
Nitelikte Eşya, Numuneler, Üretim Araçları ve Parçaları

MADDE 33 – Ambalajlar

MADDE 33- (1)
Dolu olarak getirildikleri takdirde boş veya dolu olarak ya da boş olarak
getirildikleri takdirde dolu olarak yeniden ihraç edilmek istenen ambalajlara
geçici ithalat izni verilir.

(2) Bu kapsamda geçici ithaline izin
verilen ambalajlar, ihraç veya yeniden ihraç eşyasının dışındaki bir eşyanın
ambalajı olarak kullanılamaz.

(3) Tam muafiyet suretiyle geçici ithalat
rejimi kapsamında boş olarak geçici ithal edilmesine karşılık, dolu olarak
yeniden ihraç edilmediği tespit edilen ambalajlar için Kanunun 184 üncü maddesi
uyarınca gümrük yükümlülüğü doğar. Bu
eşyaya, gümrük yükümlülüğünün doğmasından itibaren kısmi muafiyet
suretiyle geçici ithalat rejimi uygulanır.

MADDE 34 – Özel nitelikte eşya

MADDE 34-
(1) Aşağıda yer alan özel nitelikteki eşya için geçici ithalat izni verilir:

a) Mülkiyeti
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik bir kişiye ait olan ve
kullanımı sonucunda elde edilen ürünün en az %75'inin
Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edilmesi koşuluyla, bu bölgede
yerleşik kişiye imalat işlerinde kullanılmak üzere gönderilen ölçme, kontrol,
test araçları ve benzeri diğer araçlar ile kalıp, çizim, taslak ve benzeri
diğer araçlar.

b) Mülkiyeti
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik bir kişiye ait olan ve bu
kişi tarafından Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik bir kişiye tamamı
ihraç edilecek ürünün imalatında kullanılmak üzere, bedelsiz gönderilecek özel
alet ve araçlar.

c) (Değişik:RG-8/3/2012-28227-B:K.K-2012/2830/1
md.) Test, deneme veya tanıtıma tabi tutulmak amacıyla gönderilen eşya,

ç) (Değişik:RG-8/3/2012-28227-B:K.K-2012/2830/1
md.) Test, deneme veya tanıtımın gerçekleştirilebilmesi için kullanılması
gereken eşya,

d) (Değişik:RG-8/3/2012-28227-B:K.K-2012/2830/1
md.) Niteliği gereği eşyanın reklamının yapılması veya eşyanın belirgin
özelliğinin tanıtılması amacıyla gönderilen eşya,

e) (Değişik:RG-8/3/2012-28227-B:K.K-2012/2830/1
md.) Test veya denemeye tabi tutulmayı içeren satış sözleşmesine konu eşya,

f) (Ek:RG-8/3/2012-28227-B:K.K-2012/2830/1
md.) (c), (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen eşya, anılan bentlerde
belirtilen getiriliş amacı dışında başka bir amaçla kazanç elde etmek için
kullanılamaz.

MADDE 35 – Numuneler

MADDE 35- (1)
Üretilmiş belli bir mal grubunu temsil edecek ya da üretilmesi planlanan
eşyanın örnekleri niteliğinde olan numunelere geçici ithalat izni verilir.

(2) Ancak, tek bir şahıs tarafından
getirilen aynı cinsten fazla miktarda eşya ile tek bir şahsa gönderilen çok
sayıda eşya numune olarak değerlendirilmez.

(3) Numuneler,
Türkiye Gümrük Bölgesinde iken gösteri amacı dışında herhangi bir
şekilde kullanılamaz.

MADDE 36 – Üretim araçları ve parçaları

MADDE 36- (1)
Tamir veya siparişe konu üretim araçları veya bunların parçalarına, tamir veya
teslim süresi boyunca kullanılmak ve tamirci veya tedarikçi tarafından bedelsiz
olarak gönderilmek kaydıyla tam muafiyet suretiyle geçici ithalat rejimi
uygulanır.

(2) Birinci fıkrada belirtilen eşyanın
geçici ithalat rejimi altında kalabileceği süre altı aydır.

ALTINCI AYIRIM

Sergilenmek veya Satılmak
Amacıyla Getirilen Eşya

MADDE 37 – Sergilenmek veya satılmak amacıyla getirilen eşya

MADDE 37- (1)
Sergi, fuar, toplantı ve benzeri etkinliklerde gösterime ya da kullanıma
sunulan eşya için geçici ithalat izni verilir. Bu kapsamdaki eşyanın, işyerinde
veya mağazalarda düzenlenen satış veya özel amaçlı sergiler dışındaki genel bir
sergi, fuar, toplantı ve benzeri etkinliklerde gösterim ve kullanım amacıyla
geçici ithal edilmesi ve bu amaç doğrultusunda geçici ithal edileceğinin ilgili
sergi veya fuar organizasyonundan alınacak belge ile kanıtlanması gerekir. Bu
tür etkinliklerde gösterime ya da kullanıma sunulan eşyadan etkinlik süresince
elde edilen eşya da bu rejime tabi tutulmuş sayılır.

(2) Alıcının yapacağı inceleme sonucuna
bağlı olarak satın alımına karar verilecek, numune olarak
nitelendirilemeyecek eşyaya iki ay süre ile geçici ithalat izni verilir.

(3) Aşağıda yer alan ve sergilenmek veya
satılmak amacıyla getirilen eşyaya geçici ithalat izni verilir:

a) Satılmak amacıyla müzayedeye getirilen
eski eşya.

b) Olası bir satış amacıyla, sergilenmek üzere
getirilen ek-8’deki listede yer alan sanat eserleri, koleksiyon parçaları ve
antikalar.

YEDİNCİ AYIRIM

Yedek Parça, Aksesuar ve
Ekipman, Ekonomik Etkisi Olmayan Özel Bir Durumda Getirilen Eşya

MADDE 38 – Yedek parça, aksesuar ve ekipman

MADDE 38- (1)
İthalat vergilerinden tam muafiyet suretiyle geçici ithaline izin verilen
eşyanın yenilenmesi, ayarı ve muhafazasına yönelik tamir ve bakım için gerekli
olan yedek parça, aksesuar ve ekipmanlara, geçici ithalat izni verilir.

MADDE 39 – Ekonomik etkisi olmayan özel bir durumda getirilen eşya

MADDE 39- (Değişik:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/2
md.)

(1) Bu Kısım kapsamında tam muafiyetten
yararlanamayan ve önemli ekonomik etkisi olmayan eşyaya bir defaya mahsus olmak
üzere tam muafiyet suretiyle geçici ithalat izni verilir. Bu eşyaya verilecek
süre hiçbir koşulda üç ayı geçemez ve bu eşyaya ilişkin süre uzatım talepleri
karşılanmaz.

(2) Genelkurmay Başkanlığı koordinesinde
icra edilecek eğitimlere katılacak NATO üyesi olmayan ülkelere ait eşyaya
Genelkurmay Başkanlığınca talep edilen süre kadar geçici ithalat izni verilir.
Eğitimlerde kullanılan ve sarf edilen eşyanın ayniyeti aranmaz.

İKİNCİ BÖLÜM

İthalat Vergilerinden Tam
ve Kısmi Muafiyet Suretiyle Geçici İthalat Rejiminden Yararlandırılmayacak Eşya

MADDE 40 – Geçici ithalat rejiminden yararlandırılmayacak eşya

MADDE 40- (1)
Aşağıda belirtilen eşya, tam muafiyetten yararlandırılmayacağı gibi kısmi
muafiyetten de yararlandırılmaz:

a) Türkiye'ye ithali yasak olan eşya.

b) Tüketilebilir nitelikteki eşya.

c) Ayniyet tespitinin yapılması mümkün
olmayan eşya.

ç) Ülke ekonomisine zarar verebileceği
Müsteşarlıkça belirlenecek eşya.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Geçici İthalatta Teminat

MADDE 41 – Tam muafiyet suretiyle geçici ithalatta teminat

MADDE 41-
(1) Tam muafiyet suretiyle geçici ithal edilecek eşyadan ithalat vergilerini
karşılayacak tutarda teminat aranır.

(2) Ancak, Kanunun 202 nci maddesi hükmü
uyarınca;

a) Sözlü beyana konu olan eşya,

b) Yazılı beyana konu olan;

1) Türkiye Gümrük Bölgesinde
meydana gelen kriz hali nedeniyle bir kamu kuruluşu adına veya kamu kuruluşları
tarafından yetkili kılınan kuruluşlar adına gönderilen yardım malzemeleri,

2) (Mülga:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/3
md.) Üzerlerinde ayniyetlerini tespite yarayacak silinmez ve çıkmaz
işaretler taşıyan boş ambalaj maddeleri,

3) Hava, deniz veya demiryolu şirketlerine
veya posta idarelerine ait olan ve bunlar tarafından uluslararası trafikte
kullanılmak üzere üzerleri ayırt edici biçimde işaretlenmiş malzeme,

4) (Mülga:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/3
md.) Mesleki teçhizat kapsamında bir organ nakli için bekleyen hastalara
yardım sağlamak üzere doktorlara gerekli olan cihaz ve aletler,

için teminat aranmaz.

MADDE 42 – Kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalatta teminat

MADDE 42- (1)
Kanunun 133 üncü maddesi hükümleri çerçevesinde kısmi muafiyet suretiyle geçici
ithalat rejimine tabi tutulan eşya için her ay itibarıyla alınacak ithalat
vergileri tutarının % 3’ü dışında kalan tutar için teminat aranır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Genel Hükümler

MADDE 43 – Geçici ithal eşyası için izin hak sahibi tarafından yapılamayacak işlemler

MADDE 43-
(1) Geçici ithalat rejimi kapsamındaki eşya kiralanamaz, ödünç verilemez, bir
başkasının kullanımına bırakılamaz ve satılamaz.

(2) (Ek:RG-14/10/2020/31274-CK-3081/2
md.) Ancak, ticari kullanıma mahsus hava taşıtları, izin süresi içerisinde
bir başka hava yolu şirketine kiralanabilir. Bu durumda, rejim ihlali
halinde gümrük idaresine karşı izin hak sahibi sorumludur.

MADDE 44 – Süre

MADDE 44- (1)
Bu Kısım uyarınca geçici ithalat rejimi kapsamında
Türkiye Gümrük Bölgesine girecek eşya, bu Kısımda belirlenen süre
kadar Türkiye Gümrük Bölgesinde kalabilir. Belirlenen bir süre
bulunmaması durumunda, bu süre, geçici ithalatın amacı, eşyanın kullanım yeri
dikkate alınarak Müsteşarlıkça belirlenir. Ancak, verilecek bu süre Kanunun 130
uncu maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen usul ve esaslar uyarınca uzatılmış
süreler hariç, hiçbir koşulda yirmidört ayı geçemez.

BEŞİNCİ KISIM

Gümrük Vergilerinden
Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller

BİRİNCİ BÖLÜM

Önemli Değeri Olmayan
Eşya

MADDE 45 – Posta veya hızlı kargo yoluyla gelen eşya

MADDE 45-
(1) (Değişik:RG-15/5/2019-30775-C.K-1111/1 md.) Türkiye Gümrük Bölgesindeki
bir kişiye posta ya da hızlı kargo taşımacılığı yoluyla gelen, bedeli gönderi
başına toplam 150 Avro’yu geçmeyen kişisel kullanıma mahsus kitap veya benzeri
basılı yayına muafiyet tanınır.

(2) (Ek:RG-8/4/2011-27899-B.K.K-2011/1546/1
md.) Muafiyetin aynı kişi tarafından kullanılmasının süreklilik arz
ettiğinin tespiti halinde muafiyetin kullanımına sınırlama getirilebilir.

(3) (Mülga:RG-15/3/2022-31779-C.K-5303/1
md.)

(4) (Mülga:RG-15/3/2022-31779-C.K-5303/1
md.)

45 inci maddeye
1361 sayılı Karar ile üçüncü fıkra eklenmiş; maddenin mevcut
üçüncü fıkrası ise dördüncü fıkra olarak teselsül ettirilmiştir.

İKİNCİ BÖLÜM

Gerçek Kişiler Tarafından
Serbest Dolaşıma Sokulacak Şahsi Eşya

BİRİNCİ AYIRIM

Yerleşim Yerini
Türkiye Gümrük Bölgesine Nakleden Gerçek Kişilere Ait Kullanılmış
Motorlu veya Motorsuz Özel Nakil Vasıtaları

MADDE 46 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 46- (1)
Aşağıda belirtilen kişilerin kullanılmış motorlu veya motorsuz özel nakil vasıtalarını gümrük vergilerinden
muaf olarak serbest dolaşıma sokmalarına izin verilir:

a) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında en az yirmidört ay ikamet ettikten sonra, yerleşim yerini
Türkiye Gümrük Bölgesine kesin olarak nakleden gerçek kişiler.

b) Yurt dışındaki milli veya
milletlerarası kadrolara atanıp da bu görevlerinden dönen kamu görevlileri.

c) Türk vatandaşlığına geçmek suretiyle
yerleşim yerini yabancı bir ülkeden Türkiye Gümrük Bölgesine kesin
olarak nakleden kişiler.

(2) Birinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinde
belirtilen kişiler için, Türkiye Gümrük Bölgesi dışında en az
yirmidört ay ikamet etme şartı aranmaz.

(3) Evlilik yoluyla Türk vatandaşlığına
geçen kişiler için bu madde hükümleri uygulanmaz.

(4) Sürekli görevle yabancı bir ülkede
bulunmakta iken, yine sürekli görevle başka bir yabancı ülkeye atanması
nedeniyle yerleşim yerini Türkiye Gümrük Bölgesine kesin olarak
nakledemeyen kamu görevlileri için birinci fıkra kapsamı muafiyet uygulanmaz.

MADDE 47 – Muafiyet koşulları

MADDE 47- (1)
Bu kişilerin muafiyetten istifade edebilmeleri için, motorlu veya motorsuz özel
nakil vasıtalarının, kişilerin Türkiye'ye son giriş tarihinden en az altı ay
öncesinde yurt dışında bulundukları ülkede adlarına kayıtlı olması, adlarına
kaydının yapıldığı yıl itibarıyla, kayıt ve model yılı dahil, üç yıldan eski
olmaması şarttır.

(2) Motorlu veya motorsuz özel nakil
vasıtası muafiyeti, aile ünitesine tanınır.

(3) Muafiyet sadece, yerleşim yeri
naklinde kişinin yerleşim yerini nakletmek amacıyla Türkiye'ye son giriş
tarihinden, kamu görevlileri için ise görev sürelerinin bitimini müteakip
Türkiye’ye giriş tarihinden itibaren altı ay içerisinde getirip serbest
dolaşıma giriş beyanında bulunduğu eşya için tanınır.

(4) Motorlu ticari araçlar ve diğer ticari
nakil vasıtalarının 46 ncı madde kapsamında muafen serbest dolaşıma girişine
izin verilmez.

(5) Bu Ayırım kapsamında belirtilen
şartlar sağlanmış ve yabancı bir ülkede yeniden ikamet tesis edilmiş olsa dahi,
serbest dolaşıma giriş tarihinden itibaren beş yıl geçmedikçe, aynı kişilerin motorlu
veya motorsuz özel nakil vasıtalarının muafen serbest dolaşıma girişine ilişkin
talepleri kabul edilmez.

İKİNCİ AYIRIM

Yerleşim Yerini
Türkiye Gümrük Bölgesine Nakleden Gerçek Kişilere Ait Kullanılmış Ev
Eşyası

MADDE 48 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 48- (1)
Aşağıda belirtilen kişilerin kendilerine ait kullanılmış ev
eşyasını gümrük vergilerinden muaf olarak serbest dolaşıma
sokmalarına izin verilir:

a) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında devamlı olarak en az yirmidört ay ikamet ettikten sonra, yerleşim
yerini Türkiye Gümrük Bölgesine kesin olarak nakleden gerçek kişiler.

b) Yurt dışındaki milli veya
milletlerarası kadrolara atanıp da bu görevlerinden dönen kamu görevlileri.

c) Türk vatandaşlığına geçmek suretiyle
yerleşim yerini yabancı bir ülkeden Türkiye Gümrük Bölgesine kesin
olarak nakleden kişiler.

(2) Birinci fıkranın (a) bendinde
belirtilen kişiler için, Türkiye Gümrük Bölgesinde bir yıl içinde
altı aydan az süre ile geçici olarak bulunmak devamlılık halini bozmaz. Ancak,
bu süreler Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki yerleşim yerinde aranan
yirmidört ay kalma süresine dahil edilmez.

(3) Birinci fıkranın (b) ve (c)
bentlerinde belirtilen kişiler için, Türkiye Gümrük Bölgesi dışında
en az yirmidört ay ikamet etme şartı aranmaz.

(4) Sürekli görevle yabancı bir ülkede bulunmakta
iken yine sürekli görevle başka bir yabancı ülkeye atanan memurların, yeni
tayin edildikleri ülkenin özelliği veya uzaklığı sebebiyle eşyasını
beraberlerinde götürmelerinin külfetli ve masraflı bulunması veya
Türkiye Gümrük Bölgesine getirmelerinde veya göndermelerinde
zorunluluk bulunması hallerinde, durumlarının tevsik edilmesi kaydıyla, yurt
dışındaki ev eşyası için muafiyet uygulanır.

MADDE 49 – Muafiyet koşulları

MADDE 49- (1)
Kullanılmış ev eşyası muafiyeti, aile ünitesine tanınır.

(2) İlgilinin bu tür eşyayı
Türkiye Gümrük Bölgesindeki yerleşim yerinde de aynı amaçla
kullanması şarttır.

(3) Ev eşyasının kişilerin beraberinde
veya gelişlerinden önce veya altı ay sonraki süre içerisinde getirilip serbest
dolaşıma giriş beyanında bulunulması gerekir.

(4) Taşınabilir alet ve cihazlar hariç
olmak üzere, bir ticaret veya meslek icabı kullanılacak malzemelerin bu
Ayırımdaki hükümler kapsamında muaf olarak serbest dolaşıma girişine izin
verilmez.

ÜÇÜNCÜ AYIRIM

Evlilik Nedeni ile
Serbest Dolaşıma Giren Eşya

MADDE 50 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 50- (1)
Yerleşim yeri Türkiye'de olan bir Türk vatandaşı ile evlenerek veya evlenmek
üzere yerleşim yerini yabancı bir ülkeden Türkiye Gümrük Bölgesine
nakleden kişilere ait çeyiz eşyasına muafiyet tanınır.

(2) Birinci fıkrada belirtilen koşulları
haiz bir kişiye, yerleşim yeri yabancı bir ülkede olan kişiler tarafından
evlilik nedeniyle ve geleneksel olarak gönderilen, ticari miktar ve mahiyette
bulunmayan hediyelere, her bir hediyenin kıymeti 430 Avro ve toplam hediye
kıymeti 3.000 Avro'yu aşmamak kaydıyla muafiyet tanınır.

(3) Muafiyet, yerleşim yerinin evlilik
nedeniyle naklinden önce, en az oniki ay süre ile
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında bulunan ve evlilik belgesini ibraz
eden kişilere tanınır.

MADDE 51 – Muafiyet uygulanacak kişiler

MADDE 51- (1)
Muafiyet;

a) Yerleşim yeri Türkiye'de olan bir Türk
vatandaşı ile evlenerek gelmiş olan,

b) Evlenmek üzere yabancı ülkedeki asli
yerleşim yerini terk ile Türkiye'ye gelmiş ve burada evlenmiş olan,

c) Herhangi bir sebeple, turizm, ziyaret,
tahsil, memuriyet gibi, Türkiye'ye gelip en çok bir yıl içinde yine yerleşim
yeri Türkiye'de olan bir Türk vatandaşı ile evlenmiş bulunan,

kişilere tanınır.

MADDE 52 – Nakil süresi

MADDE 52- (1)
Bu Ayırımda yer alan hükümler çerçevesinde eşya getireceklerin, muafiyetten
istifade edebilmeleri için bu eşyayı Türkiye Gümrük Bölgesine evlilik
akdinden iki ay önce veya dört ay sonraki süreler içerisinde serbest dolaşıma
sokmaları şarttır. Eşyanın serbest dolaşıma girişi tek seferde olabileceği gibi
öngörülen süreler içerisinde ayrı partiler halinde de yapılabilir.

(2) Eşyanın evlilik akdinden önce serbest
dolaşıma sokulması halinde, gümrük idaresince serbest dolaşıma
girişinde gümrük vergilerini karşılayacak miktarda teminat aranır.

DÖRDÜNCÜ AYIRIM

Miras Yoluyla İntikal
Eden Eşya

MADDE 53 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 53-
(1) Yerleşim yeri Türkiye Gümrük Bölgesi dışında olan gerçek
kişilerin ölümü ile Türkiye'de ikamet eden gerçek kişi mirasçılarına intikal
eden kişisel eşya, ev eşyası ve kullanılmış motorlu veya motorsuz özel nakil
vasıtalarının serbest dolaşıma girişinde gümrük vergileri aranmaz.[2]

(2) Bu kişilerin muafiyetten istifade
edebilmeleri için, motorlu veya motorsuz özel nakil vasıtalarının, kişinin ölüm
tarihinden itibaren en az altı ay öncesinde yurt dışında bulundukları ülkede
adlarına kayıtlı olması, adlarına kaydının yapıldığı yıl itibarıyla, kayıt ve
model yılı dahil, üç yıldan eski olmaması şarttır.

(3) Aşağıda sayılan eşya için bu madde
kapsamında muafiyet uygulanmaz:

a) Motorlu ticari nakil vasıtaları.

b) Ölen kişinin mesleğini veya sanatını
icra etmesi için kullandığı taşınabilir alet ve cihazlar hariç herhangi bir
meslek veya sanatın icrası için kullanılan alet ve cihazlar.

c) Hammadde stokları ve mamul veya yarı
mamul ürünler.

ç) Normal aile ihtiyaçlarından fazla
miktarlarda bulunan canlı hayvanlar ile tarım ürünleri.

MADDE 54 – Nakil süresi

MADDE 54- (1)
Muafiyet, mücbir sebepler ve beklenmeyen haller saklı kalmak kaydıyla, ölene
aidiyetinin ve namlarına gelenlere intikalinin kanaat verici resmi belgelerle
tevsiki şartıyla, veraset ilamı tarihinden itibaren yirmidört ay içinde, tek
seferde veya aynı süre içinde birden fazla partide getirilen eşya için tanınır.

BEŞİNCİ AYIRIM

Türkiye'ye Öğrenim
Amacıyla Gelen Öğrencilere İlişkin Eğitim Malzemeleri ve Ev Eşyası

MADDE 55 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 55- (1)
Öğrenim amacıyla Türkiye'ye gelen öğrencilerin eğitim süreleri boyunca şahsi
kullanımlarına yönelik olarak serbest dolaşıma giren eğitim malzemeleri,
öğrenci odasını döşemeye mahsus ev eşyası ile giyim eşyasına muafiyet tanınır.

(2) Bu maddede geçen;

a) Öğrenci deyimi, bir eğitim kurumunda
verilen derslere tam zamanlı olarak devam etmek amacıyla bu eğitim kurumunda
kayıtlı olan kişi,

b) Eğitim malzemeleri deyimi, öğrenciler
tarafından normal olarak yaptıkları eğitim çalışmalarında yararlanılan ve
eğitim konularına uygun yeni veya kullanılmış eşya,

anlamına gelir.

(3) Muafiyet, eğitim malzemeleri yönünden
her bir öğrenim yılında bir defadan fazla tanınabilir. Ancak, öğrenim süresi
boyunca muafen bir kez ev eşyası serbest dolaşıma sokulabilir.

ALTINCI AYIRIM

Türkiye Gümrük Bölgesinden
Geçici Olarak Çıkan Gerçek Kişilerin Geri Getirdiği Kullanılmış Ev Eşyası

MADDE 56 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 56- (1)
Yerleşim yeri Türkiye Gümrük Bölgesinde bulunan ve herhangi bir
amaçla yurt dışına çıkan gerçek kişiler tarafından, geçici olarak
Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarıldıktan sonra geri getirilen
kullanılmış ev eşyasına muafiyet tanınır.

(2) Muafiyet tanınabilmesi için kişinin ev
eşyasını Türkiye Gümrük Bölgesine dönüş tarihinden itibaren en geç
altı ay içerisinde ve bir defada getirmesi şarttır.

YEDİNCİ AYIRIM

Yerleşim Yeri
Türkiye Gümrük Bölgesi Dışında Bulunan Gerçek Kişilerin Türkiye'de
Edindikleri Konutlarda Kullanmak Üzere Getirdikleri Ev Eşyası

MADDE 57 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 57-
(1) Türkiye Gümrük Bölgesi dışında sürekli olarak, en az yirmidört ay
süre ile yerleşik bulunan gerçek kişiler tarafından
Türkiye Gümrük Bölgesinde kiralanmak veya satın alınmak suretiyle
edindikleri konutlarında kullanılmak üzere, serbest dolaşıma sokulan
kendilerine ait ev eşyasına muafiyet tanınır.

(2) Muafiyet;

a) Türkiye'de bulunan konuta sahip
olunması veya konutun en az bir yıl için kiralanmış olması,[3]

b) Eşyanın kullanılmış olması,

halinde uygulanır.

(3) Muafiyetin uygulanmasında aile
ünitesi esas alınır.

(4) Muafiyet, bir konut ve aynı kişi için bir
defa ile sınırlıdır.

(5) Söz konusu eşyanın, aynı kişi
tarafından Türkiye’de kiralanmak veya satın alınmak suretiyle elde edilen başka
bir konutta kullanılması durumunda muafiyet uygulaması devam eder.

(6) (Ek:RG-13/7/2010/27640-B.K.K-2010/659/1
md.) İkinci fıkranın (a) bendinde yer alan koşulun karşılanmadığı
durumlarda, ev eşyasının gümrük vergilerinden tam muafiyet suretiyle
vergileri teminata bağlanarak geçici ithaline izin verilir.

(7) (Ek:RG-13/7/2010/27640-B.K.K-2010/659/1
md.) Birinci fıkra kapsamında getirilen ev eşyasının kişilerin beraberinde
veya gelişlerinden önce veya altı ay sonraki süre içerisinde getirilip serbest
dolaşıma giriş beyanında bulunulması gerekir.

SEKİZİNCİ AYIRIM

Kişisel Eşya

MADDE 58 – Kişisel eşya

MADDE 58-
(1) Ek-9’daki listede yer alan kişisel eşyaya muafiyet tanınır.

(2) Ek-9’daki listenin (A) bölümünde
belirtilen eşya sadece yolcu beraberinde, (B) bölümünde belirtilen eşya ise,
yolcu beraberinde ya da yolcunun gelişinden bir ay önce veya üç ay sonra
getirilebilir.[4]

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Serbest Dolaşıma
Sokulacak Diğer Eşya

(Değişik Bölüm Başlığı:RG-15/3/2022-31779-C.K-5303/2
md.)

BİRİNCİ AYIRIM

Yolcular Tarafından
Serbest Dolaşıma Sokulan Hediyelik Eşya ve Vergileri Ödenmek Suretiyle Yolcu
Beraberinde veya Posta Yoluyla ya da Hızlı Kargo Taşımacılığı Yoluyla Serbest
Dolaşıma Sokulacak Eşya

MADDE 59 – Yolcu beraberi eşya

MADDE 59- (Değişik:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/5
md.)

(1) Transit yolcular hariç olmak üzere,
yolcu beraberinde getirilip serbest dolaşıma sokulan, ticari miktar ve
mahiyette olmayan ve Ek-9’daki liste kapsamı dışında kalan kişisel ve hediyelik
eşyaya muafiyet tanınır.

(2) (Değişik:RG-1/9/2016/29818-B.K.K-2016/9117/2
md.) 58, 59, 62 ve 63 üncü maddelerde bahsi geçen muafiyet, kara hudut
kapısından giriş yapan yolcular için ayda en fazla 10 defa kullandırılır.

MADDE 60 – Yolcu beraberi eşya miktarı

MADDE 60-
(1) 59 uncu maddenin birinci fıkrasında bahsi geçen muafiyet, ek-9’daki listede
yer alan eşya için her bir yolcu başına karşılarında belirtilen miktarlarla
sınırlıdır.

(2) (Değişik:RG-8/4/2011/29092-B.K.K-2011/1546/3
md.) Ek-9’daki listede yer alan eşyadan tütün ve tütün ürünleri ile alkollü
ürünlere ilişkin muafiyet 18 yaşından büyükler için uygulanır.

MADDE 61 – Yolcu beraberi hediyelik eşya limiti

MADDE 61- (1)
59 uncu maddede bahsi geçen muafiyet, 60 ıncı maddede belirtilen eşya hariç
olmak üzere, her bir yolcu için toplam gerçek kıymeti 430 Avro'yu geçmeyen eşya
için uygulanır. Ancak, 15 yaşından küçük yolcular için bu miktar 150 Avro
olarak uygulanır.

MADDE 62 – Vergileri ödenmek suretiyle yolcu beraberinde veya posta yoluyla ya da hızlı kargo taşımacılığı yoluyla serbest dolaşıma sokulacak eşya

MADDE 62- (Değişik:RG-15/3/2022-31779-C.K-5303/3
md.)

(1) (Değişik:RG-7/1/2026-33130-C.K-10813/1
md.) Posta veya hızlı kargo taşımacılığı yoluyla bir sağlık kuruluşu raporu
veya doktor reçetesine istinaden bir gerçek kişiye gelen ve ticari miktar ve
mahiyet arz etmeyen, kıymeti 1500 Avro’yu geçmeyen ilaç cinsi eşya ile takviye
edici gıdaların değeri üzerinden;

a) Avrupa Birliği ülkelerinden doğrudan
gelmesi halinde % 30,

b) Diğer ülkelerden gelmesi halinde % 60,

c) 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı
Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (IV) sayılı listede yer alan eşya
olması durumunda yukarıdaki oranlara ilave % 20,

oranında tek ve maktu bir vergi tahsil
edilir.

(2) Posta veya hızlı kargo taşımacılığı
yoluyla bir gerçek kişiye gelen ve ticari miktar ve mahiyet arz etmeyen,
kıymeti 1500 Avro’yu geçmeyen kişisel kullanıma mahsus kitap veya benzeri
basılı yayın için 45 inci maddede belirtilen limitleri aşan eşyanın değeri
üzerinden %0 oranında tek ve maktu bir vergi uygulanır.

(3) Posta veya hızlı kargo taşımacılığı
yoluyla bir tüzel kişiye gelen ve ticari miktar ve mahiyet arz etmeyen, kıymeti
22 Avro’yu geçmeyen eşyanın değeri üzerinden birinci fıkrada belirtilen
oranlarda tek ve maktu bir vergi tahsil edilir.

(4) Kıymeti 1500 Avro’yu geçmemek
şartıyla, yolcu beraberinde gelen Ek-9’daki liste kapsamı dışında kalan ve
değeri 61 inci maddede belirtilen hediyelik eşya limitinin üzerinde olan ticari
miktar ve mahiyet arz etmeyen eşyanın değeri üzerinden birinci fıkrada
belirtilen oranlarda tek ve maktu bir vergi tahsil edilir.

(5) Birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarda
sözü edilen limitler dahilinde getirilen eşyanın brüt 30 kilogramı geçmemesi
gerekir.

(6) Diplomatik eşya ve 58 inci madde
kapsamı yolcu eşyasının posta veya hızlı kargo taşımacılığı yoluyla gelmesi
halinde kıymet ve ağırlık sınırı uygulanmaz.

MADDE 63 – Muafiyet limitlerinin aşılması ve eşyanın vergilendirilmesi[5]

MADDE 63-
(1) Eşyanın yolcu başına toplam kıymetinin 61 inci maddede belirtilen değerleri
aşması halinde muafiyet yalnızca toplam değeri 150 veya 430 Avro tutarındaki
kısma uygulanır. Muafiyet değerlerinin aşılması durumunda, muafiyet miktarına
tekabül eden vergi düşüldükten sonra kalan kısma 62 nci maddenin dördüncü
fıkrasında belirtilen tek ve maktu vergi uygulanır.

(2) 62 nci maddenin dördüncü fıkrası hükmü
çerçevesinde getirilen eşyanın tek başına kıymetinin 1500 Avro'yu aşması
halinde, söz konusu eşyaya yürürlükte olan ithalat vergilerine ilişkin oranlar
uygulanır.

(3) 62 nci madde hükümleri çerçevesinde
getirilen eşyanın kıymeti, ibraz edilen faturaya, satış fişine veya eşya
bedelinin ödendiğine ilişkin belgeye göre belirlenir. Bu tür belge ibraz
edilememesi veya ibraz edilen belgede kayıtlı kıymetin düşük bulunması halinde,
eşyanın kıymeti gümrük idaresince belirlenir. (Ek cümleler:RG-27/11/2024-32735-C.K-9168/1 md.)
Aynı
maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında belirtilen eşya için
Türkiye'deki giriş liman veya yerine kadar yapılan nakliye giderleri, eşyanın
kıymetine ilave edilir. Bakanlık, bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye yetkilidir.

MADDE 64 – Gümrük kapılarında bulunan mağazalardan alınan eşya

MADDE 64-
(1) Yolcuların, gümrük kapılarında bulunan mağazalardan satın
aldıkları kişisel eşya ile yolcu beraberi hediyelik eşyaya muafiyet tanınır.

(2) Yolcular, bu mağazalardan satın
aldıkları 62 nci maddenin dördüncü fıkrasında bahsi geçen eşyayı bu madde ve 63
üncü maddede belirtilen esaslar çerçevesinde, vergileri ödenmek suretiyle
serbest dolaşıma sokabilirler.[6]

(3) Yolcular tarafından 58 inci maddede
belirtilen kişisel eşyanın ve 59 uncu maddede belirtilen hediyelik eşyanın
getirilmesi halinde; aynı eşyanın gümrük kapılarındaki mevcut
mağazalardan da satın alınması mümkün değildir.

İKİNCİ AYIRIM

Şeref Nişanları veya
Ödülleri

MADDE 65 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 65- (1) Gümrük idarelerine
tevsik edici belgelerin ibraz edilmesi ve gayri ticari amaçlı olmaları
koşullarıyla aşağıda sayılan eşyanın serbest dolaşıma
sokulmasında gümrük vergileri aranmaz:

a) Yerleşim yeri
Türkiye Gümrük Bölgesinde bulunan kişilere, yabancı ülkelerin
hükümetleri tarafından verilmiş olan nişanlar.

b) Yerleşim yeri
Türkiye Gümrük Bölgesinde bulunan kişilere, herhangi bir alandaki
faaliyetlerini takdir amacıyla veya belli bir olayın yararını kabul etmek için
veya cesaret gerektiren bir işin ödülü olarak yabancı ülkelerde verilen ve esas
olarak sembolik nitelik taşıyan ödüller, kupalar, madalyalar ve benzeri eşya.

c) (b) bendinde belirtilen nedenlerle,
yabancı bir ülkede yerleşik bulunan kişiler veya yetkililerce,
Türkiye Gümrük Bölgesinde teslim edilmek üzere ücretsiz olarak
gönderilen ve sembolik nitelik taşıyan ödüller, kupalar, madalyalar ve benzeri
eşya.

ç) Yerleşim yeri yabancı bir ülke olan
kişilere iş konferanslarında veya benzeri uluslararası olaylarda ücretsiz
olarak dağıtılması amaçlanan ve niteliği, kıymeti veya diğer özellikleri
itibarıyla gayri ticari amaçlarla serbest dolaşıma sokulduklarını belirtir
şekilde olan, esas olarak sembolik niteliğe ve sınırlı değere sahip ödüller,
kupalar, madalyalar ve benzeri eşya.

ÜÇÜNCÜ AYIRIM

Uluslararası İlişkiler
Çerçevesinde Alınan Hediyeler

MADDE 66 – Muafiyetin Kapsamı

MADDE 66- (1)
62 ve 63 üncü madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, aşağıda sayılan eşyanın
serbest dolaşıma girişinde gümrük vergileri aranmaz:

a) Yabancı bir ülkeye resmi ziyarette bulunan
kişilere ziyaretleri sırasında ev sahibi ülke yetkililerince verilen hediyeler.

b) Türkiye'ye resmi bir ziyarette bulunmak
amacıyla gelen kişiler tarafından ziyaret sırasında ülke yetkililerine sunulmak
üzere getirilen hediyeler.

c) Yabancı bir ülkedeki kamu kurumu veya
kamu yararına faaliyet gösteren bir kurum tarafından Türkiye'de bulunan bir
kamu kurumu veya kamu yararına faaliyetlerde bulunan bir kuruma, dostluk veya
iyi niyet gösterisi olarak gönderilen hediyeler.

(2) Muafiyet, hediye olarak verilen
eşyanın birinci fıkrada belirtilen nedenlerle sunulması, nitelik, kıymet,
miktar ve Türkiye Gümrük Bölgesindeki kullanım amacı itibarıyla gayri
ticari olması halinde tanınır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kamu Yararına
Faaliyetlerde Bulunulmak Amacıyla Serbest Dolaşıma Sokulan Malzeme ve Eşya

BİRİNCİ AYIRIM

Genel Amaçlarla İthal
Edilen Eşya

MADDE 67 – Milli savunma ve iç güvenlik kapsamında serbest dolaşıma sokulan eşya

MADDE 67- (Değişik:RG-20/4/2024-32523-C.K-8362/2
md.)

(1) Kanunun 167 nci maddesinin birinci
fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan;

a) Kurumların asli görevleri,
kuruluşların faaliyet alanları ve Bakanlığın kaçakçılıkla mücadele göreviyle
ilgili olarak serbest dolaşıma sokacakları,

b) Kurum ve kuruluşlar adına
kişiler tarafından serbest dolaşıma sokulan,

c) Kurum ve kuruluşlarca
onaylanmış proje, imzalanmış sözleşme veya Savunma Sanayii Başkanlığı
tarafından uygunluk verilmiş savunma sanayii ile ilgili diğer ihtiyaç
unsurlarına ilişkin faaliyetlerle ilgili olarak üretici sıfatıyla ithal
etmeleri gereken ve ilgili makam tarafından bu kapsamda olduğu bildirilmek
şartıyla;

1) Türk Silahlı Kuvvetlerini
güçlendirmek amacıyla kurulmuş bulunan vakıflar tarafından serbest dolaşıma
sokulan,

2) Sermayesinin yarısı veya
daha fazlası doğrudan Türk Silahlı Kuvvetlerini güçlendirmek amacıyla kurulmuş
bulunan vakıflara veya Savunma Sanayii Başkanlığına ait şirket ve müesseseler
tarafından serbest dolaşıma sokulan,

3) Sermayesinin yarısı veya
daha fazlası doğrudan birinci fıkranın (c) bendinin (2) numaralı alt bendinde
yer alan şirket ve müesseselere ait olan iştirakler tarafından serbest dolaşıma
sokulan,

her türlü araç, gereç, silah, teçhizat,
makine, cihaz, yazılım ve sistemleri ve bunların araştırma, geliştirme, eğitim,
üretim, modernizasyon ve yazılımı ile yapım, bakım ve onarımlarında
kullanılacak yedek parçalar, akaryakıt ve yağlar, hammadde, malzeme ile
bedelsiz olarak dış kaynaklardan alınan yardım malzemesine muafiyet tanınır.

(2) Birinci fıkranın (c) bendinin (3)
numaralı alt bendinde belirtilen iştirakler tarafından serbest dolaşıma
sokulacak eşya miktarının ilgili kurum ve kuruluşlar veya şirket ve
müesseselerce onaylanması gerekir.

MADDE 68 – Genel amaçlarla serbest dolaşıma sokulan diğer eşya

MADDE 68- (1)
Kamu kurum ve kuruluşları, hayır kurumları veya insani yardım kurumları
tarafından ticari gaye güdülmemek ve amacı doğrultusunda kullanılmak üzere
serbest dolaşıma sokulan aşağıda nitelikleri belirtilen eşyaya muafiyet
tanınır:

a) 104 üncü maddenin birinci fıkrasının
(b) bendi hükmü hariç olmak üzere, ihtiyacı olan kişilere ücretsiz dağıtılmak
üzere serbest dolaşıma sokulan temel ihtiyaç maddeleri.

b) Birinci fıkrada belirtilen kurumlara
yabancı bir ülkede yerleşik kişi veya kurumlar tarafından ticari bir gaye
güdülmeksizin karşılıksız olarak gönderilen ve ihtiyacı olan kişiler yararına
düzenlenecek hayır işlerinde kullanılmak üzere gelir toplanması amacına yönelik
bulunan eşya.

c) Birinci fıkrada belirtilen kurumlara
sadece onların çalışma ihtiyaçlarını karşılamak veya onların hayır ve insani
amaçlarını yerine getirmede kullanılmak üzere, yabancı bir ülkede yerleşik kişi
veya kurumlar tarafından ticari bir gaye güdülmeksizin karşılıksız olarak
gönderilen malzemeler ve büro materyalleri.

d) (Ek:RG-1/9/2016/29818-B.K.K-2016/9117/3
md.) Kamu kurum ve kuruluşları ile Bakanlar Kurulunca belirlenen insani
yardım ve hayır kurumlarının getirecekleri ambulans, cenaze arabaları, yangın
söndürme araçları ile kurtarma araçları.

(2) Temel ihtiyaç maddeleri deyimi,
insanların en temel ihtiyaçlarını karşılamak için gerekli olan yiyecek, ilaç,
giyecek, yatak malzemeleri ve benzeri eşya anlamına gelir.

(3) Bu maddenin uygulanmasında kahve
ve çay ile ambulans, cenaze arabaları ve diğer kurtarma araçları hariç olmak
üzere motorlu araç için muafiyet uygulanmaz.[7]

İKİNCİ AYIRIM

Eğitim, Bilim ve Kültürel
Amaçlı Eşya ile Bilimsel Alet ve Cihazlar

MADDE 69 – Kitap, yayın ve belge

MADDE 69- (1)
Herhangi bir kişi veya kurum tarafından gönderilen, ek-10’daki listede yer alan
eğitim, bilim ve kültürel amaçlı kitap, yayın ve belgelerin serbest dolaşıma
girişinde, gümrük vergileri aranmaz.

MADDE 70 – Görsel ve işitsel malzeme

MADDE 70- (1)
Kamu eğitim, bilim ve kültürel kuruluş veya organizasyonları tarafından
getirilen veya bunlar tarafından kullanılmak üzere gönderilen, ek-11’deki
listede yer alan eğitim, bilim ve kültürel amaçlı görsel ve işitsel
malzemelerin gümrük vergilerinden muaf olarak serbest dolaşıma
girişine izin verilir.

MADDE 71 – Bilimsel alet, cihaz ve malzemeler

MADDE 71- (1)
Muafiyet, esas olarak eğitim veya bilimsel araştırma ile uğraşan özel
kuruluşlar ve kamu kuruluşları ile bu kuruluşlara bağlı birimler tarafından
kullanılmak üzere serbest dolaşıma sokulan eşya için uygulanır.

(2) Bu kuruluşların eğitim veya bilimsel
araştırma dalında faaliyette bulunduklarının gümrük idaresine tevsiki
şarttır.

(3) 70 inci maddenin kapsamı dışında kalan
bilimsel alet ve cihazlar, ticari olmayan amaçlarla serbest dolaşıma girdiği
takdirde gümrük vergilerinden muaftır.

(4) Bu maddede belirtilen
muafiyetin uygulanmasında, Müsteşarlık gerektiğinde ilgili kamu kurum ve
kuruluşlarının görüşünü alır.

MADDE 72 – Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki kuruluşlar

MADDE 72- (1)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik bulunan bilimsel araştırma
kurum veya kuruluşlarınca veya onlar adına gayri ticari amaçla serbest dolaşıma
sokulan bilimsel malzemelere muafiyet tanınır.

(2) Muafiyet;

a) Birinci fıkrada belirtilen kurum ve
kuruluşların yetkili temsilcilerinin onayı ile Türkiye'de yerleşik bulunan
bilimsel araştırma kuruluşlarına gönderilen veya bu kuruluşlarca getirilen ve
bilimsel işbirliği anlaşmaları çerçevesinde kullanılması planlanan,

b) Türkiye dışında yerleşik bulunan gerçek
veya tüzel bir kişinin Türkiye Gümrük Bölgesinde kalış süresi boyunca
mülkiyetinde bulunan,

eşya için tanınır.

ÜÇÜNCÜ AYIRIM

Tıbbi Teşhis, Tedavi ve
Araştırma Yapılmasına Mahsus Alet ve Cihazlar

MADDE 73 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 73- (1)
Bir hayır veya insani yardım kurumu ya da gerçek bir kişi tarafından,
Türkiye'deki bir sağlık ya da tıbbi araştırma kurum veya kuruluşuna bağışlanan
ya da bu kurum veya kuruluşlar tarafından tamamıyla bir hayır ya da insani
yardım kurumundan temin edilen paralarla veya gönüllü katkılarla satın alınan
tıbbi araştırma, teşhis veya tedavi amacına mahsus alet ve cihazlara muafiyet
tanınır.

(2) Muafiyet;

a) Ticari bir amaçla bağışlanmayan,

b) Bağışlayanın üretici ile herhangi bir
ilgisinin olmadığı,

eşya için uygulanır.

(3) Bu madde kapsamına giren eşyanın
muafen serbest dolaşıma girişinde insan sağlığı yönünden Sağlık Bakanlığınca
uygun bulunması gerekir.

DÖRDÜNCÜ AYIRIM

Bilimsel Araştırma
Amacına Yönelik Hayvanlar, Biyolojik veya Kimyasal Maddeler

MADDE 74 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 74- (1)
Aşağıda yer alan eşyaya muafiyet tanınır:

a) Bilimsel araştırmada kullanılmak üzere
özel olarak yetiştirilmiş hayvanlar.

b) Gayri ticari amaçlarla ithal edilen
biyolojik veya kimyasal maddeler.

(2) Birinci fıkrada belirtilen muafiyet,
eğitim veya bilimsel araştırma ile uğraşan özel kuruluşlar ve kamu kurum ve
kuruluşları ile bunların esas olarak eğitim veya bilimsel araştırma ile uğraşan
bölümleri için getirilen hayvanlar ile biyolojik veya kimyasal maddelerle
sınırlıdır.

(3) Bu eşyanın Türkiye'de üretiminin
bulunmadığı hususu ile bu maddede bahsi geçen kuruluşların eğitim veya bilimsel
araştırma dalında faaliyette bulunduklarının ve eşyanın amaca uygun hayvan veya
biyolojik ya da kimyasal madde olduğunun gümrük idaresine tevsiki
şarttır.

BEŞİNCİ AYIRIM

İnsan Kaynaklı Tedavi
Edici Maddeler ile Kan Gruplama ve Doku Tipi Ayırma Belirteçleri

MADDE 75 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 75- (1)
76 ncı madde hükümlerine uygun olarak getirilen;

a) İnsan kaynaklı tedavi edici maddelere,

b) Kan grubu ayırma belirteçlerine,

c) Doku tipi ayırma belirteçlerine,

muafiyet tanınır.

(2) Bu Ayırımda yer alan;

a) İnsan kaynaklı tedavi edici maddeler
deyimi, insan kanı ve onun türevleri; insan kanının tümü, kurutulmuş insan
plazması, insan albümini ve insanın plazmalı proteininin sabit solüsyonları,
insan immünoglobülini ve insan fibrinojeni,

b) Kan grubu ayırma belirteçleri deyimi,
kan tipi gruplandırılması ve kan uyuşmazlıklarının tespiti için kullanılan
insan, hayvan, bitki veya diğer kaynaklı bütün belirteçler,

c) Doku tipi ayırma belirteçleri deyimi,
insan doku tiplerinin belirlenmesinde kullanılan insan, hayvan, bitki veya
diğer kaynaklı bütün belirteçler,

anlamına gelir.

MADDE 76 – Muafiyet kapsamı eşya

MADDE 76- (1)
Muafiyet, aşağıda yer alan eşya ile sınırlıdır:

a) Tıbbi veya bilimsel amaçla kullanılmak
üzere geldiği gümrük idaresine tevsik edilen gayri ticari ürünler.

b) Sevk edildiği ülkedeki tam yetkili bir
kurum tarafından düzenlenmiş uygunluk sertifikasını haiz bulunan ürünler.

c) Üzerlerinde niteliklerini tanımlayan
özel etiketli kapla sevk edilmiş ürünler.

(2) 75 inci maddede tanımlanan ürünlerin
nakliyesinde kullanılan özel ambalajlar ile sevkiyata dahil olan ve bunların
kullanımı için gerekli bulunan çözücü ve aksesuarlara da muafiyet tanınır.

ALTINCI AYIRIM

İlaç Özelliği Olan
Ürünlerin Kalite Kontrolü Amacına Yönelik Maddeler

MADDE 77 – Kalite kontrolüne yönelik maddeler

MADDE 77- (1)
İlaç özelliği olan ürünlerin üretiminde kullanılan malzemelerin kalite kontrolü
için Dünya Sağlık Örgütü tarafından onaylanmış referans maddelerine ilişkin
numunelerin, Sağlık Bakanlığınca izin verilen kurumlarca ithal edilmesi
halinde gümrük vergileri aranmaz.

YEDİNCİ AYIRIM

Araştırma ve Geliştirme
Faaliyetlerinde Kullanılmak Üzere Serbest Dolaşıma Sokulan Eşya

MADDE 78 – Araştırma ve geliştirme faaliyetlerinde kullanılan eşya

MADDE 78- (1)
Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu tarafından yürütülen veya
desteklenen araştırma ve geliştirme projelerinde kullanılmak üzere getirilen
eşyaya muafiyet tanınır.

MADDE 79 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 79- (1)
Muafiyete konu eşyanın araştırma ve geliştirme projesi kapsamında yer alan eşya
olduğunun, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu tarafından teyit
edilmesi gerekir.

(2) Muafiyet, ticari amaç güdülmeksizin
faaliyetin amacına uygun miktarı aşmayan eşya için uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Bir Ticari Faaliyetin
Yürütülmesi ile Bağlantılı İthalat

BİRİNCİ AYIRIM

İşyeri Nakli Suretiyle
Serbest Dolaşıma Sokulan Sermaye Malları ve Diğer Malzemeler

MADDE 80 – Sermaye malı ve malzeme

MADDE 80- (1)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında sürdürülen ekonomik bir faaliyetin
kesin olarak sona erdirilerek, Türkiye Gümrük Bölgesine nakli
dolayısıyla serbest dolaşıma sokulan sermaye malı ve diğer malzemeye muafiyet
tanınır.

(2) Bu Ayırımın uygulanmasında:

a) Faaliyet deyimi, madencilik, tarım,
serbest meslek faaliyeti ve benzeri faaliyetler de dahil olmak üzere
üreticilerin, tüccarların veya hizmet sunan kişilerin her türlü ekonomik
faaliyeti anlamına gelir.

b) İşletme deyimi, bağımsız ekonomik birim
demektir. Bu birim, bir kurumun tümünü ya da bir bölümünü kapsar.

c) Sermaye malları ve diğer malzemeler
deyimi, işletmenin faaliyetini devam ettirmesi için, gerekli teknik malzemeler
ile büro ve dükkan malzemelerini kapsar.

MADDE 81 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 81- (1)
80 inci maddede belirtilen muafiyet;

a) Mücbir sebep veya beklenmeyen haller
saklı kalmak kaydıyla, Türkiye Gümrük Bölgesine nakletmek üzere
yabancı ülkedeki faaliyetini sona erdirmeden önce en az oniki ay süreyle
işletme tarafından fiilen kullanılmakta olan,

b) Nakilden sonra da aynı amaçla
kullanılacak olan,

c) Söz konusu işletmenin niteliği ile
büyüklüğüne uygun bulunan,

eşya ve malzeme ile sınırlıdır.

(2) Muafiyet hakkı sadece,
Türkiye Gümrük Bölgesinde de benzer bir faaliyeti yürütmek amacıyla,
ayrıldıkları ülkedeki faaliyetlerini kesin olarak sona erdiren iş yeri sahibine
tanınır. Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik bulunan bir işletme ile
herhangi bir bağlantı kurma amaçlarına yönelik işletmeler için muafiyet
uygulanmaz.

(3) Muafiyet hakkı sadece ayrıldıkları
ülkede en az üç yıl süre ile aynı işte çalışan kişilere tanınır.

(4) Aşağıda sayılan eşya muafiyet kapsamı
dışındadır:

a) Üretim veya hizmet endüstrisi makinesi
olmayan, taşınabilir laboratuvar veya dış yayın yapma birimleri gibi ulaşım
araçları.

b) Canlı hayvan, hayvan yemleri ile tohum
ve fidanlar .

c) Ham, yarı mamul veya mamul madde
stokları ile akaryakıtlar.

MADDE 82 – Eşyanın getirilme süresi

MADDE 82- (1)
80 inci maddede belirtilen muafiyet, mücbir sebep veya beklenmeyen haller saklı
kalmak kaydıyla, işletmenin nakledildiği ülkedeki faaliyetlerini sona erdirdiği
tarihten itibaren oniki ay içerisinde Türkiye Gümrük Bölgesine
getirilen eşya ve malzeme için uygulanır.

MADDE 83 – Gerçek ve tüzel kişilere tanınan muafiyet

MADDE 83- (1)
Kazanç sağlama amacına yönelik olmayan faaliyetlerle uğraşan ve bu faaliyetini
Türkiye Gümrük Bölgesine nakleden tüzel kişiler tarafından serbest
dolaşıma sokulan sermaye malları ve diğer malzemeye ilişkin muafiyet işlemleri
de 80 ila 82 nci madde hükümleri çerçevesinde yürütülür.

(2) Bir serbest meslek veya benzeri bir
faaliyetle uğraşan gerçek kişilere de, mesleklerini
Türkiye Gümrük Bölgesinde de yürüteceklerini ispat etmeleri halinde
bu muafiyet tanınır.

İKİNCİ AYIRIM

Türkiye Gümrük Bölgesindeki
Çiftçilerin Komşu Ülkede Elde Ettikleri Ürünler

MADDE 84 – Türkiye Gümrük Bölgesindeki çiftçiler

MADDE 84- (1)
Esas faaliyeti Türkiye Gümrük Bölgesi içinde olan çiftçilerin,
Türkiye'ye komşu bir ülkede bulunan ve kendileri tarafından işletilen
mülklerinden elde ettikleri tarım, hayvancılık, arıcılık, bahçecilik ve
ormancılık ürünlerine muafiyet tanınır.

(2) Birinci fıkradaki muafiyetten
faydalanabilmek için hayvancılık faaliyetlerinin Türk menşeli veya Türkiye'de
serbest dolaşım durumunda bulunan hayvanlarla yapılıyor olması şarttır.

(3) Muafiyet, normal olarak hasat veya
üretim sonrası başka bir işlemden geçmemiş ürünlerle sınırlıdır.

(4) Muafiyet, sadece bizzat üreticiler
tarafından komşu ülkedeki kendi mülklerinden elde edilen ve kendileri veya
kendileri adına hareket eden kişiler tarafından
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen ürünler için tanınır.

(5) Türkiye Gümrük Bölgesi ile
komşu bir ülke arasında sınır oluşturan göllerde veya su yollarında Türk
balıkçılar tarafından yürütülen balıkçılık veya balık yetiştirme faaliyetlerinden
elde edilen ürünler ile bu tür göl ve su yollarında Türk sporcuları tarafından
yapılan avcılık faaliyetlerinden elde edilen ürünler için de muafiyet tanınır.

ÜÇÜNCÜ AYIRIM

Komşu Ülkelerdeki
Çiftçilerin Türkiye Gümrük Bölgesindeki Toprak ve Ekinlerinin İşlenmesi
Amacına Yönelik Ürünler

MADDE 85 – Komşu ülkelerdeki çiftçiler

MADDE 85- (1)
Esas faaliyeti bir komşu ülkede olan çiftçilerin,
Türkiye Gümrük Bölgesinde bulunan ve kendileri tarafından işletilen
mülklerinde kullanılmak üzere toprak ve ekinlerin işlenmesi amacıyla
getirdikleri tohum, gübre ve diğer ürünlere muafiyet tanınır.

(2) Muafiyetin uygulanması, ancak,
tohum, gübre veya diğer ürünlerin bizzat üretici veya üretici adına hareket
eden kişi tarafından getirilmiş olması ve aynı hakkın karşı taraf ülkece, Türkiye Gümrük Bölgesinde
bulunan kişilere de tanınmış olması koşullarıyla mümkündür.

DÖRDÜNCÜ AYIRIM

Numuneler, Reklam
Malzemeleri ve Ticari Fuarda Tüketilen Ürünler

MADDE 86 – Önemli değeri olmayan numunelik eşya ve modeller

MADDE 86- (1)
89 uncu maddenin birinci fıkrasının (a) bendi hükmü saklı kalmak kaydıyla,
önemli değeri olmayan ve temsil ettikleri eşya bakımından siparişte bulunulmak
için kullanılabilecek nitelikteki numunelik eşya ve modellere muafiyet tanınır.

(2) Gümrük idaresi,
muafiyetin uygulanması esnasında numune veya model olma özelliklerini
ortadan kaldırmayacak şekilde, kendi başlarına kullanılabilecek nitelikteki
eşya için yırtma, delme veya açık ve sabit bir şekilde işaretleme ya da
herhangi başka bir işlem yoluyla kalıcı olarak kullanılmasını önleyici
tedbirleri alabilir.

(3) Numunelik eşya ve model deyimi, belli
bir tür eşyayı temsil eden ve sunuş şekli ve miktarı belli bir tür veya
nitelikteki eşya için sipariş vermekten başka bir amaç için kullanılması mümkün
olmayan her türlü madde veya örnek anlamına gelir.

MADDE 87 – Basılı reklamcılık dokümanları ve reklamcılık amacına yönelik malzemeler

MADDE 87- (1)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yürütülen ekonomik bir faaliyetin
reklamı amacıyla gönderilen ya da getirilen ve parasız olarak dağıtılacak olan,
ulaştırma, sigortacılık ve bankacılık hizmetleri ile satılık veya kiralık eşya
ile ilgili ilan, katalog, fiyat listesi, kullanım kılavuzu, broşür, takvim ve
benzeri basılı reklamcılık malzemelerine muafiyet tanınır.

MADDE 88 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 88- (1)
Muafiyet;

a) Eşyayı üreten, satan, kiralayan veya
hizmeti sunan müteşebbisin adının eşya üzerinde açık bir şekilde yer alması,

b) Her bir sevkiyatta tek bir basılı
materyalin olması veya birden çok basılı materyal bulunması halinde, her
çeşidinden birer adet olması, ancak, aynı çeşitteki basılı materyalin birden
fazla bulunması halinde toplam brüt ağırlığının bir kilogramı aşmaması,

c) Gönderici veya alıcısının aynı kişi
olmaması,

koşullarının mevcut olması halinde
uygulanır.

(2) Müşterilere ücretsiz olarak
reklamcılık amacıyla gönderilen madde ve malzeme için de, değerinin önemsiz
olması ve reklamcılık amacı dışında kullanılamaz nitelikte bulunması halinde
muafiyet tanınır.

MADDE 89 – Bir ticari fuarda veya benzeri bir faaliyette kullanılan veya tüketilen ürünler

MADDE 89- (1)
90 ıncı madde hükümlerine uygun olarak getirilen aşağıda belirtilen eşyaya
muafiyet tanınır:

a) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında üretilmiş olan, bir ticari fuar veya benzeri bir olay münasebetiyle
getirilecek olan her türlü eşyanın temsil edici özelliklerini taşıyan küçük
miktardaki numuneler.

b) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında üretilen ve bir ticari fuar veya benzeri bir olayda sergilenmek üzere
getirilen makine ve cihazların teşhiri sırasında, bu makine ve cihazların
gösteri amacıyla çalıştırılmasında kullanılacak eşya.

c) Bir ticari fuar veya benzeri bir olayda
yabancı ülkelerin temsilcileri tarafından geçici standların inşası,
düzenlenmesi ve dekorasyonu için kullanılacak boya, vernik, duvar kağıdı gibi
tüketilecek malzemeler.

ç) Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında üretilen eşyanın reklamına mahsus olan, bir ticari fuarda veya benzeri
bir faaliyette sergilenecek resimli veya resimsiz basılı materyaller,
kataloglar, prospektüsler, fiyat listeleri, reklam posterleri, takvimler ve
çerçevesiz fotoğraflar gibi ücretsiz olarak dağıtılacak malzemeler.

d) (Değişik:RG-11/1/2012/28170-B.K.K-2011/2595/2
md.) Spor Genel Müdürlüğü tarafından talep edilen, Türkiye’de düzenlenecek
uluslararası spor organizasyonlarında kullanılmak veya ücretsiz olarak
dağıtılmak üzere, bedelsiz olarak gönderilen eşya.

(2) Ticari fuar veya benzeri faaliyet
deyimi;

a) Ticaret, sanayi, tarım veya el
sanatları ile ilgili sergi, fuar, gösteri ve benzeri faaliyetler,

b) Esas olarak hayır ve insani bir yardım
amacıyla gerçekleştirilen sergi ve benzeri faaliyetler,

c) Temelde bilimsel, teknik, el sanatları,
sanatsal, eğitsel, kültürel, sportif veya dini sebeplerle ya da ibadet
nedeniyle, sendika faaliyetleri veya turizm ya da uluslararası bir anlaşmayı
desteklemek amacıyla gerçekleştirilen sergi, organizasyon ve benzeri
faaliyetler,

ç) Uluslararası organizasyon veya
teşekküllerin temsilcilerinin gerçekleştirdiği toplantılar,

d) Resmi tören veya anma törenleri ya da
toplantıları,

anlamına gelir.

(3) Ancak, yabancı bir ülke eşyasının
satılması amacıyla işyeri veya bunların eklentilerinde düzenlenen özel amaçlı
sergiler bu kapsama dahil değildir.

MADDE 90 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 90- (1)
89 uncu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanmasında aşağıdaki
şartların bulunması gerekir:

a) Yabancı ülkelerden ücretsiz olarak gönderilmesi
veya serbest dolaşıma sokulan eşya ile birlikte gelmesi.

b) Halka ücretsiz olarak dağıtılmak üzere
gönderilmesi ve kişilerin kullanım veya tüketimine mahsus olması.

c) Birim değerinin düşük olması ve reklam
eşyası olarak kabul edilebilecek nitelikte bulunması.

ç) Kolaylıkla pazarlanabilir olmaması ve
paketlenmiş ise aynı malın piyasada mevcut en küçük biriminden daha küçük
miktarını içermesi.

d) Paketlenmemiş yiyecek ve içecekler için
dağıtım yerinde anında tüketilebilir nitelikte bulunması.

e) Toplam kıymet ve miktarı itibarıyla
olayın niteliğine, ziyaretçilerin sayısına ve sergiye katılımın derecesine
uygun olması.

(2) 89 uncu maddenin birinci fıkrasının
(b) bendinin uygulanmasında aşağıdaki şartların bulunması gerekir:

a) Faaliyet sırasında tüketilecek ya da
yok edilecek eşya olması.

b) Toplam kıymet ve miktar itibarıyla
faaliyetin niteliğine, ziyaretçilerin sayısına ve sergiye katılımın derecesine
uygun olması.

(3) 89 uncu maddenin birinci fıkrasının
(ç) bendinin uygulanmasında aşağıdaki şartların bulunması gerekir:

a) Faaliyetin düzenlendiği yerde eşyanın
ücretsiz olarak sadece halka dağıtılması.

b) Eşyanın toplam kıymet ve miktar
bakımından olayın niteliğine, ziyaretçilerin sayısına ve sergiye katılımın
derecesine uygun bulunması.

(4) 89 uncu maddenin birinci fıkrasının
(d) bendinin uygulanmasında aşağıdaki şartların bulunması gerekir:

a) Toplam kıymet ve miktarı itibarıyla
olayın niteliğine, seyircilerin sayısına uygun olması.

b) Kişilerin kullanım veya tüketimine
mahsus olması.

c) Tüketim konusu olmayan eşyanın
organizasyon bitiminde ilgili spor federasyonuna tahsis edilmesi.

(5) 89 uncu maddenin birinci fıkrasının
(a) ve (b) bentlerinde belirtilen muafiyet katı, sıvı ve gaz yakıtlar için
uygulanmaz.

BEŞİNCİ AYIRIM

İnceleme, Analiz veya
Test Amaçlı Olarak Serbest Dolaşıma Sokulan Eşya

MADDE 91 – İnceleme, analiz veya test amaçlı eşya

MADDE 91- (Değişik:RG-15/3/2022-31779-C.K-5303/7
md.)

(1) 92 nci madde hükümlerine uygun olarak
getirilen aşağıda belirtilen eşyaya muafiyet tanınır.

a) Bilgi edinme veya endüstriyel ya da
ticari araştırma amaçlarına yönelik olarak, nitelikleri veya diğer teknik
özelliklerinin belirlenmesi amacıyla inceleme, analiz veya test edilmek üzere
getirilen eşya.

b) Yurtdışından ülkemize tıbbi tetkik
amacıyla gönderilen biyolojik materyaller.

MADDE 92 – Muafiyetin kapsamı[8]

MADDE 92- (1)
91 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde bahsi geçen muafiyet;

a) İnceleme, analiz veya test işlemleri
kendi başlarına satış promosyonuna konu teşkil etmeyen,

b) Serbest dolaşıma sokulma amacına uygun
miktarı aşmayan,

eşya için uygulanır.

(2) 91 inci maddenin birinci fıkrasının
(a) bendinde belirtilen muafiyet, incelenecek veya analiz edilecek ya da test
edilecek eşyanın, inceleme, analiz veya test sırasında tamamıyla sarf edilmesi
veya aynı amaçla tekrar kullanılamayacak hale gelmesi halinde tanınır.

(3) İnceleme, analiz veya test sonucu
artık kalan ürünlerin, gümrük idaresinin kontrolü altında tamamen yok
edilmesine, ticari olarak değersiz hale getirilmesine, gümrüğe terk edilmesine
veya mücbir sebepler ve beklenmeyen haller göz önüne alınarak ihraç edilmesine
izin verilebilir.

(4) Geride kalan artık ürünlere üçüncü
fıkra hükümlerinin uygulanmadığı durumlarda, eşyaya isabet
eden gümrük vergileri, eşyanın inceleme, analiz veya test
işlemlerinin tamamlandığı tarihteki niteliği, miktarı ve kıymeti göz önüne
alınarak Kanunun 181 ila 194 üncü maddelerindeki esaslara göre tahsil olunur.

(5) Artık ürünler deyimi, yapılan
inceleme, analiz veya test sonucu ortaya çıkan ürünler; geride kalan ürünler
deyimi ise kullanılmamış ürünler anlamına gelir.

(6) (Ek:RG-15/3/2022-31779-C.K-5303/8
md.) 91 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan biyolojik
materyallerin Sağlık Bakanlığınca ruhsatlandırılmış Tıbbi Laboratuvarlar ve
Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri adına gönderilmesi gerekir.

ALTINCI BÖLÜM

Ulaştırmacılıkta
Kullanılan Eşya

BİRİNCİ AYIRIM

Taşıma Sırasında Eşyanın
İstifi ve Korunması İçin Yardımcı Maddeler

MADDE 93 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 93- (1)
Eşyanın istifi ve ısı muhafazası da dahil olmak üzere korunması amacıyla
yabancı bir ülkeden Türkiye Gümrük Bölgesine nakli sırasında
kullanılan ve normal olarak tekrar kullanılamaz hale gelen ip, saman, örtü,
kağıt, mukavva, odun ve plastik gibi maddelere muafiyet tanınır.

İKİNCİ AYIRIM

Canlı Hayvanların Nakli Sırasında
Gerekli Eşya

MADDE 94 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 94- (1)
Canlı hayvanların yabancı bir ülkeden Türkiye Gümrük Bölgesine nakli
sırasında, bunların beslenmesi amacıyla araçlarda bulunan kuru ot, yem ve sair
yiyecek maddeleri ile ilaçlara muafiyet tanınır.

ÜÇÜNCÜ AYIRIM

Ulaşım Araçları ile Özel
Konteynerlerde Mevcut Bulunan Akaryakıt ve Madeni Yağlar

MADDE 95 – Standart depo muafiyeti

MADDE 95- (1)
a) 96 ncı madde hükümleri saklı kalmak üzere,
Türkiye Gümrük Bölgesine giren her türlü ulaşım araçları,
motosikletler ve özel konteynerlerin içindeki standart depolarda mevcut bulunan
yakıtlara,[9]

b) Özel motorlu araç ve motosikletlerde
kullanılmak üzere tasarlanmış ve anılan araçlarda portatif depolarla taşınan
araç başına on litreyi geçmeyen yakıtlara,

muafiyet tanınır. Bu muafiyet, ulaşım
araçları veya özel konteynerlerde mevcut bulunan ve yolculuk boyunca kullanılan
yağlayıcı maddeler için de uygulanır.

(2) Birinci fıkrada bahsi geçen;

a) Özel konteyner deyimi, özel olarak imal
edilmiş soğutma, oksijenleme, ısı yalıtım ve diğer sistemlerle donatılmış
konteyner,

b) Standart depo deyimi;

1) Özel ve ticari ulaşım araçlarında,
üretici tarafından aynı türde olan bütün ulaşım araçlarına kalıcı olarak
yerleştirilen ve kalıcı düzeni, hem yakıtın doğrudan sevk edilmesine ve hem de
nakliye sırasında uygun olduğu yerlerde soğutma ve diğer sistemlerin
işletilmesine imkan sağlayan depo,

2) Özel konteynerlerde, üretici tarafından
konteyner ile aynı türde olan bütün konteynerlere kalıcı olarak yerleştirilen
ve kalıcı düzeni, nakliye sırasında doğrudan soğutma ve özel konteynerlerde
bulunan diğer sistemlerin işletilmesine imkan sağlayan depo,

anlamına gelir.

(3) Akaryakıtın doğrudan yakıt olarak
kullanımı için tasarlanmış ve ulaşım araçlarına yerleştirilmiş akaryakıt
depoları ve ulaşım araçlarında bulunabilecek, diğer sistemlere yerleştirilmiş
depolar da standart depo olarak kabul edilir.

MADDE 96 – Gümrük vergilerinden muaf olarak ithal edilecek yakıt

MADDE 96- (1)
Motorlu ticari araçların ve özel konteynerlerin standart depolarında mevcut
bulunan ve gümrük vergilerinden muaf olarak ithal edilecek yakıt
miktarı;

a) TIR çekicilerinde 550 litreyi,

b) İstiap haddi 15 tona kadar olan (15 ton
dahil), kamyon ve tankerlerde 300 litreyi,

c) İstiap haddi 15 tonun üzerinde olan
kamyon ve tankerlerde ise 400 litreyi,

ç) (Ek:RG-8/3/2012-28227-B:K.K-2012/2830/3
md.) Otobüslerde 300 litreyi,

aşamaz.

(2) Frigorifik
depolarla gümrük vergilerinden muaf olarak yurda girişine izin
verilen yakıt miktarı ayrıca dikkate alınır ve araca tanınan miktardan fazla
olamaz.

(3) Gümrük kapılarında standart
depo fazlası olarak tespit edilen petrol ürünlerinden, ilgili petrol ürünü için
litre başına 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi
Kanunu uyarınca uygulanmakta olan özel tüketim vergisi tutarının %50 fazlası tutarındaki
vergi, tek ve maktu vergi olarak tahsil edilir.

(4) (Ek:RG-11/1/2012/28170-B.K.K-2011/2595/4
md.) (Değişik:RG-8/3/2012-28227-B:K.K-2012/2830/3 md.) 95 inci maddenin
birinci fıkrasında bahsi geçen muafiyet, Avrupa Birliği ülkelerinden giriş
yapanlar hariç olmak üzere, hususi ve ticari olarak kayıt ve tescil ettirilmiş
yerli ve yabancı plakalı otomobil ile hususi olarak kayıt ve tescil ettirilmiş
yerli ve yabancı plakalı minibüs ve kamyonetler için ayda en fazla dört defa
kullandırılır. Bir ay içerisinde dört defadan fazla giriş yapan araçlardan her
giriş için tüm depodan litre başına 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi
Kanunu uyarınca uygulanmakta olan özel tüketim vergisi tutarındaki vergi, tek
ve maktu vergi olarak tahsil edilir.

(5) (Ek:RG-18/10/2014-29149-B.K.K-2014/6889/1
md.) Avrupa Birliği ülkelerinden giriş yapan araçlar hariç olmak üzere,
birinci fıkra kapsamındaki araçların ülkemize girişinde tespit edilen kilometre
bilgisi, aynı aracın ülkemize bir sonraki girişindeki kilometre bilgisi ile
karşılaştırılır. Aradaki fark aracın standart depo kapsamında bir önceki
girişinde muafen ithal ettiği yakıta göre katetmesi gereken mesafeyle
karşılaştırılarak, eksik mesafe katedilmesi halinde, her kilometre başına
tüketilmeyen yakıt için litre başına 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi
Kanunu uyarınca uygulanmakta olan özel tüketim vergisi tutarındaki vergi, tek
ve maktu vergi olarak tahsil edilir. Katedilen mesafeye göre harcanan yakıt
hesabına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

(6) (Ek:RG-18/10/2014-29149-B.K.K-2014/6889/1
md.) Bu araçların katedeceği mesafeye ilişkin
olarak gümrük idaresini yanıltıcı her türlü eylemin tespitinde, tüm
depodan litre başına 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu uyarınca
uygulanmakta olan özel tüketim vergisi tutarının %50 fazlası tutarındaki vergi,
tek ve maktu vergi olarak tahsil edilir.

DÖRDÜNCÜ AYIRIM

Deniz ve Hava
Ulaştırmacılığında Kullanılan Eşya

(Değişik başlık:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/9
md.)

MADDE 97 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 97- (Değişik:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/10
md.)

(1) Aşağıda belirtilen donatım ve işletme
malzemesine muafiyet tanınır.

a) Hava ve deniz ulaşım araçları
tarafından yabancı limanlar ve meydanlardan kendi ihtiyaçları için getirilen
veya bu araçlar adına gönderilen donatım ve işletme malzemesi.

b) (Değişik:RG-14/10/2020/31274-CK-3081/4
md.) Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığınca yetkilendirilen hava aracı bakım
kuruluşları, tedarik kuruluşları, hava aracı tasarım ve üretim kuruluşları
tarafından hava ulaşım araçları için serbest dolaşıma sokulacak donatım ve
işletme malzemesi.

(2) Yolcu ve yük taşımacılığı
faaliyetlerinde bulunan hava yolu şirketleri tarafından bu faaliyetlerinde
kullanılmak üzere serbest dolaşıma sokulan hava taşıtları, motorları ile
bunların birinci fıkranın (a) bendi kapsamında yer almayan aksam ve parçalarına
muafiyet tanınır.

(3) İkinci fıkra kapsamında muafiyet
tanınacak hava taşıtlarının koltuk kapasitesinin yirmi ve üzeri olması gerekir.

(4) Birinci fıkra kapsamı eşyanın cins ve
nevileri Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı ile müştereken
belirlenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Bilgi Materyali İthalatı

BİRİNCİ AYIRIM

Fikri ve Sınai Mülkiyet
Haklarının Korunmasına Yönelik Gönderilen Eşya

MADDE 98 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 98- (1)
Türk Patent Enstitüsüne buluş ve benzeri patent başvurularında kullanılmak
üzere olanlar da dahil, fikri ve sınai mülkiyet haklarının korunmasına yönelik
olarak ilgili kurum ve kuruluşlara ibraz edilecek olan marka, kalıp, tasarım
ile bunları destekleyen belgelere muafiyet tanınır.

İKİNCİ AYIRIM

Turistik Reklamcılık
Malzemeleri

MADDE 99 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 99- (1)
69 ila 72 nci maddeler hükümleri saklı kalmak kaydıyla aşağıda sayılan turistik
reklamcılık malzemesine muafiyet tanınır:

a) %25'ten fazla özel ticari reklam
içermemesi ve asıl tanıtma amacının açıkça belli olması kaydıyla, temel amacı
özellikle kültürel, turistik, sportif veya ticaretle ilgili ya da mesleki
toplantı veya faaliyetlere katılmak için halkı yabancı ülkelere ziyarette
bulunmaya teşvik etmek olan, ücretsiz olarak dağıtılacak belgeler, kitapçıklar,
broşürler, kitaplar, dergiler, rehber kitaplar, posterler, çerçeveli veya
çerçevesiz fotoğraflar ile fotografik olarak büyütülmüş malzemeler, resimli
veya resimsiz haritalar, pencere için şeffaf materyaller, resimli takvimler.

b) %25'ten fazla özel ticari reklam
içermemesi ve ücretsiz olarak dağıtılması kaydıyla, Türkiye'de yerleşik bulunan
firmalara ait özel ticari reklamcılık malzemeleri hariç olmak üzere resmi
turist ajansları veya onların himayesinde basılan yabancı otel listeleri ve
yıllıkları ile yabancı ulaşım hizmet tarifeleri.

c) Resmi turist ajansları tarafından tayin
edilen akredite temsilcilik veya muhabirlere, bunların kullanımlarına mahsus
olmak üzere teslim edilen ajandalar, telefon ve teleks numara listeleri, otel
listeleri, fuar katalogları, önemsiz değerde sanatsal mal örnekleri ile
müzeler, üniversiteler, kaplıcalar ve diğer benzeri kuruluşlar hakkındaki
yayınlar gibi referans malzemeleri.

ÜÇÜNCÜ AYIRIM

Ticari Değeri Olmayan
Çeşitli Belge ve Diğer Eşya

MADDE 100 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 100- (1)
Miktar ve nitelik itibarıyla ticari değer taşımadıkları tespit edilen aşağıda
sayılan eşyaya muafiyet tanınır:

a) Ücretsiz olarak dağıtılmak koşuluyla
getirilen, yabancı hükümetler ve uluslararası resmi örgütlerin yayınları.

b) Yabancı ülkelerde kurulu organlarca
organize edilen seçimlere ilişkin oy kağıtları.

c) Resmi dairelere ücretsiz olarak
gönderilen belgeler.

ç) Mahkemelere veya diğer resmi dairelere
delil olarak veya benzeri amaçlarla gönderilen eşya.

d) Resmi daireler veya bankacılık
kuruluşları arasında alışılmış bilgi alışverişinin bir parçası olarak
gönderilen imza örnekleri ve imzalarla ilgili basılı belgeler.

e) Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasına
gönderilen resmi basılı materyaller.

f) Her türlü Türk parası, banknotları,
esham ve tahvilleri ve kuponları, yabancı devlet paraları, esham ve tahvilleri
ve bunların kuponları ile çek ve poliçeler.

g) Yabancı bir ülkede kayıtlı olan
şirketler tarafından tanzim edilen ve bu şirketler tarafından basılan hisse
senetleri ve tahvillerin hamillerine veya abonelerine gönderilen raporlar,
ifadeler, notlar, prospektüsler, başvuru formları ve diğer belgeler.

ğ) Alıcıya ücretsiz olarak gönderilen
uluslararası bilgi alışverişine yönelik delikli kart, manyetik kaset, mikrofiş,
mikrofilm, manyetik disk, video kaset ve ses kaseti gibi kaydedilmiş yayın
araçları.

h) Uluslararası toplantılar, konferanslar,
kongreler veya bu tür faaliyetlerde kullanılmak üzere hazırlanmış dosyalar,
arşivler, basılı formlar ve benzeri diğer belgeler.

ı) Yabancı ülkelerden sipariş almak veya
onların siparişlerini yerine getirmek ya da Türkiye Gümrük Bölgesinde
yapılan yarışmalara katılmak amacıyla ithal edilen planlar, teknik çizimler,
kopyalanmış tasarımlar, tarifler ve benzeri diğer belgeler.

i) Yabancı ülkelerde yerleşik bulunan
kurumlar tarafından Türkiye Gümrük Bölgesinde yapılacak sınavlarda
kullanılacak belgeler.

j) Uluslararası anlaşmalar çerçevesinde
araçların veya malların uluslararası hareketinde resmi belge olarak
kullanılacak basılı formlar.

k) Yabancı bir ülkedeki ulaşım veya
otelcilik teşebbüsleri tarafından, Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik
bulunan seyahat acentalarına gönderilen basılı formlar, etiketler, biletler ve
benzeri belgeler.

l) Kullanılmış basılı form ve biletler ile
konşimentolar; manifestolar ve diğer ticari veya resmi belgeler.

m) Yabancı bir ülke veya uluslararası
kuruluşlarca gönderilen resmi basılı materyaller ile yabancı ülkedeki
derneklerin aynı amaçla Türkiye Gümrük Bölgesinde faaliyet gösteren
derneklere gönderdikleri uluslararası standartlara uygun basılı materyaller.

n) Basın ajanslarına veya gazetelere ya da
dergi yayıncılarına gönderilen fotoğraflar, slaytlar ve fotoğraf kalıpları ile
benzeri eşya.

o) Yabancı ülkelerde vergi ve sair
ödemelerin yapıldığını kanıtlayan belgeler.

ö) (Ek:RG-11/4/2018-30388-B.K.K-2018/11510/3
md.) Kamu kurum ve kuruluşlarına, kütüphanelere, müzelere, eğitim veya
bilimsel araştırma ile uğraşan kuruluşlara gönderilen veya bunlar tarafından
temin edilen kitap veya basılı yayın.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Cenaze ve Cenaze ile
İlgili Eşyanın Serbest Dolaşıma Sokulması

BİRİNCİ AYIRIM

Savaş Kurbanları Anıtları
ile Mezarlıklar İçin Gelen Eşya

MADDE 101 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 101- (1)
Türkiye'de gömülü bulunan yabancı ülkelerin savaş kurbanlarının mezarlıkları,
mezarları veya anıtlarının inşası, bakımı ya da süslenmesi için serbest
dolaşıma sokulan eşyaya muafiyet tanınır.

İKİNCİ AYIRIM

Tabutlar, Cenaze Kül
Kapları ve Süsleme Niteliği Olan Cenaze Levazımatı

MADDE 102 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 102- (1)
Aşağıda yer alan eşyaya muafiyet tanınır:

a) Mezarlıklara veya milli abidelere
konulmak üzere getirilen veya gönderilen çelenk, bayrak ve bu mahiyetteki eşya
ile bunların teferruatı, içinde ölü veya ölünün kül veya kemikleri bulunan
tabut, vazo ve sair kaplar ve bunlarla birlikte getirilen veya önceden ya da
sonradan gönderilen çiçek, çelenk ve bu mahiyetteki eşya.

b) Yabancı bir ülkede ikamet eden
kişilerin Türkiye Gümrük Bölgesine bir cenaze veya mezar ziyareti
amacıyla beraberinde getirdiği miktar ve nitelik itibarıyla ticari değer
taşımadıkları tespit edilen çiçek, çelenk ve diğer benzeri süsleme eşyası.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Diğer Eşya

BİRİNCİ AYIRIM

Engellilerin Kullanımına
Mahsus Eşya

(Değişik
başlık:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/11 md.)

MADDE 103 – Görme engellilerin kullanımına mahsus eşya

MADDE 103- (1)
Görme engellilerin eğitsel, bilimsel veya kültürel gelişimlerine yönelik olmak
üzere özel suretle imal edilmiş ve ek-12’deki listede yer alan eşyaya muafiyet
tanınır.

(2) Söz konusu muafiyet;

a) Görme engellilerin kendi kullanımları
için getirdikleri,

b) Genel olarak görme engellilerin eğitimi
veya onlara yardım sağlanması amacına yönelik kamu yararına faaliyette bulunan
dernekler, vakıflar ile Sağlık Bakanlığınca yetki verilmiş kurum veya
kuruluşlarca ithal edilen ve ek-12’deki listede yer alan,

eşya için tanınır.

MADDE 104 – Engellilerin kullanımına mahsus eşya[10]

MADDE 104- (1)
Görme engelliler hariç olmak üzere, engellilerin hayatlarını idame ettirmesi
için kişisel kullanımlarına mahsus özel surette imal edilmiş olup,

a) Engellilerin bizzat kendileri
tarafından,

b) Engellilere yardım sağlanması amacına
yönelik olarak vakıflar ve kamu yararına faaliyette bulunan dernekler ile resmi
kurumlara karşılıksız gönderilen ve ücretsiz dağıtılmak üzere belirtilen
dernek, vakıf ve resmi kurumlar tarafından,

serbest dolaşıma sokulan motorlu veya
motorsuz koltuk, bisiklet ve diğer eşyaya,

c) Vakıflar ve kamu yararına faaliyette
bulunan dernekler ile Sağlık Bakanlığınca yetki verilenler tarafından ithal
edilen, engelli kişileri toplu olarak taşımaya yönelik, engelli kişinin araca
binip inmesiyle taşınmasını kolaylaştırıcı tertibatı bulunan motorlu kara nakil
vasıtalarına,

muafiyet tanınır.

(2) Gümrük idaresine sunulduğu
tarih itibarıyla, kayıt ve model yılı dahil, üç yıldan eski olmamak kaydıyla;

a) Münhasıran engelliler tarafından
kullanılmak üzere özel surette imal edilmiş hareket ettirici tertibatı bulunan
ve bu kişiler tarafından serbest dolaşıma sokulan, motosiklet ve motor silindir
hacmi 1600 cc.’ye kadar olan otomobillere ve motor gücü 160 kW'ı geçmeyen
elektrikli otomobillere,[11]

b) El ve ayak fonksiyonlarını tamamen
yitirmiş olmaları nedeniyle bizzat engelli kişi tarafından kullanılamayan,
kişinin araca binip inmesiyle taşınmasını kolaylaştırıcı tertibatı bulunan,
engelli kişinin üçüncü dereceye kadar kan ve sıhri hısımlarından bir sürücü
veya kişi ile iş akdine bağlı olarak istihdam edilen sürücü tarafından
kullanılan vasıtalardan;[12]

1) (Değişik:RG-1/9/2016/29818-B.K.K-2016/9117/4
md.) 87.02 tarife pozisyonu altında sınıflandırılan minibüslere,

2) Portatif koltuklar hariç olmak üzere,
sürücüsü dahil altı ila dokuz oturma yeri olan, engelli kişinin rahatça
taşınabilmesine imkan verecek tavan yüksekliğine sahip olan motorlu kara nakil
vasıtalarına,

muafiyet tanınır.

(3) İkinci fıkranın (a) bendinde yer alan
muafiyet uygulamasında, 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle
Mücadele Kanunu kapsamına giren sol bacak engeli olan gaziler için vasıtaların
özel tertibatlı olması gerekmez.

(4) İkinci fıkranın (b) bendinde yer alan
vasıtaların gümrük vergilerinden muaf olarak ithaline izin
verilebilmesi için engelli kişinin bu tür bir araca ihtiyacı bulunduğuna
ilgili gümrük idaresince kanaat getirilmesi gerekir.

(5) İkinci fıkranın (a) ve (b)
bentlerinin uygulanmasında arazi taşıtları yararlandırılmaz.

(6) (Ek:RG-8/4/2011/29092-B.K.K-2011/1546/4
md.) Birinci fıkranın (b) bendinde yer alan muafiyetin uygulanmasında,
8703.10.18.00.00 GTİP’te yer alan akülü araçların özel tertibatlı olması
gerekmez.

(7) (Değişik:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/12
md.) İkinci fıkranın (a) bendi kapsamında serbest dolaşıma sokulacak
araçlar, beklenmeyen hal ve mücbir sebeplerin varlığı halinde, engelli kişinin
araçta bulunması şartıyla başka bir kişi tarafından da kullanılabilir.

İKİNCİ AYIRIM

Kriz Hallerinde Zarar
Görenlere Gönderilen Eşya

MADDE 105 – Muafiyetin kapsamı

MADDE 105- (1)
Kamu kurum ve kuruluşları ile kamu yararına çalışan dernekler ve Bakanlar
Kurulunca vergi muafiyeti tanınan vakıflar tarafından;

a) Kriz hallerinde zarar gören kişilere
ücretsiz olarak dağıtılmak amacıyla,

b) Söz konusu kurumların mülkiyetinde
kalmak kaydıyla kriz hallerinden zarar görenlerin ücretsiz olarak kullanımına
sunulmak üzere,

serbest dolaşıma sokulan eşya
için gümrük vergileri aranmaz.

(2) Yardım kuruluşları tarafından kriz
hali süresince kendi ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla serbest dolaşıma sokulan
eşyaya da muafiyet tanınır.

(3) Kriz hallerinden zarar gören
bölgelerin yeniden inşasına yönelik madde ve malzemeler muafiyet kapsamı
dışındadır.

ÜÇÜNCÜ AYIRIM

Uluslararası Spor
Müsabakalarında Kullanılmak Üzere Getirilen Eczacılık Ürünleri

MADDE 106 – Eczacılık ürünleri

MADDE 106- (1)
Türkiye Gümrük Bölgesinde düzenlenen uluslararası spor müsabakalarına
katılmak üzere gelen sporcular ile yarışmalara katılan hayvanlar için tıbbi
amaçla kullanılmak üzere getirilen eczacılık ürünlerine, bu sporcu ve
hayvanların Türkiye'de kaldıkları süreye uygun miktarda olmak ve
kullanıldıkları mahal dışına çıkarılmamak kaydıyla muafiyet tanınır.

ONUNCU BÖLÜM

Ortak Hükümler

MADDE 107 – Yasaklama, kısıtlama ve yaptırımlar

MADDE 107- (1)
Bu Kısım kapsamında, muaf olarak serbest dolaşıma sokulan her türlü
eşya, gümrük idaresinden izin alınmaksızın muafiyetten faydalanamayan
kişi, kurum ve kuruluşlara belli bir para karşılığı veya karşılıksız olarak
ödünç verilemez, teminat olarak gösterilemez, kiralanamaz, devredilemez,
satılamaz veya muafiyet amacı dışında kullanılamaz.

(2) Bu Kısım kapsamında belirtilen eşyanın
muafiyet amacına uygun kullanılmak ve gümrük idaresinden izin alınmak
kaydıyla muafiyet hakkına sahip başka bir kişi, kurum veya kuruluşa ödünç
verilmesinde, kiralanmasında, devredilmesinde veya satılmasında gümrük vergileri
aranmaz.

(3) Muafen serbest dolaşıma sokulan eşyayı
muafiyet koşullarını kaybeden veya başka amaçlarla kullanmayı talep eden kişi,
kurum ve kuruluşların gümrük idaresine bildirimde bulunması
zorunludur.

(4) Birinci fıkra hükmü;

a) 46, 48, 50, 53, 57 ve 80 inci maddede
yer alan eşya için bir yıl,

b) 104 üncü maddede yer alan eşya için üç
yıl,

olarak uygulanır. 80 inci maddedeki eşya
için, kiralamaya veya devredilmeye ilişkin sınırlamalarda bu hakkın kötüye
kullanılma riskinin bulunması hallerinde bu süre Müsteşarlıkça üç yıla kadar
uzatılabilir.

(5) (Değişik:RG-18/8/2014/29092-B.K.K-2014/6706/4
md.) a) 104 üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtilen araçların serbest
dolaşıma girdiği tarihten itibaren on yıl geçmedikçe engelli olmayan kişilere gümrük vergileri
tahsil edilmeden satışı, hibesi veya devri yapılamaz. On yıl sonrasında, söz
konusu araçların devrinde gümrük vergileri aranmaz.[13]

b) Engelli kişinin vefatı halinde;

1) Aracın varise intikalinde 107 nci
maddenin birinci fıkrası uygulanmaz ve gümrük vergileri aranmaz.

2) Aracın varise intikali sonrasındaki
satış ve devirlerde 107 nci maddenin birinci fıkrası uygulanmaz.

3) Aracın, serbest dolaşıma girdiği
tarihten itibaren beş yıl geçmeden varis tarafından engelli olmayan kişilere
satılması veya devredilmesi durumunda gümrük vergileri tahsil edilir.

(6) (Ek:RG-13/7/2010/27640-B.K.K-2010/659/3
md.)[14]
(Değişik:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/13 md.) 68 inci maddede
belirtilen ambulans ve diğer kurtarma araçlarının, beyannamenin tescil tarihinden
itibaren beş yıl geçmedikçe muafiyetten faydalanan başka bir kurum ve kuruluşa;
on yıl geçmedikçe muafiyetten faydalanmayan kurum ve
kuruluşlara gümrük vergileri tahsil edilmeden satışı, hibesi veya
devri yapılamaz. On yıl sonrasında, söz konusu araçların satışı veya
devrinde gümrük vergileri aranmaz.

(7) 95 ve 96 ncı madde hükümleri
uyarınca gümrük vergilerinden muaf olarak serbest dolaşıma sokulan
yakıtlar, içerisinde ithal edildikleri ulaşım araçlarından başka bir araçta
kullanılamaz, ulaşım aracı için gerekli olan tamir süresi haricinde söz konusu
ulaşım aracından çıkarılamaz, depolanamaz, satılamaz ve devredilemez.

(8) (Ek:RG-15/3/2022-31779-C.K-5303/9
md.) 67 nci madde kapsamında serbest dolaşıma sokulan motorlu nakil
vasıtalarının beyannamenin tescil tarihinden itibaren on yıl
geçmedikçe gümrük vergileri tahsil edilmeden satışı yapılamaz. On yıl
sonrasında, söz konusu araçların satışında gümrük vergileri aranmaz.

(9) Bu madde hükümlerine aykırı işlem
yapılması halinde, eşyanın gümrük vergileri Kanunun 181 ila 194 üncü
maddelerindeki esaslara göre tahsil olunur.

1/5/2022 tarihli ve
5303 sayılı Kararın 9 ncu maddesiyle sekizinci fıkra eklenmiş sonraki
fıkra teselsül ettirilmiştir.

MADDE 108 – Yedek parça ve aksesuar

MADDE 108- (1)
71, 73, 78, 103 ve 104 üncü maddelerde belirtilen eşyaya uygun parça, yedek
parça ve aksesuarlar veya bu eşyanın bakım, kontrol, ayarlama veya tamiri için
gerekli olan aletler de muafiyet kapsamındadır. Söz konusu malzemenin bu tür
alet ve cihazlarla aynı zamanda serbest dolaşıma sokulması gerekir. Daha sonra
serbest dolaşıma sokulmaları halinde; malzemenin, daha
önce gümrük vergilerinden muaf olarak serbest dolaşıma giren alet ve
cihazlarla ilgili olduklarının gümrük idaresine tevsiki şarttır.

MADDE 109 – Alkol ve tütün ürünleri

MADDE 109- (1)
58, 59 ve 60 ıncı madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, alkol ve alkollü
ürünler ile tütün ve tütün ürünleri için bu Kısım kapsamında muafiyet
uygulanmaz.

MADDE 110 – Çift uyruklu kişiler

MADDE 110- (Değişik:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/14
md.)

(1) Kullanılmış motorlu veya motorsuz özel
nakil vasıtalarını muafen serbest dolaşıma sokan 46 ncı maddenin birinci
fıkrasının (a) ve (c) bentlerinde yer alan kişiler hariç olmak üzere, bu Kısım
hükümlerinin uygulanmasında kişilerin çift uyruklu olup olmadığı dikkate
alınmaz.

MADDE 111 – Mücbir sebep ve beklenmeyen haller

MADDE 111- (1)
Bu Kısım kapsamında;

a) Mücbir sebep halleri;

1) Kararda belirtilen kriz hallerini,

2) Devletçe konulan yasaklar, abluka veya
savaş halini,

3) Kısmi veya genel seferberlik ilanını,

4) Terörü,

5) Kaza, hastalık ve gözaltında bulunma,
tutukluluk veya hükümlülük hallerini,

6) Yükümlünün iflasını,

7) Yükümlü faaliyetinin kamu
otoritelerince durdurulmasını,

b) Beklenmeyen haller;

1) Ulaştırma şartlarındaki beklenmeyen
değişiklikleri,

2) İlgilinin iradesi dışında ve kendi
kusurundan kaynaklanmaksızın ortaya çıkan ve bu hakkın kullanımını doğrudan
etkileyen halleri,

ifade eder.

MADDE 112 – Diğer mevzuat

MADDE 112- (Değişik:RG-8/11/2013-28815-B.K.K-2013/5371/15
md.)

(1) 97 nci maddenin ikinci fikrası
kapsamında serbest dolaşıma sokulan hava taşıtları hariç olmak üzere, bu Kısım
hükümlerinin uygulanmasında diğer mevzuattan kaynaklanan tahdidi ve
takyidi hükümler dikkate alınmaz.

(2) Miktar itibarıyla Ek-9’daki listede
belirtilen sınırların üzerinde olan ve Kanunun 235 inci maddesinin üçüncü
fıkrası uyarınca müeyyide uygulanan eşya birinci fıkra hükmüne tabidir.

ALTINCI KISIM

Geri Gelen Eşya İçin
İthalat Vergilerinden Muafiyet Tanınmasına İlişkin Özel Haller

MADDE 113 – Muafiyet tanınacak eşya

MADDE 113- (1)
Kanunun 169 uncu maddesi hükmü çerçevesinde aşağıdaki durumlardan birine uygun
olarak geri gelen eşya ayniyeti değişmeden yeniden ithal edilen eşya olarak
kabul edilerek ithalat vergilerinden muaf tutulur:

a) Türkiye Gümrük Bölgesinden
veya Türkiye’nin anlaşmalarla dahil olduğu gümrük birliği gümrük bölgelerinin
diğer bir noktasından ihraç edildikten sonra sadece görünümü ile ilgili bakımın
sürdürülmesi için gerekli işleme tabi tutulmuş eşya ithalat vergilerinden
muaftır.

b) Türkiye Gümrük Bölgesinden
veya Türkiye’nin anlaşmalarla dahil olduğu gümrük birliği gümrük bölgelerinin
diğer bir noktasından ihraç edildikten sonra, sadece görünüşü ile ilgili
bakımın sürdürülmesi için gerekli işleme tabi tutulduğu halde, amaçlanan
kullanıma uygun olmadığı ya da kusurlu olduğu saptanmakla birlikte, bu tür bir
bakım veya kontrol sadece eşyayı iyi durumda tutmak veya tamir etmek için
yapılmışsa veya amaçlanan kullanım için uygun olmadığı ancak bu tür bir bakım
veya kontrol işleminden sonra ortaya çıkmışsa, eşya
için gümrük vergileri aranmaz.

MADDE 114 – Muafiyet tanınması için gerekli olan şartlar

MADDE 114- (1)
113 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi hükmü çerçevesinde bakım veya
kontrol işlemine tabi tutulması sonucunda eşyanın bünyesi ve niteliği
değiştiği, dolayısıyla vergi yükümlülüğü doğduğu takdirde ithalat vergileri
tahsil olunur.

(2) Ancak,
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında mücbir sebeplerle eşyayı iyi durumda
tutmak için tamir veya bakım işlemine tabi tutmak zorunluluğu doğduğu
durumlarda, gümrük idarelerine yeterli bilgi ve belgeler ibraz
edilmek suretiyle bu durumun tevsiki halinde ithalat vergileri aranmaz. Bu
durumda, geri gelen eşyanın kıymeti, Türkiye Gümrük Bölgesinden veya
Türkiye’nin anlaşmalarla dahil
olduğu gümrük birliği gümrük bölgelerinin diğer bir
noktasından ihraç edildiği tarihteki kıymetinden daha yüksek olmamalıdır.

(3) Eşyayı iyi durumda tutmak için gerekli
tamir veya bakım işlemi deyiminden, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında bulunduğu süre içerisinde yapılmadığı takdirde, bunların normal olarak
amaçlanan kullanımını imkansız hale getirecek bir çalışma bozukluğunu ya da
maddi hasarını önlemek için zorunlu olan işlem anlaşılır.

(4) Eşyayı iyi durumda tutmak için
yapılması gereken tamir veya bakım işlemi yedek parça kullanımını
gerektirdiğinde, bu parçaların kullanımı eşyayı Türkiye Gümrük Bölgesinden
veya Türkiye’nin anlaşmalarla dahil
olduğu gümrük birliği gümrük bölgelerinin diğer bir
noktasından ihraç edildiği tarihteki biçiminde tutmakla sınırlı kalmalıdır.

YEDİNCİ KISIM

Teminat Aranmayacak ve
Kısmi Teminat Uygulanacak Haller

MADDE 115 – Teminat aranmayacak haller

MADDE 115- (1)
Özel hükümler saklı kalmak kaydıyla Kanunun 202 nci maddesi hükmü uyarınca;

a) Genel yönetim kapsamındaki kamu
idarelerinin, sermayesinin tamamı Devlete ait olan kamu iktisadi kuruluşlarının
ve Türkiye'deki yabancı misyon şeflerinin garanti mektupları vermeleri halinde,

b) Ticari miktar ve mahiyette olmakla
beraber Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest dolaşıma girecek ve sözlü
beyana tabi eşyadan, sevkiyatı düzenli haldeki benzer sevkiyatların bir parçası
olmayan ve daha büyük bir nakliyatın bir parçası olup da bağımsız bir taşıyıcı
tarafından taşınmayan ve kıymeti sevkiyat ve beyan başına 500 Avro'yu aşmayan
eşya için,

c) Gümrük antrepo rejimi altında
fuar ve sergilere konulan veya ithalat vergilerinden muaf olan yahut ihraç
edilmek üzere antrepolara konulan eşya için,

ç) Kanunun 167 nci maddesi hükümleri
çerçevesinde serbest dolaşıma girişte sözlü beyan edilecek ticari nitelikte
olmayan eşya için,

d) Yolculara ait eşya ve taşıtların dahili
transit kapsamında naklinde ve bu taşıtların geçici olarak Türkiye'de
kaldıkları süre için,

e) Kanunun 103 üncü maddesi hükmü
çerçevesinde teminat aranmak suretiyle antrepo rejimine tabi tutulmuş eşyanın
aynı gümrük idaresinin denetimindeki
bir gümrük antreposundan diğerine naklinde,

teminat aranmaz.

MADDE 116 – Kısmi teminat uygulanacak haller

MADDE 116- (1)
Aşağıda belirtilen hallerde kısmi teminat uygulanır:

a) Kanunun 80 inci maddesi çerçevesinde
dahilde işleme ve hariçte işleme rejimleri ile ilgili usul ve
esaslar hakkında çıkarılan Bakanlar Kurulu Kararları ile
belirlenmiş kısmi teminat uygulamaları hükümleri saklıdır.

b) Kanunun 98 inci maddesi hükmü uyarınca
Kanuna göre aranacak gümrük vergileri ile para cezası ve İthalat
Rejimi Kararına göre aranacak fon haklarını korumak üzere antrepo işletme
izni verilenlerden alınacak teminat tutarlarını belirlemeye ve alınacak teminat
tutarını ithalat vergileri tutarının %10'una kadar indirmeye Müsteşarlığın
bağlı olduğu Bakan yetkilidir.

c) Deniz ve karayolu taşımacılığında
global teminat uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye
Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.

ç) Kanunun ekonomik etkili rejimlere
ilişkin maddelerinde teminat alınması öngörülen durumlarda, yükümlünün
güvenilirliği ve geçmiş performansı dikkate alınarak, belirlenecek teminat
tutarını ithalat veya ihracat vergilerinin %10'una kadar indirme konusunda
genel düzenleme yapmaya Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakan yetkilidir.

SEKİZİNCİ KISIM

Gümrük Vergilerinin
Geri Verilmesi veya Kaldırılması

MADDE 117 – Geri verme veya kaldırma

MADDE 117- (1)
Kanunun 214 üncü maddesi hükmü çerçevesinde; geri verme deyimi ödenmiş
olan gümrük vergilerinin tamamen veya kısmen geri ödenmesi, kaldırma
deyimi henüz ödenmemiş olan gümrük vergilerinin tamamen veya kısmen
alınmamasına karar verilmesi anlamına gelir.

MADDE 118 – Vergilerin geri verileceği veya kaldırılacağı durumlar

MADDE 118- (1) Gümrük vergileri;

a) İthalat vergilerinden kısmi veya tam
muafiyet öngören bir gümrük rejimi altında veya nihai kullanımları
nedeniyle tercihli bir tarife uygulanmak suretiyle serbest dolaşıma girmiş iken
çalınan eşyanın bulunarak yeniden tabi olduğu gümrük rejimi altına
alınması,

b) İthalat vergilerinden kısmi veya tam
muafiyet uygulanmak suretiyle ithal edilmesi gereken bir rejime tabi iken
yanlışlıkla başka bir rejime tabi tutulan eşyanın, kasıt bulunmadığının tespiti
kaydıyla bu durumun anlaşılmasıyla birlikte tabi olması
gereken gümrük rejimi altına alınması,

c) Türkiye Gümrük Bölgesinde
serbest dolaşıma girmiş bulunan eşyanın teslimi esnasında veya sonrasında
ortaya çıkan kusurlarının giderilmesi ya da ithallerine esas teşkil eden
sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesi amacıyla hariçte işleme rejimi
kapsamında bedelsiz olarak yabancı ülkedeki satıcısına geri gönderildiği
durumlarda, satıcı tarafından, eşyanın kusurlarının giderilmemesi ya da bu
şekildeki işlemin ekonomik olmaması nedeniyle daimi olarak kendisinde
kalmasına karar verilmesi,

ç) Vergiye tabi
bir gümrük rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest
dolaşıma girmiş bulunan eşyanın adli makamlarca iç piyasada satışının
yasaklanmış olması nedeniyle; eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinden
yeniden ihraç edilmesi veya gümrük idaresinin kontrolü altında imha
edilmesi ve eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinde kullanılmadığının
tespit edilmesi,

d) Vergiye tabi
bir gümrük rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesine giren
bir eşyanın, beyan sahibinin hatasından kaynaklanmayan bir nedenle alıcısına
tesliminin mümkün olmaması,

e) Gönderen kişi tarafından eşyanın yanlış
adrese gönderilmesi,

f) Sipariş verilirken yapılan hata
nedeniyle eşyanın, alıcısı tarafından amaçlanan kullanıma uygun bulunmaması,

g) Vergiye tabi
bir gümrük rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesine giren
eşyanın, bu tarihte yürürlükte bulunan mevzuat çerçevesinde dahilde kullanım
veya satışının mümkün olmaması nedeniyle, alıcısı tarafından amaçlanan
kullanıma uygun bulunmaması,

ğ) Vergiye tabi
bir gümrük rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest
dolaşıma girmiş bulunan eşyanın, kamu kurum ve kuruluşlarının tasarrufları
sonucunda kullanımının önemli ölçüde kısıtlanmış veya yasaklanmış olması,

h) Yürürlükteki mevzuat
gereğince gümrük vergilerinden kısmi veya tam muafiyet uygulanmak
suretiyle ithal edilmesi gereken eşya için ilgili kişiye atfedilecek bir hata
olmaksızın gümrük idaresince vergi tahakkuk ettirilmiş olması,

ı) Vergiye tabi
bir gümrük rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesine giren
eşyanın, ithale esas teşkil eden sözleşme hükümlerine göre teslimi gereken
tarihten sonra alıcıya ulaşmış olması,

i) Türkiye Gümrük Bölgesinde
satışı mümkün olmayan eşyanın, bedelsiz olarak yabancı memleketlerde sosyal,
kültürel, hayri ve sıhhi maksatlarla kurulmuş dernek, vakıf ve teşekküllerin
Türkiye Gümrük Bölgesinde temsil edildikleri kamu kurum ve
kuruluşları ile kamu yararına çalışan dernekler ve Bakanlar Kurulunca vergi
muafiyeti tanınan vakıflara ya da benzeri
eşyanın, gümrük vergilerinden muaf olarak
Türkiye Gümrük Bölgesine ithal etme hakkı bulunan bahsi geçen kurum
ve kuruluşlara devredilmesi,

j) Kanunun 181 inci maddesi hükmü saklı
kalmak üzere, doğmuş olan bir gümrük yükümlülüğü için 119 uncu
maddenin altıncı fıkrasında yer alan diğer koşulların sağlanmış olması
kaydıyla, yükümlü tarafından eşyanın tercihli rejim uygulanmak suretiyle
serbest dolaşıma girmesini sağlayan menşe şahadetnamesi, dolaşım belgesi veya
benzeri geçerli bir belge ibraz edilmesi,

k) Taşıma aracının varış yerinde
açılamaması dolayısıyla boşaltılmasının mümkün olmaması nedeniyle eşyanın iade
edilmesi,

halinde geri verilir veya kaldırılır.

MADDE 119 – Vergilerin geri verilmesi veya kaldırılmasına ilişkin şartlar

MADDE 119- (1)
Bu maddenin dördüncü fıkrası hükmü saklı kalmak üzere, 118 inci maddenin
birinci fıkrasının (ç) ila (i) bentlerinde belirtilen geri verme veya kaldırma;
söz konusu eşyanın imha edilmesi, Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik
kamu kurum ve kuruluşları ile kamu yararına çalışan dernekler ve Bakanlar
Kurulunca vergi muafiyeti tanınan vakıflara bedelsiz olarak devredilmesi
halleri hariç olmak üzere eşyanın gümrük kontrolü altında yabancı bir
ülkeye ihraç edilmesi halinde mümkündür.

(2) Gümrük idareleri, ilgilinin
talebi üzerine, eşyanın ihracı yerine; imhasına, ihraç amacıyla transit
veya gümrük antrepo rejimine tabi tutulmasına veya serbest bölgeye
konulmasına izin verir. Söz konusu işlem veya kullanımlardan birine tabi
tutulan eşya, serbest dolaşımda olmayan eşya olarak
değerlendirilir. Gümrük idareleri, bu eşyanın serbest dolaşımda
olmayan eşya olarak değerlendirilmesi hususunda gerekli tüm önlemleri alır.

(3) 118 inci maddenin (b) bendinde yer
alan eşya, yeniden tabi olması gereken gümrük rejimi altına alınmadan
ihraç edilmişse, vergilerin geri verilmesi veya kaldırılması Kanunun 212 nci
maddesinde yer alan diğer şartların yerine getirilmiş olması kaydıyla
mümkündür.

(4) 118 inci maddenin (e) bendinde yer
alan eşyaya ait vergilerin geri verilmesi veya alınmaması, eşyanın yabancı
ülkedeki satıcısına veya satıcısının gösterdiği adrese ihraç edilmesi şartıyla
mümkündür.

(5) İthalat vergilerinin geri verilmesi
veya kaldırılması, eşyanın yabancı bir ülkeye ihraç edilmeden önce
Türkiye Gümrük Bölgesi içinde kullanılmamış ve satılmamış olması
şartına bağlıdır.

(6) 118 inci maddenin (j) bendi hükmü
çerçevesinde vergilerin geri verilmesi veya kaldırılmasına esas teşkil olmak
üzere ibraz edilen belgelerin söz konusu eşya ile ilgili olması ve tercihli
tarife uygulanmasına ilişkin diğer tüm şartları taşıması gerekir. Bu
durumda, vergilerin geri verilmesi veya kaldırılması için
eşyanın gümrük idaresine sunulması şarttır.
Eşyanın gümrük idaresine sunulamadığı durumlarda, ibraz edilen
belgelerin söz konusu eşya ile ilgili olduğunun tevsiki gerekir.

(7) Gümrük vergilerinin geri
verilmesi veya kaldırılabilmesi için, ihracı öngörülen eşyanın
Türkiye Gümrük Bölgesinden fiili ihracatının gerçekleştirildiğine;
imhası öngörülen eşyanın gümrük denetimi altında imha edildiğine dair
tevsik edici tüm bilgi ve belgenin ibrazı gerekir.

(8) Gümrük idareleri, bu
Kısmın uygulanmasında ortaya çıkabilecek kötüye kullanımları önlemek üzere
gerekli tedbiri alır.

MADDE 120 – Vergilerin geri verilmesi veya kaldırılmasının kabul edilmeyeceği durumlar

MADDE 120- (1)
Vergilerin geri verilmesi veya kaldırılmasına ilişkin başvurular;

a) Vergiye tabi
bir gümrük rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest
dolaşıma girip ihraç edilen eşyanın, 119 uncu maddede yer alan nedenler dışında
satılamamış olması,

b) Kanun ve bu Kararda açıkça
belirtilen haller saklı kalmak üzere, vergiye tabi bir gümrük rejimi
altında Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest dolaşıma giren eşyanın
herhangi bir nedenle gümrük idaresi tarafından imhasına karar verilmesi,

c) Eşyanın serbest dolaşıma girişi
esnasında tercihli tarife uygulanmasına esas teşkil etmek üzere ibraz
edilen belgelerin sahte, geçersiz veya usulsüz olarak düzenlenmesi ile
yükümlünün illiyetinin bulunmadığının anlaşılması,

halinde kabul edilmez.

DOKUZUNCU KISIM

Fazla Çalışma Ücreti
Tahsili

MADDE 121 – Çalışma saatleri dışında hizmet talebi

MADDE 121- (1)
Normal çalışma saatleri dışında çalışma başvurusu, mesai saatleri içinde
elektronik ortamda, bunun mümkün olmaması halinde yazılı olarak yapılır.

(2) Fazla çalışma için belirlenen saatlerin
aşılması durumunda, aşılan süre nispetinde ayrıca fazla çalışma ücreti
tahsil edilir.

(3) Yükümlünün talebi halinde global
olarak fazla çalışma ücreti yatırılması ve her fazla çalışma talep dilekçesi
konusu tutarın toplam miktardan mahsup edilmek suretiyle işlem tesisi
mümkündür. Global olarak tahakkuk ettirilen ve tahsil edilen fazla çalışma
ücretlerinin mahsup işlemleri izleyen ayın en geç üçüncü günü mesai bitimine
kadar yapılır.

(4) Hava, deniz ve karayolu taşıma sektör
temsilcilerince mesai dışı gümrük hizmeti taleplerinin tüm taşımaya
yaygınlaştırılarak karşılanması hususunda talepte bulunulması
ve gümrük işlemlerinin tamamını kapsayacak şekilde
taleplerin gümrük idaresince karşılanması yönünde Müsteşarlık ile
yazılı mutabakat sağlanması halinde anılan sektör temsilcilerinin ödeyeceği
fazla çalışma ücreti, Müsteşarlığın bağlı olduğu Bakan tarafından belirlenir.

MADDE 122 – Fazla çalışma ücretleri

MADDE 122- Uygulama
Başlangıç Tarihi: 01.01.2024

Daha fazla göster »

(1) Talep sahibi tarafından yatırılacak
fazla çalışma ücreti;

a) Saat başına; ihracat işlemleri için
5.00 TL, diğer işlemler için 12.00 TL,

b) Türk plakalı kamyonlar için kamyon
başına; ihracat işlemlerinde 12.00 TL, diğer işlemlerde 19.00 TL,

olarak uygulanır.

(2) Bu Kararda yer alan fazla
çalışmaya ilişkin tutarlar her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 4/1/1961
tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden
değerleme oranında arttırılır.

Bu hükmün yürürlük tarihi: 01.01.2025

(3) Fazla çalışma süresi, görevli personel
başına normal günlerde yedi; hafta tatili, ulusal ve dini bayramlar ile genel
tatil günlerinde ondört saati geçemez.

(4) Hafta içi uygulanan fazla çalışma saat
ücreti ile hafta sonu uygulanan fazla çalışma saat ücreti arasında ayırım
yapılmaz.

(5) Fazla çalışma yapacak personelin işlem
mahalline götürülüp getirilmesi talep edenler tarafından sağlanmaması halinde
yol masrafları da bu kişilerce karşılanır. Yol masrafları global olarak tahsil
edilmez.

MADDE 123 – Tahakkuk ve tahsil

MADDE 123- (1)
Fazla çalışma ücretlerinin tahakkuk ve tahsilinde fazla çalışılan süre ile işin
ve işlemin özelliğine, işin görüleceği mahallin gümrük idaresine olan
uzaklığına göre görevlendirilen personel sayısı ve çalışma saat ücreti esas
alınarak hesaplanır.

(2) Fazla çalışma ücreti tahakkuk ve tahsilinde,
Kanunun 221 inci maddesi ve bu Kararın 121 inci maddesi hükümlerine göre,
birim fazla çalışma ücreti ve süre kıstası dışında herhangi bir kıstas aranmaz.

(3) Bir işte birden fazla memur çalıştığı
takdirde, her memur için aynı miktarda fazla çalışma ücreti tahakkuk ettirilir.

MADDE 124 – Ücretlerin alınması

MADDE 124- (1)
Fazla çalışma ücretleri ile varsa yolluklar doğrudan saymanlıklara
veya gümrük vergilerinin tahsiline yetkili bankalardaki ilgili
saymanlık hesabına yatırılır.

(2) Emanete alınan ve tahakkukları
kesinleşen fazla çalışma ücretleri Kanunun 221 inci maddesine istinaden en geç
izleyen ayın üçüncü günü mesai bitimine kadar, izleyen ayın üçüncü gününün
resmi tatile rastlaması halinde, tatilden sonraki ilk iş günü,
Ankara Gümrük Muhasebe Birimi hesabına aktarılır.

(3) Yollukların tamamı ise ilgili hükümler
çerçevesinde hak sahibi personele ödenir.

MADDE 125 – Yolcular ve yolcuların kişisel kullanımına mahsus taşıtları

MADDE 125- (1)
Yolcular ile yolcuların kişisel kullanımına mahsus ve yolcu taşımacılığı yapan
taşıtlardan fazla çalışma ücreti tahsil edilmez. Bu işlerle görevli memurların
çalışma saatleri, aralarında nöbet esasına göre düzenlenir.

ONUNCU KISIM

Posta İdaresi ya da Hızlı
Kargo Taşımacılığı Yapan Şirketlerin Dolaylı Temsilci Olarak Yetkili
Kılınmasına İlişkin Şartlar

MADDE 126 – Dolaylı temsil yetkisi verilmesine ilişkin koşullar

MADDE 126- (Değişik:RG-15/3/2022-31779-C.K-5303/10
md.)

(1) Kanunun 225 inci maddesi uyarınca,
posta yolu ve hızlı kargo taşımacılığı kapsamında gelen ya da gönderilen;

a) Bakanlıkça basitleştirilen gümrük beyanı
kapsamında serbest dolaşıma giriş rejimine konu;

1) 45 inci madde kapsamındaki eşyanın,

2) 58 inci madde kapsamındaki eşyanın,

3) 62 nci maddenin birinci, ikinci ve
üçüncü fıkraları kapsamındaki eşyanın,

4) KDV ve ÖTV istisna belgelerine sahip
kurumlar tarafından getirilecek olan 69 uncu, 70 inci ve 71 inci maddeler
kapsamındaki eşyanın,

5) 86 ncı madde kapsamındaki eşyanın,

6) 91 inci madde kapsamındaki eşyanın,

7) 100 üncü maddenin birinci fıkrasının
(ö) bendi kapsamındaki eşyanın,

8) Elçilik, konsolosluk veya
milletlerarası kuruluşlar adına gelen diplomatik eşyanın,

b) Normal usulde beyan edilecek olan,
serbest dolaşıma giriş rejimine konu; değeri (…)[15] 1500 Avro’yu
aşmayan, bir gerçek kişiye gelen ticari miktar ve mahiyet arz etmeyen eşyanın,[16][17]

c) Bakanlıkça
basitleştirilen gümrük beyanı kapsamında ihracat rejimine konu;
miktarı brüt 30 kilogramı ve değeri 1500 Avro’yu geçmeyen eşyanın,

gümrük beyanı dahil
tüm gümrük işlemlerine ilişkin faaliyetlerinin takip edilip sonuçlandırılmasında,
posta idaresi ile Bakanlıkça belirlenen koşulları taşıyan hızlı kargo
taşımacılığı yapan şirketler dolaylı temsilci olarak yetkili kılınabilir. Bu
yetkiyi kullanan hızlı kargo şirketleri gümrük müşaviri çalıştırır.
İhracat rejimine konu eşya için miktar veya değer limitlerini ayrı ayrı on
katına kadar artırmaya Bakanlık yetkilidir.

MADDE 127 – İşlemlerin ücretlendirilmesi

MADDE 127- (Değişik:RG-15/3/2022-31779-C.K-5303/11
md.)

(1) Posta idaresi veya hızlı kargo
taşımacılığı yapan şirketler, 126 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c)
bentlerinde düzenlenen yetkileri kapsamında takip edip
sonuçlandırdıkları gümrük işlemleri için verilen hizmet karşılığında;

a) Gümrük müşavirliği, ordino,
terminal ve benzeri isimler altında ilave ücret alamaz.

b) Gönderinin geldiğine dair bildirimin
alıcıya yapıldığı tarihten itibaren ilk üç gün için ardiye ücreti alamaz.

MADDE 128 – Sorumluluk ve yetkinin iptali[18]

MADDE 128- (1)
(Değişik:RG-1/9/2016/29818-B.K.K-2016/9117/6 md.) 126 ncı madde uyarınca
dolaylı temsilcilik yetkisi verilen posta idaresi ya da hızlı kargo
taşımacılığı yapan şirketlerin, aynı maddede belirlenmiş nitelikleri taşıyan
personelinin düzenleyip imzaladığı gümrük beyannamesi veya beyanname
olarak kabul edilen diğer belgelerden dolayı gümrük mevzuatı uyarınca
vergi kaybına neden olan bir fiilin işlendiğinin, eşyanın beyanına ilişkin yurt
dışından gönderilen belgelerde yer alan bilgiler doğrultusunda bilindiği veya
bilinmesi gerektiği hallerde, ortaya çıkan kamu alacağından dolaylı temsilci
yetkisi verilen posta idaresi ya da hızlı kargo taşımacılığı yapan şirketler
tüzel kişilik olarak, gelen eşyada alıcı, gönderilen eşyada ise gönderici ile
birlikte müteselsilen sorumludur.

(2) (Değişik:RG-8/4/2011/29092-B.K.K-2011/1546/6
md.) 126 ncı madde kapsamında yetkili kılınan posta idaresi ya da kargo
taşımacılığı yapan şirketlerin yönetim kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde
onundan fazlasına sahip gerçek kişiler ile şirket temsil ve ilzama yetkili
çalışanlarının 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununda yer alan suçlardan dolayı haklarında kesinleşmiş
mahkumiyet kararı bulunması durumunda 126 ncı madde kapsamında verilen
dolaylı temsil yoluyla beyanda bulunma yetkisi iptal edilir ve iptal tarihinden
itibaren üç yıl geçmedikçe 126 ncı madde uyarınca dolaylı temsil yoluyla
beyanda bulunma yetkisi verilmez.

(3) Müsteşarlıkça belirlenen koşulları
sonradan kaybettiği ya da şartlara uymadığı tespit edilen posta idaresi ya da
hızlı kargo taşımacılığı yapan şirketlere, bu koşulları yeniden sağlayıncaya
kadar ya da şartları yerine getirinceye kadar bu yetkiden yararlanmalarına izin
verilmez.

(4) (Değişik:RG-16/8/2025-32988-CK-10209/1
md.) 126 ncı madde uyarınca yetkilendirilen posta idaresi veya hızlı kargo
taşımacılığı yapan şirketlerin, bu Kısımda yer alan hükümlere aykırı
davrandıklarının tespiti halinde, fiilin daha ağır bir cezai yaptırımı
gerektirmemesi durumunda basitleştirilmiş gümrük beyannamesi kapsamı
usulsüzlüğe konu her bir taşıma senedi için Kanunun 241 inci maddesinin birinci
fıkrası uyarınca işlem yapılır. Ancak, 126 ncı maddenin birinci fıkrasının (a)
ve (c) bentleri kapsamında yapılan beyanda, basitleştirilmiş gümrük beyannamesi
içeriği birden fazla taşıma senedinde düzeltmeye konu veri alanının aynı
mahiyette olması durumunda, Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası
yalnızca basitleştirilmiş gümrük beyannamesi için uygulanır.

ONBİRİNCİ KISIM

Diğer Hükümler

MADDE 129 – Hariçte işleme rejimi kapsamında katma değer uygulaması

MADDE 129- (1)
Kanunun 141 inci maddesinin beşinci fıkrası hükmü uyarınca, hariçte işleme
rejimi kapsamında işlem görmüş ürünün serbest dolaşıma girişinde geçici ihracat
eşyasına uygulanacak vergi oranı sıfır ise veya geçici ihraç eşyasına ilişkin
ithalat vergileri işlem görmüş ürüne ilişkin ithalat vergilerinden daha yüksek
veya eşit ise işlem görmüş ürünün vergilendirilmesinde; kıymet farkının esas
alınması suretiyle ithalat vergileri hesaplanır.

(2) Birinci fıkra, ticari nitelikte
olmayan eşya hariç olmak üzere, Kanunun tercihli olmayan menşe kuralları
çerçevesinde sıfır vergi oranıyla serbest dolaşıma girmiş Türk menşeli olmayan
geçici ihraç eşyasına uygulanmaz.

(3) Kanunun 24 ila 30 uncu maddeleri,
gerekli uyarlamalar yapılarak, geçici ihraç eşyasının dikkate alınmadığı işleme
maliyetlerinde uygulanır.

MADDE 130 – Vergi tahakkukunu izleme defterine kaydedilmeyecek miktar

MADDE 130- (1)
a) Kanunun 195 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen
"Vergi tutarının Bakanlar Kurulu tarafından belirlenen seviyenin altında
kaldığı hallerde, hesaplanan vergilerin Gümrük Vergileri Tahakkukunu
İzleme Defterine kaydedilmekle birlikte, bunların özel durumu defterde
belirtilir" hükmünde yer alan vergi tutarı,

b) Kanunun 215 inci maddesinde yer alan
geri verme veya kaldırma işlemine tabi olmayacak gümrük vergileri
miktarı,

21/7/1953 tarihli ve
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesinde yer alan miktar olarak
tespit edilmiştir.

MADDE 131 – Dökme eşyada eksiklik ve fazlalık oranları

MADDE 131- (Değişik:RG-18/8/2014/29092-B.K.K-2014/6706/5
md.)

(1) Dökme gelen eşyanın taşınması
sırasında ortaya çıkan;

a) Ek-13’teki listede yer alan eşyada aynı
ekte yer alan oranları aşmayan,

b) Ek-13’teki listede yer almayan eşyada
%3’ü aşmayan,

c) Boru hatları ile taşınarak ithal
edilenler haricindeki doğal gaz ürünlerinde %6’yı aşmayan,[19]

farklılıklar için özet beyan eksikliği
veya fazlalığı takibatı yapılmaz.

ONİKİNCİ KISIM

Son Hükümler

MADDE 132 – Gümrük tarife istatistik pozisyonu değişikliği

MADDE 132- (1)
Bu Kararın uygulanmasında eklerde yer alan eşyanın tanımları esas
alınır. Eklerde yer alan eşyanın gümrük tarife istatistik
pozisyonlarında yapılacak değişiklikler bu Kararın uygulamasını etkilemez.

MADDE 133 – Anlaşma veya sözleşme hükümleri

MADDE 133- (1)
Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası anlaşma veya sözleşme hükümleri saklıdır.

MADDE 134 – Yetki

MADDE 134- (1)
45 inci, 58 inci, 59 uncu, 60 ıncı ve 62 nci maddelerde belirtilen eşyanın
nitelik ve özellikleri ile miktar ve kıymetlerini belirlemeye ve sınırlamaya,
kapsamını daraltmaya veya genişletmeye,[20]

(2) Bu Kararda yer alan hususlarda
düzenleme yapmaya ve gerekli görülecek her türlü tedbiri almaya, özel ve zaruri
durumları değerlendirerek sonuçlandırmaya,

(3) 111 inci maddede yer alan mücbir sebep
ve beklenmeyen hallerin gerektiğinde tevsiki koşuluyla, kişiye ait bir hakkın
kullanımına ilişkin olarak, maddede belirtilen haller dikkate alınarak
belirlenen süreleri uzatmaya,[21]

(4) Yolcu giriş ve çıkışı
yapılan gümrük kapılarında mağaza açma izni vermeye; bu mağazalardan
satışı yapılabilecek eşyayı, mağazalardan eşya alabilecek kişileri ve eşya alma
sürelerini belirlemeye; mağazaların kuruluş, işleyiş, satış
ve gümrük vergilerinin tahsil esaslarını düzenlemeye,

(5) 126 ncı madde uyarınca dolaylı
temsilcilik yetkisi verilen posta idaresi ya da hızlı kargo taşımacılığı
yapan şirketlerin ihracat rejimi ile serbest dolaşıma giriş rejimi kapsamında
farklı alıcılar veya göndericilere ait eşyanın gümrük beyanı ile
temsilci tayin edilmesi işlemlerinin kolaylaştırılmasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye ve gerekli görülebilecek her türlü tedbiri almaya,

(6) 115 inci maddenin birinci fıkrasının
(a) bendinde belirtilen kuruluşların taahhütlerini ihlal ettiklerinin
belirlenmesi halinde müteakip işlemleri için garanti mektubu yerine teminat
istemeye,

(7) (Mülga:RG-13/7/2010-27640-B.K.K-2010/659/2
md.)

(7) (Ek:RG-8/4/2011/27899-B.K.K-2011/1546/7
md.) Cumhurbaşkanlığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi, Başbakanlık ve
Dışişleri Bakanlığı adına getirilecek taşıtlar için bu Kararın 16 ila 20
nci maddelerinde yer alan genel ve özel şartlar ile 44 üncü maddede yer alan
süre şartı aranmaksızın tam muafiyet suretiyle geçici ithale ilişkin düzenleme
yapmaya,

Müsteşarlık yetkilidir.

MADDE 135 – Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 135- (1)
11/4/1983 tarihli ve 8/6338 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı,
13/1/2000 tarihli ve 2000/53 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile
yürürlüğe konulan Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak
Haller Hakkında Karar, 7/1/2000 tarihli ve
2000/69 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe
konulan 4458 Sayılı Gümrük Kanununun Bazı Maddelerinin Uygulanması
Hakkında Karar, 7/2/2000 tarihli ve 2000/186 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Gümrük Antrepoları Açılması
ve İşletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik,
22/12/2003 tarihli ve 2003/6661 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı
ile yürürlüğe konulan Nihai Kullanıma Konu Eşya ile Gümrük Vergisi
Askıya Alınan Eşyadan Kullanım Amacı Tayin Edilenlerin İthalatına
İlişkin Karar ile bunların ek ve tadilleri yürürlükten
kaldırılmıştır.

(2) Gümrük mevzuatı ve diğer
mevzuatta, bu madde ile yürürlükten kaldırılan mevzuata yapılan atıflar
bu Karara yapılmış sayılır.

GEÇİCİ MADDE 1 – Karardan önceki mevzuatın uygulanması

GEÇİCİ MADDE 1- (1)
Bu Kararın yürürlüğe girdiği tarihten önce
Türkiye Gümrük Bölgesine gelmiş eşya ile ilgili olarak, yükümlü
lehine olan hükümlere göre işlem yapılır.

GEÇİCİ MADDE 2 – Geçici ithal eşyasının kayıt işlemi

GEÇİCİ MADDE 2- (Ek:RG-9/1/2016-29588-B.K.K-2015/8352/1
md.)

(1) Suriye vatandaşları tarafından
Suriye'deki olağanüstü durum nedeniyle bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten
önce herhangi bir gümrük kaydı gerçekleştirilmeksizin ülkemize
getirilmiş olan kişisel kullanıma mahsus kara taşıtları için, ilgililerin bu
maddenin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren 6 (altı) ay
içerisinde gümrük idaresine başvurmaları halinde söz konusu taşıtlar
geçici ithalat rejimi kapsamına alınır.

GEÇİCİ MADDE 3 – Koronavirüs (Covid-19) salgını nedeniyle yurt dışında yerleşik olma şartının sağlanamaması

GEÇİCİ MADDE 3- (Ek:RG-14/10/2020-31274-CK-3081/6
md.)

(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten
önce Türkiye Gümrük Bölgesine giriş yapan yurt dışında ikamet eden
kişilerden Koronavirüs (Covid-19) salgını nedeniyle yurt dışına çıkamayanların,
31/12/2021 tarihine kadar taşıtlarıyla Türkiye Gümrük Bölgesine
tekrar girişlerinde, giriş tarihinden geriye doğru bir yılda en az yüz seksen
beş gün Türkiye Gümrük Bölgesi dışında bulunma koşulu aranmaz.

UEFA Şampiyonlar Ligi 2023 Finali
kapsamında gelen eşya

Değişik kenar başlığı: 4458 Sayılı
Gümrük Kanununun Bazı Maddelerinin Uygulanması Hakkında Kararda Değişiklik

GEÇİCİ MADDE 4 – Yapılmasına Dair Karar (R.G.-20/04/2023/32169-7107) m.1

GEÇİCİ MADDE 4- (Ek:RG-6/2/2021-31387-CK-3517/1
md.) (Değişik:RG-20/4/2023-32169-C.K-7107/1 md.)

(1) UEFA Şampiyonlar Ligi 2023 Finali ve
ilgili tüm etkinlikler için, 89 uncu maddenin birinci fıkrasının (d) bendi
kapsamında muafen serbest dolaşıma giren eşyanın satılması
halinde gümrük vergileri aranmaz.

MADDE 136 – Yürürlük

MADDE 136- (1)
Bu Karar 7/10/2009 tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 137 – Yürütme

MADDE 137- (1)
Bu Karar hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu
Bakan yürütür.

Ekleri için tıklayınız

29/9/2009
TARİHLİ
VE 2009/15481 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARINA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN
KARARLARIN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN TABLO

Ek
ve Değişiklik Getiren Kararı Yürürlüğe Koyan Kararın

2009/15481
Sayılı
Bakanlar Kurulu Kararının Değişen Maddeleri

Yürürlüğe
Giriş Tarihi

Tarihi

Numarası

7/7/2010

2010/659

57,
92, 107,

13/7/2010

15/3/2011

2011/1546

45,
53, 60, 104, 126, 128, 134,

8/4/2011

1/8/2011

2011/2087

13,
45, 59, 97, 126, 225, 134

20/08/2011

16/12/2011

2011/2595

19,
89

11/1/2012

95,
96

1/2/2012

17/2/2012

2012/2830

34,
68, 96,

8/3/2012

2/9/2013

2013/5371

4,
39, 41, 58, 59, 62, 67, 95, Beşinci Kısım Altıncı Bölüm Dördüncü Ayrım
Başlığı, 97, Beşinci Kısım Dokuzuncu Bölüm Birinci Ayrım Başlığı, 104, 107,
110, 112, 126, 127, 128

8/11/2013

21/7/2014

2014/6706

4,
13, 14, 107, 131

18/8/2014

13/10/2014

2014/6889

96

18/10/2014

14/9/2015

2015/8113

20

13/10/2015

15/8/2016

2016/9117

57,
59, 68, 104, 126, 128

1/9/2016

10/8/2016

2016/9119

19,
20

1/9/2016

19/2/2018

2018/11510

45,
62, 100, 126

Yayımlandığı
tarihten 15 gün sonra

(26/4/2018)

14/5/2019

1111

45,
62, 126, Ek-9

Yayımlandığı
tarihten 15 gün sonra

(30/5/2019)

24/7/2019

1361

45,
126

25/7/2019

13/10/2020

3081

21,
43, 67, 97, 131, Geçici Madde 3, Ek-1 sayılı listenin başlığı

14/10/2020

5/2/2021

3517

Geçici
Madde 4

6/2/2021

14/3/2022

5303

45,
Beşinci Kısım Üçüncü Bölüm Başlığı, 62, 63 ,64 ,67, 91, 92, 107, 126, 127,
134

1/5/2022

19/4/2023

7107

Geçici
Madde 4

20/4/2023

27/12/2023

7999

19,
20

28/12/2023

19/4/2024

8362

62

Yayımlandığı
tarihten 15 gün sonra

(5/5/2024)

67,
104

20/4/2024

5/8/2024

8787

62,
126

Yayımlandığı
tarihten 15 gün sonra

(21/8/2024)

26/11/2024

9168

63

Yayımlandığı
tarihten 30 gün sonra

(27/12/2024)

15/8/2025

10209

128

16/8/2025

6/1/2026

10813

62,
126

yayımı
tarihinden 30 gün sonra

(7/2/2026)

[1]
28/12/2023 tarihli ve 32413 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7999 sayılı
Cumhurbaşkanı Kararının 2 nci maddesi ile üçüncü bentte yer alan “emeklilerin”
ibaresi “yurtdışından emeklilerin” şeklinde ve altıncı bentte yer alan “Avrupa
Birliği ve Avrupa Serbest Ticaret Birliği” ibaresi “Avrupa Birliği, Avrupa
Serbest Ticaret Birliği ile Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı”
şeklinde değiştirilmiştir.

[2]
8/4/2011 tarihli ve 27899 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2011/1546
sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 2 nci maddesi ile bu fıkrada yer alan “veya
Türkiye’ye kesin olarak dönen” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.

[3] 1/9/2016 tarihli
ve 29818 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2016/9117 sayılı Bakanlar Kurulu
Kararının 1 inci maddesi ile bu bentte yer alan “en az iki yıl” ibaresi “en az
bir yıl” şeklinde değiştirilmiştir.

[4] 8/11/2013 tarihli
ve 28815 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2013/5371 sayılı Bakanlar Kurulu
Kararının 4 üncü maddesi ile bu fıkrada yer alan “bir ay sonra” ibaresi “üç ay
sonra” şeklinde değiştirilmiştir.

[5] 15/3/2022
tarihli 31779 ve sayılı 5303 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 4 üncü maddesi ile
bu maddenin birinci fıkrasında yer alan “62 nci maddede” ibaresi “62 nci
maddenin dördüncü fıkrasında” , ikinci fıkrasında yer alan “62 nci madde
hükümleri” ibaresi “62 nci maddenin dördüncü fıkrası hükmü” şeklinde
değiştirilmiştir.

[6]
15/3/2022
tarihli 31779 ve sayılı 5303 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 5 inci maddesi ile
bu fıkrada yer alan “62 nci maddede” ibaresi “62 nci maddenin dördüncü
fıkrasında” şeklinde değiştirilmiştir.

[7]
8/3/2012 tarihli ve 28227 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2012/2830 sayılı
Bakanlar Kurulu Kararının 3 üncü maddesi ile bu fıkraya “ambulans” ibaresinden
sonra gelmek üzere “, cenaze arabaları” ibaresi eklenmiştir.

[8] 15/3/2022
tarihli 31779 ve sayılı 5303 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 8 inci maddesi ile
bu maddenin birinci ve ikinci fıkrasında yer alan “91 inci maddede” ibareleri
“91 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde” şeklinde değiştirilmiştir.

[9]
8/11/2013 tarihli ve 28815 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2013/5371 sayılı
Bakanlar Kurulu Kararının 8 inci maddesi ile bu bentte yer alan “96 ncı
maddenin dördüncü fıkrası” ibaresi “96 ncı madde hükümleri” şeklinde
değiştirilmiştir.

[10]
8/11/2013
tarihli ve 28815 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2013/5371 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararının 12 nci maddesi ile bu madde başlığı metne işlendiği şekilde
değiştirilmiş olup, maddede yer alan “malul ve sakatların” ibareleri “engellilerin”,
“malul ve sakatlara” ibaresi “engellilere”, “malul ve sakat” ibareleri
“engelli”, “malul ve sakatlar” ibaresi “engelliler” şeklinde değiştirilmiştir.

[11] 20/4/2024 tarihli
ve 32523 sayılı 8362 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 3 üncü maddesi ile bu bende
“otomobillere” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve motor gücü 160 kW'ı geçmeyen
elektrikli otomobillere” ibaresi eklenmiştir.

[12] 1/9/2016 tarihli
ve 29818 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2016/9117 sayılı Bakanlar Kurulu
Kararının 4 üncü maddesi ile bu bentte yer alan “motor silindir hacmi 2500
cc.ye kadar olan” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.

[13] 8/11/2013 tarihli
ve 28815 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2013/5371 sayılı Bakanlar Kurulu
Kararının 13 üncü maddesi ile bu fıkrada yer alan “malul ve sakat olan bir”
ibaresi ile “malul ve sakat” ibaresi “engelli” şeklinde değiştirilmiştir.

[14] 13/7/2010 tarihli
ve 27640 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2010/659 sayılı Bakanlar Kurulu
Kararının 3 üncü maddesi ile bu maddeye beşinci fıkradan sonra gelmek üzere
altıncı fıkra eklenmiş ve diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.

[15] 7/1/2026 tarihli
ve 33130 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 10813 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının
2 nci maddesiyle bu bentte yer alan “30 Avro’yu aşan ancak” ibaresi yürürlükten
kaldırılmıştır.

[16] 20/4/2024 tarihli
ve 32523 sayılı 8362 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 5 inci maddesi ile bu bende
“1500 Avro’yu aşmayan,” ibaresinden sonra gelmek üzere “bir gerçek kişiye
gelen” ibaresi eklenmiştir.

[17] 6/8/2024 tarihli
ve 32624 sayılı 8787 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 2 nci maddesi ile bu bentte
yer alan “150” ibaresi “30” şeklinde değiştirilmiştir.

[18]
8/4/2011 tarihli ve 27899 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2011/1546 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararının 6 ncı maddesiyle bu maddenin dört ve beşinci fıkraları üç ve
dördüncü fıkralar olarak teselsül ettirilmiştir.

[19]
14/10/2020 tarihli ve 31274 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 3081 sayılı
Cumhurbaşkanı Kararının 5 inci maddesi ile bu bentte yer alan “%4’ü” ibaresi
“%6’yı” şeklinde değiştirilmiştir.

[20] 15/3/2022 tarihli
31779 ve sayılı 5303 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 12 nci maddesi ile bu
fıkrada yer alan “58, 59 ve 60 ıncı” ibaresi “45 inci, 58 inci, 59 uncu, 60
ıncı ve 62 nci” şeklinde değiştirilmiştir.

[21]
13/7/2010
tarihli ve 27640 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2010/659 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararının 2 nci maddesi ile bu fıkraya "hallerin" ibaresinden
sonra gelmek üzere "gerektiğinde" ibaresi eklenmiştir.