Yönetmelik · No: 13472
Resmî kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=13472&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
GÜMRÜK YÖNETMELİĞİ (7)(8)
BİRİNCİ KİTAP
Genel Hükümler
BİRİNCİ KISIM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin
amacı; 4458 sayılı Gümrük Kanununun yönetmelikle düzenlenmesini öngördüğü
konuları düzenlemek ve uygulamaya yön verecek hususlara açıklık getirmektir.
(2) Bu Yönetmelik, gümrük işlemlerine ilişkin usul ve esasları
kapsar.
MADDE 2 – (1) Bu
Yönetmelik, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununa dayanılarak
hazırlanmıştır.
MADDE 3 – (1) 4458
sayılı Gümrük Kanununda tanımlanan deyimlere ilave olarak bu Yönetmelikte
geçen;
a) ATA Karnesi: ATA Karneleri Hakkındaki Gümrük Sözleşmesi ile
Geçici İthalat Sözleşmesi çerçevesinde düzenlenen belgeyi,
b) Bilgisayar sistemi veya sistem: Gümrük idarelerinde gümrük
işlemlerinin yürütüldüğü yerel veya geniş alan ağı ile birbirine bağlı entegre
bilgisayar sistemini,
c) Dökme eşya: Levha, kangal, profil, kütük, firkete, her türlü
boru, rulo sac, pik gibi ambalajlı olarak sayılabilen veya ambalajlanmış eşya
dışında kalan; maden cevheri, mineraller, hurda demir, kömür, hububat, hayvan
yemi, küspe, çimento, klinker, ponza, suni gübre, mucur gibi ambalajlanmamış ve
genellikle yükleme ve boşaltması mekanik vasıta ve tesis gerektiren her nevi
gaz, sıvı ve katı maddeleri,
ç) Elektronik veri değişimi: Kabul görmüş mesaj standartlarına
göre yapılandırılmış verilerin bir bilgisayar sistemi ile diğer bir bilgisayar
sistemi arasında elektronik olarak aktarımını,
d) (Mülga:RG-30/4/2011-27920) (Yeniden düzenleme:RG-10/1/2013-28524)
Eşyanın kayıt yoluyla rejime geçişi: Eşyanın rejime geçişine
ilişkin gümrük işlemlerinin gümrük idaresi yerine yükümlünün kendi tesislerinde
yerinde gümrükleme yoluyla gerçekleştirilmesi ve gümrük idaresince uygun
bulunması halinde, beyanın beyanname verilmesi yerine ticari kayıtlara giriş
yoluyla yapılmasını,
e) Grup ihracatçısı: İdaresi ve murakabesi ve/veya sermayesi
bakımından aralarında vasıtalı veya vasıtasız şirket ilişkisi bulunan aynı
gruba ait imalatçı firmaların ihracat işlemlerini gerçekleştiren yine bu gruba
ait olan dış ticaret veya pazarlama şirketini,
f) Grup imalatçısı: İdaresi ve murakabesi ve/veya sermayesi bakımından
aralarında vasıtalı veya vasıtasız şirket ilişkisi bulunan aynı gruba ait
imalatçı firmayı,
g) Grup ithalatçısı: İdaresi ve murakabesi ve/veya sermayesi
bakımından aralarında vasıtalı veya vasıtasız şirket ilişkisi bulunan aynı
gruba ait imalatçı firmaların ithalat işlemlerini gerçekleştiren yine bu gruba
ait olan dış ticaret veya pazarlama şirketini,
ğ) Gümrüklerden Geçiş Karnesi (CPD): Ticari ve özel kullanıma
mahsus kara taşıtları için ulusal ve uluslar arası kefil kuruluşlarca verilen
teminat hükmünde olan belgeyi,
h) Gümrük işlemlerinin bitirilmesi: Eşyaya ait vergilerin
ödenmesini veya kaldırılmasını veya teminata bağlanmasını veya beyannamenin
iptal edilmesini veya eşyanın gümrüğe terk edilmesini veya imhasını veya
müsadere edilmesini,
ı) (Değişik:RG-12/6/2012-28321) Gümrüklü
saha: Gümrük idaresinin denetim, kontrol, yetki ve sorumluluğunda bulunan;
kara, demiryolu, hava gümrük kapıları, iç gümrükler ile diğer yer ve sahalarda
fiziki olarak etrafından ayrılmış veya böyle addedilen yerleri; deniz gümrük
kapılarında ise bu yerlerle birlikte ilgili liman yönetmelikleri ile belirlenen
liman sahası ve demirleme sahalarını kapsayan deniz ve kıyı alanlarını,
i) İdare amiri: Gümrük mevzuatı çerçevesindeki bir işlemin yerine
getirildiği gümrük idaresinin en üst amirini,
j) İhracata bağlı önlemlerden yararlanan eşya veya ürün: İhracı
halinde bir geri ödeme veya benzeri ekonomik fayda sağlayan eşya veya ürünleri,
k) İhracata bağlı önlemlerden yararlanan tarım ürünü: Herhangi bir
işleme tabi tutulmadan ihracı kaydıyla, ihraç edilmeden önce bir ihraç geri
ödemesine eşdeğer bir ödeme konusu olan tarım ürünlerini,
l) Kanun: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununu,
m) Risk analizi: Tanımlanmış risklerin ne kadar sıklıkla ortaya
çıkabileceğinin ve bunların sonuçlarının büyüklüğünün belirlenmesi için mevcut
bilginin sistematik kullanımını,
n) Ticaret politikası önlemleri: Gözetim, korunma önlemleri,
miktar kısıtlamaları ve ithalat veya ihracat yasaklamaları gibi eşyanın ithal
ve ihracı ile ilgili hükümlerle belirlenmiş tarife dışı önlemleri,
o) Türkiye Gümrük Bölgesi veya Gümrük Bölgesi: Türkiye Cumhuriyeti
topraklarını, karasularını, iç sularını ve hava sahasını kapsayan Türkiye
Cumhuriyeti Gümrük Bölgesini,
ö) Veri işleme tekniği: 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununa uygun
olarak elektronik imza içeren elektronik veri değişimi standart mesajlarının
gümrük idareleri ile değişimini ve/veya gümrük işlemlerinin tamamlanması için
gerekli bilgilerin gümrük idaresinin bilgisayar sistemine girilmesini,
p) Yolcu: Ticaret, memuriyet, tahsil, ziyaret, tedavi veya turizm
gibi herhangi bir amaçla kısa veya uzun bir süre kalmak üzere, yabancı bir
ülkeden kara, demiryolu, deniz veya hava yollarından biriyle Türkiye Gümrük
Bölgesine gelen yabancı bir ülkede oturan Türkler ile yabancılar ve herhangi
bir amaç ile gittikleri yabancı ülkeden kesin veya geçici olarak dönen, Türkiye’de
oturan Türkler ve yabancılar ile Türkiye’den aynı amaçlarla ve aynı yollarla
yabancı bir ülkeye giden benzeri Türk ve yabancıları,
r) (Ek:RG-10/1/2013-28524)
Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası: Kanunun 5/A maddesine uygun olarak,
ilgili mevzuat uyarınca aranan koşulları sağlayan yükümlülere gümrük
mevzuatının öngördüğü basitleştirilmiş uygulamalar ile Türkiye Gümrük Bölgesine
eşya giriş ve çıkışı sırasında yapılan emniyet ve güvenlik kontrollerine
ilişkin kolaylaştırmalardan yararlanmak üzere verilen belgeyi,
ifade eder.
İKİNCİ KISIM
Kişilerin Hak ve Yükümlülüklerine
İlişkin
Çeşitli Hükümler
BİRİNCİ
BÖLÜM
Yetkilendirilmiş
Yükümlü Statüsü
(Mülga
bölüm:RG-10/1/2013-28524)
(…)
İKİNCİ BÖLÜM
Onaylanmış Kişi Statüsü
MADDE 22 – (1) Gümrük mevzuatı kapsamında gümrük işlem
ve uygulamalarının kolaylaştırılması amacıyla belirlenen basitleştirilmiş usul,
uygulama ve yetkilerden yararlanmak üzere 23 ve 24 üncü maddelerde belirlenmiş
koşulları sağlayan, Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik (Ek:
RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) ve en az iki yıldır fiilen faaliyette
bulunan gerçek ve tüzel kişilere talep etmeleri halinde (Mülga
ibare:RG-7/10/2016-29850)(21) (...) onaylanmış kişi
statüsü verilir.
(2) (Değişik:RG-7/10/2016-29850) 24 üncü maddede belirtilen
devir, birleşme veya kısmi bölünme hallerinde onaylanmış kişi statü belgesi başvurusunda
bulunacak kişilerden birinci fıkrada belirtilen en az iki yıldır fiilen
faaliyette bulunma koşulu aranmaz.
(3) (Ek:RG-9/1/2024-32424) Gümrük Kanununun 5/A maddesi
kapsamında yetkilendirilmiş yükümlü statüsü tanınan şirketin, malvarlığının bir
veya birden fazla bölümünü yeni kurulacak bir şirkete kısmi veya tam bölünme
suretiyle devretmesi halinde, idaresi ve murakabesi ve/veya sermayesi
bakımından bölünen şirketle yeni kurulan şirket arasında vasıtalı veya
vasıtasız şirket ilişkisi bulunması koşuluyla, devralan tüzel kişiliğin
yapacağı onaylanmış kişi statü belgesi başvurusunda birinci fıkrada belirtilen
en az iki yıldır fiilen faaliyette bulunma koşulu aranmaz.
Onaylanmış kişi statüsü için gereken genel koşullar
MADDE 23 (2) – (1) Onaylanmış kişi statüsü için
başvuruda bulunan kişilerce,
a) (Değişik:RG-3/5/2023-32179) Yönetim kurulu üyeleri,
sermayesinin yüzde on ve fazlasına sahip gerçek kişiler ile gümrük ve dış
ticaret işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanlarının; devletin güvenliğine
karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, devlet
sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, güveni kötüye
kullanma, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, hileli
iflas, yalan tanıklık, suç uydurma ve iftira suçları ile ihaleye fesat
karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan mal varlığı
değerlerini aklama, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından
ve bilişim alanında suçlardan mülga 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza
Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa; vergi
kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarından 4/1/1961 tarihli ve
213 sayılı Vergi Usul Kanununa; mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı
Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanuna, mülga 10/7/2003 tarihli ve 4926
sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal
Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanununa, 20/2/1930
tarihli ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna,
4/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa, 11/10/2006 tarihli
ve 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanuna,
12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında
Kanuna, 3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanuna
muhalefetten ceza veya mahkumiyet kararı bulunmaması,
b) (Değişik ibare:RG-7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş
gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön incelemesi için
sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden geriye dönük iki yıl
içerisinde, on ikişer aylık iki dönem ayrı ayrı olmak üzere, her bir
dönem içerisinde vergi kaybına neden olan gümrük mevzuatı ihlali nedeniyle,
haklarında Kanunun 234 ila 238 inci maddeleri uyarınca Kanunun 241 inci
maddesinin birinci fıkrasında öngörülen usulsüzlük cezasının üç katını aşan
tutarda düzenlenmiş ceza kararı toplam sayısının, beşten fazla olmak koşuluyla,
her bir dönemde işlem gören ithalat ve ihracata ilişkin gümrük beyannamesi
toplam sayısının yüzde birini aşmaması,
c) (Değişik ibare:RG-7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş
gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön incelemesi için
sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden geriye dönük iki yıl içerisinde, on
ikişer aylık iki dönem ayrı ayrı olmak üzere, her bir dönem içerisinde vergi
kaybına neden olan gümrük mevzuatı ihlali nedeniyle, haklarında Kanunun 234 ila
238 inci maddeleri uyarınca Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrasında
öngörülen usulsüzlük cezasının yetmiş beş katını aşan tutarda düzenlenmiş ceza
kararı sayısı ve yine aynı tutardaki usulsüzlük cezasının ikiyüzelli katını
aşan 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 51 inci maddesi ve 4760 sayılı
Özel Tüketim Vergisi Kanununun 16 ncı maddesi uyarınca düzenlenmiş ceza kararı
sayısı toplamlarının, ikiden fazla olmak koşuluyla, her bir dönemde işlem gören
ithalat ve ihracata ilişkin gümrük beyannamesi toplam sayısının binde üçünü
aşmaması,
ç) (Değişik
ibare:RG-7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış
kişi statüsü başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden
geriye dönük iki yıl içerisinde, on ikişer aylık iki dönem ayrı ayrı olmak
üzere, her bir dönem içerisinde gümrük mevzuatı ihlali nedeniyle
haklarında (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) Kanunun 239 uncu
maddesi uyarınca Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen
usulsüzlük cezasının üç katını aşan tutarda düzenlenmiş ceza kararı ile (Değişik
ibare:RG-15/1/2025-32783) birinci fıkrası hariç Kanunun 241 inci maddesi
uyarınca düzenlenmiş ceza kararı toplam sayısının, ondan fazla olmak
koşuluyla, her bir dönemde işlem gören ithalat ve ihracata ilişkin gümrük
beyannamesi toplam sayısının yüzde ikisini aşmaması,
d) Gümrük mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi ve ceza borcu
bulunmaması,
e) Vergi mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi borcu bulunmaması,
f) İlgili mevzuat uyarınca kesinleşmiş sosyal güvenlik prim borcu
bulunmaması,
g) İhracatçılar için, bağlı bulunulan ihracatçı birliği
kayıtlarına göre, Türkiye İhracatçılar Meclisi veya ihracatçı birliklerince
ilgili mevzuatı çerçevesinde performans ve güvenilirliğinin onaylanmış olması,
ğ) (Mülga:RG-7/10/2016-29850)(21)
h) (Değişik:RG-12/6/2012-28321) Firmanın mali yapısı
incelenerek, (Değişik ibare:RG-7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş
gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön incelemesi için
sözleşme yapıldığı yıldan önceki iki yıl, 6762 sayılı Türk Ticaret
Kanununun 72 nci maddesi uyarınca mali tabloların tamamlanamamış olması halinde
başvuru yılından önceki ikinci ve üçüncü yıl esas alınmak suretiyle, Bakanlıkça
belirlenecek formata uygun olarak yeminli mali müşavir tarafından düzenlenecek
raporla olumlu görüşle sonuca bağlanmış olması,
koşullarının tamamının sağlanması gerekir.
(2) Birinci fıkranın (b) bendinin uygulanmasında, Kanunun 67 nci
maddesinin ikinci fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, aynı beyannameye ilişkin
düzenlenmiş birden fazla ceza kararı bir ceza kararı sayılır.
(3) Grup ihracatçıları veya grup ithalatçıları tarafından yapılan
başvurularda, dış ticaret işlemlerinde adlarına aracılık yapıldığı bildirilen
grup imalatçıları tarafından birinci fıkranın (d), (e) ve (f) bentlerinde
sayılan koşulların sağlanması gerekir.
(4) Grup imalatçısı tarafından yapılan başvurularda 24 üncü
maddenin dördüncü fıkrasının uygulandığı durumlarda aynı maddenin (Değişik
ibare:RG-7/10/2016-29850)(21) birinci fıkrasının
(a) bendinde belirtilen özel koşulun sağlanmasında ihracat tutarları göz
önünde bulundurulan grup ihracatçısı ya da ihracatçıları tarafından birinci
fıkranın (d), (e) ve (f) bentlerinde sayılan koşulların tamamının sağlanması
gerekir.
(5) (Ek:RG-16/7/2011-27996) (1) (2)
(Mülga:RG-7/10/2016-29850)(21)
(6) (Mülga: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer)
(7) (Ek:RG-26/3/2011-27886) Birinci fıkranın (b), (c) ve
(ç) bentlerinin uygulanmasında ceza kararına sebep teşkil eden ihlalin tarihi
esas alınır. Başvurunun değerlendirilmesinde, (Değişik
ibare:RG-7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış
kişi statüsü başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapıldığı ayın
ilk gününden geriye dönük iki yıldan daha önce işlenen fiiller nedeniyle
düzenlenen ceza kararları dikkate alınmaz.
(8) (Ek:RG-26/3/2011-27886) Birinci fıkranın (b), (c) ve
(ç) bentlerinin uygulanmasında (Mülga ibare:RG-15/1/2025-32783) aynı tespite
istinaden geriye dönük olarak yapılan tarama sonucunda aynı ihlale ilişkin
olarak düzenlenen birden fazla ceza kararı tek bir ceza kararı sayılır.
(9) (Ek:RG-26/3/2011-27886) Birinci fıkranın (b), (c) ve
(ç) bentlerinin uygulanmasında kesinleşmemiş ceza kararları dikkate alınmaz.
(10) (Ek:RG-16/7/2011-27996) (1) Birinci
fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinin uygulanmasında Gümrük Kanununun 234 üncü
maddesinin üçüncü fıkrasına göre düzenlenen ceza kararları dikkate alınmaz.
(11) (Ek:RG-21/5/2014-29006) Birinci fıkranın (d), (e) ve
(f) bentlerinin uygulanmasında ilgili mevzuat uyarınca teminata bağlanan,
yapılandırılan, tecil edilen, taksitlendirilen veya mahsup talebi kabul edilen
borçlar hariç tutulur.
(12)
(Ek:RG-15/1/2025-32783) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen kişiler
hakkında, aynı bentte sayılan suçlara ilişkin yasaklanmış hakların geri
verilmesi kararı alınmış olması veya aynı bentte sayılan Kanunlara muhalefetten
düzenlenen idari para cezası kararlarının kesinleştiği tarihten itibaren 3 yıl
geçmesi halinde, ceza veya mahkumiyet kararı bulunmaması koşulu
sağlanmış kabul edilir.
MADDE 24
– (Değişik:RG-7/10/2016-29850)(21)
(1)
Onaylanmış kişi statüsü için başvuruda bulunan kişilerin 23 üncü maddede
belirtilen genel koşullara ek olarak aşağıdaki özel koşulları da sağlaması
gerekir:
a) Dış
ticaret performansına ilişkin olarak aşağıdaki koşullardan en az birinin
sağlanması:
1) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) Yetkilendirilmiş gümrük
müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön incelemesi için sözleşme
yapıldığı ayın ilk gününden geriye dönük iki yıl içerisinde, on ikişer aylık
iki dönem ayrı ayrı olmak üzere, her bir
dönem itibarıyla asgari iki milyon FOB/ABD doları tutarında fiili ihracat
yapılmış olması.
2) (Değişik:RG-15/1/2025-32783)
Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön
incelemesi için sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden geriye dönük iki yıl
içerisinde, on ikişer aylık iki dönem ayrı ayrı olmak üzere, her bir dönem
içerisinde gerçekleştirilen ithalat ve fiili ihracat toplamının asgari bir
milyon FOB/ABD doları fiili ihracat olmak üzere yedi milyon ABD doları
tutarında olması.
b)
Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön
incelemesi için sözleşme yapıldığı tarihten geriye dönük (Değişik
ibare:RG-1/4/2020-31086) bir yıl içinde ortalama en az (Değişik
ibare:RG-3/1/2019/-30644) otuz işçi istihdam ediyor olması.
(2) Dış
ticaret sermaye şirketleri, sektörel dış ticaret şirketleri ve/veya grup
ihracatçısı aracılığıyla ihracat yapılması durumunda, bağlı bulunulan ihracatçı
birliği kayıtlarına göre Türkiye İhracatçılar Meclisi veya ihracatçı
birliklerince onaylı belgede kayıtlı ihracat tutarlarından dış ticaret sermaye
şirketleri, sektörel dış ticaret şirketleri ve/veya grup ihracatçısı
aracılığıyla yapıldığı tespit edilen ihracat tutarları da imalatçı kişinin
ihracatı olarak kabul edilir ve imalatçı kişinin başvurusunda dikkate alınır.
(3) Dış
ticaret sermaye şirketleri ile sektörel dış ticaret şirketleri için bu maddede
sayılan özel koşullar aranmaz.
(4) Grup
ihracatçıları ve grup ithalatçıları için birinci fıkranın (b) bendinde
belirtilen özel koşul aranmaz. Ancak, grup ihracatçıları veya grup
ithalatçıları tarafından yapılan başvurularda, dış ticaret işlemlerinde
adlarına aracılık yapıldığı bildirilen grup imalatçıları tarafından birinci
fıkranın (b) bendinde yer alan koşulun sağlanması zorunludur. Bu koşulun
sağlanmasında, grup imalatçılarının sigortalı çalışan sayıları toplamı dikkate
alınır.
(5)
Onaylanmış kişi statü belgesi sahibinin, devir veya birleşme suretiyle tüzel
kişiliğinin sona ermesi durumunda yeni kurulan ya da onaylanmış kişi statü
belgesi sahibi firmayı devralan tüzel kişiliğin onaylanmış kişi statü belgesi
talebinin bu madde uyarınca özel koşullar açısından değerlendirilmesinde talep
halinde tüzel kişiliği sona eren firmanın dış ticaret performansı da dikkate
alınır. Bu durumda tüzel kişiliği sona eren firmanın 23 üncü maddenin birinci
fıkrasının (b), (c) ve (ç) bentlerinde yer alan ihlallere ilişkin ceza kararı
sayıları da statü belgesi talebinde bulunan kişi adına düzenlenmiş ceza
kararları ile birlikte değerlendirilir.
(6) Onaylanmış kişi statü belgesi sahibi şirketin malvarlığının
bir veya birden fazla bölümünü yeni kurulacak bir şirkete kısmi bölünme
suretiyle devretmesi halinde, idaresi ve murakabesi ve/veya sermayesi
bakımından belge sahibi şirketle yeni kurulan şirket arasında vasıtalı veya
vasıtasız şirket ilişkisi bulunması koşuluyla, devralan tüzel kişiliğin
onaylanmış kişi statü belgesi talebinin bu madde uyarınca özel koşullar
açısından değerlendirilmesinde talep halinde belge sahibi firmanın dış ticaret
performansı da dikkate alınır. Bu durumda belge sahibi firmanın 23 üncü
maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (ç) bentlerinde yer alan ihlallere
ilişkin ceza kararı sayıları da statü belgesi talebinde bulunan kişi adına
düzenlenmiş ceza kararları ile birlikte değerlendirilir. Aynı maddenin birinci
fıkrasının (h) bendinde belirtilen genel koşulun sağlanıp sağlanmadığının
tevsikinde ise belge sahibi firmanın mali yapısı esas alınır.
MADDE 25 – (1) Onaylanmış kişi statüsü verilen gerçek ve
tüzel kişilerce, gümrük mevzuatı kapsamında gümrük işlem ve uygulamalarının
kolaylaştırılması amacıyla belirlenen basitleştirilmiş usul, uygulama ve
yetkilerden adlarına düzenlenen onaylanmış kişi statü belgesi aracılığıyla yararlanılır.
(2) Onaylanmış kişi statü belgesi almak için yapılacak başvuru,
aranacak belgeler ve onaylanmış kişi statü belgesinin düzenlenme şekli,
geçerlilik süresi, yenilenmesi ve değiştirilmesine ilişkin usul ve esaslar
Müsteşarlıkça belirlenir.
(3) (Mülga ibare:RG-7/10/2016-29850)(21) (...)
onaylanmış kişi statüsü sahipleri tarafından, adlarına düzenlenen onaylanmış
kişi statü belgesi kapsamında yararlanılacak hak ve yetkiler ile söz konusu hak
ve yetkilere ilişkin usul ve esasları belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
(4) (Mülga:RG-7/10/2016-29850)(21)
(5) Onaylanmış kişi statü belgesi sahiplerince Müsteşarlıkça
belirlenecek usul ve esaslar dahilinde, gümrük ve dış ticaret mevzuatına aykırı
hareket edilmesi durumunda adlarına düzenlenen onaylanmış kişi statü belgesi kapsamında
yararlanılan hak ve yetkiler geri alınabilir veya askıya alınabilir.
(6) 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde sayılan
kişiler hakkında aynı bentte sayılan kanunlar uyarınca başlatılan inceleme ve
soruşturma sonucunda suç duyurusunda bulunulduğunun ve buna ilişkin olarak
ilgili (Değişik ibare:RG-15/1/2025-32783) adli merciler
tarafından yürütülmekte olan soruşturma sürecinin veya kovuşturma sürecinin
devam ettiğinin öğrenilmesi halinde onaylanmış kişi statü belgesi kapsamında
yararlanılan hak ve yetkiler geri alınabilir veya askıya alınabilir.
(7) Beşinci ve altıncı fıkralar uyarınca onaylanmış kişi statü
belgesi kapsamı hak ve yetkilerin geri alınması ve askıya alınması işlemlerine ilişkin
usul ve esasları belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 26 – (1) Onaylanmış kişi statü belgesinin
geçerlilik süresi içinde gümrük işlemlerinden veya gümrük cezalarından doğan
herhangi bir kamu alacağının, süresi içinde ödenmediğinin tespit edilmesi
durumunda söz konusu onaylanmış kişi statü belgesi, kesinleşmiş gümrük vergisi
ve/veya ceza borcu ödenene kadar askıya alınır. Kişi, onaylanmış kişi statü
belgesinin askıya alındığı tarihten itibaren bu belge kapsamındaki hak ve
uygulamalardan yararlandırılmaz.
(2) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Onaylanmış kişi statü
belgesinin düzenlenme tarihini takip eden on iki aylık dönem içinde 23 üncü
maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (ç) bentlerinde veya belgenin
geçerlilik süresi içinde aynı fıkranın diğer bentlerinde belirtilen genel
koşullardan herhangi birinin veya 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (b)
bendinde belirtilen özel koşulun ortadan kalktığının öğrenilmesi ya da belge
sahibince talep edilmesi halinde, onaylanmış kişi statü belgesi geri alınır.
(3) (Mülga:RG-7/10/2016-29850)(21)
(4) Kişi, onaylanmış kişi statü belgesinin geri alındığı tarihten
itibaren bu belge kapsamındaki hak ve uygulamalardan yararlandırılmaz.
(5) Yanlış veya eksik bilgilere veya sahte belgelere dayanılarak
verildiği anlaşılan onaylanmış kişi statü belgesi iptal edilir. Onaylanmış kişi
statü belgesinin iptal edildiği durumda, bu belge kapsamındaki yetki ve
uygulamalar, onaylanmış kişi statü belgesinin düzenlendiği tarih itibariyle
geçersiz sayılır. Adına düzenlenmiş onaylanmış kişi statü belgesi bu fıkra
uyarınca iptal edilmiş kişilere iptal tarihinden itibaren iki yıl süreyle
onaylanmış kişi statüsü verilmez.
(6) Onaylanmış kişi statü belgesinin askıya alınması, geri
alınması ve iptaline ilişkin usul ve esasları belirlemeye Müsteşarlık
yetkilidir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Karar
Karar,
MADDE 27
– (1) Gerekli bilgi ve belgelerle başvuran her kişi gümrük
mevzuatının uygulanmasına ilişkin bir karar vermesini gümrük idaresinden
isteyebilir.
(2)
Gümrük idaresinin ilgilinin lehine olan kararları, Kanunun 7 nci maddesinde
belirtilen hallerde değiştirilir veya iptal edilir.
(3) Değiştirme
ya da iptal kararları, bu kararların yürürlüğe girdiği tarihte, iptal edilen ya
da değiştirilen kararlar uyarınca bir gümrük rejimine tabi tutulmaya başlanmış
eşya için uygulanmaz.
(4)
Bununla birlikte, gümrük idareleri belirlenecek bir dönem içinde bu eşyanın
gümrükçe onaylanmış bir işleme ya da kullanıma tabi tutulmasını isteyebilir.
Bağlayıcı
MADDE 28 – (1) Bağlayıcı Tarife Bilgisi, eşyanın Türk
Gümrük Tarife Cetvelinde sınıflandırılmasına ilişkin olarak, kişinin yazılı
talebi üzerine Müsteşarlıkça veya Müsteşarlık tarafından yetkilendirilmiş
gümrük ve muhafaza başmüdürlüklerince verilen idari karardır.
(2) Bağlayıcı Tarife Bilgisi başvurusu, ek-1'de yer alan Bağlayıcı
Tarife Bilgisi Başvuru Formu ile yapılır. Bağlayıcı Tarife Bilgisi
başvurularının sadece bir kalem eşya için yapılması gerekir. Bir kalem eşya
deyiminden Türk Gümrük Tarife Cetvelinde aynı tarife pozisyonu alt açılımında
bulunan ve aynı yasal ya da tercihli vergi oranına tabi olan eşya anlaşılır.
(3)
Bağlayıcı Tarife Bilgisi başvurularının aşağıdaki bilgi ve belgeleri içermesi
zorunludur:
a) Hak
sahibinin adı, soyadı ve adresi,
b)
Başvuran kişinin hak sahibi olmaması durumunda başvuranın adı, soyadı ve adresi,
c) (Mülga:RG-2/12/2014-29193)
ç)
Eşyanın Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki yerinin belirlenmesini sağlayacak
ayrıntılı tanım,
d) Eşyanın
sınıflandırılmasının, eşya bileşimine bağlı olması durumunda bu bileşimin
belirlenebilmesi için kullanılabilecek tahlil metotları,
e)
Eşyanın Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki yerinin doğru şekilde saptanmasında
gümrük idaresine yardımcı olacak numunesi, fotoğrafı, planı, krokisi ya da
mevcut diğer belgeleri (yabancı dilde basılmış olanlarının yeminli tercüme
bürolarınca onaylı tercümeleri),
f) Gizli
tutulması istenilen hususlar varsa bunlara ilişkin bilgi.
(4)
Bağlayıcı Tarife Bilgisi başvuru konusu eşya numuneleri, Bağlayıcı Tarife
Bilgisinin ilgilisine tebliği tarihinden itibaren bir aylık süre içinde hak
sahibi veya temsilcisi tarafından alınmadığı takdirde, Müsteşarlıkça
değerlendirilir.
(5)
Başvurunun Bağlayıcı Tarife Bilgisi verilmesi için gerekli bilgi ve belgelerin
tamamını içermesi zorunludur. Aksi takdirde başvuru sahibinden eksik bilgi ve
belgeleri tamamlaması istenir.
(6)
Bağlayıcı Tarife Bilgisinin başvuru sahibine mümkün olan en kısa zamanda yazılı
olarak bildirilmesi esastır. Bağlayıcı Tarife Bilgisinin başvuru alındıktan
sonra üç ay içinde başvuru sahibine bildiriminin mümkün olmadığı durumlarda,
gümrük idaresi, bu sürenin bitiminden önce, gecikmenin nedenini açıklayarak
bilginin verilmesi için gerekli gördüğü ek süreyi belirtir.
(7) Bağlayıcı
Tarife Bilgisi, ek-2’de yer alan örneğe uygun bir formla başvuru sahibine
bildirilir. Bu bildirimde gizlilik esasına göre verildiği kabul edilen hususlar
ve verilen Bağlayıcı Tarife Bilgisine karşı Kanunun 242 nci maddesi hükümleri
çerçevesinde itiraz yolunun açık olduğu belirtilir.
(8)
Bağlayıcı Tarife Bilgisi, Bağlayıcı Tarife Bilgisi Programına kaydedilmek
suretiyle izlenir.
(9)
Gümrük idaresi, Bağlayıcı Tarife Bilgisi sahibi kişiden, eşyanın gümrükten
çekilmesi sırasında, sahip olduğu Bağlayıcı Tarife Bilgisini bildirmesini
isteyebilir.
(10)
Bağlayıcı Tarife Bilgisi Kanunun 9 uncu maddesinin dördüncü fıkrasına göre
iptal edildiğinde, iptal kararın verildiği tarihten itibaren; Kanunun 9
uncu maddesinin beşinci fıkrasının (c) bendine göre iptal edildiğinde ise iptal
ya da değişiklik kararının ilgiliye tebliği tarihinden itibaren hüküm
ifade eder.
Bağlayıcı
MADDE 29
– (1) Bağlayıcı Menşe Bilgisi, kişinin yazılı talebi üzerine
Müsteşarlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) tarafından verilen ve eşyanın tercihli
veya tercihli olmayan menşeinin tespitine ilişkin idari karardır.
(2)
Bağlayıcı Menşe Bilgisi, ek-3’te yer alan örneğe uygun bir formla başvuru
sahibine bildirilir. Bu bildirimde gizlilik esasına göre verildiği kabul edilen
hususlar ve Bağlayıcı Menşe Bilgisine karşı Kanunun 242 nci maddesi hükümleri
çerçevesinde itiraz yolunun açık olduğu belirtilir.
(3)
Bağlayıcı Menşe Bilgisi başvurularının sadece bir kalem eşya için yapılması
gerekir. Bir kalem eşya deyiminden Türk Gümrük Tarife Cetvelinde aynı tarife
pozisyonu alt açılımında bulunan ve aynı yasal ya da tercihli vergi oranına
tabi olan eşya anlaşılır.
(4)
Bağlayıcı Menşe Bilgisi başvurularının aşağıdaki bilgi ve belgeleri içermesi
zorunludur:
a) Hak
sahibinin adı, soyadı ve adresi,
b )
Başvuran kişinin hak sahibi olmaması durumunda başvuranın adı, soyadı ve
adresi,
c)
Menşein belirlenmesine esas olan mevzuat,
ç)
Eşyanın tarife pozisyonu,
d)
Eşyanın ayrıntılı tanımı,
e)
Eşyanın bileşimi, bu bileşimin belirlenmesi için kullanılacak olan yöntem ve
gerek görülmesi halinde fabrika çıkış fiyatları,
f)
Eşyanın menşe kazanması için gereken koşulların sağlandığını gösteren ve
eşyanın menşeinin tespit edilmesini sağlayacak ayrıntılı bilgi; eşyanın
üretiminde kullanılan malzemeler ve bunların menşei, tarife pozisyonları,
kıymetleri ve diğer unsurlar (eşyanın tarife pozisyonunun değişmesi için
gereken koşullar, yaratılan katma değer, üretim sürecinin ayrıntılı tarifi),
uygulanan menşe kuralı,
g)
Eşyanın hangi ülkede ne tür işlem ve işçilik gördüğü,
ğ) Gizli
tutulması istenilen hususlar varsa bunlara ilişkin bilgi.
h) İmalat
sürecinin tanımlanmasını sağlamaya yönelik olarak, eşyanın ve üretim sırasında
eşyanın bileşimine giren diğer malzemelerin örnekleri, fotoğrafları,
katalogları, planları ve diğer belgeler.
(5)
Başvurunun Bağlayıcı Menşe Bilgisi verilmesi için gerekli bilgi ve belgelerin
tamamını içermesi zorunludur. Aksi takdirde, başvuru sahibinden eksik bilgi ve
belgeleri tamamlaması istenir.
(6)
Bağlayıcı Menşe Bilgisinin, idarece karar verilebilmesi için gereken tüm
belgelerin temin edildiği tarihten itibaren beş ay içinde başvuru sahibine
bildirilmesi gerekir.
(7)
Bağlayıcı Menşe Bilgisinin verilmesinde Kanunun 17 ila 22 nci ve bu
Yönetmeliğin 33 ila 45 inci maddelerinde yer alan, eşyanın menşeinin
belirlenmesine ilişkin hükümler esas alınır.
(8)
Bağlayıcı Menşe Bilgisi Kanunun 9 uncu maddesinin dördüncü fıkrasına göre iptal
edildiğinde, iptal kararın verildiği tarihten itibaren hüküm ifade eder.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Bilgi
MADDE 30
– (1) Gizli nitelikli bilgiler, bu bilgilerin edinilmesini
gerektiren işlemlerle doğrudan ilgili olması koşuluyla ve bu işlemlerle sınırlı
olarak kullanılır.
(2) Kendi
görev ve yetki alanları ile ilgili olması kaydıyla, Müsteşarlık ilgili kurum ve
kuruluşlarla konu, amaç, tarafların yükümlülükleri ve süresi gibi hususların
yer alacağı bir protokol kapsamında veri değişiminde bulunabilir. Bu verilerin
yetkisi olmayan kişi, kurum veya kuruluşların eline geçmemesi için protokol
yapılan kurum ve kuruluşlar tarafından gerekli tüm tedbirler alınır. Piyasa
gözetimi ve denetimine yönelik veri değişim talebinin karşılanmasında, ilgili
kurumların ithalat denetimlerinin azaltılması ve hızlandırılması dikkate
alınır.
(3) Gümrük
işlemleriyle ve bu işlemlerin denetimiyle görevli memurlar, görevleri
dolayısıyla yükümlünün kendisine ve yükümlüyle ilgili olanların şahıslarına,
işlem ve hesap durumlarına, işlerine, işletmelerine, mal varlıklarına,
mesleklerine ilişkin olarak öğrendikleri sırları ve gizli kalması gereken diğer
hususları açıklayamaz ve bunları kendilerinin veya üçüncü kişilerin yararına
kullanamaz. Bu yasak yukarıda belirtilen kişilerin görevlerinden
ayrılmalarından sonra da devam eder.
(4) (Ek:RG-15/5/2013-28648)
Sonuçlarından ülke ve/veya Bakanlık politikalarını geliştirmeye yönelik
çalışmalarda yararlanılmak üzere, yüksek öğretim kurumları veya kuruluş amacı
araştırma ve geliştirme olan kurumlar ve bunlara bağlı araştırmacılarla
bilimsel amaçlı araştırmalarda işbirliği yapılabilir. Bu kapsamda konu, amaç,
tarafların yükümlülükleri ve süresi gibi hususların yer alacağı bir protokol
kapsamında veri kullanımı gerçekleştirilir. Veri kullanımında uluslararası
istatistiksel yöntemlere uygun veri gizleme işlemi yapılır. Bakanlıkça derlenen
ve saklanan bireysel verilerin tanınmasına yol açacak bölümleri gizlendikten
sonra kullandırılır. İhtiyaç olması halinde mikro verilerde yeni gizleme
teknikleri de uygulanabilir. Verilerin yetkisi olmayan kişi, kurum veya
kuruluşların eline geçmemesi için taraflarca gerekli olan tedbirler alınır. Bu
kapsamda yapılan araştırma sonuçları, Bakanlık tarafından kontrol edilmeden
üçüncü kişilerle paylaşılmasına izin verilmez.
(5) (Ek:RG-15/5/2013-28648)
Bu maddede belirtilen yükümlülüğe uymayanlar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza
Kanununun 239 ve 258 inci maddeleri gereğince gerekli işlemler yapılır.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Süreler
MADDE 31
– (1) Kanunda belirtilen süreler aksine bir hüküm bulunmadıkça
uzatılamaz veya ertelenemez. Ancak, mücbir sebep ve beklenmeyen hallerden
herhangi birinin bulunması halinde bu sebep ortadan kalkıncaya kadar bu süreler
işlemez.
(2)
Süresi dışında yapılan müracaatlarda, mücbir sebep ve beklenmeyen hallerin süresi
içerisinde meydana geldiğini kanıtlayan belge ibrazı halinde ilgili gümrük
idaresince mücbir sebep ve beklenmeyen hallere ilişkin olarak ibraz edilen
belgelere göre ek süre verilir.
(3) Mücbir sebep ve beklenmeyen haller şunlardır;
a) Doğal
afetler (yangın, yer sarsıntısı, su basması, don, fırtına, kasırga v.b.)
b) Kanuni
grev ve lokavtlar,
c) Genel
salgın hastalık,
ç) Kısmi
veya genel seferberlik ilanı,
d)
Devletçe konulan yasaklar, abluka veya savaş hali, terör,
e) Ağır
kaza, ağır hastalık ve tutukluluk,
f) Yükümlü
firmanın iflası veya şahıs firmalarında firma sahibinin ölümü,
g)
Yükümlü firmanın faaliyetinin kamu otoritelerince durdurulması,
ğ)
Yükümlünün iradesi dışında meydana gelen ve müdahalesiyle önlenemeyecek diğer
durumlar.
İKİNCİ
KİTAP
Gümrük
Vergileri İle Eşya Ticareti Konusunda Öngörülen Diğer Önlemlerin
Uygulanmasına
İlişkin Unsurlar
BİRİNCİ
KISIM
Gümrük
Tarifesi ve Eşyanın Tarife Pozisyonlarına Ayrılması
MADDE 32
– (1) Gümrük tarifesi uygulamasına ilişkin bu kısımda geçen;
a) Bölüm:
Türk Gümrük Tarife Cetvelinde birbirine benzeyen aynı nitelikteki veya
çoğunlukla aynı hammaddeden yapılan eşyayı içine alacak şekilde oluşturulan
grupları,
b) Bölüm
başlığı: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde bulunan her bölümün başında yer alan ve
tarifenin yorumu bakımından bağlayıcı olmayıp, yol gösterici nitelikte olan
ibareleri,
c) Bölüm
notu: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde bölümlerle ilgili olarak bölüm
başlıklarından sonra yer alan, bölümde geçen bazı tabirlerin ne anlama geldiği,
ilgili bölümde bir eşyaya yapılan bir atfın hangi tür eşyayı kapsadığı, hangi
eşyanın sadece ilgili bölümde yer alabileceği ve bu eşyanın bu bölümde yer
alabilmesi için hangi şartların gerektiği, hangi eşyanın o bölüme dahil
olmadığı hakkında bilgi veren açıklamaları,
ç) Eşyanın
ticaretine ilişkin özel hükümlerle belirlenmiş önlemler: Bir eşyanın ticaretine
ilişkin olarak uluslararası anlaşmalardan kaynaklanan yükümlülükler ya da
kanun, kararname, yönetmelik ve benzeri mevzuat çerçevesinde, ilgili kurumlarca
belirlenmiş özel düzenlemeleri,
d) Fasıl:
Bölümlerden daha alt düzeyde ve bölümlere nazaran daha çok birbirine benzeyen
aynı nitelikteki eşyayı içine alan ve altı basamaklı Armonize Sistem Kodunun
ilk iki rakamını,
e) Fasıl
başlığı: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde yer alan fasılların başında bulunan ve
bağlayıcı olmayan ibareleri,
f) Fasıl
notu: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde fasıl başlıklarından sonra gelmek üzere,
fasıllarla ilgili yapılan açıklamaların yer aldığı kayıtları,
g) Gümrük
tarife istatistik pozisyonu: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde, oniki rakamdan
oluşan pozisyonu,
ğ)
İşlenmiş tarım ürünleriyle ilgili özel düzenlemeler: Tarım ürünlerinin
işlenmesi sonucu elde edilen işlenmiş tarım ürünlerinin ticaretinde uygulanan
özel hükümleri,
h) Kota:
Bir takvim yılı içinde veya muayyen bir dönem itibarıyla yapılmasına izin
verilen ithalatın miktar ve/veya değerini,
ı) Tarife
alt pozisyonu: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde pozisyon numarasını izleyen iki rakam
ile birlikte altılı rakamlarla ifade edilen grupları,
i) Tarife
kotası veya tarife kontenjanı: Bir mal ya da mal grubunun gümrük vergisi
oranlarında belirli bir miktar veya değer için indirim yapılması ya da muafiyet
sağlanmasını,
j) Tarife önlemleri: Dış ticaretin serbest piyasa koşullarında
gelişmesine, konulan gümrük vergileri ile engel olunmasını,
k) Tarife
pozisyonu: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde fasıla ilişkin ilk iki rakamdan sonra
gelen iki rakamla birlikte dörtlü rakamlarla ifade edilen grupları,
l) Tarife
tavanı: Belirli bir dönem içinde, belli malların belirlenen değer ya da miktar
için ithalatta ve ihracatta normal gümrük vergisi oranında bir indirime
gidilmesi ve bunu aşan miktar için belirlenen dönemin sonuna kadar bu tarife
indirimlerinin askıya alınabilmesi uygulamasını,
m)
Tercihli tarife: İki ya da daha çok ülkenin yaptıkları ticaret anlaşması uyarınca,
aralarındaki ticarette karşılıklı olarak ya da bir ülkenin belli ülke ya da
toprak parçaları menşeli eşyaya tek taraflı olarak daha düşük tarife
uygulamasını,
n) Türk
Gümrük Tarife Cetveli: Eşyanın cins ve niteliklerine göre sistematik bir
şekilde numaralandırılarak sınıflandırıldığı ve 474 sayılı Gümrük Giriş Tarife
Cetveli Hakkında Kanunda yer alan gümrük vergisi oranlarının gösterildiği
Bakanlar Kurulunca kabul edilen cetveli,
ifade
eder.
İKİNCİ
KISIM
Eşyanın Menşei
BİRİNCİ
BÖLÜM
Eşyanın
Menşeinin Belirlenmesi
MADDE 33
– (1) Eşyanın başka bir ülkede değişiklik ve işlem görmesi veya
üretimin birden fazla ülkede gerçekleştirilmesi halinde bir ülke menşeli
sayılabilmesi için, o ülkede yeni bir ürün imal edilmesi veya imalatın önemli
bir aşamasının ve ekonomik yönden gerekli görülen en son esaslı işçilik ve
eylemin o ülkede bu amaçla donatılmış işletmelerde yapılması gerekir.
MADDE 34
– (1) Birden fazla ülkede menşeli olmayan girdiler
kullanılarak gördüğü işçilik ve işlem sonucunda elde edilen ve Türk Gümrük
Tarife Cetvelinin XI nci bölümünde yer alan tekstil ürünlerinin o ülke menşeli
sayılabilmesi için, nihai ürünün üretiminde kullanılan ve menşeli olmayan
girdilerin sınıflandırıldığı pozisyondan başka bir pozisyonda sınıflandırılması
gerekir. Ancak, ek-5’te yer alan listedeki tekstil ürünlerinde, pozisyon
değişikliği olup olmadığına bakılmaksızın listenin üçüncü sütununda belirtilen
işlemlerin gerçekleştirilmiş olması şartı aranır. Listede yer alan ürünler için
üçüncü sütunda belirtilen işlem gerçekleşmediği sürece pozisyon değişikliği
olsa dahi elde edilen ürün menşe kazanmaz.
(2)
Aşağıdaki işlemler, birinci fıkrada belirtilen koşulların sağlanıp
sağlanmadığına bakılmaksızın eşyanın menşe kazanması için yetersiz işçilik veya
işlem olarak kabul edilir:
a)
Nakliyat ve depolama süresince eşyanın iyi şartlarda muhafazasını sağlamaya
yönelik; havalandırma, yayma, kurutma, hasar gören parçaların atılması ve
benzeri koruyucu işlemler,
b) Tozun
giderilmesi, eleme ya da kalburdan geçirme, sıraya koyma, tasnifleme,
maddelerden setler oluşturma dahil eşleştirme, yıkama ve kesmeden oluşan basit
işlemler,
c)
Ambalaj değişikliği, ambalajların ayrılması ve birleştirilmesi, basit
torbalama, sandıklama, kutulama, karton veya tahta üzerine yerleştirme ve tüm
diğer basit ambalajlama işlemleri,
ç) Ürün
veya ambalajı üzerine marka, etiket ve diğer benzeri ayırt edici işaretlerin
konulması,
d) Tamamlanmış
bir ürün oluşturmak üzere parçaların basit montajı,
e) Bu
maddenin (a) ila (d) alt bentlerinde belirtilen işlemlerin iki veya daha
fazlasının bir arada gerçekleştirilmesi.
MADDE 35
– (1) Türk Gümrük Tarife Cetvelinin XI inci bölümünde yer alan
tekstil ürünleri haricindeki ürünlerin birden fazla ülkede menşeli olmayan
girdiler kullanılmak suretiyle gördüğü işçilik ve işlem sonucunda elde edilen
ve ek-6’da yer alan listedeki ürünlerin o ülke menşeli sayılabilmesi için
listenin üçüncü sütununda belirtilen işlem ve işçiliği görmesi gerekir. Listede
yer almayan ürünler için yorum kurallarının 5 no.lu notunda belirtildiği
şekilde işlem yapılır.
MADDE 36
– (1) 34 ve 35 inci maddede geçen ek-5 ve ek-6’daki liste kapsamında
bulunan ürünlerin imalatında kullanılan menşeli olmayan maddeler üzerinde
gerçekleştirilen, ürüne menşe statüsü kazandıran işçilik veya işlemlerin
yorumlanmasında, ek-4’te yer alan kurallar esas alınır.
(2) Ek-5
ve ek-6’daki listede yer alan menşe kuralı, eşyanın imalatında eşyanın fabrika
çıkış fiyatının belirli bir yüzde oranını aşmayacak şekilde menşeli olmayan
madde kullanımını öngörmekte ise bu yüzde oranının hesaplanmasında;
a) Kıymet
deyimi, kullanılan menşeli olmayan maddelerin ithalatı esnasındaki gümrük
kıymetini, bunun bilinmemesi veya tespit edilememesi halinde ise imalatın
yapıldığı ülkede maddeler için ödenen tespiti mümkün ilk fiyatı,
b)
Fabrika çıkış fiyatı deyimi, elde edilen ürünün fabrika çıkış fiyatından ürünün
ihracında geri ödenmiş veya ödenecek yurt içi vergilerin tenziliyle bulunan
fiyatı,
c) Montaj
işlemleri sonucu oluşan kıymet deyimi, montaj işlemlerinin yapıldığı ülkede
anılan ülke menşeli parçaların birleştirilmesinden ve her türlü tamamlayıcı ve kontrol
mahiyetindeki işlemler ile birlikte montaj sonucunda oluşan, kar ve bu tür
işlemlerden kaynaklanan genel giderler sonucu ortaya çıkan kıymet artışını,
ifade
eder.
(3)
Eşyanın üretildiği ülkeden doğrudan Türkiye’ye getirilmeyerek üçüncü bir ülke
veya ülkeler yoluyla getirilmiş ve oralarda geçici depolama yerlerine ve
antrepolara konmuş olsa dahi menşe ülkesi değişmez. Eşyanın geldiği ülkeden
maksat Türkiye’ye en son gönderildiği veya getiren araca yüklendiği ülkedir.
Başka bir ülkede antrepoya konmaksızın sadece araç değiştirilerek eşyanın
getirilmesi halinde eşyanın geldiği ülke değişmez.
Aksesuarlar,
MADDE 37
– (1) Bir cihaz, makine, alet veya aracın parçası beraberinde
teslim edilen, normal olarak bir cihazın bölümü durumundaki aksesuarlar, yedek
parçalar ve aksamın, söz konusu cihaz, makine, alet veya aracın parçası ile
aynı menşei taşıdığı kabul edilir.
(2)
Serbest dolaşıma sokulan veya daha önce ihraç edilmiş cihaz, makine, alet veya
aracın herhangi bir parçası ile kullanılan önemli yedek parçaların bu kısımda
düzenlenen şartları yerine getiren cihaz, makine, alet veya aracın parçası ile
aynı menşei taşıdığı mütalaa edilir.
(3)
Birinci ve ikinci fıkralara göre menşe belirlenebilmesi için varış ülkesindeki
ithalat için gerekli olması ve söz konusu önemli yedek parçaların üretim
aşamasında ilgili teçhizat, makine, cihaz veya taşıtın bünyesine girmesinin, bu
teçhizat, makine, cihaz veya taşıtın imalatının yapıldığı ülkenin menşeine
sahip olmasını engellememesi gerekir.
(4) Bu maddenin
uygulanmasında;
a) Cihaz,
makine, alet veya aracın parçası, Türk Gümrük Tarife Cetvelinin XVI, XVII ve
XVIII inci bölümlerinde yer alan eşyayı,
b) Önemli
yedek parçalar, (a) bendinde belirtilen serbest dolaşıma sokulan veya daha önce
ihraç edilmiş olan eşyanın düzgün çalışması için gerekli olan ve ilgili eşyanın
özelliğini haiz, ilgili eşyanın normal bakımları ve hasar görmüş veya hizmet
göremeyecek duruma gelmiş olanların parçalarının değiştirilmesi için
kullanılması planlanan parçaları,
ifade eder.
(5) Bu maddede
belirtilen önemli yedek parçaların ihracatında menşe şahadetnamesi düzenlenirken,
bu şahadetnamenin eşyanın tanımı, koli sayısı ve cinsi marka ve sayısını
gösteren 6 no.lu kutusunun doldurulmasından başka, başvuruda bulunan tarafından
yine bu eşyanın daha önce ihraç edilmiş olan cihaz, makine, alet veya aracın
bir parçasının normal bakımı için kullanılacağına ilişkin yazılı beyanı aranır.
Yazılı beyanda, söz konusu cihaz, makine, alet veya aracın tüm özellikleri de
yer alır. Başvurularda, mümkünse, daha önce ihraç edilmiş olan ve yedek parçası
ihraç edilmek istenilen cihaz, makine, alet veya araca ait menşe
şahadetnamesine ilişkin sayı, tarih ve onaylayan gibi bilgileri içeren
ayrıntılar da sunulur. Gümrük idaresi buna ek olarak daha önce ihraç edilmiş
cihaz, makine veya alet veya aracın parçası ile ilgili fatura veya bu faturanın
bir nüshasının, teslimatın normal bakım hizmetinin bir parçası olarak
yapılmakta olduğunu gösteren sözleşme veya bir nüshasının ve gerekli gördüğü
başka bir belgenin ibraz edilmesini isteyebilir.
(6)
Önemli yedek parçaların serbest dolaşıma sokulmak istenmesi halinde, 40 ıncı
maddede belirtilen bilgileri içeren menşe şahadetnamesinin ibrazı
gerekir. Gümrük idaresi bu şekilde ibraz edilen menşe şahadetnamelerine
ek olarak serbest dolaşıma sokulan cihaz, makine veya alet veya aracın parçası
ile ilgili fatura veya bu faturanın bir nüshasının, teslimatın normal bakım
hizmetinin bir parçası olarak yapılmakta olduğunu gösteren sözleşme veya bir
nüshasının ve gerekli gördüğü başka bir belgenin ibraz edilmesini isteyebilir.
İKİNCİ
BÖLÜM
Menşe
Şahadetnamesi
MADDE 38
– (Değişik:RG-3/5/2023-32179)
(1) 205
inci maddenin dördüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla menşe esaslı ticaret
politikası önlemlerine, ilave gümrük vergisine veya ek mali yükümlülük gibi
diğer mali yükümlülüklere tabi eşyanın serbest dolaşıma girişinde önlemin,
ilave gümrük vergisinin veya mali yükümlülüklerin uygulanmaması için eşyanın
söz konusu uygulamalara tabi ülke menşeli olmadığını veya başka bir ülkede
gördüğü değişiklik ve işlemler dolayısıyla o ülke menşeli sayılmaması
gerektiğini veya İthalat Rejimi Kararı eki listelerde Dünya Ticaret Örgütü
üyesi olmayan ülkeler için öngörülen gümrük vergisi oranının aynı listelerde
yer alan Diğer Ülkeler sütununda gösterilen gümrük vergisi oranından daha
yüksek bir oranda belirlenmiş olması halinde eşyanın Dünya Ticaret Örgütü üyesi
ülke menşeli olduğunu tevsik etmek üzere menşe ülkenin veya ihracatçı ülkenin
yetkili makamlarınca düzenlenmiş olan menşe şahadetnamesi ibraz edilir.
(2) Menşe
şahadetnamesinin sonradan ibraz edileceğinin serbest dolaşıma giriş
beyannamesinde belirtilmesi veya ibraz edilen menşe şahadetnamesinin şekil veya
muhteva itibarıyla yanlış veya eksik bilgi taşıması nedeniyle gümrük idaresince
kabul edilmemesi halinde; İthalat Rejimi Kararı eki listelerde Dünya Ticaret
Örgütü üyesi olmayan ülkeler için uygulanan yüksek oranda vergiden kaynaklanan
gümrük vergisi farkı, menşe esaslı ticaret politikası önlemleri, ilave gümrük
vergisi veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülükler nakit teminata
bağlanmak suretiyle usulüne uygun bir menşe şahadetnamesi ibrazı için
beyannamenin tescil tarihinden itibaren altı aylık süre verilir. Mücbir
sebep halleri saklı kalmak ve bitiminden önce başvurmak kaydıyla bu süre gümrük
idare amirince en fazla otuz gün uzatılabilir. Süresi içinde usulüne uygun
olarak düzenlenmiş menşe şahadetnamesinin ibrazı halinde alınan teminat iade
edilir. Menşe şahadetnamesinin kabul edilmemesi halinde ise alınan teminat irat
kaydedilir.
(3)
İkinci fıkrada belirtilen haller dışında, İthalat Rejimi Kararı eki listelerde
Dünya Ticaret Örgütü üyesi olmayan ülkeler için uygulanan yüksek oranda
vergiden kaynaklanan gümrük vergisi farkı, menşe esaslı ticaret politikası önlemleri,
ilave gümrük vergisi veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklerin
beyan edilerek ödenmesi halinde, beyannamenin tescil tarihinden itibaren altı
aylık süreyi aşmamak üzere menşe şahadetnamesi ile gümrük idaresine başvurulması
halinde, tahsil edilen tutar geri verilir. Mücbir sebep halleri saklı
kalmak ve bitiminden önce başvurmak kaydıyla bu süre gümrük idare amirince en
fazla otuz gün uzatılabilir.
(4) (Ek:RG-15/1/2025-32783) Gümrük
işlemleri tamamlanmadan yapılan denetimlerde ekinde menşe şahadetnamesi
bulunmayan beyannameler kapsamı eşyanın gümrük tarife istatistik pozisyonunun
değişmesi sonucunda, İthalat Rejimi Kararı eki listelerde Dünya Ticaret Örgütü
üyesi olmayan ülkeler için uygulanan yüksek oranda vergiden kaynaklanan gümrük
vergisi farkına, menşe esaslı ticaret politikası önlemlerine, ilave gümrük
vergisine veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere tabi olduğunun
tespit edilmesi halinde ikinci fıkrada belirtilen şekilde işlem yapılır.
(5) (Ek:RG-15/1/2025-32783) Gümrük
işlemleri tamamlandıktan sonra yapılan denetimlerde ekinde menşe şahadetnamesi
bulunmayan beyannameler kapsamı eşyanın gümrük tarife istatistik pozisyonunun
değişmesi sonucunda, İthalat Rejimi Kararı eki listelerde Dünya Ticaret Örgütü
üyesi olmayan ülkeler için uygulanan yüksek oranda vergiden kaynaklanan gümrük
vergisi farkına, menşe esaslı ticaret politikası önlemlerine, ilave gümrük
vergisine veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere tabi olduğunun
tespit edilmesi halinde yükümlüye uygun bir menşe şahadetnamesinin gümrük
idaresine ibrazı için yapılan tespit tarihinden itibaren altı aylık süre
verilir.
MADDE 39 – (1)
Ticari mahiyette olmayan ve CIF kıymeti 430 Avro’yu geçmeyen eşya için menşe
şahadetnamesi aranmaz. Aynı gönderici tarafından Türkiye’deki bir alıcı adına
gönderilen kap ve kolilerin hepsi bir bütün teşkil eder ve tamamın kıymeti
birlikte dikkate alınır.
MADDE 40
– (1) Menşe şahadetnamesi, ürünün teşhis edilmesini sağlamak üzere
gerekli tüm ayrıntıları taşır. Buna göre, menşe şahadetnamelerinde aşağıda
yazılı bilgilerin bulunması zorunludur:
a) (Değişik:RG-31/3/2010-27538) Eşyayı gönderenin adı,
soyadı,
b) (Değişik:RG-31/3/2010-27538)
Türkiye’deki alıcısının adı, soyadı,
c)
Kapların marka, numara ve sayıları,
ç) (Değişik:RG-31/3/2010-27538)
Eşyanın cinsi, nev’i, daralı ve net ağırlıkları veya diğer ölçüleri (litre,
metreküp vb.),
d)
Şahadetnameyi veren makamın tasdik şerhi, (tarih, imza ile mührü veya kaşesi)
e) Menşe
şahadetnamesi eşyanın o ülkede gördüğü değişiklik ve işlemlerden ötürü o ülke
menşeli addedilerek verilmiş ise bu husustaki etraflı açıklamalar.
(2)
Birinci fıkranın (a), (b), (ç) ve (e) bentlerinde belirtilen hususlarda
noksanlık ve yanlışlığın bulunması halinde, menşe şahadetnamesi gümrük idare
amirinin onayı ile işleme konulur.
(3) Menşe
şahadetnamesinde eşyanın menşe ülkesi tereddüte yer vermeyecek şekilde
belirtilmelidir.
(4)
Birinci fıkrada belirtilen bilgileri içeren menşe şahadetnamelerinin ibrazına
rağmen şüphe durumunda ek kanıtları isteme konusunda gümrük idareleri
yetkilidir.
MADDE 41
– (1) Gümrük idarelerine ibraz olunan menşe şahadetnamelerinde yer
alan bilgilerin gerçeğe aykırı olduğu yönünde şüphe veya ihbar bulunması
halinde, gümrük idaresince eşya, eşyanın orijinal ambalajı, markası ve patenti
gibi hususlarda inceleme yapılır. İnceleme sonucunda şahadetnamenin sıhhati
konusunda bir aykırılığın tespiti halinde duruma göre 5607 sayılı Kaçakçılıkla
Mücadele Kanunu hükümleri uygulanır.
(2)
Gümrük idaresince yapılan inceleme sonucunda şahadetnamenin gerçekliği veya
eşyanın gerçek menşeine ilişkin bilgilerin doğruluğu hakkında yeterli bir
kanaat elde olunamaz ve tereddüt devam eder ise, şahadetname bu kanaati
uyandıran tüm bilgi ve belgeler ile birlikte sonradan kontrol talebiyle
Müsteşarlığa gönderilir. Müsteşarlıkça ihracatçı ülke gümrük idaresi nezdinde
yapılan incelemeler sonucunda elde olunacak bilgiler çerçevesinde, duruma göre
yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılması için keyfiyet ilgili gümrük
idaresine bildirilir.
(3) (Değişik:RG-24/5/2019-30783)
Ticaret politikası önlemlerine, ilave gümrük vergisine veya ek mali yükümlülük
gibi diğer mali yükümlülüklere tabi olan eşya için yükümlülerce yazılı olarak
talepte bulunulması halinde, tahsil edilmesi gereken vergi veya diğer mali
yükümlülükler (Mülga ibare:RG-1/4/2020-31086) (…) teminata bağlanmak
suretiyle eşya araştırma sonucu beklenmeden teslim edilebilir.
MADDE 42
– (1) 40 ıncı maddede sayılan unsurları taşıyan menşe şahadetnamesi
ve başvuru formu ek-7’deki örneğe uygun olarak hazırlanır.
(2) Menşe
şahadetnamesi ihracatçının veya ihracatçının sorumluluğundaki yetkili
temsilcisinin yazılı başvurusuna binaen düzenlenir. Bu amaçla ihracatçı veya
yetkili (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) temsilcisi örneği
ek-7.3’te yer alan başvuru formunu doldurur. Ancak ihracatın düzenli
aralıklarla yapılması ve eşyanın öngörülen menşe şartlarını karşıladığına
ilişkin gerekli teminatların verilmesi kaydıyla yetkili makamlar her bir
ihracat işlemi için ayrı bir başvuru formu istemeyebilir. (Mülga dört ve
beşinci cümleler:RG-2/12/2010-27773) (…)
(3)
Ek-7’ye uygun olarak hazırlanan menşe şahadetnameleri; uzunlukta –5 mm veya +8
mm. lik tolerans kabul edilebilir olmakla birlikte 210 x 297 mm. ebatlarında ve
en az 64 gr/m2 ağırlığında, seri numarasını havi, mekanik ve kimyasal araçlarla
yapılmış herhangi bir tahrifatı ortaya koyan meneviş desenli baskılı zemine
sahip olmalıdır. Başvuru formu Türkçe dilinde, menşe şahadetnamesi ise Türkçe,
İngilizce ve Fransızca dillerinde basılır. Menşe şahadetnamelerinde basıldığı
matbaanın adı, adresi ve basım yeri veya matbaanın teşhis edilmesini mümkün
kılan işareti bulunur. Menşe şahadetnamesi biri meneviş desenli baskılı
zeminli, ikisi beyaz olan üç nüshalık takım halindedir.
(4)
Başvuru formu Türkçe dilinde, menşe şahadetnamesi ise Türkçe ya da ticaretin
gereklerine göre herhangi bir dilde doldurulur. Daktilo veya bilgisayar
kullanılarak ya da elle büyük harflerle doldurulan başvuru formu ile menşe
şahadetnamesi birbirleriyle aynı olmalıdır, nüshaları ile birlikte aynı seri
numarasını taşımalıdır.
(5)
Yetkili makamlar, menşe şahadetnamesi düzenlenmesi için yapılan başvuru
esnasında ihracatçıdan, eşyanın Türkiye menşeli olduğunu tevsik edici gerekli
görülen her tür bilgiyi talep edebilir.
(6)
Başvuru formu ve menşe şahadetnamesi nüshalarının saklama süreleri için Kanunda
öngörülen süre esas alınır.
ÜÇÜNCÜ
KISIM
Eşyanın
Gümrük Kıymeti
MADDE 43
– (1) Bu kısım hükümlerinin uygulanmasında;
a) Aynı
ailenin üyeleri: Karı, koca, anne, baba, çocuk, erkek ve kız kardeş (öz ya da
anne veya babadan biri öz), büyükbaba, büyükanne, torun, amca, dayı, hala,
teyze, yeğen, eşlerin anne ve babası, çocukların eşleri (gelin ve damat),
eşlerin kardeşleri ve kardeşlerin eşleri,
b) Aynı
eşya: Fiziksel özellik, kalite ve tanındığı özellikleri dahil olmak üzere her
hususta aynı olan ve aynı ülkede üretilmiş eşyayı (görünüşteki küçük
farklılıklar diğer hususlarda tanıma uyan eşyanın aynı eşya sayılmasını
önlemez),
c) Aynı
sınıf veya cins eşya: Belli bir sanayi sektöründe üretilen bir grup veya bir
dizi eşya kapsamına giren eşyayı (bu ifade aynı veya benzer eşyayı da kapsar),
ç) Aynı
veya yakın bir tarih: İthal edilen eşya ya da aynı veya benzer eşyaya ait birim
fiyatın belirlenmesine imkan verecek ileri ve geriye doğru tespiti mümkün olan
ilk tarihi,
d) Benzer
eşya: Her hususta aynı olmamakla birlikte aynı işlevi görmelerini ve ticari
olarak birbirlerini ikame edebilmelerini mümkün kılan, benzer özellik ve benzer
unsurları bulunan ve aynı ülkede üretilmiş olan eşyayı (eşyanın kalitesi,
tanındığı özellikleri, bir ticari markasının bulunması, eşyanın benzerliğinin
belirlenmesinde göz önüne alınacak faktörler arasında yer alır),
e) Giriş
limanı veya yeri: Deniz yolu ile gelen eşyada Türkiye’deki boşaltma veya ilgili
limandaki gümrük idaresince düzenlenen belgeyle tevsik edilmek kaydıyla aktarma
limanını, karayolu ve demiryolu ile gelen eşyada kara taşıtlarının ilk vardıkları
hudut gümrüğünü, diğer bir yolla gelen eşyada gümrük bölgesinin kara sınırının
geçildiği noktayı,
f) İthal
eşyasının gümrük kıymeti: İthal eşyası üzerinden advalorem sisteme göre gümrük
vergisinin hesaplanmasına esas teşkil edecek eşya kıymetini,
g)
Pazarlama: Eşyanın satışı için yapılan reklam ve promosyon faaliyetleri ile
bunlarla ilgili garantileri; alıcı tarafından üstlenilen böyle faaliyetlerin,
satıcı ile yapılan bir anlaşma nedeniyle bir yükümlülüğün yerine getirilmesi
esnasında ifa edilmiş olsa bile, kendi hesabına üstlenilmiş sayılması
gerektiğini,
ğ)
Royalti ve lisans ücreti: İthal eşyasının imalatı, ihraç edilmek üzere satışı
veya kullanımı ya da yeniden satışı ile ilgili hakların kullanımı nedeniyle
patent, dizayn, know-how, model, marka, tescilli tasarım, telif hakkı ve imalat
prosesleri gibi adlar adı altında yapılan ödemeleri,
h)
Türkiye’ye ihraç amaçlı satış: Türkiye’ye ithal edilmek üzere doğrudan doğruya
yapılan satışı,
ı)
Üretilmiş: Yetiştirilmiş, imal edilmiş veya topraktan çıkarılmış olma
halini,
ifade
eder.
(2) Aynı
eşya ve benzer eşya ifadeleri, Türkiye’de gerçekleştirilmesi nedeniyle düzeltme
konusu olmayan, ithal eşyasının üretimi için gereken ve Türkiye dışında
gerçekleştirilen mühendislik, geliştirme, sanat ve çizim çalışmaları, plan ve
taslak hazırlama hizmetlerini içeren veya yansıtan eşyayı kapsamaz.
(3)
Yalnızca kıymeti belirlenecek eşya ile aynı ülkede üretilen eşya, ‘aynı eşya’ veya
‘benzer eşya’ olarak nitelenebilir.
(4)
Kıymeti belirlenecek eşya ile aynı kişi tarafından üretilmiş aynı veya benzer
eşya bulunmadığı takdirde, farklı kişi tarafından üretilmiş eşya dikkate
alınır.
MADDE 44
– (1) Eşyanın gümrük kıymeti, gümrük tarifesinin ve eşya ticaretine
ilişkin belirli konularda getirilen tarife dışı düzenlemelerin uygulanması
amacıyla 45 ila 50 nci maddelerde yer alan yöntemlerin sırasıyla uygulanması
yoluyla tayin ve tespit olunan kıymettir. Bir yönteme göre belirlenemeyen
kıymet için sıra dahilinde olmak üzere izleyen yönteme geçilir. Eşyanın gümrük
kıymeti bir üst maddede yer alan yöntem hükümlerine göre belirlenebildiği
sürece bir alt madde hükümleri uygulanamaz. Ancak, beyan sahibinin yazılı
talebinin gümrük idaresince uygun bulunması şartıyla, aşağıda yer alan
yöntemlerden indirgeme yöntemi ile hesaplanmış kıymet yönteminin uygulama
sırası değiştirilebilir.
(2)
Kanunun 23 ila 31 inci maddelerinin ve bu kısım hükümlerinin uygulanmasında ek-8’de
yer alan hükümler uygulanır.
(3)
Ek-8’in birinci sütununda yer alan hükümler, ikinci sütunda yer alan Yorum
Notları ışığında uygulanır.
(4)
Gümrük kıymetinin belirlenmesinde genel kabul görmüş muhasebe prensiplerine
başvurulması gerektiği takdirde, ek-9 hükümleri uygulanır.
(5) Beyan
edilen gümrük kıymetinin gerçekliği veya doğruluğu konusunda şüpheye düşülmesi
halinde, gümrük idarelerince yükümlülerden ilave bilgi ve belge talep edilmesi
de dahil olmak üzere, konunun incelenmesi ve araştırılması neticesinde şüpheye
sebebiyet veren hususlarda gümrük idaresinin makul şüpheleri giderilmediği
takdirde eşyanın gümrük kıymeti satış bedeli yöntemine göre tespit edilemez. Bu
durumda gümrük kıymeti birinci fıkrada belirtilen usul çerçevesinde diğer
yöntemlere göre belirlenir.
MADDE 45
– (1) Kanunun 24 üncü maddesinde yer alan esaslar çerçevesinde satış
bedeli yönteminin uygulanmasında, aşağıdaki hükümlere göre işlem yapılır:
a) Mal bedelinin
peşin ödenmemesi nedeniyle satıcıya ya da satıcı yararına her ne ad altında
olursa olsun yapılan ödemelerden Kanunun 28 inci maddesinin birinci
fıkrasının (c) bendindeki ve ikinci fıkrasındaki hükümlere uymayanlar fiilen
ödenen ya da ödenecek fiyatın içindedir.
b) Satış bedeli yöntemine göre gümrük kıymetinin belirlenmesinde,
kıymetin belirlendiği sırada eşya bedelinin fiilen ödenmemiş olması halinde,
ödemenin gerçekleşeceği tarihte ödenecek olan bedel kıymet tespitine esas
alınır.
c) Serbest dolaşıma giriş rejimi için beyan edilen eşyanın, tek
bir ticari işlemde satın alınan daha büyük miktardaki aynı eşyanın bir kısmı
olması durumunda, fiilen ödenen veya ödenecek fiyat; toplam fiyatın, ithal
eşyasının toplam satın alınan eşya miktarına oranı nispetindeki miktarına
tekabül eden fiyattır. Bu işlem, sevkıyatın kısmi kaybı veya kıymeti
belirlenecek eşyanın serbest dolaşıma girişten önce hasara uğraması halinde de
uygulanır.
ç) Eşyanın serbest dolaşıma girmesinden sonra fiilen ödenen veya
ödenecek fiyatta satıcı tarafından alıcı lehine bir düzeltme yapılması durumunda;
eşyanın serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescili tarihinde kusurlu
olduğunun, satıcı tarafından fiyatta yapılan düzeltmenin beyannamenin
tescilinden önce yapılmış satış sözleşmesinde yer alan garantiye ilişkin bir
yükümlülükten kaynaklandığının, eşyada mevcut kusurun satış sırasında satış
fiyatının belirlenmesinde dikkate alınmamış olduğunun, gümrük idaresine tevsiki
ve İdarece uygun bulunması şartıyla, fiyatta yapılan düzeltme satış bedeli
yöntemine göre gümrük kıymetinin tespitinde dikkate alınır ve Kanunun 211 inci
maddesi çerçevesinde işlem yapılır. Söz konusu düzeltmenin dikkate alınabilmesi
için, beyannamenin tescilinden itibaren bir yıl içinde yapılmış olması gerekir.
d) Satış
bedeli yönteminin uygulanmasında, satış konusu eşyanın serbest dolaşıma giriş
rejimi için beyan edilmesi, bunların Türkiye’ye ihraç amacıyla satıldığının
kabul edilmesi için yeterli sayılır. Kıymet tespitinden önce ardıl satışların
olması halinde; eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine girmesine yol açan son satış
veya eşyanın serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulmasından önce Türkiye Gümrük
Bölgesinde gerçekleşen satış eşyanın Türkiye’ye ihraç amacıyla satıldığını
gösterir.
e)
Eşyanın satılmasından sonra, serbest dolaşıma sokulmak üzere beyanname
tesciline kadar geçen süre içerisinde başka bir ülkede kullanılmış olması
durumunda, gümrük kıymetinin eşyanın satış bedeli olması aranmaz.
f) Kanunun 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin
uygulanmasında, satış veya fiyatın, kıymeti belirlenmekte olan eşya bakımından
kıymeti belirlenebilir mahiyette bir koşul veya edim konusu olması durumunda,
Kanunun 24 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamındaki bir
faaliyet ya da Kanunun 27 nci maddesi kapsamında fiilen ödenen veya ödenecek
fiyata ilave edilecek bir unsur ile ilgili olmaması koşuluyla, bu kıymet alıcı
tarafından satıcıya yapılan dolaylı bir ödeme sayılır ve fiilen ödenen veya
ödenecek fiyatın bir parçası kabul edilir.
g) Eşyaya
ilişkin fiilen ödenen veya ödenecek fiyat içerisinde, menşe ülkesi veya ihraç
ülkesinde ödenen bir dahili verginin mevcut olması ve bu meblağın fiyatta alıcı
lehine düzeltme yapılarak düşüldüğünün veya düşüleceğinin gümrük idaresine
tevsiki ve idarece uygun bulunması halinde, gümrük kıymetine dahil edilmez.
MADDE 46
– (1) Satış bedeli yöntemine göre belirlenemeyen ithal eşyasının
gümrük kıymeti Türkiye’ye ihraç amacıyla satılarak kıymeti belirlenecek eşya
ile aynı veya yakın bir tarihte ihraç edilen aynı eşyanın satış bedelidir.
(2) Bu
yönteme göre gümrük kıymeti belirlenirken, kıymeti belirlenecek eşya ile aynı
ticari düzey ve yaklaşık aynı miktarda satılan aynı eşyanın satış bedeli
kullanılır. Böyle bir satışın bulunmaması durumunda, farklı ticari düzey
ve/veya farklı miktarlardaki aynı eşyanın satış bedeli, bu ticari düzey ve/veya
miktar farkları göz önüne alınarak yapılacak düzeltmeden sonra kullanılır.
Kıymet artış veya azalışına da yol açsa, düzeltmenin yapılabilmesi için makul
olduğunun ve doğruluğunun kesin delillerle ispatı gerekir.
(3) İthal
eşyası ile söz konusu aynı eşya arasında, ithal eşyasının giriş liman ve
mahalline kadar nakliyesi ile ilgili olarak yapılan nakliye ve sigorta
giderlerinin satış bedeline dahil edildiği durumlarda, mesafe ve nakliyatın
türünden doğan ciddi farklılıklar göz önüne alınarak satış bedelinde düzeltme
yapılır.
(4) Bu
yöntemin uygulanması sırasında aynı eşyaya ilişkin birden fazla satış bedeli
tespit edilirse, ithal eşyasının gümrük kıymetini belirlemek üzere bunlardan en
düşük olanı kullanılır.
(5) Bu maddenin
uygulanmasında, aynı eşyanın satış bedeli, önceden kıymeti satış bedeli
yöntemine göre belirlenmiş ve bu maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre
düzeltilmiş gümrük kıymetidir.
MADDE 47
– (1) Yukarıda belirtilen yöntemlere göre belirlenemeyen ithal
eşyasının gümrük kıymeti Türkiye’ye ihraç amacıyla satılarak, kıymeti
belirlenecek eşya ile aynı veya yakın bir tarihte ihraç edilen benzer eşyanın satış
bedelidir.
(2) Bu
yönteme göre gümrük kıymeti belirlenirken, kıymeti belirlenecek eşya ile aynı
ticari düzey ve yaklaşık aynı miktarda satılan benzer eşyanın satış bedeli
kullanılır. Böyle bir satışın bulunmaması durumunda, farklı ticari düzey ve/veya
farklı miktarlardaki benzer eşyanın satış bedeli, bu ticari düzey ve/veya
miktar farkları göz önüne alınarak yapılacak düzeltmeden sonra kullanılır.
Kıymet artış veya azalışına da yol açsa, düzeltmenin yapılabilmesi için makul
olduğunun ve doğruluğunun kesin delillerle ispatı gerekir.
(3) İthal
eşyası ile söz konusu benzer eşya arasında, ithal eşyasının giriş liman ve
mahalline kadar nakliyesi ile ilgili olarak yapılan nakliye ve sigorta
giderlerinin satış bedeline dahil edildiği durumlarda, mesafe ve nakliyatın
türünden doğan ciddi farklılıklar göz önüne alınarak satış bedelinde düzeltme
yapılır.
(4) Bu
yöntemin uygulanması sırasında benzer eşyaya ilişkin birden fazla satış bedeli
tespit edilirse, ithal eşyasının gümrük kıymetini belirlemek üzere bunlardan en
düşük olanı kullanılır.
(5) Bu
maddenin uygulanmasında, benzer eşyanın satış bedeli, önceden kıymeti satış
bedeli yöntemine göre belirlenmiş ve bu maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına
göre düzeltilmiş gümrük kıymetidir.
MADDE 48
– (1) Bu yöntemde, kıymeti belirlenecek eşya ya da aynı veya benzer
eşya, Türkiye’de ithal edildiği hal ve durumda satılmışsa, bu yönteme göre
ithal eşyasının gümrük kıymetinin belirlenmesinde, bu eşyanın ya da aynı veya
benzer ithal eşyasının yurt içindeki satıcıdan müstakil alıcılara kıymeti
belirlenecek eşyanın ithal tarihi ile aynı veya yakın bir tarihte yapılan en
büyük miktardaki satışına ait birim fiyat esas alınır.
(2)
Yukarıda belirtilen birim fiyattan aşağıdaki indirimler yapılır:
a) Türkiye’ye
ithal edilen, ithal eşyası ile aynı sınıf veya cins eşyanın satışında mutat
olarak ödenen veya ödenmesi kararlaştırılan komisyon veya kar ve söz konusu
eşyanın pazarlanmasına ilişkin doğrudan ya da dolaylı giderler dahil olmak
üzere genel giderler için yapılması mutat olan ilaveler.
b)
Türkiye sınırları içinde gerçekleşen mutat nakliye ve sigorta giderleri ile
bunlarla ilgili diğer giderler.
c)
Eşyanın ithali veya satışı nedeniyle Türkiye’de ödenecek gümrük vergileri ile
diğer dahili vergiler.
(3) Kıymeti
belirlenecek eşya ya da aynı veya benzer ithal eşyasının, kıymeti belirlenecek
eşyanın ithal tarihi ile aynı veya yakın bir tarihte satışı yoksa, bu eşyanın
ya da aynı veya benzer ithal eşyasının ithal tarihinden itibaren doksan gün
içinde ithal edildiği hal ve durumda Türkiye’de yapılan ilk satışına ait birim
fiyat esas alınır.
(4) İthal
edildiği hal ve durumda satılan kıymeti belirlenecek eşya ya da aynı veya
benzer eşya yoksa; ithalatçının talebi üzerine ithal edildikten sonra işlenen
veya değişikliğe tabi tutulan kıymeti belirlenecek eşyanın, yurtiçindeki
satıcıdan müstakil alıcılara en büyük miktardaki satışına ait birim fiyat
gümrük kıymetine esas alınır. Bu birim fiyatından eşyanın işlenmesi veya
değişikliğe tabi tutulmasından doğan ilave kıymetin düşülmesi ve ikinci fıkrada
belirtilen indirimlerin yapılması gerekir.
(5) Bu
maddenin uygulanmasında, eşyanın en büyük miktardaki satışına ait birim fiyat,
ithal edildikten sonraki ilk ticari düzeyde satıcıdan müstakil alıcılara,
farklı fiyatlarda yapılan satışlardan en yüksek sayıda birimin satıldığı fiyat
anlamına gelir.
(6) İthal
eşyasının üretimi ve ihraç amaçlı satışı ile ilgili kullanılmak üzere, Kanunun
27 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen unsurları doğrudan
veya dolaylı olarak bedelsiz veya düşük bedelle sağlayan bir kişiye Türkiye’de
yapılan herhangi bir satış, bu madde kapsamında birim kıymetin tespitinde
kullanılmaz.
(7)
Üçüncü fıkranın uygulamasında ilk satış, birim fiyatın belirlenmesini sağlamaya
yetecek miktardaki kıymeti belirlenecek eşya ya da aynı veya benzer ithal eşya
satışıdır.
MADDE 49
– (1) Bu yönteme göre ithal eşyasının gümrük kıymeti, hesaplanmış
kıymet esas alınarak belirlenir. Bu yöntemin uygulanması için ithalatçının gerekli
bilgi ve belgeleri gümrük idaresine ibraz etmesi ve bu bilgi ve belgelerin
doğruluğunu ispata hazır olduğunu üretici ülke makamlarından alacağı belge ile
tevsik etmesi gerekir.
(2)
Hesaplanmış kıymet aşağıdaki unsurların toplamından oluşur;
a) İthal
eşyasının üretiminde kullanılan malzeme ve yapılan imalat veya diğer imal
işlemlerinin bedel veya kıymetleri,
b)
Türkiye’ye ihraç edilmek üzere ihraç ülkesindeki üreticiler tarafından
üretilen, kıymeti belirlenecek eşya ile aynı sınıf veya cins eşyanın satışında
mutat olan kar ve genel giderlere eşit bir tutar,
c) İthal
eşyasının giriş liman veya yerine kadar nakliyesi ile ilgili olarak yapılan
yükleme, boşaltma, elleçleme giderleri ile nakliye ve sigorta giderleri.
(3)
Hesaplanmış kıymetin belirlenmesinde, gümrük idaresince ithalatçı tarafından
ibraz edilen bilgilerin dışında bilgilerin de kullanılması halinde, talep
üzerine gümrük idaresi, Kanunun 12 nci maddesi hükümlerine uyulmak kaydıyla,
beyan sahibini kullanılan bilginin kaynağı ve bu bilgiye dayanılarak yapılan
hesaplama konusunda bilgilendirir.
(4)
İkinci fıkranın (b) bendinde sayılan genel giderler, ikinci fıkranın (a)
bendinde sayılan giderlerin dışında kalan ve eşyanın üretimi ve ihraç amaçlı
satışı ile ilgili doğrudan veya dolaylı giderleri ifade eder.
MADDE 50
– (1) 45 ila 49 inci maddelerde yer alan yöntemlere göre
belirlenemeyen ithal eşyasının gümrük kıymeti Kanunun 26 ncı maddesinde
belirtilen esaslar çerçevesinde belirlenir.
MADDE 51
– (1) Fiilen ödenen veya ödenecek olan fiyata Kanunun 27 nci
maddesine göre ilaveler yapılır.
(2) Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (iv)
numaralı alt bendinin uygulanmasında, araştırma ve ilk dizayn taslak giderleri
gümrük kıymetine dahil edilmez.
(3) Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 28
inci maddesinin (a) bendi ile ilgili olarak; nakliyenin ücretsiz olması veya
alıcı tarafından sağlanması durumunda, gümrük kıymetine dahil edilecek giriş
liman veya yerine kadarki nakliye gideri, aynı taşıma türünde normal olarak
uygulanan fiyat tarifesine göre tespit edilir.
(4) İthal ülkesinde alınan ilave posta (Ek
ibare:RG-9/1/2024-32424) ve kargo ücretleri hariç olmak üzere,
eşyanın teslim yerine kadar alınan tüm posta (Ek ibare:RG-9/1/2024-32424)
ve kargo ücretleri gümrük kıymetine dahildir. (Mülga ikinci
cümle:RG-15/1/2025-32783)(51)
(5) Gümrük
işlemleri sırasında söz konusu eşya ile tek eşya muamelesi gören kapların
tekrarlanan ithalatlarda kullanılacak olması halinde, beyan sahibinin talebi
üzerine ve gerekli belgelerin sunulması kaydıyla, mezkur maliyetler genel kabul
görmüş muhasebe prensipleri çerçevesinde uygun şekilde paylaştırılır.
(6)
Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 28 inci maddesinin
(a) bendinin uygulanmasında; eşyanın giriş liman veya yerinden sonraki bir
noktaya aynı taşıma şekliyle taşındığı durumlarda, nakliye giderleri giriş
liman veya yerinden önce ve sonra katedilen mesafenin oranlarına göre
belirlenir. Ancak, uyulması zorunlu genel fiyat tarifelerine göre giriş liman
veya yerine kadarki nakliye giderlerinin miktarını gösteren bir belgenin gümrük
idaresine sunulması durumunda bu durum dikkate alınır.
(7)
Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 28 inci maddesinin
birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanmasında; eşyanın giriş liman veya
mahallindeki fiyatına tekabül eden maktu bir yurt içine teslim fiyatı üzerinden
faturalandırıldığı durumlarda, Türkiye içindeki nakliye giderleri fiyattan
indirilmez. Ancak sınırda teslim fiyatının maktu yurt içine teslim fiyatından
düşük olduğunun gümrük idaresine tevsik edilmesi halinde söz konusu indirime
izin verilir.
(8)
Gümrük idareleri ilgili kişinin talebi üzerine; gümrük yükümlülüğünün başladığı
tarihte miktarı belirlenebilir olmasa da, fiilen ödenen veya ödenecek fiyata
ilave edilecek unsurların; gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihte miktarları
ayırt edilebilir olmayan, gümrük kıymetine girmeyen, unsurlarla ilgili
giderlerin, uygun ve özel kriterlere göre belirlenmesine izin verebilir. İzin;
uygulamanın idari açıdan külfet getirmemesi, mevcut durumda Kanunun 25 ve 26
ncı maddelerinin uygulanmasının mümkün görülmemesi, iznin verilmesi durumunda
tahsil edilecek gümrük vergilerinin iznin verilmemiş olması durumunda tahsil
edilecek vergilerden düşük olmayacağının anlaşılması, uygulama ile rekabet
koşullarının bozulmaması, şartlarıyla verilir.
(9) (Değişik:RG-22/3/2018-30368)
Navlun makbuzu ve/veya sigorta poliçesinin ibrazının imkansız olduğu veya kabul
edilebilir nitelikte bulunmadığı hallerde, yükümlü tarafından nedenleri de
belirtilerek verilecek bir dilekçe ile bu durumun bildirilmesi suretiyle; emsal
navlun ve/veya sigorta gideri fiilen ödenen veya ödenecek fiyata eklenir. Vergi
kaybı söz konusu olmaması ve yükümlünün talep etmesi halinde, ithal eşyasının
FOB kıymetinin %10 unun navlun ve %3 ünün sigorta bedeli olarak ithal eşyasının
fiilen ödenen veya ödenecek fiyatına eklenebilir. Ancak, 71.08 tarife
pozisyonunda yer alan eşyanın sigorta poliçesi veya navlun faturasının ibraz
edilememesi halinde, vergi kaybı olmaması kaydıyla, işlemler eşyanın
faturasında belirtilen teslim şekli esas alınarak tekemmül ettirilir.
(10) (Değişik:RG-12/6/2012-28321)
Nakliyat abonman sözleşmesi kapsamında yapılan taşımalarda; beyannameye
eklenen sigorta poliçesinde, nakliyat abonman sözleşmesine istinaden
düzenlendiğinin belirtilmiş olması, bu poliçenin nakliyat abonman sözleşmesi
esaslarına uygun bulunması ve sigorta poliçesi ile birlikte nakliyat abonman
sözleşmesinin (Değişik ibare:RG-22/1/2016-29601) Bakanlıkça
belirlenen veri alanlarının (Değişik ibare:RG-10/1/2013-28524) sistemde
kayıtlı bulunması ve gümrük idareleri tarafından sorgulanabilmesi
koşullarıyla, eşya Türkiye'ye geldikten sonra düzenlenmiş sigorta poliçeleri,
gümrük idaresince yapılacak inceleme sonucunda gerekli koşulları taşıdığının
anlaşılması halinde kabul edilir.
MADDE 52
– (1) Gümrük kıymetine Kanunun 28 inci maddesinde sayılan giderler
dahil edilmez.
(2)
Kanunun 28 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, gerekli uyarlamalar
yapılarak, gümrük kıymetinin satış bedeli yöntemi dışındaki yöntemlere göre
belirlendiği durumlarda da uygulanır.
MADDE 53 – (1)
Kanunun 24 üncü maddesine göre kıymet tespitinin yapıldığı hallerde beyan
sahibinin talebi üzerine;
a)
Konsinye şekilde teslim edilen çabuk bozulabilir eşyanın,
b) Gümrük
kıymetine ilave edilmesi gereken, ancak ihracatçı ve ithalatçı arasındaki
sözleşme gereği söz konusu kıymet unsurları gümrük yükümlülüğünün başladığı
tarihten sonra belli olacak eşyanın,
c) Satış
sözleşmesinde, fiyatın sonradan gözden geçirilmesini öngören hükümler içeren
eşyanın,
ç) Boru
hatları veya elektrik telleri ile taşınan ve depolama imkanı olmayan sürekli
akış halinde olan eşyanın,
d) (Ek:RG-2/5/2019-30762)
Deniz yolu ile sıvı halde Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen ve gümrük gözetimi
altında gaz haline dönüştürülerek limanda boru hattına verilen sıvılaştırılmış
doğal gazın (LNG),
Gümrük
kıymetinin tespitinde, beyan sahibinin talebi üzerine, gümrük idaresince
basitleştirilmiş usuller uygulanır.
(2)
Birinci fıkra uygulamasında, 22 ila 24 üncü maddelerdeki genel ve özel koşullar
aranmaz. Ancak bu genel ve özel koşulların aranmaması bu kişiye
basitleştirilmiş usulle sağlanan diğer hakların kullanım hakkını vermez.
Birinci fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen durumlarda
yükümlülerin, anılan kıymet unsurlarının mevcudiyetini gösteren sözleşmelerin
örneği ve onaylı çevirisini gümrük idarelerine sunmaları gerekir.
(3)
Birinci fıkrada belirtilen hallerde, vergi tahakkuku mevcut belgelerde
belirtilen kıymet esas alınarak yapılır. Tamamlayıcı beyana göre gözden
geçirilmiş kıymetin daha yüksek olması halinde ek vergi tahakkuku yapılır. Daha
düşük olması halinde ise; farka isabet eden kıymetin iade alındığının tevsiki
ve satış sözleşmesine göre kıymetin yeniden belirlenmesini gerektiren işleme
ait tahlil raporu gibi bir belgenin onaylı örneğinin sunulması koşullarıyla ve
gümrük idaresince yapılacak inceleme sonucunda söz konusu hususların tespiti
üzerine Kanunun 211 inci maddesi çerçevesinde işlem yapılır.
(4)
Tamamlayıcı beyana isabet eden ithalat vergileri bakımından zamanaşımı
tamamlayıcı beyanın verildiği tarihten itibaren başlar.
(5) (Değişik:RG-26/3/2011-27886)
İthal eşyasının gümrük kıymetine veya katma değer vergisi matrahına girmesi
gereken, ancak gümrük beyannamesinin tescili anında beyan sahibi tarafından
mevcudiyetinin bilinmesi mümkün olmayan kıymet veya matrah unsurları için, en
geç söz konusu kıymet veya matrah unsurunun (Değişik ibare:RG-25/5/2022-31846)
muhasebe kayıtlarına intikal ettirildiği ayı takip eden ayın yirmi
altıncı günü akşamına kadar beyanda bulunulur ve vergileri de aynı süre içinde
ödenir.
(6)
(Ek:RG-3/1/2023-32062)(43) Gümrük beyannamesinin
tescil tarihi itibarıyla mevcut bilgi ve belgelere istinaden beyanda bulunulan
ancak tutarı kesin olarak belirlenemeyen depolama, tahmil-tahliye, liman
giderleri gibi ithalatta katma değer vergisi matrah unsurları için, en geç söz
konusu matrah unsurunun muhasebe kayıtlarına intikal ettirildiği ayı takip eden
ayın yirmi altıncı günü akşamına kadar beyanda bulunulur ve vergileri de aynı
süre içinde ödenir.
(7) (Ek:RG-31/3/2012-28250)
İstisnai kıymetle beyana ilişkin tamamlayıcı beyanların süresi içerisinde
verilmemesi nedeniyle zamanında ödenmeyen gümrük vergileri için eşyanın serbest
dolaşıma girişine ilişkin beyannamenin tescil tarihinden itibaren 6183 sayılı
Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre belirlenen
gecikme zammı oranında gecikme faizi tahsil edilir ve Kanunun 241 inci
maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
MADDE 54
– (1) Bilgisayarlarda kullanılmak üzere ithal edilen veri ya da
komutlar yüklü bilgi taşıyıcılarının gümrük kıymetinin belirlenmesinde, sadece
taşıyıcı ortamın kendisinin maliyeti veya kıymeti esas alınır. Bu nedenle,
taşıyıcı ortamın maliyet veya kıymetinden ayırt edilebilmesi koşuluyla, gümrük
kıymeti, veri veya komutların maliyet veya kıymetini içermez.
(2) Bu
maddede geçen;
a) Taşıyıcı
ortam deyimi, entegre devreler, yarı iletkenler ve bu tür devre veya cihazlarla
bütünlük oluşturan benzeri araç ve aletleri,
b) Veri veya
komutlar deyimi, ses, sinematografik veya video kayıtlarını,
kapsamaz.
MADDE 55
– (1) Gümrük kıymetinin belirlenmesinde alıcı ile satıcı
arasındaki ilişkinin varlığı yalnızca aşağıdaki durumlarda kabul edilir.
a)
Birbirlerinin memuru veya idarecileri olmaları,
b)
Birbirlerinin yasal ortakları olmaları,
c) İşçi
ve işveren ilişkisi içinde bulunmaları,
ç) Her
iki firmanın oy hakkı veren hisse senedi veya sermaye paylarının en az %5’i
doğrudan veya dolaylı olarak aynı kişilere ait olması veya bu kişilerin
kontrolü altında veya elinde bulunması,
d)
Birinin diğerini dolaylı veya dolaysız olarak kontrol etmesi,
e) Her
ikisinin de doğrudan veya dolaylı olarak bir üçüncü kişi tarafından kontrol
edilmesi,
f) Her
ikisinin birlikte, bir üçüncü kişiyi doğrudan veya dolaylı olarak kontrol
etmesi,
g) Aynı
ailenin üyeleri olmaları.
(2) Tek
acente, tek distribütör veya tek bayii olarak birbiri ile iş ilişkisi içinde
bulunan kişilerin yukarıdaki kıstaslara uymamaları durumunda, ilişki içinde
olmadıkları kabul edilir.
MADDE 56
– (1) Kanunun 27 nci maddesinin beşinci fıkrası hükmü saklı kalmak
kaydıyla, ithal eşyasının gümrük kıymeti satış bedeli yöntemine göre
belirlenirken, royalti veya lisans ücreti ödemeleri fiilen ödenen veya ödenecek
fiyata aşağıdaki koşullarla ilave edilir.
a) Ödeme
kıymeti belirlenecek eşya ile ilgili olmalıdır.
b) Ödeme
bu eşyanın satış koşulu olarak yapılmalıdır.
(2) İthal
eşyasının sadece Türkiye’de imal edilen eşyanın karışımındaki maddelerden biri
veya bir parçası olması durumunda, ithal edilen eşya için fiilen ödenen veya
ödenecek fiyatta düzeltme sadece royalti veya lisans ücreti bu eşya ile ilgili
ise yapılabilir. Eşyanın monte edilmemiş bir şekilde ithal edilmesi ya da
yeniden satılmadan önce sulandırma ya da paketleme gibi önemsiz işlemlerden
geçmesi durumunda, bu, bir royalti veya lisans ücretinin ithal edilen eşya ile
ilgili kabul edilmesini engellemez. Eğer royalti veya lisans ücretleri
kısmen ithal edilen eşya ile kısmen de ithal edilmelerinden sonra eşyaya
eklenen unsur ya da parçalarla veya ithalat sonrası faaliyetler veya hizmetler
ile ilgiliyse, uygun bir paylaştırma sadece nesnel ve ölçülebilir verilere
dayalı olarak ve ek-8’de yer alan açıklayıcı notlar çerçevesinde
yapılır.
(3) Bir
markanın kullanılmasına ilişkin bir royalti veya lisans hakkı, ithal edilen
eşya için fiilen ödenen veya ödenecek fiyata sadece aşağıdaki durumlarda ilave
edilir.
a)
Royalti veya lisans ücreti, aynı durumda yeniden satılan veya ithal edildikten
sonra sadece önemsiz işlemden geçen eşyaya ilişkin ise,
b) Eşya,
ithalattan önce veya sonra yapıştırılan ve royalti veya lisans ücretinin ödendiği
marka altında pazarlanıyorsa,
c) Alıcı,
bu tür eşyayı satıcı ile ilişkisi olmayan diğer satıcılardan temin etme
özgürlüğüne sahip değilse.
(4)
Alıcının bir üçüncü kişiye royalti veya lisans ücreti ödemesi durumunda,
birinci fıkrada öngörülen koşullar, satıcı veya satıcı ile ilişkili olan bir
kişinin alıcıdan bu ödemeyi yapmasını istememesi durumunda yerine getirilmiş
sayılmaz.
(5) Bir
royalti veya lisans ücretinin miktarı ithal edilen eşyanın fiyatına bağlı olarak
belirleniyor ise, aksi yönde bir kanıt bulunmadığı sürece, bu royalti veya
lisans ücretinin ödenmesinin kıymeti belirlenecek eşya ile ilgili olduğu
varsayılır. Ancak, bir royalti veya lisans ücretinin miktarı ithal edilen
eşyanın fiyatına bakılmaksızın belirleniyor ise, bu royalti veya lisans ücreti
ödenmesinin de kıymeti belirlenecek eşya ile ilgili olduğu kabul edilebilir.
(6)
Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanmasında,
royalti ve lisans ücretini alacak olan kişinin yerleşik olduğu ülke dikkate
alınmaz.
MADDE 57 – (1)
Eşyanın gümrük vergisine esas alınacak kıymetinin Türk Lirası olarak beyanı
zorunludur. Fatura veya diğer belgelerde yazılı yabancı paralar, gümrük
yükümlülüğünün başladığı tarihte yürürlükte olan Merkez Bankası döviz satış
kurları üzerinden Türk Lirasına çevrilir.
(2)
Fatura ve diğer belgelerde yazılı yabancı paraların konvertibl olmaması
durumunda, Merkez Bankasının Alım Satıma Konu Olmayan Dövizlere İlişkin
Bilgi Amaçlı Kurlar Listesi esas alınarak işlem yapılır.
DÖRDÜNCÜ
KISIM
Eşyanın
Ağırlığı ve Kapları
MADDE 58
– (1) Türk Gümrük Tarife Cetvelinde ağırlıklarına göre tasnif
edilerek ayrı ayrı vergi oranlarına tabi tutulmuş eşyanın, tarife pozisyonunu
tayin için yapılacak tartılarda ilk iç ambalajlarından ayrılabilenler net
olarak, iç ambalajlarından ayrılamayanlar ise ambalaj ile birlikte tartılır ve
elde edilecek ağırlıklar tarifedeki yerinin tayinine esas tutulur.
MADDE 59
– (1) Deniz taşıtlarının tonajlarını tayin için, belgelerinde yazılı
miktarlar nazara alınır. Vergiye esas olan istiap hacmi tonilatosu belgelerinde
açıkça gösterilmemiş olan veya tereddüt edilen hallerde bu durum yetkili liman
makamlarından sorulur.
(2)
Gerekli görülen hallerde sıkıştırılmış gazların hacimleri gümrük
laboratuvarlarında tespit olunur. Tehlikeli veya özel tedbirler alınması
gerektiren bu tür eşya, yetkili resmi kuruluşlarda veya bunların bulunmadığı
yerlerde özel kuruluşlarda ölçülür. Bu kuruluşlara ait olanların belgelerinde
hacimleri gösterilmiş ise vergi tahakkukuna bu ölçüler esas alınır.
ÜÇÜNCÜ
KİTAP
Gümrük
Bölgesine Getirilen Eşyanın Gümrükçe Onaylanmış Bir İşlem veya Kullanıma Tabi
Tutulmasına Kadar Uygulanacak Hükümler
BİRİNCİ
KISIM
Özet
Beyan
MADDE 60 – (1) Bu
yönetmelikte aksi belirtilmediği sürece, Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen
eşya için Kanunun 35/A maddesine göre özet beyan verilir.
(2) (Ek:RG-2/11/2011-28103)
(4) Bu kısımda ve ek-10’da geçen taşıyıcı, Kanunun 35/B maddesinin
dördüncü fıkrası uyarınca eşyayı Türkiye Gümrük Bölgesine getiren veya gümrük
bölgesine taşıma sorumluluğunu üstlenen kişidir. Ancak,
a) 65
inci maddede yer alan eşyanın yüklendiği aracın aktif taşıma aracı olarak
bağımsız şekilde hareket edecek nitelikte olduğu ve bu aracın başka bir araçla
Türkiye Gümrük Bölgesine taşındığı kombine taşımacılıkta taşıyıcı, taşınan
taşıma aracının işleticisidir.
b) 66 ncı
maddede yer alan deniz veya hava taşımacılığında taşıma aracının paylaşımı veya
taşıma işleminin sözleşme kapsamında yapılması durumunda taşıyıcı, taşıma
işlemini taahhüt ederek eşyanın araçta taşınması için taşıma belgesini
düzenleyen kişidir.
Özet
beyan aranmayacak haller
MADDE 61 (3)
– (1) Aşağıda belirtilen eşya için özet beyan aranmaz:
a) Elektrik
enerjisi,
b) Boru
hattı ile gelen eşya,
c)
Elektronik medya içerenler dahil, mektup, posta kartı ve basılı yayınlar,
ç)
Uluslararası Posta Sözleşmesi kapsamında taşınan eşya,
d)
Paletler, konteynerler ve bir taşıma sözleşmesi çerçevesinde denizyolu,
havayolu, demiryolu ve karayolu vasıtasıyla taşınan eşya hariç, 175, 176 ve 177
nci maddeler uyarınca başka bir yolla gümrük beyanı yapılan eşya,
e) Yolcu
eşyası,
f) Paletler,
konteynerler ve bir taşıma sözleşmesi çerçevesinde denizyolu, havayolu,
demiryolu ve karayolu vasıtasıyla taşınan eşya hariç, 169, 170 ve 171 inci
maddeler uyarınca sözlü beyanı uygun bulunan eşya,
g) ATA
Karnesi ve Gümrüklerden Geçiş Karnesi (CPD) kapsamı eşya,
ğ) (Ek:RG-2/11/2011-28103)(3)(4)
TIR karnesi kapsamı eşya,
h) (Ek:RG-2/11/2011-28103)(3)(4)
Bakanlığın kaçakçılıkla mücadele görevi ve Genelkurmay Başkanlığı,
Milli Savunma Bakanlığı, kuvvet komutanlıkları, Milli İstihbarat Teşkilatı
Müsteşarlığı, Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı ile
Emniyet Genel Müdürlüğünün münhasıran asli görevleri ile ilgili olarak ve
hizmet ifasında kullanılmak üzere kendilerine ait taşıtla veya yalnızca kendi
yetkililerinin kullanımına mahsus taşıtlarla Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen
ve Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkarılan silahlar ve askeri malzeme,
ı) (3)
19 Haziran 1951’de Londra’da imzalanan Kuvvetlerin Statüsü Hakkında
Kuzey Atlantik Anlaşmasına Taraf Devletler Arasındaki Sözleşme ile öngörülen
Form 302 kapsamı eşya,
i) (3)
18 Nisan 1961’de diplomatik ilişkiler hakkında imzalanan Viyana Sözleşmesi, 24
Nisan 1963’de imzalanan konsolosluk ilişkileri hakkında Viyana Sözleşmesi veya
diğer konsolosluk sözleşmeleri veya 16 Aralık 1969’da imzalanan özel görevler
hakkında New York Sözleşmesine göre muafiyet tanınan eşya.
j) (3)
Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik kişilerce işletilen üretim veya sondaj
platformları için Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen (Ek
ibare:RG-2/11/2011-28103) ve Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkarılan
aşağıdaki eşya,
1) Yapım,
onarım, bakım veya değiştirme amacıyla bu tür platformların bünyesine
dahil edilen eşya,
2) Bu
platformları teçhiz etmek veya donatmak üzere kullanılan eşya,
3) Bu
platformlarda kullanılan veya tüketilen malzeme ve,
4) Bu
platformların zararsız atık maddeleri
k) (Ek:RG-2/12/2014-29193)
Kanunun 167 nci maddesinin birinci fıkrasının onbirinci bendi kapsamı
cenazeler.
(2)
Birinci fıkranın (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen eşyanın geçici
depolanması halinde özet beyan verilmesi gerekir. Bu durumda özet beyanın
eşyanın gümrüğe sunulmasından sonra verilmesi mümkündür.
MADDE 62
– (1) Uluslararası bir anlaşmanın ihraç ülkesinde gerçekleştirilen
güvenlik kontrollerinin tanınmasına imkan vermesi halinde söz konusu anlaşma
hükümleri uygulanır.
MADDE 63
– (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) Özet
beyan veri işleme tekniği yoluyla verilir. Özet beyan ek-10’da belirtilen
bilgileri içerir ve bu ekin doldurulmasına ilişkin açıklama notlarına uygun
olarak düzenlenir. Özet beyanı veren kişi, özet beyanda yer alan bilgiler ile
özet beyana ekli belgelerin doğruluğundan sorumludur.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
Manifesto bilgileri bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla gümrük idaresine
gönderilir. Ancak uluslararası sularda avlanan balıklar için düzenlenen özet
beyanlarda manifesto veya konşimento aranmaz. Orijinal manifesto ve konşimentolar
gümrük kontrolleri kapsamında gerekli görüldüğünde gümrük idaresine ibraz
edilmek üzere Kanunun 13 üncü maddesinde belirtilen belge saklama süresince
muhafaza edilir. Manifesto ve özet beyan bilgileri üzerinden Bakanlıkça
belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde gümrük idaresince gerekli işlem ve
kontroller yapılır.
(3) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
Bilgisayar sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel veya merkezi arıza
hallerinde, özet beyanın verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4) Özet
beyanın üçüncü fıkra uyarınca yazılı olarak verildiği durumlarda, özet beyan,
ek-10/A’da yer alan Emniyet ve Güvenlik Belgesi formu kullanılarak verilir.
Özet beyan kapsamı gönderinin birden fazla kalemden oluşması halinde, Emniyet
ve Güvenlik Belgesi formuna ek-10/B’de yer alan kalem listesi eklenir. Kalem
listesi, Emniyet ve Güvenlik Belgesinin tamamlayıcı parçasıdır.
(5) Özet
beyanın yazılı olarak verilmesi durumunda, gerekli görülmesi halinde, yükleme
listeleri ve diğer belgeler de ibraz edilir.
(6)
Üçüncü fıkra uyarınca verilen özet beyan, düzenleyen kişi tarafından imzalanır
ve gümrük idaresince onaylanır.
(7) Özet
beyanın Kanunun 35/B maddesinin beşinci fıkrasında sayılan kişiler tarafından
verilmesi durumunda, aksine bilgi olmaması halinde, gümrük idaresince, özet
beyanın sözleşme gereği taşıyıcının bilgisi ve onayı dâhilinde verildiği kabul
edilir.
(8) Özet
beyan gümrük idaresi tarafından tescil edilir ve tescil bilgileri, özet beyanı
veren kişiye elektronik ortamda bildirilir. Özet beyanın Kanunun 35/B
maddesinin beşinci fıkrasında sayılan kişiler tarafından verilmesi durumunda,
gümrük idaresi tarafından beyanın tescil edildiği, taşıyıcının sisteme bağlı
olması halinde, taşıyıcıya da bildirilir.
(9) (Değişik
birinci cümle:RG-31/3/2012-28250) Türkiye Gümrük Bölgesine giriş yapan araç
içerisinde özet beyan verilmeksizin eşya getirildiğinin, eşyayı Türkiye Gümrük
Bölgesine getiren ya da taşıma sorumluluğunu üstlenen kişi tarafından, 67 nci
maddede belirtilen sürelerden sonra, eşyanın boşaltılmasına izin verilmesinden
önce bildirilmesi durumunda, bu kişilerce bu kapsamdaki eşya için özet beyan
verilir. Bu durumda, Kanunun 241 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinde
belirtilen miktarda para cezası alınır.
(10) Özet
beyanda yapılan değişikliğin Kanunun 35/B maddesinin altıncı fıkrası uyarınca
gümrük idaresinin iznine bağlı olduğu hallerde, gümrük idaresinin değişikliğe
izin verdiği, değişikliği yapan kişiye bildirilir. Kanunun 35/B maddesinin
beşinci fıkrasında sayılan kişiler tarafından yapılan değişiklik, gümrük
idaresine bu hususta başvuruda bulunması ve gümrük sistemine bağlı olması
halinde taşıyıcıya da bildirilir.
(11) Özet
beyanın tescil edildiği tarihi izleyen iki yüz gün içerisinde taşıma aracının
varış bildiriminin 71 inci madde uyarınca gümrük idaresine yapılmamış olması
veya eşyanın 72 nci madde uyarınca gümrüğe sunulmamış olması halinde özet beyan
verilmemiş sayılır.
MADDE 64
– (1) Aşağıdaki şartların sağlanması durumunda bir transit işlemi
kapsamında verilen bilgiler özet beyan olarak kullanılabilir:
a)
Transit rejimi kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesine eşya getirilmesi.
b) (Değişik:RG-2/11/2011-28103)
(4) 67 nci maddede belirtilen sürelerde alınmış olması kaydıyla
transit bilgilerinin elektronik ortamda giriş gümrük idaresine sunulması veya
bu bilgilerin bilgisayar ağları kullanılarak değişimi.
c)
Bilgilerin özet beyan için gerekli bütün unsurları içermesi.
(2)
Gerekli unsurları içeren transit bilgilerinin 68 nci maddede belirtilen
sürelerde alınmış olması kaydıyla, eşyanın varış yerinin Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında olması halinde de 63 üncü maddede aranan şartlar sağlanmış sayılır.
MADDE 65
– (1) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4) Eşyanın yüklendiği
aracın aktif taşıma aracı olarak bağımsız şekilde hareket edecek nitelikte olduğu
ve bu aracın başka bir araçla Türkiye Gümrük Bölgesine taşındığı kombine
taşımacılıkta, özet beyanı verme yükümlülüğü taşınan taşıma aracının
işleticisine aittir.
(2) Özet
beyan, Türkiye Gümrük Bölgesine girilirken kullanılan taşıma şekline göre (Değişik
ibare:RG-2/11/2011-28103) (4) 67 nci maddede belirtilen
sürede verilir.
MADDE 66
– (1) Deniz veya hava taşımacılığında, taşıma aracının paylaşımı
veya taşıma işleminin sözleşme kapsamında yapılması durumunda, özet beyan verme
yükümlülüğü, taşıma işlemini taahhüt ederek eşyanın araçta taşınması için
taşıma belgesi düzenleyene aittir.
Süre
MADDE 67
– (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1)
Denizyolu taşımacılığında, özet beyan aşağıda belirtilen sürelerde gümrük idaresine
verilir:
a)
Konteyner ile taşınan eşya için, (c) bendinde belirtilen durumlar haricinde,
hareket limanında eşyanın gemiye yüklenmesinden en az yirmi dört saat önce,
b) Dökme
ve ambalaj halindeki eşya için, (c) bendinde belirtilen durumlar haricinde, Türkiye
Gümrük Bölgesindeki ilk varış limanına gelmeden en az dört saat önce,
c) (Değişik:RG-31/3/2012-28250)
Karadeniz ya da Akdeniz üzerindeki yabancı ülke limanları ve Avrupa
Topluluğu gümrük bölgesinde yer alan limanlar (Fransa’nın denizaşırı illeri,
Azorlar, Madeira ve Kanarya Adaları hariç) ile Türkiye Gümrük Bölgesindeki
limanlar arasında taşınan eşya için ilk varış limanına gelmeden en az iki saat
önce,
(2) a)
Havayolu taşımacılığında, özet beyan aşağıda belirtilen sürelerde gümrük
idaresine verilir:
1) Kısa
mesafeli uçuşlarda en geç uçağın havalandığı ana kadar,
2) Uzun
mesafeli uçuşlarda, Türkiye Gümrük Bölgesinde ilk havalimanına inilmesinden en
az dört saat önce.
b) (a)
bendinin uygulanmasında, kısa mesafeli uçuşlardan son hareket havalimanı ile Türkiye’de
vardığı ilk havalimanı arasındaki uçuş süresi dört saatten az olan uçuşlar
anlaşılır. Diğer bütün uçuşlar uzun mesafeli sayılır.
(3)
Demiryolu taşımacılığında, özet beyan giriş gümrük idaresine varılmasından en
az iki saat önce verilir.
(4) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)(21)
Karayolu taşımacılığında, uluslararası sözleşmeler kapsamında başlamış
bir transit işlemi kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya hariç
olmak üzere, özet beyan bilgilerini de içeren transit beyanı taşıtın giriş
gümrük idaresine varmasından önce elektronik ortamda giriş gümrük idaresine
verilir.
(5)
Bilgisayar sisteminin geçici olarak kullanılamaması halinde de birinci ila
dördüncü fıkralardaki süreler geçerlidir.
MADDE 68
– (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103)
(4)
(1) 67
nci maddenin birinci ila dördüncü fıkralarında belirtilen süreler;
a) Uluslararası
anlaşmalarla 69 uncu maddede belirtilen güvenlik kontrollerinin tanınması,
b) Uluslararası
anlaşmalarla 67 nci maddenin birinci ila dördüncü fıkralarında belirtilen
sürelerden farklı süreler içerisinde beyan bilgilerinin değişiminin öngörülmesi,
c) Mücbir
sebep ve beklenmeyen haller,
durumlarında
uygulanmaz.
MADDE 69
– (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103)
(4)
(1) Gümrük
idaresi, özet beyanda bulunan bilgilerden faydalanarak, eşya Türkiye Gümrük
Bölgesine gelmeden önce emniyet ve güvenlik amaçlı olarak risk analizi yapar.
(2)
Gümrük idaresi 67 nci maddede belirtilen sürelere uyulmuş olması koşuluyla
eşyanın gelişinden önce risk analizini tamamlar.
(3) 67
nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca konteyner ile taşınan eşya
için gümrük idaresi özet beyanın tescilinden sonraki yirmidört saat içerisinde
risk analizini tamamlar. Bu analiz sonucunda, gümrük idaresi, söz konusu
eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine girmesinin güvenlik ve emniyet yönünden ciddi
bir tehdit oluşturduğu ve acil müdahale edilmesi gerektiği sonucuna varırsa,
özet beyanı veren kişiye ve eğer özet beyan taşıyıcıdan başka bir kişi
tarafından verilmişse sistemle bağlantılı olması şartıyla taşıyıcıya da,
eşyanın yüklenmemesi gerektiği hususunda bildirimde bulunur. Bildirim özet
beyanın tescilinden sonraki yirmidört saat içerisinde yapılır.
(4) 61
inci maddenin birinci fıkrası uyarınca özet beyan verilmediği hallerde risk
analizleri gümrük beyannamesi veya beyanname yerine geçen belge üzerinden
gerçekleştirilir.
(5) Risk
analizi çalışmaları tamamlandıktan sonra sonuçların uygun bulunması halinde gümrüğe
sunulan eşya, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulabilir.
(6) Özet
beyanın 67 nci maddede belirtilen süre sınırları içerisinde verilememesi
durumunda, eşyanın sunulduğu gümrük idaresince, özet beyan, gümrük beyannamesi
veya eşyaya ilişkin diğer bilgiler üzerinden risk analizleri gerçekleştirilir.
(7)
Taşıma aracının özet beyanda giriş gümrük idaresi olarak beyan edilenden başka
bir gümrük idaresine geleceği durumda, bu gümrük idaresine varışından önce
taşıma aracının kullanıcısı ya da temsilcisi özet beyanda beyan edilen gümrük
idaresine “sapma bildirimi” mesajı kullanarak bildirimde bulunur. Bu mesaj,
ek-10/C’de belirtilen hususları içerir ve ek-10’da yer alan açıklama notlarına
uygun olarak düzenlenir. Bu fıkra, 64 üncü maddede belirtilen durumlarda
uygulanmaz.
(8) Özet
beyanda giriş gümrük idaresi olarak beyan edilmiş olan gümrük idaresi, sapma
bildiriminde taşıtın giriş yapacağı bildirilen gümrük idaresine, sapma hakkında
emniyet ve güvenlik risk analizinin sonuçlarıyla birlikte derhal bildirimde
bulunur.
MADDE 70
– (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103)
(4)
(1) Deniz
veya hava taşıtlarının Türkiye sınırları dışında herhangi bir liman veya
havalimanına uğramaması koşuluyla, Türkiye Gümrük Bölgesinde birden fazla liman
veya havalimanına uğraması halinde, özet beyan, eşyanın boşaltılacağı liman
veya hava limanındaki gümrük idaresine verilir.
(2)
Güvenlik ve emniyet amaçlı risk analizi, eşyanın boşaltılacağı her bir liman
veya hava limanındaki gümrük idaresince gerçekleştirilir. Risk analizi
sonucunda, eşyanın acil müdahale gerektirecek ölçüde tehdit oluşturduğuna karar
verilmesi halinde, gümrük idaresince yasaklayıcı tedbirler alınır ve ilk varış
limanı veya havalimanındaki gümrük idaresine de bildirimde bulunulur.
MADDE 71
– (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103)
(4)
(1)
Denizyolu ve havayolu taşımacılığında, Türkiye Gümrük Bölgesine girilirken kullanılan
taşıma aracının işleticisi veya temsilcisi, eşyanın boşaltılacağı gümrük
idaresine ulaştığında taşıma aracının varışını bildirir. Varış bildirimi, veri
işleme tekniği yoluyla verilir ve boşaltılacak eşya için düzenlenen özet
beyanların tespiti için gereken bilgileri içerir.
(2)
Karayolu ve demiryolu taşımacılığında, eşyanın giriş gümrük idaresine sunulması
ile varış bildiriminin verildiği kabul edilir.
(3) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
Bilgisayar sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel veya merkezi arıza
hallerinde, varış bildiriminin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça
belirlenir.
(4) Varış
bildirimi veren kişi varış bildiriminde yer alan bilgilerin doğruluğundan
sorumludur.
İKİNCİ
KISIM
(Değişik
kısım başlığı:RG-12/6/2012-28321)
Taşıtların
Kontrolü, Gümrüklü Sahaların Gözetimi ve İşletmelerin Yükümlülükleri
(Ek
bölüm:RG-12/6/2012-28321)
BİRİNCİ
BÖLÜM
Taşıtların
Kontrolü
MADDE 72
– (Başlığıyla birlikte değişik:RG-12/6/2012-28321)
(1)
Türkiye Gümrük Bölgesine gelen ve Bölgeden giden kara, deniz, hava ve demiryolu
taşıtları gümrük gözetim ve kontrolüne tabidir.
(2) Taşıtların
kontrolü, gümrük idaresinin kontrolle görevlendireceği personel tarafından
yapılır. Taşıtların detaylı olarak arandığı hallerde, arama sonucu tutanakla
tespit edilir. Türkiye Gümrük Bölgesinde taşıtların kontrolü, mobil kontrol
ekipleri tarafından da yerine getirilebilir.
(3)
Taşıtın işleteni ve temsilcisi, bu kontrolün yapılmasını temin etmek üzere
gerekli önlemleri almak ve sorumluluklarını yerine getirmekle yükümlüdür.
(4)
Taşıtların kontrolü günün her saatinde yapılabilir.
(5)
Türkiye Gümrük Bölgesine gelen taşıtların gümrük kontrolü tamamlanıncaya kadar,
Türkiye Gümrük Bölgesinden giden taşıtların gümrük kontrolünden sonra söz
konusu Bölgeyi terk etmelerine kadar, her türlü eşyanın taşıtlara alınmasını ve
taşıtlardan çıkarılmasını, yolcu indirilmesini ve bindirilmesini önleyecek
tedbirler alınır.
(6) (Ek:RG-7/2/2013-28552)
Sahip ve acentelerince gümrük idaresine önceden bildirim yapmak suretiyle
yük almaya giderken seferleri esnasında yükleri iptal edilen veya yük
boşaltmaya giderken seferleri esnasında yük boşaltma limanları değişen ve
geriye dönüş yapmayan gemilerin bu durumları rota değişikliği sayılmaz.
MADDE
72/A – (1) 182 nci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, taşıtların
kontrolü duruma göre aşağıda yer alan işlemlerin bir kısmı veya tamamını
kapsar;
a) Taşıta
ve eşyaya ilişkin tüm bilgi, belge, defter ve kayıtların kontrol edilmesi,
b) Taşıta
ve eşyaya ilişkin ilave bilgi istenilmesi,
c) Taşıt
sürücüsü, kaptanı, mürettebatı ve yolcunun kendisi ve beraberindeki eşyanın
gümrük kontrolü ve üst araması,
ç)
Taşıtın ve eşyanın; taşıt, eşya ve konteyner tarama sistemleri ile kontrolü,
d)
Kontrol sırasında diğer taşıt ve kişiler ile temasa geçilmemesi ve yük alınıp verilmemesi
için gerekli tedbirlerin alınması,
e)
Taşıtın dedektör köpek ve teknik cihazlar vasıtasıyla kontrol edilmesi,
f)
Taşıtın fiziki olarak tam veya kısmi kontrolü,
g)
Eşyadan numune alınması ve incelenmesi,
ğ)
Taşıtta bulunan ambarlar ve eşya bulunan diğer yerlerin mühür altına alınması,
h)
Taşıtın etkin kontrolü için alınan diğer tedbir ve işlemler.
MADDE
72/B – (1) Türkiye Gümrük Bölgesinde mobil ekipler tarafından
gerçekleştirilecek kontroller saklı kalmak üzere, Türkiye Gümrük Bölgesine
gelen ve giden karayolu taşıtlarının kontrolünün giriş ve çıkış gümrük
idaresinde yapılması esastır.
(2)
Türkiye Gümrük Bölgesine girmek veya bölgeden çıkmak üzere gümrüklü sahaya
gelen kara taşıtlarının bilgileri gümrük idaresince bilgisayar sistemine
girilir.
(3)
Gümrüklü sahaya giren kara taşıtlarının işlemlerinin bitirilmesini müteakip
bilgisayar sistemi üzerinde taşıt ve eşyaya ilişkin işlemlerin tamamlandığının
görülmesinden sonra taşıtın gümrüklü sahadan çıkışına izin verilir.
MADDE
72/C – (1) Transit rejimi kapsamında eşya taşıyan yerli ve yabancı
plakalı taşıtlar, Türkiye Gümrük Bölgesinde seyrettikleri ve bulundukları
sürede, gümrük gözetimi ve kontrolüne tabi olup bu taşıtlara ilişkin gümrük
gözetimi elektronik uydu takip cihazları vasıtasıyla da gerçekleştirilebilir.
(2)
Taşıtın Türkiye Gümrük Bölgesinde seyri sırasında, transit rejim hükümlerini
ihlal ettiğine dair şüphe durumunda, ilgili gümrük idaresi tarafından mobil
kontrol ekipleri vasıtasıyla taşıtın kontrole tabi tutulması sağlanır.
MADDE
72/Ç – (1) Türkiye Gümrük Bölgesine giren Türk ve yabancı bayraklı deniz
taşıtları bu bölgeyi terk edene kadar gümrük gözetimi ve kontrolüne tabidir.
(2)
Türkiye Gümrük Bölgesine girip, Türk limanlarına gidecek deniz taşıtları
gidecekleri limana varmadan önce yolda kontrole tabi tutulabilir.
(3)
Yurtdışından gelip Türkiye Gümrük Bölgesine giren ancak Türk limanlarına
girmeyecek olan gemiler ihbar, şüphe, suçüstü halleri veya risk analizi
kapsamında kontrole tabi tutulabilir.
(4) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
Yabancı limanlardan gelen deniz taşıtının Türkiye Gümrük Bölgesindeki
limana varışından en az iki saat önce işleticisi, kaptanı veya bunların
temsilcisi tarafından, Ek-10/G’de yer alan Denizyolu Genel Bildirimi ve ekli
belgeler veri işleme tekniği yoluyla gümrük idaresine verilir. Bilgisayar
sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel veya merkezi arıza hallerinde, Denizyolu
Genel Bildiriminin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(5) Türk
limanları ve iskeleleri arasında taşımacılık yapan gemilere uygulanacak gümrük
gözetimi ve kontrolüne ilişkin hükümler Bakanlıkça belirlenir.
(6) (Ek:RG-12/1/2017-29946)(20) Denizyolu
Genel Bildirimini veren kişi Denizyolu Genel Bildirimi ve ekli belgelerde yer
alan bilgilerin doğruluğundan sorumludur.
(7) (Ek:RG-1/8/2017-30141)
Türkiye karasularından geçen ve hakkında ihbar bulunan veya şüphe edilen eşya
yüklü gemilerin ambar kapakları veya eşya konulan diğer yerleri, gümrük
idarelerince mühürlenebilir.
MADDE
72/D – (1) Gemiler limana varışlarından itibaren sağlık muayenesi ve
pasaport işlemleri bitinceye kadar gözetim altında bulundurulur. Gemiden eşya
çıkarılmaması, gemiye eşya alınmaması, yetkililer dışında hiç kimse ile temas
edilmemesi ve temas edenlerin de gümrük idaresinin bilgisi dışında gemilere
eşya alıp çıkarmamaları hususunda gerekli tedbirler alınır.
MADDE
72/E – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1) 72/Ç
maddesi uyarınca Denizyolu Genel Bildirimi verilen taşıtın varışı 71 inci
maddenin birinci fıkrası uyarınca gümrük idaresine bildirilir.
(2)
İhbar, şüphe, yükleme ve taşıma belgelerinde çelişki olması, risk analizi veya
gümrük idaresince gerek duyulan hallerde; geminin gizli yerleri, ambar, bölme
ve girişlerini gösteren plan ile tasdikli seyir jurnali, elektronik seyir
sistemleri, devri çark defteri ve ilgili diğer belgeler istenilerek, bu
belgelere göre gemi kontrole tabi tutulur. Bu kapsamdaki kontroller için gemi
arama ekiplerinden de faydalanılır.
(3) Kontroller
sırasında, serbest dolaşımda olmayan ve başka limanlara çıkarılacak olan eşya
ile ihtiyaç fazlası tüketim malzemelerinin bulunduğu ambarların kapakları ve
gerekli görülen diğer yerler mühür altına alınır. Bu mühürler geminin
hareketinden önce sökülür.
(4)
Varışı bildirilen deniz taşıtına ait Denizyolu Genel Bildiriminde yer alan
bilgiler ve ekli belgeler sistemde incelenerek onay işlemi yapılır. Onay
işlemini müteakip eşya taşıttan indirilir.
(5)
İkinci fıkrada yapılan kontroller sonucunda düzenlenen tutanak, kontrolü yapan
personel ve kaptan tarafından imzalanır ve tutanaktaki bilgiler geminin uğrayacağı
diğer idarelerin görmesi açısından Gemi Takip Programına girilir. Gemi kontrolü
sırasında düzenlenen belgelerin birer örneği kaptana verilir.
(6) Denizyolu
Genel Bildirimi ve ekli belgeler geminin uğrayacağı her limandaki gümrük
idaresine veri işleme tekniği yoluyla verilir.
MADDE
72/F – (1) Yabancı ülkelerden satın alınarak Türk limanlarına ilk defa
serbest dolaşıma girmek üzere gelen veya dış hatlara sefer yapmakta iken
devamlı veya geçici olarak iç hatlara tahsis olunan milli gemilerle, yurtdışına
yük ve yolcu taşımakta iken yurtiçi sefere geçen deniz taşıtları, gümrük
denetimine tabi herhangi bir eşya bulunup bulunmadığının tespit edilmesi
amacıyla kontrole tabi tutularak, demirbaş eşya, kumanya, yakıt ve tüketim
malzemelerine ilişkin listeler kontrol neticesinde tanzim edilecek tutanağa
eklenir.
MADDE
72/G – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1)
Yabancı limanlara giden deniz taşıtının işleticisi, kaptanı veya bunların
temsilcisi tarafından, geminin limandan hareketinden en az iki saat önce
Ek-10/G’de yer alan Denizyolu Genel Bildirimi ve ekli belgeler veri işleme
tekniği yoluyla gümrük idaresine verilir. Bilgisayar sistemlerinde ortaya
çıkabilecek yerel veya merkezi arıza hallerinde, Denizyolu Genel Bildiriminin
verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(2)
Denizyolu Genel Bildirimine ilişkin işlemler ile 437 nci maddenin birinci
fıkrasında belirtilen işlemler tamamlanmadan deniz taşıtının hareketine izin
verilmez.
(3) Denizyolu
Genel Bildirimini veren kişi Denizyolu Genel Bildirimi ve ekli belgelerde yer
alan bilgilerin doğruluğundan sorumludur.
MADDE
72/Ğ – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1)
Türkiye Gümrük Bölgesinden ayrılan Türk ve yabancı bayraklı tüm deniz taşıtları
bu bölgeyi terk edene kadar gümrük gözetimi ve kontrolüne tabidir.
(2)
Denizyolu Genel Bildirimi ve diğer belgelerdeki bilgilerin çelişkili olması ya
da ihbar, şüphe, risk analizi veya gümrük idaresince gerek duyulan hallerde
72/E maddesi hükümlerine göre işlem yapılır.
(3)
Yabancı limanlara ilk defa hareket edecek olan Milli gemilerde, yük almadan
evvel gümrük kontrolü dışında kalmış herhangi bir eşyanın bulunup bulunmadığı
kontrol edilir.
MADDE
72/H – (1) Yabancı ülkelere götürülmek üzere birden fazla Türk liman ve
iskelesinden yük ve yolcu alan gemiler, aynı gümrük idaresinin sorumluluğunda
bulunan liman ve iskeleler hariç olmak üzere, diğer liman ve iskelelerin
tamamında 72/Ç ilâ 72/Ğ maddeleri çerçevesinde kontrole tabi tutulur.
MADDE
72/I – (1) Yabancı bir limandan gelip, Çanakkale veya İstanbul
Boğazlarından geçerek bir Türk limanına gidecek olan gemilerin geliş gün ve
saatleri ile gerekli diğer bilgiler, kaptan veya acentesi tarafından
İstanbul’da Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğüne veya bu Bölge Müdürlüğünce
belirlenecek Gümrük Müdürlüğüne, Çanakkale’de ise Çanakkale Gümrük Müdürlüğüne
bildirilir. Ancak en az 24 saat önceden Seyir Planı-1 (SP-1) raporu ile Türk
Boğazları Gemi Trafik Hizmetleri Merkezine yapılan bildirimler ilgili gümrük
idaresine yapılmış sayılır.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
Varış limanındaki gümrük idaresi tarafından Türk Boğazları Gemi Trafik
Hizmetleri Sistemi üzerinden alınan bilgi doğrultusunda makul bir süre içinde
gelmeyen gemiyle ilgili takibe geçilir.
(3) Söz
konusu bilgiler, elektronik ortamda ulaşılmasının mümkün olmadığı ve gerek
duyulduğu takdirde Bakanlıkça, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığından
temin edilebilir.
(4)
Bakanlık, Türk Boğazları Gemi Trafik Hizmetleri Merkezine yapılmayan
bildirimler için, Boğaz geçiş bildirimlerini ayrı bir bildirim olarak isteme
hakkını saklı tutar.
(5)
Yabancı limanlardan gelip, İstanbul veya Çanakkale Boğazından geçip bir Türk
limanına gidecek olan gemilerin kontrolleri, şüphe veya ihbar olmadığı sürece,
varacakları ilk Türk limanında yapılır. Şüphe veya ihbar olması durumunda, 72/E
maddesi hükümlerine göre işlem yapılır. Gümrük idaresince gerek görüldüğü
hallerde refakat memuru verilebilir.
MADDE
72/İ – (1) Boğazlardan geçen transit gemiler, Montrö Antlaşması gereğince
kontrole tabi tutulmazlar. Bu gemiler dışarıdan gözetim altında
bulundurulabilir.
MADDE
72/J – (1) Liman sahaları ve Boğazlarda 48 saatten fazla bekleyen transit
gemilerin serbest pratika almaları zorunludur. Bu süreyi aşan transit gemiler,
serbest pratika almaları sağlandıktan sonra diğer gemiler gibi gümrük
kontrolüne tabi tutulurlar.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
Serbest pratika alınmasını müteakip en geç iki saat içerisinde geminin işleticisi,
kaptanı veya bunların temsilcisi tarafından Ek-10/G’de yer alan Denizyolu Genel
Bildirimi ve ekli belgeler ilgili gümrük idaresine veri işleme tekniği yoluyla
verilir.
MADDE
72/K – (1) Türk ve yabancı donanmasına mensup harp gemileri ile Türk Hava
Kuvvetlerine mensup hava harp gemileri ve Bakanlar Kurulunun izni ile gelen
yabancı devletlerin hava harp gemileri, içlerinde eşya bulunmaması halinde
gümrük gözetimine tabi değildir. Ancak bu taşıtlar ile eşya getirilmesi
durumunda gümrük işlemleri yapılmak üzere gemi kaptanı veya yetkilendireceği
kişi tarafından eşya, liste halinde ilgili gümrük idaresine bildirilir.
MADDE
72/L – (1) Türk limanları arasında düzenli sefer yapan ve acentesi
bulunan gemiler, serbest dolaşımda olmayan eşyayı alır veya yolda yabancı
limana uğrarlar ise 72/Ç maddesi hükümlerine tabidir.
(2) Türkiye
Gümrük Bölgesindeki limanlar ve iskeleler arasında gerçek veya tüzel kişilere
ait düzenli sefer yapan veya yapmayan tüm deniz taşıtlarıyla yapılan yükleme,
taşıma ve boşaltmalardaki gümrük gözetimi ve denetimine ilişkin usul ve esaslar
Bakanlıkça belirlenir.
MADDE
72/M – (1) Türkiye Gümrük Bölgesine gelen trenler gümrük idaresi bulunan
ilk istasyonda, Türkiye Gümrük Bölgesinden giden trenler sınır istasyonunda
kontrole tabi tutulur. Gümrük idaresince istasyon bölgesi öncesinde ve
sonrasında tarama sistemleri ile gerçekleştirilecek denetimler istasyonda
gerçekleştirilmiş sayılır.
(2)
Gümrük idaresince istasyon bölgesi öncesinde ve sonrasında tarama sistemleri
ile gerçekleştirilecek kontroller hariç olmak üzere, Türkiye Gümrük Bölgesine
gelen trenler sınırdan itibaren gümrük idaresi bulunan ilk istasyona kadar,
Bölgeden gidecek trenler ise gümrük idaresi bulunan son hudut istasyonundan
Türkiye Gümrük Bölgesini terk edinceye kadar, yolda zorlayıcı bir neden
olmadıkça duramazlar, yolcu ve eşya alıp indiremezler. Zorlayıcı sebeplerden
ileri gelen durma, yolcu ve eşya alıp indirmelerinden gümrük idaresi haberdar
edilir.
(3)
Yabancı ülkelerden gelen veya yabancı ülkelere giden trenler gümrük idaresi bulunan
sınır istasyonlarına geldiğinde, karşılayıcı ve uğurlayıcılarla temas edilmesini
ve eşya alınıp verilmesini önleyecek tedbirler alınır.
(4)
Türkiye Gümrük Bölgesine giren demiryolu taşıtlarının kontrolü bitmeden ya da
gümrük idaresinin izni olmadan trenin vagonlarında ekleme, çıkarma veya
değiştirme yapılamaz. Zorunlu hallerde, gerekli önlemler alınarak, kontrolden
önce bu işlemlerin yapılmasına gümrük idaresince izin verilebilir.
MADDE
72/N – (1) Demiryolu idaresinin yetkili memuru tarafından, sınır gümrüğü
ile diğer gümrüklerde gümrüklenecek eşya veya Türkiye Gümrük Bölgesinden
transit geçirilecek eşyanın yükleme veya taşıma belgeleri ile yolcu ve personel
listesi ilgili gümrük idaresine verilir. Trenin boş gelmesi durumunda, bu husus
yazı ile gümrük idaresine bildirilir.
(2)
Gümrük işlemleri biten trenler hareket edene kadar gözetim altında
bulundurulur.
MADDE
72/O – (1) Demiryolu idaresinin yetkili memuru tarafından verilen
belgelerde çelişki olması ya da şüphe veya ihbar hallerinde, görevli personel
tarafından depolar, yük ve posta vagonlarının tender ve lokomotifleri ile yolcu
vagonları, büfe, lokanta, mutfak ve furgonlarla gerekli görülen yerler kontrol
edilir.
(2)
Kontrolleri ilk sınır istasyonunda yapılmayacak veya tekrar Türkiye Gümrük
Bölgesine girmek üzere yabancı topraklardan geçecek trenlere gümrük personeli
refakat ettirilir.
MADDE
72/Ö – (1) Türkiye Gümrük Bölgesine gelen havayolu taşıtlarının kontrolü
indikleri yetkili gümrük idaresi bulunan havalimanlarında yapılır.
(2)
Havayolu taşıtları, Türkiye Gümrük Bölgesinde ilk inecekleri havalimanında
görevli personel tarafından gözetim altına alınır. Taşıtın taşıma veya yük
belgeleri, yolcu ve personel listeleri ile milli hava taşıtlarına ait kumanya
ve akaryakıt listeleri kontrol edilir. Kumanya ve akaryakıt bulunan yerler
mühür altına alınabilir. Taşıtta başka bir hava limanına boşaltılacak eşya
bulunması halinde, bunlara ait yük veya taşıma belgeleri de incelenir.
(3)
Yurtdışından gelen havayolu taşıtları için işleticisi veya temsilcisi
tarafından EK-10/E’de yer alan Havayolu Beyan Formu (Ek
ibare:RG-22/3/2018-30368) veri işleme tekniği ile doldurularak diğer
belgelerle birlikte (Değişik ibare:RG-22/3/2018-30368) gümrük
idaresine elektronik ortamda beyan edilir. Beyan Formu ile ekindeki yükleme
veya taşıma belgeleri, mürettebat eşya listesi ile kumanya ve yakıt listeleri
gibi belgeler arasında çelişki olması veya ihbar ya da şüphe halinde hava
taşıtı ayrıca kontrol edilebilir.
(4) Yolcu
veya eşya indirmeksizin havalimanında kısa bir süre kalacak hava taşıtları
dışarıdan gözetim altında tutulur.
(5)
Yabancı ülkelerden satın alınarak ilk defa serbest dolaşıma girmek üzere gelen
hava taşıtları, gümrük denetimine tabi herhangi bir eşya bulunup bulunmadığının
tespit edilmesi amacıyla kontrole tabi tutulur.
MADDE
72/P – (1) Yurtdışına giden hava taşıtı, kalkacağı en son havalimanında
kontrol edilir. Bu kontrolden sonra EK-10/E’de yer alan Havayolu Beyan Formu
taşıtın işleticisi veya temsilcisi tarafından (Ek ibare:RG-22/3/2018-30368)
veri işleme tekniği ile elektronik ortamda düzenlenir, varsa mühürler
hareketten evvel sökülür.
(2)
Havayolu Beyan Formu ile ekindeki yükleme veya taşıma belgeleri, mürettebat
eşya listesi ile kumanya ve yakıt listeleri gibi belgeler arasında çelişki
olması veya ihbar ya da şüphe halinde hava taşıtı ayrıca kontrol edilebilir.
(3)
Kontrolün, yolcular hava taşıtına binmeden önce yapılması esastır.
(Ek
bölüm:RG-12/6/2012-28321)
İKİNCİ BÖLÜM
Yolcu
İşlemleri
MADDE
72/R – (1) Hava ve deniz yolu ile gelen ve giden yolcular için yolcu
bildirimi ilgili gümrük idaresine verilir. Yolcu bildirimi veri işleme tekniği
yoluyla yapılır.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
Bilgisayar sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel veya merkezi arıza
hallerinde, yolcu bildiriminin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça
belirlenir.
(3) Hava ve
deniz yolu ile gelen ve giden yolcular için yolcu bildirimi, taşıtın işleticisi
veya temsilcisi tarafından Türkiye Gümrük Bölgesindeki ilk varış limanına
gelmeden veya taşıt limandan ayrılmadan en az iki saat önce, kısa mesafeli
taşımalarda taşıtın hareket ettiği ana kadar verilir.
(4) Yolcu
bildiriminin şekli ve içeriğine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(5)
Yolcular, gemi adamları, diğer taşıt görevlileri ile bunlar dışındaki şahıslar,
taşıtlara geliş ve gidişlerinde ancak gümrük yolcu salonlarından veya gümrük
denetimi altındaki iskele ve yerlerden geçebilirler.
(6)
Gümrük idareleri, yolcuların gümrük denetimine tabi tutulacakları salonlara
kadar veya gümrük denetlemesine tabi tutulmalarını takiben araçlara binene
kadar, diğer kişilerle temas etmelerini ve bu kişilerle eşya alıp vermelerini
önleyecek tedbirleri alırlar.
(Ek
bölüm:RG-12/6/2012-28321)
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Gümrüklü
Sahaların Gözetimi ve İşletmelerin Yükümlülükleri
MADDE
72/S – (1) Gümrüklü sahaların giriş-çıkış noktaları ile görevin
gerektirdiği diğer noktalarda gerek duyulması halinde nöbet yeri ve saha
devriyesi oluşturabilirler. Gümrük muhafaza hizmetleri 24 saat esasına göre
yürütülür.
(2)
Gümrük idareleri; kişi, eşya ve taşıtların gümrük işlemleri tamamlanmadan
gümrüklü yer ve sahalardan çıkmalarını önlemeye yönelik her türlü tedbiri alır.
(3) Gümrüklü
saha, kamera sistemleri dahil her türlü elektronik cihazlarla izleme altında
tutulabilir. İzlemeye ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4)
Gümrüklü sahaya giren ve çıkan kişi ve taşıtların bilgileri, bilgisayar
sisteminde kayda alınır. Bakanlıkça uygun görülmesi ve belirlenen asgari
bilgileri içermesi halinde, kamu kurumları ve işletici kuruluşlar tarafından
sistemde tutulan kayıtlar da kullanılabilir.
(5)
Bilgisayar sisteminin çalışmaması halinde ihbarlı kişi, araç ve firmaların ne
şekilde takip edileceğine yönelik usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE
72/Ş – (1) (Değişik fıkra:RG-22/1/2016-29601) Kanunun 218 inci
maddesinde belirtilen işleticiler;
a) Gümrük
gözetim ve kontrolü işlemlerinin yapılmasını gerçekleştirmek üzere bedelsiz
olarak;
1) Eşya,
yolcu ve araçların fiziki aramasının etkin bir şekilde yapılabileceği kapalı
arama tesisleri ile gümrük muayenesinin yapılabileceği uygun yerlerin teminini,
2) Eşya,
yolcu ve taşıt trafiğine ilişkin olarak kullandıkları otomasyon sistemlerine,
yazılımlara ve CCTV kamera sistemlerine gümrük idaresince erişimin sağlanması
ve/veya bunlardan gümrük idaresince kullanılan sistemlere veri aktarımının
düzenli ve kesintisiz olarak yapılmasını,
3)
Birinci alt bentte belirtilen yer ve tesislerin bakım ve onarımlarının
gerçekleştirilmesi ile ikinci alt bentte belirtilen sistemlerin düzenli olarak
işletilmesi, güncellenmesi ve Bakanlık sistemleriyle uyumlu hale
getirilmesini,
4) 72 ve 72/S
maddelerinde belirtilen gözetim önlemleri ile kişi, eşya ve taşıtların gümrük
işlemleri tamamlanmadan gümrüklü yer ve sahalardan çıkmalarını önlemeye yönelik
gümrük idaresince talep edilen gerekli tedbirlerin alınmasını,
sağlamak,
b) Gümrük
idaresince bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla iletilen veri, mesaj ve
talimatların gereğini yerine getirmek,
c) Aksi
belirtilmedikçe, gümrük idaresince bildirilen ve gizli tutulması istenilen
bilgileri açıklamamak,
ile
yükümlüdürler.
(2) Bu
maddede belirtilen yükümlülüklere ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça
belirlenir.
(3) (Ek:RG-15/5/2013-28648)
Muayene ve kontrol edilecek eşyadan alınacak azami bedellere ilişkin usul
ve esaslar Bakanlıkça belirlenebilir.
MADDE
72/T – (1) Kanunun 33 üncü maddesinde belirtilen yerlerde kişi, eşya ve
taşıtların, radyasyon tespit sistemleri vasıtasıyla radyasyon kontrolleri
yapılır.
(2) Sistemlerin
uyarı vermesi durumunda uyarıya neden olan kişi, eşya veya taşıt sistemden
tekrar geçirilerek, uyarının doğruluğu test edilir. Sistemlerin tekrar uyarı
vermesi durumunda uyarıya neden olan kişi, eşya veya taşıt arındırılmış güvenli
bir alana sevk edilerek, taşınabilir dedektörler vasıtasıyla, gerekli önlemler
alınarak ikinci seviye radyasyon kontrolü yapılır. Alınan radyasyon değerleri
geciktirilmeksizin, EK-10/F’de yer alan Radyasyon Alarmı Bildirim Formu
vasıtasıyla Türkiye Atom Enerjisi Kurumuna bildirilir. İlgili kurumdan gelecek
cevaba göre işlem yapılır.
ÜÇÜNCÜ
KISIM
Eşyanın
Türkiye Gümrük Bölgesine Girmesi ve Gümrüğe Sunulması
Eşya
MADDE 73
– (1) Özel kanunlar veya taraf olduğumuz anlaşmalar ve sözleşmelerle
veya idari düzenlemelerle Türkiye Gümrük Bölgesine girişi yasak edilmiş ve
edilecek olan eşya, (Değişik ibare:RG-7/2/2013-28552) 271 inci
madde saklı kalmak kaydıyla, her ne suretle olursa olsun Türkiye’ye sokulamaz.
(2) Kanun
ve uluslararası anlaşmalar ile kararname, tüzük, yönetmelik veya diğer idari
düzenlemelerde Türkiye Gümrük Bölgesine belirli gümrük kapılarından getirilmesi
öngörülen eşya, yalnızca bu gümrük kapılarından yurda sokulabilir.
(3) Eşya,
Kanunun 39 uncu maddesi çerçevesinde gümrüğe sunulur. Eşyanın gümrüğe
sunulmasında esas alınacak tarih, taşıt aracının gümrük işlemlerinin
yürütüldüğü alanlara girişine ilişkin gümrük veya gümrük muhafaza
yetkililerince tutulan ilk kayıt tarihidir. 61 inci madde ile (Değişik
ibare:RG-2/11/2011-28103) 67 nci maddenin dördüncü fıkrası saklı
kalmak kaydıyla, eşya, gümrüğe sunan kişi tarafından daha önce ibraz olunan
özet beyan ya da gümrük beyannamesi ile ilişkilendirilir ve eşyanın sunulduğu
tarih söz konusu belgelere kaydedilir.
DÖRDÜNCÜ
KISIM
Gümrüğe
Sunulan Eşyanın Boşaltılması
MADDE 74
– (Değişik:RG-2/11/2011-28103)
(1)
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya, gümrük gözetimi altında taşıttan
boşaltılır. Boşaltmaya yetkili deniz, kara ve hava araçlarının sahipleri veya
kaptan, pilot, sürücü veya acentenin yetkili personeli ile (Değişik ibare:RG-31/3/2012-28250)
geçici depolama yeri işletmelerinin yetkili personeli tarafından
eşyanın gümrük memurunun nezaretinde boşaltılmasını müteakip yirmidört saat
içinde boşaltma listesi düzenlenerek gümrük memuru, taşıt sahibi, sürücüsü veya
temsilcisi ile (Değişik ibare:RG-31/3/2012-28250) geçici depolama
yeri işletme personeli tarafından imzalanmak suretiyle gümrük idaresine
ibraz edilir. Üç nüsha olarak düzenlenip gümrük idaresince tasdik edilen bu
listenin bir nüshası gümrük idaresinde kalır. İkinci nüshası eşyayı geçici
depolama yerine teslim edenlere, üçüncü nüshası ise (Değişik
ibare:RG-31/3/2012-28250) işletme personeline verilir. Bu işlem,
gümrük idaresince uygun görülen yerlere alınan eşya için de geçerlidir.
(2)
Boşaltma listesinde eşyanın cinsi, brüt ağırlığı, kapların sayısı, cinsi, markası,
numarası, taşıtın ismi ve sefer numarası gösterilir.
(3) Eşyanın
boşaltmadan önce veya boşaltma sırasında zarar görmüş veya kaplarının kırık
veya bozuk olduğu tespit edilirse bu durum bir tutanakla tespit olunarak
boşaltma listesi ekinde gümrük idaresine sunulur.
(4) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
Boşaltma listesi, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla hazırlanarak geniş
veya yerel alan ağıyla da gümrük idaresine gönderilebilir. Bu şekilde
gönderilen boşaltma listesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 75
– (1) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) Özet beyan ile boşaltma
listeleri karşılaştırılır. Karşılaştırma sonucunda farklılık görülürse buna
ilişkin tutanak düzenlenerek bu tutanak üzerinden özet beyan eksiklik/fazlalık takibatına
geçilir.
(2) Dökme
eşyanın ölçümlerinin draft survey yöntemi ile yapılması durumunda ölçüm
sonuçları boşaltma listelerinin düzenlenmesinde esas alınır.
(3)
Boşaltma listesinde kayıtlı olmadığı halde özet beyanda kayıtlı bulunan eşya
özet beyan eksiğidir. Boşaltma listesinde kayıtlı olduğu halde özet beyanda
kayıtlı olmayan eşya da özet beyan fazlasıdır.
(4) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) Özet beyanda kayıtlı
miktara göre eksik veya fazla çıkan eşya için özet beyanı veren kişiye
bildirimde bulunulur. Özet beyan eksiklik veya fazlalıkları ile ilgili takibat,
elektronik ortamda kayda alınır.
(5)
Havayolu şirketlerince ibraz edilen ve belirli şartları taşıyan özet beyanlarla
ilgili olarak; bir özet beyan eksiği eşyanın başka bir uçakla geldiğinin ya da
bir özet beyan fazlası eşyanın diğer bir özet beyan içeriği eşya olduğunun
bildirilmesi ve bu karışıklığın azami on gün içerisinde gerçekleşmiş olması ve
miktar, sayı, kıymet, marka, gönderici, alıcı ve diğer alametler bakımından
özet beyanda kayıtlı eşya olduğunun tespit edilmesi durumunda özet beyan
eksiklik/fazlalık takibatına geçilmez.
(6)
Demiryolu ile gelen eşyada, kapılarındaki mühürlerin sağlam olması koşuluyla ve
boşaltılan eşyanın yük senetlerine göre eksik veya fazla çıkması ile eksik veya
fazla çıkan kaplarda şüpheli bir durum bulunmaması halinde, açılan eksiklik
veya fazlalık takibatı, Devlet Demiryolları İdaresinin gerekçeli yazısı üzerine
kaldırılır.
(7) (Değişik:
RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) Dökme gelen eşyada ortaya çıkan eksiklik ve
fazlalıklar ile ilgili olarak, Kanunun 237 nci maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu
kararı ile belirlenen farklılıklar için özet beyan eksikliği veya fazlalığı
takibatı yapılmaz. Özet beyan eksikliği veya fazlalığı takibatı gerektiren
durumlar için takibat ve varsa cezaî işlem, eksiklik veya fazlalığın tamamı
için değil, Bakanlar Kurulu kararı ile belirlenen takibat gerektirmeyen
farklılıkları aşan kısmı için uygulanır. Takibata konu olmayan miktar için
herhangi bir cezaî işlem uygulanmaz. Ek-11’de yer alan fire oranları, özet
beyan eksikliği veya fazlalığı takibatlarında dikkate alınmaz.
BEŞİNCİ
KISIM
Gümrüğe
Sunulan Eşyaya Gümrükçe Onaylanmış Bir İşlem veya
Kullanım
Belirlenmesi Zorunluluğu
MADDE 76
– (1) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen ve gümrüğe sunulan
eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasına ilişkin
işlemlerinin Kanunun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen süreler
içinde tamamlanması esastır. Ancak, eşyanın herhangi bir adli veya idari
takibata konu olması halinde bu takibat nedeniyle geçen süreler, eşyanın
gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulması için dış ticaret
mevzuatı ya da sair mevzuat gereğince ibraz edilmesi gereken uygunluk belgesi,
kontrol belgesi, ithal lisansı, izin yazısı, gözetim belgesi, tahlil raporu
gibi belgelerin alınması veya buna ilişkin işlemlerin yerine getirilmesi
sırasında geçen süreler işlem tarihinin başladığı tarihte durdurularak yirmi veya
kırkbeş günlük sürelerin hesaplanmasında göz önünde bulundurulmaz ve işlemin
sonuçlandığı tarihten itibaren kalan süre verilir.
(2)
Eşyanın Kanunun ilgili hükümleri uyarınca tasfiyelik hale gelip gelmediğinin
tespitinde Kanunun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen yirmi ve
kırkbeş günlük süreler ile yukarıda belirtilen süreler re’sen dikkate alınır.
Bu sürelerin gümrükçe bilinmesinin zorunlu olmadığı durumda, eşyanın ilgilisi
tarafından vaktinde bilgi verilmemesi nedeniyle tasfiyelik hale geldiği
düşünülerek düzenlenen tespit ve tahakkuk belgeleri, ihale ilanının
yayımlandığı veya perakende satış ya da tahsis kararının alındığı tarihe kadar
yapılan bir başvuru sonucunda, birinci fıkrada belirtilen işlemlerin başlangıç
ve bitiş tarihleri dikkate alınarak, süreyi durduran sebepler bulunduğunun
anlaşılması durumunda iptal edilir. İhale ilanının yayımlandığı veya perakende
satış ya da tahsis kararının alındığı tarihten itibaren yapılacak süreyi
durduran sebeplerin bulunduğuna ilişkin başvurular değerlendirilmez.
(3)
Kanunun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen süreler ilgilinin
doğrudan veya mutat haberleşme araçları ile kanuni süre veya verilen ek sürenin
bitiminden önce yazılı başvurusu üzerine gümrük müdürlüklerince
uzatılır. Bir ayı aşan süre uzatım taleplerinde, bu talebin gerekçesinin
belirtilmesi şarttır.
(4)
Üçüncü fıkra uyarınca yapılacak süre uzatım taleplerinde,
a)
Kayıtlı Posta Gönderileri yolu (Taahhütlü veya APS) veya Kayıtlı Kargo
Taşımacılığı aracılığı ile yapılacak başvurularda, başvuru dilekçesinin postaya
veya kargoya verildiği tarih,
b)
Kayıtsız Posta yolu ile veya doğrudan doğruya ilgili gümrük idaresine yapılacak
başvurularda, başvuru dilekçesinin gümrük idaresinin kaydına giriş tarihi,
esas
alınır.
ALTINCI
KISIM
Eşyanın
Geçici Depolanması
MADDE 77
– (1) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen serbest dolaşımda olmayan
eşya gümrüğe sunulmasından sonra gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma
tabi tutuluncaya kadar geçici depolanan eşya statüsünde bulunur ve bu şekilde
adlandırılır. Talep halinde ihracat eşyasının da bu kapsamda değerlendirilmesi
mümkündür.
(2) Özet
beyanın eşyanın gümrüğe sunulmasından önce verildiği hallerde, (Mülga ibare:RG-31/3/2012-28250)
(…) Kanunun 46 ncı maddesinde belirtilen süreler eşyanın gümrüğe sunulduğu
tarihten itibaren başlar. (Ek cümle:RG-2/11/2011-28103) (4) Deniz
veya hava taşıtlarının Türkiye Gümrük Bölgesinde birden fazla liman veya
havalimanına uğradığı hallerde, Kanunun 46 ncı maddesinde belirtilen süreler,
taşıt aracının eşyanın boşaltılacağı gümrük idaresine girişine ilişkin gümrük
veya gümrük muhafaza yetkililerince tutulan kayıt tarihinden itibaren başlar.
(3)
Kanunun 35/C maddesine göre giriş gümrük idaresine özet beyan statüsünde gümrük
beyannamesi verildiğinde, eşyanın sunulması ile birlikte beyanname tescil
edilir ve eşya beyan edilen rejimin öngördüğü işlemlere tabi tutulur.
(4) (Değişik:RG-15/5/2013-28648)
Türkiye Gümrük Bölgesindeki bir yerden diğer bir yere transit rejimine tabi
tutularak taşınan serbest dolaşımda olmayan eşya, varış gümrük idaresine
getirildiğinde ve transit rejimi hükümlerine göre gümrük idaresine sunulduğunda
Kanunun 41 ila 50 nci madde hükümleri uygulanır. Bu eşya için varış gümrük
idaresine taşınma şekline göre belirlenecek olan Kanunun 46 ncı maddesinde
belirtilen süreler, eşyanın varış gümrük idaresine sunulduğu tarihten itibaren
başlar ve geçici depolama işlemleri bilgisayar sistemindeki transit beyannamesi
bilgileri üzerinden yürütülür.
MADDE 78
– (1) Eşya, geçici depolama yerlerine buralarda görevli işletme
personelinin sorumluluğu ve gümrük memurlarının gözetimi altında alınır.
(2)
Gümrükçe izin verilen diğer yerlere eşya alınmasının talep edilmesi halinde,
talep sahibinin sorumluluğu ve gümrük idaresinin gözetimi altında bu talep
kabul edilir.
(3)
Gümrük memuru, geçici depolama yerine alınan eşya için kendisine verilen ve
üzerinde özet beyan numarasının yer aldığı boşaltma listesi ile özet beyan
bilgilerini karşılaştırarak geçici depolama yeri giriş işlemlerini onaylar. Bu
onay sonrasında boşaltma listesi ilgili (Değişik ibare:RG-31/3/2012-28250) işletme
personeli tarafından muhafaza edilir. (Ek cümle:RG-30/12/2021-31705)
Havayolu veya denizyolu ile gelen eşyanın, geldiği limanda bulunan geçici
depolama yerine alınmasına ilişkin işletici tarafından elektronik olarak
tutulan ve Bakanlık ile paylaşılan veriler doğrultusunda sistemde geçici depolama
yeri giriş kayıtlarının oluşturulmasına Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar
çerçevesinde izin verilebilir.
(4) (Ek:RG-2/12/2014-29193)
Türkiye Gümrük Bölgesine denizyolu ile getirilen dolu konteynerlerin,
denize iskele bağlantısı olmayan geçici depolama yerlerine alınmasına,
Bakanlıkça belirlenecek zorunlu haller dışında izin verilmez.(29)(38)
(5) (Ek:RG-30/6/2015-29402)17
(Danıştay Onuncu Dairesinin 31/12/2015 tarihli ve E.:2015/3226 sayılı kararı
ile yürütmesi durdurulan fıkra: Türkiye Gümrük Bölgesine havayolu ile
getirilen hızlı kargo eşyası dışındaki eşyanın havaalanı dışında bulunan geçici
depolama yerlerine alınmasına, Bakanlıkça belirlenecek zorunlu haller dışında
izin verilmez.)(39)
MADDE 79
– (1) (Değişik:RG-16/7/2011-27996) (1) Geçici
depolanan eşyanın her türlü dış etken ve müdahalelerden korunmasını sağlayacak
şekilde yapılmış ve taşıtların durduğu, yanaştığı veya indiği yerlerdeki ambar,
depo, ardiye veya hangar gibi yerler geçici depolama yerleridir.
(2) (Değişik fıkra:RG-22/1/2016-29601) Ağır ve havaleli eşyanın
konulmasına mahsus olmak üzere, limanlar gibi gümrük işlemlerinin yapıldığı
yerlerde bulunan geçici depolama yerlerinin mütemmim cüz’ü niteliğindeki açık
alanlar; yolcu eşyasının, yolcu beraberinde getirilip gümrüğe sunulmasından
sonra gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutuluncaya kadar
konulduğu gümrük ambarları ile bu ambarların mütemmim cüz’ü niteliğindeki
ithalat vergilerinden tam muafiyet suretiyle geçici ithal edilen ve yurt dışı
edilmek ya da gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmak üzere
gümrük idarelerince teslim alınan kişisel kullanıma mahsus kara taşıtlarının
konulduğu yerler de geçici depolama yeri addolunur. Yolcu eşyası ve taşıtlar
buralarda üç ay kalabilir. Bu süre, talep halinde mücbir sebep belgesi aranmaksızın
ilgili gümrük müdürlüğünce üç aya kadar uzatılabilir.
(3)
Geçici depolama yerlerinin bulunmadığı mahallere getirilen eşya, duruma uygun
gerekli önlemler alınmak şartıyla, geçici depolanan eşya statüsünde gümrükçe
müsaade edilen yerlere de konulabilir. Bu gibi hallerde, gümrük idarelerince
geçici depolanan eşya için tahakkuk edebilecek gümrük vergileri tutarında eşya
sahibinden teminat istenir.
MADDE 80
– (1) (Değişik:RG-30/4/2011-27920) Yolcu beraberi eşya ambarına
alınan eşya için görevli memur tarafından doldurularak bu memur ve eşya sahibi
tarafından imzalanan ve gümrük idaresinin resmi mührünü taşıyan bir alındı
makbuzu yolcuya verilir. Eşya bu alındıya dayanılarak elektronik ortamda kayda
alınır. Bu kayıtta, yolcunun ismi ve soyadı ile kendisine verilen alındının
numarası da yer alır. Ambar bekleme süresi içerisinde yolcular tarafından
yurtdışına gönderilmek istenilen eşyanın işlemleri alındı makbuzu üzerinden
yürütülür. Yolcu beraberi eşya ambarından eşya çıkarılması işlemleri, geçici
depolama yerlerinden eşya çıkarılması hükümlerine tabidir.
MADDE 81
– (Değişik:RG-12/6/2012-28321)
(1)
Aşağıda belirtilen ve EK-62’de yer alan eşyanın, niteliklerine uygun özel
düzenek ve yapılara sahip geçici depolama yerlerine alınması zorunludur.
a)
Parlayıcı, patlayıcı, yanıcı ve yanmayı artırıcı eşya,
b)
Korunmaları, soğuk hava depolarında olduğu gibi özel tertibat gerektiren eşya.
(2) EK-62’de
yer alan diğer tehlikeli ve zararlı maddeler, eşyanın niteliğine uygun gerekli
tedbirlerin alınması suretiyle geçici depolama yerlerine konulabilir.
(3) Bir
arada bulundukları eşya için ayrı bölümlerde depolansa dahi tehlike ve zarar
doğurabilecek eşya geçici depolama yerlerine alınmaz.
(4)
Birinci fıkrada sayılan eşya, niteliklerine uygun özel tertip ve düzeneğe sahip
geçici depolama yerleri bulunmaması halinde doğrudan 330 uncu maddede
belirtilen ve bu niteliklerine uygun genel veya özel antrepolara alınır.
(5)
Birinci fıkrada sayılan eşyanın, diğer eşyaya zarar vermeyecek şekilde, geçici
depolama yerlerinin ayrı bölümlerine gerekli tedbirler alınmak suretiyle
konulmasına eşyanın niteliği, miktarı, kap ve ambalajları gibi unsurlar dikkate
alınarak ilgili gümrük idaresince izin verilebilir.
MADDE 82
– (1) Kuru veya yaş deri gibi fena koku yayan eşya mümkünse ayrı bir
geçici depolama yerine alınır. Bu mümkün değilse geçici depolama yerinde diğer
eşyaya zarar vermeyecek surette ayrılan bir yere konulur ve işlemlerinin hızla
yapılması yükümlü ve işletici tarafından sağlanır.
MADDE 83
– (1) Sahip veya taşıyıcıları belli olmayan ya da sahip veya
taşıyıcıları tarafından muhafaza altına alınmayan eşya gümrük idaresince geçici
depolama yerlerine veya duruma uygun gerekli önlemler alınmak şartıyla yine
gümrük idaresinin uygun gördüğü yerlere konulabilir.
MADDE 84
– (1) Kırık veya tamire muhtaç kaplar ile dağınık eşya geçici
depolama yerine alınır alınmaz muayene ile görevli memur tarafından, boşaltma
ile ilgili kuruluşun yetkilisi, (Değişik ibare:RG-31/3/2012-28250) işletme
personeli ve geçici depolama yerinden sorumlu gümrük memuru huzurunda
muayene edilerek bu eşyanın durumu bir tutanakla saptanır.
(2) Eşya
geçici depolama yerine alındıktan sonra hasara uğrarsa rezerve yerine
kaldırılarak yukarıda yazılı işlemlerin yapılabilmesi için durum vakit
geçirilmeden gümrük idaresine bildirilir.
(3) (Değişik:RG-31/3/2012-28250)
Rezerveli eşya bu husustaki tutanağın düzenlenmesinden sonra işletme
personeli ve gümrük memurları tarafından geçici depolama yerinde ayrılmış
kapalı ve muhafazalı rezerve yerine konulur. Bu yerler işletme personeli ve
gümrük memurları tarafından çift kilit altında bulundurulur.
(4)
Altın, gümüş ve platin gibi kıymetli madenlerden yapılmış her türlü eşya ile
mücevherat, antika, müze ve sanat eşyası da rezerve yerine konulur ve
üzerlerine zarar vermeyecek şekilde mühür tatbik edilir. Söz konusu eşyanın
özellikleri boşaltma listesinde ayrıntılı bir şekilde gösterilir.
MADDE 85
– (Değişik:RG-7/10/2016-29850)
(1) Kaçak
zannı ile el konularak kaçak eşya ambarı, yoksa sırasıyla genel antrepo, geçici
depolama yerleri veya gümrük idaresince uygun görülen yerlere konulan eşyanın
mahkemesince sahiplerine iadesine karar verilmesi halinde, kararın
kesinleşmesini müteakip, eşya sahibine veya temsilcisine yapılacak tebligat
tarihinden itibaren, bu eşya geçici depolanan eşya statüsüne tabi tutulur. Bu
eşya; serbest dolaşımda bulunmuyorsa otuz gün içinde gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanım tayin edilerek buna ilişkin işlemler tamamlanır; serbest
dolaşımda bulunuyorsa kararın kesinleşmesini müteakip ilgilisine yapılacak
tebligat tarihinden itibaren otuz gün içinde teslim alınır. Bu süreler
içerisinde işlemleri yapılmayan eşya tasfiye edilir.
MADDE 86
– (1) Geçici depolanan eşya, sahipleri veya bunların temsilcileri
tarafından verilen usulüne uygun beyanname ile gümrükçe onaylanmış bir işlem
veya kullanıma tabi tutulur.
(2) (Değişik
cümle:RG-22/1/2016-29601) Kanunun 46 ncı ve 48 inci maddeleri ile bu Yönetmeliğin
76 ncı ve 79 uncu maddelerinde belirtilen süreler içerisinde gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanım belirlenerek buna ilişkin işlemlere
başlanmayan eşya ile kişisel kullanıma mahsus kara taşıtları hakkında herhangi
bir adli veya idari takibat olmaması halinde tasfiye hükümleri uygulanır.
Gümrük idareleri, bu tür eşyayı durumu belirleninceye kadar eşya sahibinin risk
ve hesabına gümrüğün denetimindeki uygun göreceği bir yere sevk edebilir veya
söz konusu eşya sahipleri hesabına geçici depolama yeri işleticisince antrepoya
kaldırılabilir. Bu tür işlemlerin yapılması sırasında eşya hakkında tasfiye
hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
(3) (Ek:
RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) Kara hudut kapılarında, gümrüklü sahaya giriş
tarihinden itibaren Kanunun 46 ncı maddesi ve bu Yönetmeliğin 76 ncı maddesinde
belirtilen süreler içerisinde gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım
belirlenerek buna ilişkin işlemlere başlanmayan taşıtlar hakkında ikinci fıkra
hükümleri uygulanır.
MADDE 87
– (1) Kanunun 41 inci maddesi uyarınca gümrük idareleri, eşyanın gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasından önce ilgili ve yetkili
kişilerin talebi üzerine eşyadan numune alınmasına veya eşyanın incelenmesine
izin verebilir.
(2)
Talep, elektronik yolla yapılır. İlgili ve yetkili kişilerce imzalanır ve
gümrük idaresine verilir. Talep, aşağıdaki bilgileri içerir:
a)
Başvuru sahibinin adı ve adresi,
b)
Eşyanın bulunduğu yer,
c) Önceki
beyana ilişkin aşağıdaki bilgilerden biri,
1) Özet
beyan,
2) Önceki
gümrük rejimine ilişkin beyanname,
3) Taşıma
şekli,
ç)
Eşyanın tanımlanması için gerekli diğer bilgiler.
(3)
Gümrük idareleri kararlarını ilgili ve yetkili kişilere bildirir. Talebin
eşyadan numune alınmasına ilişkin olması halinde, kararda numune olarak
alınacak eşya miktarı belirtilir.
(4)
Eşyanın incelenmesi ve eşyadan numune alınması ile ilgili işlemler gümrük
idarelerinin gözetimi altında gerçekleştirilir. Eşyanın incelenmesi, numune
alınması, tahlile ve ekspertize tabi tutulması ile ilgili sorumluluk ve
masraflar yükümlüye aittir. İlgili kurumların yapacağı kontroller kapsamında
eşyadan numune alınmasının gerekli olması durumunda, numune ilgili kurumun
temsilcileri tarafından alınır.
(5)
Alınan numuneler gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulur.
Ancak numunenin telef olması veya telafi edilemez kaybı durumunda, gümrük
yükümlülüğünün doğmamış olduğu kabul edilir.
(6)
Serbest dolaşımda olmayan eşyadan inceleme sonrası ortaya çıkan atık veya
artıklar gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulur.
MADDE 88
– (1) Geçici depolama yerlerinde bulunan eşya, beyana uygun olup olmadığının
tespiti açısından veya gerekli görülen herhangi bir zamanda muayene ile görevli
memurlar tarafından muayene edilir. Gerek görülmesi halinde muayenede, eşya
sahibi veya temsilcisinin veya (Değişik ibare:RG-31/3/2012-28250) geçici
depolama yeri personelinin bulunması da istenebilir.
MADDE 89
– (1) Rezerveli eşya ile kaplarının muhteviyatı noksan çıkmış veya
hasara uğramış eşyanın, gümrük idaresinin izni ile geçici depolama yerinde 88
inci maddede belirtilen memurların huzurunda sigorta uzmanları tarafından
ekspertizi yapılabilir.
MADDE 90
– (1) Geçici depolanan eşya; görünüş ve teknik özelliklerinin
değiştirilmemesi koşuluyla aynı durumda muhafazalarını sağlamak üzere, gümrük
idaresinin izni ve denetlemesi altında, geçici depolama yerlerinde bulunan
diğer eşyaya zarar vermeyecek şekilde kaplarının tamiri veya
sağlamlaştırılması, kaplarının yenilenmesi, havalandırılması,
kalburlanması gibi elleçleme faaliyetlerine tabi tutulabilir. Bu işlerin
yapılabilmesi için geçici depolama yerlerinde gerekirse ayrı bir bölüm tahsis
edilir.
MADDE 91
– (1) Elleçleme başvurusu ilgili gümrük idaresine yapılır. İşlemlerin,
eşyanın aynı durumda muhafazasını sağlamaya yönelik olduğunun anlaşılması
halinde izin verilir.
MADDE 92
– (1) Muayene ile görevli memurlar tarafından tahlile, ölçü ve ayar
muayenesine, bilirkişilere veya bunlara benzer sair yerlere gönderilmesine
karar verilmesi nedeniyle geçici depolama yerlerinden geçici olarak çıkarılacak
eşya hakkında gümrük memuru tarafından bir tutanak düzenlenir ve eşyanın geri
gelip gelmediğini takip etmek için bu tutanak geçici depolama yerinde alıkonulur.
(2) Eşyanın ayniyatını tespit için gümrük tarife istatistik pozisyonu
ve miktarı bu tutanakta gösterilir. Gerek görülürse eşya mühür altına
alınabilir.
(3) Eşya,
geçici depolama yerinde kalacak tutanak üzerine sahipleri veya temsilcilerinden
ve refakat edecek gümrük memurundan imza alınarak memur gözetiminde gideceği
yere yollanır.
MADDE 93
– (1) Geçici depolama yerlerinden geçici çıkarılacak;
a) Geri
getirilmesi zamana bağlı, külfetli veya masraflı görülen,
b) Geçici
olarak gönderildiği yerde tahlil, muayene veya kontrolü yapıldıktan veya
gerekli işlemlere tabi tutulduktan sonra sahiplerince geri getirilmeden
çekilmek istenen,
eşya, tahlil,
muayene veya kontrolü yapılmak üzere ilgili kuruluşa gümrük memuru refakatinde
sevk edilir.
(2) Bu eşya hakkında, geçici depolama yerinden geçici olarak
çıkarılan eşyaya ait hükümler uygulanır. Muayene, kontrol veya tahlilinin uygun
bir netice verdiğinin ilgili kuruluş tarafından yazılı olarak gümrüğe
bildirilmesi üzerine eşya ile ilgili olarak kesin çıkış işlemleri uygulanır.
MADDE 94-
(Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-25/5/2022-31846) (Danıştay Onuncu Dairesinin 30/4/2026
tarihli ve E.:2022/4230; K.:2026/2657 sayılı kararı ile iptal madde;
(1)
Gümrük işlemleri bitirilen ve gümrük işlemlerinin sistem üzerinde
tamamlandığının anlaşılması üzerine bilgisayar sisteminde çıkış onayı verilen
eşya; 130 uncu madde hükümleri çerçevesinde eşya sahibi, temsilcisi veya eşya
sahibinin bu kapsamda vekalet verdiği diğer kişi tarafından geçici depolama yerinden
çıkarılabilir.)
MADDE 95
– (1) Gümrüğün izni ile muayenesi yerinde yapılacak yolcu, kişisel
eşya ve ev eşyası ile diğer eşya hakkında sahiplerince verilecek dilekçeler
gümrük idare amiri tarafından geçici depolama yerinde muayene ile görevli
memura havale olunur.
(2) Bunun
üzerine, (Değişik ibare:RG-31/3/2012-28250) işletme personeli
kendisine yapılan bildirim doğrultusunda kesin çıkış işlemini yapmakla beraber,
eşya sahibi veya temsilcisinin imzasından başka eşyaya eşlik edecek gümrük
memuru ve muayene ile görevli memurdan geçici depolama yeri defterine imza
alır.
(3)
Gümrük vergisine tabi olan ve muayenesi yerinde yapılacak eşyanın vergileri
gümrük idaresi tarafından eşya sahibinin beyanına göre teminata bağlanabilir.
MADDE 96 – (başlığıyla birlikte
değişik:RG-31/3/2010-27538)
(1) Başka bir gümrük idaresi denetimindeki geçici depolama yerine
veya antrepoya nakli istenen eşya, transit rejimi hükümlerine göre taşınır.
(2) (Değişik fıkra:RG-22/1/2016-29601) 333 üncü maddenin
birinci, ikinci ve beşinci fıkra hükümleri aynı zamanda geçici depolama
işlemlerinde de uygulanır. Eşyanın devri ile birlikte gümrük vergileri ile para
cezaları da dâhil olmak üzere eşya ile ilgili hukuki sorumluluklar devralana
geçer.
MADDE 97
– (1) 79 uncu maddenin üçüncü fıkrası uyarınca geçici depolama
yerlerinin bulunmadığı yerlere getirilen eşyanın konulduğu yerlerin geçici
depolama yeri olarak kabul edilebilmesi için; eşyanın hacim ve ağırlık
itibariyle geçici depolama yeri bulunan bir gümrük idaresine sevkinin masraflı
veya külfetli olması ya da eşyanın hacim ve ağırlık itibariyle mevcut geçici
depolama yerine konulmasının mümkün olmaması gerekir.
(2)
Eşyanın konulacağı yerin ilgili gümrük idaresince oluşturulacak heyet
tarafından görülmesi ve görgü tutanağına bağlanarak başmüdürlüğe (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) intikal ettirilmesi sağlanır.
(3)
Gümrük idarelerince;
a)
Transite konu eşyaya ilişkin ithalde alınan gümrük vergileri ve fon tutarlarına
karşılık olarak teminat alınması,
b) İthal
konusu eşyanın ithalat vergileri ile fon tutarının (Mülga
ibare:RG-1/4/2020-31086) (…) teminata bağlanması, gümrük
vergileri ile fondan muaf olan eşya için teminat yerine taahhütname alınması,
c) Geçici
depolama yeri olarak kabul edilen yerlerin eşyanın muhafazasına elverişli
olması, gümrüğün kayıt, kilit ve denetimi altında bulundurulması ve sürekli
izlenmesi,
ç)
Yukarıda belirtilen şartlarla geçici depolama yeri olarak kabul edilen yerlere
konulan eşyanın sahiplerinin, her ne sebeple ve suretle olursa olsun eşyanın konulduğu
yerde meydana gelen zayiat ve firelerle, çalınma, yanma, kaybolma, bozulma veya
değiştirme gibi eşyanın miktarına veya niteliğine tesir eden hallerden ve
eşyanın bulunduğu yerlerden gümrüğün bilgisi dışında çıkarılmasından ve
kullanılmasından dolayı gümrüğe karşı sorumlu tutulmaları,
d)
Zayiat, fire, çalınma, kaybolma, bozulma veya değiştirme gibi nedenlerle
etkilenen eşyanın vergi ve cezalarının, alınan teminattan mahsup veya doğrudan
doğruya tahsil edilmek suretiyle kendilerinden alınacağı ve duruma göre idari
veya (Değişik ibare:RG-23/5/2011-27942) kaçakçılıkla mücadele
mevzuatına göre işlem yapılacağının ilgililere duyurulması ve bu hususlara
riayet edileceğine dair taahhütname alınması,
e) 492
sayılı Harçlar Kanunu uyarınca açma ve işletme harçlarının usulüne uygun olarak
tahsil edilmesi (Bir defada getirilmeyen komple tesise ait olan ya da değişik
zamanlarda getirilerek bir beyanname ile ithal edilecek eşyanın konulduğu
geçici depolama yerlerinden bir defaya mahsus açma ve işletme harcının tahsil
edilmesi),
suretiyle
işlem tesis edilir.
(4)
Geçici depolama yeri olarak kabul edilen yerlere konulan eşyanın ithalini
müteakip bu yerlerin geçici depolama yeri statüsü sona erer.
YEDİNCİ
KISIM
Diğer
Hükümler
MADDE 98
– (1) Gümrüğe sunulan eşyanın gümrük beyanında bulunulmadan önce
herhangi bir kaza sonucu ya da elde olmayan nedenlerle tamamen veya kısmen
hasara uğraması, harap olması, bozulması gibi nedenlerle bir arada bulunduğu
eşya veya çevreye zarar verir hale gelmesi veya tehlike arz etmesi halinde,
gümrük idaresi bu eşyayı sahibine veya gümrük beyanında bulunacak kişiye haber
vermeden re’sen imha ettirebilir. Yapılan işler sonucundan eşya sahibine yazılı
bilgi verilir ve eşyanın imhasına ilişkin varsa yapılmış olan masraflar
sahibinden tahsil edilir.
(2)
Eşyanın bir kısmının imha edilmesi halinde, kalan kısmı için sahibine yapılacak
yazılı bildirim sonucundaki talep doğrultusunda işlem yapılır.
(3)
Eşyanın yukarıda belirtildiği şekilde imhası gümrük idare amiri veya
görevlendireceği amir veya memur başkanlığında en az üç kişiden oluşan bir
komisyon tarafından karara bağlanır ve imha işlemleri bu komisyon tarafından
sonuçlandırılır. İmha kararının alınması ve imha sonuçları komisyon tarafından
tutanağa bağlanır.
MADDE
98/A – (Ek:RG-30/4/2011-27920)
(1)
Geçici depolama yerleri ile gümrük antrepolarında bulunan ve henüz gümrük işlemleri
bitirilmemiş eşyanın cebr-i icra yoluyla satılması halinde, eşyanın tabi
tutulacağı rejime ilişkin gümrük, dış ticaret ve sair mevzuattan kaynaklanan
tüm yükümlülükler eşyayı satın alan kişi tarafından yerine getirilir. Bu
yükümlülükler yerine getirilmeden eşyanın cebr-i icra kararına istinaden teslim
alınmasına izin verilmez.
DÖRDÜNCÜ KİTAP
Gümrükçe
Onaylanmış İşlem veya Kullanım
BİRİNCİ
KISIM
Genel
Hükümler
MADDE 99
– (1) Başmüdürlüklerce Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası
kapsamına girdiğine karar verilen eşyanın üzerlerinde veya iç ve dış
ambalajlarında yer alan ve üretildiği ülkeden başka bir ülke ürünü olduğunu
gösteren veya böyle bir izlenim uyandıran isim, simge, ibare ya da etiketlerin
sökme, kazıma, silme, kesme ve sair yöntemlerle eşyanın veya ambalajının
üzerinden kaldırılmasıyla veya gerçek menşe ülkesini gösteren ibarelerin
eklenmesiyle sınırlı olan elleçleme işlemleri, eşyanın zarar görmemesi ve asli
niteliklerinin değiştirilmemesi koşuluyla yapılabilir.
(2) Bu
madde kapsamına giren elleçleme faaliyetlerine, yazılı talep üzerine gümrük
idarelerince izin verilir. İzin başvurusunda eşyaya ilişkin yapılacak elleçleme
faaliyetinin niteliği ve amacının belirtilmesi gerekir.
İKİNCİ
KISIM
Fikri ve
Sınai Hakların Korunması
MADDE 100
– (1) Bu kısımda geçen;
a) Fikri
ve sınai hakları ihlal eder nitelikteki eşya: 5846 sayılı Fikir ve Sanat
Eserleri Kanunu, 5147 sayılı Entegre Devre Topografyalarının Korunması Hakkında
Kanun, 5042 sayılı Yeni Bitki Çeşitleri Üzerinde Islahçı Haklarının Korunmasına
İlişkin Kanun, 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde
Kararname, 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun
Hükmünde Kararname, 555 sayılı Coğrafi İşaretlerin Korunması Hakkında Kanun
Hükmünde Kararname, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde
Kararname ve fikri ve sınai hakların korunması mevzuatına göre korunması
gereken hakları düzenleyen diğer mevzuat ile korunan hakları ihlal eder
nitelikteki eşyayı,
b) Hak
sahibi:
1) Fikri
ve sınai hakların korunması mevzuatına göre korunması gereken haklara sahip
olan kişiyi,
2)
Birinci alt bentte sayılan fikri ve sınai hakları kullanmak için yetki verilen
kişi veya temsilcisi ile hak sahibinin temsilcisini,
c) Sahte
eşya:
1)
Ambalajı da dahil olmak üzere, yetkisiz olarak hak sahibinin aynı tip eşya için
geçerli tescilli markası ile aynı ticari markayı veya esas yönleri itibariyle
bu ticari markadan ayırt edilemeyen bir ticari markayı taşıyan ve bu yolla
fikri ve sınai hakların korunması mevzuatına göre güvence altına alınan hakkı
ihlal eder nitelikteki eşyayı,
2) Sahte
eşyayla birlikte veya ayrı olarak birinci alt bentte belirtilen eşya ile aynı
koşullarda gümrüğe sunulan logo, etiket, stiker, broşür, kullanım kılavuzu,
garanti belgesi gibi her türlü marka simgesini,
3)
Birinci alt bentte belirtilen eşya ile aynı koşullarda ve sahte eşyadan ayrı
olarak gümrüğe sunulan, sahte eşyanın markalarını taşıyan ambalaj
malzemelerini,
ç) Korsan
eşya: 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümlerine göre tescil
edilmiş , telif hakkı veya bağlantılı haklar veya tasarım hakkına konu eşyanın
hak sahibinin veya bu hak sahibi tarafından üretim yapılan ülkede yetkilendirilen
kişinin rızası dışında kopyalanan veya bu kopyaları içeren eşyayı,
ifade
eder.
(2) Fikri
ve sınai hakları ihlal eder nitelikteki eşyayı üretmek amacıyla özellikle tasarlanan
veya uyarlanan ve kullanılması halinde hak sahibinin fikri ve sınai hakların
korunması mevzuatına göre güvence altına alınan hakkının ihlal edilmesine sebep
olacak kalıp ve matrisler de birinci fıkrada sayılan eşya olarak kabul edilir.
MADDE 101
– (1) Gümrük idareleri, Türkiye Gümrük Bölgesinde taşıt değiştiren
eşya da dahil olmak üzere gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma konu,
fikri ve sınai hakları ihlal ettiğinden şüphe edilen veya bu hakları ihlal eder
nitelikteki eşya ile ilgili olarak 102 ila 104 üncü madde hükümlerine göre
işlem yapar.
(2) Hak
sahibinin izni ile ticari markaya sahip olmuş, patent veya faydalı model
hakları, telif veya bağlantılı haklar, tasarım hakları, entegre devre
topografyası hakkı, yeni bitki çeşitlerine ait ıslahçı hakkı veya coğrafi
işaret hakkı ile korunmuş ve hak sahibinin izni ile üretilmiş eşyanın hak
sahibinin rızası dışında birinci fıkrada belirtilen durumlardan birine tabi
olması veya hak sahibinin onayladığından farklı koşullarda üretilmesi veya
başka koşullarda 107 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilenden farklı bir
fikri ve sınai hak ile korunması halinde söz konusu eşya bu madde hükümleri
kapsamı dışında tutulur.
MADDE 102
– (1) (Değişik:RG-2/12/2010-27773) Gümrük idaresince Kanunun
57 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca re’sen alıkonulan veya
gümrük işlemleri durdurulan eşya için, 103 üncü madde uyarınca başvuruda
bulunmak üzere hak sahibine; ayrıca beyan sahibi veya eşyayı elinde bulundurana
alıkoyma veya durdurma işlemini takip eden ilk iş günü içerisinde bildirimde
bulunulur.
(2)
Gümrük idareleri, hak sahibine olası hak ihlaline ilişkin tebliğde bulunmadan
önce eşyanın fikri ve sınai haklarını ihlal eder nitelikte olduğuna dair şüphe
duyulan hususları desteklemek amacıyla hak sahibinden gerekli gördüğü bilgi ve
belgeleri talep edebilir. Bu aşamada, hak sahibine eşyanın miktarı ve niteliği
dışındaki bilgiler açıklanmaz.
MADDE 103
– (1) Fikri ve sınai hakları ihlal eder nitelikteki eşyanın
alıkonulması veya gümrük işlemlerinin durdurulması talebi ek-13’te yer alan
Fikri ve Sınai Hakların İhlali İle İlgili Olarak Gümrük İdaresinin Harekete
Geçmesine İlişkin Başvuru Formu ile elektronik olarak gümrük idaresine yapılır.
Başvurular elektronik veri değişimi sistemi aracılığı ile de yapılabilir.
Ayrıca hak sahibinin yurtdışında yerleşik olması halinde 100 ila 111 inci
maddeler kapsamındaki işlemler, ancak Türkiye’de yerleşik temsilcisi
aracılığıyla yapılabilir.
(2)
Başvurularda, söz konusu eşyanın gümrük idaresince tanınmasına imkan verecek
şekilde;
a)
Eşyanın tam ve ayrıntılı teknik tanımı,
b) Hak
sahibince sahteciliğin tür ve şekline ilişkin olarak verilebilecek her türlü
bilgi,
c) Hak
sahibince belirlenen irtibat sağlayacak kişinin isim ve adres bilgisi,
bulunması
zorunludur.
(3) (Değişik:RG-2/12/2010-27773)
Bu madde uyarınca yapılacak başvurulara, başvuru sahibinin söz konusu eşya
ile ilgili olarak hak sahibi olduğunu ve hakkın Türkiye’de tescil edildiğini
kanıtlayan bir belgenin de eklenmesi gerekir.
(4)
Başvuru sırasında, bilindiği takdirde, hak sahiplerince;
a)
Orijinal eşyanın başvurunun yapıldığı ülkenin piyasasındaki vergi öncesi
kıymeti,
b)
Eşyanın gönderildiği veya gönderilmesi planlanan yer,
c)
Sevkiyata veya ambalaja ilişkin ayrıntılar,
ç)
Planlanmış olan varış veya yola çıkış tarihi,
d)
Taşıyıcı firma ve taşımada kullanılan araca ilişkin bilgi,
e)
İthalatçı, ihracatçı veya eşyanın zilyedine ilişkin bilgiler,
f)
Eşyanın üretildiği ülke veya ülkeler ve eşya sevkiyatında kullanılan
güzergahlar,
g)
Orijinal eşya ile bu eşyaya ilişkin hakları ihlal ettiğinden şüphe edilen eşya
arasındaki teknik farklılıklar,
bildirilir.
(5)
Ayrıca, başvuruda belirtilen fikri ve sınai hakkın niteliğine mahsus olarak
ayrıntılı bilgi istenilebilir.
(6) Hak
sahibi, başvuru dilekçesinde, gümrük idaresinin harekete geçmesini istediği
sürenin uzunluğunu tam olarak belirtmelidir. Ancak bu süre bir yılı geçemez.
Sürenin başlangıcında başvuru dilekçesinin gümrük idaresinin kaydına girdiği
tarih esas alınır. Başvuru dilekçeleri ile ikinci fıkrada belirtilen zorunlu
bilgilerden herhangi birini içermeyen dilekçeler işleme konulmaz. Başvuru,
içeriğinde bulunması gerekli unsurlar eksiksiz olarak tamamlandığında
yenilenebilir.
(7) Başvurunun
yapıldığı tarihten itibaren otuz iş günü içinde başvuru incelenerek sonucu
başvuru sahibine bildirilir.
(8)
Başvurunun kabul edilmesi halinde, gümrük idaresi söz konusu kararın ne kadar
süre ile geçerli olduğunu da açıkça belirtir. Bu süre hak sahibinin başvurusu
ile uzatılabilir. Sürelerle ilgili olarak altıncı fıkra hükümleri geçerlidir.
(9)
Gümrük idaresi tarafından başvurunun kabul edilmemesi halinde, söz konusu karar
gerekçeleri belirtilmek ve Kanunun 242 nci maddesine istinaden itiraz yolu açık
olmak suretiyle hak sahibine bildirilir.
(10)
Başvurunun işleme konulması sırasında ortaya çıkan idari masrafların hak
sahibince karşılanması talep edilemez. Ancak, eşyanın fikri ve sınai
hakların korunmasına ilişkin mevzuat hükümlerini ihlal eder nitelikte
olduğunun tespiti amacıyla gerçekleştirilen tahlil ve ekspertiz ücretleri ile
fazla mesai ücretleri hak sahibi veya temsilcisi tarafından karşılanır.
(11) 105
inci maddede belirtilen işlemlere hak sahibinin kendi tasarrufu veya ihmali ile
devam edilememesi veya söz konusu eşyanın fikri ve sınai haklarını ihlal eder
nitelikte olmadığının tespit edilmesi halinde, 101 inci maddenin birinci fıkrası
uyarınca gümrük işlemlerini gerçekleştiren kişilere karşı sorumluluğu kabul
ettiğine dair elektronik beyanı da başvuruya eklenir. Bu beyanda hak sahibi 104
ve 105 inci maddelerde belirtilen eşyanın gümrük gözetimi altında tutulmasına
ilişkin tüm masrafları üstlendiğini belirtmelidir.
(12) Eşya
üzerindeki fikri ve sınai hakların korunması mevzuatına göre güvence altına
alınan hakkın sona ermesi veya süresinin bitmesi hallerinde, durumun hak
sahibi tarafından gümrük idaresine bildirilmesi zorunludur. Ayrıca, bu madde
kapsamında gümrük idaresine verilen yanlış veya eksik bilgilerden ya da mevcut
verilerin güncellenmemesinden dolayı ortaya çıkabilecek yanlış uygulamalardan
hak sahibi sorumludur.
MADDE 104
– (1) Hak sahibinin başvurusu üzerine, 101 inci maddenin birinci
fıkrası uyarınca gümrük işlemlerine tabi eşyanın fikri ve sınai hakları ihlal
eder nitelikteki eşya tanımına uyması halinde gümrük idaresi eşyanın gümrük
işlemlerini durdurur veya eşyayı alıkoyar.
(2)
Gümrük idaresi hak sahibi veya temsilcisi ile beyan sahibi veya Kanunun 37 nci
maddesine göre eşyanın zilyedine eşyanın alıkonulduğunu veya gümrük
işlemlerinin durdurulduğunu takip eden ilk iş günü içerisinde bildirir. Gizli
nitelikte ve mesleki sır kapsamında olan bilgiler ile ticari ve endüstriyel (Değişik
ibare:RG-2/12/2010-27773) sır niteliğindeki bilgiler hariç olmak
üzere, alıcı, gönderici, beyan sahibi ve eşyanın zilyedine ilişkin isim ve
adres bilgileri ile söz konusu eşyanın menşe ve kaynak ülkesi, gibi bilgiler
yetkili yargı merciine müracaatta kullanılmak amacıyla talepte bulunan hak
sahibine verilir.
(3)
Gümrük idaresi, 101 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca gümrük işlemlerinden
herhangi birinde yer alan kişilerin ve başvuru sahibinin gümrük işlemleri
durdurulan veya alıkonulan eşyayı kontrol etmesine izin verir ve hak sahibinin
talebi üzerine eşyanın muayenesi sırasında sadece tahlil edilmek ve sonraki
işlemleri kolaylaştırmak amacıyla hak sahibine teslim etmek için söz konusu
eşyadan numune alabilir. 101 inci maddede yer alan şartlara uygun olarak alınan
numuneler tahlilin sonuçlanmasının ardından ve eşyanın gümrük işlemlerinin
tamamlanmasından önce gümrük idaresine geri gönderilir. Numunelere ilişkin her
türlü tahlil hak sahibinin sorumluluğu altında gerçekleştirilir.
MADDE 105
– (1) Gümrük idaresince 101 inci maddenin birinci fıkrası
uyarınca gümrük işlemleri sırasında fikri ve sınai bir hakkı ihlal ettiğinden
şüphe edilen eşya Kanunun 53 üncü maddesine istinaden mahkemede dava
açılmaksızın veya mahkeme kararı beklenmeksizin bu maddede belirtilen usul ve
esaslar çerçevesinde imha edilebilir.
(2) İmha
işlemi, gümrük idaresince eşyanın gümrük işlemlerinin durdurulduğunun veya
alıkonulduğunun tebliğ edilmesini takip eden on iş günü, bozulabilir eşya için
ise üç iş günü içerisinde, hak sahibi tarafından;
a)
Eşyanın 100 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer
alan fikri ve sınai hakları ihlal eder nitelikteki eşya tanımına uyduğuna
ilişkin olarak hazırlanmış ve fikri ve sınai hakları ihlal eden unsurlarına
detaylı şekilde yer veren bir dilekçenin,
b)
Eşyanın imha edilmek üzere gümrüğe terk edildiğine ilişkin eşya sahibi veya eşya
sahibince yetkilendirilen ve bu konuda resmi makamlarca onaylanmış bir belge
ibraz eden beyan sahibi tarafından verilmiş bir muvafakatnamenin,
gümrük
idaresine ibraz edilmesi ve bu süreler içerisinde eşya sahibi veya beyan sahibi
tarafından itiraz edilmemesi halinde uygulanır. Gümrük idaresinin kabul etmesi
şartı ile eşyanın imha edilmek üzere gümrüğe terk edildiğine ilişkin olarak
hazırlanan muvafakatname beyan sahibi veya eşya sahibince doğrudan gümrük
idaresine ibraz edilebilir. On işgünlük süre haklı bir mazeretin bulunması
halinde on işgünü daha uzatılabilir.
(3) İmha
işlemi, gümrük idaresinin gözetimi ve hak sahibinin sorumluluğu altında
gerçekleştirilir. İmha ile ilgili tüm masraflar hak sahibinden alınır. İmha
sırasında eşyadan gümrük idaresince numune alınır.
(4) Beyan
sahibi, eşyanın zilyedi veya eşya sahibinin fikri ve sınai hakları ihlal
ettiğinden şüphelenilen eşyanın mahkeme kararı olmaksızın imha edilmesine karşı
çıkması durumunda 107 inci madde hükümleri uygulanır.
MADDE 106
– (1) İşlemleri durdurulan veya alıkonulan eşyaya ilişkin olarak
gümrük idaresinden temin edilen 104 üncü maddenin ikinci fıkrasında sayılan
bilgiler hak sahibince sadece 105 ila 107 inci maddelerde belirtilen amaçlar
için kullanılır. Bilginin bu amaçlar dışında kullanıldığının tespit edilmesi
halinde geri kalan başvuru geçerlilik süresi boyunca hak sahibinin başvurusu
askıya alınabilir. Bu maddenin tekrar ihlali halinde talebin yenilenmesi
reddedilebilir.
MADDE 107
– (1) 104 üncü maddeye istinaden hak sahibinin başvurusu üzerine
gümrük idaresince, eşyanın gümrük işlemlerinin durdurulması veya alıkonulmasına
ilişkin alınan kararın hak sahibine belgegeçer ile veya ilgili idarenin
elektronik posta adresinden yapılacak bildirimden itibaren veya 102 nci maddeye
istinaden res’en gümrük işlemleri durdurulan veya alıkonulan eşyaya ilişkin
olarak da hak sahibinin başvuru tarihinden itibaren on iş günü içinde, hak
sahibinin; yetkili mahkemede dava açması ve ihtiyati tedbir kararı alması veya
yetkili mahkeme dışında bir mahkemeden ihtiyati tedbir kararı alması ve ihtiyati
tedbir kararının alındığı tarihten itibaren on gün içinde yetkili mahkemede
dava açması ve bu durumu gösterir bir belgenin gümrük idaresine ibrazı gerekir.
Haklı bir mazeretin bulunması halinde gümrük idaresi bu süreyi en fazla on iş
gününe kadar uzatabilir.
(2)
Bozulabilir eşyada birinci fıkrada belirtilen süre üç iş günüdür ve bu süre
uzatılamaz.
(3)
Birinci fıkra uyarınca işlem yapılmaması veya 105 inci maddede yer alan usul
çerçevesinde anlaşma sağlanamaması halinde eşya hakkında beyan sahibinin talepte
bulunduğu gümrük rejimi hükümlerine göre işlem yapılır.
MADDE 108
– (1) Bir tasarım hakkını, patenti, ek koruma sertifikasını veya
bitki çeşitliliği hakkını ihlal ettiğinden şüphe edilmesi nedeniyle el konulan
veya gümrük işlemleri durdurulan eşya;
a) Söz konusu eşya hakkında fikri mülkiyet hakkını ihlal ettiğinin
tespitini teminen yasal prosedürün başlatıldığına ilişkin olarak durdurma
kararını alan gümrük idaresine bildirimde bulunulmuş olması,
b) Yargı mercilerinin on işgünü süre içerisinde ihtiyati tedbir
kararı vermemiş olması,
c) Eşyanın tüm gümrük işlemlerinin tamamlanmış olması,
halinde
beyan eden, eşya sahibi, ithalatçısı, taşıyıcısı veya elinde bulundurana bir
teminat karşılığında teslim edilir.
(2) Bu
madde kapsamında verilecek teminat, hak sahibinin menfaatini korumaya yeterli
olmalıdır. Söz konusu teminatın ödenmiş olması, hak sahibinin bu konudaki diğer
yasal haklarını kullanmasına engel değildir.
(3) Fikri
mülkiyet haklarını ihlal eden eşyaya ilişkin işlemler hak sahibi dışındaki bir
kişi tarafından başlatıldığında, eşyanın gümrük işlemlerinin durdurulduğuna
ilişkin bildirimin kendisine ulaştığı tarihten itibaren yirmi işgünü içinde
anlaşmazlığa ilişkin yasal süreci başlatmaması halinde alınan teminat çözülür.
(4)
Yetkili mahkemede dava açmak ve ihtiyati tedbir kararı almak için verilen
sürenin 107 nci maddenin birinci fıkrasına göre on işgünü daha uzatılması
halinde, bu maddede belirtilen süre en fazla otuz işgününe kadar uzatılabilir.
MADDE 109
– (1) Fikri ve sınai hakları ihlal ettiği şüphesiyle gümrük
işlemleri durdurulan veya alıkonulan eşya, risk ve mali yükümlülükleri hak
sahibine ait olmak üzere gümrük gözetimi altında depolanır.
MADDE 110
– (1) Fikri ve sınai hakları ihlal ettiği gerekçesiyle işlemleri durdurulan
veya alıkonulan eşyanın,
a)
Türkiye Gümrük Bölgesine girişine,
b)
Serbest dolaşıma girişine,
c)
Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmesine,
ç)
İhracına,
d)
Yeniden ihracına,
e) Şartlı
muafiyet düzenlemesine tabi tutulmasına,
f)
Serbest bölgeye konulmasına,
İzin
verilmez.
MADDE 111
– (1) Yetkili mahkemenin söz konusu eşyanın sahte veya korsan
olduğuna karar verdiği hallerde, aşağıda belirtilen şekilde işlem yapılır.
a)
Eşyanın imhasına karar verildiği takdirde, masraflar eşya sahibine ait olmak
üzere eşya tasfiye hükümlerine göre imha edilir.
b)
Eşyanın niteliklerinin değiştirilmesinden sonra eşya sahibine teslimine karar
verilmesi halinde, eşyanın nitelikleri hiçbir şekilde ilk haline gelemeyecek
şekilde değiştirilir. Marka ve etiketlerinin sökülmesi eşyanın niteliklerinin
değişmesi için yeterli kabul edilmez. Bu işlemlere ilişkin masraflar eşya
sahibi tarafından karşılanır. Eşyaya ilişkin, niteliklerinin değiştirilmesinden
önce bir gümrük beyannamesi verilmiş olması halinde, söz konusu beyanname iptal
edilir. Eşyanın nitelikleri değiştirilmeksizin yeniden ihraç edilmesi
şeklindeki talepler reddedilir.
c) Sahte
veya korsan eşyanın müsaderesine karar verilmesi halinde, eşyanın tasfiye
hükümlerine tabi tutulmasından önce (b) bendinde belirtildiği şekilde
nitelikleri değiştirilir.
ÜÇÜNCÜ
KISIM
Gümrük Beyanı ve Gümrük Rejimleri
BİRİNCİ
BÖLÜM
Gümrük
Beyanı
MADDE 112
– (1) Yazılı beyan, ek-14’te bir örneği yer alan gümrük beyannamesi
ile yapılır ve gümrük beyannamesinin doldurulmasında anılan ekte yer alan
kullanma talimatı esas alınır.
(2)
Beyanın, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla yapılması esastır. Ancak,
beyanın elektronik imzayla yapılamayacağı istisnai haller (Değişik
ibare:RG-3/1/2023-32062)(44) Bakanlıkça belirlenir.
(3) (Ek:RG-28/12/2011-28156)
Beyanın bilgisayar veri işleme tekniği yolu ile yapılması halinde talep
üzerine gümrük beyannamesinin onaylı örneğinin beyan sahibine verilmesine
ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4) (Ek:RG-24/5/2019-30783)(33)
(Değişik:RG-3/1/2023-32062)(44) İhracat ve antrepo
rejimlerine ilişkin gümrük beyannamesinin kağıt ortamında basımına,
ibrazına, yükümlüye verilmesine ve saklanmasına ilişkin olarak ek-14’te yer
alan hususlar uygulanmaz. İhracat ve antrepo rejimlerine ilişkin gümrük
beyannamesi beyan sahibi tarafından elektronik imza ile imzalanır. Bu
beyannameye ilişkin gümrük idaresince gerçekleştirilen tüm işlemler elektronik imza
ile yapılır. Bu şekilde işlem yapılan beyanname beyan sahibi ile elektronik
ortamda paylaşılır ve gümrük idaresi tarafından elektronik ortamda saklanır.
(5) (Ek:RG-20/4/2024-32523)
Beyanın, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla beyanda bulunulmasına yazılım
hizmeti sunmak suretiyle aracılık eden kişiler tarafından sağlanan yazılımlar
kullanılarak yapılacak olması halinde, söz konusu yazılım hizmetini sunan
hizmet sağlayıcılar tarafından uyulması gereken usul ve esaslar ile bu
kişilerin sistemlerinin sahip olması gereken teknik yeterlilikler Bakanlıkça
belirlenir.
MADDE 113
– (1) Beyannamede imzası bulunan kişiler cezai hükümlerin
uygulanması açısından beyannamede belirtilen bilgiler ile beyannameye ekli
belgelerin doğruluğu ve ilgili rejimin gerektirdiği bütün yükümlülüklere
uyulmasından sorumludur. Doğrudan temsil durumunda bu sorumluluk adına hareket
edilenlere aittir. Beyanın bağlayıcı olması nedeniyle beyanname başkasına
devredilemez; eşyanın başkalarına satılması beyan sahiplerini yükümlülüklerinden
kurtarmaz.
(2)
Bilgisayar sisteminde yer alan, eşyanın beyan edildiği gümrük rejimi bakımından
tahsili veya teminata bağlanması gereken vergiler ve/veya ek mali yükümlülükler
ile beyannameye eklenmesi öngörülen belgeler ile ilgili verilerden yükümlüler
yol gösterici mahiyette istifade edebilirler. Sistemdeki anılan verilerden
istifade edilmesi birinci fıkradaki sorumlulukları ortadan kaldırmaz.
MADDE 114
– (Değişik:RG-28/12/2011-28156) (4)
(1) Bakanlıkça
belirlenecek haller hariç olmak üzere ve bu Yönetmeliğin eksik beyana ilişkin
hükümleri saklı kalmak kaydıyla, kodları ile açıklamaları ilgili mevzuat
çerçevesinde belirlenerek Bakanlığın kurumsal internet sayfasında duyurulan ve
aşağıda belirtilen belgelerin gümrük beyannamesine eklenmesi zorunludur. Bu
belgeler dışında gümrük beyannamesine herhangi bir belge eklenmez.
a)
Tercihli tarife uygulanabilmesi için gerekli olan belgeler ile vergilendirmeyi
doğrudan etkileyen veya yükümlüye vergi avantajı sağlayan belgeler,
b) Kanun
veya uluslararası düzenlemelerin açık hükmü gereği, gümrük beyannamesi ekinde
ibrazı zorunlu belgeler,
c)
İthalat Rejim Kararında belirtilen ticaret politikası önlemlerinin düzenlenecek
bir belgeye istinaden uygulanması durumunda buna ilişkin belgeler,
ç) İlgili
gümrük rejimleri itibariyle, beyannamenin tescil işlemi öncesinde temin edilen
ayniyat tespitine ilişkin belgeler,
d) 181
inci maddenin dördüncü fıkrasının (b) bendi çerçevesinde Bakanlıkça belirlenen
izin veya belgeler.
(2)
Kanunun 60 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beyanname
ekinde ibrazı istenmeyen belgeler, gerekli görüldüğünde gümrük idaresine ibraz
edilmek üzere adına beyanname düzenlenen yükümlü tarafından, transit rejiminde
ise asıl sorumlu tarafından belge saklama süresi boyunca muhafaza edilir.
(3)
(Değişik:RG-3/1/2023-32062)(44) Yeşil hattan yararlanma hakkı
bulunan yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahibi kişiler adına tescil edilen
gümrük beyannamelerinin 44 no.lu kutusuna birinci fıkrada belirtilen belgeler
kaydedilir. Muayene türü yeşil hat olarak belirlenen gümrük beyannamelerine
birinci fıkrada belirtilen belgeler eklenmez. Ancak, ihracat ve antrepo
rejimlerine ilişkin gümrük beyannameleri hariç olmak üzere muayene türünün sarı
veya kırmızı hat olarak belirlendiği durumlarda 44 no.lu kutuya kaydedilen
belgeler gümrük beyannamesi ile birlikte gümrük idaresine ibraz edilir.
(4) (Ek:RG-2/12/2014-29193)(11)
Hareket idaresince belge kontrolüne veya eşya muayenesine karar verildiği durumlar
hariç, izinli gönderici yetkisine sahip kişilerin bu taşıma işlemleri için
düzenledikleri transit beyannamelerine ilişkin belgeler beyannamenin 44 no.lu
kutusuna kaydedilmek kaydıyla beyannameye eklenmez ve söz konusu beyannameler
gümrük idaresince kağıt ortamında aranmaz.
(5) (Değişik:RG-24/5/2019-30783)(33)
(Değişik ibare:RG-3/1/2023-32062)(44) İhracat ve
antrepo rejimlerine ilişkin gümrük beyannamesi eklerinin veri işleme
tekniği yoluyla verilmesi esastır. Uluslararası düzenlemelerden kaynaklanan yükümlülüklerden
ya da Bakanlıkça belirlenecek durumlardan kaynaklı olarak kağıtortamında
onaylanması gerekenler dışındaki ekli belgeler gümrük idaresine kağıt ortamında
ibraz edilmez. Gümrük idaresince gerek görülmesi halinde beyanname eki
belgelerin aslı istenebilir.
(6) (Değişik:RG-2/12/2014-29193)
Üçüncü ve dördüncü fıkrada belirtilen beyannameler dışındaki gümrük
beyannamelerine herhangi bir belge eklenmemesine ilişkin düzenleme yapmaya
Bakanlık yetkilidir.
(7) (Değişik:RG-2/12/2014-29193)
Gümrük işlemleri sırasında belge aslının aranmadığı durumlarda belge
örnekleri üzerinde işlemler sonlandırılır. Belge asılları ikinci fıkra
kapsamında muhafaza edilir.
(8) (Ek:RG-12/6/2012-28321)
(Değişik:RG-24/5/2019-30783)(33) Bu maddenin üçüncü ve
dördüncü fıkraları uyarınca beyannameye eklenmeyen belgeler dahil ithalat
ve transit işlemlerine ilişkin gümrük beyannameleri ve ekleri, beyanın
bağlayıcılığı çerçevesinde her bir beyanname itibarıyla, sonradan yapılacak
kontrollere imkan sağlayacak şekilde Kanunun 13 üncü maddesi çerçevesinde
saklanır.
(9) (Ek:RG-24/5/2019-30783)(33)
(Değişik:RG-3/1/2023-32062)(44) 112 nci maddenin
dördüncü fıkrası uyarınca beyan sahibi ile elektronik ortamda paylaşılan
ihracat ve antrepo rejimlerine ilişkin gümrük beyannamesi elektronik olarak, bu
beyanname eki belgeler ise belge aslının bulunduğu ortama
göre kağıt veya elektronik olarak Kanunun 13 üncü maddesi
çerçevesinde beyan sahibi tarafından saklanır.
(10) (Ek:RG-24/5/2019-30783)(33)
Beşinci fıkrada belirtilen hallerde ibrazı gereken ancak elektronik
ortamda mevcut olmayan belgeler hariç olmak üzere, (Değişik
ibare:RG-3/1/2023-32062)(44) İhracat ve antrepo rejimlerine
ilişkin gümrük beyannamesi ekleri gümrük idaresi
tarafından kağıt ortamında saklanmaz.
MADDE 115
– (1) Fatura, kesin satışlarda, satıcı ve diğer hallerde gönderici
tarafından mahallinde düzenlenmiş ve başlıca;
a)
Faturanın düzenleme yeri, tarihi ve sayısı,
b) Kesin satışlarda
satıcı firmanın, diğer hallerde ise satıcı veya eşyayı gönderen firmanın adı ve
adresi,
c) Eşyayı
satın alanın veya kesin satış dışındaki hallerde gönderilenin adı ve adresi,
ç) Ödeme
şartları (peşin veya vadeli gibi),
d) Satış
bedeli ve teslim şartı (CIF, FOB veya diğer bir bedel gibi),
e) (Değişik
ibare:RG-1/4/2020-31086) Eşyanın tanımı ve satış birimine (kilo,
metre, adet, düzine gibi) göre miktarı,
f)
Eşyanın birim fiyatı (bir metre, bir kilo ve bir adedinin fiyatı gibi),
g)
Eşyanın bulunduğu kapların cins ve nev’i, marka ve numarası ve adedi,
ğ)
Eşyanın teslim ve bedelinin ödeme yeri,
h) Eşyanın
gönderilme şekli,
ı)
İhracata ilişkin faturalar için ayrıca, seri ve sıra numarası, bağlı olunan
vergi dairesi ve vergi kimlik numarası,
bilgilerini
içeren bir belgedir.
(2)
İhracata ilişkin gümrük beyannameleri ile birlikte ibraz edilmesi gereken yurt
dışındaki alıcılar adına düzenlenmiş faturalarda satış bedeli yabancı para
cinsinden gösterilebilir.
MADDE 116
– (1) Ayrıntılı fatura, kıymetleri üzerinden vergiye tabi olup da
birden ziyade kap içinde gelen ve aynı zamanda çeşitli cins ve kıymette olan
eşyadan, her kapta aynı cins ve kıymette ne miktar eşya bulunduğunu gösteren ve
faturaya uygun bir şekilde, satıcı veya gönderici tarafından mahallinde
düzenlenmiş bir belgedir.
(2)
Faturalarda her kabın içinde satış birimine göre ne miktar eşya bulunduğu
gösterilmediği takdirde, ayrıntılı faturanın beyanname ile birlikte idareye
verilmesi gerekir.
MADDE 117
– (1) Çeki listesi, bir fatura kapsamı eşyanın çeşitli cins ve
nev’ide ve çeşitli ağırlıktaki kaplara konulması halinde, her kapta ne miktar
eşya bulunduğunu göstermek amacıyla düzenlenen bir belgedir.
(2) Çeki
listesi satıcı veya gönderici tarafından fatura ile birlikte hazırlanabileceği
gibi, beyan sahibi tarafından da hazırlanabilir.
(3)
Ağırlıkları üzerinden vergiye tabi eşyaya ilişkin çeki listesinin beyan edilen
eşyanın, tarife cetvelinde gösterilen vergiye esas olan, daralı ve net ağırlık,
adet, baş ve hacim gibi ölçüler üzerinden hazırlanması gerekir.
MADDE 118
– (1) Deniz yoluyla yapılan taşımalarda geminin kaptanı veya
donatanı veya mümessili tarafından yükletene taşıma belgesi olarak konşimento
verilir. Konşimentoda aşağıda yazılı bilgiler bulunur.
a)
Taşıyanın adı ve soyadı veya ticaret unvanı,
b)
Kaptanın adı ve soyadı,
c)
Geminin adı ve tabiyeti,
ç)
Yükletenin adı ve soyadı veya ticaret unvanı,
d)
Alıcının adı ve soyadı veya ticaret unvanı,
e)
Yükleme limanı,
f)
Boşaltma limanı veya buna dair talimat alınacak yer,
g) Gemiye
yüklenen veya taşınmak üzere teslim alınan eşyanın cinsi, ölçüsü, sayı veya
tartısı, markaları ve dıştan belli olan hal ve mahiyetleri,
ğ)
Navluna ait şartlar.
(2) Hava
taşımalarında, aynı anlamda ve benzeri bilgileri kapsayan hava konşimentosu
kullanılır.
(3) Kara
nakliyatında taşıyıcılar tarafından konşimento yerine düzenlenen belgeye yük
senedi (CMR)’nde aşağıda yazılı bilgiler bulunur:
a)
Alıcının adı, soyadı veya ticaret unvanı ve adresi, eşyanın gönderildiği yer ve
taşıma senedinin emre yazılı olması isteniyorsa emrine şerhi,
b)
Taşınacak eşyanın cinsi, ağırlığı veya adedi, paket halinde iseler paketlere
yazılı numaraları ve işaretleri ve ambalajın şekli ve niteliği,
c)
Gönderenin adı, soyadı veya ticaret unvanı ve adresi,
ç)
Taşıyıcının adı, soyadı veya ticaret unvanı ve adresi,
d) Taşıma
ücreti ve ücret ödenmiş ise bu husus,
e)
Taşımanın yapılacağı müddet,
f) Taraflar arasında kararlaştırılan diğer hususlar.
(4)
Demiryolu ile yapılan taşımalarda ise benzeri bilgileri içeren CIM ve CIV
belgeleri gibi uluslararası kabul görmüş taşıma belgeleri kullanılır.
İşlenmiş
MADDE 119
– (1) İşlenmiş Tarım Ürünleri Beyan Formu/Analiz Sonuç Raporu;
işlenmiş tarım ürünlerinin serbest dolaşıma sokulması halinde, bu ürünlerdeki
tarım paylarını belirten ve kimyager tarafından onaylanmış, ek-15’te yer alan
belgedir.
İthal
MADDE 120
– (1) İthal Eşyasına Ait Kıymet Bildirim Formu; Gümrük
Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII nci Maddesinin Uygulanmasına Dair
Anlaşma hükümleri çerçevesinde belirlenen ithal eşyasına ait gümrük kıymetinin
unsurlarını içeren ve ek-16’da yer alan belgedir.
MADDE 121 – (1) (Değişik:RG-7/2/2013-28552)
Kanunun 63 üncü maddesinin birinci fıkrasında geçen ‘başka bir eşya’
ifadesinden, tarife alt pozisyonu değişen, değişmemesi durumunda ise her türlü
vergi ile ek mali yükümlülüğün ad valorem usulde oran veya spesifik usulde
miktarına ve/veya ticaret politikası önlemine ilişkin faydalanılacak hak ve
menfaatlerde farklılık gösteren eşya anlaşılır.
(2) (Değişik:RG-7/2/2013-28552)
Eşyanın teslimine kadar;
a)
Eşyanın muayenesi için bilgisayar sistemi tarafından beyanın kontrolü türünün
kırmızı hat olarak belirlenmesinden,
b) Beyan
edilen eşyaya ilişkin bilgilerin yanlış olduğunun tespit edilmesinden,
önce beyannamede
düzeltme yapılmasına izin verilir (Mülga ibare:RG-9/1/2024-32424).
(3) (Mülga:RG-30/4/2011-27920)
(Yeniden düzenleme:RG-7/2/2013-28552) Beyanın kontrolü türü kırmızı hat
olarak belirlenen eşyaya ilişkin bilgilerin yanlış olduğunun tespit edilmesinden
önce düzeltme talebinde bulunulması halinde talep Kanunun 234 üncü maddesinin
üçüncü fıkrasından yararlanma talebi olarak değerlendirilerek sistemde gerekli
düzeltmeler yapılır. Beyan edilen eşyaya ilişkin bilgilerin yanlış olduğunun
tespit edilmesinden sonra düzeltme talebinde bulunulması halinde ise düzeltme
talepleri kabul edilmeyerek 192 ve 193 üncü maddeler uygulanır.
(4) Cezai
hükümler saklı kalmak kaydıyla, beyanname tescil tarihinden itibaren üç yıllık
süre içinde yükümlünün talebi üzerine Kanunun 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası
uyarınca beyannamede düzeltme yapılmasına izin verilir. (Ek
cümle:RG-31/12/2010-27802) Ancak, dahilde işleme rejimi için bu sürenin üç
yıldan daha uzun belirlenmesine Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 122
– (1) Bir beyanname kapsamı eşyanın bir seferde çekilmesi esastır.
Ancak bir beyanname kapsamı olup farklı kalemlerde bulunan eşyadan bir
kaleminin çekilmesi beyan sahiplerince istendiği takdirde bu istek, eşyanın
muayenesi yapıldıktan ve para cezasına hükmedilmesini gerektirir bir durumun
olması halinde bunun eşya sahip veya temsilcilerine duyurulmasından sonra kabul
olunur.
(2) Bu
halde, gümrükten çekilmek istenilen kısım için beyan sahiplerinden sistemdeki
asıl beyannameye uygun olarak ayrı bir beyanname alınır ve çekilecek kısmın
vergi tahakkukları bunun üzerinden yapılır.
(3) Kısmi beyannamelerin asıl beyannameye uygun olup olmadığı
ilgili memurlarca kontrol edilir ve uygun olmayanlar kabul edilmeyerek 121 inci
maddeye göre işlem yapılır.
(4)
Eşyanın en son kısmı için sahiplerinden ayrıca beyanname aranmayıp vergi
tahakkukları asıl beyanname üzerinden yapılır ve bu beyannameye daha önce
çekilen kısımlara ait beyanname numaraları ile tarihleri yazılır.
(5)
Eşyanın kısmen beyan edilen gümrük rejimine tabi tutulmasının imkânsız olması
halinde eşya bir kalem veya bir kap olsa dahi bölünebilir.
MADDE 123
– (1) Gümrük idarelerince Kanunun 64 üncü maddesi uyarınca iptal
edilen beyannamede iptal işleminin gerekçesi gösterilir.
(2)
Kanunun 70 inci maddesi hükümleri çerçevesinde tasfiyesine karar verilen eşyaya
ait beyanname iptal edilir ve gerekçesi belirtilir. 124 ila 129 uncu maddeler
uyarınca iptal edilen beyannameler için de gerekçesi belirtilir.
MADDE 124
– (1) Eşyanın, beyan edilmek istenilen gümrük rejimi yerine ithalat
vergilerinin tamamen veya kısmen ödenmesini gerektirir bir gümrük rejimine
yanlışlıkla tabi tutulması halinde, beyan sahibinin talebi üzerine gümrük
idareleri, tescil edilmiş bir beyannameyi aşağıdaki şartların tamamının yerine
getirildiğinin kanıtlanması halinde iptal edebilir.
a)
Beyanname konusu eşyanın herhangi bir kullanımının beyan edilmek istenilen
gümrük rejimine tabi tutulmasına engel olmaması,
b)
Beyannamenin tescil edildiği sırada beyan edilmek istenilen gümrük rejimine
ilişkin bütün yükümlülüklerin yerine getirilmiş olması,
c)
Eşyanın beyan edilmek istenilen rejime gecikmeksizin girişinin mümkün
olması.
(2)
Beyannamenin iptaline ilişkin taleplerin beyannamenin tescil edildiği tarihten
itibaren üç ay içerisinde yapılması gerekir. Ancak, gümrük idareleri, mücbir
sebep ve beklenmeyen hallerin varlığı ve kanıtlanması halinde üç aylık sürenin
aşılması durumunda da başvuruyu kabul edebilir.
(3) Beyan
edilmek istenilen gümrük rejimine ilişkin beyanname, ilk beyannamenin tescil
edildiği tarihten itibaren geçerli olur.
MADDE 125 – (1)
İthalat vergilerinin tamamen veya kısmen ödenmesini gerektirir bir gümrük
rejimine tabi tutulan bir eşyanın, yanlışlıkla aynı rejime konu olabilecek
başka bir eşya yerine beyan edilmiş olması halinde gümrük idareleri beyan
sahibinin beyannamenin tescil edildiği tarihten itibaren üç ay içerisinde
yapmış olduğu talebi üzerine, aşağıdaki şartların tamamının yerine
getirildiğinin kanıtlanması halinde beyannameyi iptal edebilir.
a) Yanlış
beyana konu eşyanın orijinal halini koruması, izin verildiği şekilden başka bir
şekilde kullanılmamış olması,
b)
Gerçekte beyan edilmek istenilen eşyanın ilk beyannamenin tescili sırasında
aynı gümrük idaresine sunulmasının ve aynı gümrük rejimine tabi tutulmasının
mümkün olması.
(2) Gümrük
idareleri, mücbir sebep ve beklenmeyen hallerin varlığı ve kanıtlanması halinde
3 aylık sürenin aşılması halinde de başvuruyu kabul eder.
MADDE 126 – (1)
Daha önce serbest dolaşıma girmiş eşyanın tercihli tarife ya da nihai kullanım
nedeniyle indirimli ya da sıfır vergi oranı ile serbest dolaşıma giriş veya
ekonomik etkili bir gümrük rejimine tabi tutulabilmesini teminen, Müsteşarlıkça
belirlenecek şartlar dahilinde geriye dönük izin verilmesi durumunda daha
önceki beyanname iptal edilir.
MADDE 127
– (1) İhracat vergilerine, ithalat vergisinin geri ödenmesi
başvurusuna, ihracat iadesine veya ihracata bağlı diğer önlemlere konu eşyanın
beyan sahibinin (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) 417 nci
maddede belirtilen süreler içerisinde müracaat etmesi ve aşağıda sayılan
koşulların tamamını yerine getirmesi halinde, gümrük idaresi ihracat veya
hariçte işleme rejimine tabi tutulan eşyaya ilişkin beyannameyi iptal
eder.
a)
Beyanname konusu eşyanın gümrük bölgesini terk etmediğinin ihracata ilişkin
işlemlerin yapıldığı gümrük idaresine belgelenmesi,
b)
Beyanname ile birlikte, tescili sırasında sunulan diğer belgeleri ihracata
ilişkin işlemlerin yapıldığı gümrük idaresine ibraz etmesi,
c)
İhracat nedeniyle beyan sahibine sağlanan bütün hak ve menfaatlerin iade
edildiğinin veya beyan sahibinin söz konusu hak ve menfaatlerden
yararlandırılmaması için ilgili kurumlarca gerekli tedbirlerin alındığını
ihracata ilişkin işlemlerin yapıldığı gümrük idaresine kanıtlaması,
ç)
Gerekli olması halinde, beyanname konusu eşyanın durumuna uygun gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulması.
(2) Beyannamenin
iptali, ihracat lisansına veya beyanın tevsiki için ibraz edilen bütün
belgelere ilişkin olarak yapılan işlemlerin de iptali sonucunu
doğurur.
(3)
Birinci fıkrada belirtilen eşya dışında kalan ihraç eşyasının gümrük bölgesini
terk etmediğinin, beyan sahibi tarafından, 417 nci maddede belirtilen
süreler içerisinde ihracata ilişkin işlemlerin yapıldığı gümrük idaresine
bildirilmesi durumunda gümrük beyannamesi iptal edilmiş sayılır.
(4) Bu
madde hükümleri yeniden ihraç eşyası için de uygulanır.
MADDE 128 – (1)
Gümrük antreposuna konulması halinde ihracata bağlı önlemlerden yararlanan
serbest dolaşımdaki eşya, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi
tutulmaması halinde, ihracata bağlı önlemlere ilişkin mevzuat hükümleri ve
cezai hükümler saklı kalmak kaydıyla, beyan sahibinin talebi üzerine antrepo
rejimine ilişkin beyanname iptal edilir.
(2)
Eşyanın antrepo rejimi altında kalış süresi içerisinde, gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanıma tahsis edilmesine ilişkin bir başvurunun yapılmamış olması
halinde, gümrük idarelerince gümrük mevzuatı ve ihracata bağlı önlemlere
ilişkin mevzuat hükümleri uyarınca gerekli önlemlerin alınması kaydıyla beyanname
iptal edilir.
MADDE 129 – (1)
Posta veya hızlı kargo taşımacılığı yoluyla gelen eşyanın tesliminden sonra
iade edilmesinin söz konusu olması halinde, Müsteşarlıkça belirlenecek usul ve
esaslar dahilinde, beyan sahibinin beyannamenin tescil edildiği tarihten
itibaren üç ay içerisinde başvuruda bulunması ve eşyanın gerçek tedarikçisine
ya da tedarikçisi tarafından tayin edilen adrese geri gönderilmesi şartıyla
beyanname iptal edilir.
MADDE 130
– (1) (Değişik:RG-25/5/2022-31846) (Danıştay Onuncu
Dairesinin 30/4/2026 tarihli ve E.:2022/4230; K.:2026/2657 sayılı kararı ile
iptal fıkra; Tabi
tutulduğu gümrükçe onaylanmış işlem ve kullanımın gerektirdiği şartların yerine
getirilmesi ve gümrük vergilerinin ödenmesi veya teminata bağlanması suretiyle
gümrük işlemlerinin bitirilmesi halinde eşya teslim edilebilir duruma gelir.
Eşyanın teslimi; eşya sahibi, taşıyıcı, işletici kuruluş veya bunların
temsilcileri arasındaki sözleşme hükümlerine göre gerçekleştirilir.)
(2) Hızlı
kargo taşımacılığı yoluyla gelen eşyanın serbest dolaşıma girişine ilişkin
beyannamesinin gümrük idaresine verilmesinden itibaren altı saat içerisinde bu
beyannamenin incelenmesinin tamamlanamaması halinde de eşya teslim edilir.
Ancak bu eşyanın tümü veya bir kısmının muayenesinin yapılmasının (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) 182 nci maddede belirtilen esaslar
çerçevesinde zorunlu görüldüğü taşıyıcı veya işletmeci kuruluşa bildirildiği
hallerde bu fıkrada belirtilen süre kısıtlaması uygulanmaz.
(3)
Tahlile tabi tutulacak eşyanın, tahlil sonucu beklenilmeden yükümlüsü
tarafından tesliminin talep edilmesi durumunda, eşyanın beyan edilen gümrük
tarife istatistik pozisyonuna karşılık gelen vergi oranı ile beyan edilen
fasıldaki en yüksek vergi oranı arasındaki farka karşılık gelen tutarın teminata
bağlanarak, yükümlüsünden eşyanın tahlili sonuçlanmadan kullanılmayacağına dair
ek-17’de yer alan taahhütname alınmak
şartıyla ve gümrük idaresinde saklanmak üzere (Ek
ibare:RG-2/12/2010-27773) beyan sahibi veya temsilcisi huzurunda
ek-25’te yer alan tutanak tanzim edilerek
eşyadan bir adet şahit numune alınarak gümrük idaresince uygun görülen
yerde muhafaza edilmek kaydıyla yediemin
olarak teslim edilir. Ancak, teslimi talep edilen eşyanın ticaret politikası
önlemlerine tabi olması veya tesliminin telafisi mümkün olmayacak
sonuçlara yol açacağı konusunda şüphe olması halinde bu fıkra hükmünün
uygulanmamasına gümrük idare amiri yetkilidir.
MADDE 131
– (Başlığıyla birlikte değişik:RG-2/12/2010-27773)
(1)
Elçilik Mektubu, Kurye Mektubu, TIR Karnesi, ATA Karnesi, Kumanya Listesi, Özel
Fatura, Déclaration en Douane, CPD Karnesi (Ek ibare:RG-1/4/2020-31086) ,
Yolcu Beraberi Numune, Sergi ve Fuar Eşyası Beyan Formu ve Sözlü Beyan
Formu gibi belgeler gümrük beyannamesi yerine kullanılır, ancak bu belgeler
gümrük idarelerine verilen beyannameler mahiyetinde değildir.
(2)
Elçilik mektupları ile kurye mektuplarının şekli ve ihtiva edeceği bilgiler
ek-18 ve ek-19’da gösterilmiştir.
MADDE 132
– (1) Türkiye Dışişleri veya Milli Savunma Bakanlıkları ile
hariçteki elçiliklerimiz, misyonlarımız veya askeri misyon ve delegasyonlarımız
yahut Dışişleri Bakanlıkları ile Türkiye’deki kendi elçilikleri veya misyonları
tarafından bu kuruluşlar arasında resmi ve gizli evrak götürüp getiren ve kurye
olarak adlandırılan askeri ve sivil memur ve şahıslara teslim olunacak evrak
için her defasında bir Kurye Mektubu düzenlenir.
(2) Bu
mektup bakanlıkların, elçiliklerin veya misyon veya delegasyonların resmi mührü
ile mühürlenir ve bu makamların yetkili kimseleri tarafından imza edilir.
(3) Türkiye
kuryelerine verilecek kurye mektupları Dışişleri ve Milli Savunma
Bakanlıklarınca tespit edilen, ek-19’daki örneğe uygun olarak düzenlenir.
(4)
Kuryeler bu mektupları görevli gümrük memurlarına verir ve muhtevası eşyanın
gümrük işlemleri beyanname addolunan bu mektuplarla yürütülür.
(5) Türk
kuryeleri diplomatik pasaport ile seyahat eder. Yabancı kuryelerin de
Diplomatik Pasaport, Servis, Özel Pasaport, elçiliklerimizden verilen Lesse
Passeyi taşımaları gerekir ve bu şahıslar sözü edilen belgelerden herhangi
birini gümrük memurlarına göstererek kendilerini tanıtırlar.
MADDE 133
– (1) Yetkili makamlardan kuryelere ancak, mühürlü zarf içinde resmi
evrak verilebilir. Bu evrak bir kap (bavul, valiz, torba, çanta gibi) içinde
taşındığı takdirde, bu kapların ağızları veya üzerleri, bozulmaksızın
açılmaları veya aralanarak içine bir şey konulması veya içerisinden bir şey
çıkarılması mümkün olmayacak şekilde yetkili makamlarca mühürlenir.
(2)
Kuryeler, bu mühürlerin bozulmamasına dikkat eder ve kapları mühürlü olarak
görevli memurlara gösterir.
MADDE 134
– (1) Görevli gümrük memurları, pasaport veya diğer kimlik
belgelerinden kurye oldukları anlaşılan Türk ve yabancı kimselerin beraberlerinde
getirip, götürdükleri resmi ve gizli evrakı içeren kurye kaplarını dıştan
muayene ve inceleyerek kurye mektuplarının uygun ve resmi mühür ile mühürlenmiş
olduğunu gördükleri takdirde, bunları açıp kapsamını muayene etmeksizin,
üzerlerine etiket yapıştırarak veya işaret koyarak geçirilmelerine izin verir.
MADDE 135
– (1) Dışarıdan gelen kuryelerin beraberlerindeki kapların dıştan
yapılacak inceleme ve muayenesi sonucunda;
a) Kurye
mektubuna nev’i ve nitelikleri itibarıyla uymayan,
b)
Ağızları ve üzerleri resmi mühürle mühürlenmiş olmayan veya açılmış veya
mühürleri kopmuş yahut bozulmuş olan,
c) Kurye
mektubu gösterilmeyen veya ibraz edilen kurye mektubu şartlarına uygun
görülmeyen,
kaplara
gümrüğün mührü tatbik edilir ve durum bir tutanakla tespit edildikten sonra
kuryenin sorumluluğu altında Esenboğa Gümrük Müdürlüğüne sevk edilir. Keyfiyet
en seri şekilde mahalli gümrük amiri tarafından Müsteşarlığa bildirilir ve
Müsteşarlıkça da ilgili Bakanlığa gerekli duyuru yapılır.
(2)
Türkiye’den götürülecek kurye kaplarının dıştan yapılacak kontrollerinde,
birinci fıkrada belirtilen hususlar tespit olunduğu takdirde, gecikmeleri
önlemek üzere durum yine en seri şekilde Müsteşarlık aracılığı ile ilgili
Bakanlığa bildirilir.
MADDE 136
– (1) Giriş gümrükleri Türkiye’den transit geçecek kuryelerin ibraz
edecekleri kurye mektupları muhteviyatı mühürlü kapları dıştan inceleyip bu
mektuplara uygun olduklarını gördükten sonra durumu mektuba şerh ve altını imza
ederler. Çıkış gümrükleri kendilerine ibraz edilecek giriş gümrüğünün
meşruhatını havi mektupları, çıkarılmak istenilen kaplarla karşılaştırarak
uygun bulunanların çıkarılmalarına izin verirler.
(2) Giriş
gümrükleri transit geçecek kurye kapları için ayrıca herhangi bir belge
kesmezler ve bunların çıkıp çıkmadığını araştırmazlar.
MADDE 137
– (1) Olağanüstü ve zorunlu haller dolayısıyla kuryeler yerine vapur
kaptanları, uçak pilotları ve diğer taşıt hizmetlileri gibi kimseler eliyle
Türkiye’ye gönderilen resmi ve gizli evrakı havi kurye kapları, getirenler
tarafından gümrüklere teslim olunur.
(2)
Gümrük idareleri, bu kaplardan Dışişleri veya Milli Savunma Bakanlıklarına ait
olanlarını, bu bakanlıkların yazısı, Türkiye’deki yabancı devlet elçiliklerine
veya diğer misyon ve delegasyonlara ait olanları da, bunların mektup ve
yazıları üzerine, muayene etmeksizin dıştan inceleme ile yetinir ve
ilgililerine teslim eder.
(3) Vapur
kaptanları, uçak pilotları ve diğer taşıt hizmetlilerine tanınan geçici
kuryelik vasfı, sadece bunların taşıdıkları kurye kaplarına şamil olup,
kendilerine başka herhangi bir hak doğurmaz.
MADDE 138
– (1) Görevli gümrük memurları, gümrük işlemine tabi tutulan kaplara
ait kurye mektuplarını, altına veya arkasına içerdiği kapların uygun görülüp,
işleminin yapıldığını yazarak imzaladıktan ve tarih attıktan sonra bağlı olduğu
gümrük idaresine derhal teslim eder. Şerhlerin altına konacak imzaların
üzerinde ayrıca memurun adı ve soyadı ile sicil numarası da gösterilir.
MADDE 139
– (1) Kurye işlemlerini yapan gümrük idareleri bunlar için ilgililerce
verilen kurye mektuplarını ve yazıları özel bir deftere bir sıra numarası
altında kayıt ve kabul eder ve işlemlerinin bitirilmesinden sonra bir klasör
içinde saklar.
MADDE 140 – (Değişik:RG-10/1/2013-28524)
(1) Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (a)
bendinde belirtilen eksik beyan usulünden yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına
veya onaylanmış kişi statü belgesine sahip gerçek ve tüzel kişilerden 142, 143,
151, 153, 154, 160, 162 ve 163 üncü maddelerde belirtilen koşulları sağlayanlar
yararlandırılabilir.
(2) Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde
belirtilen beyanname yerine ticari veya idari belge verilmesi usulünden
yararlanmak için yapılan talepler yetkilendirilmiş yükümlü veya onaylanmış kişi
statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın kabul edilir.
(3) Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde
belirtilen eşyanın kayıt yoluyla rejime girişi usulünden yetkilendirilmiş
yükümlü sertifikasına sahip kişiler yararlandırılabilir.
(4) Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde
belirtilen eşyanın kayıt yoluyla rejime girişi usulünden yararlanılabilmesi,
ihracat rejimi hariç olmak üzere, kapsamı ve miktarı Bakanlıkça belirlenecek
teminatın verilmesi koşuluna bağlıdır.
(5) Bu maddede belirtilen basitleştirilmiş usullerden
yararlandırılan kişiler, bu usullerden yararlanılabilmesi için gerekli
koşullardan bir veya daha fazlasında meydana gelecek değişiklikleri Bakanlığa
bildirmek zorundadır.
(6) Avrupa Komisyonu ile Ülkemiz arasında 11/7/2008 tarihinde
imzalanan ve 5824 sayılı Kanun ile onaylanması uygun bulunan Katılım Öncesi
Yardım Aracı (IPA) Çerçeve Anlaşması kapsamında ithal edilecek eşya için
basitleştirilmiş usulde beyan talepleri yetkilendirilmiş yükümlü veya
onaylanmış kişi statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın kabul edilir.
MADDE 141 – (1) Müsteşarlık, bu Yönetmelikte yer alan
basitleştirilmiş usullerden yararlanacak eşya çeşitleri, söz konusu basitleştirilmiş
usullerin kapsamı ve bu usullere ilişkin gümrük işlemlerini belirlemeye,
basitleştirilmiş usul türlerine göre farklı kriterler koymaya ve söz konusu
basitleştirilmiş usullerden yararlanma hakkının geri alınması ya da askıya
alınmasına yönelik düzenleme yapmaya yetkilidir.
MADDE
141/A- (Ek:RG-25/5/2022-31846)
(1)
İzinli gönderici yetkisi kapsamında taşıması gerçekleştirilecek ihracat
beyannameleriyle sınırlı olarak, gümrük beyannamesinin izinli gönderici
tesisinin bağlı bulunduğu gümrük idaresi yerine kişinin yerleşik olduğu yerdeki
gümrük idaresine verilmesine izin verilebilir.
(2)
Birinci fıkra kapsamında tescil edilen beyannamelerde eşyanın sunulduğu yerde
görevli muayene memuru; belge kontrolü, muayene ve rejimin gerektirdiği diğer
işlemleri beyanın verildiği yer gümrük idaresi adına gerçekleştirir.
MADDE 142 – (1) Gümrük idareleri, onaylanmış kişi statü
belgesi sahibi kişiler ile (Mülga ibare:RG-10/1/2013-28524) (…) yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına sahip kişilerin,
beyannameye eklenmesi gereken belgelerden bazılarının eklenmediği ve/veya
beyannameye yazılması gereken bazı bilgilerin yazılmadığı gümrük beyanını, 143
üncü maddede yer alan hükümlere uyulması kaydıyla kabul edebilir.
(2) Bu
usulün uygulandığı durumlarda, ambar hareketleri ile özet beyan işlemleri 63
üncü maddede belirtildiği şekilde yapılır. Ancak, tamamlayıcı beyanın verildiği
tarihte, ilk beyannamenin bazı bilgilerinin değiştirilmesi gerektiği hallerde,
muayene ile görevli memur tarafından beyanname ekranı açılarak yeniden
düzenleme işlemleri yapılır.
MADDE 143
– (1) Eksik bilgi ile yapılacak beyanda;
a) Beyan sahibinin kimliğinin, taşıt aracının özelliklerinin ve
kayıtlı olduğu ülkenin, kapların adedi, cinsi ve özet beyana ilişkin bilgiler
ile beyan sahibinin imzasının bulunması,
b) Eşyanın, Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki yerinin gümrük
idaresince kolay ve herhangi bir tereddüde yol açmadan belirlenmesini
sağlayacak şekilde tanımlanmış olması,
c)
Eşyanın tanımlanması, serbest dolaşıma girişini düzenleyen hükümlerin
uygulanması ve eşyanın teslim edilmesinden önce alınması gereken herhangi bir
teminat miktarının belirlenmesi için gümrük idarelerince gerekli görülen her
türlü diğer bilgilerin yer alması,
ç) Bir
eşyanın belli destekleyici belgeler olmaksızın serbest dolaşıma girişinin
mümkün olmadığı durumlarda, bu bilgi ve belgelerin tamamının mevcut olması,
zorunludur.
(2)
Eşyanın serbest dolaşıma girişinden önce ibrazı gerekli olan belgelerden bir ya
da birkaçını içermeyen beyanlarda;
a) İlgili
belgenin mevcut ve geçerli olduğunun,
b)
Beyanın kabulünde meydana gelecek bir gecikmenin eşyanın serbest dolaşıma
girişini engelleyeceğinin ya da daha yüksek bir oranda vergilendirmeye yol
açacağının belli olması ve
c) Eksik
belgeye ilişkin bilgilerin her durumda beyanda gösterilmesi,
zorunludur.
MADDE 144
– (1) Beyanname tescil edildiğinde eksik olan bilgi ve/veya
belgelerin tamamlanması için beyan sahibine tanınan süre, söz konusu tescil
tarihinden itibaren bir ayı geçemez.
(2)
İndirimli veya sıfır oranında ithalat vergisinin uygulanması için gereken
belgelerin eksikliği durumunda, gümrük idarelerince, eksik beyan kapsamındaki
eşyanın bu tür indirimli veya sıfır oranında vergilendirilecekleri konusunda
yeterli nedenlerin olması ve beyan sahibinin talebi üzerine söz konusu belgenin
tamamlanması için ek süre verilebilir. Bu şekilde verilecek ek süre üç ayı
geçemez.
(3)
Tamamlanacak eksik beyanın gümrük kıymeti ile ilgili olması ve daha uzun bir
süre gerekmesi ve bunun gerekli olduğunun kanıtlanması durumunda, gümrük
idareleri daha uzun bir süre belirleyebilir ya da daha önce belirlenmiş olan
süreyi uzatabilir. Bu sürenin belirlenmesinde gümrük mevzuatında öngörülen
azami süreler dikkate alınır.
(4)
İndirimli ya da sıfır oranında gümrük vergisinin serbest dolaşıma girecek eşya
için sadece belirlenmiş tarife kotaları ve tarife tavanları dahilinde
uygulanması durumunda, vergilendirme, sadece indirimli ya da sıfır oranında
vergi uygulanması için gerekli olan belgeler düzenlendiğinde, izin verilen
sınırlar çerçevesinde yapılır. Bu belgeler aşağıdaki süreler içinde ibraz
edilir.
a) Tarife
tavanları uygulanan durumlarda, alınan bir önlemin normal ithalat vergilerinin
yeniden uygulanması zorunluluğunu getirdiği tarihten önce,
b) Tarife
kotaları uygulanan durumlarda, bu kotalar için belirtilen limite ulaşılmasından
önce,
indirimli
ya da sıfır oranında ithalat vergisi uygulanması için ibrazı zorunlu olan
belge, söz konusu eşyaya ilişkin beyanın bu tarihten önce kabul edilmiş olması
koşuluyla, indirimli ya da sıfır oranın öngörüldüğü sürenin dolduğu tarihten
sonra da ibraz edilebilir.
(5) Eksik
beyan usulüne göre tescil edilen bir beyannamede eksik bulunan bilgi veya
belgenin tamamlanması için gümrük idaresi tarafından verilen süre içinde bu
eksikliklerin tamamlanmaması halinde, söz konusu beyanname kapsamı eşyanın
ödenmesi gereken vergileri ertelenmez.
MADDE 145
– (1) Gümrük idarelerinin eksik bir beyanı kabul etmesi, başka
nedenler bulunmadığı takdirde beyannamesi tescil edilmiş eşyanın serbest
dolaşıma girişini engellemez ya da geciktirmez. Eşyanın serbest dolaşıma girişi
aşağıda belirtilen şartlara göre gerçekleştirilir:
a) Eksik
olan bilgi ve belgelerin daha sonra tamamlanacak olması söz konusu eşyanın
vergi tutarını etkilemiyorsa, beyanname tescil edildiği tarihte hesaplanan
vergiler üzerinden işlemler yürütülür.
b) 53
üncü madde hükmü çerçevesinde, eksik beyanın geçici bir kıymet bildirimi
içermesi durumunda, bu bildirime dayanarak gümrük vergileri hesaplanır.
c) Eksik
belge;
1)
İndirimli veya sıfır oranındaki vergi uygulanması ile ilgiliyse, gümrük
vergilerinin indirimli veya sıfır oran üzerinden hesaplanması,
2)
Muafiyet hükümlerinin uygulanması ile ilgiliyse, muafiyet hükümlerine göre
işlem yapılması,
gerekir.
(2) Eksik belgeler süresi içinde gümrük idarelerine sunulmadığı
takdirde cezai hükümler saklı kalmak üzere, Kanunun 198 inci maddesi gereği
normal oranların uygulanması sonucu tahakkuk ettirilen gümrük vergilerine göre
noksan alındığı belirlenen gümrük vergileri ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre tespit edilen gecikme
zammı oranında faizin yükümlüye tebliğ edildiği tarihi takiben onbeş gün içinde
ödenmesi zorunludur.
MADDE 146 – (1) Basitleştirilmiş usullere ilişkin 142 ila
145 inci maddelerde öngörülen koşullar çerçevesinde tescil edilmiş eksik beyanı
içeren bir beyanname, beyan sahibi tarafından tamamlanabilir ya da gümrük
idaresince uygun görülmesi halinde Kanunun 60 ıncı maddesinde belirtilen
koşullara uyan yeni bir beyanname ile değiştirilebilir.
(2) Her
iki durumda da, gümrük vergilerinin hesaplanması ve eşyanın serbest dolaşıma
girişini düzenleyen diğer hükümlerin uygulanmasında, eksik beyanı içeren
beyannamenin tescil edildiği tarih esas alınır.
MADDE 147 – (1) Özelliği olan eşyanın tesliminde, yükümlünün
başvurusu üzerine basitleştirilmiş usullerden yararlanma talebi, (Değişik
ibare:RG-10/1/2013-28524) yetkilendirilmiş yükümlü veya onaylanmış kişi
statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın ilgili gümrük idaresince
değerlendirilip kabul edilebilir.
(2)
Birinci fıkra uyarınca teslim edilecek özelliği olan eşya aşağıda belirtilmiştir:
a) Türkiye
Atom Enerjisi Kurumunun uygunluk yazısının ibrazı şartıyla radyoaktif maddeler,
b) İnsan
ve hayvan sağlığı ile ilgili her türlü aşılar,
c) İnsan
sağlığı için önem arz eden kalp kapakçığı, canlı doku ve böbrek hastaları için
özel serumlar, kan ve kan plazması gibi belli fiziksel koşullarda korunması zorunlu
olan ürünler,
ç)
İlgili kuruluşlardan alınacak belgelerle tevsiki kaydıyla, insan sağlığı
için lüzumlu ve acil ameliyatlarda kullanılması gereken organlar, vücudun
içindeki organlara takılan, vücutta kalan protez uzuvlar, ve parçaları,
d)
Belirli bir ısıda muhafazası gereken tıbbi tahlillerde kullanılan hazır kitler,
e) Yurt
dışında periyodik olarak yayımlanan gazete ve dergiler ile bunların elektronik
ortamda muhafaza edildiği materyaller,
f) Tüp bebek merkezleri laboratuvarlarında kullanılan tüp bebek
solüsyonları,
g) Canlı
hayvanlar ve bunların üretilmesi için getirilen yumurtalar,
ğ) Uçak ve gemilerde acil kullanılma zorunluluğu bulunan ve
makinelerin tamirinde vazgeçilmez nitelikte olduğu belirlenen yedek parçalar
veya gerekli aletler,
h)
Korunması özel düzenek ve yapı gerektiren eşya
ı) Hacimleri ve ağırlıkları itibariyle geçici depolama yeri ve
antrepoya alınması külfet ve masraf gerektiren dökme ve havaleli eşya,
i) Hızlı
kargo yoluyla taşınan ticari mahiyet arz etmeyen ve/veya gümrük vergisinden
muaf eşya,
j) Boru
hatları veya elektrik telleri ile taşınan ve depolama imkanı olmayan sürekli
akış halinde olan eşya.
(3)
Yukarıda belirtilen özelliği olan eşyanın gümrük işlemleri ve tesliminde
basitleştirilmiş usuller kapsamında kolaylık sağlayan düzenlemeler yapmaya
Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 148 – (1) 147 nci maddenin ikinci fıkrasının (b),
(c), (Ek ibare:RG-2/11/2011-28103) (d) (f), (g) ve (ğ) bentlerinde
yer alan eşya ve akvaryum balıkları ile CIF kıymeti 500 Avro’yu geçmeyen diğer
eşyayı aynı gümrük idaresinden sürekli ve periyodik olarak ithal edenlerin
beyanname yerine ticari veya idari bir belge üzerinden tescil ve işlem
yapılmasına yönelik yazılı talepleri (Değişik ibare:RG-10/1/2013-28524) yetkilendirilmiş
yükümlü veya onaylanmış kişi statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın (Ek
ibare:RG-28/12/2011-28156) altı ay süreyle geçerli olmak üzere kabul
edilir.
(2) Bu
usulle gerçekleşen serbest dolaşıma giriş beyanına ilişkin ticari veya idari
belgede, beyan konusu eşyanın teşhisini mümkün kılacak bütün bilgilerin yer
alması gerekir
(3) Bu usulle beyan yönteminin uygulandığı durumlarda, gümrük
idaresi tarafından bilgisayar ortamında bir tutanak düzenlenir. Eşya, bu
tutanağa dayanarak gümrüklü sahadan çıkarılır. Daha sonra, tamamlayıcı beyan
olarak gümrük beyannamesi verildiğinde, tutanak tarihine referans verilerek bu
tarih tescil tarihi olarak kaydedilir.
(4) Beyanname yerine kabul edilecek idari ve ticari belgelerin
nitelik ve içereceği bilgileri belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 149 – (Mülga:RG-21/5/2014-29006)
MADDE 150
– (1) Eşyanın serbest dolaşıma girişini basitleştirilmiş usule göre
gerçekleştirenler genel, dönemsel ya da özet niteliğinde bir tamamlayıcı
beyanda bulunur.
(2) Bir
ay içinde gerçekleştirilen basitleştirilmiş usule göre yapılan işlemlere
ilişkin tamamlayıcı beyanın, izleyen ayın ilk üç günü içinde verilmesi
zorunludur.
(3)
Beyanın, 53 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen nitelikteki kıymet
unsurlarını içermesi halinde tamamlayıcı beyan, eksik kıymet unsurunun mahiyet
ve tutar itibariyle tahakkuk ettiği ayı takip eden ayın (Değişik
ibare:RG-30/4/2011-27920) yirmi altıncı günü akşamına kadar verilir
ve vergileri de aynı süre içinde ödenir.
(4) Söz
konusu tamamlayıcı beyan serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle yapılır. Bu
beyannameler ayrıca tescil edilmez. Söz konusu beyannamelerde duruma göre ya
daha önce beyanname yerine kullanılan ticari veya idari belgeye ve bu belgenin
tesciline ya da ilgili rejime geçişin kayıt yoluyla yapılması durumunda söz
konusu kayda ilişkin bilgilerin yer alması gerekir. Gümrük beyannamesi
aranmayacak haller ve diğer usul ve esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.
(5)
Tamamlayıcı beyanlar ile basitleştirilmiş usule göre gerçekleşen beyanlar bir
bütündür ve basitleştirilmiş işlemlere ilişkin beyannamenin ya da kullanılan
ticari veya idari belgenin tescil edildiği ya da tescil hükmünde olan kayıt
işleminin yapıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder.
(6)
Basitleştirilmiş usulle beyanın eşyanın serbest dolaşıma girişi için gereken bütün
bilgi ve belgeleri içerdiği ya da daha önce gümrük beyannamesi verilmiş olan
durumlarda tamamlayıcı beyan aranmaz.
MADDE 151
– (1) Ekonomik etkili bir gümrük rejimi hükümleri uygulanmış eşyanın
serbest dolaşıma girişi, basitleştirilmiş usuller çerçevesinde
gerçekleştirilebilir.
(2)
Gümrük antrepo rejimi uygulanmış eşyanın serbest dolaşıma girişinde
basitleştirilmiş usul konusunda aşağıdaki sınırlamalar söz konusudur:
a) F tipi
antrepoda bulunan eşyanın serbest dolaşıma girişinde basitleştirilmiş usule
izin verilmez.
b) B tipi
antrepoda bulunan eşyanın serbest dolaşıma girişinde sadece eksik belgeyle
beyan ve beyanname yerine ticari veya idari bir belge verilmesi şeklinde beyan
yöntemi uygulanabilir.
c) D tipi
antrepoda bulunan eşyanın serbest dolaşıma girişi kayıt yoluyla yapılabilir.
(3)
Gümrük antrepo rejimine tabi tutulmuş ithal eşyasının kayıt yoluyla, gümrüğe
sunulmaksızın ve beyannamesi verilmeden, serbest dolaşıma girmek üzere teslim
edildiği durumlarda gümrük vergileri, eşyanın antrepo rejimine tabi tutulduğu
tarihte yürürlükte bulunan vergi oranları ve diğer vergilendirme unsurlarına
dayanarak hesaplanır. Bu hükmün uygulanması, eşyanın nitelik, gümrük kıymeti ve
miktarı gibi vergilendirme unsurlarının eşyanın antrepo rejimine tabi tutulduğu
tarihte saptanması koşuluna bağlıdır.
(4)
Yükümlünün serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihinde eşyanın
bulunduğu hal ve niteliği ile diğer vergilendirme unsurlarına göre işlem
yapılması yönünde talepte bulunması durumunda bu talebe göre işlem yapılır.
MADDE 152
– (1) (Ek ibare:RG-25/5/2022-31846)(41) 153
üncü maddenin üçüncü fıkrası ve 156 ncı madde hükümleri saklı kalmak üzere,
ihracat rejimi beyanını basitleştirilmiş usuller çerçevesinde yapabilmek için
Onaylanmış Kişi Statü Belgesine veya (Mülga ibare:RG-10/1/2013-28524) (…) yetkilendirilmiş
yükümlü sertifikasına sahip olmak gerekir.
MADDE 153 – (1) Gümrük idareleri, onaylanmış kişi statü (Ek
ibare:RG-31/3/2010-27538) veya (Mülga
ibare:RG-10/1/2013-28524) (…) (Ek ibare:RG-31/3/2010-27538) yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahibi kişilerin beyannameye eklenmesi gereken belgelerden
bazılarının eklenmediği ve/veya beyannameye yazılması gereken bazı bilgilerin
yazılmadığı gümrük beyanını, 154 üncü maddede yer alan hükümlere uyulması
kaydıyla kabul edebilir.
(2) Gümrük idaresi, eşyaya ilişkin basitleştirilmiş beyanın yürürlükteki
mevzuat hükümleri çerçevesinde gerekli görülen bütün bilgileri içermesi halinde
tamamlayıcı beyanın sunulmasını istemekten vazgeçebilir.
(3)
(Ek:RG-25/5/2022-31846)(41) Gümrük
idareleri, Kanunun 225 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca dolaylı
temsilci olarak yetkilendirilen posta idaresi ve hızlı kargo taşımacılığı yapan
şirketlerin beyannameye eklenmesi gereken faturanın eklenmediği gümrük
beyanını, beyan için gerekli bilgileri içeren e-irsaliyenin beyannameye eklenmesi
kaydıyla kabul edebilir.
MADDE 154
– (1) Beyannamede; ihracatçı, beyan sahibi, eşyanın gideceği ülke,
eşyanın cinsi, kapların adedi ve cinsi, eşyanın tarife pozisyonu, eşyanın
ağırlığı, ek bilgi, belge ve izinler ile beyan sahibinin imzası yer almalıdır.
(2)
Eşyanın, gümrük idaresince Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki yerinin kolay ve
herhangi bir tereddüde yol açmadan belirlenmesini sağlayacak şekilde
tanımlanmış olması gerekir.
(3)
Eşyanın ihracat vergisine tabi olması halinde, bu vergilerin doğru bir biçimde
hesaplanabilmesi için gerekli bütün bilgiler bulunmalıdır.
(4)
Eşyanın tanımlanması ve ihracatla ilgili hükümlerin uygulanması ya da eşyanın
ihracından önce bir teminat alınması gerekiyorsa, bu teminatın hesaplanabilmesi
için gerekli ek bilgiler bulunmalıdır.
(5)
Gümrük beyannamesinin 44 numaralı kutusuna Basitleştirilmiş İhracat ifadesi
yazılır.
(6) Eksik
beyanlarda tamamlayıcı beyanların verileceği gümrük idaresi de belirtilir.
(7) (Ek:RG-31/3/2010-27538)
142, 143, 144 ve 146 ncı madde hükümleri duruma göre uyarlanarak uygulanır.
MADDE 155
– (1) Gümrük idareleri tarafından eksik beyan kabul edildiğinde
eksik olan bilgi veya belgelerin tamamlanması için beyan sahibine tanınan süre,
beyannamenin tescil tarihinden itibaren bir ayı geçemez. Gerekli görülen
durumlarda bu süre uzatılabilir. Bu şekilde verilecek ek süre üç ayı geçemez.
(2) Eksik
beyan usulüne göre tescil edilen bir beyannamede, eksik bulunan bilgi veya
belgenin tamamlanması için gümrük idaresi tarafından verilen süre içinde bu
eksikliklerin tamamlanmaması halinde, söz konusu beyanname kapsamı eşyanın
ödenmesi gereken vergileri ertelenmez.
MADDE 156
– (1) Aynı gümrük idaresinden sürekli ve periyodik olarak kitap ve
diğer basılı yayın ihraç edenler ile gemilere kumanya, yağ, yakıt ve diğer
malzeme verme şeklinde ihracat gerçekleştirenlerin beyanname yerine ticari veya
idari bir belge tescil ettirmek suretiyle işlem yapma konusundaki yazılı
talepleri (Değişik ibare:RG-10/1/2013-28524) yetkilendirilmiş yükümlü
veya onaylanmış kişi statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın kabul edilir.
(2) Bu
usulle gerçekleşen ihracata ilişkin ticari veya idari belgede; ihracat konusu eşyanın
teşhisini mümkün kılacak bütün bilgilerin ve ‘Basitleştirilmiş İhracat’
ifadesinin yer alması gerekir.
(3)
Beyanname yerine kabul edilecek idari ve ticari belgelerin nitelik ve içereceği
bilgileri belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 157
– (Mülga:RG-10/1/2013-28524)
MADDE 158
– (1) Eşyanın ihracat rejimine ilişkin işlemlerini basitleştirilmiş
usule göre gerçekleştirenler genel, dönemsel ya da özet niteliğinde tamamlayıcı
bir beyanda bulunur.
(2) Bir
ay içinde gerçekleştirilen basitleştirilmiş işlemlere ilişkin tamamlayıcı
beyanın izleyen ayın ilk üç günü içinde yapılması gerekir. Ancak, bir ay içinde
deniz taşıtları ile hava gemilerine Kanunun 176 ncı maddesi hükümleri
çerçevesinde yapılan ve ihracat sayılan teslimlere ilişkin tamamlayıcı beyan
izleyen ayın ilk yedi iş günü içinde yapılır.
(3) Söz
konusu tamamlayıcı beyan ihracat rejimine giriş beyannamesi ile yapılır. Bu
beyanlarda duruma göre ya daha önce beyanname yerine kullanılan ticari veya idari
bir belge ve bu belgenin tesciline ya da ilgili rejime geçişin kayıt yoluyla
yapılması durumunda söz konusu kayda ilişkin bilgilerin verilmesi gerekir.
Gümrük beyannamesi aranmayacak haller Müsteşarlıkça belirlenir.
(4)
Tamamlayıcı beyanlar ile basitleştirilmiş usule göre gerçekleşen beyanlar bir
bütündür ve basitleştirilmiş işlemlere ilişkin beyannamenin ya da ticari veya
idari bir belgenin tescil edildiği ya da tescil hükmünde olan kayıt işleminin
yapıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder.
(5)
Basitleştirilmiş beyanın ilgili rejime geçiş için gereken bütün bilgi ve
belgeleri içerdiği ya da daha önce gümrük beyannamesi verildiği hallerde
tamamlayıcı beyan aranmaz.
(6) (Ek:RG-25/5/2022-31846)(41)
153 üncü maddenin üçüncü fıkrası kapsamında basitleştirilmiş usule
göre verilen beyanı takiben yedi iş günü içerisinde tamamlayıcı beyan verilir.
MADDE 159
– (1) Ekonomik etkili gümrük rejimleri için iki ya da daha fazla
iznin aynı kişiye verilmesi durumunda, kayıt yoluyla beyanın kullanılması
suretiyle bir rejimin sonlandırılıp diğer rejime başlanılması halinde
tamamlayıcı beyan verilmesine gerek yoktur.
MADDE 160
– (1) Hariçte işleme ve gümrük antrepo rejimi dışında kalan ekonomik
etkili gümrük rejimine tabi eşyanın, ihracat rejimine girişi basitleştirilmiş
usuller çerçevesinde gerçekleştirilebilir.
(2) Bu
hüküm yeniden ihracat için de geçerlidir.
(3)
Gümrük antrepo rejimi uygulanmış eşyanın, ihracat ya da yeniden ihracat
rejimine girişinde aşağıdaki hükümler geçerlidir.
a) F tipi
antrepo rejimi uygulanan eşyanın ihracat rejimine girişinde basitleştirilmiş
usule izin verilmez.
b) B tipi
antrepo rejimi uygulanan eşyanın ihracat rejimine girişinde eksik beyan veya
ticari veya idari belgeyle beyan verilmesi şeklinde beyan usulü uygulanabilir.
MADDE 161
– (1) (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) 165 inci
madde hükümleri saklı kalmak üzere, gümrük antrepo rejimi beyanını
basitleştirilmiş usuller çerçevesinde yapabilmek için Onaylanmış Kişi Statü
Belgesi veya (Mülga ibare:RG-10/1/2013-28524) (…) yetkilendirilmiş
yükümlü (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) sertifikası sahibi
olmak gerekir.
MADDE 162 – (1) Gümrük idareleri, onaylanmış kişi statü
belgesi (Ek ibare:RG-10/1/2013-28524) veya
yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahibi kişilerin beyannameye eklenmesi
gereken belgelerden bazılarının eklenmediği ve/veya beyannameye yazılması
gereken bazı bilgilerin yazılmadığı gümrük beyanını, 163 üncü maddede yer alan
hükümlere uyulması kaydıyla kabul edebilir.
(2) Eksik
beyan usulü, eşyanın F tipi antrepolara alınmasında uygulanmaz.
MADDE 163
– (1) Eksik beyanda bulunan kişilerin söz konusu beyanlarında
aşağıdaki unsurların bulunması zorunludur.
a)
Eşyanın teşhisini mümkün kılacak her türlü bilgi ve belge,
b)
Eşyanın miktarı,
c) Eksik
belgeyle beyan usulünün D tipi antrepo için kullanılması durumunda, eşyanın niteliğine,
kıymetine ilişkin bilgi ile eşyanın tarife pozisyonunun derhal ve kesin şekilde
saptanması için gerekli ayrıntılı bilgi.
(2) (Ek:RG-31/3/2010-27538)
142, 143, 144 ve 146 ncı madde hükümleri duruma göre uyarlanarak uygulanır.
MADDE 164
– (1) Gümrük idareleri tarafından beyan kabul edildiğinde eksik olan
bilgi veya belgelerin tamamlanması için beyan sahibine tanınan süre,
beyannamenin tescil tarihinden itibaren bir ayı geçemez. Gerekli görüldüğü
durumlarda bu süre gümrük idaresince uzatılabilir. Bu şekilde verilecek ek süre
üç ayı geçemez.
MADDE 165
– (1) Aynı tarife pozisyonunda sınıflandırılmış eşyayla ilgili
sürekli olarak gümrük antrepo rejim beyanında bulunan kişilerin, beyanname
yerine ticari veya idari belge üzerinden tescil ve işlem yaptırmaya yönelik
yazılı talepleri (Değişik ibare:RG-10/1/2013-28524) yetkilendirilmiş
yükümlü veya onaylanmış kişi statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın kabul
edilir.
(2) Bu
usulle gerçekleşen gümrük antrepo beyanına ilişkin ticari veya idari belgede,
eşyanın teşhisini mümkün kılacak bütün bilgilerin yer alması gerekir.
(3) Bu
usul, ticari belge ile beyan hariç olmak üzere, idari belge ile beyanın söz
konusu olduğu durumlarda eşyanın B tipi antrepoya alınmasında da uygulanır.
(4)
Beyanname yerine kabul edilecek idari ve ticari belgenin nitelik ve içereceği
bilgileri belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 166
– (Değişik:RG-10/1/2013-28524)
(1) Yetkilendirilmiş
yükümlü sertifikasına sahip kişilere gümrük idarelerince eşyanın antrepo
rejimine girişinin kayıt yoluyla yapılmasına izin verilebilir.
(2) Bu
usul, eşyanın B ve F tipi antrepolara alınmasında uygulanmaz.
MADDE 167
– (1) Hariçte işleme rejiminde basitleştirilmiş usuller kullanılarak
beyanda bu Yönetmeliğin ihracat rejiminde basitleştirilmiş usullere ilişkin 152
ila 160 ıncı madde hükümleri uygulanır.
MADDE 168
– (1) Dahilde işleme, gümrük kontrolü altında işleme veya geçici
ithalat rejimlerinde basitleştirilmiş usuller kullanılarak beyanda, bu
Yönetmeliğin serbest dolaşıma giriş rejiminde basitleştirilmiş usullere ilişkin
142 ila 151 inci madde hükümleri uygulanır.
MADDE 169
– (1) Ticari nitelikte olmayan aşağıda yazılı eşyanın serbest
dolaşıma girişi sözlü beyana tabidir:
a)
Hariçten gelen yolcu ve turistlerin ve nakil vasıtası hizmetlilerinin
beraberlerinde getirdikleri veya sonradan gelen vergiden muaf kişisel eşya ile
vergiye tabi ancak ticari nitelik ve miktarda bulunmadığına ve bu maksatla
getirilmediğine gümrük idaresince kanaat getirilen eşyası,
b) (Değişik:RG-2/7/2010-27629)
Kanunun 167 nci maddesinin birinci fıkrasının (2), (4), (5), (6), (7) nci
bentleri, (8) inci bendinin (d) alt bendinin (i) ve (ii) numaralı alt bentleri,
(9) uncu bendinin (a) ve (b) alt bentleri, (10), (11) ve (12) nci bentlerinde
belirtilen eşya,
c) Sınır
bölgesi halkının elde ve sırtta taşınabilecek miktarda kendi ihtiyaçlarına
mahsus eşyası,
ç) Resmi
daire ve müesseselerle özel müessese ve şahıslara ait işlem görmüş ticari
değeri olmayan her türlü defter, evrak, belge,
d)
Türkiye’de düzenlenecek milletlerarası kongrelere veya spor temas ve gösterilerine
katılacak delege ve şahısların isimlerini muhtevi plaketler, bunların milli
bayrakları veya kulüp flamaları ve bunları takmaya mahsus mamuller ve bu
toplantı ve temaslara ait rozet, kupa ve broşürler ve bu kongre ve spor temas
ve gösterilerine ait cihaz, alet ve malzeme,
e)
Türkiye’de yapılan ve yapılacak olan milli ve milletlerarası her türlü
yarışmalarda mükâfat olarak verilmek üzere bağış yoluyla gönderilen eşya,
f) Basın
ile ilgili aktüalite filmleri ve resimleri, fonopost maddeleri (münhasıran
mektup ve muhabere vasıtası olarak kullanılanları dolu ve birer adet) plak, tel
ve bantlarla düzenlenmiş sesli ve yazılı süreli yayınlar, şahsi tedavide
kullanılacak miktar ve mahiyette ilaçlar (yürürlükteki ilgili kanun hükümleri
saklıdır.)
g) (Ek:RG-15/5/2013-28648)(9)
Kanunun (Değişik ibare: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) 167 nci
maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendi kapsamında olup yük
manifestosu ile getirilen eşya.
(2) Kanunun
167 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) inci bendinin (d) alt bendinin (i)
numaralı alt bendi kapsamına giren numunelik eşya ve modellerin,
gümrükçe yapılan muayene sonucunda ticari nitelikte olmadığına kanaat
getirilmesi gerekir. Bunun için gümrükler her bir numunenin tek tek kıymetini
veya aynı partiye dahil numune ve modellerin kıymet toplamını göz önüne
alırlar. Aynı gönderici tarafından değişik kimselere gönderilen numune ve
modellerin kıymetleri bunlar aynı zamanda ithal edilseler dahi, bu maddenin
uygulanmasında dikkate alınmaz. (Ek cümle:RG-1/4/2020-31086) Numunelik
eşya ve modellerin yolcu beraberinde gelmesi durumunda, 131 inci maddede
düzenlenen ve kapsamı Bakanlıkça belirlenen Yolcu Beraberi Numune, Sergi ve
Fuar Eşyası Beyan Formu ile beyan yapılabilir.
(3) Her
model için birer adet olmak üzere kâğıt, karton veya plastikten yapılmış
patronlar veya çizimler birer metreden uzun olmamak üzere dantel, kurdele,
şerit, ekstrafor, model ve kesim şablonu (kâğıt veya kartondan) ve benzeri
eşya, çift olarak kullanılan eşyadan tek olarak getirilen eldiven, çorap,
ayakkabı (kıymetli maden ve taşlardan olmamak üzere), her türlü küpe, kolye,
bilezik, düğme, muhtelif süsleme malzemesi, her birinden birer adet olmak üzere
kravat, mendil, bel kemeri, kemer tokası, kemer astarı, çıtçıt, kopça, fermuar
sürgüsü, çengelli kopça ve benzeri eşya gümrük idaresince üzerlerinde herhangi
bir işlem yapılmaksızın yurda sokulur.
(4)
Gümrük idareleri, yukarıda sayılan eşya dışında olup, nihai tüketime elverişli
üretim süreci sona ermiş numune ve modellerin üzerlerine numunelik vasfına
zarar vermeden ‘numunedir’ damgasını vurma işlemini yapmaya yetkilidir.
(5)
Eşantiyon olarak gönderilecek ve bedava dağıtılacak antibiyotiklerin ve sair
tıbbi müstahzarlar numunelerinin iç ve dış ambalaj renkleri üzerinde
durulmayarak ‘doktorlara bedava dağıtılır numunedir’ ibaresini kapsayan yeşil
bir etiket yapıştırılmış olması şartıyla, yurda ithallerine müsaade edilir. Bu
konuda yapılacak işlemler aşağıda gösterilmiştir.
a) Türk
Gümrük Tarife Cetvelinin 30.04 tarife pozisyonuna giren ve vergiden muaf
bulunan penisilin, streptomisin ve bunların grubundan dihidro-streptomisin,
prokain penisilin gibi ilaçlarla kloromosetin, orexomisin, teramisin,
para-aminosalisilik-asid ve tuzları, uzonikotinik asit hidrazid,
tiesomokarbazid ve müştakları, ensülin ve aynı iyileştirici etkisi olduğu
Sağlık Bakanlığınca tespit edilen diğer müstahzarlardan eşantiyon olarak
doğrudan posta ile doktorlar adına veya doktorlara dağıtılmak üzere yabancı
ilaç firmalarının Türkiye’deki mümessillerine gönderilecek olanların sözlü
beyan üzerine yurda girişine izin verilir. Ancak bu müstahzarların üzerlerine
‘doktorlara bedava dağıtılır numunedir’ ibaresini kapsayan yeşil bir etiket
yapıştırılmış olması lazımdır.
b) Birinci
fıkrada sayılan gümrük vergisinden muaf antibiyotiklerin dışında kalan ve
Sağlık Bakanlığınca ruhsatnamesi verilmiş bulunan vergiye tabi müstahzarlar,
yabancı ülkelerdeki firmalarca ayrı ayrı posta ile doğrudan doktorlar namına
gönderilecek olanları normal ambalajlarının en küçüğünün 1/3 nispetinde veya
‘bir defada alınabilecek doz’ miktarında olmak ve üzerlerinde ‘doktorlara
bedava dağıtılır numunedir’ ibaresini taşıyan yeşil etiket bulunmak şartıyla
ithaline izin verilir. Yukarıda tarif edilen ambalaj ve muhteviyatından büyük
olanlar için yazılı beyanda bulunulur.
c) Muaf
antibiyotikler dışında kalan ve normal ambalaj büyüklüğünde veya daha küçük
boyda bulunan ve doktorlara dağıtılmak üzere yabancı ilaç firmalarınca
Türkiye’deki mümessillerine toptan gönderilen müstahzarlar üzerinde ‘doktorlara
bedava dağıtılır numunedir’ ibaresini taşıyan yeşil etiket bulunsa dahi, sözlü
beyan kapsamına alınmaz. Bunların ithalinde faturaların adı geçen Bakanlıkça
onaylanmış olması şartıyla yazılı beyanlar kabul olunur.
ç) Numune
olarak gönderilecek müstahzarlardan fabrikalarınca ambalajları üzerine
‘doktorlara bedava dağıtılır numunedir’ ibaresini taşıyan yeşil etiket
yapıştırılmamış bulunanların, o yer Sağlık Müdürlüğünün muvafakatı alınarak ve
masrafları ithalatçılara ait olmak şartıyla adı geçen etiketleri sağlık ve
gümrük memurlarının nezareti altında geçici depolama yerleri ve antrepolarında
veya Sağlık Müdürlüğünün deposunda numunelik müstahzarların ambalajları üzerine
yapıştırılmasına izin verilir.
(6) Ticari
amaçla Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest dolaşıma girecek eşyanın gümrük
kıymetinin sevkiyat ve beyan başına 1000 Avro’yu geçmemesi ve sevkiyatının
düzenli haldeki benzer sevkiyatların bir parçası olmaması ve daha büyük bir
nakliyatın bir parçası olup da bağımsız bir taşıyıcı tarafından taşınmaması
kaydıyla bu eşya gümrük idaresine sözlü beyan edilir.
MADDE 170
– (1) Aşağıda yazılı eşyanın ihracında beyan sözlü olarak yapılır.
a) Yolcu
ve turistlerin beraberlerindeki kişisel eşya,
b)
Devamlı görevli veya yerleşmek üzere yabancı ülkelere giden Türk memur ve
vatandaşlarının ve Türkiye’deki devamlı görevleri ve işleri sona eren
yabancıların beraberlerinde götürecekleri veya gidişlerinden iki ay evvel veya
altı ay sonra gönderecekleri kişisel ve ev eşyası,
c) Bilim
adamı, sanatçı ve işçilerin mesleklerini icra için beraberlerinde götürdükleri
aletleri ile takımları ve ticari kıymette olmayan numuneleri,
ç) Nakil
vasıtaları hizmetlilerinin beraberinde götürecekleri kişisel eşya,
d) Kara
sınırı bölgesindeki köy ve kasabalar ile pazarlardan sınırın diğer tarafındaki
halkın kendi ihtiyaçları için alıp götürecekleri eşya ve hayvanlar ve Türkiye
sınır bölgesi halkının sınırın diğer taraf bölgesindeki köy, kasaba ve
pazarlara satmak üzere birlikte götürecekleri kendi eşya ve hayvanları,
e) İçinde
ölü veya ölünün kül ve kemikleri bulunan tabut, vazo ve diğer kaplar ile çelenk
ve çiçekler,
f)
Türkiye’de vefat eden yabancıların ülkelerindeki kanuni mirasçılarına intikal
eden kişisel eşya ve ev eşyası.
g) (Ek:RG-15/5/2013-28648)(9)
Kanunun (Değişik ibare: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) 167 nci
maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendi kapsamında olup yük
manifestosu ile gönderilen eşya.
MADDE 171
– (1) Geçici ithalata konu olan ve aşağıda belirtilen eşya gümrük
idarelerine sözlü beyan edilir.
a)
Sürülerin mevsim göçü nedeniyle veya otlatmak veya çalıştırma veya taşıma
işlerinde kullanılmak amaçlarıyla getirilen canlı hayvanlar ile gümrük
bölgesine komşu bir sınır bölgesinde yerleşik kişiye ait olan ve bu kişi
tarafından kullanılan sınır bölgesinde kullanılmak amacıyla getirilen
eşya,
b) Üzerlerinde
ayniyetlerini tespite yarayacak silinmez ve çıkmaz işaretler taşıyan gümrük
bölgesi dışında yerleşik kişilere ait dolu olarak getirilip dolu veya boş
çıkarılacak ambalajlar.
c)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik radyo ve televizyon kuruluşları
temsilcilerinin mesleki teçhizat kapsamında getirdikleri radyo ve televizyon
prodüksiyon ve yayın teçhizatı, bu amaçla kullanım için özel olarak uyarlanmış
taşıtlar ve bunların teçhizatı,
ç) Bir
organ nakli için bekleyen hastalara yardım sağlamak için doktorlara gerekli
olan mesleki teçhizat kapsamındaki cihaz ve aletler,
d)
Yolcular tarafından getirilen kişisel ve sportif amaçlı eşya,
e) Uluslararası
deniz trafiğine kayıtlı bir gemide kullanılmak üzere getirilen gemi adamlarının
ihtiyaç malzemesi,
f)
Paletler,
g) (Değişik
ibare:RG-22/3/2018-30368) 391 inci maddede belirtilen taşıtlardan
kaza geçirerek hasara uğradığı gümrük idaresince tespit edilenler ile Türkiye
Gümrük Bölgesi dışına çıkarabilmek için bakıma ihtiyaç gösteren taşıtlar için
daha sonra gelecek yedek parçalar.
ğ) (Ek:RG-7/2/2013-28552)
Genelkurmay Başkanlığı koordinesinde icra edilecek eğitimlere katılacak
NATO üyesi olmayan ülkelere ait eşya.
(2) (Değişik:RG-31/3/2010-27538)
Geçici ithalatta sözlü beyana tabi eşya, ek-22’de yer alan Sözlü Beyan
Formu kullanılarak beyan edilir. Söz konusu formun tescili, geçici ithalat
rejimi kullanım izni hükmündedir.
(3) Sözlü
beyan edilerek geçici ithal edilen eşya ile birinci fıkranın (g) bendinde
belirtilen arızalı yedek parçaların değiştirilmesiyle ortaya çıkan parçalar
aynı usule tabi tutularak sözlü beyan yoluyla yeniden ihraç edilir.
(4) (Ek:RG-31/3/2012-28250)
(Değişik: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) Dahilde işleme rejimine konu olan
aşağıda belirtilen eşya gümrük idarelerine sözlü beyan edilebilir.
a)
Dahilde işleme izni kapsamında, ithalatını müteakip, ihraç ürünlerinin elde
edilmesinde kullanılmak üzere Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen elyaf, iplik,
ham ve mamul mensucat (astar dâhil) gibi temel tekstil hammaddeleri ile tekstil
ve deri kimyasal maddeleri dışında kalan tela, etiket, düğme, fermuar, çıtçıt,
rivet, askı, kuşgözü, şerit, kordela ve lastik gibi yardımcı maddeler,
b)
Dahilde işleme izni kapsamında, tamir ve bakım işlemine tabi tutulacak gemilere
ait malzeme ve ekipmanlar,
c)
Dahilde işleme izni kapsamında, tamir ve bakım işlemine tabi tutulacak motorlu
nakil vasıtaları, tarım makineleri ve bunların parçaları.
ç) (Ek:RG-12/1/2017-29946)
Serbest bölgelerde yerleşik firmanın demirbaşına kayıtlı olup, dâhilde işleme
izni kapsamında tamir ve bakım işlemine tabi tutulacak eşya.
(5) (Ek:RG-31/3/2012-28250)
Dâhilde işleme izni kapsamında sözlü olarak beyan edilebilecek eşyaya
ilişkin kıymet ve/veya miktar Bakanlıkça belirlenir.
(6) (Ek:RG-31/3/2012-28250)
(Değişik:RG-22/3/2018-30368) Dördüncü fıkranın (a) bendinde yer alan
eşyanın, dahilde işleme izni kapsamında yalnızca ithalat işlemlerine münhasır
olmak üzere sözlü beyan kullanılabilir.
(7) (Ek:RG-22/3/2018-30368)
Dahilde işleme rejiminde sözlü beyana tabi eşya, ek-22’de yer alan Sözlü
Beyan Formu kullanılarak beyan edilir. Söz konusu formun tescilinin, dahilde
işleme izni hükmünde olduğu durumları belirlemeye Bakanlık yetkilidir.
MADDE 172
– (1) Evrak düzenlenmesi gereken sözlü beyana tabi eşyanın gümrük
işlemlerinde, sınırlı sayıda kutusu doldurulmuş ek-22’de yer alan sözlü beyan
formu kullanılır.
(2) Sözlü
beyan formlarında;
a)
İhracat işlemlerinde 1, 2, 5, 6, 22, 29, 31, 33, 37, 41 ve 54 no.lu kutularının
doldurulması zorunlu; 8, 14, 15, 40 ve 44 no.lu kutularının doldurulması
ihtiyaridir.
b)
İthalat işlemlerinde 1, 5, 6, 8, 22, 29, 31, 33, 37, 41, 42 ve 54 no.lu
kutularının doldurulması zorunlu; 2, 14, 16, 30, 34, 40 ve 44 no.lu kutularının
doldurulması ihtiyaridir.
c)
Transit işlemlerinde 1, 2, 3, 4, 6, 8, 14, 18, 25, 27, 31, 35, 44, 50, 51, 53
ve 54 no.lu kutularının doldurulması zorunlu; 15, 17, 22, 40 ve 52 no.lu
kutularının doldurulması ihtiyaridir.
(ç) (Ek:RG-31/3/2012-28250)
(Değişik: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) Dahilde işleme kapsamı geçici
ithalatta (b) bendinde, dahilde işleme kapsamı ihracatta ise (a) bendinde yer
alan alanlar doldurulur.
(3) Yükümlü
veya temsilcisinin imzası 54 no.lu kutuya alınır.
(4) Sözlü
beyana ilişkin form yükümlünün verdiği bilgilere göre gümrük personeli
tarafından sisteme girilir ya da doldurulur. Vergi tahakkuku gerektiren
durumlarda sözlü beyan formunun 47 no.lu kutusu ve (B) alanı kullanılır.
(5) (Değişik:RG-2/7/2010-27629) Aşağıda belirtilen hallerde
sözlü beyan formu düzenlenmez.
a) Kanunun 167 nci maddesinin birinci fıkrasının (4) üncü bendi ve
(5) inci bendinin (h) alt bendi kapsamındaki eşya,
b) 170 inci maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (ç)
bentlerinde belirtilen kişisel eşya ile (d) bendinde belirtilen karşı taraf
halkının pazarlarımızdan kendi ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla alıp
götürecekleri eşya,
c) Müsteşarlıkça belirlenecek diğer eşya
MADDE 173
– (1) Sözlü beyana tabi eşyanın gümrük işlemlerinin bir temsilci
tarafından yürütüldüğü durumlarda, yapılan sözlü beyanın doğru ve tam olduğu
konusunda tereddütlerin oluşması halinde, gümrük idareleri bu kapsamdaki eşya
için yazılı beyanda bulunulmasını isteyebilir. Bu takdirde, 112 ila 139 uncu
maddelerde belirtilen şekilde işlem yapılır.
MADDE 174
– (1) Bu Yönetmeliğin yazılı beyana ilişkin hükümleri,
beyanın bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla yapılmasında da
uygulanır.
(2)
Bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla beyanda bulunacak kişilerin gümrük
idaresinin bilgisayar sistemine veri girişinde bulunabilmeleri için gümrük
idaresinden önceden alınan kullanıcı kodu ve şifre sahibi olmaları gerekir.
(3)
Eşyanın beyan edildiği gümrük rejimini düzenleyen hükümlerin uygulanması için
gerekli bütün bilgiler beyan sahibi tarafından bilgisayar sistemine girilir.
(4)
Sistemde kayıtlı beyanname, gümrük idaresince tüm işlemlere esas tutulacak asıl
beyannamedir.
(5)
Müsteşarlık, elektronik imza kullanılması ile beyannameye elektronik ortamda
bilgi ve belge eklenebilmesine ilişkin hususlarda düzenleme yapmaya yetkilidir.
MADDE 175 – (1)
Gümrük idaresine yazılı, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla veya sözlü
olarak beyan edilmeyen aşağıda belirtilen eşyaya ilişkin 178 inci madde
uyarınca yapılan beyan, serbest dolaşıma giriş rejimine ilişkin beyan olarak
kabul edilir;
a)
Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen ticari mahiyette olmayan yolcu beraberi
eşya,
b)
Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen Türkiye Gümrük Bölgesinde faaliyette
bulunan çiftçilerin komşu ülkedeki mülklerinden elde ettikleri ürünler ile
komşu ülkelerdeki çiftçiler tarafından Türkiye Gümrük Bölgesindeki mülklerinde
kullanılmak üzere getirilen ve toprak ve ekinlerin işlenmesi amacına yönelik
tohum, gübre ve diğer ürünler.
c) (Ek:RG-1/4/2020-31086)
Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karar ile belirlenen yolcu
beraberinde yurda getirilen standart işlenmemiş altın.
MADDE 176 – (1)
Gümrük idaresine yazılı, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla veya sözlü
olarak beyan edilmeyen, ihracat vergisine tabi olmayan ve ticari nitelikte
olmayan yolcu beraberi eşyaya ilişkin 178 inci madde uyarınca yapılan beyan,
ihracat rejimine ilişkin beyan olarak kabul edilir.
MADDE 177 – (1)
İstisnai yazılı beyan hükümleri saklı kalmak kaydıyla gümrük idaresine yazılı
veya sözlü olarak beyan edilmeyen ithal vergilerinden tam muafiyet
suretiyle yolcular tarafından ithal edilen kişisel ve sportif amaçlı eşyaya 178
inci madde uyarınca yapılan beyan, geçici ithalat rejimine ilişkin beyan olarak
kabul edilir.
(2) Bu
eşyanın yeniden ihracı da aynı şekilde yapılır.
MADDE 178 – (1) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) 175 ila 177 nci maddelerde yer alan eşyanın iki hat
sisteminin çalıştığı gümrük idarelerinde yeşil veya “beyana tabi eşyam yoktur”
hattından geçirilmesi, hat sisteminin çalışmadığı bir gümrük idaresinden beyan
yapılmaksızın geçirilmesi, EK 22/A’da yer alan formla veya 175 inci maddenin
birinci fıkrasının (c) bendine münhasır olmak üzere Bakanlıkça belirlenecek
form ile yapılan beyan başka bir tasarruf yoluyla beyandır.
(2) 175
ila 177 nci maddelerde yer alan şartların yerine getirildiği hallerde, birinci
fıkrada belirtilen beyan gerçekleştiğinde, eşyanın Kanunun 61 inci maddesinin
birinci fıkrası çerçevesinde gümrük idaresine sunulduğu, buna ilişkin
beyannamenin tescil edildiği ve eşyanın teslim edildiği kabul edilir.
(3)
Bununla birlikte, birinci fıkrada belirtilen beyan gerçekleştiği halde, (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) 175 ila 177 nci maddelerde yer alan koşulların
yerine getirilmediğinin yapılan inceleme sonucunda anlaşılması durumunda, cezai
işlem yapılır.
MADDE 179
– (1) 175 ila 177 nci madde hükümleri, ihracata bağlı hak ve
menfaatlerden yararlanan, gümrük vergilerinin geri verildiği veya yasaklama,
kısıtlama veya diğer özel bir işleme tabi eşya için uygulanmaz.
MADDE 180
– (1) Beyanın kontrol türü ve kontrolle görevli memur, bilgisayar
sistemi tarafından risk kriterlerine göre belirlenir.
(2)
Kontrol türleri:
a) Kırmızı
hat; eşyanın muayenesi ile birlikte belge kontrolünün de yapıldığı hattır.
b) Sarı
hat; muayeneye gerek görülmeksizin eşyaya ait beyanname ve eklerinin
doğruluğunun ve birbiriyle uygunluğunun kontrol edildiği hattır.
c) (Değişik:RG-7/10/2016-29850)(21)
Mavi hat; Bakanlıkça belirlenen onaylanmış kişi statüsüne sahip
kişilerin ihracatta yararlandığı, eşyanın çıkış işlemlerinin tamamlanmasından
önce belge kontrolüne veya muayeneye tabi tutulmadığı hattır. Mavi hatta işlem
gören ihracat beyannamelerine ilişkin beyanın kontrolü, eşyanın çıkış
işlemlerinin tamamlanmasını müteakip Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar dâhilinde
gerçekleştirilir.
ç) Yeşil
hat; eşyanın belge kontrolüne veya muayeneye tabi tutulmadığı hattır.
(3) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)
Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahipleri adına tescilli beyannamelere
ilişkin kontroller öncelikli olarak yapılır.
MADDE 181
– (1) Yürürlükteki mevzuat uyarınca ilgili gümrük rejimleri
kapsamında Türkiye’ye ithali öngörülen her türlü izin veya uygunluk belgesine (Ek
ibare:RG-1/4/2020-31086) veya bu belgeler yerine geçen bilgiye tabi
eşyaya ilişkin yetkili kurumlarca yapılacak kontroller, ithale konu eşyanın
kamu ahlakı, kamu düzeni, kamu güvenliği, insan, hayvan ve bitki sağlık ve
hayatlarının korunması açısından taşıyacağı muhtemel riske göre; Türkiye Gümrük
Bölgesine girişinde veya gümrük beyannamesinin tescil işlemi öncesinde ya da
gümrük yükümlülüğünün sona ermesinden sonraki aşamalardan yalnızca birinde ve gümrük
idaresinin koordinasyonunda yapılır.
(2)
Kontrollerin risk tabanlı yapılması esastır. İlgili kurumlarca kontrolü
öngörülen eşyaya ilişkin bilgiler Müsteşarlığa iletilir. Müsteşarlık, Türkiye
Gümrük Bölgesine getirilen riskli eşyaya ilişkin sevkiyat bilgilerini ithalat
kontrolünden sorumlu kurumlara iletir.
(3)
İlgili kurumlarca yapılacak ithalat kontrollerinin Türkiye Gümrük Bölgesine girişinde
yapılmasının öngörülmesi durumunda:
a)
Kontrol, eşya taşıt üstünde iken yapılır. Eşya, kontrol sonucuna ilişkin ilgili
kurumun bildirimine kadar taşıt üzerinde ve gümrük idaresinin uygun göreceği
yerde bekletilir. Kontrol sonuçları, ilgili kurum tarafından giriş gümrük
idaresine bildirilir. (Ek cümle:RG-28/12/2011-28156) Bakanlık, niteliği
gereği taşıtta bekletilemeyecek eşya için farklı uygulamalar belirleyebilir.
b)
Yetkili kurum tarafından yapılan kontrol sonucunda eşyanın Türkiye Gümrük
Bölgesine girişinin uygun görülmesi durumunda, ilgili kurumun kararı boşaltma
listesine veya özet beyana eklenir. Türkiye Gümrük Bölgesine girmesi uygun
görülen eşyaya ilişkin uygunluk değerlendirme sonuçları gümrük beyannamesinin
tescil işlemi sırasında ayrıca aranmaz.
c) İlgili
kurumca yapılacak kontrol sonucunda Türkiye Gümrük Bölgesine girişi uygun
görülmeyen eşya taşıttan indirilmeksizin mahrece iade edilir veya ilgili
kurumun uygun görüşü ile üçüncü bir ülkeye transit edilir.
(4)
İlgili kurumlarca yapılacak kontrollerin, gümrük beyannamesinin tescil işlemi
öncesinde yapılması durumunda:
a)
Kontrol, Kanunda belirtilen ve geçici depolama yerleri ve antrepolarda bulunan
eşyaya ilişkin öngörülen bekleme süreleri içinde yapılır.
b) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
İlgili kurumlarca yapılacak kontrol sonuçlarını içerir gümrük idaresine ibrazı
veya beyanı zorunlu olan belge veya bu belge yerine geçen bilgi, gümrük
beyannamesinin 44 no.lu kutusuna kaydedilir. Altıncı fıkra hariç, bu madde
kapsamında yapılacak ithalat ve ihracat kontrollerinin yerine getirilmesinden
yükümlü sorumludur. Bakanlıkça belirlenen haller hariç olmak üzere, bir belge
veya bu belge yerine geçen bilginin ibraz ya da beyan edilmediği durumlarda
yükümlü beyanı esas alınarak gümrük idarelerince herhangi bir belge aranmaz.
c) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Tam beyanlı yaygın basitleştirilmiş usule tabi tutulacak eşyaya ilişkin
işlemler saklı kalmak üzere, yapılan beyanın aksine, beyanın kontrolü sonucunda
eşyanın ilgili kurumun ithalat kontrolünü gerektirmesi durumunda, gümrük
beyannamesinin tescilinde ibrazı ya da beyanı gereken belgeler veya bu belgeler
yerine geçen bilgiler tescil işleminden sonra da ibraz ya da beyan edilebilir.
ç) İlgili
kurumlarca yapılan düzenlemelerde aksine hüküm bulunmadıkça, bu kurumlarca söz
konusu eşyanın ithaline izin verilmemesi halinde ise yükümlü talebi
doğrultusunda eşya;
1)
Mahrecine iade,
2) İlgili
kurumun uygun görüşü ile doğrudan ya da serbest bölge üzerinden üçüncü ülkeye
transit,
3) İhraç
kaydıyla satış ya da masrafları sahibince karşılanmak koşuluyla imha suretiyle
tasfiye edilmek üzere bulunduğu gümrük idaresine terk,
edilebilir.
d) (Değişik:RG-15/5/2013-28648)
İlgili kurumlarca yapılan kontrol sonucunda eşyanın insan, hayvan, bitki ve
çevre sağlığı yönünden tehlikeli ve zararlı olduğunun tespiti halinde,
yükümlüsü tarafından derhal yurtdışı edilir. Mevzuat hükümleri saklı kalmak üzere,
bu nitelikteki eşya Türkiye Gümrük Bölgesinde imha edilemeyeceği gibi gümrük
idarelerine de terk edilemez.
e) (Ek:RG-1/4/2020-31086)
Bu fıkra kapsamında diğer kurumların kontrolüne tabi eşyanın serbest dolaşıma
girebilmesi için gerekli olan lisans, izin, uygunluk belgesi ya da bu belgeler
yerine geçen bilginin sonradan ibraz ya da beyan edileceğinin beyannamenin 44
no.lu kutusuna kaydedilmesi koşuluyla, tam beyanlı yaygın basitleştirilmiş
usulden yararlanılması ve ilgili kurumca beyanname tescilinden sonra yapılan
denetimin olumsuz sonuçlanması halinde, beyanname iptal edilerek (ç) bendinde
belirtilen şekilde işlem yapılır.
(5)
İlgili kurumlarca yapılacak kontrollerin gümrük yükümlülüğünün sona ermesinden
sonra yapılması durumunda;
a) Kendi mevzuatlarında
düzenleme yapılmış olması şartıyla ilgili kurumların yapacakları kontroller,
gümrük yükümlülüğü sona erdikten sonra ve söz konusu eşya geçici depolama yeri
ve antrepolarda bulunduğu sırada da yapılabilir. Kontrole tabi tutulan eşya ile
ilgili olarak, ilgili kurumlarca bu eşyanın tabi olduğu mevzuata göre işlem
yapılır. Gümrük mevzuatına göre gümrük idarelerince yapılacak işlemler
saklıdır.
b) İlgili
kurumların kendi mevzuatlarında düzenleme yapması şartıyla, (a) bendi
kapsamında ilgili kurumlarca kontrolü yapılacak eşya, geçici depolama yeri ve
antrepolarda, ilgili rejim hükümlerine göre gümrük mevzuatının öngördüğü
yükümlülüklerin yerine getirildiği tarihi takip eden günden itibaren en fazla
üç iş günü tutulabilir. Belirtilen sürenin takibinde, ilgili rejim hükümlerine
göre gümrük mevzuatının öngördüğü yükümlülüklerin yerine getirildiği tarihin
elektronik ortamda ilgili kuruma ve yükümlüye bildirildiği tarih esas alınır.
Bu süre içinde ilgili kurum tarafından eşyanın gümrük işlemlerinin yapıldığı
gümrük idaresine (Ek ibare:RG-7/10/2016-29850) veya yetkilendirilmiş
gümrük müşavirine (Mülga ibare:RG-30/6/2015-29402)(16) (…) herhangi
bir bildirim yapılmaması durumunda, ithalatçı veya temsilcisinin talebi
doğrultusunda gümrük gözetimi sona erdirilir. İlgili kurum tarafından yapılan
denetimlerin başlatılmasından sonra, aksi bildirilmedikçe, eşyaya ilişkin
gümrük gözetimi sona erdirilir. Aksi bildirilmesi durumunda ise, ilgili kurum
tarafından belirtilen süre kadar eşya üzerindeki gümrük gözetimi devam eder.
c)
Kontrol sonucunda ilgili mevzuatına uygun olmadığı tespit edilen eşyaya
kontrolden sorumlu kurum veya yetkili kurum tarafından ilgili kanun hükümleri
kapsamında öngörülen yaptırımlar uygulanır. Uygunsuz çıkan ürünün geldiği
ülkeye veya üçüncü bir ülkeye gönderilmesi mümkündür. Bu durumda eşya, gümrük
mevzuatının öngördüğü usuller çerçevesinde yurt dışı edilir.
ç) (Mülga:RG-30/6/2015-29402)(16)
(Ek:RG-7/10/2016-29850) Bakanlık bu fıkra kapsamına giren
eşyanın gümrük gözetiminin sona erdirilmesine ilişkin iş ve işlemlerin,
yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri marifetiyle yerine getirilmesine ilişkin
düzenleme yapmaya yetkilidir.
(6) (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) Dördüncü fıkraya göre kontrole tabi
tutulacak eşyaya ilişkin bilgilerin gümrük idaresince elektronik ortamda ilgili
kurumlara bildirilmesi halinde, ilgili kurumlar tarafından aksi bir süre
bildirilmedikçe, bildirim tarihini takip eden üç iş günü içinde eşyanın ithalat
kontrolleri tamamlanır. Kontrol sonucunda sadece girişi uygun görülmeyen eşyaya
ilişkin denetim sonuçları gümrük idaresine iletilir. İlgili kurumlar tarafından
Türkiye Gümrük Bölgesine girmesi uygun görülen eşyaya ilişkin gümrük idaresine
herhangi bir bildirimde bulunulmaz.
(7) (Değişik:RG-31/3/2010-27538)
Dördüncü fıkra kapsamında ilgili kurumlarca yapılan kontroller sırasında
yükümlüden talep edilebilecek diğer belgeler ile ithale konu eşyayı temsil
etmeyen belgeler gümrük idarelerince ayrıca aranmaz.
(8)
Yürürlükteki mevzuat uyarınca, ilgili gümrük rejimleri kapsamında Türkiye’ye
ithali öngörülen her türlü izin veya uygunluk belgesine (Ek
ibare:RG-1/4/2020-31086) veya bu belgeler yerine geçen bilgiye tabi
eşyaya ilişkin ikincil düzenlemelerde yer alan ve Türk Gümrük Tarife Cetveli
ile uyumlu olmayan ve madde ismi veya madde tanımı adı altında yer alan
açıklamalar, ilgili kurumlar tarafından yapılan ithalat kontrolleri sırasında
göz önüne alınabilir. Bu ifadeler gümrük idaresi açısından bağlayıcı değildir.
(9) (Ek:RG-28/12/2011-28156)
Bu madde kapsamında, dış ticaret mevzuatı ve ilgili diğer mevzuatın
gerektirdiği ithalat ve ihracat denetimlerini yaptırmaktan yükümlü sorumludur.
İthalat ve ihracat denetim sonuçlarının gümrük işlemleri sırasında ayrıca
aranmaması, yükümlünün sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
(10) (Ek:RG-28/12/2011-28156)
(Değişik:RG-15/5/2013-28648) İthalat ve ihracat kontrollerine konu eşya ile
ilgili olarak;
a)
(Değişik:RG-1/4/2020-31086) İthalat ve ihracat kontrollerine konu eşyanın
denetim sonuçlarını gösteren ve 114 üncü madde uyarınca belirlenen belgeler veya
bu belgeler yerine geçen bilgilerin beyannameye kaydedilmesi zorunludur.
b)
Muayene veya kontrol sonucunun, yapılan beyanın aksine eşyanın ilgili kurumun
ithalat veya ihracat kontrolünü gerekli kılması durumunda, gerekli kontrollerin
yapılmasını teminen yükümlü ilgili kuruma yönlendirilir.
c) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Denetime ilişkin belgeler veya bu belgeler yerine geçen bilgilerin
beyannamede yer almadığının, beyannamenin kapatılmasından veya eşyanın
tesliminden sonra yapılan kontroller neticesinde anlaşılması durumunda ilgili
kurum bilgilendirilir.
ç) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Yapılan yönlendirme veya bilgilendirme neticesinde; ilgili kurumca gerçekleştirilen
denetimin olumsuz sonuçlandığının bildirilmesi veya eşyanın ithali ve ihracı,
belli kuruluşların vereceği ve gümrük idaresine ibrazı veya beyanı zorunlu olan
lisans, izin, uygunluk belgesi veya bu belgeler yerine geçen bilgiye tabi olan
eşyanın denetlendiğine dair lisans, izin, uygunluk belgesi veya bu belgeler
yerine geçen bilgi alınmadığı halde alınmış gibi gösterilmesi halinde Kanunun
235 inci maddesi hükümleri uygulanır.
(11) (Ek:RG-1/4/2020-31086)(34)
Kanunun 235 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen
eşya, yükümlü talebi doğrultusunda, ithalinin yasak olduğunun yükümlüye
bildirildiği tarihten itibaren otuz gün içinde mahrecine iade ya da ilgili
kurum ya da kuruluşun uygun görüşü ile doğrudan üçüncü ülkeye transit edilir.
Bu süre içerisinde mahrecine iade veya üçüncü ülkeye transit edilmeyen eşya,
ihraç kaydıyla satış ya da masrafları sahibince karşılanmak koşuluyla imha
suretiyle tasfiye edilmek üzere bulunduğu gümrük idaresine terk edilir.
(12) (Ek:RG-1/4/2020-31086)(34)
Kanunun 235 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre
idari para cezası uygulanan eşyanın bulunamaması halinde, eşyanın gümrüklenmiş
değerinin kamuya geçirilmesine karar verilir.
(13) (Ek:RG-28/12/2011-28156)
İthalat ve ihracat denetimleri kapsamında ilgili kurumlar tarafından
yapılan denetimler kapsamında, ilgili mevzuatı gereğince eşyadan numune
alınması işlemine gümrük idaresince gerekli kolaylık gösterilir. İlgili kurum
temsilcileri tarafından ve mevzuatları gereği alınan numunelere ilişkin
tutanaklar, sadece numuneyi alan kurum personeli ile işletici kuruluş yetkilisi
tarafından müştereken imzalanır.
MADDE 182
– (1) Muayene, kapların cins, marka, numara ve adetlerini, eşyanın
vergiye esas olan ağırlık ve diğer ölçüleri ile gümrük tarife istatistik
pozisyonu, menşe ve kıymetine ilişkin beyanın doğruluğunun tespitini kapsar.
Muayene işlemi tam veya kısmi muayene yöntemleriyle gerçekleştirilir. Bu
yöntemlerden hangisinin kullanılacağı bilgisayar sistemi tarafından belirlenir.
Ancak muayene şeklinin sistem tarafından belirlenmediği durumlarda bu husus
muayene ile görevli memurlar tarafından eşyanın niteliğine göre belirlenir.
(2) Tam
muayene, eşyanın tamamının; kısmi muayene, eşyayı temsil edecek şekilde yeterli
miktarının fiziken kontrol edilmesidir.
(3)
Muayene sonucunda beyana uygun sonuç alınırsa, muayene ile görevli memur
tarafından buna ilişkin bilgiler sisteme kaydedilerek onay verilir. Beyanın
kontrolünün kısmi muayene olarak belirlendiği gümrük beyannameleri muhteviyatı
eşyayı temsil edecek şekilde açılarak muayene edilen kapların numaraları ve
ayırt edici özellikleri sisteme kaydedilir. Kısmi muayene esnasında bir
farklılık tespit edilmesi veya muayene ile görevli memur tarafından gerekli
görülmesi halinde tam muayene yapılır ve gerekçeleri ile sonucu, bilgisayar
sistemine ‘tam muayenesi yapıldı’ şerhi düşülerek yazılır.
(4)
Muayene sırasında, eşyanın veya kaplarının bozuk, kırık veya noksan olduğunun
anlaşılması halinde, geçici depolama yeri veya antrepo işleticisi kuruluşun
yetkilisi ile ortak bir tutanak düzenlenir.
(5)
İhracat eşyasının muayenesinin yapılmasına karar verilen hallerde eşyanın gümrüğe
sunulması esastır. Ancak, farklı yerlerden ve kısım kısım gelmekte olduğu
kanıtlanan eşya ile dökme haldeki eşyanın ve standardizasyon kontrolü yapılan
maddeler ve çabuk bozulacak kan, insan dokusu, ilaç ve balık, sebze ve meyve
gibi eşyanın gümrüğe sunulmadan deniz ve kara taşıtlarına yükletilirken
muayenesi yapılabilir.
MADDE 183
– (1) Belge kontrolünde, kontrol ile görevlendirilen memur,
beyannamedeki bilgileri ve eklerini inceler; tarife, kıymet, miktar,
yasaklayıcı ve kısıtlayıcı önlemler söz konusu ise, buna ilişkin belge
kontrollerini de yaptıktan sonra uygun bulursa, bu hususu beyanname üzerinde
gösterir ve bilgisayar sisteminde onay verir. Yapılan kontrol sonucu sisteme
kaydedilir.
(2) Beyanın
kontrolü ile görevlendirilen memur, yaptığı inceleme sırasında beyanname ve
ekli belgeler arasında ciddi bir farklılık tespit eder ve muayenenin
yapılmasını gerekli görür ise sistem tarafından kendisine havale edilen
tarih ve saat itibariyle en geç yirmidört saat içinde bu hususu idare
amirine bildirir. Muayenenin idare amirince uygun görülmesi halinde, ilgili
amir beyannameyi muayene ile görevli memura havale eder ve işlemler bu memur
tarafından sonuçlandırılır. Muayenenin idare amirince uygun görülmemesi halinde
ise, beyanın kontrolü için önceden görevlendirilen memur tarafından işlemlere
kaldığı yerden devam edilir.
MADDE 184
– (Değişik:RG-28/12/2011-28156) (4)
Bakanlık,
mavi hat kapsamında yapılacak iş ve işlemler ile mavi hattan yararlanmaya ilişkin
koşulları belirler ve bu hakkın kullanımı, askıya alınması ve geri alınmasına
ilişkin usul ve esasları düzenler.
MADDE 185
– (1) Aşağıda yazılı eşya muayeneye tabi tutulmaz:
a)
Cumhurbaşkanının zat ve ikametgâhı için gelen eşya,
b)
Kanunun 167 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamına giren eşyadan, ilgili
kurumlarca gizliliği önceden Müsteşarlığa bildirilen eşya,
c)
Yabancı devlet başkanları ve aileleri efradı ile refakatlerinde memur olanların
getirdikleri veya Türkiye’deki ikametleri sırasında getirtecekleri eşya ve
taşıtları,
ç)
Türkiye’deki yabancı diplomatik temsilciliklerin, yabancı devletlerin
Türkiye’deki konsolosluklarının resmi bir görevin yapılması ile ilgili olarak
herhangi bir zamanda getirecekleri her türlü basılmış ve basılmamış belgelerle,
taşıtları ve diğer her türlü eşya ve resmi binalar için inşaat malzemesi,
d) İçinde
gizli evrak bulunan mühürlü kurye çantaları.
MADDE 186
– (1) Beyanın kontrolü ile görevli memurlar, gümrük vergileri ile
gümrük idaresince tahakkuku gereken diğer vergileri tahakkuk ettirmek veya
muaflık hükümlerini uygulamak, gümrük mevzuatı, dış ticaret mevzuatı ile diğer
mevzuat hükümleri bakımından yapılacak işlemleri yürütmekle görevlidir.
(2)
Beyannameyi kontrol edenler ile ikinci muayeneyi yapanlar yaptıkları kontrol ve
muayeneden gümrük vergilerinin hesaplanmasından veya doğruluğunun kontrolünden
ya da muafiyet hükümlerinin uygulanmasından sorumludur.
(3) Laboratuvar
tahliline konu edilen eşyanın tahlilini gerçekleştirenler tahlil sonucuna bağlı
olarak yapılan GTİP belirlenmesinden müteselsilen sorumludur.
MADDE 187
– (1) Eşyanın muayenesi, bunların gümrük idarelerince konulmasına
izin verilen yerlerde veya antrepolarda yapılır. Ancak, gümrük idare amirleri
beyan sahibinin talebi üzerine eşyanın, bu yerler dışında herhangi bir yerde
muayene edilmesine izin verebilir.
MADDE 188
– (1) (Değişik:RG-2/12/2010-27773) Beyan edilen eşyanın
muayenesi ve numunesinin alınması görevli muayene memurunca usulüne uygun
olarak yapılır. Teknik zorunluluk olması ve idare amirince gerekli görülmesi
halinde numune alma işleminde beyan sahibinin veya temsilcisinin bulunması sağlanır.
(2) Muayenede
bulunanlar, eşyanın kaplarından çıkarılması, yerleştirilmesi veya eşyadan
numune alınmasında görevli memurun çalışmalarını kolaylaştırmak için gerekli
her türlü yardımı sağlamakla yükümlüdür.
MADDE 189
– (1) Gümrük idaresince muayenesine lüzum görülen eşyanın muayene
yerlerine taşınması, buralardan tekrar kaldırılması, kapların açılıp
kapatılması, eşyanın kaplardan çıkarılıp tekrar yerleştirilmesi, tartılması,
numune alınması, numune kaplarının sağlanması, orijinal kapların laboratuvarlara
ve diğer kontrol mercilerine gönderilmesi ve getirilmesi gibi muayenenin
gerektirdiği tüm elleçleme ile numunelerin ambalajlanmasına ve gönderilmesine
ilişkin giderler beyan sahipleri tarafından karşılanır.
MADDE 190
– (1) Muayene ile görevli memurlar henüz gümrük gözetimi altında
bulunan muayenesini yaptıkları eşyayı, bir hatanın düzeltilmesi veya muayenede
eksik bırakılan hususların tamamlanması gibi geçerli sebeplerle yeniden muayene
edebilir. Bu takdirde durum, görevli memurlarca beyanname üzerinde gösterilerek
bilgisayar sisteminde onaylanır ve/veya altı imzalanır.
(2)
Muayene ile görevli memurlarca kendilerine havale edilmiş beyanname kapsamı
eşyanın muayenesi herhangi bir nedenle tamamlanamadığı takdirde, bilgisayar
sisteminde muayene ile görevli memur değişikliği yapılır ve durum nedenleri ile
beyanname üzerinde belirtilmek suretiyle idare amirinin oluru alındıktan sonra
muayene diğer bir memur tarafından tamamlanır.
MADDE 191
– (1) Kanunun 65 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yapılacak
ikinci muayenede eşya sahibinin veya temsilcisinin bulunması kendilerinden
istenebilir.
(2)
Muayene sonuçları, bilgisayar sistemine kaydedilerek imzalanır.
MADDE 192
– (1) Miktar noksanlıklarında,
noksanlığın eşyanın telef veya kaybından veya noksan gönderildiğinin sabit
olmasından veya çalınmasından ileri geldiğinin anlaşıldığı hallerde, bu
noksanlığı karşılayan kıymet, beyan edilen esas kıymetten düşülerek kalan
kıymet vergi matrahına esas tutulur.
(2)
Muayene sonucunda bulunan eksiklik veya fazlalığın eşyanın tabiatı icabı
ek-11’de bulunan oranlarda olduğunun anlaşılması halinde, işlemler gümrük
idaresince tespit edilen miktar üzerinden yapılır ve ceza uygulanmaz.
(3)
Muayene sonucunda tespit edilen gümrük tarife istatistik pozisyonu, miktar,
kıymet, menşe ve/veya kullanım yeri farklılığı nedeniyle yapılacak
tahakkuklarda ve idare tarafından alınacak kararlarda, yürürlükteki
kaçakçılıkla mücadele mevzuatı, dış ticaret mevzuatı ve diğer mevzuat ile ticaret politikası önlemlerine ilişkin
hükümler de göz önünde bulundurulur.
MADDE 193 – (1) Beyanın
kontrolü sonucunda fark tespiti halinde, sistemde gerekli düzeltmeler yapılarak
idare amirince beyan sahibine tebliğ edilir.
(2)
Tespit edilen farklara itiraz edilmesi halinde 585 ila 590 ıncı maddelere göre
işlem yapılır.
MADDE 194
– (1) Kanunun 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde
yapılacak düzeltmeye ilişkin açıklama bilgisayar sistemine kaydedilir. Ayrıca,
Gümrük Veri Ambarı Sistemindeki beyanname verileri, yapılan düzeltme
doğrultusunda güncellenir.
(2) Gerek
121 inci madde uyarınca yükümlü talebi üzerine gerekse 193 üncü madde uyarınca
beyannamelerde yapılacak değişiklikler gümrük idare amirinin oluru ile gümrük müdürlüklerince
yapılır. Bu hüküm, eşyanın tesliminden sonra yapılacak düzeltmeler için
de geçerlidir.
MADDE 195
– (1) Gümrük idareleri, zorunlu olan hallerde, gümrüğe sunulan ve
gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım talep edilen eşyanın, bu işlem veya
kullanım şartlarına uyulmasını sağlamak amacıyla, başka kurumlarda ekspertizini
yaptırmak da dahil olmak üzere ayniyetinin tespitine yönelik önlemleri alırlar.
Muayeneden sonra değiştirilmemeleri için mühür, kurşun mühür, etiket gibi belirleyici
araçları eşyanın ve kapların veya taşıtların üzerine tatbik edebilirler.
(2)
Eşyaya ve taşıtlara ayniyet tespitine yönelik olarak tatbik edilen etiket,
mühür ve benzeri araçlar, mücbir sebep ve beklenmeyen haller nedeniyle eşyanın
veya taşıtların korunmasını sağlamak için sökülmeleri veya imhaları zorunlu
olmadıkça, yalnız gümrük idareleri tarafından veya bu idarelerin izni ile
sökülebilir ya da imha edilebilir. Bu tür bir zorunluluğun ilgili kurum veya
kuruluşlardan alınacak mücbir sebep belgesi ile gümrük idaresine ayrıca tevsiki
gerekir.
(3) (Ek:RG-2/7/2010-27629)
Onaylanmış kişi statü belgesi (Ek ibare:RG-10/1/2013-28524) veya
yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahipleri için ayniyet
tespitine ilişkin farklı düzenlemeler yapmaya (Değişik ibare:RG-10/1/2013-28524)
Bakanlık yetkilidir.
MADDE 196 – (Değişik:RG-31/3/2010-27538)
(1) Eşyanın,
a) Türk Gümrük Tarife Cetvelinin 27 (27.01 ila 27.05 (Ek
ibare:RG-1/8/2017-30141) , 2709.00.90 ve 27.16 hariç), 28, 29 uncu
fasılları ve 32.08, 34.03 ve 38.11 tarife pozisyonu ile 39.01 ile başlayarak
39.15 dâhil olmak üzere bu tarife pozisyonlarında yer alan eşyanın dökme olarak
gelmesi,
b) (a) bendinde belirtilen eşya dışında, ek-23’te yer alan listede
bulunması,
c) Gümrük vergilerinin tahakkuk ettirilmesi, muafiyet hükümlerinin
uygulanması ya da uygulanacak ticaret politikası önlemlerinin belirlenmesi için
eşyanın gümrük tarife istatistik pozisyonunun muayene ile görevli memurca
tespitinin mümkün olmaması,
ç) İşlenmiş tarım ürünlerinin bileşim tablosundaki yerinin
belirlenmesinin gerekmesi,
hallerinden herhangi birinin varlığı durumunda laboratuvar tahlili
yapılır.
(2) a) Birinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen eşyanın
muayene ile görevli memura belge kontrolü için gelmesi halinde beyanname
içeriği eşya laboratuvar tahliline gönderilmez. Ayrıca ek-23’te yer alan
listede bulunan eşyanın niteliği itibarıyla gümrük tarife istatistik
pozisyonunun tespitinin mümkün olması halinde muayene ile görevli memurun eşyayı
laboratuar tahliline göndermesine gerek yoktur.
b) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen eşya hariç, ithalinde
süreklilik bulunan, göndericisi, alıcısı ve menşei aynı eşyanın, özelliklerini
belirleyici belgelerinde ve bu belgeler ile eşya üzerinde bulunan ayırt edici
ibarelerde farklılık bulunmaması ve beyanname tescil tarihi itibarıyla en fazla
bir yıl öncesine dayanan tahlil raporunun tarih ve sayısının beyannamenin 44
no.lu kutusunda beyan edilmesi halinde, daha önce yapılan tahlile itibar
edilerek yeniden laboratuvar tahliline gönderilmez. Ancak bilgisayar sistemi
tarafından beyanın kontrolü türünün kırmızı hat tam muayene olarak belirlenmesi
halinde, yükümlünün bu kolaylıktan yararlanmasına izin verilmez.
c) 39.01 ila 39.15 tarife pozisyonlarında yer alıp dökme gelen ve
(b) bendinde belirtilen özellikleri taşıyan eşyanın (Değişik
ibare:RG-2/11/2011-28103) onaylanmış kişi statü belgesine (Ek ibare:RG-10/1/2013-28524)
veya yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına (Değişik
ibare:RG-2/11/2011-28103) sahip olanlar tarafından ithalinde, aynı
bentte belirtilen özellikleri taşıyan ve beyanname tescil tarihi itibariyle en
fazla altı ay öncesine dayanan bir tahlil raporu ibraz edilmesi halinde buna
itibar edilir.
ç) Birinci fıkrada belirtilen eşya, laboratuvar tahliline tabi
tutulduktan sonra gümrük gözetiminden çıkmamış ve başka eşya ile
karıştırılmamış veya birleştirilmemiş ise yeniden laboratuvar tahliline
gönderilmez.
d) (Ek:RG-1/4/2020-31086) (b) bendinde belirtilen
özellikleri taşıyan eşyanın tahlilinin gümrük laboratuvarında yapılamaması
sebebiyle 201 inci maddenin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında uygun
görülen gümrük laboratuvarı dışındaki akredite laboratuvarlarda yaptırılması
halinde, bu laboratuvarlarca düzenlenmiş olan ve beyanname tescil tarihi
itibarıyla en fazla bir yıl öncesine dayanan tahlil raporlarına itibar
edilerek, eşya yeniden laboratuvar tahliline gönderilmez. Ancak bilgisayar sistemi
tarafından beyanın kontrolü türünün kırmızı hat tam muayene olarak belirlenmesi
halinde, yükümlünün bu kolaylıktan yararlanmasına izin verilmez.
(3) Birinci fıkranın (a) ve (ç) bentlerinde belirtilen eşyanın
muayene ile görevli memura belge kontrolü için gelmesi halinde ise, beyanname
muhteviyatı eşyanın gümrük laboratuvarına gönderilmesi gerekliliği belge
kontrolü ile görevli memur tarafından bilgisayar sistemi üzerinde bir müzekkere
ile idare amirine bildirilir ve 183 üncü maddenin ikinci fıkrası çerçevesinde
memur değişikliği yapılır. İdare amiri oluru ile numune alınması sağlanarak
eşya tahlile gönderilir ve kontrol işlemleri sonuçlandırılır.
(4) İkinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen kolaylığın
suistimal edilmesinin önlenmesini teminen gerekli görülen durumlarda eşya
tahlile gönderilebilir.
(5) Tahlile ilişkin işlemler, Gümrük Laboratuvarlarının
Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik ile belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde
yapılır.
(6) (Ek:RG-2/12/2010-27773) (Değişik:RG-30/4/2011-27920) Birinci
fıkranın (a) bendinde belirtilen eşyanın yükümlüsünün Onaylanmış Kişi Statüsüne
(Ek ibare:RG-10/1/2013-28524) veya yetkilendirilmiş yükümlü
sertifikasına sahip olması halinde, tahlil sonuçları alınmadan eşya teslim
edilir. Tahlil sonucunun beyana aykırı çıkması halinde, sistem üzerinde
beyannameye meşruhat düşülür ve vergilerin yeniden hesaplanmasını gerektirir
bir durum olması halinde tahakkuku yeni duruma göre yapılır.
(7) (Ek:RG-22/1/2016-29601) (Değişik:RG-7/10/2016-29850) Birinci
fıkrada belirtilen eşyanın transit rejimi beyanında bulunulduğu durumda,
beyanın belge kontrolüne tabi tutulması ya da fiziki muayeneye tabi tutulan
eşyanın niteliği itibarıyla muayene memurunca gümrük tarife istatistik
pozisyonunun tespitinin mümkün olması halinde eşya laboratuvar tahliline tabi
tutulmaz. (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) Kara ve demiryolu hudut
kapılarından Türkiye Gümrük Bölgesine girişte transit rejimi beyanında
bulunulan birinci fıkra kapsamı eşyanın gümrük tarife istatistik pozisyonunun
tespiti için laboratuvar tahlilinin gerekli olması durumunda, giriş gümrük
idaresi tarafından rejimin ibrasına kadar gümrük idaresinde saklanmak üzere
numune alınarak taşıtın varış idaresine sevki mühür tatbik edilmek ve
elektronik uydu takip cihazları ile takip edilmek suretiyle gerçekleştirilir.
Varış idaresinde eşyanın laboratuvar tahlili sonucunun beyana uygun
olması halinde rejim sonlandırılır. Laboratuvar tahlili sonucunun beyana uygun
olmaması halinde giriş gümrük idaresi numuneyi varış gümrük idaresine gönderir,
bu numune kullanılarak yapılan laboratuvar tahlili sonuçlarına göre işlem
yapılır. Varış idaresinde, (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) kara ve
demiryolu hudut kapılarından transit rejimi altında sevk edilen eşyanın yurtdışı
edilecek olması durumunda, ihbar ve şüphe halleri hariç olmak üzere, mühürlerin
sağlam ve kapların açılmamış olduğunun tespit edilmesini müteakip eşyanın
yurtdışı edilmesi işlemleri gerçekleştirilir. Ayrıca, transit rejimine tabi
tutulan birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen eşyanın ayniyetinin
korunmasına ilişkin usul ve esasların Bakanlıkça belirlendiği durumlarda,
ilgili usul ve esaslar çerçevesinde işlem yapılır.
MADDE
196/A – (Ek:RG-30/12/2021-31705)
(1)
196 ncı madde uyarınca tahlile gönderilmesi gereken eşya, yükümlünün
ilgili gümrük idaresine başvurması halinde rejim beyanında bulunmadan önce
tahlile gönderilir. Yükümlünün tahlil sonuçlarını kabul etmemesi halinde, Kanunun
243 üncü maddesi kapsamında tahlile itiraz edilebilir.
(2) Özet
beyan, fatura veya diğer idari ya da ticari belgelerden, eşyanın tahlil edilen
eşya ile aynı olduğunun belirlenebilmesi koşuluyla, tahlil sonuçları rejim
beyanında kullanılabilir. Beyan edilen eşyanın, tahlil edilen eşya ile aynı
olmadığına yönelik kanıt bulunması durumu hariç, bu eşya beyanın kontrolü ve
muayene aşamasında yeniden tahlile gönderilmez.
(3) Bu
maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 197
– (Değişik:RG-25/5/2022-31846)
(1)
Gümrük Kanununun 66 ncı maddesinin altıncı fıkrası gereğince gümrük
laboratuvarlarında yapılacak tahliller için yükümlüden numune başına beyan
edilen gümrük tarife istatistik pozisyonu esas alınarak ek-24'te yer alan fiyat
tarifesine göre tahlil ücreti alınır. Beyannamenin birden fazla kalemden
oluşması ve birden fazla kalemin tahlile tabi olması durumunda tahlillerden
alınacak toplam ücret hiçbir şekilde 588 inci maddede belirtilen ikinci tahlilden
alınacak ücreti geçemez.
(2) 196/A
maddesi saklı kalmak üzere, yükümlünün talebine istinaden gümrük tarife
istatistik pozisyonu belirlenmesine ilişkin olarak istenilen tahlillerden 588
inci maddede belirtilen miktarda tahlil ücreti alınır. Tahlil ücreti, eşyanın
tahlil masrafları, idarece temin edilen numune kaplarının bedeli ile bu
işlemler sonucu ortaya çıkan artık ve atıkların imha masraflarını da kapsar.
(3) (Ek:RG-15/1/2025-32783)
Laboratuvar tahlil ücretleri 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca
belirlenen yeniden değerleme oranını geçmemek üzere Bakanlıkça (Gümrükler Genel
Müdürlüğü) yıllık olarak belirlenir.
MADDE 198
– (1) Numune almaya ilişkin kurallar aşağıdaki gibidir;
a)
(Değişik:RG-2/12/2010-27773) Numune, eşyanın özelliği dikkate alınarak,
varsa TSE standardı göz önünde bulundurulmak suretiyle şahit numunesiyle
beraber, muayene ile görevli memur tarafından alınır. Alınan numune ve şahit
numune, ek-25’te yer alan numune ve şahit numune alma tutanakları, işletme
görevlisi, teknik zorunluluk bulunması halinde beyan sahibi veya temsilcisi ile
müştereken tutanağa bağlanır. Tutanak örneği laboratuvara gönderilir.
b) Perakende satışa hazırlanmış
hava geçirmez halde ambalajlanmış eşya için en küçük ambalaj numune olarak
kabul edilir.
c)
Eşyanın usulüne göre alınmış numunesi, numune alınmasının mümkün olmadığı veya
eşyaya zarar verdiği hallerde eşyanın bütünü laboratuvara gönderilir. Ancak,
eşyanın bütününün laboratuvara gönderilmesinin mümkün olmadığı hallerde, üretici
firma tarafından tahlil edilebilir şekilde hazırlanmış olan ve eşyayı temsil
eden bir numune laboratuvara gönderilir. Laboratuvara gönderilmesi tehlikeli
veya külfetli olan eşya için idarece görevlendirilen kimyager tarafından
eşyanın bulunduğu yerde numune alınabilir.
ç) Numune alımında emniyet
tedbirlerinin alınmasında, temizlik kurallarına uyulmasında ve uygun numune
kaplarının seçiminde Müsteşarlıkça belirlenen numune alma standartları
göz önünde bulundurulur.
d) Muayene
ile görevli memurca numune kapları üzerindeki etiket bilgileri eksiksiz
doldurulur ve mühürlenir. Numune etiketi, şahit numune etiketi, beyanname
ve mühür üzerindeki muayene ile görevli memura ait tüm kimlik bilgileri
birbiriyle aynı ve açıkça görülebilir olmalıdır. Numune mühür altına alındıktan
sonra kırılma ve dökülme olmaması için uygun bir şekilde ambalajlanmak
suretiyle laboratuvara gönderilir. Numune, laboratuvara ulaştığında yapılan ilk
kontrolde kırılma, dökülme ya da bu fıkrada belirtilen hususlara aykırı bir
durum tespit edilirse, laboratuvar idaresince teslim alınmayarak iade edilir.
e)(Ek:RG-13/3/2015-29294)
201 inci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca yapılacak tahliller için numune
alınmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 199 – (1) Numunelerin
miktarı, etiketlenmesi ve mühürlenmesi ile ilgili hususlar aşağıdaki
gibidir.
a) Numuneler, beyan edilen eşyayı
temsil edecek şekilde ve en az iki tahlile yetecek miktarda (orijinal
ambalajlı, kıymetli, az miktarda bulunan ve benzeri durumlardaki numuneler
hariç, petrol ürünlerinde ve alkollerde en az 1 litre, diğer sıvı numunelerde
en az ½ litre, toz örneklerde ise en az 250 gram) alınır.
b) Gümrük idareleri aldıkları
numuneler karşılığında herhangi bir bedel ödemekle yükümlü değildir.
c) Her numune kabına ek-26’da yer
alan örneğine uygun etiket yapıştırılır. Etiketler silinmeyecek sabit
mürekkepli kalemle yazılır ve numune kabının kapağına değil, kabın kendisine
yapıştırılır.
ç) (Değişik:RG-22/1/2016-29601) Kapalı
kaplar içine veya şişelere konan numunelerin ağızları numuneyi alan muayene ile
görevli memur tarafından güvenlik mührü ya da eritilmiş mum üzerine okunaklı
bir şekilde tatbik edilen mühürle kapatılır. Mum mühür tatbik edilecek
numunelerin mühürlenmesinde Bakanlık tarafından bu amaçla temin edilerek
personele teslim edilen şahsi sicil numarasını taşıyan mühür kullanılır. Ayrıca
güvenlik bantlı ve numaralandırılmış torbalar kullanılabilir.
MADDE 200
– (1) a) Tahlilin yapılacağı laboratuvarın posta veya özel kargo ile
gitmesini gerektirmeyecek kadar yakın olması halinde numune gümrük personeli
refakatinde gönderilir. Bu şekilde gönderilen numuneler imza karşılığında
teslim edilir.
b) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)
Laboratuvara gönderilen numune ile birlikte LARA Programı üzerinden numune alma
tutanağı örneği, fatura örneği, analiz ücretinin yatırıldığına ilişkin banka
dekontu ile bulunması halinde numunenin kimyasal bileşimi ile kimyasal ve
fiziksel özelliklerini, kullanım alanlarını gösteren ayrıntılı bilgiler ve
eşyanın üretim prosesi bilgilerini içeren belgeler de gönderilir.
c) Tahlile yeterli miktarda
numunenin laboratuvara gelmediğinin kimyagerce tespiti durumunda yeniden
usulüne uygun olarak alınan numunenin laboratuvara gönderilmesi talep edilir.
ç) Eşya
sahibi veya temsilcileri gümrük beyanına konu eşyanın tahlili için Gümrük
Laboratuvarlarına doğrudan numune gönderemeyecekleri gibi, laboratuvarlar da
bunları kabul edemez.
d) Her beyannameye ait tahlili
gereken numuneler laboratuvara bir defada gönderilir. İlk numunelerin
tahlilinden ve rapora bağlanmasından sonra laboratuvara her ne sebeple olursa
olsun tekrar numune gönderilmesi idare amirinin iznine bağlıdır.
e) Gümrük laboratuvarları dışındaki
laboratuvarlara gönderilen numuneler yazı ile sevk edilir. Bu yazıda, eşyanın
gümrük tarife istatistik pozisyonuna ilişkin yükümlü beyanı ile birlikte Türk
Gümrük Tarife Cetveli ve İzahnamesinde söz konusu eşya ve tahlilleri için
getirilen hükümler dikkate alınarak hangi tahlillerin yapılması gerektiği,
özellikle hangi hususun tespitinin istenildiği belirtilir ve düzenlenecek
raporda numunenin mühürlü olarak ulaşıp ulaşmadığı hususuna yer verilmesi
istenilir.
f) Kargo ile gönderilecek numune
kapları gönderme yazısı ile birlikte sağlam bir dış kabın içine konulur.
Kırılacak veya bozulacak türden olan numune kapları kırılmayı önleyecek şekilde
plastik, köpük gibi maddeler ile desteklenir.
g) Numunelerin kargo ile
gönderilmesine ilişkin masraflar yükümlüsüne aittir.
ğ) Usulüne
uygun alınmadığı veya usulüne uygun gönderilmediği sonradan tespit edilen
numune kullanılarak yapılan tahlil sonuçları geçersiz sayılır.
MADDE 201
–(Değişik:RG-13/3/2015-29294)
(1) Laboratuvar
tahlillerinin gümrük laboratuvarında yapılması esas olmakla birlikte gümrük
laboratuvarları dışındaki akredite laboratuvarlara da tahlil yaptırılabilir.
Tahlilin yaptırılacağı akredite laboratuvarın tespitinde eşyanın özelliklerine
göre istenilen tahlili yapabilecek sırasıyla en yakın üniversite, ilgili
bilimsel kuruluş, uzman ve uygulayıcı kurum laboratuvarları, özel
laboratuvarlar dikkate alınır. Akredite laboratuvarlarca düzenlenecek tahlil
raporları doğrudan gümrük beyannamesinin tescil edildiği gümrük müdürlüğüne gönderilir.
Muayene ile görevli memur tarafından eşyanın tarife tespitinin yapılamaması
durumunda, tahlil sonuçları tarife tespiti amacıyla en yakın gümrük
laboratuvarına gönderilir. Tahlil masrafları yükümlü tarafından karşılanır.
(2) Tahlilin
gönderildiği gümrük laboratuvarında yapılamaması halinde bu tahlil,
masraflarının yükümlülerce karşılanması şartıyla gümrük müdürlüklerince uygun
görülen akredite laboratuvarlarda yaptırılabilir. Tahlilin yaptırılacağı
laboratuvarın tespitinde birinci fıkrada belirtilen sıra takip edilir.
(3)
Numunenin gümrük laboratuvarlarına gönderilmesinin tehlikeli veya külfetli veya
özellik arz ettiği belirlenen durumlarda ithalatın gerçekleştiği gümrük
idarelerinde analiz cihazı bulundurulmasına veya yükümlüsünce yerinde tahlil için
gerekli laboratuvar olanaklarının sağlanması halinde, laboratuvar tahlilinin
buralarda yaptırılmasına ve söz konusu tahlilleri yapmak üzere kimyager
görevlendirilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4)
Bakanlık birinci fıkra hükmüne göre gümrük laboratuvarında tahlile tabi tutulan
eşyayı, akredite dış laboratuvarlarda tekrar tahlil yaptırma yetkisini haizdir.
Gümrük laboratuvarının analiz sonuçları ile akredite dış laboratuvara
yaptırılan analiz sonuçlarının uyuşmaması halinde, tahlil masrafları yükümlüsünce
ödenmek şartıyla eşyanın tahlili başka bir akredite laboratuvarda tekrar
yaptırılabilir. Bu durumda eşyanın mahiyeti ve GTİP’i hakkındaki nihai karar
Bakanlıkça verilir.
(5) Diğer
kamu kurum ve kuruluşlarınca kendi mevzuatları gereği yapılan ve yaptırılan
tahlillere ilişkin raporların gümrük laboratuvarlarına ibrazı durumunda, hangi
hallerde yeniden tahlil yapılmayarak ibraz edilen tahlil sonuçları üzerinden
laboratuvar raporu düzenleneceğine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 202
– (1) Muayene ile görevli memurlar tahlil için gümrük
laboratuvarlarına veya hariçteki laboratuvarlara gönderecekleri eşya veya
numunelerin hangi yönden tahliline gerek gördüklerini (Değişik
ibare:RG-12/1/2017-29946) LARA Programı üzerinden açıkça ve eksiksiz
bir şekilde yazmakla ve kimyagerler de tahlili istenilen çerçevede yapmakla
yükümlüdür.
(2)
Noksan sorgu nedeniyle ortaya çıkacak yanlış tarife uygulamasından veya
numunelerin başka yönlerden tekrar tahlile gönderilmesinden, ilgili memur
sorumludur.
MADDE 203
– (Değişik:RG-12/1/2017-29946)
(1)
Birinci tahlil sonuçları ilgili memurca beyan sahiplerine tebliğ ettirilerek,
BİLGE Sistemi Muayene Kontrol ekranındaki "Tebliğ Tarihi" alanına
tebliğ ettirilen tarih girilir. Bu tarih, tahlil raporlarına itiraz için
başlangıç sayılır.
İKİNCİ
BÖLÜM
Serbest
Dolaşıma Giriş Rejimi
MADDE 204
– (1) Herhangi bir ticaret politikası önlemine tabi olmayan eşyaya
Kanunun 76 ncı maddesi hükmünün uygulanması halinde, taşıma belgesi içeriği
eşyanın cins, tür, miktar, kıymet ve gümrük tarife istatistik pozisyonunu
içeren listenin beyannameye eklenmesi zorunludur.
MADDE 205
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-24/5/2019-30783)
(1)
Eşyanın serbest dolaşıma girişinde, o tarihte yürürlükte bulunan ticaret
politikası önlemlerine, ilave gümrük vergisine veya ek mali yükümlülük gibi
diğer mali yükümlülüklere ilişkin mevzuat ile konulmuş hükümler de uygulanır.
(2) Bu
maddede bahsi geçen önlemlerin, ilave gümrük vergisinin veya diğer mali
yükümlülüklerin uygulanmasında serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil
tarihi esas alınır. Önlem kararının düzenlenecek bir belgeye istinaden
uygulanması durumunda, gümrük beyannamesinin tescil tarihi itibariyle
geçerlilik süresi sona eren belgeler kabul edilmez.
(3)
Serbest dolaşıma girişte, ticaret politikası önlemlerine, ilave gümrük
vergisine veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere tabi eşyanın
menşei, menşe şahadetnamesi ile ispat olunur. Menşe şahadetnamesi, eşyanın serbest
dolaşıma girişine ilişkin beyanname ekinde ibraz edilir.
(4) Bu
maddede bahsi geçen önlemlere, ilave gümrük vergisine veya ek mali yükümlülük
gibi diğer mali yükümlülüklere tabi eşyadan;
a)
Türkiye'nin bazı ülkeler veya ülke grupları ile yaptığı anlaşmalar çerçevesinde
veya tek taraflı olarak tanıdığı tercihli tarife uygulamasından faydalanmak
amacıyla eşyanın tercihli menşeini tevsik eden belgelerin ibraz edilmesi
halinde,
b)
Serbest ticaret anlaşmaları veya Genelleştirilmiş Tercihler Sistemi çerçevesinde
tercihli tarife uygulamasının ortadan kalktığı tarihten önce gümrük gözetimi
altında bulunan serbest dolaşımda olmayan eşyaya ait dördüncü fıkranın (a)
bendinde sayılan belgelerin ibraz edilmesi halinde,
c)
Doğrudan ticaret politikası önleminin uygulandığı ülkeden ithal edilen veya
ticaret politikası önlemi, ilave gümrük vergisi veya ek mali yükümlülük gibi
diğer mali yükümlülük uygulanan ülke menşeli olduğu beyan edilen eşyanın
serbest dolaşıma girişinde,
ç) (Değişik:RG-10/12/2020-31330)(36)
Türkiye
ile AB arasında gümrük birliği tesis eden 1/95 sayılı Ortaklık Konseyi Kararının
ticaret politikası önlemlerine ilişkin 47 nci maddesi hükümleri saklı kalmak üzere,
AB’ye üye ülkelerden A.TR Dolaşım Belgesi eşliğinde gelen eşyanın serbest
dolaşıma girişinde,
menşe şahadetnamesi
aranmaz. (Ek cümleler:RG-1/4/2020-31086) Ancak, (c) bendinin istisnası
olarak, eşyanın aynı zamanda birden fazla ticaret politikası önlemi, ilave
gümrük vergisi veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere tabi olması
ya da aynı düzenleme kapsamında ülkesine göre farklı oranların belirlenmiş
olması durumunda menşe şahadetnamesi aranır. Menşe şahadetnamesi ibraz
edilmemesi halinde, tahsil edilmesi gerekenlerden en yüksek tutarlar esas
alınarak işlem yapılır.
(5) (Ek:RG-3/5/2023-32179)(46)
Bir ila dördüncü fıkra hükümleri, yürürlükteki İthalat Rejimi Kararı eki
listelerde Dünya Ticaret Örgütü üyesi olmayan ülkeler için öngörülen gümrük
vergisi oranının aynı listelerde yer alan Diğer Ülkeler sütununda gösterilen
gümrük vergisi oranından daha yüksek bir oranda belirlenmiş olması halinde de
uygulanır.
(6) 181
inci maddenin yedinci ve sekizinci fıkraları hükümleri, ticaret politikası
önlemine tabi eşyanın serbest dolaşıma girişinde de uygulanır.
(7)
Numunelerin serbest dolaşıma girişinde bu madde hükümleri uygulanmaz.
MADDE 206
– (1) Özel kanunlar gereğince Türkiye’ye ithali belli kurum ve
kuruluşlara bırakılan eşya, ancak bu kurum veya kuruluşlar veya bunların yetki
verdiği kurum veya kuruluşlarca ithal edilebilir.
MADDE 207
– (1) Kanunun 16 ncı maddesi hükmü çerçevesinde Bakanlar Kurulunca
belirlenen, nihai kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranı
uygulamasına tabi eşyanın, öngörülen amaçlarla kullanılması halinde gümrük
vergisi alınmaz veya normalde uygulanan gümrük vergisi oranından daha düşük
vergi oranı uygulanır.
(2) Nihai
kullanıma tabi tutulacak eşya;
a) Avrupa
Birliğinde serbest dolaşımda olması,
b) Diğer
tercihli tarife uygulamalarına konu olması,
c) Kanun
ile gümrük vergisinden muaf veya Bakanlar Kurulu Kararı ile indirimli vergi
uygulamasına tabi tutulması,
(Değişik
ifade:RG-2/12/2014-29193) hallerinde, bu eşyanın tabi olduğu gümrük
vergisinin uygulanabilecek vergi ile aynı veya yüksek olması durumunda söz
konusu eşyaya 89.08 tarife pozisyonunda yer alan ‘sökülecek gemilerle, suda
yüzen sökülecek diğer araçlar’ hariç nihai kullanım hükümleri uygulanmaz.
(3) Nihai
kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranı uygulanarak serbest
dolaşıma giren eşyada kanuni veya tavizli vergi oranının uygulanması ile
bulunacak gümrük vergisi ile nihai kullanım nedeniyle indirimli tarife uygulanarak
tahakkuk ettirilen gümrük vergisi arasındaki fark gümrük mevzuatı hükümleri
çerçevesinde teminata bağlanır.
(4) (Değişik:RG-3/5/2023-32179)
İzin hak sahibinin, izin belgesinde öngörülen sürenin sona ermesinden itibaren
otuz gün içerisinde izni veren gümrük idaresine müracaatı üzerine yerinde
yapılan denetimlere ilişkin bilgilerin yer aldığı, Ek-27’de yer alan Nihai
Kullanım Denetim Formu esas alınarak, izin belgesi kapsamına giren işlemler
itibariyle ilgili izin hak sahibinin mali kayıtları üzerinden nihai kullanıma
konu eşyanın nihai kullanım amacına uygun kullanımda olup olmadığının tespiti
ve teminat iadesine ilişkin diğer iş ve işlemler yetkilendirilmiş gümrük müşavirince
düzenlenecek rapora istinaden yerine getirilir. İzin belgesinde öngörülen sürenin
sona ermesinden itibaren otuz gün içinde izni veren gümrük idaresine herhangi
bir müracaatta bulunulmaması halinde eşyaya ilişkin indirimli veya sıfır vergi
oranı uygulanması nedeniyle alınmamış olan fark vergiler tahsil edilir. Eşyaya
ilişkin olarak alınmış bir teminat olmaması halinde izin belgesinde öngörülen
sürenin sona ermesinden itibaren otuz günlük süreden sonra izin hak sahibi
tarafından yetkilendirilmiş gümrük müşavirince düzenlenmiş raporun izni veren
gümrük idaresine sunulmasına kadar geçen her gün için Kanunun 241 inci
maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca işlem yapılır.
MADDE 208
– (1) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) Serbest dolaşıma girecek eşyanın
nihai kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranı uygulanması
talepleri Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik kişilerce, bilgisayar veri işleme
tekniği yoluyla eşyanın serbest dolaşıma gireceği yetkili gümrük idaresine
yapılır.
(2) (Değişik:RG-22/3/2018-30368)
Talep uygun görüldüğü takdirde, ilgili gümrük idaresi tarafından indirimli
veya sıfır vergi oranı uygulamasına izin verilir. İzinde geçerlilik süresi de
belirtilir.
(3)
Gümrük idaresi, eşyanın nihai kullanıma tahsis şartlarına veya öngörülen
kullanım amaçlarına uyulmasını sağlamak üzere zorunlu olan hallerde eşyanın
ayniyetini tespite yönelik gerekli önlemleri alır.
(4) İznin
verildiği aşamada yanlış veya gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunun veya
eşyanın nihai kullanıma tahsis edilmediğinin veya edilemeyeceğinin anlaşılması
ya da gümrük idaresinin izni olmaksızın devredilmesi veya satılması hallerinde
izin iptal edilir.
(5) İznin
iptali durumunda izin hak sahibi nihai kullanıma tahsis edilmemiş eşya ile ilgili
gümrük vergisini derhal ödemek zorundadır.
(6) İznin
verilmesinde göz önünde bulundurulan şartlardan birinde veya birkaçında
değişiklik olduğunda, gümrük idareleri, geçerlilik süresi dahil izinde gerekli
değişiklikleri yapabilir.
(7) (Değişik:RG-3/8/2013-28727)
126 ncı madde uyarınca geriye dönük izin verilebilmesi için eşya üzerinde
gümrük gözetiminin sona ermemiş olması şartı aranır.
MADDE 209
– (1) İzin hak sahibinin haklı gerekçeleri bulunması halinde, gümrük
idareleri, nihai kullanımı nedeniyle indirimli tarife uygulanan eşyanın, aynı
teknik ve fiziksel özelliklere sahip, aynı şekil ve evsaftaki eşya ile birlikte
depolanmasına kayıtlarda ayrı ayrı gösterilmesi şartıyla izin verebilir.
(2) Bu
durumda nihai kullanım amacıyla indirimli veya sıfır vergi oranı, nihai
kullanıma yönelik eşyanın, birlikte depolandığı eşyaya oranlanması sonucu
bulunacak miktarın, depodan kullanılan eşyaya tatbik edilmesi sonucu bulunacak
miktara uygulanır.
(3) Nihai
kullanım nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranına tabi eşyanın, bu
uygulamadan yararlanabilmesi için, süresi içerisinde öngörülen nihai kullanıma
tahsis edilmesi gerekir.
(4)
Eşyanın;
a) Sadece
bir kez kullanılabilecek türden olması durumunda, tümünün süresi içinde
öngörülen nihai kullanıma tahsis edilmiş olması,
b)
Mükerrer olarak kullanılabilir olması durumunda, öngörülen kullanıma ilk tahsis
tarihinden itibaren iki yıl geçmiş olması,
hallerinde,
eşya nihai kullanıma tahsis edilmiş sayılır.
(5) Mükerrer
kullanılabilen eşyadan;
a)
Havayolları tarafından ya değişim sözleşmeleri şartları gereğince ya da kendi
ihtiyaçları nedeniyle uçakların bakım ve onarımı için kullanılan malzeme,
öngörülen kullanıma ilk tahsis edilişlerinde,
b)
Montajda kullanılan araç parçaları, bunların tahsis edildiği araçlar diğer
kişilere devredildiğinde,
c) Sivil
hava taşıtlarının yapım, bakım, tadilatı veya donanımına yönelik eşya, izin hak
sahibinden başka bir kişiye devredildiğinde veya bakımını, onarımını veya tadilatını
müteakip üçüncü şahıslarca tekrar sahibinin kullanımına verildiğinde,
ç) Sivil
deniz taşıtları ile sondaj veya inşaat platformlarının yapımı, onarımı, bakımı,
tadilatı ve donatılması amaçlarına yönelik olarak sağlanan eşya, gemi ve sondaj
platformu izin hak sahibinden başka bir kişiye devredildiğinde bakımı,
onarımını ya da tadilatını müteakip üçüncü şahıslarca tekrar sahibinin
kullanımına verildiğinde,
d)
Doğrudan güverte teslimi yapılan donatım amaçlı eşyanın teslimatı gerçekleştiğinde,
e) Sivil
hava taşıtları, bu amaç için öngörülen resmi kayıtlara tescil edildikleri
tarihte,
nihai
kullanıma geçmiş sayılır.
(6)
Mükerrer kullanılabilen eşyanın nihai kullanıma geçtiğinin tespiti durumunda,
209 uncu maddede belirtilen süre beklenmeksizin teminat iade edilebilir.
(7) Nihai
kullanım işleminin gerçekleştirilmesi sonucunda ortaya çıkan atık ve artıklar
ile doğal yıpranmadan ileri gelen kayıplar da nihai kullanıma tabi tutulmuş
eşya olarak değerlendirilir.
MADDE 210
– (1) Nihai kullanım kapsamı eşyanın gümrük idaresinin izniyle başka
bir izin hak sahibine devri mümkündür.
(2) Eşyanın,
eşyayı kendisi nihai kullanıma tabi tutmayacak ithalatçılar tarafından nihai
kullanım hükümlerine tabi olunarak indirimli veya sıfır vergi oranından
yararlanmak suretiyle serbest dolaşıma sokulması halinde, söz konusu eşyayı
nihai kullanıma tabi tutacak kişilere yapılacak satış ve devirler ek-31’de yer
alan forma işlenir. Söz konusu form ithalatın gerçekleştirildiği ve
İthalatçılar İçin Nihai Kullanım İzin Belgesi düzenleyen gümrük idaresine beyan
edilir.
(3) Devir
nedeniyle başka bir gümrüğe gönderilecek nihai kullanım kapsamı eşya varış
gümrüğüne ek-32’de yer alan T5 belgesi ile gönderilir.
(4) T5
belgesi üç nüsha düzenlenir ve tescil işlemine tabi tutulur.
(5) T5
belgesinin;
a) A
kutusuna hareket gümrük idaresi,
b) 2
no.lu kutuya eşyayı gönderen kişinin adı ve adresi,
c) 8
no.lu kutuya eşyanın gönderildiği kişinin adı ve adresi,
ç) 14
no.lu kutunun altında bulunan ‘önemli not’ kutusuna ‘nihai kullanıma tabi eşya’
ibaresi,
d) 31
no.lu kutusuna eşyanın tanımı, 33 no.lu kutuya eşyanın tarifesi,
e) 38
no.lu kutuya eşyanın net ağırlığı,
f) 103
no.lu kutuya yazıyla eşyanın net miktarı,
g) 104
no.lu kutuda yer alan diğer bölümüne büyük harflerle ‘NİHAİ KULLANIM AMACIYLA
İNDİRİMLİ VEYA SIFIR VERGİ ORANINDAN YARARLANAN EŞYANIN TAŞINMASIDIR’ ibaresi,
h) 106
no.lu kutuya;
1) Eşyanın serbest dolaşıma girişinden sonra bir işleme tabi
tutulması durumunda, eşyanın serbest dolaşıma girdiği haldeki tanımı,
2)
Serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil sayı ve tarihi ile tescili yapan
gümrük idaresinin adı,
ı) Formun
arkasındaki E kutusuna varış gümrük idaresinin adı ile eşyanın çıkış tarihi,
yazılmak suretiyle
düzenlenmesi zorunludur.
(6) T5
belgesinin iki nüshası eşyayla birlikte varış gümrüğüne ibraz edilmek üzere
eşya sahibine verilir. Varış gümrüğü, eşya ile birlikte gelen T5 belgesinin bir
nüshasını alıkoyar ve diğer nüshasını hareket gümrük idaresine geri gönderir.
Hareket gümrük idaresi bu nüshayla işlemlerini kapatır.
MADDE 211
– (1) İzin hak sahibi;
a)
Eşyayı, öngörülen nihai kullanıma tahsis etmekle,
b) Gümrük
idarelerinin, eşyanın gerçekten öngörülen nihai kullanıma konulduğundan emin olmak
için gerekli gördükleri kontrolleri yapabilmelerini sağlayacak kayıtları tutmak
ve bunların dayanaklarını teşkil eden belgelerle birlikte saklamakla,
sorumludur.
(2)
Gümrük idarelerince, aralıklarla yapılan denetimlerde ve denetimin sona ermesi
halinde, Nihai Kullanım Denetim Formu düzenlenir.
(3) Nihai
kullanım nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranından yararlanarak serbest
dolaşıma girmiş eşyanın gümrük gözetimi;
a) Nihai
kullanım olarak kabul edilen üretim veya kullanım faaliyetiyle,
b)
İndirimli veya sıfır vergi oranı uygulamasına ilişkin koşulların sona
ermesiyle,
c)
Eşyanın ihraç veya imha edilmesiyle,
ç)
Eşyanın belirlenen amaçlar dışında kullanılması nedeniyle tahsili gereken
vergilerin ödenmesiyle,
sona
erer.
(Değişik
bölüm:RG-7/2/2013-28552)
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM (*)
Transit
Rejimi
MADDE 212
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Transit rejimi; ulusal transit rejimi, 14/11/1975 tarihli TIR Karneleri
Himayesinde Uluslararası Eşya Taşınmasına Dair Gümrük Sözleşmesi (TIR
Sözleşmesi), 22/6/2012 tarihli ve 6333 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan
20/5/1987 tarihli Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşme, 26/6/1990 tarihli
Geçici İthalat Sözleşmesi ve 19/6/1951 tarihli Kuvvetlerin Statüsü Hakkında
Kuzey Atlantik Anlaşmasına Taraf Devletler Arasındaki Sözleşme kapsamındaki
transit işlemlerini kapsar.
(2) Bu
Bölümde geçen;
a) Akit
Taraf: 20/5/1987 tarihli Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşmenin bir akit
tarafını,
b)
Eşyanın serbest bırakılması: Hareket gümrük idaresinin, eşyanın transit
rejiminde öngörülen amaçlara uygun olarak sevkine izin verdiği tasarrufu,
c)
Hareket gümrük idaresi: Eşyanın transit rejimine tabi tutulmasına ilişkin
beyanın kabul edildiği gümrük idaresini,
ç) Kağıt
usul: Ulusal ve ortak transit rejimlerinde standart usulün elektronik yollarla
yürütülmesinin mümkün olmadığı durumlarda, transit beyanının sunulması ve
kontrolü ile transit işleminin izlenmesine olanak veren, kağıt belge
kullanılmasına dayalı usulü,
d) Kefil:
Teminat tutarına kadar doğabilecek gümrük vergileri ve diğer yükleri rejim hak
sahibi ile birlikte müştereken ve müteselsilen ödemeyi yazılı olarak üstlenen
gerçek veya tüzel üçüncü kişiyi,
e) Ortak
transit rejimi: Eşyanın yetkili makamların denetimi altında Ortak Transit
Rejimine İlişkin Sözleşme kapsamında Akit Taraflardan birinin idaresinden en az
bir sınır geçerek aynı Akit Tarafın başka bir idaresine veya başka bir Akit
Tarafın idaresine taşınmasında uygulanan gümrük rejimini,
f) Rejim
hak sahibi (asıl sorumlu): Transit rejimi beyanında bulunan veya hesabına
transit rejimi beyanında bulunulan ve transit rejimi kapsamında gümrük
idaresine karşı mali olarak sorumlu olan kişiyi,
g)
Sistem: Ortak ve ulusal transit rejimlerine ilişkin işlemlerin yürütüldüğü Yeni
Bilgisayarlı Transit Sistemini (NCTS),
ğ)
Sözleşme: 20/5/1987 tarihli Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşmeyi,
h)
Transit idaresi: Ortak transit rejiminde;
1) Bir
Akit Tarafa giriş noktasındaki gümrük idaresini veya,
2) Bir
Akit Taraf ile üçüncü bir ülke arasındaki bir sınırdan geçerek gerçekleştirilen
transit işlemi sırasında sevkiyat bu Akit Tarafın gümrük bölgesinden
ayrıldığında, bu Akit Taraftan çıkış noktasındaki gümrük idaresini,
ı) Transit
refakat belgesi: Eşyanın hareket gümrük idaresince serbest bırakıldığı andan
itibaren eşyaya ve taşımaya eşlik eden ve transit beyanı bilgilerini içeren,
Ek-48’deki örneğe uygun olarak Ek-49’daki açıklamalar çerçevesinde düzenlenen
belgeyi,
i) Ulusal
transit rejimi: Türkiye Gümrük Bölgesi içerisinde başlayıp biten transit
rejimini,
j) Varış
gümrük idaresi: Transit rejimine tabi tutulan eşyanın, rejimin sonlandırılması
için sunulması gereken gümrük idaresini,
k)
Yetkili makamlar: Gümrük idaresini veya Ortak Transit Rejimine İlişkin
Sözleşmenin uygulanmasından sorumlu başka bir makamı,
ifade
eder.
(3)
Ulusal transit rejiminin uygulanmasında, bu Yönetmelikte ya da diğer ikincil mevzuat
düzenlemelerinde özel veya farklı bir hüküm bulunmadığı sürece, ortak transit
rejimine ilişkin hükümler ulusal transit rejimi için de geçerlidir.
MADDE 213
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Transit beyanı olarak;
a) Ortak
ve ulusal transit rejimi hükümleri çerçevesinde transit refakat belgesi,
b) TIR
Sözleşmesi kapsamında kullanılan bir TIR Karnesi,
c) Geçici
İthalat Sözleşmesi kapsamında kullanılan bir ATA Karnesi,
ç)
Kuvvetlerin Statüsü Hakkında Kuzey Atlantik Anlaşmasına Taraf Devletler
Arasındaki Sözleşme ile öngörülen Form 302,
d)
Demiryolu ile taşımalara ilişkin basitleştirilmiş usulde CIM taşıma belgesi,
e)
Denizyolu ve havayolu ile taşımalara ilişkin basitleştirilmiş usulde manifesto,
f) Ulusal
transit rejiminde, 220 nci maddenin birinci fıkrası çerçevesinde Ek-22’de yer
alan sözlü beyan formu,
kullanılır.
(2)
Transit beyanı Türkçe olarak, rejim hak sahibi tarafından ve kağıt usulde işlem
yapıldığı durumlar hariç sistem üzerinden yapılır. Kanunun 5 inci maddesi
uyarınca, transit beyanı rejim hak sahibi adına ve hesabına doğrudan temsil
yoluyla veya rejim hak sahibi hesabına olmak üzere rejim hak sahibinin dolaylı
temsilcisi tarafından da yapılabilir.
(3)
Sistem üzerinden yapılan ve beyanın yapıldığı tarihten itibaren otuz gün
içerisinde kabul işlemi yapılmak üzere hareket gümrük idaresine sunulmayan transit
beyanları hareket gümrük idaresince reddedilir. Bu durumdaki transit beyanları
da dâhil olmak üzere, hareket gümrük idaresince kabul işlemi yapılmayan transit
beyanlarının reddedilmesi durumunda Kanunun 241 inci maddesi uyarınca işlem
yapılmaz.
(4) Transit
rejimi kapsamında hareket varış gümrük idareleri ile transit ve teminat
idarelerince gerçekleştirilecek işlemler Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 214
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Ortak
ve ulusal transit rejimlerinde eşyanın hareket gümrük idaresince serbest
bırakıldığı andan itibaren eşyaya ve taşımaya eşlik etmek üzere, transit
refakat belgesi kullanılır. Transit refakat belgesine, Ek-50’deki örneğe uygun
şekilde ve Ek-51’deki açıklamalar çerçevesinde düzenlenen kalem listesi eklenir
ve kalem listesi transit refakat belgesinin ayrılmaz bir parçasını oluşturur.
Bir transit refakat belgesi kapsamı eşyanın birden fazla alıcısı ya da
göndericisi bulunması durumunda, alıcı ya da göndericilere ilişkin bilgiler
kalem listesine kaydedilir.
Ortak
MADDE 215
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Ortak
transit rejimine tabi eşyanın taşınmasında, Ortak Transit Rejimine İlişkin
Sözleşme hükümleri uygulanır.
TIR
MADDE 216
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) TIR Karnesi
kapsamında transit rejimine tabi eşyanın taşınmasında, TIR Sözleşmesi hükümleri
uygulanır.
MADDE 217
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Geçici İthalat Sözleşmesi kapsamında transit rejimine tabi eşyanın
taşınmasında, Geçici İthalat Sözleşmesi hükümleri uygulanır.
(2) ATA
Karnesi kapsamında gerçekleştirilen bir transit işlemi ile ilgili olarak bir
usulsüzlüğün belirlenmesi halinde, ödenmesi gereken gümrük vergilerinin tahsili
ve ceza takibine ilişkin işlemler taraf olduğumuz uluslararası sözleşme
hükümleri saklı kalmak kaydıyla Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 218
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Kuvvetlerin Statüsü Hakkında Kuzey Atlantik Antlaşmasına Taraf Devletler
Arasındaki Sözleşme kapsamı eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinde transiti, bu
sözleşmede yer alan Form 302 ibraz edilmesi halinde, bu belge kapsamında
yapılır.
(2) Form
302 kapsamında yapılan taşıma esnasında, gümrük vergilerinin tahsilini
gerektirir bir durumun ortaya çıkması halinde, sözleşme hükümleri uyarınca
işlem yapılır.
(3) Form
302 kapsamında yapılacak transit işlemlerinde doğabilecek ihtilaflar Bakanlıkça
(Gümrükler Genel Müdürlüğü) sonuçlandırılır.
MADDE 219
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Posta
eşyasının Türkiye Gümrük Bölgesi içerisindeki transitinde 468 inci madde
hükümleri uygulanır.
MADDE 220
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Yolcuların beraberinde bulunmak kaydıyla; yurt dışından getirilen veya geçici
depolama yeri veya antrepolardan çıkarılan ve kişisel veya hediyelik eşya muafiyeti
dışında kalan eşyanın ulusal transit rejimine tabi tutulmasında, talep edilmesi
halinde, 172 nci madde hükümlerine göre sözlü beyan ile işlem yapılır. Söz konusu
eşyanın ticari miktar ve mahiyette olması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.
MADDE 221
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Rejim
hak sahibi, Kanunun 86 ncı maddesi çerçevesinde;
a)
Teminat aranmayan haller ve teminattan vazgeçmenin uygulandığı durumlar saklı
kalmak üzere, transit rejimine konu eşyaya ilişkin doğabilecek gümrük
vergilerinin ödenmesini sağlamak üzere gerekli teminatı vermekle,
b)
Kontrolden sorumlu yetkili makamlarca talep edildiğinde ve belirlenen süre
içinde gerekli tüm bilgi ve belgeleri sunmakla ve gerekli tüm yardımı sağlamakla,
yükümlüdür.
(2) Rejim
hak sahibi ile rejim hak sahibi hesabına transit beyanında bulunanlar, bu
Yönetmeliğin 113 üncü maddesi kapsamında beyannamede yer alan bilgiler ile
beyanname eki belgelerin doğruluğu ve gerçekliğinden sorumludur.
MADDE 222
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Transit rejimi kapsamında taşınan eşya için tahakkuk edebilecek gümrük
vergilerinin ödenmesini garanti altına almak amacıyla teminat verilmesi
zorunludur. Ancak;
a)
Havayolu,
b) Boru
hattı,
c)
Denizyolu,
ç) 235
inci madde çerçevesinde basitleştirilmiş usulde demiryolu,
ile
yapılan taşımalarda teminat aranmaz.
(2) Ortak
transit rejimi çerçevesinde Bakanlıkça verilen kapsamlı teminat kullanma izni
kapsamındaki teminatlar, ulusal transit işlemlerinde de kullanılabilir.
(3)
Bakanlıkça belirlenecek istisnai hallerde transit rejimine tabi eşya için
teminat şartına bağlı olmaksızın memur refakati uygulanabilir.
(4) TIR
Sözleşmesi ve Türkiye’nin taraf olduğu diğer uluslararası anlaşma veya sözleşme
ile öngörülen teminat şekillerinden biri de teminat olarak kabul edilebilir.
(5)
Transit rejiminde geçerli teminat uygulamaları, teminat idaresi, teminat
türleri, teminat belgeleri, kefil ve basitleştirme izni kapsamında teminat
uygulamalarına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 223
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Ulusal ve ortak transit rejimi altında taşınan eşyanın ayniyeti genel kural
olarak mühürleme ile sağlanır. Ancak, diğer ayniyet önlemleri dikkate alınarak,
eşyanın tanımının, eşyanın kolayca tanınmasına yeterli açıklıkla imkân vermesi
ve transit beyanının eşyanın miktarı ile cinsi ve eşyanın seri numarası gibi
belirleyici özelliklerini içermesi koşuluyla, hareket idaresince eşyanın
mühürlenmeksizin sevkine karar verilebilir.
(2)
Denizyolu ve havayolu ile yapılan taşımalarda, gümrük idaresince gerekli görülen
hallerin dışında mühürleme yapılmaz.
MADDE 224
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Transit rejimine tabi eşyaya ilişkin olarak yapılan denetlemenin gerektirdiği
masraflarla yükleme, boşaltma, mühürleme, antrepo veya depolarda muhafaza gibi
hizmetler karşılığı ücretler ilgililerce ödenir.
MADDE 225
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Kanunun 55 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yasaklanan eşya ile 56 ncı
maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren eşyanın ve kanun veya genel idari
düzenleyici işlemlerle ithali yasaklanan eşyanın transitine izin vermeye gümrük
ve ticaret bölge müdürlükleri yetkilidir.
MADDE 226
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Hayvan ve hayvansal maddeler ile bitki ve parçalarının sınır gümrük idaresinde
uluslararası anlaşma, kanun ve ikincil mevzuat düzenlemelerine göre gerekli
sağlık muayeneleri, ilgili kurumun personeli tarafından yapılır. Bu muayeneler
yapılmadan gümrük idaresi eşyanın serbest bırakılmasına veya sevkine izin
vermez.
(2)
Hayvan ve hayvansal maddeler, bitki ve parçalarının giriş ve çıkış kapıları ve
bunların Türkiye’den transit geçirileceği yollar hususunda kanun, tüzük ve
anlaşma hükümleri göz önünde tutulur.
MADDE 227
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Bir
Türk limanından başka bir Türk limanına transit olunacak eşyayı, yalnız Türk
bandıralı gemiler nakledebilir.
(2)
Yabancı limanlara yapılacak transit isteklerinin kabulü için, özet beyan veya
özet beyan yerine geçen belgelerde eşyanın gideceği yerin Türkiye Gümrük
Bölgesi dışında yabancı bir liman olarak gösterilmesi gerekir.
(3)
Serbest dolaşımda bulunan ve bulunmayan eşyayı birlikte taşıyan Türk bandıralı
gemilerin sahip, kaptan veya acenteleri, bu iki türlü eşyanın birbirine
karışmaması için, gereğine göre, bunları ayrı yer ve bölümlere koymak veya
gümrük idaresince uygun görülecek tedbirleri almak zorundadır.
(4)
Serbest dolaşımda bulunmayan eşyanın bir Türk limanına sevkine izin
verilebilmesi için, eşyanın gideceği limandaki gümrük idaresinin, o eşyanın
gümrük işlemlerini yapmaya yetkili olması gerekir.
(5) Türk
bandıralı geminin, kazan, makine veya teknesinde ortaya çıkan bir arıza
sebebiyle yoluna devam edememesi halinde, kurtarma amacıyla, yükü, yabancı bir
gemiye aktarılabilir.
(6)
Yabancı bir limana götürmek üzere Türk limanlarından eşya alan yabancı bayraklı
gemilerin, kazaya uğraması, makinelerinin bozulması, haciz altına alınması,
sefer değiştirmesi için emir alması gibi yoluna devamına mani sebeplerden
ötürü, yükünü bir Türk limanında başka bir gemiye nakletmesine izin verilir.
Yabancı bir limana sevk edilmek üzere, bir Türk limanından diğer bir Türk
limanında bulunan başka gemilere taşınacak söz konusu eşya, nakliyatının deniz
üstünde olmak şartıyla, yabancı bandıralı gemilerle yapılmasına da izin
verilir.
(7) Bir
Türk limanına denizyolu ile gelen serbest dolaşımda olmayan eşyanın gemiden
indirilmeksizin aynı gemi ile bir başka Türk limanına taşınması durumunda transit
beyannamesi düzenlenmez.
MADDE 228
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Transit rejimine tabi eşyanın mücbir sebep veya beklenmeyen haller nedeniyle
telef veya kaybının kanıtlanması halinde, gümrük vergileri aranmaz. Ancak;
a)
Suçüstü şeklindeki hırsızlıklar, hazırlık tahkikatı üzerine Cumhuriyet
Savcılığınca verilen belge ile,
b) Hasar,
telef veya kayıp herkesçe bilinen ve duyulan başka olaylar yüzünden olmuşsa, o
yerin en büyük mülki idare amiri tarafından verilecek belge ile,
c) Trafik
kazaları, trafik kaza raporuna göre ve en yakın gümrük idaresi tarafından
yapılan tespit sonucunda gümrük idare amirinin vereceği karar ile,
kanıtlanır.
(2)
Birinci fıkrada sayılan belgeler, ulusal transit işlemlerinde hareket gümrük
idaresine sunulur. Söz konusu belgelerin incelenmesi ve kabulü, ilgili idareye
aittir. İlgili idare, gerektiğinde bunları veren makamlarla yazışma yaparak
eksikliklerini tamamlatır.
MADDE 229
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Bakanlık, rejim hak sahibinin başvurusu üzerine, duruma göre aşağıdaki
basitleştirmelere izin verebilir:
a)
Kapsamlı teminat veya teminattan vazgeçme,
b) Belirli
taşıma şekillerine özgü basitleştirmeler:
1)
Demiryolu ile taşınan eşya,
2)
Havayolu ile taşınan eşya,
3)
Denizyolu ile taşınan eşya,
4) Boru
hattı ile taşınan eşya.
c) (Ek:RG-24/9/2021-31608)(40)
İzinli gönderici yetkisi,
(2)
Basitleştirmelere ilişkin ek koşullar, iznin verilmesi, iptali ve
düzenlenmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(3) Boru
hattı ile yapılan taşımalarda, rejim hak sahipleri başvuru ve izin koşullarına
tabi değildir.
(4) (Ek:RG-24/9/2021-31608)(40)
İzinli gönderici yetkisi başvurularında, 230 ila 234 üncü madde
hükümleri uygulanmaz.
MADDE 230
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) 229
uncu maddede belirtilen basitleştirmelere ilişkin izinlerin verilebilmesi için
başvuru sahibinde aşağıdaki şartlar aranır:
a)
Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik olmak,
b)
Usulsüzlük ve vergi cezaları ile ilgili olarak;
1)
Başvurunun kayda alındığı ayın ilk gününden geriye dönük son bir yıl içinde
işlem gören beyanname sayısının % 2’sini aşan sayıda vergi kaybına neden olan gümrük
mevzuatı ihlali nedeniyle ceza uygulanmamış olması,
2)
Başvurunun kayda alındığı ayın ilk gününden geriye dönük son bir yıl içinde
işlem gören beyanname sayısının % 5’ini aşan sayıda gümrük mevzuatının ihlali
nedeniyle usulsüzlük cezası uygulanmamış olması,
3) Gümrük
ve vergi mevzuatları uyarınca ödenmemiş herhangi bir vergi, ceza ve gecikme
faizi bulunmaması.
c)
Yönetim Kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip gerçek
kişiler ile gümrük ve dış ticaret işlemlerinde temsil yetkisini haiz
çalışanlarının; devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu
düzenin işleyişine karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk,
zimmet, irtikâp, rüşvet, güveni kötüye kullanma (emniyeti suistimal),
hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, hileli (dolanlı)
iflas, yalan tanıklık (yalan yere şahadet), suç uydurma (suç tasnii) ve iftira
suçları ile ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan
kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçlarından mülga 1/3/1926 tarihli
ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza
Kanununa; vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarından
4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa; mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918
sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun, mülga 10/7/2003 tarihli ve 4926
sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu,19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde
Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu ile 20/2/1930 tarihli ve
1567 sayılı Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna, 5015 sayılı Petrol
Piyasası Kanununa, 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında
Kanuna, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanuna, 3298
sayılı Uyuşturucu Maddelerle ilgili Kanuna muhalefetten kesinleşmiş ceza veya
mahkumiyet kararı bulunmaması,
ç)
Basitleştirmelerin usulüne uygun olarak yürütülmesini sağlamak üzere;
başvurunun kayda alındığı ayın ilk gününden geriye dönük son bir yıl içinde en
az 500 transit beyannamesi (TIR Karnesi dâhil) kapsamı eşyayı transit etmesi
veya ilgili basitleştirilmiş usul kapsamındaki yükümlülüklerini yerine
getirebileceğine ilişkin bilgi ve belgeleri sunması.
(2) Genel
yönetim kapsamındaki kamu idareleri, iktisadi devlet teşekkülleri ve kamu
iktisadi kuruluşları ile sermayesinin tamamı bir iktisadi devlet teşekkülüne
veya kamu iktisadi kuruluşuna ait bağlı müesseselerin başvurularında bu maddede
belirtilen şartlar aranmaz.
(3) Taşıma
şekillerine özgü basitleştirmelerde, bu maddede sayılan koşullara ek olarak
aranacak özel koşullar ve bu maddede belirtilen şartların aranmayacağı haller
Bakanlıkça belirlenir.
(4)
Kapsamlı teminat veya teminattan vazgeçme basitleştirmelerine ilişkin olarak,
bu maddede sayılan koşullara ek olarak aranacak özel koşullar ile başvuruya ve
iznin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 231
– (Değişik:RG-3/1/2023-32062)
(1)
Basitleştirme izni vermeye Bakanlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir.
Gümrük ve dış ticaret bölge müdürlükleri kapsamlı teminat izni vermek için
yetkilendirilebilir.
MADDE 232
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Basitleştirmelerin
kullanılmasına yönelik izin başvurusu, izin makamına yazılı olarak veya
elektronik veri işleme tekniği kullanılarak yapılır.
(2)
Başvuru sahibi verilen bilgi ve ekli belgelerin tam ve doğru olmasından
sorumludur.
(3)
Basitleştirme başvurusunda;
a) Rejim
hak sahibinin bağlı bulunduğu ticaret sicil müdürlüğü bilgisi ile kuruluşa
ilişkin şirket esas sözleşmesinin, şirket güncel adresinin, cari ortakların ve
gümrük ve dış ticaret işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanların
yayımlandığı Ticaret Sicil Gazetesi tarih ve sayılarını içerir liste,
b)
Yönetim Kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip gerçek
kişiler ile gümrük ve dış ticaret işlemlerinde temsil yetkisini haiz
çalışanlarının arşiv bilgilerini de içeren son bir ay içerisinde alınmış adli
sicil kayıtları, bu kişilerden yabancı uyruklu olanların adli sicil kayıtlarını
ibraz edememeleri halinde, Ek-52’de yer alan taahhütname ile birlikte geçerli
pasaportlarının yeminli tercümesi,
c) (Mülga:RG-3/1/2023-32062)
ç) (Mülga:RG-19/6/2021-31516)
d) Bu
Yönetmeliğin 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamındaki
bilgi ve belgeler,
yer alır.
(4) Bu
Yönetmeliğin 230 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen kurum ve kuruluşların
başvurusunda, yetkili şahıslarca imzalanmış başvuru yazısına, varsa
basitleştirmeye ilişkin ek koşullara ilişkin bilgi ve belgeler eklenir.
MADDE 233
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) İzin
makamı, basitleştirmelerden yararlanma başvurusu üzerine 230 uncu maddede
belirtilen genel koşullar ve varsa her bir basitleştirmeye ilişkin özel
koşulları dikkate alarak izni verir veya başvuruyu reddeder. Başvurunun reddine
ilişkin karar gerekçesiyle birlikte başvuru sahibine bildirilir.
(2) İzin
makamı, basitleştirmeye ilişkin bir başvuru aldığında, başvurunun tam olup
olmadığını kontrol eder. Aranan belgelerin bir kısmının başvuru dosyasında yer
almadığının veya eksik bilgi içerdiğinin tespit edilmesi halinde başvuru
sahibine bildirilen eksiklikler bunlara ilişkin bildirimin yapıldığı tarihi
müteakip en geç altmış gün içinde tamamlanır. Bu süre içerisinde tamamlanmayan
başvuru yapılmamış sayılır.
MADDE 234
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) İzin
sahibi, izin verildikten sonra ortaya çıkan ve iznin devam etmesini veya
içeriğini etkileyebilecek her türlü unsuru yetkili makamlara gecikmeksizin
bildirir.
(2)
Yanlış ve eksik bilgiye dayanarak verilmiş olan izin, izin sahibinin bilginin
yanlış veya eksik olduğunu bildiği veya bilmesi gerektiği hallerde iptal
edilir. Söz konusu iptal kararı gerekçesiyle birlikte başvuru sahibine bildirilir.
(3)
Basitleştirme izni;
a) İznin
uygulanmasını etkileyecek bir mevzuat değişikliğinin söz konusu olması,
b) İznin
verilmesi için belirtilen bir veya birden fazla koşulun ya da izin kapsamında
öngörülen bir yükümlülüğün yerine getirilmemiş veya getirilemeyecek olması,
c) İznin
verilmesinden sonra ortaya çıkan bir unsurun, iznin devamını veya içeriğini
etkilemesi,
ç)
Bakanlıktaki mevcut bilgi ve belgelerin değerlendirilmesi sonucunda gerekli
görülmesi,
d) İzin
sahibi tarafından bu yönde talepte bulunulmuş olması,
durumlarından
birinin gerçekleşmesi halinde, durumun niteliğine göre, izin makamı tarafından
yeniden değerlendirilebilir, düzeltilebilir, izin makamınca belirlenecek süre
boyunca askıya alınabilir ya da iptal edilebilir. Yapılan değerlendirme ve işlem
sonucu izin sahibine bildirilir.
MADDE 235
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Eşyanın demiryolu ile basitleştirilmiş usulde taşınmasına ilişkin yapılacak
izin başvurusu, 230 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen koşulların
sağlanması halinde 232 nci maddede belirtilen bilgi ve belgeler ibraz edilerek
yapılır. Ancak 230 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen kurum ve
kuruluşların başvurularında, 232 nci maddede yer alan bilgi ve belgeler
aranmaksızın, demiryolu işletmecisinin Uluslararası Demiryolları Birliği (UIC)
işletme kodunun yer aldığı ve verilecek izin kapsamında gerçekleştirilecek
transit işlemlerine ilişkin yükümlülüklerin rejim hak sahibi sıfatıyla
taraflarınca üstlenildiğine dair ibare içeren, yetkili şahıslarca imzalanmış
başvuru yazısına istinaden işlem yapılır.
(2)
Birinci fıkrada belirtilen koşulları taşıyan demiryolu işletmecisine Bakanlıkça
basitleştirme izni verilebilir. Basitleştirme izin başvurusunda aranacak ilave
koşullar ve belgeler ile izin kapsamında hareket ve varış gümrük idarelerinde
yapılacak işlemler, izin sahibi rejim hak sahibinin yükümlülükleri ve izne
ilişkin diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 236
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) 230
uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen koşulları taşıdığını 232 nci
maddede belirtilen bilgi ve belgeler ile tevsik eden denizyolu taşımacılığı
yapan firmalara Bakanlıkça basitleştirme izni verilebilir. Basitleştirme izin
başvurusunda aranacak ilave koşullar ve belgeler ile izin kapsamında hareket ve
varış gümrük idarelerinde yapılacak işlemler, izin sahibi rejim hak sahibinin
yükümlülükleri ve izne ilişkin diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 237
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Transit rejimi çerçevesinde eşyanın havayolu ile basitleştirilmiş usulde
taşınmasına ilişkin yapılacak izin başvurusunda, başvuru sahibinin Türkiye
Gümrük Bölgesinde en az iki yıldır yerleşik olması, başkası adına ve namına hareket
etmemesi, düzenli olarak transit işlemleri yapması ve Yönetim Kurulu üyeleri,
sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip gerçek kişiler ile gümrük ve dış
ticaret işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanları hakkında 230 uncu
maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca
kesinleşmiş ceza veya mahkûmiyet kararının bulunmaması şartı aranır. Bu
kapsamda yapılacak başvurularda, 230 uncu maddede belirtilen diğer koşullar
aranmaz.
(2)
Birinci fıkrada belirtilen koşulları taşıdığını 232 nci maddenin üçüncü
fıkrasının ilgili bentlerinde sayılan belgeler ile tevsik eden havayolu
firmalarına Bakanlıkça basitleştirme izni verilebilir. Basitleştirme izin
başvurusunda aranacak ilave koşullar ve belgeler ile izin kapsamında hareket ve
varış gümrük idarelerinde yapılacak işlemler, izin sahibi rejim hak sahibinin
yükümlülükleri ve izne ilişkin diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 238
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Boru
hattıyla transit rejimi hükümleri;
a) Boru
hattıyla Türkiye Gümrük Bölgesine gelen eşya için Türkiye Gümrük Bölgesine girişte,
b)
Türkiye Gümrük Bölgesinde bulunan eşyanın boru hattına girişinde,
uygulanır.
(2) Boru
hattı ile transit rejiminde, rejim hak sahibi, boru hattı işletmesidir.
(3) Boru
hattı ile transit taşımada, transit rejimi, eşyanın gönderildiği kişinin işletmesine
ulaşıp kayıtlarına geçmesiyle son bulur.
(4) Boru
hattı taşımacılığında, taşımayı yapan işletme ve eşyanın gönderildiği işletme,
bu eşyaya ilişkin muhasebe kayıtlarını eksiksiz tutmak ve gümrük idaresinin
denetimine her an hazır durumda bulundurmak zorundadır.
(5) Boru
hattı ile yapılan transit işlemlerine ve basitleştirme koşullarına ilişkin özel
hükümler getirmeye Bakanlık yetkilidir.
MADDE
238/A – (Ek:RG-24/9/2021-31608)(40)
(1) Transit
rejimine konu eşyayı hareket idaresine sunmaksızın transit işlemleri
gerçekleştirmek isteyen kişilere izinli gönderici yetkisi verilebilir.
(2) Yetki
başvurusunda aranacak koşullar, başvurunun yapılması, başvurunun incelenmesi,
yetkinin verilmesi, askıya alınması, iptali, gümrük işlemleri ve diğer hususlar
Bakanlıkça düzenlenir.
MADDE 239
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilerek, ulusal transit rejimi altında taşınan serbest
dolaşımda olmayan eşyanın, varış gümrük idaresince (Değişik
ibare:RG-9/1/2024-32424) yapılan kontrol ve muayenesi sonucunda eşyanın
beyanda belirtilen cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre eksik çıkması
halinde;
a) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Varış gümrük idaresince, eksik çıkan miktar üzerinden hareket gümrük idaresine
uyuşmazlık bildirilir. Eksikliğin mahrecindeki eksik yüklemeden veya yanlış
beyandan kaynaklandığının, uyuşmazlık bildiriminden itibaren 28 gün içerisinde
rejim hak sahibince hareket gümrük idaresine ispat edilmesi gerekir. Bu süre
yazılı başvuru halinde 28 gün daha uzatılabilir. Eksikliğin sebebinin, süresi
içerisinde ispat edilmesi halinde işlemler tamamlanır ve hareket gümrük idaresince
rejim ibra edilir. Eksikliğin sebebinin süresi içerisinde ispat edilememesi
halinde, gümrük vergileri ve diğer yüklerin tahsil edilmesinin yanı sıra,
Kanunun 235 inci maddesinin beşinci fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın
gümrük vergilerinin iki katı idari para cezası uygulanır ve hareket gümrük
idaresince rejim ibra edilir.
b) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Varış gümrük idaresinde, sistemde kontrol sonucu girilmeden, yükümlüsünce
eksikliğe ilişkin gümrük vergileri ve diğer yükler ile Kanunun 235 inci maddesinin
beşinci fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın gümrük vergilerinin iki katı idari
para cezasının ödenmek istenmesi ve bunların varış bildirimini müteakip üç gün
içinde ödenmesi halinde, varış gümrük idaresi sistem üzerinden uyuşmazlığın
çözümünün beklenilmediğini ve vergilerin ödendiğini içeren mesajı hareket
gümrük idaresine gönderir. Bu durumda, hareket gümrük idaresince ilave bilgi ve
belge aranmaksızın rejim ibra edilir. Bu süre içinde gerekli ödemenin
yapılmaması halinde varış gümrük idaresi kontrol sonucunun uygun olmadığını ve
uyuşmazlığın hareket gümrük idaresince çözüleceğini belirtir ve işlemler (a)
bendine göre yapılır.
c) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Türkiye Gümrük Bölgesinin dışına çıkarılacak eşya için vergilerin tahsilini ve
Kanunun 235 inci maddesinin beşinci fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın
gümrük vergilerinin iki katı idari para cezasının uygulanmasını müteakip aracın
çıkışına izin verilir.
(2)
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilerek, ulusal transit rejimi altında taşınan
serbest dolaşımda olmayan eşyanın, varış gümrük idaresince (Değişik
ibare:RG-9/1/2024-32424) yapılan kontrol ve muayenesi sonucunda eşyanın
beyanda belirtilen cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre fazla çıkması
halinde;
a) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Fazla çıkan eşya geçici depolama yeri veya antrepoya alınır; talep edilmesi
halinde, beyana konu diğer eşyanın gümrük işlemlerine devam edilir. Beyannameye
ekli fatura ve ticari belgelerde kayıtlı bilgilerden fazlalığın yanlış beyan
sebebiyle ortaya çıktığı anlaşılırsa, fazla eşyaya ilişkin rejim beyanında bulunulmasına
izin verilir. Aksi halde, fazlalığın mahrecindeki fazla yüklemeden veya yanlış
beyandan kaynaklandığının, 28 gün içerisinde ispat edilmesi gerekir. Bu süre
yazılı başvuru halinde 28 gün daha uzatılabilir. Yükümlüsünce süresi içerisinde
ispat edilmesi halinde, fazla eşyaya ilişkin rejim beyanında bulunulmasına izin
verilir. Süresi içerisinde ispat edilememesi halinde, Kanunun 235 inci
maddesinin beşinci fıkrasının (d) bendi uyarınca işlem yapılır. Her iki durumda
da, varış gümrük idaresince hareket gümrük idaresine bildirimde bulunulmasını
müteakip hareket gümrük idaresince rejim ibra edilir.
b) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Türkiye Gümrük Bölgesinin dışına çıkarılacak eşya için, fazla çıkan eşya ile
beyan edilen eşyanın aynı olması durumunda, tespit edilen fazlalık transit
refakat belgesine ve sisteme gerekli açıklamalar yapılarak kaydedilir ve
transit rejimi sonlandırılarak eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi dışına
çıkarılmasına izin verilir. Ayrıca, hareket veya giriş gümrük idaresine bilgi
verilir. Çıkış gümrük idaresinde, beyan edilen serbest dolaşımda bulunmayan
eşyaya ilaveten farklı eşya tespit edilmesi halinde ise, durum transit refakat
belgesine ve sisteme gerekli açıklamalar yapılarak kaydedilir, transit rejimi
sonlandırılarak beyan edilen eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılmasına
izin verilir, ancak farklı çıkan eşyanın yurtdışına çıkışına izin verilmez.
Farklı eşya bulunması durumunun mahrecindeki yüklemeden veya yanlış beyandan
kaynaklandığının 28 gün içerisinde ispat edilmesi gerekir. Bu süre yazılı
başvuru halinde 28 gün daha uzatılabilir. Yükümlüsünce süresi içerisinde ispat
edilmesi halinde, bu eşyanın yurtdışı edilmesine ya da transit rejimine tabi
tutulmasına izin verilir. Süresi içerisinde ispat edilememesi halinde, Kanunun
235 inci maddesinin beşinci fıkrasının (d) bendi uyarınca işlem yapılır.
Ayrıca, hareket veya giriş gümrük idaresine bilgi verilir.
MADDE 240
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Ortak
transit rejimi kapsamında, Türkiye Gümrük Bölgesine mühürlü olarak gelen ve
mühürleri kontrol edilmek suretiyle varış gümrük idaresine sevk edilen veya
mühürsüz gelen ve transit idaresince mühür tatbik edilmek suretiyle ya da
mühürden vazgeçme uygulanarak varış gümrük idaresine sevk edilen serbest
dolaşımda olmayan eşyanın, varış gümrük idaresince yapılan muayenesi sonucunda
eşyanın beyanda belirtilen cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre eksik
çıkması halinde;
a)
Hareket/transit gümrük idaresinde tatbik edilen orijinal mührün sağlam olması
durumunda, varış gümrük idaresince eksik çıkan miktar üzerinden transit işlemi
sonlandırılır ve hareket gümrük idaresine, çözümünün beklenmediği belirtilerek
uyuşmazlık bildirilir.
b) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Hareket/transit gümrük idaresinde tatbik edilen orijinal mührün sağlam olmaması
veya sökülmüş olması ya da eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi içinde boşaltıldığı
veya değiştirildiğine ilişkin kanaatin oluşması durumunda, gümrük vergileri ve
diğer yüklerin tahsil edilmesine yönelik tahsilat işlemi başlatılır ve Kanunun
235 inci maddesinin beşinci fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın gümrük
vergilerinin iki katı idari para cezası uygulanır. Tahsilat henüz
gerçekleşmeden hareket gümrük idaresince araştırma başlatılması durumunda,
tahsilat talebinde bulunulur. Hareket gümrük idaresince araştırma başlatılmadan
ya da araştırma başlatılıp varış gümrük idaresince araştırmaya cevap verme
süresi dolmadan önce vergi ve diğer yüklerin tahsil edilmesi durumunda,
vergilerin ödendiğini içeren mesaj hareket gümrük idaresine gönderilir.
(2) Ortak
transit rejimi kapsamında, Türkiye Gümrük Bölgesine mühürlü olarak gelen ve
mühürleri kontrol edilmek suretiyle varış gümrük idaresine sevk edilen veya
mühürsüz gelen ve transit idaresince mühür tatbik edilmek suretiyle ya da
mühürden vazgeçme uygulanarak varış gümrük idaresine sevk edilen serbest
dolaşımda olmayan eşyanın, varış gümrük idaresince yapılan muayenesi sonucunda
eşyanın beyanda belirtilen cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre fazla
çıkması halinde, 239 uncu maddenin ikinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
(3) Ortak
transit rejimi kapsamında, transit idaresinde tespit edilen bu madde kapsamı
eksiklik için işlemler varış gümrük idaresi olarak gerçekleştirilir, hareket
gümrük idaresine uyuşmazlık bildirilir ve mevcut olan eşya ulusal transit
rejimi kapsamında yapılacak beyana istinaden varış gümrük idaresine sevk
edilir. Fazlalık tespit edilmesi durumunda, ilgilisince talep edilmesi halinde,
fazla çıkan eşya ulusal transit rejimi kapsamında yapılacak beyana istinaden
varış gümrük idaresine sevk edilir. (Ek cümle:RG-1/4/2020-31086) Bu
fıkra kapsamındaki eksiklik ve fazlalık durumlarında Kanunun 235 inci
maddesinin beşinci fıkrasının (c) veya (d) bentleri uyarınca işlem yapılmaz.
MADDE 241
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) 239
ve 240 ıncı maddelere konu eksiklik veya fazlalığın eşyanın tabiatı icabı,
Ek-11’de yer alan oranlarda olduğunun anlaşılması halinde, eksiklik veya
fazlalık takibatı yapılmayarak işlemler varış gümrük idaresince tespit edilen
miktar üzerinden sonuçlandırılır. Eksiklik veya fazlalık takibatı gerektiren
durumlar için takibat ve varsa cezaî işlem, eksiklik veya fazlalığın tamamı
için değil, Ek-11’de belirtilen oranları aşan kısmı için uygulanır.
(2) Varış
gümrük idaresinde yapılan kontrol neticesinde tespit edilen 239 ve 240 ıncı
maddelere konu aykırılığın, Kanunun ve/veya 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununu da ihlal ettiği sonucuna varılması durumunda ilgili hükümler uyarınca
gerekli işlemler yapılır.
(3) (Değişik:RG-9/1/2024-32424)
Varış gümrük idaresinde yapılan kontrol ve muayene neticesinde, taşıta tatbik edilen
mühürlerin sağlam olduğu ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ihlal
edildiğine yönelik bir tespitte bulunulmadığı hallerde;
a) 239 ve
240 ıncı maddeler çerçevesinde bir eksiklik ya da fazlalık
bulunmadığı; ancak, yapılan kontrol ve muayene sonucunda tespit edilen eşya ile
beyan edilen eşya farklı olmakla birlikte eşyanın 6’lı tarife alt pozisyonunun
aynı olduğunun tespit edildiği durumda Kanunun 241 inci maddesinin birinci
fıkrası uyarınca işlem yapılır.
b) Beyan
edilen eşyada 239 ve 240 ıncı maddeler çerçevesinde bir eksiklik ya
da fazlalık olup olmadığına bakılmaksızın, yapılan kontrol ve muayene sonucunda
taşıt içerisinde transit beyanına konu edilmemiş ve 6’lı tarife alt pozisyonu
beyan edilen eşyadan farklı olan eşyanın tespiti halinde 239 uncu maddenin
ikinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
(4) (Ek:RG-1/4/2020-31086)
Transit rejimine konu edilen serbest dolaşımda olmayan eşyanın, hareket gümrük
idaresinden sevk edilmesinden sonra varış gümrük idaresine varışından önce
yapılan kontrolü veya muayenesi sonucunda beyana göre eksiklik veya fazlalık
tespit edilmesi halinde söz konusu tespiti yapan idare tarafından, 239 uncu ve
240 ıncı maddelerin ilgili fıkraları ile bu madde kapsamında varış gümrük
idaresince yapılacağı belirtilen işlemler gerçekleştirilir.
(5) (Ek:RG-9/1/2024-32424)
239 ve 240 ıncı maddelerin uygulanması bakımından, “beyanda
belirtilen cinsine uygun” ifadesinden, beyan edilen eşya ile tespit edilen
eşyanın 6’lı tarife alt pozisyonunun aynı olması durumu anlaşılır.
MADDE 242
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Varış
gümrük idaresince yapılan muayene neticesinde, miktar ve cins bakımından
transit beyannamesine göre aykırı çıkan ihraç eşyası için sonradan ihraç
edilsin veya edilmesin Kanunun 241 inci maddesi uygulanır. Söz konusu
aykırılığın Kanunun diğer hükümlerini ve/veya 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununu da ihlal ettiği sonucuna varılması durumunda ilgili hükümler uyarınca
gerekli işlemler yapılır.
MADDE 243
– (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
(1)
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen ve varış gümrük idaresine karayolu ile sevk
edilmek üzere transit rejimine konu edilen serbest dolaşımda olmayan eşyanın,
giriş gümrük idaresinde yapılan kontrol veya muayene sonucunda, beyan edilenden
belirgin bir şekilde farklı cinste olduğunun tahlil, teknik inceleme ve
araştırmaya gerek olmaksızın tespiti hâlinde fiilin niteliğine göre Kanunun 235
inci maddesinin beşinci fıkrasının (a) veya (b) bentleri uyarınca idari para
cezasının uygulanmasını müteakip eşyanın sevkine izin verilir.
MADDE 244
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
İlgili gümrük idaresince transit işleminin usulüne uygun olarak
gerçekleştirilmediğinin tespit edilmesi durumunda tahsilat işlemi başlatılır.
(2)
İlgili gümrük idaresince yükümlüsüne tebliğ edilen gümrük vergileri ve diğer
yükler, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine
göre takip ve tahsil edilir.
(3)
Süresi içinde ödenmeyen kesinleşmiş gümrük vergileri ve diğer yükler için, 6183
sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun ilgili hükümleri
çerçevesinde, ilgili gümrük idaresince kefil nezdinde tahsilat işlemi
başlatılır. Ortak transit rejimi kapsamı işlemlerde kefilden tahsilatın
yapılabilmesi için, gerekli bildirimlerin öngörülen sürelerde kefile yapılmış
olması gerekir.
(4) Kefil
tarafından süresi içinde ödenmeyen gümrük vergileri ve diğer yükler için kefil
nezdinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine
göre takibata geçilir.
(5)
Teminatın yeterli olmaması halinde kalan tutar, 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre yükümlüsünden tahsil edilir.
MADDE 245
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 246
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 247
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 248
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 249
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 250
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 251
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-7/10/2016-29850) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 252
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-7/10/2016-29850) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 253
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 254
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 255
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 256
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 257
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 258
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 259
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 260
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 261
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 262
– (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 263
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 264
– (Değişik:RG-22/1/2016-29601) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 265
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 266
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 267
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 268
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 269
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 270
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 271
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 272
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 273
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 274
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 275
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
TIR
MADDE 276
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
ATA
MADDE 277
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 278
– (Ek:RG-15/5/2013-28648) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Ekonomik
Etkili Gümrük Rejimleri
MADDE 308
– (1) Bu bölümde geçen;
a) Denetleyici
gümrük idaresi: İzin belgesinde belirtilen ekonomik etkili gümrük rejimini
denetleyen gümrük idaresini,
b) Hesap:
İzin hak sahibinin ticari, vergi veya diğer hesap defterlerini veya bu şekilde
tutulan bilgiyi,
c) İşlem
görmüş ürün: İşleme faaliyetleri sonucunda elde edilen tüm ürünleri,
ç) İşlem
görmüş asıl ürün: Rejim kapsamında elde edilmesi amaçlanan ürünleri,
d) İşlem
görmüş ikincil ürün: Rejim kapsamında işleme faaliyetleri sonucunda elde edilen
işlem görmüş asıl ürün dışında zorunlu olarak elde edilen ürünleri,
e) İzin:
Rejimden yararlanmak üzere verilen izni,
f) İzin
hak sahibi: Rejimden yararlanmak üzere iznin verildiği kişiyi,
g) Kayıt:
Hangi ortamda olursa olsun, özellikle eşya hareketini ve eşyanın statüsündeki
değişiklikleri olmak üzere gümrük idarelerinin rejime ilişkin gözetim ve
denetimlerini mümkün kılacak gerekli tüm bilgiyi ve teknik detayları içeren
veriyi; gümrük antrepo rejiminde stok kaydını,
ğ) Kıymet
ölçme yöntemi: Çeşitli işlem görmüş ürünlerin imalinde kullanılan ithal eşya
oranının, işlem görmüş ürünlerin değerine göre hesaplanması yöntemini,
h) Miktar
ölçme yöntemi: Çeşitli işlem görmüş ürünlerin imalinde kullanılmış ithal eşya
oranının, ithal eşya miktarına göre hesaplanması yöntemini,
ı) Rejim:
Ekonomik etkili gümrük rejimlerini,
i) Rejime
giriş gümrük idaresi: İzin belgesinde belirtilen, ekonomik etkili gümrük
rejimine tabi eşyanın rejime girişine ilişkin gümrük işlemlerini yapan gümrük
idaresini veya idarelerini,
j) Rejimi
kapatan gümrük idaresi: İzin belgesinde belirtilen, ekonomik etkili gümrük
rejimine tabi eşyanın rejime girişi sonrasında yeni bir gümrükçe onaylanmış
işlem veya kullanıma tabi tutulmasına veya hariçte işleme rejiminde eşyanın
serbest dolaşıma girişine ilişkin gümrük işlemlerini yapan gümrük idaresini
veya idarelerini,
k)
Rejimin kapatılma süresi: Geri ödeme sisteminin kullanıldığı dahilde işleme
sonrası ithalat vergilerinin iadesi için veya hariçte işleme sonrası serbest
dolaşıma girişte ithalat vergilerinin tam veya kısmi muafiyeti için geçen süre de
dahil olmak üzere rejim kapsamındaki eşyanın gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem
veya kullanıma tabi tutulmasının zorunlu olduğu süreyi,
l) Üçgen
trafik: Gümrük idarelerinden sadece birinin Türkiye Gümrük Bölgesinde olması
kaydıyla, rejime giriş gümrük idaresi ile rejimi kapatan gümrük idaresinin
farklı olduğu durumu,
m)
Verimlilik oranı: Belirli bir miktardaki ithal eşyasının işlenmesi sonucu elde
edilen işlenmiş ürünlerin miktarı veya yüzde oranını,
ifade
eder.
MADDE 309
– (1) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) İzin başvurusunun
bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla yapılması esastır.
(2)
Gümrük idareleri yazılı talep üzerine iznin yenilenmesine veya bazı
bölümlerinin değiştirilmesine izin verebilir.
(3) İzin
başvurusu;
a) Dahilde
işleme rejiminde; eşdeğer eşya kullanımına ilişkin başvurular hariç olmak üzere
(Değişik ibare:RG-2/12/2010-27773) 312 nci maddenin birinci ve ikinci
fıkralarına uygun olarak ekonomik koşulların yerine getirileceğinin varsayıldığı
durumlarda,
b) (Mülga:RG-22/3/2018-30368)
c) Geçici
ithalat rejiminde; ATA ve CPD karnelerinin (Değişik
ibare:RG-22/3/2018-30368) kullanıldığı durumlarda,
ç) (Değişik:RG-22/3/2018-30368)
Hariçte işleme rejiminde; işleme faaliyetinin ticari nitelikte olmayan eşyanın
tamiratına ilişkin olduğu durumlarda,
yazılı
olarak veya bir veri işleme tekniği yoluyla normal usulde bir gümrük beyanıyla
yapılabilir.
(4) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) 311 inci maddenin ikinci
fıkrasında belirtilen belgenin ibrazı şartıyla, geçici ithalat ve dahilde
işleme rejimlerinde izin başvurusu 171 inci madde hükümlerine göre sözlü beyan
ile de yapılabilir.
(5)
Geçici ithalat rejiminde izin başvurusu 177 nci maddenin birinci fıkrasında
belirtilen herhangi bir tasarruf yoluyla da yapılabilir.
MADDE 310 – (1)
309 uncu madde kapsamında başvuru;
a) Gümrük
antrepo rejiminde; gümrük antreposunun denetimi altında bulunacağı gümrük
idaresine,
b) (Değişik:RG-2/7/2010-27629)
Dahilde işleme ve gümrük kontrolü altında işleme rejimlerinde; eşyanın
geldiği yetkili gümrük idaresine veya işleme faaliyetinin yapılacağı yere en
yakın yetkili gümrük idaresine,
c) 1)
Geçici ithalat rejiminde; eşyanın geldiği veya kullanılacağı yere en yakın
yetkili gümrük idaresine,
2)
Kanunun 129 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen eşya ile ekonomik
etkisi olmayan özel bir durumda getirilen eşya için izin başvurusu Müsteşarlığa
(Gümrükler Genel Müdürlüğü),
d)
Hariçte işleme rejiminde; yetkili gümrük idaresine,
yapılır.
MADDE 311 – (1) Gümrük idarelerince, (Mülga
ibare:RG-22/3/2018-30368) (…) yapılan başvuru sırasında verilen bilgilerin
yetersiz görülmesi halinde başvuru sahibinden ek bilgi ve belgeler
istenir.
(2) Başvurunun gümrük beyannamesi ile yapılabileceği durumlarda
ise gümrük idareleri, 121 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, başvuru
ile birlikte en az aşağıdaki bilgileri ihtiva eden ek-55’te yer alan belgeyi
başvuru sahibinden ister.
a)
Başvuru sahibinin, beyan sahibinin ve işleme faaliyetini yapan kişinin adı ve
adresi,
b) Eşyaya
ilişkin işlemenin veya kullanımın niteliği,
c)
Eşyanın ve işlem görmüş veya işlenmiş ürünlerin teknik tanımı ve bunların ayırt
edici özellikleri,
ç) Ek-57’de
yer alan ekonomik koşulların kodları,
d)
Tahmini verimlilik oranı veya bu oranı belirleme yöntemi,
e) Rejimin
tahmini kapatılma süresi,
f) Rejimi
kapatması öngörülen gümrük idaresi,
g) İşleme
veya kullanım yeri,
ğ)
Öngörülen nakil ve devir işlemleri,
h) Sözlü
beyan durumunda eşyanın miktarı ve kıymeti,
(3)
Gümrük idaresince gerekli görülmeyen veya gümrük beyannamesine girilebilen
bilgilerin söz konusu belgede yer almasına gerek yoktur.
(4)
İkinci fıkrada belirtilen belgenin geçici ithalat rejiminde sözlü beyan ile
birlikte ibrazı durumunda, bu belge iki nüsha olarak düzenlenir ve bir nüshası
gümrük idaresince onaylanarak beyan sahibine verilir.
MADDE 312
– (1) Dahilde işleme, gümrük kontrolü altında işleme ve hariçte
işleme rejimlerine ait ekonomik koşulların yerine getirilmiş addedildiği
hükümler saklı kalmak kaydıyla, ekonomik etkili gümrük rejimleri kullanım
izinleri ekonomik koşullar incelenmeksizin verilmez.
(2)
Dahilde işleme rejiminde, ekonomik koşulların incelenmesi sonucunda ülke
kaynaklarının kullanımının ekonomik açıdan mümkün olmadığının, ayrıntıları
ek-57’de belirtilen aşağıdaki özel kriterler esas alınarak belirlenmesi
gerekir.
a)
Yapılacak işleme faaliyeti için ithal edilecek eşya ile aynı kalite ve teknik
özelliklere sahip eşyanın ülke içi üretiminin olmayışı,
b) İthal
edilecek eşya ile ülke içinde üretilen eşya arasındaki fiyat farklılıkları,
c)
Sözleşmeden doğan yükümlülükler.
(3)
Gümrük kontrolü altında işleme rejiminde, ekonomik koşulların incelenmesi
sonucunda ülke dışı kaynakların kullanımının ülke içinde bir işleme faaliyeti
yaratacağının veya işleme faaliyetinin devamlılığının sağlanacağının
belirlenmesi gerekir.
(4)
Hariçte işleme rejiminde, ekonomik koşulların incelenmesi sonucunda;
a) İşleme
faaliyetinin ülke dışında yapılmasının, ülke içinde işleme faaliyeti yapanlar
için ciddi bir zarara yol açmayacağının,
b) İşleme
faaliyetinin ülke içinde yapılmasının ekonomik olmadığının veya teknik
nedenlerle ya da sözleşmeden doğan yükümlülükler nedeniyle uygun olmadığının,
belirlenmesi
gerekir.
MADDE 313
– (1) İzin başvurusunda bulunan kişi, başvuru belgesini imzalayıp
sunmakla; başvuru belgesinde yer alan bilgilerin doğruluğundan, başvuru
belgesiyle birlikte verilen belgelerin güvenilirliğinden, gümrük işlemleriyle
ilgili bütün yükümlülüklere uymaktan dolayı sorumluluğu kabul etmiş sayılır.
(2)
Ekonomik etkili gümrük rejimi kullanım izni verilebilmesi için, iznin
verilebilmesine ilişkin tüm şartların başvuru sahibince yerine getirilmesi ve
bunun kanıtlanması gerekir.
(3)
İlgili rejimin kullanılmasına ilişkin şartlar verilen izinde belirtilir. İzin
hak sahibi, iznin verilmesinden sonra ortaya çıkan ve iznin devamını veya
içeriğini etkileyebilecek olan her türlü gelişmeyi ilgili mercilere bildirmek
zorundadır.
MADDE 314
– (1) Yetkili gümrük idaresince izin;
a) 309
uncu maddenin birinci fıkrasına göre yapılan başvurularda ek-56’daki form
kullanılarak, (Ek ibare:RG-22/3/2018-30368) veya başvurunun
bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla onaylanması ile
b) (Değişik:RG-22/3/2018-30368)
309 uncu maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarına göre yapılan başvurularda,
gümrük beyannamesi veya sözlü beyana ilişkin işlemlerin tamamlanması ile,
c) İznin
yenilenmesi veya bazı bölümlerinin değiştirilmesine ilişkin başvurularda,
başvurunun uygun görüldüğünü belirten bir tasarruf ile,
verilir.
MADDE 315 – (1) İznin verilmesine ilişkin karar veya başvurunun
reddedilme nedenleri, başvurunun yapıldığı veya istenilen ek bilgi ve
belgelerin gümrük idaresinin kaydına girdiği tarihten itibaren; gümrük antrepo
rejiminde altmış gün, diğer rejimlerde otuz gün içinde başvuru sahibine
bildirilir.
MADDE 316
– (1) İzin, 317 nci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla,
düzenlendiği veya izinde belirtilen tarihten itibaren geçerlidir.
(2) (Mülga:RG-1/4/2020-31086)
MADDE 317
– (1) Antrepo rejimi hariç, Müsteşarlıkça belirlenecek usul ve
esaslar çerçevesinde, gümrük idarelerince geriye dönük izin verilebilir.
MADDE 318
– (1) İzin başvuruları ve ekleri izni veren merci tarafından;
a)
Antrepo izni, iznin iptal edildiği veya geri alındığı takvim yılının sonundan
itibaren,
b) Diğer
ekonomik etkili gümrük rejimleri kullanım izni ise iznin sona erdiği takvim
yılı sonundan itibaren,
beş yıl
süre ile izin belgesiyle birlikte saklanır.
(2) İzin
başvurusunun reddedilmesi, feshedilmesi veya iptal edilmesi halinde, başvuru
veya iznin reddedilme kararı ile ekleri, başvurunun reddedildiği, feshedildiği
veya iptal edildiği takvim yılı sonundan itibaren beş yıl süreyle saklanır.
MADDE 319
– (1) Eşyanın serbest dolaşıma girişi sırasında ticaret politikası
önlemlerinin uygulanması öngörülüyorsa söz konusu önlemler eşyanın bir ekonomik
etkili gümrük rejimine girişinde ya da bu rejime tabi oldukları süre zarfında
uygulanmaz.
(2)
Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine girişinde ticaret politikası önlemlerinin
uygulanması öngörülüyorsa söz konusu önlemler eşyanın ekonomik etkili gümrük
rejimlerine tabi tutulmaları durumunda da uygulanır.
(3)
Gümrük kontrolü altında işleme sonucunda elde edilen işlenmiş ürünlerin serbest
dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması halinde işlem görmüş ürüne ilişkin
ticaret politikası önlemleri uygulanır.
(4)
Serbest dolaşıma giriş rejiminde uygulanan ticaret politikası önlemleri,
a)
Kanunun 18 inci ve 19 uncu maddeleri uyarınca Türk menşeini koruyan,
b)
Standart değişim sistemi de dahil olmak üzere tamir gören,
c)
Kanunun 116 ncı maddesine uygun olarak daha ileri düzeyde bir işleme
faaliyetine tabi tutulan,
eşyaya,
hariçte işlemeyi müteakip serbest dolaşıma girişi veya yeniden ithali halinde
uygulanmaz.
(5)
Ticaret politikası önlemlerinin, eşyanın ihracatında uygulanması öngörülmüş
ise, bu önlemler, gümrük antrepo rejimine tabi tutulmuş serbest dolaşımda
bulunan eşyanın buralardan Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılması sırasında
da uygulanır.
MADDE 320 – (1) İzinde, geçici ithalat rejimi dışında,
kayıtları tutulmak şartıyla, ekonomik etkili bir şartlı muafiyet düzenlemesine
tabi eşyanın bulunduğu yerden farklı bir yere naklinin veya diğer bir izin hak
sahibinin tesisine rejim kapatılmadan gönderilmesinin mümkün olup olmayacağı
veya hangi şartlarda mümkün olabileceği belirtilir.
(2) Eşyanın
çıkış veya varış yerinin B tipi antrepo olması halinde nakil mümkün değildir.
(3) Eşyanın, aynı izinde belirtilmiş farklı
yerler arasında nakli, herhangi bir gümrük işlemi gerekmeksizin yapılır.
(4) Eşyanın, rejime giriş gümrük idaresinden
izin hak sahibinin veya işleme faaliyetini yapan kişinin tesislerine veya
kullanım yerine nakli, rejime giriş beyanı kapsamında yapılır.
(5) Yeniden ihracat amacıyla eşyanın çıkış
gümrük idaresine nakli, rejim kapsamında yapılabilir. Bu durumda, yeniden
ihracı için beyan edilen eşya Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmediği sürece
rejim kapatılamaz.
(6) Ekonomik etkili gümrük rejimlerine tabi
eşyanın, bir hak sahibinden diğerine devri yalnızca eşyanın devredildiği hak
sahibinin kayıt yoluyla beyan izni kapsamında devrolunan eşyayı ilgili rejime
tabi tutmasıyla mümkündür. (Mülga cümleler:RG-20/4/2024-32523)
(7)
Geçici ithalat rejiminde eşyanın bir izin hak sahibinden diğerine devri,
devralan kişinin normal usulde yazılı bir gümrük beyanı ile eşyayı rejime tabi
tutmasıyla da mümkün olur.
(8)
Yapılması gereken işlemler ek-58’de belirtilmiştir. Devralan kişi eşyayı teslim
almakla, söz konusu eşyayı rejime tabi tutma yükümlülüğü altına girmiş olur.
(9)
Transit rejimi kapsamında Müsteşarlıkça yüksek risk içerdiği belirlenen
eşyanın, ekonomik etkili gümrük rejimleri kapsamındaki nakil işlemlerinde
transit rejimindeki teminat hükümleri uygulanır.
MADDE 321 – (1) Geçici ithalat rejimi hariç olmak üzere,
antrepo rejiminde antrepo işleticisi, dahilde işleme, hariçte işleme ve gümrük
kontrolü altında işleme rejimlerinde izin hak sahibi veya işleme faaliyetini
yapan kişi tarafından ilgili rejime ilişkin kayıtların tutulması zorunludur.
Gümrük idaresi ilgili hususları içeren mevcut hesapları kayıt olarak
onaylayabilir.
(2) Denetleyici gümrük idaresi, rejim kapsamı eşyanın tamamının
veya bir kısmının envanterinin çıkarılmasını isteyebilir.
(3) Birinci fıkrada belirtilen kayıtlar ile 385 inci maddenin
dördüncü fıkrası uyarınca geçici ithalat rejimine ilişkin talep edilebilecek
kayıtlar aşağıdaki bilgileri içermelidir.
a) Gümrük beyannamesinin verilmediği hallerde, beyannamenin
doldurulması zorunlu kutularında bulunması gereken bilgiler,
b) Rejimi kapatan gümrükçe onaylanmış bir işlem ve kullanıma
ilişkin beyana ait bilgiler,
c) Rejime girişe ve rejimin kapatılmasına ilişkin diğer belgelerin
tarih ve sayısı,
ç) İşleme faaliyetinin niteliği, elleçlemenin türü veya geçici
kullanım şekli,
d) Verimlilik oranı ve standart verimlilik oranının kullanılmadığı
hallerde bu oranın hesaplanma yöntemi,
e) Eşyanın bulunduğu yer ile nakil ve devrine ilişkin ayrıntıları
da kapsayacak şekilde eşyanın takibini mümkün kılan bilgi,
f) Eşyanın tespiti için gerekli ticari veya teknik tanımlar,
g) Eşdeğer eşyanın kullanıldığı dahilde işleme rejiminde tüm eşya
hareketinin takibini mümkün kılan bilgiler.
(4) Gümrük idareleri depolanan, işlenen veya kullanılan eşyanın
tabi olduğu rejimin denetimi ve gözetimini olumsuz etkilememesi şartıyla,
üçüncü fıkrada belirtilenlerin bir kısmını istemeyebilir.
MADDE 322 – (1) Verimlilik oranı veya ortalama oranlar
da dahil olmak üzere oran belirlenmesine ilişkin yöntem, izin belgesinde
belirlenir. Oran mümkün olduğu ölçüde üretime veya teknik verilere dayalı
olarak belirlenir. Bu verilerin mevcut olmaması durumunda aynı tür işleme
faaliyetine ilişkin veriler esas alınır.
(2) Ek-59’da yer alan eşyanın dahilde işleme rejimine tabi tutulması
durumunda bu ekte belirtilen standart verimlilik oranları uygulanır.
MADDE 323 – (1) Geçici ithalat rejimi ile dahilde işleme
rejiminde işlem görmüş ürün veya ithal eşyası için gümrük yükümlülüğü doğması
halinde, ithalat vergilerine ilave olarak Kanunun 207 nci maddesi uyarınca
belirlenecek gecikme zammı oranında faiz tahsil edilir.
(2) Birinci fıkra hükmü;
a) Kanunun 194 üncü maddesi uyarınca bir gümrük yükümlülüğünün
doğması halinde,
b) Kanunun 164 üncü maddesi çerçevesinde imha sırasında ortaya
çıkan hurda, atık ve döküntülerin serbest dolaşıma giriş rejimine tabi
tutulması durumunda,
c) (Değişik:RG-22/1/2016-29601) 359 uncu maddenin birinci
fıkrasında belirtilen işlem görmüş ikincil ürünlerin serbest dolaşıma giriş
rejimine tabi tutulması durumunda,
ç) Eşyanın ithalat vergilerinin henüz geri ödenmemiş veya
kaldırılmamış olması şartıyla Kanunun 121 inci maddesinin dördüncü fıkrası
çerçevesinde yapılan serbest dolaşıma giriş başvurusunun sonucu olarak gümrük
yükümlülüğünün doğması durumunda,
d) Teminatın nakit olarak alınmış olması durumunda,
e) Kanunun 181 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca
ithalat vergilerine tabi eşyanın ithalat vergilerinden kısmi muafiyet suretiyle
geçici ithali halinde % 3’ü üzerinden kesin olarak alınan ithalat vergilerinin
tahsili yapılan kısmına ve Kanunun 131 inci maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu
Kararı ile ithalat vergilerinden tam muafiyet suretiyle geçici ithal edilecek
taşıtlar, konteynerler, paletler, yolcular tarafından ithal edilen kişisel eşya
ve sportif amaçlı eşya, ses, görüntü veya veri taşıyan eşya ve turistik reklam
malzemesi, sergilenmek veya satılmak amacıyla getirilen eşya, doğal afetlerde
gönderilen yardım malzemesi, sanat eşyası, antika eşya ve mücevherat, tip
onaylama işlemi için getirilen eşyanın serbest dolaşıma girişi esnasında doğan
gümrük yükümlülüğünde,
uygulanmaz.
MADDE 324
– (1) İthal veya geçici ihraç eşyasının bir izin belgesi kapsamında
iki veya daha fazla beyannameye konu olmaları durumunda, haksız vergi
avantajına yol açılmayacak şekilde;
a) Şartlı
muafiyet sisteminde, eşyanın veya ürünlerin gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem
veya kullanım için tahsisi, ilk önce yapılan beyan kapsamındaki ithal eşyası
için rejimin kapatılmasına sayılır.
b)
Hariçte işleme rejiminde veya geri ödeme sisteminin kullanıldığı dahilde işleme
rejiminde işlem görmüş ürünler, ilk önce yapılan beyan kapsamındaki geçici
ihraç veya ithal eşyasından elde edilmiş sayılır.
(2) İzin
hak sahibi rejimin kapatılmasını, belirlenebilir haldeki değişmemiş eşya veya
işlem görmüş ürünlerin elde edildiği ithal veya geçici ihraç eşyası için de
talep edebilir.
(3) Rejim
kapsamı eşyanın diğer eşya ile bir arada bulunması ve bunların tahrip olması
veya telafisi mümkün olmayacak şekilde kaybı durumunda gümrük idareleri, izin
hak sahibi tarafından, tahrip olan veya yok olan rejim kapsamındaki eşyanın miktarına
ilişkin olarak sunulacak delilleri kabul edebilirler. İzin hak sahibinin bu tür
bir delili sağlama imkanı yoksa, tahrip veya yok olan eşya miktarı, tahrip veya
yok olma olayının gerçekleştiği zamanda rejim kapsamında bulunan bu tür eşyanın
oranına göre belirlenir.
MADDE 325 – (1) İzin belgesinde öngörülen süre içerisinde veya en
geç bu sürenin sona erdiği tarihten itibaren;
a) (Değişik:RG-3/1/2023-32062)
Şartlı muafiyet sisteminin kullanıldığı dahilde işleme rejiminde üç
ay, gümrük kontrolü altında işleme rejiminde ise bir ay içerisinde rejimin
kapatılması için,
b) Geri
ödeme sisteminin kullanıldığı dahilde işleme rejiminde, ithalat vergilerinin
geri verilmesi veya kaldırılması talebi için Kanunun 121 inci maddesinin üçüncü
fıkrasına göre belirlenen süre içerisinde,
Denetleyici
gümrük idaresine başvuru yapılır.
(2)
Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen süre içerisinde rejim kapatma
başvurusu yapılmaması halinde, denetleyici gümrük idaresi rejimi re’sen
kapatabilir.
(3)
Denetleyici gümrük idaresi tarafından aksi belirlenmediği takdirde, rejimin
kapatılması ya da ithalat vergilerinin geri verilmesi veya kaldırılması
başvurusu aşağıdaki hususları içerir:
a) İzin
belgesinin tarih ve sayısı,
b) Kapatılma,
geri verme veya kaldırılma talebine konu veya üçgen trafik sistemi çerçevesinde
rejim kapsamına girmiş ithal eşyasının miktarı,
c) İthal
eşyasının gümrük tarife istatistik pozisyonu,
ç) İthal
eşyasının tabi olduğu ithalat vergilerinin oranı ve gümrük kıymeti,
d) İthal
eşyasının rejime girişine ilişkin beyannamelerin tarih ve sayısı,
e) Rejime
tabi tutulan değişmemiş eşya veya işlem görmüş ürünün, gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanıma tabi tutulmasına ilişkin gümrük beyannameleri veya diğer
belgeler,
f)
Verimlilik oranı,
g)
Kapatılma işleminde kıymet ölçme yönteminin kullanıldığı durumlarda, işlem
görmüş ürünlerin kıymeti,
ğ)
Ödenecek veya geri verilecek ya da kaldırılacak ithalat vergileri ve
gerektiğinde ödenecek faiz tutarı (Bu tutar 357 nci maddenin uygulanmasına
dayanıyorsa bu husus ayrıca belirtilir.),
h) Gümrük
kontrolü altında işleme rejiminde, işlem görmüş ürünün gümrük tarife istatistik
pozisyonunun ve gümrük kıymetinin belirlenmesi için gerekli unsurlar.
MADDE 326
– (Mülga:RG-22/3/2018-30368)
MADDE 327
– (1) Gümrük idareleri, ilgili kişinin talebi üzerine veya re’sen,
ek-61’de yer alan aşağıdaki bilgi formlarını düzenleyebilirler.
a) Gümrük
antrepo rejiminde, elleçleme işlemlerinden önce eşyaya ilişkin gümrük
yükümlülüğünün tespitini sağlayacak bilgilerin bildirimi için INF 8 bilgi
formu.
b)
Dahilde işleme rejiminde:
1) Vergi
tutarları, faiz, teminat ve ticaret politikası önlemlerine dair bilgilerin
bildirimi için INF 1 bilgi formu.
2) Üçgen
trafikte başkaca bir gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanıma tahsis edilecek
işlem görmüş ürünlere dair bilgilerin bildirimi için INF 9 bilgi formu.
3) İthal
eşyasında vergi muafiyetinden yararlanmak için üçgen trafikte önceden yapılan
ihracata ilişkin bilgilerin bildirimi için INF 5 bilgi
formu.
4) Geri
ödeme sisteminde, vergilerin geri verilmesi veya kaldırılmasına ilişkin
bilgilerin bildirimi için INF 7 bilgi formu.
c) Geçici
ithalat rejiminde, yer değiştirmiş eşyanın gümrük yükümlüğünün tespitine veya
halihazırda tahakkuk ettirilmiş vergilere ilişkin bilgilerin bildirimi için INF
6 bilgi formu.
ç)
Hariçte işleme rejiminde üçgen trafikte, işlem görmüş ürünlerde kısmi veya tam
muafiyetten yararlanmak için, geçici ihraç eşyasına ilişkin bilgilerin
bildirimi için INF 2 bilgi formu.
MADDE 328
– (1) 329 ila 348 inci maddelerde bahsedilen gümrük antrepo
rejiminin uygulanmasında;
a) Gümrük
antreposu: Gümrük gözetimi altında bulunan eşyanın veya izin verildiği durumlarda
serbest dolaşımda bulunan eşyanın ihraç edilmek kaydıyla konulduğu genel
ve özel antrepoları,
b) Genel
antrepo: Eşyanın konulması için herkes tarafından kullanılabilen gümrük
antrepolarını,
c) Özel
antrepo: Yalnız antrepo işleticisine ait eşyanın konulması amacıyla kurulan
gümrük antrepolarını,
ifade
eder.
(2) (Ek:RG-15/5/2013-28648)
Kanunun 236 ncı maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması bakımından,
gümrük antrepo rejimine tabi tutulan eşyanın kontrolü neticesinde beyan
edilenden açıkça farklı olduğu tahlil, teknik inceleme ve araştırmaya gerek
olmaksızın kolayca anlaşılabilen ve gümrük vergileri ve/veya ticaret politikası
önlemleri açısından farklılık oluşturan eşya, belirgin bir şekilde farklı
cinste eşya olarak kabul edilir.
MADDE 329
– (1) Gümrük antrepoları, genel ve özel antrepo olmak üzere ikiye
ayrılır. Uygulamadaki özellikleri sebebiyle, genel antrepoların, A, B ve F
tipleri; özel antrepoların, C, D ve E tipleri bulunur.
a) A tipi
antrepo, işleticisinin, stok kayıtlarını tuttuğu ve antrepoya konulan eşyada
her hangi bir noksanlık olması halinde gümrük vergilerini ödemekten sorumlu
olduğu genel antrepo tipidir.
b) B tipi
antrepo, antrepoya konulan eşyadan, Kanunun 97 nci maddesinin birinci
fıkrasında belirtilen kullanıcının sorumlu olduğu, antrepo beyannamesini
kullanıcının verdiği genel antrepo tipidir. Antrepo işleticisinin sorumluluğu
sınırlıdır. Antrepo işleticisi sadece antrepoyu kiralar. Antrepo stok kayıtları
tutulmadığından, beyanname ve belgeler gümrük kontrolüne esas teşkil eder.
c) C tipi
antrepo, işleticisi ve kullanıcısı aynı kişi olan ve antrepoya alınan eşyadan
bu kişinin sorumlu olduğu özel antrepo tipidir.
ç) D tipi
antrepo, işleticisi ve kullanıcının aynı kişi olduğu, Kanunun 104 üncü
maddesinin üçüncü fıkrasının uygulandığı özel antrepo tipidir.
d) E tipi
antrepo, işleticisi ve kullanıcısının aynı kişi olduğu, Kanunun 93 üncü
maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, izin hak sahibinin depolama yerinin
antrepo addedildiği veya depolama yeri olmazsa dahi eşyaya antrepo rejimi
hükümlerini uygulandığı özel antrepo tipidir.
e) F tipi
antrepo, gümrük idarelerince işletilen genel antrepo tipidir.
(2)
Serbest dolaşımda olmayan eşyanın sergilendiği fuar ve sergiler de antrepo
sayılır.
(3) Posta
idaresinin sorumluluğu ve gümrüğün denetlemesi altında yabancı menşeli
kolilerin konulması için ayrılmış kapalı yerler de genel antrepo sayılır.
(4)
Geçici depolama yerleri, aynı zamanda A, B, C ve D tipi antrepo olarak
Müsteşarlıkça onaylanabilir veya buralar F tipi antrepo olarak işletilebilir.
(5)
Gümrük idaresi, verilen izinde A, B, C veya D tipi gümrük antreposu olarak
onaylanan bina, eklentileri veya diğer her türlü yeri tanımlar. Aynı yer birden
fazla gümrük antreposu olarak tanımlanamaz.
(6)
Eşyanın tehlike arz etmesi, diğer eşyaya zarar verme ihtimalinin bulunması veya
diğer nedenlerle özel yapılar gerektirmesi durumunda, izin belgesinde bunların
yalnızca bu eşyaya yönelik olarak özel bir şekilde donatılmış mekanlarda
depolanabileceği hususu yer alabilir.
(7) A, C,
D ve E tipi gümrük antrepoları, tarım ürünleri lisanslı depoları olarak
onaylanabilir.
MADDE 330
– (1) (Değişik:RG-23/5/2011-27942) Gümrük antrepolarına;
a)
Serbest dolaşıma girmemiş eşya, ithalat vergilerine ve ticaret politikası
önlemlerine tabi tutulmadan,
b) Gümrük
antreposuna konulması halinde ihracata bağlı önlemlerden yararlanabilen serbest
dolaşımda bulunan eşya,
konulabilir.
Serbest dolaşımda bulunan eşyanın antrepoya konulması durumunda söz
konusu eşyanın ihraç edilmesi veya gümrükçe onaylanmış diğer bir işlem ya
da kullanıma tabi tutulması zorunludur. Ancak eşyanın ihracının veya gümrükçe
onaylanmış bir işlem ya da kullanıma tabi tutulmasının mümkün olmadığı hallerde
bir takvim yılında beş defayı geçmemek üzere (Ek ibare:RG-7/10/2016-29850)
yetkilendirilmiş gümrük müşaviri veya (Mülga ibare:RG-30/6/2015-29402)(16)
(…) gümrük memuru gözetiminde eşyanın antrepodan çıkartılmasına izin
verilerek beyanname iptal edilir.
(2)
Satıcı veya göndericisi belli, alıcısı emre olan eşya, antrepo işleticilerinin
sorumluluğu altında genel antrepolara konulabilir. Bu şekilde genel antrepoya
konulan eşyanın, alıcısının belirlenmesinden sonra tamamen veya kısmen gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasına izin verilir. (Ek
cümleler:RG-25/5/2022-31846) Satıcı veya göndericisi ile yurtdışındaki
alıcısı belli olan eşya ise 6/7/2018 tarihli ve 30470 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Taşıma İşleri Organizatörlüğü Yönetmeliği kapsamında yetki belgesi
sahibi olan ve taşıma belgesinde bildirim tarafı olarak yer alan taşıma işleri
organizatörleri tarafından antrepo beyannamesi verilerek genel antrepolara
konulabilir. Elleçleme işlemine tabi tutulması ve yurtdışındaki alıcısına sevki
dışında bu eşya hakkında başka bir tasarrufta bulunulmasına izin verilmez.
Kullanıcı olarak taşıma işleri organizatörleri, 522 nci maddede belirtilen
yükümlülükleri yerine getirmekten sorumludur.
(3) (Değişik:RG-12/6/2012-28321)
Aşağıda belirtilen ve EK-62’de yer alan eşyanın, niteliklerine ve yapılacak
faaliyetin özelliklerine uygun özel düzenek ve yapılara sahip genel veya özel
antrepolara konulması zorunludur.
a)
Parlayıcı, patlayıcı, yanıcı ve yanmayı artırıcı eşya,
b)
Korunmaları, soğuk hava depolarında olduğu gibi özel tertibat gerektiren eşya.
(4) (Ek:RG-12/6/2012-28321)
EK-62’de yer alan diğer tehlikeli ve zararlı maddeler ile bir arada
bulundukları eşya için tehlike ve zarar doğurabilecek eşya, eşyanın
niteliklerine uygun gerekli tedbirlerin alınması suretiyle genel veya özel
antrepolara konulabilir.
(5) (Ek:RG-12/6/2012-28321)
Bir arada bulundukları eşya için ayrı bölümlerde depolansa dahi tehlike ve
zarar doğurabilecek eşya genel antrepolara alınmaz.
(6) (Ek:RG-12/6/2012-28321)
Aynı antrepo açma ve işletme izni kapsamında bir antreponun belirli bir
bölümünde üçüncü fıkrada sayılan eşyanın depolanması, bu türden eşyanın
konulması için antrepoda belirli bir bölümün ayrılmış olması ve bu türden
eşyanın konulabileceği antrepolar için gerekli belgelerin ilgili gümrük
müdürlüğüne ibraz edilmesi koşuluyla mümkündür.
(7) (Ek:RG-12/6/2012-28321)
Üçüncü fıkrada sayılan ve aynı sevkiyat kapsamında bir arada bulundukları
eşyanın tali unsuru niteliğindeki eşyanın, diğer eşyaya zarar vermeyecek
şekilde, genel veya özel antrepoların ayrı bölümlerine gerekli tedbirler
alınmak suretiyle konulmasına, antrepo işleticisinin yazılı ve gerekçeli
talebine istinaden, eşyanın niteliği, miktarı, kap ve ambalajları gibi unsurlar
dikkate alınarak ilgili gümrük idaresince izin verilebilir.
(8) (Ek:RG-15/1/2025-32783)
Antrepoya konulacak Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumunun iznine tabi ürünler
ve etkin maddeler için Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumundan alınan izin
belgesi aranır.
MADDE 331
– (1) Aşağıda yazılı eşya (Değişik ibare:RG-15/5/2013-28648) gümrük
ve ticaret bölge müdürlüklerinin izni ile gümrük antrepolarına konulabilir:
a)
Türkiye'ye girmesi veya Türkiye'den transit geçirilmesi yasak olan yabancı ülke
eşyası,
b) Gerek
üzerlerinde, gerek iç veya dış ambalajlarında üretildiği ülkeden başka bir ülke
ürünü olduğu izlenimini veren isim ve simgeler taşıyan eşya,
c)
İhracatta kullanılacak olanlar hariç, yerli mamul ve mahsullerimizde
kullanılmak üzere ve bunların yabancı menşeli olduğunu gösterecek veya bu
izlenimi uyandıracak, üzerleri yabancı dille basılı veya yazılı her türlü boş
zarf, şerit, etiket, damga ve benzeri eşya ile Türkiye'de düzenlenebilecek
belgeleri yabancı ülkelerde düzenlenmiş gibi gösterebilecek yabancı firmalara
ait üzerleri imzalı veya imzasız olsun proforma faturalar hariç boş faturalar,
ç) Fikri
ve sınai mülkiyet haklarının korunması mevzuatına göre marka, coğrafi işaret,
endüstriyel tasarım hakları ile fikir ve sanat eserleri kanunu kapsamına giren
haklarla ilgili olarak hak sahibinin yetkilerine tecavüz eder mahiyetteki eşya,
d) Geçici
depolama yerlerinde veya gümrük idaresince izin verilen yerlerde kanuni
süresini doldurduğu için tasfiyesi gereken veya sahipleri tarafından geçici
depolama yerlerinde gümrüğe terk edilen veya geçici depolama yerlerinde yapılan
yoklamalar sonunda fazla çıkan eşya.
MADDE 332
– (1) Karayoluyla gelen parsiyel yüklere ilişkin antrepo
beyannamesi, eşya sahibinin yetki vermesi halinde A tipi antrepo
işleticilerince verilebilir.
(2) Geçici
depolama yerine konulmadan gümrük antrepo rejimine tabi tutulacak eşya antrepo
beyannamesinin tescilini müteakip antrepoya alınır. (Mülga ikinci
cümle:RG-31/3/2010-27538) (…) (Ek üç cümle:RG-12/6/2012-28321) Antrepo
beyannamesinin, taşıtın antrepoya gelişini takip eden iki iş günü içerisinde
tescil edilmesi gerekir. Gümrük idaresi, sürenin bitiminden önce eşya sahibi ya
da taşıyıcı tarafından yapılacak yazılı ve gerekçeli talebe istinaden bu süreyi
bir gün uzatabilir. Süresi içerisinde antrepo beyannamesi verilmemesi halinde,
antrepoda görevli (Değişik ibare:RG-30/6/2015-29402) (16) gümrük
memuru (Ek ibare:RG-7/10/2016-29850) veya yetkilendirilmiş gümrük
müşaviri tarafından gümrük idaresine bilgi verilir ve bu durumdaki eşya,
ilgili gümrük idaresinin denetimindeki en yakın geçici depolama yerine veya
geçici depolama yeri yoksa gümrük idaresince uygun görülen yere gönderilir.
(Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538)(3) Kayıt yoluyla rejime girişine
izin verilen eşyanın doğrudan D tipi antrepoya gelmesi halinde eşyanın gümrüğe
sunulmasına gerek yoktur. (Ek ikinci cümle: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) Ancak,
aynı sevkiyata konu olmakla birlikte antrepoya birden fazla taşıtla peyderpey
sevk edilen ve tamamı bir seferde antrepoya alınamayacak eşya için, eşya sahibi
veya temsilcisi ya da taşıyıcı tarafından ilgili gümrük idaresine yazılı
talepte bulunulması halinde, gümrük idaresince, ilk eşyanın antrepoya
girişinden itibaren en geç beş iş günü içinde antrepo beyannamesinin verilmesi
koşuluyla eşyanın peyderpey antrepoya alınmasına izin verilebilir. İhtiyaç
halinde bu süre gümrük idaresince bir defaya mahsus olmak üzere beş iş gününe
kadar uzatılabilir.
MADDE 333
– (1) (Değişik:RG-12/6/2013-28675) Gümrük antrepolarında
depolanan eşya satış suretiyle başkasına da devredilebilir. Gümrük
antrepolarında depolanan solvent ve baz yağın satış suretiyle devrine, devralan
tarafından serbest dolaşıma sokulacak olması durumunda izin verilmez.
(2) (Değişik:RG-12/6/2013-28675)
Eşyanın mülkiyeti ile ilgili olarak devri önleyici haciz ya da ihtiyati
tedbir kararı gibi hukuki bir engelin varlığı halinde bu durum açıklığa
kavuşturulmadan işlem yapılamaz.
(3) (Değişik:RG-9/1/2024-32424)
Eşyanın devrine ilişkin olarak;
a)
Antrepoda devri yapılan her bir eşya için, beş iş günü içerisinde devralan
tarafından eşyanın gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi
tutulması ya da yeni bir antrepo beyannamesi verilmesi gerekir. Bu süre içerisinde
bahsi geçen işlemlerin yapılmaması halinde devralana, aşılan her gün için
Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
b) Devir
işlemine ilişkin belgeler, eşyanın gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya
kullanıma tabi tutulması ya da yeni antrepo beyannamesi verilmesi sırasında
gümrük idaresine ibraz edilir. Eşyanın devri ile birlikte gümrük vergileri ile
para cezaları da dâhil eşya ile ilgili hukuki sorumluluklar devralana geçer ve
antrepo stok kayıtlarında gerekli değişiklikler yapılır.
c)
Antrepoda devredilmiş olan eşya için yeni bir antrepo beyannamesi verilmeden
söz konusu eşya antrepoda başka bir devre konu olamaz. Aksi takdirde, her bir
devralana Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
(4) (Ek:RG-2/11/2011-28103)
Özel antrepoda bulunan eşyanın devrine ilişkin talepler, eşyanın devrini
müteakip beş iş günü içinde gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma
tabi tutulmak suretiyle antrepodan çıkarılması şartıyla kabul edilir. (Ek
cümle:RG-30/6/2015-29402) Belirtilen süre içinde eşyanın antrepodan çıkarılmaması
halinde bu sürenin aşıldığı tarihten itibaren antrepo işleticisine ve devralana
ayrı ayrı olmak üzere, aşılan her gün için Kanunun 241 inci maddesinin birinci
fıkrası uyarınca işlem yapılır.
(5) (Ek:RG-22/1/2016-29601)
Devralanın onaylanmış kişi veya yetkilendirilmiş yükümlü statüsüne sahip olması
ya da aşağıdaki koşulları taşıması ve ilgili Gümrük ve Ticaret Bölge
Müdürlüklerince yıllık kontroller sonucunda (b) ile (ç) bentlerindeki
koşulların sağlandığının tespit edilmesi halinde gümrük antrepolarında
depolanan solvent ve baz yağın satış suretiyle devrinde birinci fıkranın ikinci
cümlesi uygulanmaz:
a)
Devralan firmanın en az iki yıldır faaliyette bulunması.
b)
Usulsüzlük ve vergi cezaları ile ilgili olarak;
1) Geriye
dönük son bir yıl içinde işlem gören beyanname sayısının % 2’sini aşan sayıda vergi
kaybına neden olan gümrük mevzuatı ihlali nedeniyle ceza uygulanmamış olması,
2) Geriye
dönük son bir yıl içinde işlem gören beyanname sayısının % 5’ini aşan sayıda
gümrük mevzuatının ihlali nedeniyle usulsüzlük cezası uygulanmamış olması.
c) Gümrük
ve vergi mevzuatları uyarınca haklarında ödenmemiş herhangi bir vergi, ceza ve
fer’i amme borcu bulunmaması.
ç)
Yönetim Kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip gerçek
kişiler ile gümrük ve dış ticaret işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanlarının;
devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine
karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp,
rüşvet, güveni kötüye kullanma, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı
kötüye kullanma, hileli iflas, yalan tanıklık, suç uydurma ve iftira suçları
ile ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan
kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçlarından mülga 1/3/1926 tarihli
ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza
Kanununa, vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarından
4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa, mülga 7/1/1932 tarihli ve
1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanuna, mülga 10/7/2003 tarihli
ve 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal
Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanununa, 20/2/1930
tarihli ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna,
4/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa, 11/10/2006 tarihli
ve 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanuna, 12/6/1933
tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanuna,
3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle ilgili Kanuna
muhalefetten ceza veya mahkumiyet kararı bulunmaması.
MADDE 334 – (1)
Kanunun 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, serbest dolaşımda bulunmayan
eşya için gümrük idarelerince (Mülga ibare:RG-23/5/2011-27942) (…)
ek-63’te belirtilen elleçleme faaliyetlerine izin verilebilir.
(2)
İhracata bağlı önlemlerden yararlanan tarım ürünlerinin, gümrük antrepo
rejimine tabi tutulmadan ve ek-63’te belirtilen elleçleme işlemlerinden daha
ileri aşamada olması şartıyla gümrük antrepolarında işlem görmesine,
Müsteşarlıkça izin verilebilir.
(3)
İhracata bağlı önlemlerden yararlanan tarım ürünlerinin ihracı konusunda 368
inci madde hükümlerine göre işlem yapılır.
(4) (Ek:RG-22/3/2018-30368)
Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki faslı değişmemek şartıyla, savunma sanayi ve
havacılık sektöründe kullanılan eşyanın ek-63’te belirtilen elleçleme
faaliyetlerine tabi tutulmasına Bakanlıkça izin verilebilir.
MADDE 335 – (1) (Değişik:RG-20/4/2024-32523)
Elleçleme izin başvuruları denetleyici gümrük müdürlüğüne yazılı olarak ve her
işlem için münferiden yapılır. Bu başvuru, yapılacak işlemleri ve gümrük
antrepo rejimi hükümlerinin uygulanması için gerekli bütün ayrıntıları içermek
zorundadır. Başvuru, elleçlemenin antrepo içerisinde yapılmasının talep
edilmesi halinde denetleyici gümrük müdürlüğünce, elleçlemenin antrepo dışında
yapılmasının talep edilmesi halinde gümrük müdürlüğünün görüşü üzerine Bölge
Müdürlüğünce sonuçlandırılır.
(2) (Değişik:RG-23/5/2011-27942)
334 üncü madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, antrepo işletme izninde veya E
tipi antrepoda rejimden yararlanılmasına ilişkin izinde, yapılacak elleçleme
işlemleri gösterilebilir.
(3) (Ek:RG-23/5/2011-27942)
(Değişik:RG-20/4/2024-32523) Antrepo açma ve işletme izin belgesinde
gösterilecek elleçleme izni başvurularında aşağıdaki şekilde işlem yapılır:
a) Başvuru, yapılacak işlemleri
ve gümrük antrepo rejimi hükümlerinin uygulanması için gerekli bütün
ayrıntıları içermek zorundadır.
b) Elleçlemenin antrepo
içerisinde yapılmasının talep edilmesi halinde, başvuru denetleyici gümrük
müdürlüğüne yapılır ve gümrük müdürlüğünce sonuçlandırılır.
c) Elleçlemenin antrepo dışında
yapılmasının talep edilmesi halinde, başvuru denetleyici gümrük müdürlüğüne
yapılır. Başvuru, gümrük müdürlüğünün görüşü ile birlikte Bölge Müdürlüğüne
iletilir ve Bölge Müdürlüğünce sonuçlandırılır.
ç) Elleçleme izninin verildiği
idarece, antrepo açma ve işletme izin belgesine; elleçlemeye konu eşya ile
ilgili olarak eşyanın mahiyeti, cinsi ve Gümrük Tarife İstatistik Pozisyonu ile
ilgili bilgileri içeren liste eklenir.
d) Elleçleme izninin verildiği
durumlarda, ilgili antrepo beyannamesi hakkında denetleyici gümrük müdürlüğüne
bilgi verilir.
(4)
(Ek:RG-23/5/2011-27942) Antrepodan elleçleme işlemi için geçici çıkan
eşyanın gümrükçe onaylanmış işleme tabi tutulması halinde eşyanın antrepoya
getirilmesi zorunlu olmayıp bulunduğu yerde muayeneye arz edilmesi mümkündür.
(5) (Ek:RG-23/5/2011-27942)
Elleçleme yapılmak üzere geçici çıkışı yapılan eşyanın antrepo
beyannamesine uygunluğu, miktarı ve ayniyat tespiti (Ek
ibare:RG-7/10/2016-29850) yetkilendirilmiş gümrük müşaviri veya (Mülga
ibare:RG-30/6/2015-29402)(16) (…) Gümrük Memurunca yapılır.
(6) (Ek:RG-23/5/2011-27942)
Antrepolarda veya geçici çıkış yapılmak suretiyle gerçekleştirilecek
elleçleme işlemlerinden sadece antrepo rejimine tabi eşya faydalanabilir.
(7) (Ek:RG-23/5/2011-27942)
(Değişik:RG-16/7/2011-27996) (1) Antrepo rejimine tabi eşyanın
tamamen veya kısmen üçüncü ülke menşeli girdiler kullanılarak elleçleme
işlemine tabi tutulması halinde üçüncü ülke girdilerinin muayene ve tespiti
yapıldıktan sonra CIF değeri belirlenerek, (Değişik
ibare:RG-15/5/2013-28648) gümrük vergisi tahsilatı yapılır. Bu
işlemler, ek-70/A'da yer alan Antrepo Rejimi Kapsamında Tespit ve Tahakkuk
Kağıdı üzerinden yürütülür. Muayene ile görevli memurun tespit ve tahakkuk
işlemini tamamlamasından sonra hesaplanan gümrük vergisi tutarı gümrük
saymanlığına veya mutemetliğine yatırılır. Gümrük vezne alındısının ibrazı
üzerine A.TR Dolaşım Belgesi, gümrük idaresi tarafından 432 nci madde
çerçevesinde vize edilir.
(8) (Ek:RG-20/4/2024-32523)
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça (Gümrükler Genel
Müdürlüğü) belirlenir.
MADDE 336
– (1) Antrepoya alınmış serbest dolaşımda olmayan eşyanın,
menşelerine bakılmaksızın birbirleriyle veya serbest dolaşımda bulunan eşya ile
karıştırılması veya montajı sonucu elde edilen ürünün transit olarak
gönderilmesine antreponun bağlı bulunduğu gümrük müdürlüğünce izin verilebilir.
(2) Bu
iznin verilebilmesi için;
a) Karıştırma
veya montaj sonucunda meydana gelecek ürünün gideceği ülkelerde yanlış menşeler
göstermek gibi hilelere meydan verilmeyecek veya Türkiye’deki üreticilerin
temel ekonomik çıkarlarına zarar vermeyecek ya da taraf olduğumuz uluslararası
anlaşma hükümlerine aykırı düşmeyecek surette olması, yapılan işlemin stok
kayıtlarında ayrıntılı olarak yer alması,
b)
Karıştırma işlemi tanklarda yapılacak ise; karışıma tabi tutulacak eşya ile
karışımdan elde edilecek ürün için ayrı ayrı tank tesis edilmesi,
c) Tanklarda
karışıma tabi tutulacak eşya için ayrı ayrı transit beyannamesi yerine faturada
gösterilmek şartıyla devam formu düzenlenerek antrepodan eşya çıkışının
yapılması, karışım sonucunda elde edilen ürünün transit beyannamesine
bağlanarak çıkışının sağlanması,
ç) Bu
işlem sırasında karışıma veya montaja, serbest dolaşımda bulunan eşya
karıştırıldığı takdirde, bunlar hakkında yürürlükteki dış ticaret mevzuatı ve
Türk parası kıymetini koruma mevzuatı hükümlerinin dikkate alınarak işlem
yapılması
gerekir.
(3) Sözü
edilen şekillerde karıştırılmış veya montajı yapılmış eşyanın, transitinden
vazgeçilerek serbest dolaşıma sokulması, tercihli tarife uygulaması bakımından
yanlış menşe göstermemesine ve 537 nci maddede öngörülen işlemlere tabi
tutulması şartına bağlıdır.
MADDE 337 – (1) Gümrük antrepo rejimi hükümlerinin
uygulanmasını olumsuz etkilememesi ve gümrük idarelerinden gerekli iznin
alınması şartıyla, gümrük antreposuna alınması halinde ihracata ilişkin
önlemlerden yararlanabilecek eşya dışında kalan serbest dolaşımda bulunan eşya
ile serbest dolaşımda bulunmayan eşya aynı antrepoda depolanabilir. Serbest
dolaşımda bulunan eşyanın tespiti için özel tanımlama yöntemleri
belirlenebilir. Ancak, bu depolama her bir eşyanın gümrük statüsünün belirlenmesini
imkansız kılıyor ise, sadece aynı gümrük tarife pozisyonunda yer alan, aynı
ticari niteliğe ve aynı teknik özelliklere sahip eşyanın birlikte depolanmasına
izin verilir. Bu durumda antrepolarda gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulacak eşya, beyan sahibinin tercihine bağlı olarak ya
serbest dolaşımda bulunan ya da serbest dolaşımda bulunmayan eşya sayılır.
Ancak, bu eşyanın birbirinin yerine kullanılmasında, kullanılan eşya, yerine
ikame edilenin miktarını aşamaz.
(2)
Antrepodaki eşyanın telafisi mümkün olmayan şekilde zarar görmesi, tahrip
olması veya imha olması ve işleticinin zarar gören veya imha olan rejime tabi
eşyanın gerçek miktarını ispatlayamaması halinde, bu miktar olayın meydana
geldiği tarihte antrepoda bulunan rejime tabi eşya miktarı dikkate alınarak
tespit edilir.
MADDE 338
– (1) Gümrük antrepo rejimine tabi olarak depolanan eşyanın
antrepodan kesin çıkışı, rejimi sona erdiren gümrükçe onaylanmış başka bir
işlem veya kullanıma tabi tutulması ile mümkündür. Bu durumda eşya bu işlem
veya kullanım hükümlerine tabi tutulur.
(2)
Basitleştirilmiş usul izni bulunması halinde ;
a)
Antrepo rejimini sona erdiren eksik beyan sadece, serbest dolaşıma giriş,
ihracat veya yeniden ihracatta bütün antrepo tipleri için,
b) Gümrük idaresince kabul edilen ticari veya idari belge ile
beyan; her işlem ve kullanımla birlikte, B ve F tipi antrepo hariç tüm antrepo
tipleri için,
c) Kayıt
yoluyla beyan, her işlem ve kullanımla birlikte, F tipi antrepo hariç diğer
antrepo tipleri için,
150 ve
160 ila 166 ıncı madde hükümleri çerçevesinde uygulanır.
(3) Tarım
politikası kapsamındaki ürünlere ikinci fıkradaki usullerin uygulanması,
Müsteşarlıktan izin alınması halinde mümkündür.
(4)
Elleçleme vb. işlemler yapılmak üzere gümrük antrepolarından geçici olarak eşya
çıkarılabilir. Bunun için her seferinde gümrük idaresinden izin alınması
gerekir. Bu amaçla gümrük idarelerine yazılı olarak yapılacak başvuru, antrepo
rejimine tabi tutulan eşya ve antrepo rejimi hükümlerinin uygulanması konusunda
gerekli bütün ayrıntıları içermek zorundadır. Eşyanın geçici çıkışının rejimin
uygulanmasını olumsuz etkilemeyeceğinin anlaşılması halinde buna, gümrük
idaresince izin verilir. (Mülga cümle:RG-23/5/2011-27942) (…).(Mülga
cümle:RG-23/5/2011-27942) (…).
(5)
Geçici olarak çıkarılan eşyanın, antrepo dışında elleçleme işlemlerine tabi
tutulması halinde 334 üncü madde hükümleri uygulanır.
MADDE 339
– (1) Gümrük antrepo rejimini sona erdirmeden antrepolar arasında
eşya nakli 320 nci madde hükümleri çerçevesinde normal usulde veya
basitleştirilmiş usulde yapılır.
(2)
Basitleştirilmiş usulün uygulanabilmesi için ayrıca;
a)
Eşyanın çıkarılacağı antreponun bağlı olduğu gümrük idaresi ile eşyanın
konulacağı antreponun bağlı olduğu gümrük idaresinin (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) 166 ncı maddede belirtilen kayıt yoluyla
beyan usulünü kullandırma yetkisinin olması veya,
b) Aynı kişinin
her iki antrepodan sorumlu olması veya,
c) Her
iki antreponun stok kayıtlarının bilgisayar ağı ile birbirine bağlı olması,
gerekir.
(3)
Eşyanın ikinci antrepoya girmesi ve eşya ile ilgili bilgilerin ikinci antrepo
işleticisinin stok kayıtlarına geçmesi üzerine, nakledilen eşya konusunda
ikinci antrepo işleticisinin sorumluluğu başlar.
(4)
Elleçleme işlemlerine tabi tutulan bir eşya naklediliyorsa ve INF 8 formunun
kullanılacağı bir uygulama söz konusu ise, nakil sırasında kullanılan beyanname
veya belgede, eşyanın mahiyetinin, gümrük kıymetinin ve miktarının da
gösterilmesi zorunludur. Elleçleme işlemine tabi tutulmamış bir eşya
naklediliyorsa, ortaya çıkabilecek gümrük yükümlülüğünün belirlenmesinde bu
bilgilerin dikkate alınması gerekir. Bu eşyaya, INF 8 formuna ilişkin 327 inci
madde hükümleri de uygulanır.
MADDE 340
– (1) Ortak depolamaya ilişkin 337 inci madde ile INF 8 formuna
ilişkin 327 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, Kanunun 93 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, antrepolara konulması halinde
ihracata ilişkin önlemlerden yararlanabilecek serbest dolaşımda bulunan eşya
hakkında aşağıdaki hükümler de uygulanır:
a) Gümrük
antreposuna konulması halinde ihracata bağlı önlemlerden yararlanan serbest
dolaşımda bulunan eşyanın üzerindeki gümrük gözetimi, eşya Kanunun 150 ve 151
inci maddelerinde öngörüldüğü şekilde Türkiye Gümrük Bölgesini terk edinceye
kadar devam eder. Antrepoya konulan bu tür eşyanın ihraç edilmesi veya ihracat
sayılan bir işlem veya kullanıma tabi tutulması zorunludur.
b)
İhracata bağlı önlemlerden yararlanan ve antrepo rejimine tabi tutulmuş serbest
dolaşımda bulunan eşya, gümrük idaresinin izni ile elleçleme işlemlerine tabi
tutulabilir. Elleçleme işlemleri sonunda eşyanın ihraç edilmesi konusunda (a)
bendi hükümleri uygulanır.
(2) İhraç
eşyası, beyannamenin tescilinden sonra, Türkiye Gümrük Bölgesini terk edinceye
kadar gümrük gözetimi altındadır.
(3)
Antrepoya alınması dahil, ihracat sayılan bir gümrük işlemine tabi tutulan
eşya, Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmiş sayılır ve bu tarih ihracat
beyannamesine kaydedilir.
MADDE 341
– (1) Dahilde işleme ve gümrük kontrolü altında işleme rejimleri
kapsamındaki eşyanın, gümrük antrepo rejimine tabi tutulmadan antrepolarda
işlenmesine izin verilebilir. Ancak bu işleme
faaliyetleri;
a)
İhracat ve serbest dolaşıma giriş rejimlerinde basitleştirilmiş usul
uygulanacak ise, dahilde işleme rejiminin şartlı muafiyet sistemi veya gümrük kontrolü
altında işleme rejimi altında işleme faaliyetleri, A, C ve D tipi antrepolarda,
b) (a)
bendinde belirtilen basitleştirilmiş usul uygulanmıyor ise, dahilde işleme ve
gümrük kontrolü altında işleme faaliyetleri, tüm antrepo tiplerinde,
izin
alınması şartıyla yapılabilir.
(2)
Dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimi izni alınmadan,
birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen gümrük antrepolarında anılan rejimlere
ilişkin işleme faaliyetlerine başlanılmaz. Ayrıca, alınacak izin belgesinde
işleme faaliyetlerinin yapılacağı gümrük antreposunun tipi de belirtilir.
(3) Ancak bu faaliyetlerin, eşdeğer eşya kullanılmaksızın
uygulanan dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimlerine
ilişkin olması durumunda, serbest dolaşımda bulunan eşyanın, ortak depolamaya
ilişkin 337 inci madde hükümleri çerçevesinde antrepoya konulmasına izin
verilmez.
(4) Ortak
depolamaya ilişkin 337 inci madde ile dördüncü fıkra hükümlerinin saklı kalması
ve işlemlerin yürütülmesini olumsuz etkilememesi kaydıyla, gümrük idareleri,
antrepo rejimine tabi serbest dolaşımda bulunmayan eşya ile dahilde işleme ve
gümrük kontrolü altında işleme rejimlerine tabi ithal eşya veya işlem görmüş
ürünlerin birlikte depolanmasına izin verebilir.
(5) Kayıtlar, gümrük idaresine, herhangi bir zamanda tabi
tutulduğu rejim kapsamında bulunan eşya veya ürünlerin tamamının durumlarını
kesin olarak izleme imkanı sağlamalıdır.
MADDE 342
– (1) İhracata bağlı önlemlerden yararlanmayan serbest dolaşımda
bulunan eşya, gümrük idaresinin izni ile ihraç amacı dışında ve antrepo
rejimine tabi tutulmadan antrepolara konulabilir. Ancak bu tür eşyanın
antrepolara konulabilmesi için;
a) Söz
konusu eşyanın dahilde veya gümrük kontrolü altında işleme rejimlerine tabi
olarak antrepolarda yapılacak işleme faaliyetlerinde kullanılacağının
kanıtlanması,
b) Konulacağı
antreponun eşyanın tabi tutulacağı işleme faaliyetlerine elverişli olması,
c)
Ekonomik yönden ihtiyaç bulunması,
ç) Gümrük
gözetimini olumsuz etkilememesi,
d) Ortak
depolamaya ilişkin 337 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla,
eşyanın gümrük statüsünün her zaman belirlenebilmesi,
gerekir.
(2)
Gümrük idareleri, gözetim açısından, antrepoya alınan bu tür eşyanın antrepo
stok kayıtlarına kaydedilmesini isteyebilir.
MADDE 343
– (1) Dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimine
tabi eşya, gümrük idaresinin izni ile antrepo rejimine tabi tutulmadan
antrepolara konulabilir. Ancak bu tür eşyanın antrepolara konulabilmesi için;
a) 342 inci
maddenin birinci fıkrasının (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen
şartların sağlanması,
b)
Dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimi için alınan izin
belgelerinde eşyanın antrepoda işleme faaliyetine tabi tutulacağının ve antrepo
tipinin belirtilmiş olması,
c) İşleme
faaliyetlerinin ara sıra değil sık sık yapılıyor olması,
ç)
Eşyanın antrepoya konulmasının, dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında
işleme rejimleri hükümlerinin uygulanmasını ve denetlemeyi olumsuz
etkilememesi,
gerekir.
(2)
Birinci fıkraya göre antrepolara alınan eşya antrepo stok kayıtlarına
geçirilmez, bu kayıtların yerine duruma göre dahilde işleme kayıtları veya
gümrük kontrolü altında işleme kayıtları dikkate alınır. Bu kayıtlarda izin
belgesinin sayı ve tarihi gösterilir. Ayrıca bu kayıtlar, her zaman söz konusu
rejimlere tabi eşya veya ürünlerin tümünün durumunu tam olarak gösterecek
şekilde tutulur. Gümrük idaresi bu kayıtların kontrolünü yapar.
MADDE 344
– (1) Antrepo rejimine tabi olan veya olmayan eşyanın dahilde işleme
ya da gümrük kontrolü altında işleme rejimine yahut bu rejimlerden antrepo
rejimine veya dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimlerini
sona erdiren yeni rejimlere geçişlerinde aşağıdaki beyan usullerine ilişkin
hükümler uygulanır;
a)
Antrepo rejimine tabi tutulmadan antrepoya konulan dahilde işleme veya gümrük
kontrolü altında işleme rejimlerine tabi tutulacak eşya hakkında, 166 ıncı
maddede belirtilen kayıt usulü uygulanır. Bu durumda eşyanın taşınmasına
ilişkin belgelere, dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme
kayıtlarına yapılan giriş sıra numarası ve tarihi yazılır.
b)
Antrepo rejimine tabi olarak depolanan eşyanın, dahilde işleme veya gümrük
kontrolü altında işleme rejimlerine tabi tutulması halinde, 166 ıncı maddede
belirtilen kayıt usulü uygulanır. Bu durumda, antrepo rejimi, dahilde işleme
veya gümrük kontrolü altında işleme kayıtlarına yapılan girişle ibra edilir. Bu
girişe ilişkin sıra numarası ve tarih gibi referanslar antrepo stok kayıtlarına
geçirilir.
c)
Antrepo rejimine tabi tutulmadan depolanan dahilde işleme veya gümrük kontrolü
altında işleme rejimlerine tabi, değişmemiş eşya veya işlem görmüş ürünlerin
antrepo rejimine tabi tutulması halinde, 166 ıncı maddede belirtilen kayıt
usulü uygulanır. Bu durumda dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme
rejimleri antrepo stok kayıtlarına yapılan girişle ibra edilir. Bu kayıtlara
girişlere ilişkin sıra no ve tarih gibi referanslar dahilde işleme veya gümrük
kontrolü altında işleme kayıtlarına geçirilir. Ayrıca antrepo stok kayıtlarına,
536 ıncı maddede belirtilen ibarelerden uygun olanları yazılır.
ç)
Antrepolarda işleme tabi tutulan, dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında
işleme rejimine tabi değişmemiş eşya veya işlem görmüş ürünlerin;
1)
Yeniden ihraç işlemine tabi tutulmasında, 166 ncı maddede belirtilen kayıt
usulü,
2) (Mülga:RG-20/4/2024-32523)
3)
Yeniden ihracat (Mülga ibare:RG-20/4/2024-32523) dışında başka bir
rejime tabi tutulmasında ilgili normal veya basitleştirilmiş usule ilişkin
hükümler,
uygulanır.
(2)
Birinci fıkra uyarınca antrepolardan çıkarılan değişmemiş eşya veya işlem
görmüş ürünlerin antrepo stok kayıtlarına kaydedilmesine gerek yoktur.
MADDE 345
– (1) Antrepo rejimine tabi ithal eşyası için bir gümrük yükümlülüğü
doğduğunda, eşyanın antrepo masrafları ile antrepoda kaldığı sürece muhafazası
için yapılan masraflar fiilen ödenen veya ödenecek fiyattan ayrı olarak
gösterilmesi şartıyla, gümrük kıymetine dahil edilmez. Bu eşyanın elleçleme
faaliyetlerine tabi tutulması halinde, eşyanın ithalat vergilerinin
belirlenmesinde, beyan sahibinin talebi üzerine, eşyanın elleçleme
faaliyetlerine tabi tutulmadan önceki niteliği, gümrük kıymeti ve miktarı
dikkate alınır.
(2)
Antrepo rejimine tabi tutulmuş ithal eşyasının Kanunun 71 inci maddesinin
birinci fıkrasının (c) bendi hükmüne göre kayıt yoluyla serbest dolaşıma girmek
üzere teslim edildiği hallerde, gümrük vergileri, eşyanın antrepo rejimine tabi
tutulduğu tarihte yürürlükte bulunan vergi oranları ve diğer vergilendirme
unsurlarına dayanılarak hesaplanır. Bu hükmün uygulanması, eşyanın nitelik,
gümrük kıymeti ve miktarı gibi vergilendirme unsurlarının, eşyanın antrepo
rejimine tabi tutulduğu tarihte tespit edilmesi şartına bağlıdır. Ancak,
yükümlünün serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihinde eşyanın
bulunduğu hal ve niteliği ile diğer vergilendirme unsurlarına göre işlem
yapılması yönünde talepte bulunması halinde, bu yönde işlem yapılır.
(3)
Birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanmasında, Kanunun 73 üncü maddesi
uyarınca eşyanın tesliminden sonra kontrol hükümleri saklıdır.
(4)
Antrepo rejimi kapsamındaki dahilde işleme rejimine tabi değişmemiş eşya veya
işlem görmüş ürünler hakkında, vergi ve faiz dahil olmak üzere tabi tutulduğu
yeni rejimlere ilişkin bütün hükümler uygulanır.
(5) Dahilde
işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimine tabi eşyayla ilgili gümrük
yükümlülüğü söz konusu olduğunda Kanunun 115, 126 ve 127 nci madde hükümlerine
göre işlem yapılır.
MADDE 346
– (1) Eşyanın antrepo rejimi altında kalış süresi sınırsızdır.
(2)
Birinci fıkra hükmüne istisna olarak antrepoda bulunan eşyanın gümrükçe
onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma tabi tutulması yönünde beyanname
tescil ettirilmesi halinde otuz gün içinde işlemlerinin bitirilmesi gerekir. Bu
süre içerisinde Kanunun 64 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen
koşullarda, gümrük antrepo rejimi dahil başka bir rejim beyanında bulunulması
halinde, bu beyana ilişkin süre göz önüne alınır.
(3)
Müsteşarlık, özellikle beklemek suretiyle bozulabilecek eşya da dahil olmak
üzere eşyanın antrepoda kalabileceği süre konusunda belirleme yapabilir.
(4)
Eşyanın antrepoda kalabileceği süre konusunda bir tahdit konulmuş ise; eşyanın
antrepoya alındığı tarihten veya antrepolar arası nakil yoluyla başka bir
antrepodan gelen eşyanın ilk antrepoya giriş tarihinden itibaren hesaplanır.
(5) Antrepoda bulunan eşya için gümrükçe onaylanmış bir işlem ve
kullanım tayin edilmesine ilişkin beyannamenin tescilinden itibaren otuz gün
içinde işlemleri bitirilmeyen eşya ile, bir süre tayin edilmiş ise bu sürede
kaldırılmayan eşya, Kanunun 177 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (g)
bentleri uyarınca tasfiye edilir.
MADDE 347
– (1) Kaplar içinde gelen sıvılar ile serbest dolaşımda olmayan
kaplar ve ambalaj maddeleri serbest dolaşıma giriş rejimindeki esaslara göre
muayene edilerek depolara konulur. Bunlardan tahlile tabi olanların örnekleri
tahlil ettirildikten sonra bunların gümrük tarife istatistik pozisyon numaraları
beyannameye kaydedilir. Depolarda her beyanname kapsamı eşya ayrı bir parti
teşkil etmek üzere istif edilir. Bir beyanname kapsamı arasında çeşitli cins
eşya varsa bunlar da ayrı ayrı istif olunur. Bu suretle bir grup teşkil eden
her beyannameye ait istifin görülebilecek bir yerine beyanname numarası ve
tarihini ve eşya cinslerini gösterir etiket asılır. (Ek
cümle:RG-15/5/2013-28648) Gümrük gözetimine engel olmamak koşuluyla ve eşya
cinsi de göz önünde bulundurularak, farklı beyanname muhteviyatı eşyanın bir
arada istiflenmek suretiyle depolanmasına gümrük idaresince izin verilebilir. (Ek
cümle:RG-1/4/2020-31086) Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahipleri
tarafından işletilen antrepolarda, gümrük idaresinden izin alınması
gerekmeksizin farklı beyanname muhteviyatı eşya bir arada istiflenmek suretiyle
depolanabilir, ancak antrepo rejimine ilişkin hükümlerin ihlal edildiğine
yönelik bir tespitte bulunulması halinde gümrük idaresince ihlalin niteliği de
göz önünde bulundurularak bu şekilde işlem yapılmasına kısıtlama getirilebilir.
MADDE 348
– (1) Kap halinde olmayan ambalaj maddelerinin antrepoda imaline ve
hazırlanmasına gümrük idaresince izin verilebilmesi için yazılı başvuru
yapılması ve antreponun buna elverişli bulunması şarttır.
MADDE 349
– (1) 350 ila 369 uncu maddelerde bahsedilen dahilde işleme rejimi,
işlem görmüş ürünlerin üretiminde kullanılmasından sonra Türkiye Gümrük
Bölgesinden yeniden ihraç edilmesi amacıyla, serbest dolaşımda bulunmayan
eşyanın vergileri teminata bağlanmak suretiyle geçici ithal edildiği veya
serbest dolaşıma girişinin yapıldığı ve ihracatın gerçekleşmesi halinde teminatın
veya alınan vergilerin geri verildiği bir rejimdir.
(2) Bu
rejimin uygulanmasında;
a)
Eşdeğer eşya: İşlem görmüş ürünlerin imalinde ithal eşyasının yerine kullanılan
ve ithal eşyası ile sekiz-oniki’li bazda gümrük tarife istatistik pozisyonu
aynı olan ve ticari kalite ve teknik özellikleri itibariyle aynı kalite ve
nitelikleri taşıyan serbest dolaşımda bulunan eşyayı,
b)
Önceden ihracat: Rejimin şartlı muafiyet sisteminde, ithal eşyasının bu sisteme
tabi tutulmadan önce eşdeğer eşyadan üretilen işlem görmüş ürünlerin Türk
Gümrük Bölgesinden ihracına ve ithal eşyasının sonradan ithaline imkan veren
uygulamayı,
c) Fire
ve zayiat: İthal eşyasından, işleme faaliyetleri esnasında buharlaşma, gaz
olarak havaya karışma, kuruma veya damıtma sonucu tahrip veya zayi şeklindeki
eksilmeleri,
ifade
eder.
MADDE 350
– (1) a) Şartlı muafiyet sisteminin kullanılması izni, işlem görmüş
asıl ürünlerin ihraç edilmesi amacının bulunduğu durumlarda, işlenecek bütün
eşya için,
b) Geri ödeme
sisteminin kullanılması izni, işlem görmüş esas ürünlerin ihraç edilmesi
imkanının bulunduğu ve Kanunun 117 nci maddesinde belirtilen şartlara uyulması
halinde,
verilebilir.
(2) Kanunun 108 inci maddesinin üçüncü
fıkrasının (d) bendi kapsamında;
a) İşlem görmüş ürünlerin denenmesinde veya
tamire ihtiyacı olan ithal eşyanın kusurlarının tespitinde kullanılanlar
haricindeki yakıt ve enerji kaynakları,
b) İşlem görmüş ürünlerin denenmesi, ayarlanması
veya geri alınmasında kullanılan yağlar dışındaki yağlar,
c) Alet
ve gereç,
hariç
olmak üzere, izin verilebilir.
(3) Başvurunun, Kanunun 80 inci maddesine
istinaden düzenlenen Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenecek ekonomik koşulları
yerine getirmediği addedilen eşya dışında bir eşyaya ilişkin olması halinde, bu
eşya için ekonomik koşulların yerine getirildiği varsayılır.
MADDE 351 – (1) İzin belgesinde, işlem görmüş ürünler
içerisindeki ithal eşyasını tanımlama şekil ve yöntemleri ile eşdeğer eşya
kullanılarak yapılacak işleme faaliyetinin usulüne göre yapılması için gerekli
şartlar belirtilir.
(2)
Birinci fıkrada belirtilen tanımlama yöntemleri ile şartlar, kayıtların
incelenmesini de içerebilir.
Eşdeğer
eşya kullanımı
MADDE 352(5)
– (1) İzin belgesinde, Kanunun 108 inci maddesinin yedinci
fıkrasında belirtilen ve ithal eşyası ile gümrük tarife cetvelinin aynı
sekiz-onikili gümrük tarife istatistik pozisyon numarasını taşıyan, aynı ticari
kaliteye ve teknik özelliklere sahip eşdeğer eşyanın işleme faaliyetinde
kullanılıp kullanılmayacağı ve hangi şartlarla kullanılabileceği belirtilir.
(2) (Ek:RG-20/11/2012-28473)(5)
Eşdeğer eşya olarak kullanılan tarım ürünlerinin ithal eşyası ile ticari kalite,
teknik özellik ve niteliği itibariyle aynı olduğuna yönelik tespit, münhasıran
onikili bazda gümrük tarife istatistik pozisyonuna göre yapılır.
(3)(5)
Eşdeğer eşyanın, işlemenin asli kısmının izin hak sahibinin işletmesinde veya
onun adına işlemenin yapıldığı yerde gerçekleşmesi durumunda, istisnai haller
dışında, ithal eşyasından daha ileri bir üretim aşamasında olmasına izin
verilebilir.
(4)(5)
Eşdeğer eşya kullanıldığında, beyannamedeki bilgiler, eşdeğer eşyayı
tanımlamaya imkan vermelidir.
(5)(5)
Eşdeğer eşyanın kullanılmasının öngörülmesi durumunda bu kullanıma ilişkin
hükümlere uyulmasının sağlanması için alınacak özel önlemler verilen izinde
belirtilir.
MADDE 353 – (1)
İzin belgesinin süresi, Kanunun 80 ve 111 inci maddelerinde belirtilen esaslar
çerçevesinde tespit edilir. Ancak söz konusu süre, işleme faaliyetinin
özelliğine göre daha kısa olarak belirlenebilir. Sürenin başlangıcı izin
belgesinin tarihidir. Süre sonu ise izin belgesi süresinin bittiği ayın son
günüdür. Bu süreler mücbir sebep ve beklenmeyen hallerde veya izin sahibi
tarafından ileri sürülen haklı gerekçelere bağlı olarak uzatılabilir.
(2)
Dahilde işleme rejimi kapsamında yapılacak ithalat ve ihracatların izin belgesi
süresi içerisinde yapılması gerekir.
MADDE 354 – (1) Önceden ihracat durumunda izin belgesinde,
eşdeğer eşya karşılığı ithal eşyasının gümrük beyanı için gereken süre
belirtilir. Bu süre, ilgili eşdeğer eşyadan elde edilen işlem görmüş ürünler
için ihracat beyannamesinin tescil tarihinden itibaren işlemeye başlar.
(2) Süre,
izin hak sahibinin haklı bir gerekçeye dayanan talebi üzerine uzatılabilir.
MADDE 355
– (1) Eşdeğer eşyanın Kanunun 109 uncu maddesine istinaden işleme
faaliyetleri için kullanımları, rejime giriş işlemlerine tabi değildir.
(2)
Rejimin kapatılmasına yönelik beyanın kabulünde, eşdeğer eşya ve bunlardan elde
edilen ürünler serbest dolaşımda olmayan eşya, ithal eşyası serbest dolaşımda
bulunan eşya kabul edilir.
(3) Önceden
ihracat durumunda, ithal edilecek eşyanın rejime girmesi şartıyla işlem görmüş
ürünler ihracat beyannamesinin tescil edilmesiyle serbest dolaşımda olmayan
eşya, ithal eşyası ise rejime girişi sırasında serbest dolaşımda bulunan eşya
kabul edilir.
(4)
Önceden ihracat uygulamasında, ihracat vergilerine tabi eşdeğer eşyadan elde
olunan işlem görmüş ürünlerin ihracında, eşdeğer eşyanın, yerine kullanıldığı
ithal eşyasının serbest dolaşıma girişinde muafiyet uygulanmak üzere bu
vergiler teminata bağlanır ve ithal eşyanın serbest dolaşıma girmesiyle teminat
çözülür.
MADDE 356
– (1) Basitleştirilmiş usule ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla,
gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulacak her türlü işlem
görmüş ürün veya değişmemiş eşya ve bunlara ilişkin beyanname, rejime giriş
gümrük idaresine sunulur.
(2) Eşya
veya ürünler için normal usulde beyan, tabi olacağı gümrükçe onaylanmış işlem
veya kullanıma ilişkin hükümlere uygun olarak yapılır. Beyanı yapılan işlem
görmüş ürünler veya değişmemiş eşyanın beyannamedeki tanımı, izinde belirtilen
özelliklere uygun olmalıdır.
(3)
Kanunun 60 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümleri çerçevesinde, eşyanın talep
edilen rejime tabi tutulması için gerekli belgeler rejimin kapatılmasına
ilişkin beyanname ile birlikte sunulur.
(4) Basitleştirilmiş usule göre dahilde işleme
izni verildiği takdirde, Kanunda yer alan serbest dolaşıma giriş, ihracat ve
yeniden ihracata ilişkin özel hükümler dikkate alınır.
MADDE 357 – (1) Yasaklayıcı ve kısıtlayıcı önlemler ile
cezai hükümler saklı kalmak kaydıyla, değişmemiş eşya veya işlem görmüş
ürünlerin yeni bir gümrük beyannamesi verilmeksizin serbest dolaşıma
girebileceği izin belgesinde belirtilir.
(2) Rejimin kapatılma süresinin bitiminde
bu eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmaması
halinde, Kanunun 114 üncü maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla, serbest
dolaşıma giriş rejimi hükümleri çerçevesinde serbest dolaşıma girmiş kabul
edilir.
MADDE 358
– (1) İşlem görmüş ürünlerin serbest dolaşıma sokulmaları ve gümrük
vergilerinin Kanunun 114 üncü maddesi uyarınca, ithal eşyasına ilişkin vergi
unsurlarına göre belirlenmesi durumunda, beyannamenin 15, 16, 34, 41 ve 42 nci
kutuları işlem görmüş ürünlerin imalinde kullanılan ithal eşya için doldurulur.
(2) 327
inci maddede belirtilen INF 1 Formunun veya bununla aynı bilgileri içeren başka
bir belgenin serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile birlikte ibrazı halinde,
birinci fıkrada belirtilen bilgilerin sunulmasına gerek yoktur.
MADDE 359
– (1) (Değişik:RG-2/7/2010-27629) İşleme faaliyeti sonucu
elde edilen atık, artık, kırpıntı, döküntü ve kalıntıların serbest dolaşıma
girmeleri halinde, gümrük vergilerinin hesabında Kanunun 115 inci maddesinin
birinci fıkrası uygulanır. İşleme faaliyeti sonucunda elde edilen ve söz konusu
ürünler haricindeki işlem görmüş asıl ürünlerin ihraç edilen kısmı ile orantılı
olarak serbest dolaşıma girecek işlem görmüş ikincil ürünlerin gümrük
vergileri, serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil edildiği tarihte
yürürlükte bulunan vergi oranı üzerinden hesaplanır. Ancak, hak sahibince
ihracata konu işlem görmüş asıl ürünün ilk partisinin ihracatı ile eş zamanlı
olarak belgelerde öngörülen işlem görmüş ikincil ürünün tamamı için serbest
dolaşıma giriş beyannamesi verilebilir. Bu durumda, sonraki partilerdeki
ikincil ürün herhangi bir gümrük işlemine tabi tutulmaz. (Ek iki
cümle:RG-16/7/2011-27996) Ayrıca, izin kapsamındaki ihracatın tamamının
yapılmasından sonra ikincil işlem görmüş ürünlerin tamamı için tek seferde
serbest dolaşıma giriş beyannamesi de verilmesi mümkün bulunmaktadır. Bu fıkra
kapsamında ikincil işlem görmüş ürünlerin serbest dolaşıma girişinde, ilgili
kurumların yürürlükteki mevzuatları uyarınca yapacakları kontroller hariç olmak
üzere, gümrük vergileri ayniyet tespiti yapılmaksızın firma beyanı ve izinde
öngörülen gerçekleşme oranları üzerinden hesaplanan miktar ve birim fiyat esas
alınarak tahsil edilir.
(2) İzin
hak sahibi, bu hesaplamanın Kanunun 114 üncü maddesinde belirtilen esaslara
göre yapılmasını talep edebilir.
(3)
Birinci fıkrada belirtilen ürünler dışındaki işlem görmüş ürünler hiçbir
şekilde kullanılamaz hale gelmişse, bunlar Türkiye Gümrük Bölgesinden yeniden
ihraç edilmiş olarak kabul edilir.
MADDE 360 – (1) İşlem görmüş ürünlerin bünyesine giren
ithal eşyasının oranı;
a) Tahakkuk ettirilecek vergilerin belirlenmesi,
b) Bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda indirim yapılacak tutarın
belirlenmesi,
c) Ticaret politikası önlemlerinin uygulanması,
amacıyla hesaplanır.
(2) Bu hesaplamalar Kanunun 112 nci maddesinde belirtilen ve
ek-64’te örneklerle ifade edilen miktar ölçme yöntemi veya uygun hallerde
kıymet ölçme yöntemi veya benzer sonuçlar veren herhangi bir diğer yöntem ile
yapılır.
(3) Bu hesaplama, gümrük vergilerinin tamamen Kanunun 115 inci
maddesine göre belirlendiği durumlarda uygulanmaz.
(4) Bu hesaplamalarda işlem görmüş ürünler, işlenmiş ürünleri veya
ara ürünleri kapsar.
MADDE 361
– (1) İşlem görmüş ürünlerin esas alındığı birinci miktar ölçme
yöntemi, dahilde işleme faaliyetlerinden sadece bir tür işlem görmüş ürün elde
edilmesi durumunda kullanılır. Bu durumda, gümrük vergisi tahakkuk eden işlem
görmüş ürünlerin miktarına tekabül eden ithal eşyanın miktarı; gümrük vergisi
tahakkuk eden işlem görmüş ürünün, işlem görmüş ürünlerin toplam miktarına
oranlanması sonucu bulunacak katsayının toplam ithal eşya miktarıyla çarpılması
ile hesaplanır.
(2) İthal
eşyanın esas alındığı ikinci miktar ölçme yöntemi, dahilde işleme faaliyetleri
sonucu işlem görmüş birden fazla ürün elde edilmesi ve ithal eşyasının bütün
unsurlarının her işlem görmüş ürün içinde bulunması halinde uygulanır. Bu
yöntemin uygulanmasına karar verilirken fireler dikkate alınmaz.
(3) Her
işlem görmüş üründe kullanılan ithal eşya miktarı; işlem görmüş her ürün
türünde bulunan ithal eşya miktarının, işlem görmüş ürünlerin tümünde bulunan
toplam ithal eşya miktarına oranlanması sonucu bulunacak katsayının, ithal
eşyasının toplam miktarıyla çarpılması ile hesaplanır.
(4)
Gümrük vergisi tahakkuk eden işlem görmüş ürünlerin miktarına tekabül eden
ithal eşyasının miktarı; birinci fıkrada gösterilen yöntemle bulunan katsayının
üçüncü fıkraya göre hesaplanan ürünün imalatında kullanılan ithal eşyanın
miktarıyla çarpılması ile hesaplanır.
MADDE 362
– (1) 361 inci maddenin uygulanmadığı diğer bütün durumlarda,
kıymet ölçme yöntemi uygulanır. Ancak gümrük idareleri izin sahibinin rızası
ile ve basitleştirme amacıyla her iki yöntemin de benzer sonuçlar vereceği
durumlarda kıymet ölçme yöntemi yerine 361 inci maddenin ikinci fıkrasında
belirtilen miktar ölçme yöntemini kullanabilir.
(2) İşlem
görmüş her ürünün imalatında kullanılan ithal eşya miktarı; işlem görmüş her
ürün değerinin, üçüncü fıkraya göre hesaplanan işlem görmüş ürünlerin toplam
değerine oranlanması sonucu bulunacak katsayının, ithal eşyasının toplam
miktarıyla çarpılması ile hesaplanır.
(3)
Kıymet ölçme yöntemini uygulamak için kullanılacak her farklı işlem görmüş
ürünün değeri; alıcı ve satıcı arasındaki ilişkiden etkilenmemiş olması şartı
ile aynı veya benzer ürünlerin Türkiye'de son satış fiyatı veya bu
bilinmiyorsa, aynı şartla Türkiye'deki son fabrika çıkış fiyatı, esas alınarak
tespit olunur.
(4)
Ürünün değerinin bu şekilde hesaplanamaması halinde, bu hesaplama ilgili gümrük
idaresi tarafından uygun bir yöntem kullanılarak yapılır.
(5)
Gümrük yükümlülüğü doğan işlem görmüş ürünlerin miktarına tekabül eden ithal
eşyasının miktarı, 361 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen yöntemle
bulunan katsayının, ikinci fıkraya göre hesaplanan ithal eşyanın miktarıyla
çarpılması ile hesaplanır. (Ek – 64)
MADDE 363
– (1) Nihai kullanımları nedeniyle, rejime giriş beyannamesinin
tescil edildiği tarihte tercihli tarife uygulamasından yararlanabilecek ithal
eşyasının, Kanunun 114 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca tahsil edilecek
ithalat vergileri, tercihli tarife uygulaması için gerekli şartların
gerçekleşmesi durumunda bu nihai kullanıma uygun olan oran üzerinden
hesaplanır. Bunun için özel bir izin gerekmez.
(2)
Birinci fıkrada belirtilen tercihli uygulama, sadece eşyanın tercihli tarife
uygulamasına imkan tanıyan sürecin dolmasından önce nihai kullanıma tabi
tutulması halinde kullanılabilir. Süre, rejim için giriş beyannamesinin
tescilinden itibaren başlar. Bu süre, eşyanın mücbir sebep ve beklenmeyen
haller veya rejimin işleyişinin bir parçası olan teknik ihtiyaçlar dolayısıyla
nihai kullanıma sokulamaması halinde uzatılabilir.
MADDE 364 – (1) İşlem görmüş ürün veya değişmemiş
eşyanın, dahilde işleme rejiminin kapatılması amacıyla bir şartlı muafiyet
düzenlemesine tabi tutulması veya serbest bölgeye konulması halinde, söz konusu
gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanım için düzenlenen belge ve kayıtlar veya
bunların yerine geçebilecek diğer belgeler “Dahilde İşleme/Şartlı Muafiyet
Sistemindeki Eşya” ibaresini içerir.
(2)
Şartlı muafiyet sisteminde, rejime sokulan ithal eşyanın ticaret politikası
önlemlerine tabi olması ve bu önlemlerin, değişmemiş eşya veya işlem görmüş
ürünler şeklinde bir gümrük rejimi uygulandığı ya da bunların serbest bölgeye
konulduğu tarihte yürürlükte olması halinde, bu belgelere birinci fıkrada
belirtilen ibareye ek olarak Ticaret Politikası ibaresi konulur.
MADDE 365
– (1) Geri ödeme sisteminde serbest dolaşıma giriş beyannamesi,
izinde belirtilen gümrük idaresine verilir. Ancak basitleştirilmiş usule göre
beyan söz konusu olduğunda, gümrük idaresinin bu konuda yetkili olması gerekir.
(2) Geri
ödeme sisteminde serbest dolaşıma girişte basitleştirilmiş usullere göre işlem
yapıldığında, Kanunun 71 inci maddesi hükümleri uygulanır. Tamamlayıcı
beyanname, izinde öngörülen süre içinde ve en geç geri ödeme talebinin
yapılmasından önce gümrük idaresine verilir.
MADDE 366
– (1) İşlem görmüş ürünlerin imalinde kullanılan ithal eşyasının
oranı, gerektiğinde geri ödenecek veya alınmayacak gümrük vergilerinin
hesaplanması için kullanılır. Bu hesaplama, bütün işlem görmüş ürünlerin
Kanunun 121 inci maddesinde belirtilen gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulması halinde yapılmaz.
(2) Söz
konusu hesaplama 361 ve 362 nci maddelerde ifade edilen yöntemlerle veya aynı
sonucu veren başka herhangi bir yöntemle yapılır.
MADDE 367
– (1) Geri ödeme sistemi kapsamındaki eşya Kanunun 121 inci
maddesinin birinci fıkrasında belirtilen gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanımlardan birine tabi tutulması halinde, rejim için kullanılan belge
‘Dahilde İşleme/Geri Ödeme Sistemindeki Eşya’ ibaresini içerir.
MADDE 368
– (1) Dahilde işleme rejimini kapatan gümrükçe onaylanmış bir işlem
veya kullanımdan birine sokulacak herhangi bir işlem görmüş ürün veya
gerektiğinde değişmemiş eşya ve bunların beyanına ilişkin beyanname, izinde
belirtilen gümrük idaresine sunulur. Yapılan beyan, ilgili olduğu gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanım hükümlerine tabi olur.
(2) Geri
ödeme sisteminin uygulandığı dahilde işleme rejimini kapatan gümrükçe onaylanmış
bir işlem veya kullanımda, Kanunun 71 inci maddesinde öngörülen
basitleştirilmiş usuller, serbest dolaşıma giriş, ihracat ve yeniden ihracatta,
bu konulardaki özel hükümler dikkate alınarak uygulanır.
MADDE 369 – (1)
Kanunun 115 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, ithalat
vergilerinin geri verilmesine veya kaldırılmasına imkan veren bir gümrük
rejimine tabi tutulan ya da serbest bölgeye konulan işlem görmüş ürünler veya
değişmemiş eşya, serbest dolaşıma girebilir. Bu eşya ve ürünlerin ayniyetinin
tespiti açısından gerekli tedbirlerin alınması ve tabi olduğu rejim veya
gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım hükümlerine uyulmuş olması gerekir.
Bu şekilde serbest dolaşıma sokulacak eşyanın gümrük vergileri tutarı, geri
verilen veya kaldırılan vergi tutarı kadardır.
MADDE 370
– (1) 371 ila 375 inci maddelerde bahsedilen gümrük kontrolü altında
işleme rejimi, işlenmiş ürünün ithalat vergisinin, bünyesinde bulundurduğu
ithal ürünün vergisinden daha düşük olduğu işlemler için uygulanır.
(2)
Rejim, serbest dolaşıma girişinde aranılan bazı teknik düzenlemelere
uygunluğunun sağlanması için işleme faaliyetine tabi tutulması gereken eşyada
da uygulanır.
MADDE 371
– (Mülga:RG-2/12/2014-29193)
MADDE 372
– (1) Gümrük kontrolü altında işleme rejimine ilişkin iznin
geçerlilik süresi, ekonomik şartlar, başvuru sahibinin özel şartları ve işleme
faaliyetinin özelliği dikkate alınarak, gümrük idaresince her başvuru için ve
azami iki yıl olarak belirlenir. Sürenin başlangıcı izin belgesinin tarihidir.
Süre sonu ise izin belgesi süresinin bittiği ayın son günüdür. Bu süreler
mücbir sebep ve beklenmeyen hallerde veya izin sahibi tarafından ileri sürülen
haklı gerekçelere bağlı olarak üç aya kadar uzatılabilir.
MADDE 373
– (1) Eşyanın rejime girişine ilişkin beyanname, izin belgesinde
belirtilen gümrük idaresine sunulur.
(2)
Gümrük kontrolü altında işleme rejimine giriş için verilecek beyanname, yazılı
beyan normal usul hükümlerine uygun olarak düzenlenir. Beyannamede eşya ile
ilgili yapılan tanımlama, izin belgesindeki eşya tanımlamasına uygun olmak
zorundadır.
(3)
Basitleştirilmiş usulü kullanma izni verilmesi halinde, Kanunun 71 inci
maddesinde öngörülen basitleştirilmiş usul, 168 inci madde hükmü doğrultusunda
uygulanır.
(4) Basitleştirilmiş
beyana ilişkin tamamlayıcı beyannamenin izin belgesinde öngörülen süre
içerisinde ve ibra senedinin ibrazından önce gümrüğe verilmesi gerekir.
(5)
Rejime giriş esnasında, eşyaya isabet eden vergiler teminata bağlanır.
MADDE 374
– (1) Rejimin ibrasında, verimlilik oranının tatbiki yoluyla işlem
görmüş ürünlere isabet ettiği belirlenen ithal eşya miktarı ya da gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulan değişmemiş ithal eşya miktarı
esas alınır.
(2)
Değişmemiş eşya veya izinde öngörülene nazaran işlemin ara aşamalarından
birinde bulunan ürünler için bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda, gümrük
vergileri tutarı, ithal eşyanın gümrük kontrolü altında işleme rejimine tabi
tutulduğu beyannamenin tescili sırasındaki vergi oranı ve diğer vergilendirme
unsurlarına istinaden hesaplanır.
(3) Bu
hesaplamalar, 361 ve 362 nci madde hükümleri esas alınarak yapılır.
MADDE 375
– (1) Kanunun 31 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca,
serbest dolaşıma girecek işlem görmüş ürünlerin kıymetinin belirlenmesinde,
ilgili kişinin serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihindeki
tercihine göre;
a)
Herhangi bir üçüncü ülkede üretilen aynı veya benzer eşyanın aynı veya yaklaşık
bir tarihte tespit edilen kıymeti,
b) Alıcı
ile satıcı arasındaki bir ilişkiden etkilenmemiş olması şartıyla ürünlerin
satış fiyatı,
c) Alıcı
ile satıcı arasındaki bir ilişkiden etkilenmemiş olması şartıyla aynı veya
benzer eşyanın Türkiye’deki satış fiyatı,
ç) İthal
eşyanın kıymeti ile işleme maliyetinin toplamı,
yöntemlerinden
biri uygulanır.
MADDE 376
– (1) 377 ila 394 üncü maddelerde bahsedilen geçici ithalat
rejiminin uygulanmasında;
a) Dahili
trafik: Türkiye Gümrük Bölgesi içinde bindirilen insan veya yüklenen eşyanın
yine Türkiye Gümrük Bölgesi içinde başka bir yere indirilmesi veya
boşaltılmasını,
b) Geçici
Giriş Belgesi: Türkiye’deki diplomatik misyon veya uluslararası kuruluşlarda
çalışan diplomatik statü dışı kişilerin taşıtları için, sahiplerinin
beyanlarının bizzat ilgili ülke elçisi ya da uluslararası kuruluş
temsilcilerinin imzaladığı ve Dışişleri Bakanlığının da onayladığı,
Türkiye’deki yabancı işçi irtibat bürolarında çalışan kişilerin taşıtları için
Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğünce imzalandığı, teknik işbirliği yada benzeri
anlaşmalar uyarınca gelenler için çalıştıkları kuruluş yetkililerinin
imzaladığı taahhütnameyi de içeren geçici ithal işleminin yapıldığı teminat
hükmünde olan belgeyi,
c) Gümrük
Bölgesi dışında yerleşik kişi: Olağan durumda Gümrük Bölgesi dışında ikamet
eden gerçek kişi ya da kayıtlı işyeri bulunan tüzel kişiyi,
ç) Kişisel
kullanım: Taşıma aracının ilgili kişinin, kişisel amaçlarına yönelik, ticari
kullanımın dışında kalan kullanımı;
d)
Mülkiyet Belgesi: Taşıtın kayıtlı olduğu ülkenin trafik, belediye veya diğer
yetkili kuruluşlarınca verilen, taşıtın kime ait olduğunu ve üzerinde motor,
şasi ve plaka numaraları ile diğer özelliklerini gösteren belgeyi,
e)
Sigorta poliçeleri: 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Trafik
Tüzüğü gereğince, Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen kara taşıtlarının
Türkiye’de geçerli sigortasının olmaması halinde Türkiye Gümrük Bölgesinde
kalacağı süre kadar yaptırılması gereken zorunlu trafik sigortasını,
f) Taşıma
aracı: İnsan ya da eşya taşımasında kullanılan herhangi bir araç ile eşyanın
istiflenmesinde, korunmasında ve emniyetinde kullanılacak takımlar da dahil
olmak üzere yedek parçaları ve normal aksesuarı ve teçhizatı,
g) Taşıt:
Kara, demiryolu, hava, deniz ve iç su yolları taşıtını,
ğ) Taşıt
Giriş-Çıkış Formu: Taşıt Takip Programlarına kayıt yapılamaması durumunda özel
ve ticari kullanıma mahsus taşıtlar için düzenlenen ve bir örneği ek-66’da yer
alan belgeyi,
h) Taşıt
Takip Programları: Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişiler tarafından
getirilen özel veya ticari kullanıma mahsus taşıtların kaydedildiği bilgisayar
programlarını,
ı) Ticari
kullanım: Taşıma aracının bedel karşılığında insan taşınmasında ya da bedel
karşılığında olsun ya da olmasın sınai veya ticari eşya nakliyesinde kullanımı,
i) Triptik
Karnesi: Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişilerin turistik amaçlı
seyahatlerinde Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen taşıtları için ulusal kefil
kuruluş tarafından yalnız Türkiye için geçerli olacak şekilde düzenlenen üç
parçadan ibaret teminat hükmünde olan belgeyi,
j)
Yabancı Taşıtlar Geçici Giriş Karnesi: Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik
kişilerden Türkiye’ye belirli bir süre görev yapmak veya öğrenimde bulunmak
için gelenler ile Türkiye’de geçici olarak oturma iznine haiz olan yabancıların
ikamet yerlerinde adlarına kayıtlı özel kullanımlarına mahsus kara taşıtları
için ulusal kefil kuruluş tarafından verilen ve yalnız Türkiye için geçerli
olan teminat hükmünde belgeyi,
ifade
eder.
MADDE 377 – (1)
Kanunun 131ve 132 nci maddeleri uyarınca Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen
kısmi muafiyetten yararlandırılmayacak eşya, tam muafiyetten de
yararlandırılmaz.
MADDE 378 – (1)
Geçici ithalat izni 309 ila 311 inci madde hükümlerine ilave olarak Kanunun 129
uncu maddesi uyarınca, eşyayı kullanan veya kullandıran kişinin talebi üzerine
izin başvurusunun yapıldığı gümrük idareleri tarafından verilir.
(2)
Geçici ithalat rejimi kapsamında ithali talep edilen eşya için (Değişik
ibare:RG-2/12/2010-27773) birinci fıkrada belirtilen başvuru sahibi
tarafından (Değişik ibare:RG-22/3/2018-30368) yapılan başvuruya
aşağıda belirtilen belgelerden biri veya bir kaçı da eklenir.
a) Proforma
fatura aslı ve iki nüsha tercümesi,
b)
İhtiyaç duyulursa eşyanın teknik özelliklerini gösterir katalog ve/veya teknik
dokümanlar,
c)
Eşyanın gönderilme amacı ve süresini, bedelli veya bedelsiz olup olmadığı ile
sair hususları kapsayan gönderici firma ile alıcı firma arasında imzalanmış bir
anlaşma varsa aslı ve tercümesi veya kiralamaya ilişkin gönderici firmanın
yazısının aslı ve tercümesi.
(3)
Geçici ithalat izni, gümrük idarelerince eşyanın geçici ithalat rejimi amacına
uygun olması ve (Değişik ibare:RG-22/3/2018-30368) izin başvurusunda
belirtilen süre içinde eşyanın giriş ayniyetine uygun olarak gümrükçe
onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulabileceğinin anlaşılması
halinde verilir.
MADDE 379
– (1) Eşyanın rejim altında kalma süresi, Kanunun 131 inci maddesi
uyarınca Bakanlar Kurulu Kararında özel olarak belirlenen süreler ile 380 inci
madde hükmü saklı kalmak ve 24 ayı aşmamak koşuluyla gümrük idaresince
belirlenir.
(2)
Geçici ithalat rejiminin, başka bir şartlı muafiyet rejimine tabi tutulmak
üzere kapatılması ve bu eşya için aynı izin hak sahibi tarafından aynı amaçla
tekrar geçici ithalat izni talep edilmesi halinde, geçici ithalat rejimi için
daha önce verilen süre de dahil olmak üzere, rejim altında kalma süresinin
birinci fıkrada belirtilen 24 ayı aşmaması gerekir. Bununla birlikte izin hak
sahibinin talebi üzerine bu süre, eşyanın rejim altında kullanılmadığı süre
kadar uzatılabilir.
(3)
Sürenin hesaplanmasında Kanunun 69 uncu maddesi uyarınca eşyanın yükümlüsüne
teslim edildiği tarih esas alınır.
MADDE 380 – (1) (Değişik:RG-22/3/2018-30368)
Geçici olarak ithal edilen eşyanın gümrük idaresince verilen izin süresi içinde
yeniden ihraç edilmesi ya da gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma
tabi tutulması esastır. Ancak, izin hak sahibi tarafından izin süresi içinde
veya süre bitiminden sonra rejime giriş gümrük idaresine veya eşyanın bulunduğu
yere en yakın gümrük idaresine müracaat edilerek ek süre talep edilebilir.
(2) (Değişik:RG-22/3/2018-30368)
Gümrük idaresince verilen izin süresinin bitiminden sonra yapılan
müracaatlarda, cezai hükümler saklı kalmak kaydıyla varsa alınması gereken
ithalat vergileri bu sürenin bitiş tarihinden itibaren hesaplanır.
(3) (Değişik:RG-7/10/2016-29850)
Eşyanın rejim altında kalma süresinin verilecek ek sürelerle birlikte, Kanunun
130 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen yirmi dört aylık süreyi
aşmaması esastır. Ancak, aşağıda belirtilen eşya için rejime giriş gümrük idaresince
yirmi dört ayı aşan süre uzatımı da yapılabilir:
a)
Özelliği nedeniyle mülkiyeti devredilemeyen eşya,
b) Yirmi
dört aydan uzun süreli yatırımlarda kullanılan eşya,
c) Kamu
kuruluşları, belediyeler ve sermayesinin tamamı devlete ait olan kamu iktisadi
kuruluşları ile yapılan sözleşmeye istinaden ticari amaçla kullanılmak üzere
getirilen, Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik bir kişi adına ve bu bölge
dışında tescil edilmiş olan ambulans hava taşıtları, yangın söndürme hava
taşıtları, zirai ilaçlama hava taşıtları ve sıhhi ilaçlama hava taşıtları ile
bunların yenilenmesi, ayarı ve muhafazasına yönelik tamir ve bakım için gerekli
olan yedek parça, aksesuar ve ekipmanlar.
(4) (Ek:RG-31/3/2012-28250)
Geçici ithal edilen eşyanın yurt dışı edilmesi ya da gümrükçe onaylanmış
bir işlem veya kullanıma tabi tutulması için dış ticaret mevzuatı ya da sair
mevzuat gereğince ibraz edilmesi gereken uygunluk belgesi, kontrol belgesi,
ithal lisansı, izin yazısı, gözetim belgesi, tahlil raporu gibi belgelerin
alınması veya buna ilişkin işlemlerin yerine getirilmesi ya da kiralama kapsamı
hava taşıtlarının (Ek ibare:RG-22/3/2018-30368) ve motorlarının
iadesi için gereken teknik bakım süreci sırasında geçen süreler, işlem
tarihinin başladığı tarihte durdurularak rejimde kalış süresinin hesaplanmasında
göz önünde bulundurulmaz ve işlemin sonuçlandığı tarihten itibaren kalan süre
verilir.
(5) (Ek:RG-1/4/2020-31086)
(Değişik:RG-9/1/2024-32424) Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahibi
olan veya bir önceki takvim yılı içerisinde beş milyon ABD Dolarının üzerinde
ihracat yapmış olan yükümlüler tarafından kısmi muafiyet suretiyle geçici
ithalat rejimine tabi tutulan ve üçüncü fıkra kapsamına girmeyen eşya ile yolcu
ve yük taşımacılığı faaliyetinde bulunan havayolu şirketleri tarafından bu
faaliyetlerinde kullanılmak üzere kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat
rejimine tabi tutulan ve üçüncü fıkra kapsamına girmeyen hava taşıtları ve
motorlarının yirmi dört aydan daha uzun süre kullanımının söz konusu olduğu
durumlarda, rejime giriş gümrük idaresince geçici ithalat izin süresi dokuz ay
uzatılır. Süre uzatımı sonunda, geçici ithal eşyasının Türkiye Gümrük
Bölgesinde kullanımının devam ettiği durumda, gümrük idaresine yeni bir izin
başvurusunda bulunulur, gümrük idaresince geçici ithal eşyasının rejim altında
kalma süresi azami yirmi dört ay olarak belirlenir ve bu durumda eşyaya rejim
hükümleri yeniden uygulanır.
MADDE 381 – (1)
Geçici ithaline izin verilen eşya, rejim altında kaldığı süre içinde giriş
ayniyetine ve tahsis amacına uygun olarak tahsis edildiği yerde kullanılmak
zorundadır.
(2) Rejim
kapsamındaki eşya, giriş ayniyetini korumaya yönelik olağan bakım faaliyetleri
dışında başka bir işleme tabi tutulamaz.
(3)
Gümrük idareleri rejim süresi içerisinde değişik aralıklarla eşyanın tahsis
yerinde, tahsis amacına uygun olarak kullanılıp kullanılmadığını denetleme
hakkına sahiptir.
(4) (Ek:RG-30/12/2021-31705)
Geçici ithal edilen ticari kullanıma mahsus havayolu taşıtlarına ait motorlar,
geçici ithalat rejimi için verilen süre içerisinde aynı havayolu şirketi
ve/veya iştirakleri bünyesinde bulunan havayolu taşıtlarındaki motorlarla
ve/veya yedek motorlarla değiştirilerek kullanılabilir.
MADDE 382 – (1)
Gümrük idaresi, Eşyaların Geçici Kabulü İçin ATA Karneleri Hakkındaki Gümrük
Sözleşmesi veya Geçici İthalat Sözleşmesine taraf bir ülke tarafından
düzenlenmiş, kapak sayfasının ilgili bölümü çıkış ülkesi gümrük yetkilileri
tarafından onaylanmış ve Türkiye Gümrük Bölgesinde geçerli olduğu anlaşılan karneleri
kabul eder.
(2)
Geçici ithalatın ATA karnesi kapsamında yapılması halinde, ayrıca başka bir
belge ve teminat aranmaksızın işlem yapılır.
(3)
Taraf olduğumuz uluslararası sözleşme hükümlerine göre düzenlenmiş ATA
karnesinin ibrazı rejim için izin talebi ve karnenin tescili ise, geçici
ithalat rejimine giriş izni olarak kabul edilir.
MADDE 383 – (1) 171 ve 177 nci madde hükümleri
gereğince yolcular tarafından ithal edilen kişisel ve sportif amaçlı eşyanın,
sözlü veya başka bir tasarruf yoluyla yapılacak beyanı sırasında eşya ile
ilgili olarak vergi kaybı veya rejimin kötüye kullanılacağı riskinin bulunması
koşuluna bağlı olarak gümrük idaresi yükümlüden yazılı beyan talep eder.
MADDE 384 – (1)
Muayene ile görevli memurlar, eşyanın ayniyetini tespite yarayacak
niteliklerini, varsa özel seri numaralarını, ayırt edici özelliklerini
beyannameye kaydetmek ve eşyanın hal ve mahiyetinin, gümrük idaresince verilen (Değişik
ibare:RG-22/3/2018-30368) izin başvurusunda kayıtlı niteliklere uyup
uymadığını incelemek zorundadır.
(2)
Onaylanmış kişi statü belgesi (Ek ibare:RG-10/1/2013-28524) veya
yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahipleri için ayniyet
tespitine ilişkin farklı düzenlemeler yapmaya (Değişik
ibare:RG-10/1/2013-28524) Bakanlık yetkilidir.
MADDE 385 – (1)
Kanunun 202 nci maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu Kararında teminat aranmayacağı
belirtilen eşya hariç, geçici ithalat eşyasından teminat
alınır.
(2) Kanunun
133 üncü maddesi hükümleri çerçevesinde kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat
rejimine tabi tutulan eşya için her ay itibariyle alınacak ithalat vergileri
tutarının yüzde üçü dışında kalan tutar için Kanunun 81 inci maddesi uyarınca
teminat alınır.
(3)
Teminat, eşya ile ilgili ithalat vergilerini garanti altına almak amacıyla
rejime giriş gümrük idaresince alınır.
(4) Geçici ithalat rejiminin denetimini kolaylaştırmak amacıyla
gümrük idareleri geçici ithal edilen eşyanın kayıtlarının tutulmasını talep
edebilir.
MADDE 386
– (1) Kanunun 181 inci maddesi gereğince kısmi muafiyet suretiyle
geçici ithalatta gümrük yükümlülüğü gümrük beyannamesinin tescil tarihinde
başladığından, bu şekilde geçici ithaline izin verilen eşyanın serbest dolaşıma
giriş rejimine tabi tutulması durumunda, Kanunun 133 üncü maddesi uyarınca
tahsil edilen miktar dışında kalan ithalat vergileri alınır.
(2)
İthalat vergilerinden tam muafiyet suretiyle geçici ithal edilen eşyanın
serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda, Kanunun 193 üncü
maddesi gereğince, gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihteki vergi
oranları ve diğer vergilendirme unsurlarına göre tespit edilecek ithalat
vergileri alınır.
(3)
Kanunun 131 inci maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu Kararında belirtilen,
sergilenmek veya satılmak amacıyla getirilen eşyanın, verilen süre bitiminden
önce satılmak istenmesi durumunda serbest dolaşıma giriş rejimine tabi
tutulması gerekir. Bu durumda Kanunun 193 üncü maddesi gereğince, gümrük
yükümlülüğünün başladığı tarihteki vergi oranları ve diğer vergilendirme
unsurlarına göre tespit edilecek ithalat vergileri alınır.
(4)
Geçici ithalat rejimine tabi tutulan eşyanın serbest dolaşıma giriş rejimine
tabi tutulması durumunda ticaret politikası önlemlerinin uygulanması ve eşyanın
ithali için öngörülen diğer işlemlerin tamamlanması gerekir.
(5)
Kanunun 238 ve 241 inci maddeleri uyarınca cezai işlem uygulanması,
Kanunun 207 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla, yukarıdaki fıkralar
hükümlerine göre işlem yapılmasına engel teşkil etmez.
(6) (Ek:RG-31/3/2012-28250)
Tam muafiyet suretiyle geçici ithalat izni verilen ticari kullanıma mahsus
taşıtların serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda eşyanın
gümrük kıymeti, Türkiye Muhasebe Standartları çerçevesinde tespit edilecek
değerdir. Söz konusu standartlara göre tespit edilecek kıymet, taşıt
araçlarının emsal kıymetinden düşük olamaz.
MADDE 387 – (1) Yazılı, sözlü veya başka tasarruf
yoluyla beyan edilerek geçici ithal edilen eşya tekrar aynı şekilde beyan
edilmek suretiyle yeniden ihraç edilir.
(2)
Beyanın yazılı olarak yapılması halinde, izin hak sahibi/temsilcisi tarafından
gümrük beyannamesi verilir.
(3) Bu
beyannamelerin işlemleri ihracat rejimi hükümlerine göre yapılır. Bu
beyannamelerde yeniden ihraç eşyasına ilişkin hususlardan başka geçici olarak
ithal edildiği gümrük idaresi ve geçici ithalata ilişkin beyannamenin tescil
tarih ve sayısına yer verilir. Geçici ithalata ilişkin beyannamenin bir örneği
ihracata ilişkin beyannameye eklenir.
(4) Bir
ihracat beyannamesi ile ihraç edilecek eşyanın kabını teşkil eden ambalajlar
çeşitli geçici ithal beyannameleri ile ithal edilmiş ise, yeniden ihraç
edilecek ambalaja ait geçici ithal beyannamelerinin tarih ve sayısı ve rejime
giriş gümrük idareleri ile her beyannameden mahsubu istenilen miktar ihracatçı
tarafından ayrıntılı olarak ihracat beyannamelerinde belirtilir veya bu
bilgilerin yer aldığı bir liste beyannameye eklenir.
(5)
Muayene ile görevli memurlar yeniden ihraç sırasında eşyanın ilk giriş
ayniyetine uygun olup olmadığını tespit eder ve ihracat beyannamelerine
ayniyetine uygun olduğu hakkında onaylı ve imzalı şerh verir. (Ek cümle:RG-2/12/2010-27773)
Onaylanmış kişi statü belgesi (Ek ibare:RG-10/1/2013-28524) veya
yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahipleri için ayniyet
tespitine ilişkin farklı düzenlemeler yapmaya (Değişik
ibare:RG-10/1/2013-28524) Bakanlık yetkilidir.
(6)
Geçici ithalat rejimine tabi tutulan ve ek süreler dahil yurtta kalma süresi
aşılarak yurt dışı edilmek istenen eşyanın;
a) Süresi
içinde ek süre talep dilekçesinin ilgili gümrüğün kaydına alındığının
belgelendirilmesi koşuluyla, süreye ilişkin talebin sonuçlandırılması
beklenilmeden ve geçici ithalat izni verilen eşya için tahakkuk ettirilen
vergiler karşılığı alınan teminat iade edilmeksizin,
b) Süresi
içinde ek süre talebinde bulunulmadığı ya da bunun belgelendirilemediği
durumlarda, Kanunun 238 ve 241 inci maddeleri uyarınca alınması gereken cezanın
tahsil edildiğinin veya teminata bağlandığının anlaşılması halinde,
yurt
dışına çıkışına izin verilir.
(7) (Ek:RG-2/12/2010-27773)
Geçici ithal edilen eşyanın yeniden ihracına ilişkin 1 ila 6 ncı fıkra
hükümleri, geçici ithal edilen eşyanın başka bir gümrükçe onaylanmış işlem veya
kullanıma tabi tutulması halinde de uygulanır.
MADDE 388
– (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
(1)
Geçici ithalat rejimi kapsamında ithal edilen eşyanın izin hak sahibi veya
temsilcisi tarafından yeniden ihracından veya başka bir gümrükçe onaylanmış
işlem veya kullanıma tabi tutulmasından sonra teminatın çözülmesi için giriş
işlemini yapan gümrük idaresine dilekçe ile başvurulması gerekir. Başvuru
üzerine, ilgili gümrük beyannameleri incelenerek giren eşyanın şartlarına uygun
olarak yeniden ihraç edildiğinin veya başka bir gümrükçe onaylanmış işlem veya
kullanıma tabi tutulduğunun anlaşılması durumunda teminat çözülür.
MADDE 389 – (1)
Geçici ithal eşyasının başka bir ekonomik etkili rejime tabi tutulması veya
serbest bölgeye ya da bir (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) geçici
depolama yerine (Mülga ibare:RG-31/3/2010-27538) … konulması
suretiyle, geçici ithalat rejiminin kapatılması durumunda, söz konusu gümrükçe
onaylanmış işlem veya kullanıma ilişkin belge ve beyannamede eşyanın tanımı
için ayrılan kutuda veya basitleştirilmiş usullerin kullanılması halinde,
kullanılan ticari belgelerde veya kayıtlarda söz konusu usul için öngörülen
bilgilere ek olarak geçici ithalat rejimi eşyasıdır ibaresinin yazılması
şarttır.
Cari
MADDE 390
–(Mülga:RG-1/4/2020-31086)
MADDE 391 – (1)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişilere ait olup,
a) TIR
Karnesi (Ek ibare:RG-22/3/2018-30368) veya ortak ve ulusal transit
rejimleri kapsamında eşya taşıyan taşıtlar hariç Türkiye Gümrük Bölgesine
boş olarak gelen, TIR Karnesi (Ek ibare:RG-22/3/2018-30368) veya
ortak ve ulusal transit rejimleri kapsamındaki yükünü boşalttıktan sonra
boş olarak yurtdışına çıkacak olan veya yük almak üzere başka bir gümrük
idaresine sevk edilen taşıtlar ile yolcu taşımacılığında kullanılan ticari
kullanıma mahsus kara taşıtlarının,
b)
Turistik kolaylıklardan istifade edilerek getirilen özel kullanıma mahsus kara
taşıtlarının,
giriş ve
çıkış işlemleri taşıt takip programlarına kaydedilerek yürütülür. Taşıt takip
programlarına kayıt yapılamayan hallerde özel ve ticari kullanıma mahsus kara
taşıtları için Taşıt Giriş-Çıkış Formu düzenlenir.
(2)
Yabancı veya Türk uyruklu turistler tarafından triptik veya gümrüklerden geçiş
karnesi ibraz edilmediği takdirde, hava ve deniz taşıtları için de mülkiyet
belgesine göre muayenesi yapılıp uygunluğu tespit edildikten sonra Taşıt Giriş
– Çıkış Formu doldurulur.
(3)
Yabancı veya Türk uyruklu turistlerin Türkiye’ye getirdikleri kara, hava ve
deniz taşıtlarının, giriş ayniyetine uygunlukları tespit edildikten ve Taşıt
Giriş-Çıkış Formunun çıkış işlemi ile ilgili bölümü doldurulduktan sonra
çıkışına izin verilir.
(4)
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen yabancı bayraklı yatlarla ilgili işlemler Turizmi
Teşvik Kanunu ve Yat Turizmi Yönetmeliği çerçevesinde Müsteşarlıkça
yayımlanacak tebliğ veya genelgelerle yürütülür.
(5)
Triptik karnesi veya gümrüklerden geçiş karnesi ibrazı halinde ayrıca taşıt
giriş çıkış formu düzenlenmez. Ticari mahiyetteki kara taşıtları için tanzim
edilen taşıt giriş çıkış formuna “Ticari Taşıttır” kaşesi tatbik edilir.
MADDE 392 – (1) Mülkiyet belgesi yoksa veya mülkiyet
belgesinin bir başka kişi adına düzenlenmiş olması halinde taşıtın kullanımına
yetkili olunduğuna ilişkin geçerli bir vekâletname veya belge ibraz edilmemiş
ise,
(2) Sigorta poliçelerinin süreleri bitmiş ya da Türkiye’nin
tamamını kapsamıyorsa veya uluslararası geçerliliği olan Yeşil Kart Sorumluluk
Sigortasında (green card-carte verte) Türkiye rumuzu "TR"nin üzeri
çizilmişse,
taşıtların girişine izin verilmez.
(3) Gümrük geçiş karnelerinin geçerlilik süreleri yoksa geçerlilik
süreleri bitmiş ya da geçerli olmayan ülkeler arasında Türkiye’nin ismi
bulunuyorsa,
(4) Bu maddede sayılan belgelerin üzerinde kazıntı, silinti yapılmış
ve usulüne uygun olarak düzeltilip imzalanıp kaşelenmemiş ise, bu belgeler
kabul edilmez.
MADDE 393
– (1) Eşyanın istiflenmesi, bağlanması ve korunmasına mahsus donanım
da dahil olmak üzere, üzerinde kullanılacakları taşıtlarıyla birlikte ya da bu
taşıtlardan ayrı olarak ithal edilen normal yedek parçalar, aksesuarlar ve
teçhizat geçici ithalat rejiminden yararlandırılır.
(2)
Üzerinde kullanılacakları taşıtları ile birlikte veya ayrı olarak ithal edilen
yedek parçalar, sadece söz konusu taşıtların küçük onarımları ve mutat
bakımları için kullanılır.
(3)
Türkiye Gümrük Bölgesine yapılan yolculuk sırasında veya bu bölge içindeyken,
taşıtlarda yapılması gerekli mutat bakım faaliyetleri ve onarımların, eşyanın
geçici ithalat rejiminde kalış süresi içerisinde ve Kanunun 128 inci maddesinin
amaçlarına uygun olarak gerçekleştirilmesi gerekir.
(4)
Taşıtlarla birlikte gelen ve yukarıda tanımlanan donanım ile taşıta ilişkin
yedek parça ve aksesuarların 376 ncı maddede belirtilen belgelere kaydedilmesi
suretiyle, kaza geçirerek hasara uğradığı gümrük idaresince tespit olunan
taşıtlar ile Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılabilmesi için bakıma ihtiyaç
gösteren 376 ncı maddede belirtilen belgeleri havi taşıtların sahipleri tarafından
talepte bulunulması halinde taşıtlardan ayrı olarak gelen yedek parçanın gümrük
vergileri aranmaksızın geçici ithalat rejiminden faydalanarak Türkiye Gümrük
Bölgesine girmesine izin verilir. Bu taşıtların onarımları, gümrükçe uygun
görülen yerde, gümrüğün gözetim ve denetimi altında yapılır. Değiştirilen eski
parçaların gümrüğe terk edilmek istenilmemesi halinde 171 inci maddenin üçüncü
fıkrası hükmüne istinaden çıkışını teminen düzenlenecek sözlü beyan formunun, (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) 376 ncı maddede belirtilen belgelere
eklenerek çıkış gümrük idarelerince kontrol edildikten sonra yeniden ihraç
edilmeleri gerekir.
(5)
Geçici ithal edilen yatlar için gelen yedek parçaların, yat sahiplerinin veya
kaptanının başvurusu üzerine, demirbaş defterine kaydedilmek ve gümrük muhafaza
birimlerine haber verilmek suretiyle, girişine izin verilir.
MADDE 394
– (1) Onarım ve bakım sonrasında değiştirilen parçalar ile arızalı
veya bozuk olduğu anlaşılan yeni yedek parçalara ait geçici ithalat işlemleri,
izin veren gümrükçe başka onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmak
suretiyle kapatılır.
(2)
Taşıtlara ilişkin geçici ithalat işlemleri; taşıtın rejimde kalış süresi
içerisinde olmak kaydıyla taşıtların girişi sırasında kaydedildiği Taşıt Takip
Programlarından giriş kaydının kapatılması ya da belgenin çıkış nüshası
ile birlikte çıkış işleminin yapılacağı gümrük idaresine müracaat edilmesi
halinde, gümrük idaresi tarafından gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma
tabi tutulmak suretiyle kapatılır.
(3) Kaza geçirerek hasara uğradığı gümrükçe tespit olunan taşıtlar
ile yurt dışına çıkarılabilmesi için bakıma ihtiyaç gösteren taşıtlar bunların
sahiplerinin başvurması üzerine tamir oluncaya kadar uygun görülecek bir müddet
için gümrükçe güvenilecek tamirhaneye bir tutanakla gerekli tedbirler alınmak
suretiyle teslim edilir ve tamiri bittikten sonra yeniden ihraç edilmek üzere
geçici depolama yerlerine veya antrepoya alınmasına izin verilir.
(4)
Üçüncü fıkrada sözü edilen taşıtların gümrükçe izin verilecek yerde gümrüğün
denetimi altında tamirleri sağlanır. Değiştirilen eski parçalar gümrüğe terk veya
teslim edilmediği veya gümrükçe teslim alınması mümkün görülmediği hallerde,
yeniden ihraç edilmesine izin verilir.
MADDE 395
– (1) 396 ila 414 üncü maddelerde bahsedilen hariçte işleme rejimi;
serbest dolaşımdaki eşyanın hariçte işleme faaliyetlerine tabi tutulmak üzere
Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak ihracı ve bu faaliyetler sonucunda
elde edilen ürünlerin ithalat vergilerinden tam veya kısmi muafiyet suretiyle
yeniden serbest dolaşıma girişine ilişkin hükümlerin uygulandığı rejimdir.
(2) Bu
rejimde geçen;
a)
Değişmemiş eşya: Herhangi bir işleme faaliyetine tabi tutulmadan tekrar ithal
edilen geçici ihracat eşyasını,
b)
Önceden ithalat: Geçici ihracat eşyasının ihracından önce, teminat alınmak
koşuluyla yerine geçecek aynı nitelikteki eşyanın ithalini,
c)
Standart değişim sistemi: Geçici ihracat eşyasının yerine kullanılmak üzere
ikame ürünle değiştirilmesi usulünü,
ç) İkame
ürün: Geçici ihracat eşyasının yerine kullanılmak üzere getirilen yabancı
menşeli eşyayı,
d) Düşüm
yapılacak tutar: Geçici ihracat eşyasına en son işleme faaliyetine tabi
tutulduğu ülkeden getirilerek Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest dolaşıma girişi
tarihinde uygulanacak gümrük vergileri tutarını,
e) Navlun
ve sigorta maliyetler: Satın alma komisyonu dışındaki komisyon ve tellaliye,
geçici ihracat eşyasına dahil olmayan konteynerlerin giderleri, işgücü ve
malzeme dahil olmak üzere ambalajlama giderleri, eşya nakliyesi sırasında
ortaya çıkan işlemlerden doğan masraflar, eşyanın yüklenmesi, nakliyesi ve
sigortalanmasından doğan giderleri,
ifade
eder.
MADDE 396
– (1) İzin için başvuran kişi ile işleme faaliyetini yaptıracak
kişinin farklı olması halinde, Kanunun 137 nci maddesinin ikinci fıkrasında
belirtilen şartların yerine getirildiğinin belgelerle desteklenmesine yönelik
bir ön inceleme yapılır.
MADDE 397
– (1) İşlem görmüş ürünlerin Türkiye Gümrük Bölgesine yeniden ithal
edilmesi için gereken süre, işleme faaliyetlerinin gerektirdiği süre ile
nakliye süresi dikkate alınarak Kanunun 80 inci maddesi uyarınca belirlenir ve
verilen izinde bu süre belirtilir. İzin hak sahibinin talep etmesi ve talebin
uygun bulunması halinde süre uzatılabilir.
(2)
Önceden ithalatın olmadığı standart değişim sisteminin uygulandığı durumda,
ikame ürünlerin Türkiye Gümrük Bölgesine ithali için gereken süre, geçici ihraç
eşyasının değiştirilmesi ve ikame ürünlerin nakliyesi için gereken süre dikkate
alınarak belirlenir. Süre başlangıcı hariçte işleme rejimine
ilişkin beyannamenin tescil tarihidir.
(3) İşlem
görmüş ürünler ile ikinci fıkrada bahsedilen geçici ihracat eşyasının süresi
içerisinde serbest dolaşıma sokulması, antrepoya konulması veya dahilde işleme
ya da transit rejimine tabi tutulması gerekir. Bu rejimlere ilişkin
beyannamenin tescili eşyanın geri getirme süresini sona erdirir.
(4) Bu
süre, kabul edilebilir bir gerekçe olması ve durumun belgelenmesi halinde
uzatılabilir.
MADDE 398
– (1) Gümrük idareleri, geçici ihracata konu eşyayı;
a) Eşya
üzerindeki üretici tarafından konan özel işaret ve seri numaralarını,
b) Eşya
üzerine tatbik edilmiş mühür veya etiketlerini,
c) Eşyanın
numune veya teknik dokümanlarını,
ç) Eşyanın
analiz veya ekspertiz raporunu,
d) İşlem
görmüş ürünlerin geçici ihraç eşyasından üretileceğini belgeleyen sözleşme,
proforma fatura, fatura gibi belgeleri,
inceleyerek,
uygun bulması halinde, bunların geçici ihracına izin verir.
(2)
İzinde, işlem görmüş ürünün geçici ihraç eşyasının işlenmesi sonucu ortaya
çıktığının tespitine veya standart değişim sisteminin şartlarının yerine
getirilip getirilmediğinin doğrulanmasına yönelik usul ve yöntemler belirtilir.
Bu usul ve yöntemler ek-67’de yer alan bilgi formunun kullanımını ve kayıtların
incelenmesini içerebilir.
(3)
Standart değişim sistemi de dahil olmak üzere hangi usulle olursa olsun tamir
amacıyla ihraç edilmek istenilen eşyanın, tamir edilebilir durumda olduğunun
gümrük idarelerine tevsiki gerekir. Rejim, eşyanın teknik performansını
geliştirmek için kullanılamaz.
(4)
Standart değişim sistemi kapsamında hariçte işleme rejiminin uygulanması
amacıyla, söz konusu eşyanın ayniyet tespitinde birinci fıkranın (a), (c), (ç)
ve (d) bentlerinde belirtilen bilgi ve belgeler incelenir. Ancak, tamirat
amaçlı geçici ihracat eşyası yerine ikame ürünlerin ithal edilmesi halinde, bir
yenileme işlemi yapıldığı hususunun birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen
belgelerde yer alması gerekir. Bu yenileme işleminin uygulanmasında, eşyanın
ticari nitelik ve teknik kapasitesinin geliştirilmediğinin gümrük idaresince
tespit edilmesi gerekir. Bu tespit, tamiratla ilgili sözleşme ve diğer
kanıtlayıcı belgelerin, satış veya kira sözleşmelerinin veya geçici ihracat
eşyasının incelenmesi suretiyle yapılır.
MADDE 399
– (1) Normal usulle hariçte işleme rejimi beyanı ihracat rejimi
hükümlerine göre herhangi bir gümrük idaresine yapılabilir.
(2)
Ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin işleme faaliyetine dair (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) 408 inci madde hükmü saklı kalmak
kaydıyla, eşyanın tespitine ilişkin olarak izin belgesinde yer alan ayrıntılı
bilgilerin beyannamede de yer alması gerekir.
MADDE 400
– (1) Kanunun 141 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca
belirlenen durumlar ve özel şartlar saklı kalmak koşuluyla hariçte işleme
rejimine tabi eşyanın serbest dolaşıma giriş beyanı serbest dolaşıma giriş
rejimi hükümlerine göre yapılır.
(2) Bu
rejim kapsamında işlem görmüş ürünün basitleştirilmiş usulde beyanla serbest
dolaşıma sokulmak istenmesi halinde, bu beyan serbest dolaşıma giriş rejimi
hükümlerine göre yapılır. Basitleştirilmiş usuller üçgen trafikte de uygulanır.
(3)
Ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin işleme faaliyeti ile ilgili hükümler
saklı kalmak kaydıyla, Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca
basitleştirilmiş usullerin uygulanması halinde beyannamenin izni veren gümrük
idaresine verilmesi gerekir.
(4) Ticari
nitelikte olmayan eşyaya ilişkin işleme faaliyetine konu eşyanın serbest
dolaşıma giriş beyannamesinin ise yetkili gümrük idaresine verilmesi gerekir.
MADDE 401
– (1) Ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin işleme faaliyetine
dair 408 inci madde hükmü saklı kalmak üzere, geçici ihracat eşyasının veya
ikame ürünlerin izin belgesinde ayrıntılı olarak yer alan tanımlarının
beyannamede de yer alması gerekir.
(2)
Serbest dolaşıma giriş beyannamesine; serbest dolaşıma giriş rejimi hükümlerine
göre beyannamede yer alması gereken bilgilerin yazılması zorunludur. Bu
beyannameye, üçgen trafik sisteminin uygulanması halinde INF 2 Belgesinin ve
serbest dolaşıma giriş beyannamesinin belirlenen sürenin bitiminden sonra
tescil edilmesi ve 397 nci maddenin üçüncü fıkrasının uygulanması halinde,
işlem görmüş ürünlerin belirlenen süre içerisinde gümrükçe onaylanmış bir işlem
veya kullanıma tabi tutulduğunu kanıtlayan belgenin eklenmesi zorunludur.
(3)
Önceden ithalatta, 309 uncu madde çerçevesinde başvuru yapılmadığı durumda
serbest dolaşım giriş beyannamesine eklenecek belgeler arasında, iznin
bir örneği de yer alır.
MADDE 402
– (1)Türkiye’deki üreticilerin temel ekonomik çıkarlarının korunması
amacıyla yürürlüğe konulan dış ticaret politikası önlemleri kapsamındaki ek
mali yükler ile anti-damping vergileri ve telafi edici vergiler, Kanunun 141
inci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde düşümü yapılacak tutarın
hesaplanmasında dikkate alınmaz.
(2) Atık,
artık, kırpıntı, döküntü ve kalıntılardan oluşan ikincil işlem görmüş ürünler
düşümü yapılacak tutarın içerisinde yer almış kabul edilir.
MADDE 403
– (1) İşlem görmüş ürünün kıymetinin belirlenmesinde, geçici ihraç
eşyasının işleme yeri veya işleme faaliyetinin son olarak yapıldığı yere kadar
yükleme, navlun ve sigorta maliyetleri geçici ihraç eşyasının kıymetine veya
geçici ihraç eşyasının kıymetinin hesaplanamadığı durumda işleme maliyetlerine
dahil edilmez.
(2) İşlem
görmüş ürünlerin işleme yerinden veya işleme faaliyetinin son olarak yapıldığı
yerden Türkiye Gümrük Bölgesine girdiği yere kadar olan yükleme, navlun ve
sigorta maliyetleri işleme maliyetine dahil edilir. Ancak, eşyanın Türkiye
Gümrük Bölgesi ile Türkiye’nin anlaşmalar ile dahil olduğu gümrük birliği
gümrük bölgelerine giriş yerine varışından sonra yapılan nakliye ve sigorta
giderleri dahil edilmez.
(3)
Yükleme, navlun ve sigorta maliyetleri:
a) Satın
alma komisyonu dışında, komisyon ve tellaliyeyi,
b) Geçici
ihraç eşyasının tamamlayıcısı olmayan konteyner maliyetini,
c)
İşçilik ve malzeme de dahil olmak üzere ambalajlama maliyetini,
ç)
Eşyanın taşınması ile bağlantılı olarak oluşan işleme maliyetlerini de,
kapsar.
MADDE 404
– (1) İşlem görmüş ikincil ürünlerin, işlem görmüş asıl ürünlerle
aynı zamanda serbest dolaşıma sokulması halinde düşüm yapılacak tutar, 406 ve
407 nci maddede belirtilen yöntemlerden biriyle ve ek-68’de yer alan örneklere
göre hesaplanır.
MADDE 405 – (1) İşlem görmüş ürünlerin bünyesine giren
geçici ihraç eşyasının oranı;
a) Tahakkuk ettirilecek vergilerin belirlenmesi,
b) Bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda indirim yapılacak tutarın
belirlenmesi,
c) Ticaret politikası önlemlerinin uygulanması,
amacıyla hesaplanır.
(2) Bu hesaplamalar miktar ölçme yöntemi veya uygun hallerde kıymet
ölçme yöntemi veyahut benzer sonuçlar veren herhangi bir diğer yöntem ile
yapılır.
(3) Bu hesaplamalarda işlem görmüş ürünler, işlenmiş ürünleri veya
ara ürünleri kapsar.
MADDE 406 – (1) Miktar ölçme yöntemi aşağıdaki durumlarda
uygulanır;
a) İşleme faaliyeti sonucunda sadece bir çeşit işlem görmüş ürün
elde edilmesi durumunda; gümrük yükümlülüğü doğuran işlem görmüş ürünün içinde
yer alan geçici ihraç eşyasının miktarı, gümrük yükümlülüğünü doğuran işlem
görmüş ürün miktarının toplam işlem görmüş ürün miktarına oranı ile orantılı
olarak hesaplanır.
b) İşleme faaliyeti sonucunda birden fazla çeşitte işlem görmüş
ürün elde edilmesi ve geçici ihraç eşyasının tüm unsurlarının her bir işlem
görmüş ürünün içinde yer alması durumunda; gümrük yükümlülüğü doğuran işlem
görmüş ürünün içinde yer aldığı varsayılan geçici ihraç eşyasının miktarı:
1) Söz konusu işlem görmüş ürün ile gümrük yükümlülüğü doğurup
doğurmadığına bakılmaksızın, tüm işlem görmüş ürünlerin toplam miktarı
arasındaki oran ve
2) Gümrük yükümlülüğü doğuran işlem görmüş ürün ile aynı çeşit
işlem görmüş ürünün toplam miktarı arasındaki oran,
ile orantılı olarak hesaplanır. (Ek-68)
(2) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen
yöntemlerden hangisini gerektirdiğine karar verilirken fireler dikkate alınmaz.
402 nci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, fire deyimi işleme faaliyetleri
esnasında buharlaşma, gaz olarak havaya karışma, kuruma veya damıtma sonucu
tahrip veya zayii şeklinde geçici ihraç eşyasındaki eksilmeler anlamına gelir.
Atık, artık, kırpıntı, döküntü ve kalıntı şeklindeki ikincil işlem görmüş
ürünler fire olarak değerlendirilir.
MADDE 407 – (1) Miktar ölçme yönteminin uygulanmasının
mümkün olmadığı durumlarda kıymet ölçme yöntemi uygulanır.
(2) Gümrük yükümlülüğü doğuran işlem görmüş ürünün içinde yer
aldığı varsayılan geçici ihraç eşyasının miktarı:
a) Söz konusu işlem görmüş ürün ile, gümrük yükümlülüğü doğurup
doğurmadığına bakılmaksızın, tüm işlem görmüş ürünlerin toplam kıymeti
arasındaki oran; ve
b) Gümrük yükümlülüğü doğuran işlem görmüş ürün ile aynı çeşit
işlem görmüş ürünün toplam kıymeti arasındaki oran,
ile orantılı olarak hesaplanır. (Ek-68)
(3) Kıymet ölçme yönteminin uygulanmasında her bir işlem görmüş
ürünün kıymeti, alıcı ve satıcı arasındaki ilişkiden etkilenmemesi kaydıyla,
Türkiye’deki işyerinde teslim fiyat veya aynı veya benzer ürünün Türkiye’deki
satış fiyatı olarak uygulanır.
(4) Kıymetin üçüncü fıkraya göre belirlenememesi durumunda makul
herhangi bir yöntemle belirlenebilir.
MADDE 408
– (1) 309 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (Değişik
ibare:RG-22/3/2018-30368) (ç) bendinde öngörülen işleme faaliyetinin
ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin olduğunun tespiti için; eşyanın beyan
sahibinin kendisinin veya ailesinin kullanımına ait ve ticari nitelikte olmayan
miktar ve mahiyette bulunduğunun, ayrıca eşyanın özelliği itibariyle tamiratın
belirli aralıklarla yapılması gerektiğinin veya bakım işleminin yenileme ve
asli niteliklerine uygun hale getirme ile ilgili olduğunun başvuru sahiplerince
gümrük idarelerine tevsiki gerekir.
MADDE 409
– (1) Hariçte işleme rejimi çerçevesinde üçgen trafik izni ve gümrük
uygulamaları, 2006/10895 sayılı Türkiye İle Avrupa Topluluğu Arasında
Oluşturulan Gümrük Birliğinin Uygulanmasına İlişkin Esaslar Hakkında Kararda
belirtilen esas ve usullere tabidir.
MADDE 410
– (1) Ticaret politikası önlemlerinin uygulanmasında esas alınacak
tarih, hariçte işleme rejimi beyannamesinin tescil tarihidir.
(2) Serbest dolaşıma giriş rejiminde uygulanan ticaret politikası önlemleri,
işlem görmüş ürünlerin serbest dolaşıma girişinde de uygulanır. Ticaret
politikası önlemlerinin uygulanması için beyanname kapsamı işlem görmüş
ürünlerin Kanunun 19 uncu maddesinde belirtilen menşe kurallarına göre, ticaret
politikası önlemi uygulanacak ülke menşeli olması gerekir.
(3) İşlem
görmüş ürünlere ticaret politikası önlemlerinin uygulanmasında esas alınacak
tarih, bu ürünlere ilişkin serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil
tarihidir.
(4) Yeniden ithalata konu eşyaya standart değişim sisteminin uygulandığı
durumda, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi dışında ek bir işleme faaliyetine tabi
tutulması veya tamirat yaptırılması hallerinde ticaret politikası önlemleri
uygulanmaz.
MADDE 411 – (1)
Eşyanın tamir amacıyla geçici ihraç edildiği ve tamiratın bedel karşılığında
yapıldığı hallerde, eşyanın gümrük kıymeti olarak tamir masraflarına eşit bir
tutar esas alınmakla birlikte, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine gelişinde
ödenen navlun, sigorta ve Türkiye Gümrük Bölgesi dışında tamir sırasında ödenen
diğer masraflar da dikkate alınır.
MADDE 412
– (1) Önceden ithalatın olmadığı standart değişim sistemini kullanma
izni, koşulların yerine getirilmesi halinde, geçici ihracat eşyası yerine
işlem görmüş ürünlerin yeniden ithali için de kullanılır.
(2)
Standart değişim sistemini kullanma izni olmayan hariçte işleme izni sahibi, bu
sistemin şartlarını yerine getirmesi ve işlem görmüş ürünlerin yeniden
ithalinden önce yazılı olarak başvurması halinde, önceden ithalatın olmadığı
standart değişim sisteminden yararlandırılır.
MADDE 413
– (1) İthalatın önceden yapıldığı durumda; geçici ihraç eşyasının
serbest bölgeye alınması veya antrepoya konulması halinde, Kanunun 146 ncı
maddesinde belirtilen süre şartı yerine getirilmiş sayılır.
MADDE 414
– (1) İthalatın önceden yapıldığı durumda, vergilendirmede esas
alınacak tutar, ikame eşyanın ithaline ilişkin beyannamenin tescili tarihindeki
vergi oranı ve diğer vergilendirme unsurlarına istinaden belirlenir.
(2) İkame
eşyanın vergileri teminata bağlanarak ithaline izin verilir. Geçici ihracat
eşyasının tamirinin tamamlanarak geri getirilmesi halinde ikame eşyanın
teminatı çözülerek geri gönderilmesine izin verilir.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
İhracat
Rejimi
MADDE 415
– (1) 131 ve 156 ncı madde hükümleri saklı kalmak üzere,
Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edilecek eşya, ilgili gümrük idarelerine
gümrük beyannamesi ile beyan edilir.
(2)
Sözlü beyan formu, özel fatura, kumanya listesi, ATA ve CPD Karneleri ve Form
302 belgesi ile ihracına izin verilen eşyanın gümrük işlemleri bu
belgeler ile yürütülür.
(3)
Elektronik ortamda olanlar da dahil, mektuplar, kartpostallar ve basılmış
metinler ile yolcunun kişisel bagajı kapsamındaki eşya için gümrük beyannamesi
aranmaz.
(4) (Mülga:RG-28/12/2011-28156)
MADDE 416
– (1) Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesini terk ettiği tarih;
a) Kara
ve demir yoluyla çıkışlarda, gümrük idaresince çıkış işlemleri tamamlanıp kara
sınırından yabancı bir ülkeye fiilen çıktığı veya serbest bölgeye fiilen
girdiği,
b) Deniz
ve hava yoluyla çıkışlarda, eşyanın yüklendiği deniz veya hava taşıtının
hareket ettiği,
c) (Ek:RG-12/6/2013-28675)
Dış seferde bulunan ya da dış sefere çıkacak olan deniz ve hava taşıtlarına
418 ve 476 ila 482 nci maddeler çerçevesinde yapılacak teslimlerde eşyanın
teslim edildiği,
tarih
olarak kabul edilir.
MADDE 417
– (1) 77 nci madde hükümleri uyarınca, ihracat veya yeniden ihracat
amacıyla geçici depolama yerlerine konulması talep edilen eşya, buralarda bir
ay kalabilir. Sözü edilen eşya ile ilgili olarak beyanname tescil edilip
edilmediğine bakılmaksızın bu süre içinde ek süre talebinde bulunulması
halinde, gümrük müdürlüklerince en çok üç aya kadar ek süre verilebilir.
(2) Bir
aylık süre ve verilen ek süre içinde gümrük işlemleri bitirilerek yerinden
kaldırılmayan eşya için gümrük yükümlüsüne tebligat yapılarak, tebliğ
tarihinden itibaren otuz gün içinde eşyanın geçici depolama yerinden
çıkarılması; aksi takdirde, bu eşyanın gümrüğe terk edilmiş sayılacağı
bildirilir. Bu süre içinde de yerinden çıkarılmaması halinde eşya gümrüğe terk
edilmiş sayılır ve tasfiye hükümlerine göre işlem yapılır. Bu eşyaya ilişkin
olarak tescil edilmiş beyanname varsa iptal edilir.
(3)
Geçici depolama yerlerine konulmaksızın ihraç edilecek eşyanın beyanname
kapatma süresi iki aydır. Bu süre gümrük müdürlüklerince makul sebeplerle en çok
iki ay uzatılabilir. Bu süreler içinde işlemleri tamamlanmayan beyannameler
iptal edilir.
MADDE 418
– (Mülga:RG-2/7/2010-27629) (Başlığı ile birlikte yeniden düzenleme:RG-12/6/2013-28675)
(1) 476
ila 482 nci maddeler çerçevesinde teslim edilen yakıt, yağ ve kumanya dışında,
dış seferde bulunan ya da dış sefere çıkacak olan deniz ve hava taşıtlarına
serbest dolaşımda bulunan işletme ve donatım eşyası teslimi ihracat
hükmündedir.
DÖRDÜNCÜ
KISIM
Gümrükçe
Onaylanmış Diğer İşlem veya Kullanım Şekilleri
BİRİNCİ
BÖLÜM
Serbest
Bölgeler
MADDE 419
– (1) Bu bölümde geçen,
a) İşletici
deyimi, serbest bölgenin yerli veya yabancı özel sektör veya kamu tarafından
işletilmesi halinde, bölgeyi işleten kuruluşu,
b)
Kullanıcı deyimi, faaliyet ruhsatı alan ve serbest bölgede belli bir işyeri
bulunan gerçek veya tüzel kişiyi,
ifade
eder.
MADDE 420
– (1) Serbest bölgede görevli gümrük idareleri,
a)
Türkiye Gümrük Bölgesinin başka bir yerinden serbest bölgeye gönderilen,
b)
Yabancı bir ülkeden veya Türkiye Gümrük Bölgesindeki başka bir gümrük
idaresinden transit olarak gelen,
c)
Serbest bölgeden Türkiye'ye serbest dolaşıma girmek üzere gelen,
ç)
Serbest bölgeden Türkiye'ye şartlı muafiyet kapsamında ithal edilen,
d)
Serbest bölgeden Türkiye'deki başka bir gümrüğe veya yabancı bir ülkeye transit
rejimi hükümlerine göre sevk edilen,
e)
Serbest bölgede kalan,
eşyayı,
serbest bölgeye giriş veya çıkış yapan kişileri ve taşıtları kontrol etmeye
yetkilidir. Serbest bölgenin sınırları ile giriş ve çıkış noktaları gümrük
gözetimine tabidir.
(2)
Serbest dolaşıma giriş rejimi ve ihracat rejimi hükümlerine göre yapılacak olan
gümrük kontrolü serbest bölgenin giriş ve çıkış kapılarında yapılabileceği
gibi, eşyanın depolandığı serbest bölgedeki yerlerde de yapılabilir.
(3)
Serbest bölgelerin sınırları ile giriş ve çıkış noktalarının mutlak surette
gözetime tabi tutulması esas olmakla birlikte, bir serbest bölgeye giriş veya
çıkış yapan kişiler ve taşıtları ile serbest bölgeye giren ve burada kalan veya
çıkan eşyanın kontrolü, gümrük idaresinin uygulamakla yükümlü olduğu mevzuat
hükümleri yanında şüphe halinin mevcut olduğu zaman ve hallerde yapılır.
(4)
Kanunun 153 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması bakımından, taşıma
belgesi deyimi; eşyanın vasıflarının belirlenmesine yarayacak bilgileri
taşıdığı sürece, nakliye senedi, teslim makbuzu, özet beyan veya sevk pusulası
gibi taşıma ile ilgili herhangi bir belgeyi ifade eder.
(5)
İşletici ve/veya kullanıcılar, serbest bölgede çalıştırdıkları kişilerin gümrük
mevzuatına uygun olarak görevlerini noksansız yerine getirmeleri için gerekli
önlemleri alırlar.
MADDE 421
– (1) Serbest bölgeyi çevreleyen sınırlar ile serbest bölgede
faaliyette bulunan işletici veya kullanıcılara ait depo ve ambarlar, gümrük
idarelerinin serbest bölge dışında kontrol işlemlerini yürütmelerine imkan
verecek ve serbest bölgeden kanun dışı yollardan eşya çıkarılmasını önleyecek
şekilde olmalıdır.
MADDE 422
– (1) Eşyanın serbest dolaşıma girişi sırasında uygulanması
öngörülen ticaret politikası önlemleri, eşya serbest bölgeye konulduğunda veya
eşyanın geçici bir süre için serbest bölgede kalması sırasında uygulanmaz.
(2)
Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine girişinde ticaret politikası önlemleri
uygulanması gerekiyorsa, bu tür önlemler, serbest dolaşımda olmayan eşyanın
serbest bölgeye konulması sırasında uygulanır.
(3)
Eşyanın ihracatında ticaret politikası önlemleri uygulanması gerekiyorsa, bu
tür önlemler, serbest bölgedeki serbest dolaşımda bulunan eşya Türkiye Gümrük
Bölgesinden ihraç edildiğinde uygulanır.
MADDE 423
– (1) Serbest bölgeye giren veya çıkan kişiler, görevli gümrük
idaresi personeline aşağıda belirtilen belgelerden birini ibraz eder;
a)
Serbest Bölge Giriş İzin Belgesi,
b)
Serbest Bölge Görev Kartı,
c)
Serbest Bölge Özel İzin Belgesi.
(2) Bu belgelerden
birine sahip olmayan kişilerin bölgeye girmesine ve bölgeden çıkmasına izin
verilmez.
Gümrük
MADDE 424
– (1) Gümrük Statü Belgesi, Kanunun 155 inci maddesinin dördüncü
fıkrası uyarınca; ilgilinin talebi üzerine, gümrük idareleri tarafından serbest
bölgeye konulmuş eşyanın gümrük statüsünü onaylayan ve bir örneği ek-69’da yer
alan belgedir.
(2)
Gümrük Statü Belgesi,
(a)
Eşyanın serbest bölgeden Türkiye Gümrük Bölgesinin başka bir yerine getirilmesi
veya serbest bölgeye geri getirilmesi ya da bir gümrük rejimine tabi tutulması
halinde, veya
(b)
Türkiye Gümrük Bölgesinin başka bir yerinden serbest bölgelere ihracat
beyannamesi kapsamında gönderilen eşyanın, serbest dolaşımda bulunup
bulunmadığının tespiti amacıyla bölgeye giriş aşamasında, veya
(c)
Serbest bölge işlem formu ile transit olarak serbest bölgeye giriş yapan Avrupa
Topluluğu veya üçüncü ülke menşeli eşya için bölgeye giriş aşamasında,
düzenlenir.
(3) Gümrük Statü Belgesi, Türkiye Gümrük Bölgesinde
serbest dolaşım hakkını kazanmış eşyanın serbest bölgeden Avrupa Topluluğuna
ihraç edilmek istenmesi halinde A.TR Dolaşım Belgesi düzenlenmesinde tevsik
edici belge olarak kullanılır.
(4)
Türkiye'den ihracat beyannamesi ile veya serbest bölge işlem formu ile transit
olarak serbest bölgeye giriş yapan eşyaya ilişkin Gümrük Statü Belgesi
düzenlenmesi aşamasında, serbest dolaşımda bulunan ve serbest dolaşımda olmayan
aynı belge kapsamı eşyanın birlikte gelmesi halinde, bu parti eşyanın her kısmı
için ayrı ayrı Gümrük Statü Belgesi düzenlenir.
(5)
Gümrük Statü Belgesi, yükümlü tarafından doldurularak gümrük ve yükümlü
nüshaları olmak üzere iki nüsha düzenlenir ve gümrük idaresince onaylanır.
(6)
Gümrük Statü Belgeleri gümrük idaresinde elektronik ortamda kayda alınır ve her
yıl birden başlamak üzere müteselsil sıra numarası verilir. Belgelerin
arşivlenmesi sırasında, Serbest Bölge İşlem Formunun bir örneği de belgeye
eklenir.
(7)
Düzenlenmiş bulunan Gümrük Statü Belgelerinin çalınması veya zayi edilmesi
halinde, ilgilinin yazılı talebi üzerine tasdikli bir örneği gümrük idaresince
verilir.
(8)
Belgelerin düzenlenmesi sırasında hatalı beyan yapıldığının idarece anlaşılması
halinde, belge iptal edilerek yeni belge düzenlenir. İptal edilen belgeler
tescil defterine gerekli meşruhat verilerek dosyasında saklanır
MADDE 425
– (1) Bir serbest bölgeye konulmuş serbest dolaşımda olmayan eşya;
dahilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında işleme rejimi veya geçici
ithalat rejimlerinden birine tabi tutulması halinde, söz konusu rejimlerin bu
Yönetmelikle belirlenen hükümlerine tabidir. Bu durumda, serbest bölgelerin
işletilmesine ve gümrük gözetimine ilişkin koşullar da göz önünde bulundurulur.
Bu rejimlere ilişkin izin belgelerinde faaliyetlerin yürütüleceği serbest bölge
ismi belirtilir.
(2) (Ek:RG-3/1/2023-32062)(45)
Serbest bölgelerde bulunan eşya için, gümrükçe onaylanmış bir işlem
veya kullanım tayin edilmesine ilişkin beyanname verilmesi halinde Kanunun 70
inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen süre içerisinde gümrük
işlemlerinin bitirilmesi gerekir. Belirtilen süre içinde eşyanın gümrük
işlemlerinin bitirilmemesi halinde bu sürenin aşıldığı tarihten itibaren beyan
sahibine, aşılan her gün için Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası
uyarınca işlem yapılır.
MADDE 426
– (1) Ek-63’te belirtilen elleçleme işlemleri için önceden
izin alınmasına gerek yoktur.
(2) Beyan
sahibinin talebi üzerine, Kanunun 161 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmünün
uygulanacağı hallerde; bir serbest bölgeye konulan ve elleçleme işlemlerine
tabi tutulan eşyanın gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanımı yönünde yapılan
beyanda INF 8 Bilgi Formu düzenlenebilir.
(3) INF 8
Bilgi Formu ek-61’de gösterilen şekle uygun olarak biri asıl olmak üzere iki
nüsha düzenlenir.
(4) INF 8
Bilgi Formu, dikkate alınması gerekli vergilendirme unsurlarının belirlenmesi
amacıyla kullanılabilir.
(5) Bu amaçla
gümrük idaresi 11, 12 ve 13 no.lu kutularda atıfta bulunulan bilgiyi sağlar, 15
no.lu kutuyu vize eder ve INF 8 Bilgi Formunu beyan sahibine iade eder.
MADDE 427
– (1) Bilgisayar ortamında tutulan envanter kayıtları defter hükmündedir.
Envanter kayıtları, gümrük mevzuatının noksansız uygulandığının anlaşılması
için gerekli olan tüm ayrıntıları kapsamak zorundadır.
(2)
Gümrük idareleri, serbest bölgedeki eşyanın bir işletici ve/veya kullanıcıdan
diğerine aktarılması halinde, durumun eşyayı alan işletici ve/veya kullanıcının
kayıtlarına geçirilmiş olduğuna kanaat getirmek için gerekli kontrolleri yapar.
(3)
Serbest bölgeden eşya çıkarılmasına ilişkin ayrıntılar, derhal envanter
kayıtlarına geçirilir.
(4)
İşletici ve/veya kullanıcı tarafından eşyanın kaybolduğu fark edildiğinde,
durum gümrük idarelerine derhal bildirilir.
MADDE 428
– (1) Kullanıcının faaliyette bulunabilmesi, Kanunun 159 uncu
maddesinde belirlenen envanter kayıtlarının gümrük idaresince onaylanmasına
bağlıdır.
(2)
Envanter kaydı onay başvurusu, yazılı olarak gümrük idaresine yapılır.
(3)
İkinci fıkrada belirtilen başvuruda, hangi faaliyetlerde bulunacağı belirtilir.
Başvuru;
(a)
Tutulan veya tutulacak envanter kayıtlarının detaylı açıklamaları,
(b) Bu
faaliyetlerin ilgili olduğu eşyanın gümrük statüsü ve niteliğini,
(c)
Uygulanabildiği takdirde, faaliyetlerin gerçekleştirileceği gümrük rejimini,
(ç)
Mevzuatın doğru uygulanmasını sağlamak üzere istenecek diğer bilgileri,
içerir.
(4) Onay,
yazılı olarak tebliğ edilir ve sadece serbest bölgelere ilişkin hükümlerin
uygulanması kapsamında gerekli taahhüdü veren kişilere verilir.
MADDE 429
– (1) Envanter kayıtları,
a) Eşyanın
miktarını ve normal ticari tanımını, marka, numara ve diğer ayırt edici
özelliklerini, paketlerin tür ve sayısını, konteynerlerin mevcudiyeti
halinde bunların ayırt edici işaretlerini,
b)
Eşyanın yerleştirildiği yeri,
c) Eşya
giriş ve çıkışında kullanılan taşıma belgesine ilişkin bilgileri,
ç)
Eşyanın gümrük statüsünü gösteren belgeye ilişkin bilgileri,
d)
Elleçleme işlemlerine ilişkin açıklamaları,
e)
Serbest bölgeye getirilen eşya, dahilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında
işleme rejimi veya geçici ithalat rejimine tabi tutulan eşya ise bu
rejimlere ilişkin açıklamaları,
içerir.
(2)
Serbest bölgelerin gözetim ve kontrolünü olumsuz etkilemeyeceği durumlarda, bu
bilgilerden bir kısmının bulunmamasına gümrük idarelerince izin verilebilir.
(3) Bir
gümrük rejimi çerçevesinde kayıtların tutulması gerektiğinde, bu kayıtlarda
bulunan bilginin envanter kayıtlarında bulunmasına gerek yoktur.
MADDE 430
– (1) Dahilde işleme rejimi veya gümrük kontrolü altında işleme
rejimi, serbest bölgede bulunan işlem görmüş ürünün, işlenmiş ürünün veya
değişmemiş eşyanın, envanter kayıtlarına girişi halinde sona erer. Gerek
görülmesi halinde, söz konusu kayıtlara girişe ilişkin hususlar, dahilde işleme
rejimi ve gümrük kontrolü altında işleme rejimi kayıtlarında da belirtilir.
MADDE 431
– (1) Serbest bölgede üçüncü ülke menşeli girdiler kullanılarak
üretilen eşyanın serbest dolaşıma sokulmak istenilmesi durumunda beyan
sahibinin talebi halinde Kanunun 161 inci maddesi, talep olmaması halinde ise
aynı Kanunun 15 inci maddesi hükümlerine göre gümrük vergileri hesaplanır.
MADDE 432
– (1) Türkiye'den veya üçüncü ülkelerden serbest bölgelere
depolanmak, işlenmek veya ihraç edilmek üzere gelen eşyanın daha sonra Avrupa
Birliği ülkelerine, statü belgesi olarak A.TR dolaşım belgesi ile gönderilmek
istenmesi halinde, ek-70’te yer alan Tespit ve Tahakkuk Kağıdı
düzenlenir. Bu durumda, aşağıda belirtildiği şekilde işlem yapılır;
a)
Eşyanın tamamen Türkiye'de serbest dolaşım durumunda bulunan girdilerden
üretilmiş olduğu hallerde, Türkiye'ye vergilerinin ödenerek giriş işleminin
yapıldığına dair gümrük beyannamesi, serbest bölgelerde çıkışında düzenlenen
gümrük beyannamesi ve benzeri belgeler üzerinde yapılacak inceleme sonucunda
eşyanın Türkiye'de serbest dolaşımda bir eşya olduğunun anlaşılması halinde,
herhangi bir vergi tahsilatı yapılmaksızın 2006/10895 sayılı Türkiye ile Avrupa
Topluluğu Arasında Oluşturulan Gümrük Birliğinin Uygulanmasına İlişkin Esaslar
Hakkında Karar çerçevesinde A.TR Dolaşım Belgesi düzenlenir ve vize edilir.
b)
Eşyanın tamamen veya kısmen üçüncü ülke menşeli girdiler kullanılarak serbest
bölgede işlem görmesi halinde, üçüncü ülke girdilerinin muayene ve tespiti
yapıldıktan sonra CIF değeri belirlenerek, (Değişik ibare:RG-15/5/2013-28648)
gümrük vergisi tahsilatı yapılır. Bu işlemler Tespit ve Tahakkuk
Kağıdı üzerinden yürütülür. Muayene ile görevli memurun tespit ve tahakkuk
işlemini tamamlamasından sonra hesaplanan gümrük vergisi tutarı gümrük
saymanlığına veya mutemetliğine yatırılır. Gümrük vezne alındısının ibrazı
üzerine A.TR Dolaşım Belgesi, gümrük idaresi tarafından vize edilir.
c)
Eşyanın ticaret politikası önlemlerine tabi üçüncü ülke menşeli olması halinde,
A.TR Dolaşım Belgesi düzenlenmesi için telafi edici verginin tahsil edilmesi ve
bu eşya için düzenlenmiş ithal lisansının ibraz edilmesi gerekir. Gümrük
idaresince A.TR Dolaşım Belgesinde kayıtlı miktar ithal lisansı aslından
düşülerek işlem yapılır.
ç) Söz
konusu Tespit ve Tahakkuk Kağıtları gümrük idaresinde elektronik ortamda kayda
alınır. Bu kağıtlara varsa kota ve gözetim önlemlerine tabi ürünler için
düzenlenen düşüm yapılmış belgelerin ve A.TR Dolaşım Belgesinin birer örneği
ile fatura ve gerekli görülen diğer belgeler eklenir.
d)
Serbest bölgelerden A.TR Dolaşım Belgesi düzenlenerek Avrupa Birliğine üye
ülkelere gönderilen ve buralardaki alıcıları tarafından iade edilen üçüncü ülke
menşeli girdiler kullanılarak üretilmiş eşyanın, Türkiye'de serbest dolaşıma
sokulmak istenmesi ve bunun ihracı sırasında Türk gümrük idareleri tarafından
vize edilmiş A.TR Dolaşım Belgesinin ibrazı halinde, gümrük vergisi dışında
ithalatta tahsili gereken Katma Değer Vergisi ve Özel Tüketim Vergisi ile eş
etkili mali yükler tahsil edilir. Ayrıca, bu eşyanın ithali için öngörülen
diğer işlemlerin tamamlanması ve varsa ticaret politikası önlemlerinin
uygulanması sağlanır.
İKİNCİ
BÖLÜM
Yeniden
İhracat, İmha ve Terk
MADDE 433
– (1) Serbest dolaşımda bulunmayan eşyanın, Türkiye Gümrük
Bölgesinde ihracata ilişkin ticaret politikası önlemlerinin uygulanmayacağını
öngören şartlı muafiyet içeren bir gümrük rejimine tabi tutulabileceği
haller, 308 ila 327 nci maddelerde düzenlenmiştir.
MADDE 434
– (1) İmha sonucunda çıkan artık ve atıklar, serbest dolaşımda
olmayan eşya için öngörülen bir işlem veya kullanıma tabi tutulur. Söz konusu
artık ve atıklar, gümrük statüleri belirleninceye, serbest dolaşımda olmayan
eşya ise Kanunun 77 nci maddesinin birinci fıkrası hükmü saklı kalmak üzere,
gümrük statüleri değişinceye ya da serbest bölgeye girinceye yahut aynı Kanunun
163 ve 164 üncü maddeleri gereğince yeniden ihraç veya imha edilinceye kadar
gümrük gözetimi altında kalır.
(2)
Kanunun 165 inci maddesinin uygulanmasında, eşya imhasının bildirimi, ilgili
kişi tarafından yazılı olarak yapılır ve imzalanır.
(3)
Bildirim gümrük idarelerinin imhayı denetlemesi için yeteri kadar zaman verecek
bir süre içinde yapılmalıdır.
(4) Söz
konusu eşya için tescil edilmiş bir gümrük beyannamesi olması halinde, gümrük
idaresi beyanname üzerine imhaya ilişkin şerh düşer ve beyannameyi Kanunun 64
üncü maddesine uygun olarak iptal eder.
(5) Gümrük
görevlileri eşyanın imhası sırasında hazır bulunarak, imha sonucunda kalan
artık ya da atık miktarını ve tipini, bunlara uygulanabilecek mali yüklerin
tespiti ve gümrük tarafından onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma
girdiğinde kullanılması için tutanak düzenler ya da bunları beyanname üzerinde
belirtir.
(6)
Dördüncü fıkra hükümleri Hazineye terk edilen eşya için de uygulanır.
BEŞİNCİ KİTAP
Türkiye
Gümrük Bölgesinden Çıkan Eşya
MADDE 435
– (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1)
Türkiye Gümrük Bölgesini terk edecek eşya için 61 inci maddenin birinci
fıkrasında sayılan haller ile gümrük beyannamesi aranan haller dışında, Kanunun
165/A, 165/B, 165/C ve 165/D maddeleri hükümleri çerçevesinde Türkiye Gümrük
Bölgesini terk etmeden önce çıkış gümrük idaresine özet beyan verilir.
(2)
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya için özet beyan verilmesine ilişkin 63
üncü maddenin birinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı ve sekizinci fıkra
hükümleri Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkan eşyaya ilişkin özet beyana da
uygulanır.
(3)
Gümrük idaresince, Türkiye Gümrük Bölgesini terk edecek eşya için verilen özet
beyana ilişkin olarak, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmesinden önce
emniyet ve güvenlik amacıyla risk esaslı kontroller yapılır. Yapılan risk
analizinin tamamlanmasından sonra eşyanın çıkışına izin verilir.
(4)
Birinci fıkra uyarınca özet beyanın verilmediği durumlarda, emniyet ve güvenlik
amaçlı risk analizi, eşyanın sunulduğu gümrük idaresince gümrük beyannamesi
veya beyanname yerine geçen belge veya eşyaya ilişkin diğer bilgiler üzerinden
gerçekleştirilir.
(5)
Gümrük idaresi tarafından yapılan risk analizi sonucunda, eşyanın Türkiye Gümrük
Bölgesini terk etmesine izin verilemeyeceğinin anlaşılması halinde, özet beyanı
veren kişiye bildirimde bulunulur. Bu işlemler yirmidört saat içinde
tamamlanır.
(6) Özet
beyan kapsamı eşyanın özet beyanın tescil edildiği tarihi izleyen yüz elli gün içerisinde
Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmemesi halinde özet beyan verilmemiş sayılır.
(7) (Ek:RG-2/12/2014-29193)
Türkiye Gümrük Bölgesine havayoluyla getirilen ve 63 üncü madde hükümlerine
göre özet beyanı verilen eşyanın, varış yeri ile alıcısının değişmemesi
koşuluyla, gümrüğe sunulduğu tarihten itibaren on dört gün içinde, boşaltıldığı
havalimanından havayoluyla tekrar Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkışında özet
beyan aranmaz.
MADDE 436
– (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) Türkiye
Gümrük Bölgesini terk eden eşyanın kombine taşımacılıkla taşındığı hallerde
özet beyanı verme yükümlülüğü taşınan taşıma aracının işleticisine aittir.
MADDE 437
– (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1)
Türkiye Gümrük Bölgesini terk ederken kullanılan taşıtın işleticisi veya
temsilcisi, çıkış gümrük idaresine Türkiye Gümrük Bölgesini terk ettiği ana
kadar taşıtın çıkışını bildirir. Çıkış bildirimi, taşıtta taşınan tüm eşyayı
kapsayacak şekilde veri işleme tekniği yoluyla verilir.
(2)
Denizyolu taşımacılığında çıkış bildirimi eşyanın taşıta yüklenmesinden önce
verilir. Çıkış bildiriminde beyan edilen eşyanın miktar bilgisi ile çıkış
bildirimine konu olan beyannamede yer alan eşyanın miktar bilgisi elektronik
ortamda karşılaştırılır. Farkın mevzuatta belirlenen sınırlar içerisinde
olmaması halinde, eşyanın deniz taşıtına yüklenmesine izin verilmez.
(3) Kara
sınır kapılarından transit kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesini terk edecek
taşıt için birinci fıkra hükmü uygulanmaz.
(4) Çıkış
bildiriminde, gümrük beyannamesi, beyanname yerine geçen belge veya özet
beyanın tespiti için gerekli bilgiler ile taşımaya ilişkin bilgiler yer alır.
(5) Çıkış
bildirimi ile birlikte manifesto bilgileri bilgisayar veri işleme tekniği
yoluyla gümrük idaresine gönderilir. Orijinal manifesto ve konşimentolar gümrük
kontrolleri kapsamında gerekli görüldüğünde gümrük idaresine ibraz edilmek
üzere Kanunun 13 üncü maddesinde belirtilen belge saklama süresince muhafaza
edilir. Çıkış bildirimi ile çıkış bildirimine konu olan beyanname ve manifesto
bilgileri üzerinden Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde deniz
taşıtının çıkışından sonra yirmi dört saat içerisinde gerekli işlem ve
kontroller yapılır.
(6)
Bilgisayar sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel veya merkezi arıza
hallerinde, çıkış bildiriminin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça
belirlenir.
(7) Çıkış
bildirimini veren kişi çıkış bildiriminde yer alan bilgilerin doğruluğundan
sorumludur.
(8) (Ek:RG-13/2/2021-31394)
Kanunun 225 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca posta idaresi
tarafından dolaylı temsilci sıfatıyla elektronik beyanı yapılan posta
gönderilerinin çıkış bildirimi, taşıyıcıdan bilgi alınmak suretiyle posta
idaresince verilebilir. Bu durumda, eşyanın çıkışına ilişkin bilgiler gümrük
idaresince kontrol edildikten sonra çıkış bildirimi onaylanır.
ALTINCI KİTAP
Özellik
Gösteren Faaliyetler
BİRİNCİ
KISIM
Gümrük
Vergilerinden Muafiyet ve İstisna
BİRİNCİ
BÖLÜM
Diplomatik Muafiyetler
MADDE 438
– (1) Diplomatik muafiyetlerden;
a)
Yabancı devlet başkanları ve aileleri ile refakatlerine memur olanlar,
b)
Diplomatik pasaportu haiz olmak kaydıyla resmi bir ziyaret veya görev için
Türkiye’ye gelen delegelerle, sivil ve askeri heyetler,
c) (Değişik:RG-2/12/2014-29193)
Yabancı devletlerin Türkiye’deki diplomatik temsilciliklerinde ve
konsolosluklarında görevli misyon şefleri, diplomatik memurlar, meslekten
konsolosluk memurları ile idari ve teknik personel ve milletlerarası resmi
kuruluşların Türkiye’de ikamet eden misyon şefleri, diplomatik memurları
ile idari ve teknik personeli,
yararlanabilir.
MADDE 439
– (1) Diplomatik muafiyet ve kolaylıkların uygulanabilmesi için,
aynı muafiyet ve kolaylıkların yabancı devletler tarafından da karşılıklı
olarak gösterilmiş bulunması şarttır.
(2) Daha
az muafiyet ve kolaylık gösteren devletler hakkında karşılıklı uygulanacak
muafiyet ve kolaylıklar o nispette azaltılır.
(3)
Diplomat statüsündeki memurlarımıza kolaylık tanıyan ve muafiyet uygulayan
yabancı devletlerin adları ve kabul ettikleri kolaylık ve muafiyet dereceleri
ile yabancı devletlerin uygulamakta oldukları diplomatik muafiyetler ve kolaylıklara
ait değişiklikler, Dışişleri Bakanlığı tarafından Müsteşarlığa düzenli olarak
bildirilir ve bunlar gümrük idarelerine duyurulur.
(4)
Durumları gümrüklere bildirilmemiş olan devletlerin diplomasi memurları ve
eşyası hakkında, Kanunda yazılı muafiyet ve kolaylıklar uygulanmayarak,
keyfiyet Müsteşarlığa intikal ettirilir ve alınacak talimata göre gereği
yapılır.
(5)
Diplomatik muafiyet kapsamında gelen eşya ile kültürel miras eserleri ve
münhasıran misyon binası içerisinde düzenlenecek sergilere gelen her türlü eşyanın
ithal, devir, satış, gümrüğe terk, bağış ve ihraç işlemleri ile ilgili her
türlü ek düzenlemeyi Müsteşarlık ile karşılıklılık şartının varlığını tespit
eden Dışişleri Bakanlığı müştereken yapabilir.
MADDE 440
– (Değişik:RG-2/12/2014-29193)
(1)
Diplomatik muafiyetten yararlanan;
a)
Yabancı devlet başkanları ve aile fertleriyle refakatlerine memur olanların,
b)
Diplomatik pasaportu haiz olmak kaydıyla resmi bir ziyaret veya görev ile Türkiye’ye
gelen delegelerle, sivil ve askeri heyetlerin,
c)
Yabancı devletlerin Türkiye’deki diplomatik temsilciliklerinde ve
konsolosluklarında görevli misyon şefleri ile diplomasi memurları ve meslekten
konsolosluk memurlarının,
ç)
Milletlerarası resmi kuruluşların Türkiye’de ikamet eden misyon şefleri,
diplomatik memurları ile idari ve teknik personelinin,
d)
Yabancı devletlerin Türkiye’deki diplomatik temsilciliklerinde ve
konsolosluklarında görevli idari ve teknik personelin,
beraberlerinde
gelen kişisel eşya ve ev eşyası ile, görevlerinin yapılmasıyla ilgili her türlü
eşya için, ilgililerinden hiç bir beyan aranılmaz ve bu eşya muayene edilmez.
(2) Sözü
edilenlerin kimlikleri pasaportlarının incelenmesinden anlaşılır ve kendilerine
azami kolaylık ve nezaket gösterilir.
(3) Şüphe
ve yazılı, açık adresli ve imzalı ihbar olmadıkça, bu eşya muayene edilmez.
(4)
Birinci fıkrada yazılı kişilerin beraberlerinde gelmeyen eşyası ile resmi
görevlerin yapılması ile ilgili ve elçilik, konsolosluk veya milletlerarası
kuruluşlarda kullanılacak eşya ve elçilik, konsolosluk veya milletlerarası
kuruluş binalarının inşaatında kullanılmak üzere getirilecek malzeme için
ilgili elçiliklerce, konsolosluklarca veya milletlerarası kuruluşlarca tanzim
ve Dışişleri Bakanlığınca vize edilmiş ‘Mektup’lar beyanname olarak kabul
olunur. Aksi takdirde, bu eşyanın gümrük işlemleri gümrük beyannamesi ile
yapılır.
(5)
Birinci fıkrada sayılanlara ait taşıtlar ile elçilikler, konsolosluklar veya
milletlerarası kuruluşlarda kullanılmak üzere getirilen taşıtların gümrük
işlemleri, ilgili elçilik, konsolosluk, milletlerarası kuruluş veya muafiyet
hakkı tanınmış misyon şeflikleri veya heyet başkanları tarafından tanzim ve
Dışişleri Bakanlığınca vize edilmiş mektuplarla sonuçlandırılır.
MADDE 441
– (1) Diplomatik muafiyetlerden yararlanılarak yurda sokulan eşya ve
taşıtların gerek muafiyet hakkı olan, gerekse muafiyet hakkı bulunmayan kimse
ve yerlere herhangi bir suretle devir veya satışı Dışişleri Bakanlığının
önceden iznine tabidir.
(2) Bu
devir veya satış diplomatik muafiyet hakkı olan bir kişiye veya yere
yapılıyorsa, gümrük işlemleri ilgililerden yeniden alınacak ve Dışişleri
Bakanlığının vizesinden geçmiş elçilik mektuplarıyla yapılır.
(3) Devir veya satış diplomatik muafiyet hakkı bulunmayan, özel
bir kanunla vergi muafiyetinden faydalanan bir yere yapılıyorsa, ilgililerden
yeniden alınacak serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle gümrük işlemleri
tamamlanır.
(4) Devir veya satış muafiyet hakkı olmayan yer ve kişilere
yapılıyorsa, bunların gümrük işlemleri, ilgiliden alınacak serbest dolaşıma
giriş beyannamesiyle yürütülür ve Kanunun 181 inci maddesi hükmü gereğince
gümrük vergileri tahakkuk ve tahsil olunur.
(5) Bu
madde kapsamında devir veya satışı yapılan eşya ve taşıtlara ilişkin ilk
elçilik mektuplarının kayıtları, yeniden alınmış elçilik mektup veya beyanname
kayıtlarına dayanılarak kapatılır.
MADDE 442
– (1) Diplomatik muafiyetlerden faydalanarak yurda sokulan
taşıtların çalınmaları halinde, çalınma hadisesi, mahkeme ilamı veya Cumhuriyet
Savcılığından veya olayın vuku bulduğu yerin en büyük mülki amirinden alınan
belge ile ispatlandığı takdirde, bunların gümrük vergileri aranmayarak elçilik
mektuplarının kayıtları adı geçen belgelerle kapatılır.
MADDE 443
– (1) Diplomatik muafiyetlerin uygulanmasındaki işlemlerde beyanname
hükmünde olan elçilik mektuplarının şekil ve içereceği bilgiler ek-18’de
gösterilmiştir.
(2)
Gümrük idarelerine ibraz edilen mektuplar, örneğine uygun olarak düzenlenmiş ve
Dışişleri Bakanlığının vizesinden geçmiş bulunduğu takdirde kabul olunur ve bir
numara altında ayrı bir deftere kayıt ve tescil edilir.
(3) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4) İşlemleri
bitirilen mektuplarla, ilgili belgelerin kayıtları eşyanın tesliminden sonra
kapatılır ve ilgili gümrük idaresinde saklanır.
İKİNCİ
KISIM
Geri
Gelen Eşya
BİRİNCİ
BÖLÜM
Geçici Olarak Çıkan Taşıtlar ve Eşya
MADDE 444
– (1) Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak dışarı çıkarılacak
taşıtlar ve ticari nitelikte olmayan eşya aşağıda yazılı şekilde beyana tabi
tutulur:
a)
Yerleşim yeri Türkiye’de bulunan Türk ve yabancı gerçek ve tüzel kişilerin
yabancı bir ülkeye geçici olarak çıkaracakları ve en geç üç yıl içerisinde geri
getirecekleri kendilerine ait taşıtları, çıkış gümrük idaresi tarafından
Türkiye’ye Giriş veya Türkiye’den Çıkış Yapan Taşıtların Kayıt ve Takip
İşlemlerine İlişkin Taşıt Takip Programına kaydedilir. Yükümlü tarafından talep
edilmesi halinde ‘Triptik’ veya ‘Gümrük Geçiş Karnesi’ beyanname olarak kabul
olunur. Aynı zamanda söz konusu belgeler ile yapılan işlemler Taşıt Takip
Programına da kaydedilir.
b)
Kanunda belirtilen üç yıllık süre sonunda çıkış ayniyetine uygun olarak geri
getirilmek kaydıyla yabancı bir ülkeye gönderilecek ticari nitelikte olmayan
eşyanın çıkışında yükümlü tarafından 3 nüsha olarak düzenlenecek ek-71’deki
Türkiye Gümrük Bölgesi Dışına Gönderilen Ticari Nitelikte Olmayan Eşyaya Ait
Geçici İhracat Beyannamesi ve Taahhütnamesi ihracat işlemini yapan gümrük
idaresine ibraz edilir. Bu beyanname ve taahhütnamenin 1 ve 3 üncü nüshaları
gümrüğünde saklanır. 2 nci nüshası tekrar girişte gümrük idaresine ibraz
edilmek üzere yükümlüye verilir.
c)
Türkiye’deki yabancı elçilikler ile konsolosluklar mensubu bulunan diplomatik
statüdeki memurlara ait Türkiye’de trafiğe kayıtlı taşıtlar da Taşıt Takip
Programına kaydedilerek çıkış işlemleri gerçekleştirilir ve başka bir gümrük
işlemine tabi tutulmaz.
ç) Geçici
olarak Türkiye’den çıkarılan demiryolu araçlarının çıkış ve girişlerinde
uluslararası anlaşma hükümlerine göre işlem yapılır.
d) (Ek:RG-1/4/2020-31086)
Türkiye Gümrük Bölgesinden yolcu beraberinde geçici olarak çıkarılacak ve geri
getirilecek numune, sergi ve fuar eşyasının beyanı, Yolcu Beraberi Numune,
Sergi ve Fuar Eşyası Beyan Formu ile yapılabilir.
MADDE 445
– (1) Geçici olarak çıkarılacak eşyaya ilişkin beyanın kontrolü (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) 180 ila 195 inci madde hükümlerine
tabidir. Eşya geri geldiğinde vergi yükümlülüğü doğup doğmadığının tespiti
açısından gerekli inceleme yapılır.
İKİNCİ BÖLÜM
Geri Gelen Eşya ve Taşıtlar
MADDE 446
– (1) İhraç edilen eşyanın;
a)
Gönderildiği ülkede yürürlükte olan mevzuat nedeniyle serbest dolaşıma
girememesi veya kullanıma arz edilmemesi,
b)
Kusurlu olması veya sözleşme hükümlerine uygun olmaması nedenleriyle alıcısı
tarafından kabul edilmemesi,
c)
İhracatçının elinde olmayan sebeplerle amaçlanan kullanıma girememesi,
nedenleriyle
geri gelmesi halinde, durumun Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki alıcıdan veya
Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki yetkili kurumlardan alınacak belgelerle gümrük
idaresine ispatı gerekir.
(2) Birinci
fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlarda eşyanın ilk kullanım dışında
kullanılmamış olması gerekmektedir. Bu durum, sadece, eşyanın kusurlu olduğunun
veya sözleşme hükümlerine uygun olmadığının, kullanılmadan anlaşılamayacağı
haller için geçerli olacaktır.
(3)
Birinci fıkranın (c) bendinde belirtilen durumlar;
a)
Gönderilen kişiye teslim edilmeden önce, eşyanın tabiatından ileri gelen veya nakliye
sırasında meydana gelen hasar yüzünden Türkiye Gümrük Bölgesine geri gönderilen
eşya,
b)
Tüketilmek veya satılmak amacıyla yurt dışındaki sergi ve fuarlara gönderilen
ancak, tüketilmeden veya satılmadan geri gelen eşya,
c)
Alıcının fiziksel bir engeli veya yasal bir engel nedeniyle alıcısına teslim
edilemeyen eşya,
ç) Tabiî
afetler, tehlikeli ve salgın hastalıklar, büyük yangınlar, radyasyon ve hava
kirliliği gibi önemli nitelikteki kimyasal ve teknolojik olaylar ile büyük
nüfus hareketleri gibi kriz halleri veya siyasi ya da sosyal durumlarda meydana
gelen ani ve beklenmeyen değişiklikler yüzünden alıcısına teslim edilemeyen
veya ihracına ilişkin sözleşmede belirtilen tarihten sonra teslim edilen eşya,
d)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki ülkelere gönderilen ancak, piyasa kuralları
gereği gönderildiği ülkede satılamayan sebze ve meyveler,
için
uygulanır.
(4) (Ek:RG-31/12/2010-27802)
Serbest dolaşımda iken ihraç edilen, ancak çeşitli nedenlerle geri gelen
ticari kullanıma mahsus taşıt araçları, iş makineleri ve üretime yönelik
makineler, ayniyet tespiti kaydıyla, yukarıdaki fıkralarda belirtilen şartlara
bağlı olmaksızın, geri gelen eşya muafiyetinden faydalandırılır.
MADDE 447
– (1) Daha önce Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edilen eşyaya ait
olduğu anlaşılan parçaların geri gelmesi halinde gümrük vergilerinden muafiyet
uygulanır.
(2) Bu
hüküm, Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edilen makinelere, araçlara, aletlere
veya diğer ürünlere ait olan ve ait olduğu uzman raporlarıyla kanıtlanan parça
veya aksesuarları içeren eşyaya da uygulanır.
MADDE 448
– (1) Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edildikten sonra geri gelen
eşyanın beyanı, beyanın kontrolü ve diğer işlemler 180 ila 195 inci madde
hükümlerine göre yapılır. Yükümlü, ilgili gümrük idaresine eşyanın Türkiye
Gümrük Bölgesinden ihracına ilişkin gümrük beyannamesi ve ayniyet tespitine
ilişkin diğer belgeleri ibraz eder.
MADDE 449
– (1) Konsinye satış suretiyle ihraç edilen eşyanın çıkışında,
gönderildiği yerde satılmayıp geri gelmesi ihtimali göz önünde bulundurularak
ayniyet tespitine ilişkin tüm destekleyici bilgiler gümrük beyannamesine
eklenir.
(2) Bu
suretle ihraç edilen eşyanın geri gelmesi halinde 448 inci madde hükümlerine
göre işlem yapılır.
MADDE 450
– (1) Türkiye Gümrük Bölgesi dışına geçici olarak çıkarılan taşıt ve
ticari nitelikte olmayan eşyanın süresi içinde geri gelmesi halinde aşağıdaki
işlemler uygulanır:
a)
Türkiye Gümrük Bölgesi dışına geçici olarak çıkarılan taşıtın süresi içerisinde
yurda geri getirilmesi halinde, çıkış kayıtları Taşıt Takip Programından
kapatılır. Çıkış işlemi sırasında yükümlü tarafından Triptik veya Gümrük Geçiş
Karnesi beyanname olarak sunulmuşsa, geçici olarak çıkarılan taşıtın geri
gelmesi halinde, bu belgeler beyanname olarak kabul olunur; ayrıca çıkış
kayıtları Taşıt Takip Programından da kapatılır.
b) 444
üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında çıkışı yapılan ticari
nitelikte olmayan eşyanın süresi içerisinde geri getirilmesi halinde, gümrük
idaresince çıkış kaydı kapatılır.
c) 444
üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendindeki diplomatik statüdeki memurların
geri gelen taşıtlarının yalnızca plaka numaraları ve modelleri Taşıt Takip
Programından evvelce yapılmış çıkış kayıtları ile karşılaştırılarak kapatılır
ve herhangi bir gümrük formalitesi uygulanmayarak gerekli sürat ve kolaylık
gösterilir.
ç) Geri
gelen demiryolu araçlarının çıkış kayıtları usulü dairesinde kapatılır.
MADDE 451
– (1) İhraç edildikten sonra geri gelen eşyanın gümrük vergilerinden
muaf olarak serbest dolaşıma girebilmesi için ihracat nedeniyle yararlanılan
hak ve menfaat varsa bunların iade edildiğini gösteren belgenin beyannameye
eklenmesi gerekir.
(2)
İhracat nedeniyle katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi iadesinden
veya istisnasından yararlanan eşyanın katma değer vergisi ve özel tüketim
vergisi tahsil edilir.
(3) (Ek:RG-30/12/2021-31705)
İhraç edildikten sonra geri gelen eşyaya tekabül eden katma değer vergisi ve
özel tüketim vergisi ile ihracata ilişkin diğer hak ve menfaatlere karşılık
gerekli teminatın verilmesi halinde, söz konusu hak ve menfaatlerden
yararlanılıp yararlanılmadığının tespit edilmesinden önce eşyanın teslimine
Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde izin verilir.
MADDE 452
– (1) Geri getirilme süresinin başlangıcı eşyanın fiilen ihraç
edildiği tarihtir. Çıkışın partiler halinde yapılması halinde, her partiye
ilişkin sürenin başlangıcı ayrı ayrı göz önünde bulundurulur.
(2) Üç
yıllık süre doğal afet, getirildiği ülkelerdeki ya da geçiş ülkelerindeki iç
karışıklık, abluka veya savaş hali, resmi makamlarca getirilen yasaklar veya
eşyanın alıkonulması gibi mücbir sebep ve beklenmeyen hallerle uzatılabilir.
Özel ve zorunlu durumlar Müsteşarlıkça incelenir ve sonuçlandırılır.
MADDE 453
– (1) Eşyanın süresi içinde mücbir sebep belgesi ibrazı ile
süre uzatımı talebi olmaksızın Kanunun 168 inci maddesinin birinci fıkrasında
belirtilen üç yıllık süreyi veya üç yıllık sürenin üzerinde gümrük idaresince
uzatılan süre varsa bu süreyi aşarak geri getirilmesi halinde, Kanunun 241 inci
maddesinin üçüncü fıkrasının (ı) bendi uyarınca usulsüzlük cezası tatbiki ile
gümrük vergileri tahsil edilerek serbest dolaşıma giriş rejimi hükümleri
uygulanır.
(2)
Eşya, Kanunun 168 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen üç yıllık süre
aşılmaksızın, ek süreler dahil verilen sürelerin aşılarak geri getirilmesi
halinde, Kanunun 241 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (ı) bendi uyarınca
usulsüzlük cezası tatbiki ile gümrük vergileri tahsil edilmeden serbest
dolaşıma sokulur.
(3)
Geçici ihracat eşyasının, Kanunun 168 inci maddesinin birinci fıkrasında
belirtilen üç yıllık süre ile varsa gümrük idaresince verilen ek süreler
bitiminde geri getirilmediğinin tespit edilmiş olması halinde; ihracat
vergilerine tabi eşyadan bu vergiler tahsil edilir. Ancak, eşyanın daha sonra
serbest dolaşıma sokulmak istenmesi halinde, birinci fıkra hükümleri uygulanır.
(4)
Geçici ihracat eşyasının, tabi olduğu mevzuat hükümleri uyarınca ilgili
kurumunca veya gümrük idaresince verilen süre ile varsa verilen ek sürelerin veya
gümrük idaresince verilen böyle bir süre yoksa Kanunun 168 inci maddesinin
birinci fıkrasında belirtilen üç yıllık süre ile varsa verilen ek sürelerin
bitiminden önce, geçici ihracatın kesin ihracata dönüştürülmek istenmesi
halinde, kesin ihracata ilişkin gümrük beyannamesinin düzenlenmesi ve ihracat
rejimine ilişkin tüm mevzuat hükümlerine uyulmuş olması kaydıyla geçici ihracata
konu eşyanın kati ihracata dönüştürülmesine izin verilerek ilgili rejim
sonlandırılır.
(5)
Geçici ihracatın dördüncü fıkrada belirtilen sürelerin bitiminden sonra kesin
ihracata dönüştürülmek istenmesi halinde dördüncü fıkra hükümleri uygulanır.
ÜÇÜNCÜ
KISIM
Deniz Balıkçılığı Ürünleri ve Denizden Çıkartılan Diğer Ürünler
MADDE 454
– (1) Kanunun 171 inci maddesi uyarınca elde edilen ürünlerin
Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest dolaşıma girişi ve diğer ülkelere ihracı
talep edildiğinde Kanunun ve bu Yönetmeliğin serbest dolaşıma giriş veya
ihracata ilişkin hükümleri uygulanır. Ancak yükümlüden bu ürünlerle ilgili
olarak mahreç ülkede düzenlenmiş fatura veya benzeri belge aranmaz.
YEDİNCİ
KİTAP
Diğer
Gümrük İşlemleri
BİRİNCİ
KISIM
Posta
Gümrük İşlemleri
BİRİNCİ
BÖLÜM
Posta Kolileri
MADDE 455
– (1) Posta kolileri gümrük işlemlerinin yapılacağı posta
idarelerinde gümrüğe sıra numarası izleyen, ek-72’deki örneğe uygun
liste ile beyan olunur.
(2) Listelerde
aşağıda yazılı hususlar gösterilir.
a) Her
yılbaşından itibaren teselsül ettirilen sıra numarası,
b)
Kolinin çıkış ülkesi veya şehri ve çıkış numarası,
c) Kolinin
yollama kağıdına göre sayısı, marka ve numarası,
ç) Gümrük
beyannamesi veya Déclaration en Douane, fatura ve menşe şahadetnamesi gibi
gümrüğe gösterilmesi gereken belgelerin sayı ve türleri,
d)
Kolinin geldiği yol.
MADDE 456
– (1) Posta idareleri, gelen kolilere ait listeleri, vakit
geçirmeden ve kolilerin birikmesini beklemeden düzenler ve iki nüshasını imza
karşılığında gümrük idaresine verir. Bu listeler alınan her posta için ayrı
ayrı düzenlenebileceği gibi bir günde gelen bütün koliler için tek bir liste de
düzenlenebilir.
(2) Bu
listeler gümrük idaresi tarafından sıra numarasına göre saklanır.
(3) Listelerle
birlikte, 455 inci maddede belirtilen belgeler gümrük idaresine verilir. Bu
belgelerin ve kolilerin üzerinde girdikleri listeden aldıkları sıra numarası da
gösterilir.
MADDE 457
– (1) Posta idaresince verilen listeler ekleriyle birlikte, bunlarda
yazılı kolilerin muayenesinde, tahakkuklarının yapılmasında ve ticari nitelikte
olmayanların ayrımında göz önünde tutulmak üzere muayene ile görevli memurlara
havale edilir.
(2)
Muayene ile görevli memurlar kendilerine havale edilen listelerde gösterilen
kolilerdeki eşyayı inceleyerek, ticari ve ticari olmayan eşyayı ayırır.
MADDE 458
– (1) Gümrüklerce ticari nitelikteki eşya için iki nüsha ayrıntılı
liste düzenlenir. Bu listenin bir nüshası imza karşılığında posta idaresine
verilir. Diğer nüshası bir sıra numarası altında saklanır.
(2) Posta
idaresi bu listeye dayanarak koli alıcısına, adına gönderilen eşyanın giriş
işlemlerinin yapılabilmesi için en kısa zamanda gümrük idaresine başvurulması
gerektiğini bir haber kağıdı ile bildirir.
(3) 457
nci madde hükmüne göre yapılacak ayırım sonucunda ticari nitelikte olmayan eşya
için ikinci fıkraya göre koli alıcısına tebligat yapılmaksızın, muayene ve
tahakkuk işlemleri yapılır.
MADDE 459
– (1) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4) Posta
yolu ile gelen ve ticari nitelikte olmayan hediyelik, numunelik, zat ve aile
ihtiyaçlarını karşılayan ve benzeri eşya için, Déclaration en Douane’lar gümrük
idaresince beyanname olarak kabul edilir.
(2)
Déclaration en Douane olmadan gelen ve ticari nitelik arz etmeyen eşya içeren
koliler için sözlü beyan formu düzenlenir.
(3)
Ticari nitelik arz eden eşya için gümrük beyannamesi düzenlenir.
(4) Ancak
gazete, kitap, broşür ile periyodik dergiler için yapılacak gümrük işlemleri
Müsteşarlıkça belirlenir.
(5) Keza
dahilde işleme, geçici ithalat ve geri gelen eşya rejiminden faydalanmak üzere
posta yolu ile gelen eşya için ilgili rejim hükümleri uygulanarak işlem
yapılır.
MADDE 460
– (1) Muayene ile görevli memurlar muayenesine gerek görülen
kolileri, bunları muhafaza ile görevli posta idaresi memurlarının huzurunda
muayene eder.
(2) Ticari nitelikte olup gümrük beyannamesi verilmiş eşyanın
muayenesi 180 ila 196 ncı madde hükümleri uyarınca; ticari nitelikte olmayan ve
172 nci maddede belirtilen beyan formu veya Déclaration en Douane kapsamı
eşyanın muayenesi ise, örnekleme yöntemi ile yapılır.
(3)
Ticari nitelikte olmayan eşyanın Déclaration en Douane’larında yazılı
değerleri, gümrük idaresince uygun bulunduğu takdirde, aynen kabul olunur.
Uygun görülmeyenler ile Déclaration en Douane’larında kıymeti gösterilmeyen
eşya için Kanununun İkinci Kısmının Eşyanın Gümrük Kıymeti başlıklı Üçüncü
Bölüm maddeleri hükmü uyarınca tespit edilecek kıymetleri vergi tahakkukuna esas
tutulur.
(4)
Muayene sırasında kolilerin içinden çıkan fatura ve menşe şahadetnamesi gibi
belgeler gümrük idaresince alınarak muayene, tespit ve tahakkukta dikkate
alınmak üzere beyannamesine eklenir.
MADDE 461
– (1) Gümrüklerce her türlü işlemi bitirilmiş olan kolilerin
alıcılarından, alınması gereken ve gümrük idaresince tespit olunan vergiler,
veznesi bulunduğu takdirde gümrük idaresi tarafından tahsil olunur ve
karşılığında Vezne Alındısı verilir.
(2) Aynı zamanda, kolinin gümrükle ilişiği kalmadığına dair
ek-73’te yer alan bir Teslim Kağıdı da düzenlenir ve kolinin teslimini
geciktiren durumlar olmuş ise, teslim kağıdında gecikme tarih ve sebepleri
gösterilir.
(3)
Gümrük bulunmayan bir yer varışlı kolilerin tahakkuk ettirilen vergileri 462
nci madde hükmüne göre posta idaresince tahsil olunur.
(4) Posta
idaresi, gümrük vezne alındısını gördükten sonra tesellüm kağıdına imza alarak
koliyi alıcısına teslim eder.
(5) (Ek:RG-30/4/2011-27920)
Birinci fıkra uyarınca tespit olunan vergiler, posta idaresince de tahsil
edilebilir. Bu durumda, 462 nci maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca
işlem yapılır.
MADDE 462
– (1) Posta gümrük işlemleri yapılan, fakat gümrük veznesi
bulunmayan posta idarelerinde kolilere ait tahakkuk ettirilmiş vergiler posta
idaresi tarafından tahsil edilir.
(2) Bu
gibi yerlerde, muayeneden sonra her koli için tahakkuk ettirilen vergilerin
ayrıntısı, gümrük idaresince düzenlenecek bir tahakkuk belgesi ile posta
idaresine bildirilir.
(3) Posta
idaresi gümrük adına tahsil ettiği paraları en geç bir hafta içinde, tahakkuk
belgelerine dayanan bir liste ile gümrük veznesine alındı karşılığında öder.
MADDE 463
– (1) Gerek kesin olarak gerek geçici ihracat işlemlerine tabi
tutularak yurt dışına posta yolu ile gönderilecek ticari ve ticari olmayan eşya
posta idaresi tarafından kabul edilir. Bu eşya gümrük idaresinin gözetim ve
kontrolü altındadır.
(2) Yurt
dışına posta yoluyla gönderilecek ticari nitelikteki eşya ihracat rejimi
kapsamında gümrük beyannamesi ile beyan olunur ve bu rejim çerçevesinde
işlemleri tamamlanır.
MADDE 464
– (1) Muayeneye tabi tutulacak koliler posta idaresine bildirilir ve
muayeneye hazır bulundurulması istenir. Muayene için ayrılan koliler posta
memurlarının huzurunda muayene edilir. Muayene edilmeyecek eşyanın gümrük
işlemleri belge üzerinden yürütülür.
MADDE 465
– (1) Yurt dışından posta yolu ile gelip listeleri gümrük idaresine
verilen kolilerden, süresi içinde alıcıları tarafından alınmayanlar veya diğer
sebeplerden dolayı posta idaresince geri gönderilmesi gerekenler, posta
idaresince ayrıntılı bir yazı ile gümrüğe bildirilir. Gümrük idaresi, posta
memurlarının huzurunda bu gibi kolileri muayene ederek Déclaration en Douane ve
diğer belgeleriyle karşılaştırır. Şüpheli bir durum tespit edilmediği takdirde
bunların kayıtları kapatılır.
İKİNCİ
BÖLÜM
Posta Haberleşme Gönderileri
Türkiye
MADDE 466
– (1) Değer konulmuş olanlar dahil olmak üzere yeşil etiketli mektuplar,
yeşil etiketli diğer posta haberleşme gönderileri, küçük paket veya küçük
koliler ile basılmış kağıtları kapsayan çantalar gümrük gözetiminde posta
idaresince açılır ve vergiye tabi olanlar ile olmayanlar ayrılır.
(2) (Değişik:RG-2/11/2011-28103)
(4) Vergiye tabi olan posta haberleşme gönderileri, posta idaresince
düzenlenen liste ile gümrük idaresine bildirilir.
MADDE 467
– (1) Küçük koliler dahil olmak üzere listeleri verilen posta
haberleşme gönderileri muayene ve tahakkuku yapacak olan muayene ile görevli
memura havale edilir.
(2)
Muayene ile görevli memur, yapacağı kontrol ve inceleme sonunda, ticari
nitelikte gördüğü eşyayı kapsayan gönderileri ayırarak 459 uncu madde hükmü
gereğince yazılı beyanda bulunmalarını sağlamak için ilgililerine posta idaresi
aracılığı ile tebligat yaptırır.
(3)
Ticari nitelikte bulunmayan eşyanın işlemleri 459 uncu maddedeki esaslara göre
tamamlanır.
(4) Posta
idaresi gümrüğe ait tahsil ettiği vergileri 462 nci maddede belirtilen şekilde
gümrük veznesine yatırır.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Ortak
Hükümler ve Ceza
MADDE 468
– (1) Mektup postası dışında kalan eşyanın başka bir gümrük
idaresine sevk edilmek istenilmesi halinde, eşya transit rejimi hükümleri
çerçevesinde sevk edilir. Bu durumda, her araç için ayrı bir transit
beyannamesi düzenlenir. Posta çuvalları mühürlü ise ayrıca taşıt aracı
mühürlenmez.
(2) Söz
konusu eşyanın aynı il içerisindeki havalimanından Posta İşleme Merkezine Posta
Teslim Bordrosu (CN-38 veya CN-41) ile posta idaresinin sorumluluğu altında
sevk edilmesi mümkündür.
MADDE 469
– (1) Yurt dışından gelen koliler ve posta haberleşme gönderilerinin
konulduğu yerler, Kanunun 174 üncü maddesine göre genel antrepo sayılır ve bu
yerler posta idaresinin sorumluluğu ve gümrük idaresinin gözetim ve kontrolü
altında bulunur.
(2) Posta
yolu ile yurt dışına gönderilecek ticari eşya, gümrüğün gözetimi ve posta
idaresinin sorumluluğu altındaki genel antrepolara konulur. Eşya,
buralarda antrepo beyannamesinin tescil tarihinden itibaren bir ay
bekletilebilir. Bu sürenin geçmesi üzerine 417 nci maddeye göre işlem yapılır.
(3)
Gümrük işlemleri için gerekli ölçü aletlerini ve tahlil ve teknik cihaz ve
maddelerini, görevli gümrük memurlarının çalışmalarına elverişli büro ve mefruşatını,
telefonunu, aydınlatma ve ısıtma ihtiyaçlarını, posta idaresi herhangi bir
bedel karşılığında olmaksızın sağlamakla yükümlüdür.
(4) Posta
yoluyla yurt dışına gönderilen ve oralardan gelen posta gönderilerinin gümrük
işlemleri dolayısıyla devamlı olarak posta gümrüklerinde görev alan veya geçici
olarak bu gibi hizmetleri yapan gümrük memurlarının Kanunun 220 nci maddesine
göre tespit edilen kanuni saatler dışında yaptıkları fazla çalışma ücreti aynı
Kanunun 221 inci maddesi gereğince posta idaresince ödenir.
MADDE 470
– (1) Gümrük işlemlerinin sonuçlandırılabilmesi için, posta
gönderilerinin başka bir merciin kontrolüne gerek görülmesi halinde, bunun
eşyanın bulunduğu yerde yapılması esastır. Ancak, zaruri hallerde kapsamı
gümrük ve posta idaresi memurları tarafından birlikte tespit olunarak, gümrüğün
yetkili memurunun vereceği, durumu belirtir ek-74’te yer alan örneğe
uygun imzalı bir alındı karşılığında eşya, posta idaresinden geçici olarak
alınabilir. İşi bittiğinde bu eşya geciktirilmeksizin posta idaresine verilir.
Posta idaresi bu alındıyı iade eder.
MADDE 471
– (1) Posta gönderilerinin muayenesinde eksiklik bulunduğu takdirde
durum, gümrük muayene ve posta idaresi memurları tarafından birlikte
düzenlenecek iki nüsha tutanakla tespit olunur. Bu tutanaklardan bir nüshası
posta idaresinde, diğeri gümrükte kalır. Kovuşturma ve soruşturmayı gerektirir
bir durum tespit edildiği takdirde, gümrük idaresince gerekli inceleme ve
soruşturma yapılır.
MADDE 472
– (1) Posta yolu ile ithal edilmek istenilen eşya arasında, gümrük
ve posta mevzuatı ile diğer mevzuata göre ithali yasak eşya bulunduğu takdirde,
ilgili mevzuat hükümlerine göre işlem yapılır.
(2)
Elkoyma veya imha gerektiren hallerde, gereği yerine getirilip durum iki nüsha
tutanakla tespit edilir. Bu tutanakların bir nüshası posta idaresine verilir,
diğeri gümrük idaresinde saklanır.
MADDE 473
– (1) Posta yolu ile Türkiye’ye gelen ve taraf olduğumuz
uluslararası anlaşmalar hükümleri ile belirlenen bekleme süreleri sonunda elde
kalan koli veya diğer eşyanın ayrıntılı bir listesi gümrük tarife istatistik
pozisyonu ve miktar ile sahiplerinin isim ve adresleri belirtilmek suretiyle,
Kanunun 177 nci maddesi uygulanmak üzere gümrük idaresine bildirilir.
MADDE 474
– (1) Posta yolu ile gelen ve ticari nitelikte olmayan eşyaya
ilişkin Déclaration en Douane’larda kayıtlı bilgilere nazaran tespit edilen
farklılıklardan dolayı ceza aranmaz.
(2)
Ticari nitelikte olan eşyaya ilişkin beyanın kontrolü sonucunda, tespit
edilecek fark ve aykırılıklardan dolayı, Kanunun 234 üncü maddesi hükümlerine
göre işlem yapılır.
MADDE 475
– (1) Posta yolu ile gönderilen ticari nitelikte olmayan eşyaya
ilişkin Déclaration en Douane’larda kayıtlı bilgilere nazaran tespit edilen
farklılıklardan dolayı ceza aranmaz.
(2)
İhracatta ticari eşyanın beyanı ile muayenesi arasında farklılık bulunması
halinde duruma göre gümrük veya kaçakçılıkla mücadele mevzuatı uyarınca işlem
yapılır.
İKİNCİ KISIM
Yakıt ve
Kumanyalara İlişkin Gümrük İşlemleri
MADDE 476
– (1) Geçici depolama yeri veya antrepoda bulunan ve henüz
serbest dolaşıma girmemiş olan (Mülga ibare:RG-22/1/2016-29601) (...)
yakıt ve yağlar ile mürettebat ve yolcuların yiyecek, içecek, sigara ve
alkollü içkiler de dahil olmak üzere kumanyaları transit rejimi hükümlerine göre
deniz ve hava taşıtlarına verilir. Kaçakçılıkla mücadele eden birimlere bu
kapsamda yakıt ve yağ verilir.
(2)
Geçici depolama yeri veya antrepodan verilecek henüz serbest dolaşıma girmemiş
yakıt, yağlayıcı madde ve kumanyalardan gümrük vergileri aranmaz. Ancak, Türk
bandıralı deniz ve hava taşıtlarının bu hükümden yararlanabilmesi için
aldıkları söz konusu eşyayı dış sefere çıkacağı limandan itibaren tüketmeleri
gerekir.
MADDE 477
– (1) Deniz ve hava taşıtı kaptanları, acenteleri, bunker
veya liman bayileri, taşıtın gideceği yer ve talep ettiği yakıt miktarını
yazılı olarak gümrük idaresine bildirir. Bu talebin kaptan ve işletme dışındaki
kişiler tarafından yapılması halinde, kaptan veya işletme tarafından talep
edilen yakıt siparişine dair belge aranır.
(2) Aynı
şekilde kaptanlar, gemi acenteleri ve kumanyacılık firmaları geminin gideceği
yer ve gemiye verilecek kumanyanın cins ve miktarını belirtir şekilde
düzenleyecekleri kumanya listelerini gümrük idaresine bildirir.
(3) Şüphe
veya ihbar olmadıkça, yakıt, yağ ve kumanya muayeneye tabi tutulmaz ve sadece
gümrük idaresinin gözetimi altında gemiye yüklenir.
MADDE 478
– (1) Basitleştirilmiş usul ile gerçekleştirilen işlemler
hariç olmak üzere bunker veya liman bayilerinin gümrük idaresine doğrudan
başvurarak, gemiye verilecek yağ ve yakıta ilişkin beyanname tescil
ettirebilmeleri için bu firmaların;
a) Anonim
veya limited şirket olması,
b) Ödenmiş
sermayelerinin asgari 50.000 TL olması,
c)
Firmanın mülkiyetinde bir adet 200 DWT (Deadweight Ton) kapasitede deniz
akaryakıt tankerinin bulunması veya 80.000 ABD doları tutarı toplu teminat
verilmesi,
ç)
Yönetim kurulu üyeleri ile şirket sermayesinin %10’undan fazlasına sahip
olanların affa uğramış olsalar dahi, hırsızlık, emniyeti suistimal,
dolandırıcılık, yalan yere şahadet, yalan yere yemin, suç tasnii, iftira,
irtikap, rüşvet, ihtilas cürümlerinden biri dolayısıyla hapis cezası veya mülga
1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun, mülga 4926 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile 1567
sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna muhalefetten mahkum
olmamaları,
gerekir.
(2)
Yukarıdaki sayılan hususları ispat eden belgeler (Mülga ibare:
RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) (…) teminat ile birlikte, ek-75’te yer alan
taahhütnameyi doldurarak ilgili gümrüğe ibraz eden firmalar; gemilere yağ ve
yakıt verilmesine ilişkin işlemleri yürütebilir. Bu firmaların gemilere yağ ve
yakıt verilmesine ilişkin her başvurularında ilgili kaptan veya gemi
acentesinin talep veya izin yazısını gümrük idaresine ibrazı şarttır.
MADDE 479
– (1) Türkiye Gümrük Bölgesi dışına sefer yapan Türk
bandıralı gemilerde, ek-76’da yer alan örneğe uygun yakıt ve kumanya defteri
tutulur. Bu defterin sayfaları gümrük idaresince önceden tespit edilerek
onanır. Bu deftere yakıt ve kumanyanın gümrük tarife istatistik pozisyonu,
miktarı ve beyanname ile faturanın numara ve tarihi, yazılarak alt kısmı gümrük
idaresince resmi mühürle mühürlenir ve imza edilir.
MADDE 480
– (1) Türk bandıralı gemilerin yabancı limanlardan
gelişlerinde, yakıt ve kumanyaları için bir liste düzenlenerek ilk
uğrayacakları Türk limanında bu liste geminin kontrolünü yapacak gümrük
idaresine verilir.
(2)
Birinci fıkrada bahsi geçen listede,
a)
Yabancı limanlardan alınmış olan kumanyanın cins ve miktarı ile sefer sırasında
tüketilen miktarı,
b)
Evvelce Türkiye’de, serbest dolaşımda olan maddelerden veya geçici depolama
yerleri ve antrepolardan tedarik edilen yakıt ve kumanyaların cins ve miktarı
ve bunlar için evvelce verilmiş olan transit veya ihracat beyannamelerinin
numara ve tarihi, gümrük idaresi ve sefer sırasında tüketilen miktarları,
yer alır.
(3) İlgili
memurlar, kendilerine verilen listeyi, yakıt ve kumanya defteri ile
karşılaştırarak, beyan edilen miktarın defter kayıtlarına uygunluğunu inceler.
MADDE 481
– (1) Kabotaja girecek gemilerin yabancı limanlardan
aldıkları yakıtların miktarı gemilerin seyir jurnallerinde ve devriçark
defterinde gösterildiğinden seyir jurnaline göre alınan miktar ile, seyir
jurnali ve devriçark defterine göre sarf edilen miktar arasındaki fark
bulunarak vergiye esas tutulacak miktar tespit olunur.
MADDE 482
– (1) Türkiye Gümrük Bölgesi dışına sefer yapan gemilerden
düzenli seferli olanlarının, yabancı ülkelere yaptıkları seferden son Türk
limanına dönerek, tekrar dış sefere çıkmaları halinde, bu limandaki üç aya
kadar olan bekleme süreleri yabancı ülkelere yapılan seferin devamı sayılır.
(2) Yurt
dışı seferden dönen gemilerin Türk limanlarında yüklerinin tamamını
boşalttıktan sonra diğer Türk limanlarına ihraç yükünü almak üzere boş veya
kısmen ihraç yükü alarak hareket etmeleri hali de dış seferin devamı sayılır.
(3) Dış
seferden dönen gemilerin Türkiye’ye ilk giriş limanında yurt dışından ya da
yurt içinde antrepolardan almış oldukları transit akaryakıt ve kumanyaları
tespit edilir. Üç aylık süre içerisinde Türk limanları arasında sefer yapılması
halinde tüketilen akaryakıt uğradığı en son Türk limanında vergilendirilir.
(4)
Geminin üç ay içerisinde yabancı limanlara çıkmaması halinde gümrük idaresince
transit akaryakıt ve kumanyaları tespit edilerek vergileri tahsil edilir.
Geminin üç ay içerisinde yabancı limanlara çıkmamasının zorunlu nedenlerden
kaynaklandığının ilgili gümrük idaresine belgelendirilmesi halinde bu sürenin
uzatılmasına gümrük ve muhafaza başmüdürlükleri yetkilidir.
(5) Bu
madde hükümleri, yabancı ülkelere sefer yapan gemilerin yurt dışından veya yurt
içinde antrepolardan almış oldukları akaryakıt ve kumanyaları ile yurt dışı
seferi için başka bir Türk limanına ihraç yükü almak için yaptığı sefer
sırasında kullanılan yakıtları için de uygulanır.
SEKİZİNCİ
KİTAP
Gümrük
Yükümlülüğü
BİRİNCİ
KISIM
Gümrük Yükümlülüğünün Doğması ve Başlaması
MADDE 483
– (1) İthalatta gümrük yükümlülüğü; ithalat vergilerine tabi
eşyanın, serbest dolaşıma girmesi veya ithalat vergilerinden kısmi muafiyet
suretiyle geçici ithali için normal usulde yapılan beyanlarda gümrük
beyannamesinin tescil tarihinde, basitleştirilmiş usulde yapılan beyanlarda
basitleştirilmiş işlemlere ilişkin beyannamenin ya da gümrük idaresince kabul
edilen ticari veya idari belgenin tescil edildiği ya da tescil hükmünde kayıt
işleminin yapıldığı tarihte başlar.
MADDE 484
– (1) Kanunun 183 üncü maddesinde belirtilen eşya için yapılan
gümrük beyanı veya beyanname yerine geçen başka bir belge sunulması ve yetkili
gümrük idarelerinin onaylaması için bir belgenin düzenlenmesi, eşyanın gümrük
statüsünün serbest dolaşımda bulunan eşya gibi değerlendirilmesine yol
açabilecek yanlış niteliğe sahip ise, bu fiil, Kanunun 183 üncü maddesinin
birinci fıkrası uyarınca, eşyanın gümrük gözetiminden çıkarılması hükmündedir.
MADDE 485
– (1) Eşyaya uygulanabilecek yasaklama veya kısıtlamalar ile cezai hükümler
saklı kalmak üzere, Kanunun 183 veya 185 inci maddeleri uyarınca bir gümrük
yükümlülüğünün doğması ve ithalat vergilerinin ödenmesi durumunda, bu eşya
gümrük statüsü açısından bir beyana gerek görülmeksizin serbest dolaşımda
bulunan eşya sayılır.
(2)
Kanunun 208 inci maddesinin (d) ve (e) bentleri uyarınca eşyanın zapt ve
müsaderesi bu eşyanın gümrük statüsünü etkilemez.
MADDE 486
– (1) Eşyanın gümrük kontrolünden yasadışı olarak çıkarılmasına
teşebbüs olmaması, ilgili kişi tarafından kasten yapılmış bulunmaması ve
eşyanın durumunu düzenleyen tüm gerekli işlemlerin yerine getirilmesi koşuluyla
aşağıda sayılan ihmaller, Kanunun 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında
belirtilen gümrük yükümlülüğü açısından, eşyanın geçici depolama faaliyeti veya
tabi tutulmuş olduğu gümrük rejiminin doğru işleyişini etkilemez:
a) Süre
uzatımı amacıyla başvurulduğunda, verilen sürenin uzatılması için gerekli
koşullar olmasına karşın, eşyanın gösterilen geçici depolama yerine konulması
veya uygulandığı gümrük rejimi altında, gümrükçe onaylanmış işlem veya
kullanımlardan birine tabi tutulması için verilen sürenin aşılması,
b)
Transit rejimi altındaki eşyanın varış gümrük idaresine sunulması için verilen
süre aşılarak ilgili idareye sunulması,
c) Eşyanın geçici depolamaya veya gümrük antrepo rejimine tabi
tutulması durumunda, elleçleme izninin verilmesi için gerekli koşulların
bulunması şartıyla, gümrük idarelerinden önceden izin alınmaksızın eşyanın
elleçleme işlemine tabi tutulması,
ç) Eşyanın geçici ithalat rejimine tabi tutulması durumunda,
önceden bu kullanıma izin verilmesi için gerekli şartların olması koşuluyla,
eşyanın izin belgesinde gösterilenden farklı bir şekilde kullanılması,
d)
Eşyanın geçici depolamaya veya bir gümrük rejimine tabi tutulması durumunda,
gümrük idarelerinin isteği üzerine arz edilebilecek durumda olması şartıyla
izin belgesinde gösterilenden farklı şekillerde ve yerlerde bulunması,
e)
Eşyanın geçici depolamaya veya bir gümrük rejimine tabi tutulması durumunda,
gerekli işlemler yapılmadan Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkarılması veya serbest
bölgeye konulması,
f)
Eşyanın nihai kullanımı nedeniyle, indirimli veya sıfır vergi oranından
yararlanarak işlem görmesi durumunda, amaçlanan kullanıma tabi tutulmadan önce,
eşyanın devredenin stok kayıtlarında olması ve devredilenin söz konusu eşyanın
izin hak sahibi olması şartıyla eşyanın gümrük idarelerine bildirilmeden
devredilmesi.
(2)
Yükümlü birinci fıkrada gösterilen şartları ispat edemediği takdirde, Kanunun
184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca bir gümrük yükümlülüğü doğar.
(3) Birinci fıkrada belirtilen ihmallerin bir gümrük yükümlülüğüne
yol açmaması, yürürlükteki mevzuat çerçevesinde söz konusu gümrük rejimi
altında düzenlenen izin belgelerinin geri alınmasını veya iptalini engellemez.
MADDE 487
– (1) Kanunun 186 ncı maddesinin uygulanmasında, gümrük idareleri,
ilgili kişinin isteği üzerine, ortaya çıkan kayıpların sadece eşyanın
mahiyetinden kaynaklandığı ve ilgili kişinin ihmalinden ya da hileli işlerinden
kaynaklanmadığının gösterilebildiği durumlarda, kayıp miktarını dikkate alır.
(2)
Birinci fıkradaki ihmal ya da hileli işler deyimi; nakliye, depolama, elleçleme,
söz konusu eşyanın işlenmesi veya değerlendirilmesine ilişkin mevzuat
hükümlerinin uygulanmasındaki bir savsaklama anlamına gelir.
(3)
Gümrük idareleri, eşyanın mahiyeti gereği uğradığı önlenmesi imkansız kaybın
başka bir açıklaması olmadığına kanaat getirmesi halinde yükümlünün ispat
zorunluluğunu kaldırabilir.
(4) (Ek:RG-31/3/2010-27538) Gümrük idarelerinin izninden
kaynaklanmayan hallerde, eşyanın telef olması veya kaybı mahkeme kararı ile
kanıtlanır. Ancak;
a) Suçüstü şeklindeki hırsızlıklar, hazırlık tahkikatı üzerine
Cumhuriyet Savcılığınca verilen belge ile,
b) Hasar, telef veya kayıp herkesçe bilinen ve duyulan başka
olaylar yüzünden olmuşsa o yerin en büyük mülki idare amiri tarafından
verilecek belge ile,
kanıtlanır.
MADDE 488
– (1) Gümrük yükümlülüğü, normal usulde yapılan beyanlarda gümrük
beyannamesinin tescil tarihinde, basitleştirilmiş usulde yapılan beyanlarda
basitleştirilmiş işlemlere ilişkin beyannamenin ya da faturanın tescil edildiği
ya da tescil hükmünde olan kayıt işleminin yapıldığı tarihte başlar.
İKİNCİ KISIM
Gümrük Vergilerinin Tahakkuku, Tebliği, Kayda Geçirilmesi ve
Ödenmesi
MADDE 489
– (1) Gümrük Vergileri Tahakkukunu İzleme Defteri elektronik ortamda
tutulur.
(2) (Ek:RG-15/5/2013-28648)
Kanunun 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gümrük vergileri
tahakkukundan hemen sonra yükümlüsüne sistem üzerinde, sistem üzerinde tebliğin
yapılamadığı hallerde ise ilgili belge üzerinde tebliğ edilir.
MADDE 490
– (Başlığıyla birlikte değişik:RG-15/5/2013-28648)
(1)
Beyannamede düzeltme yapılmasını gerektirir nitelikteki tespitler sistem
üzerinde düzenlenen müzekkere ile idare amirine sunulur. İdare amirinin olurunu
müteakip yeni vergi tahakkuku ve olması halinde buna ilişkin cezalar
yükümlüsüne tebliğ edilir.
(2)
Kanunun 197 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istenen gümrük vergileri ve
gümrük vergileri alacağına bağlı idari para cezaları yükümlüsüne tek bir karar
ile tebliğ edilir ve aynı anda ilgili programa kaydedilir.
(3)
Konusu ve yükümlüsü ile gümrük idaresinin aynı olması, aralarında maddi veya
hukuki yönden bağlılık bulunması şartıyla; birden fazla işleme veya beyannameye
ilişkin gümrük vergileri ve para cezalarına tek tahakkuk ve ceza kararı
düzenlenebilir.
(4) Gümrük
vergileri alacağına bağlı idari para cezalarının zamanaşımı, bu idari para
cezalarına ilişkin gümrük vergilerinin zamanaşımına tabidir.
MADDE 491
– (1) Basitleştirilmiş usule göre tescil edilen bir beyannamede
eksik bulunan bilgi veya belgenin tamamlanması için gümrük idaresi tarafından
verilen süre içinde bu eksikliklerin tamamlanmaması halinde, Kanunun 196 ncı
madde hükümleri uygulanmaz.
MADDE 492
– (1) Ödeme aşamasına gelmiş ancak henüz ödenmemiş gümrük vergileri
ile yapılan kontrol ve denetlemeler sonucunda hiç alınmadığı veya noksan
alındığı belirlenen gümrük vergilerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesine göre ertelenmesine ilişkin usul ve
esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Teminat
MADDE 493
– (1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)(22) Toplu
teminat sisteminde, bir kişinin bir gümrük idaresine her türlü gümrük
işlemlerine ilişkin vermiş olduğu teminat, o kişinin o gümrük idaresindeki
transit rejimi hariç bütün gümrük işlemleri için kullanılır.
(2) (Değişik:RG-30/4/2011-27920)
Takip edilebilir olması halinde söz konusu teminat diğer gümrük idarelerinde
de geçerlidir.
(3) Toplu
teminatın takibi, Müsteşarlıkça belirlenen usullere uygun olarak elektronik
ortamda kayda alınan veriler üzerinden yapılır.
(4) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)(22)
Götürü teminat sisteminde ise, gümrük yükümlülüğü gerektiren veya
gerektirebilecek birden fazla işlem için Bakanlıkça belirlenecek şartları
taşıyanların talebi üzerine, gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanımlardan her
biri için ayrı ayrı teminat verilmesi yerine, transit rejimi hariç tüm
işlemleri kapsayacak bir teminat verilebilir.
(5) (Değişik:RG-30/9/2020-31260)(37)
Götürü teminat uygulamasından;
a)
Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına veya onaylanmış kişi statü belgesine
sahip yükümlüler,
b)
527 nci madde uyarınca antrepo işleticileri,
yararlanabilir.
(6) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Götürü teminat, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununun ekindeki (I) sayılı
listede yer alan eşyaya ilişkin kamu alacakları hariç, eşyanın gümrükçe
onaylanmış işlem veya kullanıma tabi tutulmasına ilişkin tüm kamu alacakları için
geçerlidir.
(7)
Götürü teminat sisteminden yararlanabilme koşulları ve sistemin işleyişine
ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.
MADDE 494
– (1) Götürü teminat sisteminden yararlanmak için verilecek teminat
tutarı bir önceki yılda gümrük işlemleri nedeniyle teminat konusu olan toplam
değerin %10’udur. Ancak;
a) Teminatın dahilde işleme rejimi kapsamındaki
eşyayı da içermesi halinde 250.000 Avro, dahilde işleme rejimi dışındaki gümrük
işlemlerini kapsaması halinde ise 75.000 Avro’dan az olamaz.
b) (Değişik: RG-21/11/2013-28828
Mükerrer) Teminatın 2.000.000 Avro’yu aşmayan tutarda
verilmesi mümkündür.
c) (Ek:RG-12/6/2013-28675) (Mülga:
RG-21/11/2013-28828 Mükerrer)
(2) Teminat,
bu miktarlar karşılığı Türk Lirası olarak da verilebilir.
(3)
Götürü teminat tutarı, yıllık olarak Müsteşarlıkça belirlenir.
(4) (Ek:RG-5/4/2013-28609)
(Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
(5)
(Ek:RG-30/9/2020-31260)(37) Antrepo işleticilerince verilecek
götürü teminat ve yaygın götürü teminat tutarı, 527 nci maddeye göre
belirlenir.
MADDE 495
– (1) Gümrük işlemleri sırasında teminat alınmasına gerek görülen
hâllerde;
a)
Tedavülde olan nakit Türk Lirası (TL),
b)
Bankalar tarafından verilen süresiz teminat mektupları,
c) Hazine
Müsteşarlığınca ihraç edilen Devlet İç Borçlanma Senetleri veya bu senetler
yerine düzenlenen belgeler (Nominal bedele faiz dâhil edilerek ihraç edilmiş
ise bu işlemlerde anaparaya tekabül eden satış değerleri esas alınır.),
ç)
Hükümetçe belli edilecek Millî Esham ve Tahvilât (Bu Esham ve Tahvilât,
teminatın kabul edilmesine en yakın borsa cetvelleri üzerinden %15 noksanıyla
değerlendirilir.),
d)
İlgililer veya ilgililer lehine üçüncü şahıslar tarafından gösterilen ve
alacaklı amme idarelerince haciz varakalarına müsteniden haczedilen menkul ve
gayrimenkul eşya,
e) Genel
yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin, belediyelerin, sermayesinin tamamı
devlete ait olan kamu iktisadî teşebbüslerinin ve Türkiye’deki yabancı misyon
şeflerinin verecekleri garanti mektupları,
f) Merkez
Bankası tarafından kabul edilen ve bu Bankanın belirlediği döviz kuru üzerinden
hesaplanan dövizler,
teminat
olarak idarece kabul olunur.
(2)
Garanti mektubu ile işlem yapılması durumunda, yükümlülüklerin tam ve zamanında
yerine getirilmemesi hâlinde yükümlüye bir yıl boyunca bu haktan yararlanma
izni verilmez.
(3)
Teminat mektuplarının 497 nci maddedeki kayıt ve şartlara uygun, alacak
miktarını karşılayacak değerde ve süresiz olması gerekir.
MADDE 496 – (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
(1) Teminatı veren, verdiği teminatın, idare amirinin izniyle
kısmen veya tamamen başka bir teminat ile değiştirilmesini isteyebilir.
(2) Daha
önce başlamış, gümrük yükümlülüğü devam eden gümrük işlemleri için verilmiş
olan teminatın değiştirilmesinin talep edilmesi halinde yeni teminat mektubunun
Ek-77/C’de yer alan metindeki ifadeleri de içermesi gerekir.
MADDE 497 –(Değişik:RG-1/4/2020-31086)
(1) Gümrük işlemleri dolayısıyla, vergilerin teminatı olarak kabul
edilebilecek teminat mektupları, idareye ibraz olunduktan sonra, ait oldukları
tahakkuku yapılmış vergiler tutarını karşılayıp karşılamadıkları incelenir ve
teminat mektupları Ek-77’de yer alan örneğe uygun görüldüğü takdirde kabul
edilir. Götürü teminat sisteminden yararlanmak için ibraz edilmiş teminat
mektupları ise 494 üncü madde uyarınca belirlenecek teminat tutarını
karşılamaları ve Ek-77/A’da yer alan örneğe uygun görülmeleri; toplu teminat
sisteminden yararlanmak için ibraz edilmiş teminat mektupları ise Ek-77/B’de
yer alan örneğe uygun görülmeleri durumunda kabul edilir.
(2)
Elektronik imza ile oluşturulan, gümrük idarelerince kabul edilecek elektronik
teminat mektuplarının işleme alınmasına ilişkin standartları, formatı ve
kuralları belirlemeye Bakanlık yetkilidir.
(3)
Teminat mektuplarının kağıt olarak düzenlenmesi halinde bu teminat mektupları
ayniyet alındısı karşılığında Bakanlık adına ilgili muhasebe birimine teslim
edilir.
(4) Hazine
ve Maliye Bakanlığınca ihraç edilen devlet iç borçlanma senetleri veya bu
senetler yerine düzenlenen belgeler ile dövizin kabulü birinci fıkra hükmüne
tabidir.
(5) Garanti mektupları, ilgili gümrük idaresinde muhafaza edilir.
MADDE 498 – (1) Bir gümrük yükümlülüğü karşılığında
alınan teminat mektubu, söz konusu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde
takibe alınır. Teminat mektubunu veren hak sahibine yükümlülüğe ilişkin sürenin
bitiminden yirmi gün önce tebligat yapılarak bu yükümlülüğünü yerine
getirmemesi halinde teminat mektubunun nakde dönüştürüleceği belirtilir. Bu
süre içinde söz konusu yükümlülüğün yerine getirilmemesi durumunda teminat
mektubunun nakde dönüştürülmesi yönünde işlem yapılır.
(2) Müsteşarlık, götürü teminat sisteminden yararlanılamayacak
durumların belirlenmesi; götürü teminat yetkisinin verilmesi, geçerlilik
süresi, güncellenmesi ve kapsamının değiştirilmesi; teminatın yenilenmesi ve
değiştirilmesi; kabul olunabilecek teminat türünün belirlenmesi; götürü teminat
yetkisinin askıya alınması ve geri alınmasına ilişkin düzenlemeler yapmaya
yetkilidir.
(3) Geçici bir süre için götürü teminattan yararlanma hakkı askıya
alınanların, götürü teminat sisteminden yararlanmak için vermiş oldukları
teminat mektupları iade edilmez ve askıya alma süresi içinde teminata
bağlanması gereken gümrük vergileri ve diğer vergilerin tümü (Değişik
ibare:RG-2/11/2011-28103) Kanunun 204 üncü maddesinin birinci fıkrasının
ilk bendinde belirtildiği şekilde teminata bağlanır.
(4)
Götürü teminat sisteminden yararlanma hakkı geri alınan yükümlünün, götürü
teminat kapsamındaki tüm gümrük vergileri ve diğer vergilerin (Değişik
ibare:RG-2/11/2011-28103) Kanunun 204 üncü maddesinin birinci fıkrasının
ilk bendinde uyarınca teminata bağlanmasının ardından, götürü teminat
sisteminden yararlanmak için verilen teminat iade edilir.
DÖRDÜNCÜ
KISIM
Vergilerin ve Para Cezalarının
Geri Verilmesi veya Kaldırılması
MADDE 499
– (1) Kanunun 64 üncü maddesinin (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538)
beşinci fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, bir gümrük
beyannamesine dayanılarak ödenmiş olan gümrük vergileri bu beyannamenin iptal
edilmesi üzerine ilgilinin talebiyle geri verilir. (Değişik
cümle:RG-1/4/2020-31086) Gümrük beyannamesinin iptalinin eşyanın
tesliminden önce yapılması halinde ödenmiş gümrük vergilerinin geri verilmesine
ilişkin talebin Kanunun 46 ncı maddesinde ve 70 inci maddesinin ikinci
fıkrasında; diğer iptal durumlarında iptal sebebine göre 124 üncü, 125 inci,
127 nci ve 129 uncu maddelerde belirlenen süreler içerisinde yapılması gerekir.
MADDE 500
– (1) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)(47) Gümrük
vergilerinin;
a)
500.000 TL’ye kadar olan geri verme veya kaldırma işlemlerini yapmaya ilgili
gümrük müdürlükleri,
b)
5.000.000 TL’ye kadar olan geri verme veya kaldırma işlemlerini yapmaya gümrük
ve dış ticaret bölge müdürlükleri,
c)
5.000.000 TL’nin üstündeki geri verme veya kaldırma işlemlerini yapmaya ise
Bakanlık,
yetkilidir.
(2)
Birinci fıkrada belirtilen tutarlar, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak
213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranında
arttırılır ve bu hesaplamada 1.000 TL’ye kadar olan tutarlar dikkate alınmaz.
MADDE 501 – (1) Gümrük vergileri;
a) Bir alıcı ile satıcı arasında yapılan sözleşmenin, özellikle
fiyat da dahil olmak üzere şartları belirlenirken eşyanın kusurlu mahiyetinin
dikkate alınması,
b) Eşyanın kusurlu olduğu veya sözleşmenin şartlarına uygun olmadığı
teyit edildikten sonra ithalatçı tarafından satılması,
hallerinde, Kanunun 213 üncü maddesi çerçevesinde geri verilmez
veya kaldırılmaz.
MADDE 502 – (1) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)(35)
Gümrük vergilerinin ve para cezalarının geri verilmesi veya kaldırılması
başvurusu, bu vergileri ve cezaları ödeyen veya ödemekle yükümlü olan kişi veya
bunların temsilcileri veya hak ve yükümlülükleri devralan kişi tarafından
Ek-78’de yer alan Geri Verme veya Kaldırma Başvurusu Formu ile elektronik
olarak ilgili gümrük idarelerine yapılır. Bu Forma gerekli belgeler de
elektronik ortamda eklenir.
(2) Kontrol ve denetleme sonucunda, geri verme veya kaldırma
hallerinden birinin tespiti durumunda, geri verme veya kaldırma işleminin doğrudan
yapılmasında da birinci fıkra hükmü uygulanır. Gümrük idaresince hak sahibine
bu yönde gerekli bildirimde bulunulur.
(3) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) Geri verme veya kaldırma
başvuru formu, her beyanname, ek tahakkuk ve ceza kararı için düzenlenir. Ancak,
bir beyanname ve bu beyannameye bağlı ceza kararı ile bir ek tahakkuk ve buna
bağlı ceza kararı için tek bir başvuru formu düzenlenir. (Ek
cümleler:RG-1/4/2020-31086)(35) Tek başvuru kapsamı bir
beyanname ve bu beyannameye bağlı ceza kararı ile bir ek tahakkuk ve buna bağlı
ceza kararı için 500 üncü madde uyarınca geri verme veya kaldırma işlemini
yapmaya yetkili idarenin tespiti toplam tutar dikkate alınarak yapılır. Konusu
ve gümrük idaresinin aynı olması, aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık
bulunması şartıyla birden fazla beyanname, ek tahakkuk ve ceza kararı için
elektronik ortamda tek bir başvuru formu ile başvuru yapılabilmesine ilişkin
düzenleme yapmaya Bakanlık yetkilidir. Bu durumda yetkili gümrük idaresinin
belirlenmesinde her bir beyanname, ek tahakkuk ve ceza kararındaki tutar ayrı
ayrı dikkate alınır.
(4) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)(35) Geri
verme veya kaldırma başvuru formu, Ek-78’de yer alan bilgileri içerir ve bu
ekin doldurulmasına ilişkin açıklama notlarına uygun olarak elektronik ortamda
düzenlenir. Eksik bilgi ve/veya belge bulunması halinde tamamlanması için
ilgili gümrük idaresi bir süre belirleyebilir. Bu süreye uyulmaması halinde
başvuru geri çekilmiş sayılarak başvuru sahibi derhal bu durumdan haberdar edilir.
Mücbir sebep ve beklenmeyen hallerde süresi içerisinde bu durumu kanıtlayan
belge ile müracaat edilmesi üzerine gümrük idaresince ek süre verilir.
(5) (Ek:RG-12/6/2012-28321) Gümrük Kanununun 211 inci
maddesi uyarınca yapılacak geri verme veya kaldırma işlemlerinde, başvuru
süresi üç yıldır. (Değişik son cümle:RG-15/5/2013-28648) Söz konusu
süre, gümrük vergilerinin yükümlüye tebliğ edildiği tarihte başlar.
(6) (Ek:RG-22/3/2018-30368) Konusu ve gümrük idaresinin
aynı olması, aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık bulunması şartıyla
birden fazla beyanname, ek tahakkuk ve ceza kararlarından 500 üncü madde
uyarınca geri verme veya kaldırma işlemlerini yapmaya yetkili idaresi aynı
olanlar için tek bir geri verme veya kaldırma kararı düzenlenebilir.
MADDE 503 – (1) Geri verme veya kaldırma başvurusunun,
ek bilgi veya belge temin edilmesini veya talebin Yönetmelikte öngörülen geri
verme veya kaldırma şartlarına uygun olduğunu kesinleştirmek için inceleme
yapılmasını gerektirmesi halinde, başvuru yapılan gümrük idaresi bu amaca uygun
olarak gerekli önlemleri alır, başvuru sahibinden ihtiyaç duyulan bilgi ve
belgelerin ibrazını talep eder ve bu amaç doğrultusunda gerekli kontrolleri
yapar.
MADDE 504 – (1) Gümrük idareleri yukarıdaki maddede
belirtilen kontrolleri de yaptıktan sonra gerekli görülen tüm bilgi, belge ve
ayrıntılara sahip olduğunda başvuru formunu, 14 no.lu kutuyu doldurmak
suretiyle kabul eder.
(2) (Değişik: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) Geri verme veya
kaldırma talebi, yetkili gümrük idaresi tarafından incelenerek otuz gün
içerisinde idare amirince karara bağlanır ve kararın tarih ve sayısı başvuru
formunun 15 numaralı kutusuna yazılır.
(3) (Mülga:RG-1/4/2020-31086)(35)
MADDE 505 – (1)
(Değişik:RG-1/4/2020-31086) Geri verme veya kaldırma işleminde
sistem üzerindeki veriler esas alınır. Başvuru sırasında elektronik ortamda
sunulan bilgi ve belgeler gerektiğinde her bir beyanname, ek tahakkuk veya ceza
kararına ilişkin olarak incelenmek ve sorgulanmak üzere sistemde tutulur.
Ancak, menşe ve dolaşım belgeleri gibi aslı ibraz edilmesi gereken belgeler
geri verme sürecinin tamamlanmasını müteakip ilgili olduğu beyannameye ilişkin
dosyada saklanır.
(2) (Mülga:RG-1/4/2020-31086)
(3) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Gümrük vergileri, yükümlülerin dahili vergiler açısından gider kalemi
olması nedeniyle, nakden veya mahsup suretiyle geri verilmesine karar verilen
gümrük vergileri, yükümlünün bağlı bulunduğu vergi dairesine bildirilir.
MADDE 506
– (1) 504 üncü maddeye göre düzenlenip onaylanarak iadesi kabul edilen
vergiler; geçmiş mali yıllara ait olduğu takdirde, bütçenin ilgili tertibinden
ödenmesinin sağlanması için başmüdürlükler veya müdürlükler tarafından
onaylanan form ödenek talebine ilişkin yazı ile birlikte ilgili muhasebe
birimine gönderilir.
MADDE 507 – (1) Serbest dolaşıma giriş beyannamesinin
tescili sırasında, bir tarife kotası, tarife tavanı veya diğer tercihli tarife düzenlemeleri
çerçevesinde indirimli veya sıfır vergi oranına tabi bir eşyaya ilişkin geri
verme veya kaldırma talebi, gerekli belgelerle birlikte başvuruda bulunulması
ve;
a) Bir tarife kotası durumunda, kota sınırlarına ulaşılmamış
olması,
b) Diğer durumlarda, normal olarak tahakkuka esas alınan vergi
oranının yeniden belirlenmemiş olması
halinde kabul edilir.
(2) Birinci fıkrada ileri sürülen şartlar yerine getirilmemiş olsa
dahi, indirimli vergi oranının eşyaya uygulanmaması gümrük idareleri tarafından
yapılan bir yanlışlıktan kaynaklanıyorsa ve serbest dolaşıma giriş beyannamesi
tüm ayrıntıları içeriyor ve buna indirimli veya sıfır vergi oranına tabi
tutulma başvurusu için gerekli tüm belgeler eklenmiş ise, geri verme veya
kaldırmaya hak tanınır.
MADDE 508 – (1) Eşyanın serbest dolaşıma girişi sırasında
tercihli tarife uygulamasından yararlanabilir olduğunu göstermek üzere menşe
belgesi, dolaşım sertifikası veya diğer gerekli bir belgenin düzenlenmesi
halinde, geri verme veya kaldırma başvurusu ancak;
a) Bu şekilde düzenlenen belgenin kabulü ile ilgili tüm şartları
taşıması ve söz konusu eşyaya özgü olması,
b) Tercihli tarife uygulamasına ilişkin diğer tüm şartların yerine
getirilmesi,
durumunda kabul edilir.
MADDE 509
– (1) Eşyanın gümrük idaresinin izniyle ve denetimi altında imha
edilmesiyle ortaya çıkan atık ve artıklar geri verme veya kaldırma kararı
alındıktan sonra, serbest dolaşımda olmayan eşya olarak kabul edilir.
MADDE 510
– (1) Geri verme veya kaldırma talebine konu eşyanın bir kısmının
ihraç veya yeniden ihraç edilmesi veya gümrükçe izin verilen başka bir işlem
veya kullanıma konu edilmesi halinde; geri verilmesi veya kaldırılması gereken
tutar, eşyanın tamamına uygulanan ithalat vergileri tutarı ile eşyanın geri
kalan kısmına uygulanması gereken ithalat vergileri tutarı arasındaki fark
kadardır.
MADDE 511 – (1)
Vergi kaybına neden olabilecek işlemlere uygulanacak para cezalarının geri
verilmesi ve kaldırılmasında, gümrük vergilerinin geri verilmesine ve
kaldırılmasına ilişkin hükümler uygulanır.
(2) Usulsüzlüklere
ilişkin para cezalarının geri verilmesi ve kaldırılmasında, bu cezalara ilişkin
kararların kanunen düzenlenmemesi gerektiği halde düzenlendiğini veya bu
cezaların kanunen ödenmemesi gerektiği halde ödendiğini tevsik eden belgelerin
ibrazı gerekir.
(3)
Kanunun 233 üncü maddesine göre muhbirlere dağıtılan para cezalarından geri
verilmesine karar verilenler kararın verildiği tarihten itibaren bir ay
içerisinde geri istenir.
DOKUZUNCU KİTAP
Diğer
Hükümler
BİRİNCİ
KISIM
Geçici Depolama
Yeri ve Antrepo İşletmelerinin Yükümlülükleri
BİRİNCİ
BÖLÜM
Geçici
Depolama Yerleri
MADDE 512
– (1) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) Geçici depolama yeri
açma ve işletme izni, kamu kurum ve kuruluşları ve belediyeler ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu
hükümlerine göre kurulmuş anonim ve limited şirketlere
verilebilir. Geçici depolama yeri açmak ve işletmek üzere başvuracak anonim
şirketlerin yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile şirketlerde şirket
sermayesinin % 10 veya daha fazlasına sahip gerçek kişilerin, affa uğramış
olsalar dahi, mülga 1/3/1926 tarihli ve 765
sayılı Türk Ceza Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamı;
devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine
karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, kamu güvenine karşı
suçlar, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, rüşvet, zimmet, irtikâp, denetim
görevinin ihmali, güveni kötüye kullanma, hırsızlık, dolandırıcılık, inancı
kötüye kullanma, hileli iflas, yalan tanıklık, yalan yere yemin, suç uydurma ve
iftira, ihaleye fesat karıştırma, suç delillerini yok etme, gizleme veya
değiştirme, edimin ifasına fesat karıştırma, muhafaza görevini kötüye kullanma
suçlarından; 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamı
suçlardan, vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarına
ilişkin 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesine
(1/1/1999 tarihinden önceki dönem için aynı Kanunun 344 üncü maddesinin l-6
numaralı bentlerinde), 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununa (mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine
Dair Kanuna, mülga 10/7/2003 tarihli ve 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununa), 20/2/1930 tarihli ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma
Hakkında Kanuna, 4/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun
mülga ek 5 inci maddesine, 3/1/2002 tarihli ve 4733 sayılı Tütün, Tütün
Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanunun mülga 8 inci
maddesinin dördüncü fıkrasına, 11/10/2006 tarihli ve 5549 sayılı Suç Gelirlerinin
Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanuna ve 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu
Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanuna, suçtan kaynaklanan mal varlığı
değerlerini aklama suçlarından 13/11/1996 tarihli ve 4208 sayılı Karaparanın Aklanmasının Önlenmesine, 2313 Sayılı
Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi Hakkında
Kanunda, 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununda ve 178 Sayılı Maliye
Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede
Değişiklik Yapılmasına Dair Kanuna, 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal
Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanununa, 3/6/1986
tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanuna muhalefetten
haklarında kesinleşmiş mahkûmiyet kararı bulunmaması şarttır.
(2)
Limited şirketlerde (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) ortaklar ile
şirket müdürünün birinci fıkrada belirtilen suçları işlememiş olmaları
şarttır.
(3) (Değişik
:RG-3/1/2019/-30644) Birinci ve ikinci fıkralarda sayılan kişiler arasında
yurt dışında ikamet eden yabancı şahısların birinci fıkrada sayılan suçları
işlememiş olduklarına dair yazılı beyanlarına itibar edilir.
(4) (Değişik
:RG-3/1/2019/-30644) Geçici depolama yeri işleticileri hakkında, birinci
fıkrada belirtilen suçlardan kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilmesi halinde
geçici depolama yeri işletme izinleri iptal edilir.
(5) (Mülga:RG-24/9/2021-31608)
MADDE 513
– (Değişik:RG-16/7/2011-27996)
(1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
Geçici depolama yeri açıp işletmek isteyen kişiler izin almak için aşağıda
sayılan belgelerle birlikte ilgili gümrük müdürlüğüne bir dilekçe ile
başvurmaları gerekir.
a) 512
nci maddede sayılan suçlardan mahkûm olunmadığına dair adli sicil belgesi,
b) Geçici
depolama yeri olarak açılıp işletilecek yerin mülkiyetinin veya üzerindeki
sınırlı ayni hakkın başvuru sahibine ait olduğunu belgeleyen onaylı tapu sicil
örneği veya kira sözleşmelerinin aslı veya örnekleri,
c) İlgili
Ticaret Sicili Gazetesinin (Değişik ibare:RG-1/4/2020-31086) (firmanın
ortaklık yapısı ve sermaye dağılımının son halini gösteren) aslı veya
gümrük müdürlüğünce onaylanmış örneği,
ç) (Mülga:RG-19/6/2021-31516)
d) Geçici
depolama yeri alanının tümünü gösteren, resmi kurum ve kuruluşlar, belediyeler
veya ilgili odalara kayıtlı mühendis ve mimarlarca onaylanmış plan veya kroki,
e) Geçici
depolama yeri olarak açılmak istenilen yer; belediye sınırları içerisinde ise
ilgili belediye başkanlığından alınacak İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı, diğer
yerlerde ise ilgili yerden (valilikler ya da konusu ile ilgili yetkili Kurum
veya Kuruluş) alınacak İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı veya buna karşılık gelen
belge,
f) Geçici
depolama yerini ve eklentilerini içten, dıştan ve her bir cepheden ayrıntılı
bir şekilde gösteren ilgili gümrük müdürlüğünce onaylı fotoğraflar,
g) Vergi
mükellefiyet belgesi,
ğ) Geçici
depolama yerinde yangın ve patlamalar için gerekli önlemlerin alındığını
gösteren itfaiye raporu,
h)
Ek-79’da yer alan taahhütname.
(Mülga
ibare:RG-19/6/2021-31516) yukarıda sayılan belgelerin asıllarının
gümrük idaresine gösterilmesi halinde gümrükçe onaylanmış bir örneklerinin
dosyasında bulundurulması yeterlidir. Gümrük idarelerince bu belgeler yanında
gerekli görülen hallerde ilave bilgi ve belge istenilebilir.
(2)
Gümrük müdürlüğü talep edilen geçici depolama yerinin;
a)
Eşyanın güvenli bir şekilde muhafazasını sağlayacak nitelikte,
b)
Gümrüklü sahada veya gümrük idaresi bulunan deniz ve hava limanı içerisinde
veya iç gümrük idarelerinde gümrük müdürlüğüne bitişik,
c) Eşya
giriş ve çıkışına uygun açık ve/veya kapalı alanı,
ç) Eşya
miktarının tespiti ile eşyanın boşaltılması ve yüklenilmesine yönelik gerekli
teknik donanıma sahip,
d) Yangın
söndürme ve aydınlatma tesisatı,
e) Memur
çalışma yerine sahip
olduğunun
tespiti ve ilgili diğer hususların da belirtildiği görgü raporunu görüşleri ile
birlikte (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) bölge müdürlüğüne
gönderir.
(3) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
İkinci fıkranın (b) bendinde belirtilen yerler dışında geçici depolama yeri
açma talepleri ile ilgili olarak, açılması düşünülen geçici depolama yerinde
gümrük gözetimi ve denetimini olumsuz etkileyecek bir durumun olup olmadığı, geçici
depolama yeri açılmasına ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı ve yatırım
yapılacak yere eşya sevkiyatının gümrük denetimi altında güvenli bir şekilde
yapılıp yapılamayacağı hususlarına ilişkin Bölge Müdürlüğünce yapılacak
değerlendirme dikkate alınarak Bakanlıkça ön izin verilebilir. Ekonomik yönden
ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair değerlendirme; geçici depolama yeri açılacak
yerdeki diğer geçici depolama yerlerinin fiziki kapasiteleri, dönemsel doluluk
oranları, başvurunun yapıldığı gümrük müdürlüğünün işlem hacmi, gümrük
müdürlüğünün idari kapasitesi ve geçici depolama yeri açılmasının öngörüldüğü
yerdeki ticari ve sınai yatırımları da dikkate alacak şekilde yapılır. Ön izin
başvuruları, dilekçe, (Değişik ibare:RG-1/4/2020-31086) birinci fıkranın
(a), (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen belgeler ile birlikte ilgili gümrük
müdürlüğüne yapılır.
(4) (Değişik
ibare:RG-1/8/2017-30141) Bölge müdürlüğü durumu inceleyerek görüşü
ile birlikte ilgili dosyasını Bakanlığa intikal ettirir. Müracaatlar Bakanlıkça
sonuçlandırılır.
(5) (Değişik:RG-15/1/2025-32783)
Belediyeler ile kamu kurum veya kuruluşlarının taleplerinde adli sicil belgesi
ve ticaret sicil gazetesi aranmaz. Kamu kurum veya kuruluşlarının görev alanı
itibarıyla faaliyette bulundukları yerlerdeki geçici depolama yeri açma ve
işletme taleplerinde, ayrıca iş yeri açma veya çalışma ruhsatı veya bunun yerine
geçen belge aranmaz.
(6) (Ek:RG-31/3/2012-28250)
Gümrük idaresi ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının sorumluluğunda geçici
depolama yerinin olması, mevcut geçici depolama yerlerinin ihtiyacı karşılaması
ve ekonomik yönden ihtiyaç bulunmaması halinde yeni geçici depolama yeri
açılışına izin verilmez.
(7) (Ek:RG-31/3/2012-28250)
İkinci fıkranın (b) bendinde belirtilen yerler dışında geçici depolama yeri
olarak açılıp işletilmek istenilen yerlerin, en az 3.000 m2’si
kapalı olmak üzere 10.000 m2’den küçük olmaması ve mutat yolların
izlenmesi kaydıyla gümrük müdürlüğüne en fazla 10 km mesafede olması gerekir. (Ek
cümle:RG-20/11/2012-28473) Taşıt depolanacak geçici depolama yerlerinde
kapalı alan ile havayolu ile (Ek ibare:RG-30/6/2015-29402)17 hızlı
kargo taşımacılığına ilişkin açılacak geçici depolama yerlerinde alan şartı
aranmaz.
(8) (Ek:RG-15/5/2013-28648)
Ön izinle açılacak geçici depolama yerlerinde, geçici depolama yeri
işleticisinin aynı gümrük müdürlüğü denetiminde kapalı alanı bulunan geçici
depolama yerinin bulunması ve buranın ihtiyacı karşılaması halinde, yedinci
fıkrada yer alan kapalı alan şartı aranmaz.
(9) (Ek:RG-1/4/2020-31086)
Geçici depolama yeri açma izni almak üzere başvuracak limited veya anonim
şirketlerin, gümrük mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi ve ceza borcu ile vergi
mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi borcu bulunmaması şarttır.
(10) (Ek:RG-3/1/2023-32062)
Ekonomik yönden ihtiyaç olması halinde, ön izinle açılacak geçici depolama
yerlerinde geçici depolama yeri açma talebinde bulunan kişinin liman işleticisi
olması, geçici depolama yeri için 10.000.000 TL tutarında teminat verilmesi,
geçici depolama yerinin mutat yolların izlenmesi kaydıyla liman işleticisinin
gümrük işlemlerinin gerçekleştirildiği ve limanın bağlı bulunduğu gümrük
müdürlüğüne en fazla 20 km mesafede olması şartlarıyla, yedinci fıkrada
belirtilen kapalı alan şartı aranmaksızın geçici depolama yeri açılmasına izin
verilebilir.
MADDE 514
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Gümrük Yönetmeliğinin 97 nci maddesi kapsamında geçici depolama yeri bulunmayan
yerlerdeki eşyanın konulduğu yerin geçici depolama yeri olarak kabul edilmesine
ilişkin başvuru ve buna ilişkin işlemler, gümrük müdürlüğünün görüşü üzerine
bağlı bulunulan bölge müdürlüğünce sonuçlandırılır ve Bakanlığa bilgi verilir.
Geçici depolama yeri olarak kabul edilen söz konusu yerlere konulan eşyaya
ilişkin gümrük işlemlerinin tamamlanmasını müteakip bu yerin geçici depolama
yeri statüsü sona erer.
MADDE 515
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) (Değişik:RG-3/1/2023-32062)(45)
Eşyanın geçici depolama yerine giriş ve çıkışına ilişkin
kayıtlar, asgari olarak;
a)
Eşyanın girişindeki beyan veya belge numarası ve tarihini,
b) Giriş
tarihini,
c)
Girişteki eşya miktarını,
ç)
Eşyanın çıkışındaki beyan veya belge numarası ve tarihini,
d) Çıkış
tarihini,
e)
Çıkıştaki eşya miktarını,
f)
Eşyanın geçici çıkarılması halinde buna ilişkin bilgileri,
g)
Eşyanın elleçlemeye tabi tutulması halinde buna ilişkin bilgileri,
içerecek şekilde,
geçici depolama yeri işleticilerince eşyanın girişine ve çıkışına eş zamanlı
olarak bilgisayar ortamında tutulur. Bu kayıtlar her zaman gümrüğün
denetlemesine hazır halde bulundurulur.
(2)
Geçici depolama yerlerinde bulunan eşyanın geçerli veya zorlayıcı nedenler
dışında ziyanından, hasara uğramasından veya değiştirilmesinden doğan mali
sorumluluk işleticilere aittir. Bu sorumluluk söz konusu eşyaya ait gümrük
vergileri ile Kanunun 236 ncı maddesindeki cezaların gümrük idaresine
ödenmesini de kapsar. Sorumlular hakkında duruma göre ayrıca 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümleri uyarınca işlem yapılır.
MADDE 516
– (Başlığıyla birlikte değişik:RG-12/6/2012-28321)
(1)
Geçici depolama yeri işleticisi hak ve yükümlülükleri izin üzerine başka bir
kişiye devredilebilir.
(2) Devre
izin verilebilmesi, devretmek isteyenin taahhütlerini tamamen yerine getirmiş
olması ve devralacak olanın da gerek geçici depolama yerinde var olan, gerek
sonradan konacak eşya ve maddeler dolayısıyla terettüp eden yükümlülük,
sorumluluk ve diğer taahhütleri yüklenmesi şartlarına bağlıdır.
(3)
İşletilmekte olan geçici depolama yerinin devri için işletmeci ile geçici
depolama yerini devralmak isteyen işletici tarafından müştereken geçici
depolama yerinin bağlı bulunduğu gümrük müdürlüğüne müracaat edilmesi gerekir.
(4)
Geçici depolama yerinin devrine ilişkin düzenlenen sözleşme ve devralmak
isteyen kişiye ilişkin devir konusu geçici depolama yeri için 512 ve 513 üncü
maddelerde bahsi geçen tüm şartların sağlandığını ispat eden belgelerin ilgili
gümrük idaresine ibraz edilmesi zorunludur.
(5)
Gümrük müdürlüğü tarafından, geçici depolama yerinin mevcut işletmecisinin
taahhütlerini tamamen yerine getirip getirmediği incelenir ve görüş de
belirtilmek suretiyle talep gümrük ve ticaret bölge müdürlüğüne intikal
ettirilir. Bölge müdürlüğünce geçici depolama yeri devir talepleri görüş
belirtilmek suretiyle Bakanlığa (Tasfiye Hizmetleri Genel Müdürlüğüne)
aktarılır.
(6)
Açtıkları geçici depolama yerini kısmen veya tamamen kapatmak isteyenler, bu
taleplerini yazılı olarak ilgili gümrük idaresine bildirir.
(7) (Değişik:RG-9/1/2024-32424)
Sahiplerinin isteği üzerine geçici depolama yerinin kapatılmasının talep
edilmesi halinde, geçici depolama yerinin boş ve faaliyet gösterdiği yıllara
ilişkin harç makbuzlarının tamam olduğunun ve geçici depolama yerindeki eşyanın
515 inci madde uyarınca tutulan kayıtlara uygunluğunun tespit edilmesi üzerine
Açma ve İşletme İzin Belgesi, ilgili gümrük müdürlüğünce geçici depolama yeri
işleticisinden geri alınır ve belgenin üzerine geri alınma tarihi yazılarak
iptal edilir.
(8)
Kapatılacak geçici depolama yerlerine yeniden eşya konmasına izin verilmez ve
varsa buradaki eşya, her türlü masrafı geçici depolama yeri sahipleri veya işleticilerine
ait olmak üzere gümrük idaresince gösterilen diğer geçici depolama yerlerine
nakil veya yabancı memleketlere ihraç olunur ya da Kanunun 74 üncü maddesi
çerçevesinde serbest dolaşıma sokulur. Bu işlemler tamamlanıncaya kadar geçici
depolama yeri sahipleri veya işleticilerinin taahhüt ve sorumluluğu devam eder.
MADDE
516/A- (Ek:RG-9/1/2024-32424)
(1)
Geçici depolama yerinde yapılacak genişletmenin, aynı bina veya aynı saha
içerisinde, geçici depolama yerinden bağımsız olarak kullanılması mümkün
bulunmayacak şekilde, geçici depolama yeri ile doğrudan irtibatlı yer, bölüm
veya saha gibi açık veya kapalı alan şeklinde yapılması gerekir.
(2)
Geçici depolama yerinde yapılmak istenen ve plan değişikliği gerektirmeyen
talepler, ilgili gümrük müdürlüğünün görüşü ile birlikte ilgili bölge
müdürlüğüne aktarılır ve ilgili bölge müdürlüğünce sonuçlandırılarak Bakanlığa
bilgi verilir. Bununla birlikte geçici depolama yerlerinde yapılmak istenen ve
plan değişikliği gerektiren talepler, ilgili bölge müdürlüğünün görüşü ile
birlikte Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(3) (Ek:RG-20/4/2024-32523)
Bir gümrük müdürlüğü denetimindeki geçici depolama yerinin aynı bölge
müdürlüğüne bağlı başka bir gümrük müdürlüğüne bağlanması talebine ilişkin
başvuru geçici depolama yerinin bağlı bulunduğu bölge müdürlüğüne yapılır.
Bölge müdürlüğü, başvuruyu görüşü ile birlikte Bakanlığa iletir. Söz konusu
başvuru Bakanlıkça sonuçlandırılır.
MADDE 517
– (Değişik:RG-31/3/2012-28250)
(1)
Taahhütlerini ve Yönetmelikte belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmeyen
geçici depolama yeri işleticilerine tebligat yapılarak bir yılı geçmeyecek
şekilde belirlenen süre içerisinde bu yükümlülüklerini yerine getirmeleri, aksi
halde verilen süre sonunda geçici depolama yeri açma ve işletme izninin geri
alınacağı bildirilir. İstenen hususlar yerine getirilmediği takdirde, durum
ilgili bölge müdürlüğü aracılığıyla Bakanlığa iletilir. Bakanlıkça işletme izni
geri alınır.
(2)
Gümrük ve Ticaret Müfettişi ve Müfettiş yardımcıları ile gümrük idare amirleri
veya yetkili kılınacak görevliler tarafından yapılacak denetleme neticesinde
kaçakçılık gibi bir suistimal ve/veya yolsuzluk saptanması halinde, (Değişik
ibare:RG-1/8/2017-30141) tedbir olarak geçici depolama yerine eşya
girişine izin verilmez ve durum Bakanlığa iletilir. Yapılacak inceleme sonucunda
geçici depolama yeri açma ve işletme izni Bakanlıkça geri alınabilir.
(3) İznin
geri alındığı hallerde de geçici depolama yerlerindeki eşya hakkında 516 ncı
maddenin (Değişik ibare:RG-22/1/2016-29601) sekizinci
fıkrası hükümleri uygulanır.
(4) (Değişik:RG-15/1/2025-32783)
516 ncı madde
hükümleri çerçevesinde sahiplerinin isteği ile kapatılma hali hariç, geçici
depolama yeri açma ve işletme izni geri alınan; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu
hükümlerine göre kurulmuş anonim şirketlerin yönetim kurulu
üyelerinin, limited şirketlerin ortakları ile şirket müdürünün ve
şirket sermayesinin % 10 veya daha fazlasına sahip gerçek kişilerin yer aldığı
tüzel kişilere iznin geri alındığı tarihten itibaren 5 yıl süre ile yeniden
geçici depolama açma izni verilmez. Bu süre
geçtikten sonra, bu fıkrada sayılan kişilerin geçici depolama yeri açmak veya
devralmak istemeleri halinde müracaatlar, ilgili bilgi, belge ve veriler
dikkate alınarak Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(5) (Ek:RG-22/1/2016-29601)
Geçici depolama yeri işleticisinin taahhüt ve yükümlülüklerine aykırı hareket
etmesi nedeniyle vergi kaybına neden olunması halinde geçici depolama izni geri
alınabilir.
(6) (Ek:RG-22/1/2016-29601)
Geçici depolama yerinde kaçakçılık gibi bir suistimal ve/veya yolsuzluk saptanması
veya beşinci fıkrada belirtilen durum nedeniyle geçici depolama yeri açma ve
işletme izni geri alınan kişilere, yeni bir geçici depolama yeri açma ve
işletme izni verilmez.
İKİNCİ
BÖLÜM
Gümrük
Antrepoları
MADDE 518
– (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Antrepo açma ve işletme izni almak üzere başvuracak (Mülga
ibare:RG-15/1/2025-32783) kişiler, yatırım yapmadan önce, antreponun
bağlı bulunacağı gümrük müdürlüğüne dilekçe ile başvurur. Akaryakıt antrepoları
hariç olmak üzere, özel antrepolar için yatırım izni aranmaz.
(2) (Değişik:RG-22/8/2025-32994) Yatırım izni yalnızca kamu
kurum ve kuruluşları ve belediyeler ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu
hükümlerine göre kurulmuş, asgari üç yıldır faaliyette
bulunan, 29/5/2025 tarihli ve 9903 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile
yürürlüğe konulan Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Kararın EK-2’sinde
yer alan Yatırım Teşvik Uygulamalarında Bölgeler başlıklı tablosunda sayılan ve
ödenmiş sermayesi;
a) 1. ve 2. Bölge kapsamındaki iller için 40.000.000 TL,
b) 3. ve 4. Bölge kapsamındaki iller için 20.000.000 TL,
c) 5. ve 6. Bölge kapsamındaki iller için 10.000.000 TL,
olan anonim veya limited şirketlere verilebilir.
Başvuru sahibi şirketlerin asgari üç yıldır faaliyette bulunması şartının
tespitinde, anonim ve limited şirketlerde unvan değişikliği, şirket
birleşmesi, bölünmesi veya tür değiştirmesi göz önünde bulundurulur.
(3) (Değişik:RG-24/9/2021-31608) Antrepo açma izni
almak üzere başvuracak (Değişik ibare:RG-15/1/2025-32783) anonim
şirketlerin yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile şirketlerde şirket
sermayesinin % 10 veya daha fazlasına sahip gerçek kişilerin, affa uğramış
olsalar dahi, mülga 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu
ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamı; devletin
güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı
suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, kamu güvenine karşı suçlar,
suç işlemek amacıyla örgüt kurma, rüşvet, zimmet, irtikâp, denetim görevinin
ihmali, güveni kötüye kullanma, hırsızlık, dolandırıcılık, inancı kötüye
kullanma, hileli iflas, yalan tanıklık, yalan yere yemin, suç uydurma ve
iftira, ihaleye fesat karıştırma, suç delillerini yok etme, gizleme veya
değiştirme, edimin ifasına fesat karıştırma, muhafaza görevini kötüye kullanma
suçlarından; 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamı
suçlardan, vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarına
ilişkin 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesine
(1/1/1999 tarihinden önceki dönem için aynı Kanunun 344 üncü maddesinin l-6
numaralı bentlerinde), 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununa (mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine
Dair Kanuna, mülga 10/7/2003 tarihli ve 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununa), 20/2/1930 tarihli ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında
Kanuna, 4/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun mülga ek 5
inci maddesine, 3/1/2002 tarihli ve 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol
Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanunun mülga 8 inci maddesinin dördüncü
fıkrasına, 11/10/2006 tarihli ve 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının
Önlenmesi Hakkında Kanuna ve 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu
Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanuna, suçtan kaynaklanan mal varlığı
değerlerini aklama suçlarından 13/11/1996 tarihli ve 4208
sayılı Karaparanın Aklanmasının Önlenmesine, 2313 Sayılı Uyuşturucu
Maddelerin Murakebesi Hakkında Kanunda, 657 Sayılı Devlet Memurları
Kanununda ve 178 Sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında
Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanuna, 19/4/1990
tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele
Kanununa, 3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanuna
muhalefetten haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunmaması şarttır.
(4) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
Limited şirketlerde ortaklar ile şirket müdürünün üçüncü fıkrada belirtilen
suçlardan haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunmaması şarttır.
(5) (Değişik
:RG-3/1/2019/-30644) Üçüncü ve dördüncü fıkralarda sayılan kişiler
arasında yurt dışında ikamet eden yabancı şahısların üçüncü fıkrada sayılan
suçları işlememiş olduklarına dair yazılı beyanlarına itibar edilir.
(6) (Değişik
:RG-3/1/2019/-30644) Antrepo işleticileri hakkında, üçüncü fıkrada
belirtilen suçlardan kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilmesi halinde antrepo
işletme izinleri iptal edilir.
(7) (Mülga:RG-24/9/2021-31608)
(8) (Ek:RG-3/1/2019/-30644)
(Değişik cümle:RG-22/8/2025-32994) Gümrük müdürlüğü başvuruya ilişkin
görüşünü başvuru dilekçesi, ilgili Ticaret Sicili Gazetesi ve üçüncü fıkrada
sayılan kişilere ait adli sicil belgeleri, kesinleşmiş vergi borcu
bulunmadığına dair ilgili vergi dairesinden alınacak yazı ve Sosyal Güvenlik
Kurumuna borcu olmadığına dair yazı ile birlikte gümrük mevzuatı uyarınca
kesinleşmiş vergi ve ceza borcunun bulunmadığına dair tespitini de içerecek
şekilde gümrük ve dış ticaret bölge müdürlüğüne iletir. Bölge müdürlüğü, gümrük
gözetimi ve denetimini olumsuz etkileyecek bir durumun olup olmadığı, antrepo
açılmasına ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı ve yatırım yapılacak
yere eşya sevkiyatının gümrük denetimi altında güvenli bir şekilde yapılıp
yapılamayacağı hususlarına ilişkin görüşleri ile birlikte talebi Bakanlığa
intikal ettirir. Ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair
değerlendirme; antrepo açılacak yerdeki diğer antrepo ve geçici depolama
yerlerinin fiziki kapasiteleri, dönemsel doluluk oranları, başvurunun yapıldığı
gümrük müdürlüğünün işlem hacmi, gümrük müdürlüğünün idari kapasitesi ve antrepo
açılmasının öngörüldüğü yerdeki ticari ve sınai yatırımları da dikkate alacak
şekilde yapılır. Yatırım izni talepleri Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(9) (Ek:RG-3/1/2019/-30644)
Yatırım izni verilen başvuru sahiplerine yapılacak bildirim tarihinden itibaren
altı ay içerisinde antrepo olarak açılmak istenen tesisin/yerin hazır hale
getirilerek ilgili gümrük müdürlüğüne başvurulması gerekir. Bu süre içerisinde
açılıp işletilmek istenen tesisin/yerin hazırlanamaması veya gerekli belgelerin
sunulamaması halinde söz konusu süre içerisinde ilgili gümrük müdürlüğü ve
bölge müdürlüğü aracılığıyla Bakanlıktan ek süre talebinde bulunulması gerekir.
(Değişik cümle:RG-9/1/2024-32424) Bakanlıkça verilen ek süre içerisinde,
ilgililerce başvuru yapılmaması veya sürenin bitimini müteakip yeniden ek süre
talebinde bulunulmaması halinde verilen yatırım izni iptal edilebilir.
(10) (Ek:RG-3/1/2019/-30644)
Özellikli eşyanın depolanacağı antrepolar ile lojistik faaliyetlerin
yürütüldüğü deniz limanı, havalimanı, gümrüklü sahalar ve Bakanlıkça belirlenen
lojistik merkezler içerisinde açılacak antrepolarda (Değişik
ibare:RG-9/1/2024-32424) sekizinci fıkrada yer alan ekonomik yönden
ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair değerlendirme ölçütlerine bağlı
kalınmaksızın idarenin genel değerlendirmesi ile yatırım izni talepleri
sonuçlandırılabilir.
MADDE 519
– (1) (Ek cümle:RG-15/1/2025-32783) Antrepo açma ve işletme
izni, kamu kurum ve kuruluşları ve belediyeler ile 6102 sayılı Türk Ticaret
Kanunu hükümlerine göre kurulmuş anonim ve limited şirketlere
verilebilir. (Değişik:RG-25/5/2022-31846) Antrepolar için antrepo açma
ve işletme izinleri süresiz olarak verilir. Yapılan kontrol, inceleme ve
denetimlerde bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen
antrepolarla ilgili olarak 525 inci madde hükümleri uygulanır.
(2) Genel
antrepo olarak açılıp işletilmesi istenen yerlerin mutat yolların izlenmesi
kaydıyla gümrük müdürlüğüne en fazla 50 km. mesafede olması gereklidir.
(3) (Değişik
:RG-3/1/2019/-30644) Genel antrepo olarak açılıp işletilmesi istenen
yerlerin açık ve/veya kapalı alanları toplamı (Ek ibare:RG-22/8/2025-32994) ,
en az %20’si kapalı alan olmak üzere büyükşehir belediyesi sınırları
içerisinde 5.000 m²’den, diğer yerlerde ise 3.000 m²’den küçük olamaz. Soğuk
hava tertibatı ya da yanıcı, parlayıcı, patlayıcı nitelikteki eşya için özel
tertibat gerektiren (Değişik ibare:RG-1/4/2020-31086) veya
kıymetli maden ve kıymetli taşların konulduğu antrepolar, antrepo alanının
en az yarısı bu nitelikte eşyanın depolanacağı bölümlerden oluşan antrepolar
ile havalimanı, demiryolu istasyonu/aktarma tesisi ve deniz limanı sahasında
bulunan, havayolu ile kargo taşımacılığında kullanılan antrepolar bu şarta tabi
değildir.
(4) (Ek:RG-22/8/2025-32994) Aynı işleticinin aynı
gayrimenkul üzerindeki antrepoları tek bir gümrük müdürlüğüne bağlı olabilir.
(5) (Ek:RG-22/8/2025-32994) Bakanlık, yatırım izni
ve/veya antrepo açılış izni verilecek antrepo sayılarına gümrük müdürlüğü veya
bölge müdürlüğü özelinde sınırlama getirebilir. Bu sınırlamanın getirilmesinde
mevcut antrepo sayıları ile yatırım izni ve/veya antrepo açılış izni
başvurusunun yapıldığı yıldan önceki asgari iki yıl antrepolarda
gerçekleştirilen miktar ve/veya kıymete dayalı işlem hacmi dikkate alınır.
MADDE 520 – (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Antrepo açma ve işletme izni almak isteyen kişilerin Ek-80’in “I. BAŞVURU İÇİN
ARANACAK BİLGİ VE BELGELER” bölümünde belirtilen belgeler ve Ek-81’de yer alan
taahhütname ile antreponun bağlı bulunacağı gümrük müdürlüğüne başvuruda
bulunmaları gerekir.
MADDE 521
– (1) (Değişik:RG-12/6/2012-28321) İlgili gümrük müdürlüğü,
söz konusu talebi antreponun (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) Ek-80’in
II. ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE NİTELİKLER bölümünde sayılan nitelikleri
taşıyıp taşımadığı ve eşyanın güvenli bir şekilde muhafazasını sağlayacak
durumda olup olmadığı ile mesafesinin genel antrepo olarak açılmak istenilen
yerlere münhasır olmak üzere, mutat yolların izlenmesi kaydıyla gümrük müdürlüğüne
en fazla 50 km. mesafede olması şartının sağlanıp sağlanmadığı hususlarındaki
tespitlerini müteakip görüşleri ile birlikte bağlı olduğu bölge müdürlüğüne
gönderir. Antrepo olarak açılmak istenen yerin, ilgili gümrük müdürlüğünün
bağlı bulunduğu bölge müdürlüğünün görev ve sorumluluk alanı içerisinde
bulunması esastır. Açılmak istenen genel antreponun adresi itibarıyla 50 km.
mesafe içerisinde ilgili bölge müdürlüğünün görev ve sorumluluk alanında birden
fazla yetkili gümrük müdürlüğü bulunması halinde, işletici bu gümrük
müdürlüklerinden birini tercih edebilir. (Değişik ibare:RG-13/2/2016-29623)
Bakanlıkça belirlenecek hallerde veya ilgili gümrük müdürlüğünün ihtisas
gümrüğü uygulamasına tabi eşyanın serbest dolaşıma girişinde yetkili gümrük
idaresi olması ve antrepoya sadece bu kapsamdaki eşyanın alınması, açılmak
istenen antreponun ilgili gümrük müdürlüğüne en fazla 50 km. mesafede olması ve
gümrük gözetim ve denetimini olumsuz etkileyecek bir durumun olmaması
şartlarının bir arada sağlanması durumunda, bölge müdürlüğünün görev ve
sorumluluk alanı dışında antrepo açılmasına ve bir gümrük müdürlüğü
denetimindeki antreponun başka bir bölge müdürlüğü bağlantısı gümrük
müdürlüğüne bağlanmasına izin verilebilir.
(2) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
Başvurunun incelenmesi esnasında ilgili gümrük müdürlüğü tarafından antrepo
olarak açılmak ve işletilmek üzere hazırlanan yer için görgü raporu düzenlenir.
Görgü raporu; söz konusu yerin ek-80’in II. ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE
NİTELİKLER bölümünde belirtilen şart ve nitelikleri taşıyıp taşımadığının ve
eşyanın güvenli bir şekilde muhafazasını sağlayacak durumda olup olmadığının
yetkilendirilmiş gümrük müşaviri tarafından yapılan tespitine ilişkin tüm
bilgileri, antreponun özelliğine göre bulunması öngörülen koşulları, antrepo
alanının tam adresini ve özellik arz eden eşyanın depolandığı antrepolarda
Ek-80’in II. Bölümü’nün B kısmında belirtilen şart ve nitelikleri taşıyıp
taşımadığı (Ek ibare:RG-9/1/2024-32424) , plan veya krokide
belirtilen alan ile antrepo sahasının birbirine uyumlu olup olmadığı hususlarını
kapsar.
(3)
(Değişik:RG-1/8/2017-30141) Antrepo açılış taleplerine ilişkin başvurular, yerinde
incelemeler de yaptırılmak suretiyle ilgili antreponun fiziki yapısının bu
Yönetmelikte belirtilen vasıf ve şartları haiz olup olmadığı hususu ile
birlikte 518 inci maddenin (Değişik ibare:RG-1/4/2020-31086) sekizinci
fıkrasında belirtilen hususlar ve dış ticaret politikaları göz önünde
bulundurularak gümrük müdürlüğünce incelenir ve görüş de belirtilmek suretiyle
talep bölge müdürlüğüne intikal ettirilir. Antrepo açılış talepleri, bölge
müdürlüğünün görüşü ile birlikte Bakanlığa aktarılır ve Bakanlıkça
sonuçlandırılır.
(4)
Gümrük antreposunun işletilmesine ilişkin şartlar verilen izinde gösterilir.
Antrepo (Ek ibare:RG-1/8/2017-30141) açma ve işletme izin
belgesinde antreponun tipi ve kodu yazılır.
(5) (Ek:RG-12/6/2012-28321)
330 uncu maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, aynı antrepo açma ve işletme
izni kapsamında bir antreponun belirli bir bölümünde parlayıcı, patlayıcı,
yanıcı ve yanmayı artırıcı eşyanın depolanmasının istenmesi durumunda, ayrıca
buna uygun itfaiye raporu, taahhütname ve ilgili diğer belgelerin de gümrük
idaresine sunulması gerekir.
(6) (Ek:RG-1/4/2020-31086)
Antrepo açma ve işletme yeri izni almak üzere başvuracak limited veya anonim
şirketlerin, gümrük mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi ve ceza borcu ile vergi
mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi borcu bulunmaması şarttır.
MADDE 522
– (1) Antrepo işleticileri ve kullanıcıları; eşyanın gümrük
antreposunda bulunduğu süre içerisinde gümrük gözetimi altında bulunmasını
sağlamak, eşyanın iyi muhafaza edilmesi konusunda yükümlülüklerini yerine
getirmek ve izinde belirtilen şartlara uymak zorundadır.
(2)
Antrepo işleticileri ve/veya kullanıcıları, antrepolarına alınan eşyanın
girerken gümrük idaresince tespit edilen miktarı üzerinden ve eğer tespit yapılmamışsa
belgelerinde yazılı miktarları üzerinden, antrepoda eşya değiştirilmesinden,
gümrük idaresine karşı mali bakımdan sorumludur.
(3) Bu
sorumluluk, eşyanın gümrük idaresince tespit olunan veya belgelerinde ve
antrepo beyannamesinde yazılı miktarına ve cinsine göre eksiklik veya
değişiklik ortaya çıkması halinde, bunlara ait gümrük vergilerinin ve
cezalarının ödenmesini kapsar.
(4) Ancak
;
a)
Eşyanın tabiatından doğan kayıp ve firelerin,
b)
Gümrüğün gözetimi ve denetimi altında, antrepoda yapılan işleme faaliyeti
sonucu ortaya çıkan noksanlıkların,
c)
Antrepo işleticilerinin ve kullanıcılarının kusur ve hatalarından meydana
gelmeyen telef, kayıp, çalınma ve diğer haller dolayısıyla meydana gelen
eksikliklerin,
gümrük
idaresine ispat edilmesi ve bunun idarece de kabul edilmesi halinde sorumluluk
söz konusu olmaz.
(5) Eşya
gümrük vergileri de dahil olduğu halde sigortalanmış ve sigorta sözleşmesine
göre bu vergileri sigorta şirketinden tazminat olarak alınmış ise, bu gibi
noksanlık ve eksikliklere ait gümrük vergileri sigorta ettirenden veya lehine
ettirilenden alınır.
(6)
Yukarıda yazılı nedenler dışında kalan noksanlıklar kabul edilmez. Bunların
vergi ve cezaları toplamından oluşan tutar, yerine göre işletici veya
kullanıcıya tazmin ettirilir.
(7)
Tabiatları gereği antrepolarda ve antrepolar arası taşımalarda fire veren
eşyanın ek-11’de yer alması halinde fire miktarlarının belirlenmesinde bu
oranlar dikkate alınır.
(8) (Ek:RG-1/4/2020-31086)
Türkiye Gümrük Bölgesine denizyoluyla konteyner ile taşınarak getirilen ve
giriş gümrük idaresince miktar tespiti yapılmaksızın belgelerinde kayıtlı
miktarlara göre antrepo beyannamesi verilerek aynı gümrük müdürlüğüne bağlı bir
gümrük antreposuna konteyner ile sevk edilen eşyanın antrepoya alınması
sırasında eşyanın kap adedinde antrepo rejimi beyanına göre farklılık tespit
edilmesi halinde, kullanıcıdan söz konusu farklılığın sebebinin 45 gün içinde
izah edilmesi istenir. Süresi içerisinde talepte bulunulması halinde bu süre
gümrük idaresince 30 gün daha uzatılabilir. Söz konusu farklılığın kap adedinde
eksikliğe ilişkin olması durumunda antrepo beyannamesinde gerekli düzeltme
yapılarak (a) bendine, fazlalığa ilişkin olması durumunda ise fazla çıkan eşya
antrepo işleticisinin sorumluluğunda antrepoya alınarak (b) bendine göre işlem
yapılır. Eksiklik veya fazlalığa konu olmayan kaplara ilişkin gümrük işlemleri
devam ettirilir.
a)
Eşyanın mahrecinden eksik yüklendiğinin ve eksikliğin kullanıcıdan
kaynaklanmadığının süresi içinde kanıtlanamaması halinde eksik çıkan eşyaya
ilişkin gümrük vergileri kullanıcıdan tahsil edilir ve ayrıca kullanıcı
hakkında Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
b)
Eşyanın mahrecinden fazla yüklendiğinin süresi içinde kanıtlanması halinde
fazla çıkan eşyanın ilgilisi tarafından gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulmasına izin verilir. Eşyanın mahrecinden fazla yüklendiğinin
süresi içinde kanıtlanamaması halinde fazla çıkan eşya Kanunun 177 nci maddesi
kapsamında tasfiyeye tabi tutulur.
(9) (Ek:RG-15/1/2025-32783)
Kanunun 236 ncı maddesinin uygulanmasında dökme ve dökme olmayan eşya
ayrımında eşyanın miktar ve niteliği ile sayılabilir olması esas alınır.
Antrepoya kap ile konulan eşyanın, kaplarının orijinal ambalajının bozulmamış
olduğunun ya da gümrük idaresinin bilgisi dahilinde bozulmuş
olduğunun tespiti halinde, kap adedi itibarıyla tamam çıkan ancak sayı, ağırlık
gibi ölçülerinde eksiklik veya fazlalık olan eşya Kanunun
236 ncı maddesi kapsamında değerlendirilmez.
MADDE 523
– (1) Antrepo işleticisinin hak ve yükümlülükleri izin üzerine başka
bir kişiye devredilebilir.
(2) Devre
izin verilebilmesi için, devretmek isteyenin taahhütlerini tamamen yerine
getirmiş olması ve devralacak olanın da gerek antrepoda var olan, gerek
sonradan konacak eşya ve maddeler dolayısıyla terettüp eden yükümlülük,
sorumluluk ve diğer taahhütleri yüklenmesi gerekir.
(3) Özel
antrepoların devri durumunda, antrepodaki eşyanın devralana devredilmemesi
halinde, bu eşyanın antrepodan çıkarılması için gümrük idaresince bir aylık
süre verilir. Bu sürenin uzatılmasını gerektirir bir durumun olması halinde, bu
süre gümrük idaresince en çok iki ay uzatılabilir.
(4) D
tipi antrepo, ancak kayıt yoluyla rejime giriş iznine sahip bir başka kişiye
devredilebilir.
(5)
İşletilmekte olan genel ve özel antrepoların devri için işletmeci ile antrepoyu
devralmak isteyen kişi tarafından bağlı bulunulan gümrük müdürlüğüne müştereken
müracaat edilmesi gerekir. Başvuru dilekçesinde devre ekonomik yönden neden
ihtiyaç duyulduğu açıklanır.
(6) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
Antrepoyu devralmak isteyen gerçek veya tüzel kişi tarafından; 518 inci
maddenin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında, 519 uncu maddede ve Ek-80’in
I. BAŞVURU İÇİN ARANACAK BİLGİ VE BELGELER bölümünde bahsi geçen tüm şartların
sağlandığını ispat eden belgelerin ve antreponun devrine ilişkin düzenlenen
sözleşmenin ilgili gümrük idaresine ibraz edilmesi gerekir.
(7)
(Değişik:RG-30/6/2015-29402) Gümrük müdürlüğü tarafından, antreponun mevcut
işletmecisinin taahhütlerini tamamen yerine getirip getirmediği (Ek
ibare:RG-1/8/2017-30141) ve devralan kişiye ilişkin koşulların sağlanıp
sağlanmadığı incelenir ve görüş de belirtilmek suretiyle talep bölge
müdürlüğüne intikal ettirilir. Antrepo devir talepleri, bölge müdürlüğünün
görüşü ile birlikte Bakanlığa aktarılır ve Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(8) Açtıkları
genel ve özel antrepoları kapatmak isteyenler, bu taleplerini yazılı olarak
ilgili gümrük (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) müdürlüğüne
bildirir.
(9) (Değişik:RG-9/1/2024-32424)
Sahiplerinin isteği üzerine genel ve özel antrepoların tamamen veya kısmen
kapatılmasının talep edilmesi halinde, antreponun boş ve faaliyet gösterdiği
yıllara ilişkin harç makbuzlarının tamam olduğunun ve antrepodaki eşyanın
536 ncı madde uyarınca tutulan kayıtlara uygunluğunun tespit edilmesi
üzerine Açma ve İşletme İzin Belgesi, ilgili gümrük müdürlüğünce antrepo
işleticisinden geri alınır ve belgenin üzerine geri alınma tarihi yazılarak
iptal edilir.
(10)
Kapatılacak antrepolara yeniden eşya konmasına izin verilmez ve varsa buradaki
eşya, her türlü masrafı antrepo sahiplerine ait olmak üzere (Ek
ibare:RG-1/8/2017-30141) en geç altı ay içerisinde gümrük (Değişik
ibare:RG-1/8/2017-30141) müdürlüğünce gösterilen diğer antrepolara
nakil veya yabancı memleketlere ihraç olunur ya da Kanunun 74 üncü maddesi
çerçevesinde serbest dolaşıma sokulur. Bu işlemler tamamlanıncaya kadar antrepo
işleticisi ve/veya kullanıcısının taahhüt ve sorumluluğu devam eder.
(11) (Ek:RG-1/8/2017-30141)
Devrin şirket birleşmesi, bölünmesi veya tür değiştirmesi nedeniyle
gerçekleşmesi halinde 518 inci maddenin (Değişik ibare:RG-1/4/2020-31086)
sekizinci fıkrası fıkrası hükmü uygulanmaz ve antrepoyu devretmek
isteyen eski işleticinin antreponun fiziki alanına ilişkin sağladığı mevcut
koşulların (Mülga ibare:RG-20/4/2024-32523) korunması yeterlidir. Sadece
antrepo işletme izninin devredilmesi durumlarında devralmak isteyen işleticinin
antreponun fiziki alanına ilişkin mer’i mevzuatla getirilen şartları yerine
getirmesi gerekir.
(12) (Ek:RG-1/4/2020-31086)
(Değişik:RG-24/9/2021-31608) Şirket hisselerinin devri durumunda, 10 iş
günü içerisinde Gümrük Müdürlüğüne bilgi verilir. Şirket sermayesinin % 10 veya
fazlasının devredilmesi durumunda, devralan kişilere ilişkin 518 inci maddenin
üçüncü fıkrası hükmü uygulanır. Söz konusu üçüncü fıkra hükmünde yer alan koşulun
sağlanamaması durumunda, yürürlükte olan mevzuata uygun şartlar sağlanıncaya
kadar antrepoya eşya girişine izin verilmez.
MADDE 524 – (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Antrepolarda yapılmak istenilen ve antrepo planında değişiklik
yapılmasını gerektiren tadilat, genişletme ve daraltma talepleri antreponun
mevcut işletmecisinin taahhütlerini tamamen yerine getirip getirmediğinin
incelenmesi neticesine göre gümrük müdürlüğünün görüşü ile birlikte bölge
müdürlüğüne aktarılır ve bölge müdürlüğünce sonuçlandırılarak Bakanlığa bilgi
verilir. Genişletme ve daraltma taleplerinde antrepo işletme iznine hak
kazanılmasından sonra talep edilen değişikliğe ilişkin gerçekleştirilen mevzuat
değişiklikleri dikkate alınır. Söz konusu talepler dışında kalan ve antrepo
planında değişiklik yapılmasını gerektirmeyen değişiklik talepleri ise gümrük
müdürlüğünce sonuçlandırılır ve bölge müdürlüğünce Bakanlığa bilgi verilir.
(2) Antreponun aynı gümrük idaresi (Ek ibare:RG-1/4/2020-31086)
veya aynı Bölge Müdürlüğü bağlantısı farklı gümrük idaresi denetiminde
bulunan başka bir adrese taşınması talepleri ile akaryakıt antrepolarına
ilişkin tank ilavesi talepleri gümrük müdürlüğünce görüş belirtilmek suretiyle
bölge müdürlüğüne intikal ettirilir. Talep bölge müdürlüğünün görüşü ile
birlikte Bakanlığa aktarılır ve Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(3) (Ek:RG-20/4/2024-32523)(48) Bir gümrük
müdürlüğü denetimindeki antreponun aynı bölge müdürlüğüne bağlı başka bir
gümrük müdürlüğüne bağlanması talebine ilişkin başvuru bölge müdürlüğüne
yapılır. Bölge müdürlüğü, başvuruyu görüşü ile birlikte Bakanlığa iletir. Söz
konusu başvuru Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(4) Bu madde kapsamında yapılacak değişiklik; akaryakıt
antrepolarında tank ilavesi ise Ek-80’in I. BAŞVURU İÇİN ARANACAK BİLGİ VE
BELGELER bölümünün (Değişik ibare:RG-9/1/2024-32424) 1-a, 1-b ve 1-h
maddelerinde belirtilen belgeler, bunun dışında kalan değişiklikler için ise,
değişikliğin özelliğine göre gerekli görülen belgeler ibraz edilir ve her türlü
değişiklik başvurusunda yapılacak değişikliğe ilişkin bütün ayrıntılar başvuru
dilekçesinde belirtilir.
(5) Birinci ve ikinci fıkrada yer alan işlemlere ilişkin
yetkilendirilmiş gümrük müşavirince tespit raporu düzenlenir. İznin Bakanlıkça
verildiği durumlarda tespit raporları Bakanlığa da (Tasfiye Hizmetleri Genel
Müdürlüğü) gönderilir. Birinci ve ikinci fıkra kapsamı dışında kalan ve antrepo
planında değişiklik yapılmasını gerektirmeyen değişiklik talepleri için
yetkilendirilmiş gümrük müşavirince tespit raporu düzenlenmez.
MADDE 525 – (1)
Antrepo işleticilerinin (Ek ibare:RG-1/8/2017-30141) 518 inci
maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları ile 519 uncu maddede aranan şartları
taşıyıp taşımadıkları her yıl Ocak ayı itibarıyla kontrol edilir.
(2) (Değişik:RG-15/1/2025-32783)
Gümrük müdürlüğü, onuncu fıkrada yer alanlar dışında taahhütlerine uymayan ve
bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen antrepo
işleticilerine ilk tebligat tarihinden başlamak ve en fazla bir yıl olmak üzere
bu yükümlülüklerini yerine getirmelerini, aksi halde verilen süre sonunda iznin
geri alınacağını bildirir. Bu husus gerekli tedbirler alınmak suretiyle
gecikmeksizin Bakanlığa bildirilir. Söz konusu yükümlülüklerini yerine
getirinceye kadar tedbir mahiyetinde antrepoya eşya girişinin durdurulmasına
Bakanlıkça karar verilebilir. Yükümlülüğün yerine getirildiğinin tespiti
halinde antrepoya eşya girişine Bakanlıkça yeniden izin verilir. Antrepo
işleticileri bu yükümlülüklerini belirlenen sürede yerine getirmedikleri
takdirde verilmiş izin geri alınır.
(3) (Değişik:RG-15/1/2025-32783)
Antrepolarda, gümrük idaresi amirleri veya yetkili kılınacak gümrük personeli
tarafından yapılacak denetleme neticesinde suistimal ve kaçakçılık dahil yolsuzluk
hallerinin tespiti üzerine bu durum bölge müdürlüğünce antreponun geçici olarak
eşya girişine durdurulması dahil gerekli tedbirler alınmak suretiyle görüşü ile
birlikte ivedilikle Bakanlığa bildirilir. Antreponun eşya girişine açılıp
açılmayacağına ilişkin nihai karar Bakanlıkça verilir. Yapılacak inceleme
sonucunda antrepo açma ve işletme izni Bakanlıkça geri alınabilir.
(4)
Antrepolarda, gümrük müfettiş ve yardımcıları, (Mülga
ibare:RG-1/8/2017-30141) (...) tarafından yapılacak denetleme neticesinde
suiistimal ve kaçakçılık dahil yolsuzluk hallerinin tespiti üzerine
Müsteşarlıkça karar verilmesi halinde tedbir olarak antrepoya eşya alınmasına
izin verilmez. Yapılacak inceleme sonucunda antrepo açma ve işletme izni
Müsteşarlıkça geri alınabilir.
(5) İznin
geri alındığı hallerde de antrepodaki eşya için 523 üncü maddenin onuncu fıkra
hükmü uygulanır.
(6)
(Değişik:RG-15/1/2025-32783) 523 üncü madde hükümleri çerçevesinde
sahiplerinin isteği ile kapatılma hali hariç, antrepo açma izni geri alınan;
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş, anonim şirketlerin
yönetim kurulu üyelerinin, limited şirketlerin ortakları ile şirket
müdürünün ve şirket sermayesinin % 10 veya daha fazlasına sahip gerçek
kişilerin yer aldığı diğer tüzel kişilere iznin geri alındığı tarihten itibaren
5 yıl süre ile yeniden antrepo açma izni verilmez. Bu süre geçtikten
sonra, bu fıkrada sayılan kişilerin antrepo açmak veya devralmak istemeleri
halinde; müracaatlar, ilgili bilgi, belge ve veriler dikkate alınarak
Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(7) (Ek:RG-2/12/2014-29193)
(Mülga:RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden
düzenleme:RG-7/10/2016-29850) Yapılacak denetleme neticesinde;
a)
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği asgari ücret tarifesinin altında hizmet verilmesi
sonucu yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin belgesinin geri alınmasına karar
verilmesi halinde bir ay süreyle,
b)
Yetkilendirilmiş gümrük müşaviri ile tespit işlemi yaptıran antrepo işleticisi
arasında tespit işlemi haricinde doğrudan veya dolaylı iş ilişkisinin tespiti
halinde üç ay süreyle,
ilgili
antrepoya eşya alınmasına izin verilmez.
(8) (Ek:RG-22/1/2016-29601)
Antrepo işleticisinin taahhüt ve yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi
nedeniyle vergi kaybına neden olunması halinde antrepo açma ve işletme izni
geri alınabilir.
(9) (Ek:RG-22/1/2016-29601)
Antrepoda kaçakçılık gibi bir suistimal ve/veya yolsuzluk saptanması veya
sekizinci fıkrada belirtilen durum nedeniyle antrepo açma ve işletme izni geri
alınan kişilere, yeni bir antrepo açma ve işletme izni verilmez.
(10) (Ek:RG-1/8/2017-30141)
Bu maddenin uygulanmasında, Ek-80’in II. ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE
NİTELİKLER bölümünün “C. ANTREPO ŞARTLARINA İLİŞKİN KUSURLAR” kısmında yer alan
hafif, orta ve ağır kusurlar dikkate alınır. Yapılan inceleme, denetim veya
işlemlerde antrepoda Ek-80’de sayılan kusurların tespiti halinde antrepo
işleticilerine ilk tebligat tarihinden başlamak üzere “Hafif Kusur”da üç ay,
“Orta Kusur”da bir ay süre verilerek yükümlülüklerin yerine getirilmesi
bildirilir ve bu sürede antrepoya eşya girişine izin verilir. “Hafif Kusur”
veya “Orta Kusur”un verilen süre içerisinde giderilememesi ile “Ağır Kusur”
durumlarında antrepoya eşya girişine izin verilmez ve ikinci fıkra uyarınca
işlem yapılır. Bu fıkra kapsamında verilen süreler en fazla bir kez ve verilen
süre kadar uzatılır.
(11) (Ek:RG-22/8/2025-32994)
Genel antrepolarda uygulanacak yıllık fiyat tarifesi, antrepo işleticileri
tarafından Ocak ayı sonuna kadar ilgili gümrük ve dış ticaret bölge müdürlüğüne
gönderilir ve gümrük ve dış ticaret bölge müdürlüğünce kurumsal internet
sitesinde yayımlanır. Faaliyete yeni başlayan genel antrepoların yıllık fiyat
tarifesi ise açma ve işletme izninin verildiği ayı takip eden ayın sonuna kadar
ilgili gümrük ve dış ticaret bölge müdürlüğüne gönderilir ve gümrük ve dış
ticaret bölge müdürlüğünce kurumsal internet sitesinde yayımlanır. Aksi halde,
ilgili antrepoya eşya girişine izin verilmez.
MADDE 526
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-30/9/2020-31260)(37)
(1)
Antrepo işleticileri ve kullanıcıları tarafından Kanunun 96 ve
97 nci maddelerinde belirtilen sorumlulukları çerçevesinde, tahakkuk
edebilecek gümrük vergilerini karşılamak amacıyla teminat verilir.
(2)
Teminat, antrepoya alınan eşya için ayrı ayrı verilebileceği gibi 493
üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca toplu teminat ya da
527 nci madde uyarınca antrepo işleticileri tarafından götürü veya
yaygın götürü teminat olarak verilebilir. Ancak akaryakıt antrepoları ile 4760
sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununun eki (I) sayılı liste kapsamı eşya için
527 nci madde hükümleri uygulanmaz.
(3)
Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına veya onaylanmış kişi statü belgesine
sahip yükümlülerce, C ve E tipi antrepolarında yapılan işlemlerde ikinci
fıkrada belirtilen teminat türlerine ilaveten 494 üncü maddenin birinci fıkrası
uyarınca hesaplanmış götürü teminat da kullanılabilir.
(4)
Antrepo işleticilerince 527 nci maddeye göre hesaplanmış götürü veya
yaygın götürü teminat verilmemesi halinde, antrepoya alınan eşya için, üçüncü
fıkra hükmü saklı kalmak kaydıyla ayrı ayrı veya toplu teminat
verilmesi gerekir.
(5) Cumhurbaşkanı
kararı uyarınca kısmi teminat uygulanacak hallere ilişkin teminat uygulama
hükümleri saklıdır.
(6) Türk
lirası veya yabancı para, Hazine tahvil ve bonosu ya da Bakanlıkça tespit
edilecek bankalardan alınmış teminat mektupları dışında teminat kabul edilmez.
(7)
Kanunun 98 inci maddesi uyarınca fuar ve sergilere konulan veya ithalat
vergilerinden muaf olan yahut ihraç edilmek üzere antrepolara konulan eşya için
teminat aranmaz.
MADDE 527
– (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14 (Başlığı ile
Birlikte Yeniden Düzenleme:RG-30/9/2020-31260)(37)
(1)
Antrepo işleticilerince, antrepo rejiminde kullanılmak üzere götürü teminat
verilebilir. Götürü teminat verilen antrepoya konulan eşya için başka bir
teminat aranmaz.
(2)
Antrepo işleticilerince her bir antrepo için verilecek götürü teminat aşağıda
belirtilen şekilde hesaplanır:
a) 1.000
m² veya 2.000 m³’e kadar olanlar için (Değişik ibare:RG-20/4/2024-32523)(50)
3.000.000 TL.
b) 1.000 m²’den
sonraki her 1.000 m² için (Değişik ibare:RG-20/4/2024-32523)(50)
1.000.000 TL (1.000 m²’nin altındaki artışlar 1.000 m²’ye
tamamlanır).
c) 2.000
m³’den sonraki her 2.000 m³ için (Değişik ibare:RG-20/4/2024-32523)(50)
1.000.000 TL (2.000 m³’ün altındaki artışlar 2.000 m³’e
tamamlanır).
ç) Bir
antrepo için hesaplanan götürü teminatın (Değişik ibare:RG-20/4/2024-32523)(50)
40.000.000 TL’yi aşması durumunda aşan miktar dikkate alınmaz.
(3)
Ek-77/A’ya uygun şekilde ve ikinci fıkraya göre hesaplanmış tutarda
teminat mektubu, antrepo işleticilerince antreponun bağlı bulunduğu bölge
müdürlüğüne sunulur. İşlemler, bölge müdürlüğünce sonuçlandırılır.
(4)
Birden fazla antreposu bulunan antrepo işleticilerince, birden fazla antrepoyu
kapsayacak şekilde yaygın götürü teminat verilebilir. Yaygın götürü teminat
verilen antrepolara konulan eşya için başka bir teminat aranmaz.
(5) Antrepo
işleticilerince yaygın götürü teminatın kullanılacağı antrepo sayısının 5 ve
üzeri olduğu durumda, ikinci fıkra uyarınca hesaplanan götürü teminatların
toplam tutarının %75’i kadar yaygın götürü teminat verilebilir.
(6)
Yaygın götürü teminata ilişkin başvurular, ilgili bölge müdürlüğüne yapılır.
Yaygın götürü teminat kullanılması talep edilen antrepoların, birden fazla
bölge müdürlüğü bağlantısı gümrük müdürlüğü denetiminde olması halinde başvuru,
antrepo işleticisinin bu kapsamdaki en fazla antreposunun bulunduğu bölge
müdürlüğüne, bu şekilde belirleme yapılamaması halinde antrepo işleticisinin
şirket merkezinin bulunduğu ilin bağlı olduğu bölge müdürlüğüne yapılır.
İşlemler ilgili bölge müdürlüğünce sonuçlandırılır.
(7)
Götürü teminat veya yaygın götürü teminat verilen antrepolarda alan ve/veya
hacim değişikliği nedeniyle mevcut teminat tutarının yetersiz kalması halinde,
mevcut teminatı aşan tutar için ek teminat mektubu veya toplam tutarı
karşılayacak tutardaki teminat mektubu, değişikliği takip eden bir ay
içerisinde önceki teminatın verildiği bölge müdürlüğüne verilir. Aksi takdirde,
götürü teminattan veya yaygın götürü teminattan yararlanılmasına izin verilmez.
(8) 498
inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca Bakanlık, bu maddede düzenlenen teminat
tutarlarına ve oranlarına ilişkin değişiklik yapmaya yetkilidir.
MADDE 528
– (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 529
– (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 530
– (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 531
– (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 532
– (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 533
– (1) Antrepo işleticileri;
a) Antrepo
tesisat ve inşaatında, sonradan meydana gelecek arızaları tamir etmeye, gümrük
haklarının emniyetle korunması ve hizmetlerin çabuk yapılması bakımından,
Müsteşarlıkça zamanla gerekli görülen tesis ve değişiklikleri yapmaya ve ileri
tekniğin meydana getirdiği aletleri ve cihazları sağlamaya; izin alınmadıkça
varolan tesisleri hiç bir suretle değiştirmemeye, genişletmemeye veya
azaltmamaya;
b)
Antrepolar içinde gümrük işlemleri, antrepolar dışında gümrük denetlemesi ve
gözetimi ile görevli gümrük ve gümrük muhafaza memurları için çalışma büroları
ve gözetleme kulübeleri yaparak bunların aydınlatma, ısıtma, kırtasiye, matbua,
telefon ve görevle ilgili diğer ihtiyaçlarını sağlamaya,
c)
Doğrudan doğruya belirli bir özel veya genel antrepo ile ilgili gümrük işlemlerini
yerine getirmek üzere kurulan gümrük veya gümrük muhafaza memurlarının, devlet
tarafından belirlenen maaş, fazla çalışma ücreti ve diğer tahsisat tutarlarını
ilgili gümrük veznesine veya saymanlığın bankadaki hesabına aydan aya peşinen
yatırmaya ve buralara kadar gidip gelme taşıt masraflarını ödemeye veya
emirlerine bir araç sağlamaya; antrepolar, şehir merkezine uzakta bulunduğu
takdirde, lojman sağlamaya veya antreponun bulunduğu yerde lojman varsa
vermeye;
ç) Antrepo
işleticilerinin buralarda görevlendirilmesini istedikleri gümrük veya gümrük
muhafaza memurlarına ödenecek olan ve miktarı Müsteşarlıkça belirlenecek fazla
çalışma ücretlerini ve yolluklarını peşin olarak gümrük veznesine veya
saymanlığın banka hesabına yatırmaya; posta idareleri, buralarda yapılacak
gümrük işlemleri ve denetimleri dolayısıyla gümrük memurlarına ödenecek olan ve
Müsteşarlıkça belirlenen fazla çalışma ücretlerini belirtilen vezne veya
hesaplara yatırmaya;
d)
Tutacakları giriş, çıkış kayıt ve muhasebelerini bu Yönetmelikte ana hatları
belirtildiği üzere gümrük denetlemesini sağlayacak şekil ve usullere uygun
surette yürütmeye;
e)
Antrepoyu ilerde Müsteşarlığın izni ile kısmen veya tamamen kapatmak
istedikleri takdirde, mevcut eşyayı her türlü masraf kendilerine ait olmak
üzere Müsteşarlıkça gösterilecek diğer bir antrepoya taşımaya; aksi halde
bunları ithal veya yabancı ülkeye ihraç veya transit suretiyle antrepodan
tamamen çıkarıncaya kadar, sorumluluk ve taahhütlerinin devam ettiğini kabul
etmeye;
f)
Müsteşarlık veya yetkili gümrük idaresi tarafından yapılacak gerekli diğer
tavsiye ve istekleri yerine getirmeye;
mecburdurlar.
MADDE 534
– (1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Genel ve özel antrepo
olarak kullanılacak kapalı ve/veya açık alanlarda Ek-80’in “II. ANTREPOLARDA
ARANACAK ŞART VE NİTELİKLER” bölümünde belirtilen koşullar aranır.
(2) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
(3) (Ek:RG-20/11/2012-28473)
Bakanlıkça verilen izin kapsamında karayolu veya demiryoluyla yapılan
akaryakıt transiti ile hava taşıtlarına yakıt vermek üzere havalimanlarında
açılacak antrepolar hariç olmak üzere serbest dolaşımda olmayan akaryakıtın
tanklara alınması tamamen deniz yoluyla veya boru hattıyla yapılır. Deniz
yoluyla gelen akaryakıtın (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) iskele,
platform veya şamandıradan borularla tanklara iletilmesi gerekir.
(4) (Ek:RG-2/12/2014-29193)
(Mülga:RG-1/8/2017-30141)
(5) (Ek:RG-2/12/2014-29193)
(Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) Ek-80’de yer alan ve asgari
özellikleri belirtilen sayaç ve kameralara ilişkin teknolojik gelişmeler ile
öngörülmeyen durumları inceleyerek sonuçlandırmaya Bakanlık (Tasfiye Hizmetleri
Genel Müdürlüğü) yetkilidir. (Ek cümle:RG-13/2/2016-29623) Bakanlıkça
(Tasfiye Hizmetleri Genel Müdürlüğü) antrepo ile antrepoya alınan eşyanın
özellikleri dikkate alınarak sadece antrepo sahası giriş ve çıkışına kamera
sistemi kurulması istenebilir.
Antrepo
ve geçici depolama yeri açma ve işletme izin belgeleri ve harçların tahsili
MADDE 535
– (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 536
– (1) Eşya, antrepoya, gümrük idaresinin denetimi altında alınır. Bu
denetlemeyi gümrük adına, antrepoda görevlendirilmiş olan gümrük memuru (Ek
ibare:RG-7/10/2016-29850) veya yetkilendirilmiş gümrük müşaviri
(Mülga ibare:RG-30/6/2015-29402)(16) (…) yapar.
(2) A, C,
D ve E tipi antrepolarda, Kanunun 99 uncu maddesinde belirtilen antrepo stok
kayıtlarını antrepo işleticileri tutar. Bu kayıtlar gümrük idaresinin
kontrolüne imkan verecek şekilde tutulur.
(3) B
tipi antrepoda, denetleyici gümrük idaresi, rejime giriş beyannamesinin ve
rejimi sona erdiren beyanname ve belgelerin kaydını tutar ve belgeleri muhafaza
eder. B tipi antrepo işleticisi ve/veya kullanıcısı da, söz konusu belgeleri
muhafaza eder. Stok kayıtları tutulmayabilir.
(4) F
tipi antrepoda, gümrük kayıtları stok kayıtlarının yerini alır.
(5)
Eşyanın konulacağı gümrük antrepo tipi ve uygulanacak hükümler dikkate
alınarak, kontrol için gerekli bütün ayrıntıları içermesi halinde, antrepo
kullanıcıları tarafından ticari nedenlerle tutulan kayıtlar da stok kayıtları
olarak kabul edilebilir.
(6)
Antrepo rejimine giren eşya ile ilgili olarak, A, C, D ve E tipi antrepolarda
stok kayıtlarının gösterildiği bir Antrepo Stok Defteri tutulur. Bu defterin
her sayfası gümrük idaresi tarafından mühürlenir ve sayfa sayısı defterlerin
başına şerhle onaylanır. Bilgisayar ile tutulan stok kayıtları defter
hükmündedir.
(7) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)(24)
Bu defterde; Ek-83’teki tablo muhteviyatı asgari bilgiler yer alır.
(8) D
tipi antrepoya ilişkin stok kayıtlarında yukarıdaki bilgilere ilave olarak,
antrepo beyannamesindeki kıymeti, miktarı ve ayrıntılı tanımı ile ihtiyaç
duyulacak bilgilerin gösterilmesi gerekir.
(9) F
tipi antrepoda yalnız kaçak zannı ile el konulan eşya elektronik ortamda kayda
alınır.
(10) Stok
kayıtlarının her zaman antrepoda bulunan eşya stok miktarını gösterecek şekilde
tutulması gerekir. Antrepo işleticileri ve/veya kullanıcıları her yıl sonunda
antrepo stok miktarını gösterir listeyi gümrük idaresine verir.
(11)
Kanunun 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulandığı durumlarda, eşyanın
işleme faaliyetine tabi tutulmadan önceki gümrük kıymeti stok kayıtlarında
gösterilir.
(12)
Eşyanın geçici çıkarılmasına ve ortak depolanmasına dair bilgiler de, stok
kayıtlarında gösterilir.
MADDE 537
– (1) Özel hükümler saklı kalmak kaydıyla, antrepo rejimine tabi
olarak antrepoya giren ve antrepo rejimini sona erdirerek antrepodan çıkarılan
eşya antrepo stok kayıtlarında gösterilir.
a) Eşya
antrepoya girdiğinde, stok kayıtlarına giriş işlemi;
1) A, C
ve D tipi antrepoda eşyanın antrepoya fiziken girdiği sırada,
2) E tipi
antrepoda eşyanın izin hak sahibinin antrepo addedilen depolama yerine
ulaştığında,
Yapılır.
b) Gümrük
antrepo rejimini sona erdirerek antrepodan çıkan eşya da antrepo stok
kayıtlarına geçirilir. Bu kayıt işlemleri;
1)
Basitleştirilmiş usullerden biri uygulanmış ise eşya antrepodan çıkarıldığı
sırada,
2) Diğer
durumlarda, eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi
tutulmasını sağlayan beyannamenin tescilinden sonra teslimi sırasında,
yapılır.
(2)
Antrepo stok kayıtları tutulmayan B tipi antrepoda işlemler beyannameler
üzerinden, F tipi antrepolarda ise beyannameler ve Kaçak Zannı İle El Konulan
Eşya Defteri üzerinden yürütülür.
MADDE 538
– (1) Genel ve özel antrepo işleticileri yıl sonunda antrepo
mevcutlarına ilişkin bir listeyi ilgili gümrük idaresine verir. Her mali yılın
başından itibaren gümrük idarelerinin denetimleri altındaki antrepolarda
bulunan eşya, işleticiler tarafından verilen liste göz önünde bulundurularak
sayılır.
(2) Genel
antrepolardaki eşyanın kısa sürede sayılamayacak kadar çok olması halinde
bunların örnekleme yöntemiyle veya mevcut eşyanın kısımlara bölünerek sayılması
mümkündür.
(3) Sayım
sonucu, bir tutanakla tespit edilir. Antrepolarda yapılan sayım sonucunda
noksan çıkan eşyanın gümrük vergileri duruma göre işletici veya kullanıcıdan
tahsil edilir veya teminatından mahsup edilir ve aynı zamanda buna sebebiyet
verenler hakkında (Değişik ibare:RG-23/5/2011-27942) gerekli yasal
işlem yapılır. (Değişik son cümle:RG-15/5/2013-28648) Ayrıca,
Kanunun 236 ncı maddesi uyarınca bu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı
idari para cezası alınır.
(4) (Mülga:RG-30/6/2015-29402)(16)
(Yeniden düzenleme:RG-7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri
tarafından fiziki sayım yapılarak stok kayıtları altışar aylık dönemler
itibarıyla tespit edilen ve buna ilişkin raporları ilgili gümrük müdürlüğüne
sunulan genel ve özel antrepolar, birinci fıkranın kapsamı dışındadır.
(5)
Antrepolarda yapılan sayımlar sonucunda fazla çıkan eşya kayıtlara alınır.
Fazlalığın kabul edilebilir nedenlerden ileri geldiği gümrük idaresine tevsik
edilemediği takdirde, söz konusu eşya Kanunun 177 nci maddesinin birinci
fıkrasının (h) bendi uyarınca tasfiye edilir. Ayrıca, Kanunun 236 ncı maddesi
uyarınca, fazla çıkan eşyaya isabet eden ithalat veya ihracat vergileri kadar
para cezası alınır.
MADDE 539
– (1) Genel hükümler yanında, E tipi antrepolarda bu maddede
belirtilen özel hükümler de uygulanır.
(2)
Sadece antrepo sahibi adına gelen eşyadan;
a)
Sanayicilere ait yatırım malı, hammadde, makine ve benzeri eşya ile yatırım
malları ve makinelerden bir tesise ait olup, hacim, ağırlık ve hassasiyet gibi
özellikleri nedeniyle antrepo binalarına alınamayan ve doğrudan montaj
mahalline alınması gerekli bulunan eşya,
b) Sadece
ithalatçı statüsünde olmakla birlikte, bozulabilir ya da telef olabilir türdeki
eşya ile büyük yer tutan ağır ve hacimli eşya,
antrepo rejimi
hükümlerine tabi olarak, antrepo addedilen yer veya montaj mahallerine ya da
eşya sahibinin deposuna konulabilir.
(3)
İkinci fıkra uyarınca eşya konulan E tipi antrepo işleticileri, her ne sebeple
ve suretle olursa olsun antrepo sayılan depo, yer veya mahallerde meydana
gelecek çalınma, yanma, kaybolma, bozulma veya değiştirme gibi eşyanın
miktarına ve niteliğine tesir eden hallerden dolayı gümrüğe karşı sorumludur.
Bu sorumluluk, eşyanın vergi ve cezalarının yükümlü tarafından ödenmesini,
bundan kaçınılması halinde teminattan mahsubunu da kapsar. Ancak, gümrük
idarelerince, eşya sahibinin kusurundan kaynaklanmayan ve ortaya çıkması
kaçınılmaz olan kayıp ve firelerden dolayı, eşya sahipleri ve antrepo
işleticilerinin aynı kişi olduğunun belgelenmesi şartıyla, bunlar söz konusu
sorumluluktan muaf tutulabilir. Bu hallere uğrayan eşyanın vergi ve
cezaları teminatından mahsup veya doğrudan doğruya tahsil edilmek suretiyle
kendilerinden alınır. Değiştirilen eşya dolayısıyla (Değişik
ibare:RG-23/5/2011-27942) kaçakçılıkla mücadele mevzuatına göre
ayrıca haklarında (Değişik ibare:RG-23/5/2011-27942) işlem de
yapılır.
(4) Bu
maddede belirtildiği şekilde kullanılan E tipi antrepoların işletme hakkının
başkasına devrine izin verilmez.
(5) E
tipi montaj müsaadeli özel antrepolardaki eşya, gümrük idaresinin denetlemesi,
antrepo sahibinin sorumluluğu altında olup, idarenin haber ve izni olmadan bu
yerlere gümrüklü olsun olmasın eşya konulamaz ve buralardan eşya çıkartılamaz.
Bununla birlikte, montaj müsaadeli özel antrepo açılmasına izin verilen
kişilerden, montaj mahalline alınmasına izin verilen eşya dışında herhangi bir
eşyanın montaja alınmayacağına ilişkin noterden tasdikli bir taahhütname
alınır.
(6)
Montaj müsaadeli özel antrepolara konulacak eşya için teminat alınması
zorunludur. Bununla birlikte, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı tarafından
verilen yatırım teşvik belgelerinde yer alan yatırım malları, %100 gümrük
muafiyetine tabi olması halinde, belgenin geçerlik süresi sonuna kadar
antrepoya teminat aranılmadan konulabilir. Ancak, belgenin geçerlik süresi sona
erdikten sonra antrepoda bulunan veya antrepoya alınacak eşyanın KDV ve fon
dahil gümrük vergilerinin teminata bağlanması gerekir.
(7)
Montaj müsaadeli özel antrepolara alınmalarına izin verilen eşyanın montajında
kullanılacak aynı tesise ve komple olarak bir ünite teşkil edecek eşyaya ait
yedek parça ve malzeme niteliğindeki ithale konu eşya, aynı firma veya kuruluşa
ait daha önce açılmasına izin verilen ya da montaj müsaadeli özel antrepo ile
birlikte açılmasına müsaade edilen kapalı bir özel antrepoya, böyle bir yer
yoksa montaj mahallinde hazırlanacak ve gümrük müdürlüğünce müsaade edilecek
kapalı yerlere konulur. Bu tür eşyanın, montaj mahallinde kullanılacağına
ilişkin taahhütname alınır ve tam tespiti yapılmak suretiyle memur gözetiminde
özel antrepodan veya kapalı sahadan alınıp montaj hattına verilir.
(8) Montaj
müsaadeli özel antrepo açacakların, işlem bakımından bağlı olacakları gümrük
idaresine verecekleri noterden tasdikli taahhütnamede, montaj mahallinde
hazırlanan kapalı yer de ayrıca belirtilir.
(9)
Montaj müsaadeli özel antrepo açmak isteyen kişiler, o yer gümrük idaresine
yazı veya dilekçe ile başvurarak, uğraştıkları işle açacakları antreponun yeri
ve buraya konulacak hacimli, ağır ve hassas eşya ile özel antrepo veya montaj
sahasında hazırlanan kapalı yere konulacak yedek parça ve malzeme niteliğindeki
eşya hakkında bilgi vermek zorundadır.
(10) Montaj
müsaadeli özel antrepolara konulan eşyanın; Yatırım Teşvik Belgesi konusu
olması halinde ek süreler dahil belge süresi sonunda; teşvik belgesi konusu
olmaması halinde ise iki yıl içinde montajının tamamlanarak serbest dolaşıma
giriş işlemlerinin yapılması gerekir. Ancak, montajın haklı ve geçerli
sebeplerle tamamlanamadığının tevsiki halinde bu süre, gümrük idaresince
uzatılabilir.
(11)
Açtıkları montaj müsaadeli özel antrepoları kapatmak isteyenler durumu yazılı
olarak ilgili gümrük müdürlüğüne bildirirler. Antrepodaki eşyanın komple bir
tesis olduğunun, miktar ve çeşit bakımından bir ünite teşkil ettiğinin
ekspertiz ve/veya bilirkişi raporuyla kanıtlanmasından sonra eşyanın serbest
dolaşıma giriş işlemleri tamamlanarak antrepo gümrük idaresince kapatılır.
(12)
Yatırım Teşvik Belgesi kapsamı global liste muhteviyatı eşyanın çok fazla
kalemden oluşması halinde, bunların ayrı ayrı üniteler olduğunun ve
birbirleriyle entegre olarak çalıştığının tevsik edilmesi şartıyla, yatırım
tamamen sonuçlanmadan kısmi ithalinin yapılması mümkündür. Bu durumda, ithali
yapılan eşyanın, montajı tamamlanmayan eşya ile karışmaması için gerekli
önlemlerin alınması gerekir.
MADDE 540
– (1) Çabuk bozulmak, akmak veya sızmak tehlikesine maruz veya
saklanması külfetli, masraflı veya tehlikeli olan eşya, antrepolara konur
konmaz işleticiler tarafından gereken koruyucu tedbirler alınarak durum görevli
gümrük memuru (Ek ibare:RG-7/10/2016-29850) veya yetkilendirilmiş
gümrük müşaviri ile birlikte tutanağa bağlanır. Ayrıca, eşya sahibi veya
temsilcisine veya taşıyıcısına haber verilir ve tayin edilecek kısa bir süre
zarfında eşyanın antrepodan kaldırılması istenir.
(2) Bu
suretle sahip ve taşıyıcılarınca çekilmeyen eşya hakkında tasfiye hükümleri
uygulanır.
(3) Eşya
sahiplerine belirtilen şekilde haber verileceği sırada eşya bozulmaya, akmaya
veya sızmaya başlar ve bunu, antrepoda alınacak tedbirlerle önlemeye imkan
görülmezse görevli antrepo personeli, gümrük memurları (Ek
ibare:RG-7/10/2016-29850) veya yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri
(Mülga ibare:RG-30/6/2015-29402)(16)(…) tarafından durum
birlikte bir tutanakla tespit olunur. Gelebilirse, eşya sahibi de bu
tespitte hazır bulunarak tutanağı imzalar.
MADDE 541
– (1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Akaryakıt antrepoları,
benzin türleri, ham petrol, nafta (hammadde ve solvent nafta hariç), gaz yağı,
jet yakıtı, motorin türleri, fuel-oil türleri, bio dizel ile sıvılaştırılmış
petrol gazının (LPG) dökme veya kaplı olarak konulmasına özgü genel veya özel
antrepolardır. Akaryakıt konulan antrepoların mal tahmil ve tahliyesinde
kullanılan boru hatları da antreponun mütemmim cüzü sayılır. Antrepo izninde antrepo
tipi de gösterilir.
(2) Bu
antrepolara, gümrüğün izniyle;
a) Dökme
gelen eşyanın kaplanması ve kap içinde gelmiş olanların kaplarının
değiştirilmesi için gerekli her türlü kaplar ve ambalaj maddeleri,
b)
Antrepo tesislerinin inşa ve tamiri için gerekli malzeme,
c)
Akaryakıt maddelerinin nakil ve dağıtılması amacıyla ve yalnız bu işe özgü
olarak getirilmiş nakil araçları ve yedek parçaları,
konulabilir.
(3)
Hazine haklarının korunması ve gümrük gözetiminin etkin bir şekilde yerine
getirilmesi amacıyla, antrepoya konulacak eşyanın petrol ürünü olması halinde
antrepo rejimine ait beyannameye eklenecek belgeler arasında sayılan taşıma
belgesinde yer alan bilgilerin, antreponun denetiminde bulunduğu gümrük
müdürlüğüne yirmidört saat öncesinden bildirilmesi gerekmektedir.
MADDE 542
– (1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Dökme gelen sıvılar
tanklara konulur. Tanklara konulan sıvıların ölçümlerinin uygun yöntem ve cihazlarla
yapılması esastır. Ancak, denizyoluyla gelen veya giden benzin türleri, nafta
(hammadde ve solvent nafta hariç), gaz yağı, jet yakıtı, motorin türleri,
fuel-oil türleri, bio dizel ile sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG) akaryakıt
antreposuna girişinde ve antrepodan çıkışında Ek-80’in II. Bölümü’nün B
kısmının 16 ncı maddesinde belirtilen sayaçlar ile ölçüm yapılır. Sayaçla ölçüm
yapılmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir. Yurtdışına transit
edilecek olması durumu hariç olmak üzere, Bakanlıkça belirlenecek hallerde bu
eşya, sayaç sistemi ile ölçümünün yapılması koşuluyla antrepoya alınmaksızın
doğrudan başka bir gümrük rejimine tabi tutulabilir.
(2)
Sıvılar boş bir tanka alınacak ise, nakil aracından bu tanka sevkine başlamadan
önce verici borular gümrük mührü ile mühürlenir. Mühürleme işleminden sonra,
tank mevcudu ölçülür. Boşaltılacak sıvılar tamamen tanka aktarılınca, tankın
alt kısmındaki su musluğu açılarak istenilen miktardaki su boşaltılır,
musluklar mühürlenir. Tanklardan böylece akıtılan suların ekonomik değerlerinin
olması ve talep edilmesi halinde, bu eşyanın ilgili gümrük idarelerince serbest
dolaşıma giriş rejimi hükümlerine tabi tutulmasına izin verilir.
(3) Yeni
gelen sıvılar kısmen dolu olan bir tanka konulmak istenir ise, yeni gelen
sıvının aynı cins ve nev’iden ve aynı vergi oranına tabi olması şartıyla izin
verilir ve boşaltmaya başlamadan önce, tank mevcudu usulü dairesinde tespit
edilir.
(4) Dökme
gelen sıvıların kısmen dolu olan bir antrepo tankına alınması taleplerinin
kabulü;
a)
Gümrüğe ibraz edilecek yurtdışı analiz raporu ile bu eşyaya ilişkin faturada
kayıtlı cins ve nev’ine ilişkin bilgilerin uyum göstermesi,
b) Hazine
haklarının korunması amacıyla, tankta bulunan ve yeni gelen sıvının birbirinin
kimyasal özelliklerini bozması olasılığına karşı yeni gelen sıvının aynı cins
ve nev’iden ve aynı vergi oranına tabi olduğuna dair talep sahibi firmadan
taahhütname alınması,
şartlarına
bağlıdır. Ancak, yeni konulan sıvının tankta bulunan sıvı ile aynı cins ve
nev’iden ve aynı vergi oranına tabi olduğuna ilişkin analiz raporu alınmadan bu
tanktan eşya çıkışına izin verilmez.
(5)
Antrepoya konulan farklı gümrük tarife istatistik pozisyonu ve vergi oranına
tabi eşyanın birbirleri ile karıştırılmasına izin verilebilir. Karışım
sonucunda elde edilen eşya ile ilgili olarak, karışımda yer alan eşyadan tarife
pozisyonuna göre dahil olduğu faslın en yüksek vergiye tabi pozisyonuna sahip
eşya üzerinden hesaplanacak gümrük vergileri esas alınarak işlem yapılır.
(6) Gümrük
antrepo rejimi hükümlerinin uygulanmasını olumsuz etkilememesi ve aşağıda
belirtilen şartlara uyulması kaydıyla, serbest dolaşımda bulunan ve serbest
dolaşımda bulunmayan dökme eşyanın, zorunluluk halinde aynı tankta bulunmasına
gümrük idarelerince izin verilir.
a) Bu
gibi eşyanın cins ve niteliklerinin aynı olması gerekir.
b) Tankta
bulunan serbest dolaşımda olmayan eşyanın miktarının sabit tutulması ve bu
eşyanın tanktan tamamen çekilişine kadar geçen zaman içinde vuku bulacak
noksanlıklara isabet eden gümrük vergilerinin, itirazsız ödenmesi icap eder.
c) Bu
şekilde eşya bulunan tanklara yeniden eşya alınmaz.
ç) Bu
gibi tank mevcudu eşyanın, boş olmayan diğer bir tanka aktarılmasına müsaade
edilmez.
d) (Değişik:RG-2/12/2014-29193)
(Değişik cümle:RG-13/2/2016-29623) Tankta bulunan serbest dolaşıma girmiş
eşyanın, gümrük işlemlerinin bitirilmesini müteakip derhal antrepodan çıkarma
işlemine başlanır ve çıkarılacak miktara bağlı olarak bu işlem akaryakıt
antreposu tanklarına konulan eşya için on beş gün, diğer eşya için ise altmış
gün içinde tamamlanır.Bu süreler içerisinde serbest dolaşıma girmiş eşyanın
antrepodan çekilememesi halinde bu süreleri otuz güne kadar uzatmaya gümrük
müdürlükleri yetkilidir. Bunun dışındaki farklı durumları inceleyerek sonuçlandırmaya
gümrük ve ticaret bölge müdürlükleri yetkilidir.
e) (Değişik
ibare:RG-1/8/2017-30141) Benzin türleri, nafta (hammadde ve solvent nafta
hariç), gaz yağı, jet yakıtı, motorin türleri, fuel-oil türleri, bio dizel ile
sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG) bulunduğu tankların dışındaki
tanklarla ilgili olarak, (c) ve (Değişik ibare:RG-2/7/2010-27629) (ç)
bentleri hükümleri uygulanmaz.
fKanunun 176 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirtildiği şekilde
işlem görecek akaryakıtların konulduğu antrepolarda (c) bendi hükümleri
uygulanmaz
(7) Aynı
cins ve nev’iden ve aynı vergi oranına tabi olan serbest dolaşımda bulunan ve
bulunmayan dökme ürünün gerekli tedbirler alınmak suretiyle aynı boru hattı
kullanılarak tahliyesine ve taşınmasına gümrük idaresince izin verilebilir.
(8) (Ek:RG-2/12/2014-29193)
(Mülga:RG-1/8/2017-30141)
(9) (Ek:RG-22/3/2018-30368)
Aynı cins ve nev’i ve aynı gümrük tarife istatistik pozisyonunda olmakla
birlikte farklı vergi oranlarına tabi sıvılar, işlemlerin tankta bulunan
eşyanın tamamına teşmil edilecek şekilde vergileri en yüksek olan eşya esas
alınarak tekemmül ettirilmesi ve eşyanın yurtdışına transit edilmesi kaydıyla
kısmen dolu tanka konulabilir.
MADDE 543
– (1) Tankların ölçümünün, uygun cihazlarla yapılması esastır.
Antrepo işleticileri, ölçümde kullanılan cihaz ve bilgisayarların nitelik ve
sıhhatlerini kontrol ettirmek, gümrük idaresinin talebi halinde ölçüme ilişkin
ve stok mevcudunu gösterir listeleri gümrüğe ibraz etmek zorundadır.
Uygulanacak bu teknikler herhangi bir zamanda eşyanın mevcudunun tespitine
imkan vermelidir. İlgili kurumca kontrol edilmiş ölçüm cihazlarının, faaliyete
geçmeden önce tanklara konulması ve bu ölçüm cihazları olmayan tanklara en kısa
sürede bu cihazların takılması zorunludur.
MADDE 544
– (1) Tanklardan alınacak sıvının miktarının 543 üncü maddede
belirtilen cihazlarla tespit edilmesi esastır. Bununla birlikte, aşağıdaki
şekilde de ölçüm yapılabilir.
(2)
Tanklardan alınacak sıvının miktarını tespit için tank kapsamı, bir defa çıkış
işlemine başlamadan evvel, bir defa da bu işlem bittikten sonra olmak üzere,
iki defa ölçülerek iki ölçü arasındaki fark bulunur. Eğer antrepo dahilinde
istiap hacmi tayin ve tespit edilmiş ve bu işe özgü küçük hacimde bir tank
varsa, sıvılar bu ölçülü tanka akıtılır ve doğrudan doğruya miktarı tayin
edilerek büyük tank mevcudundan düşülür.
MADDE 545
– (1) Transit suretiyle çıkış hariç olmak üzere, bir tanka konmuş
sıvıların tahlil sonucu belli olmadıkça, bu tanktan eşya çıkarılamaz.
(2) Acele
hallerde tahlil sonucu belli olmadan da tanktan eşya çekilebilir. Bu takdirde,
eşya çekilmeden evvel örnek alınıp tahlile gönderilmiş bulunması şarttır.
Tahlil sonucunun beyana aykırı çıkması halinde, sistem üzerinde
beyannameye meşruhat düşülür ve vergilerin yeniden hesaplanmasını gerektirir
bir durum olması halinde vergi tahakkuku yeni duruma göre yapılır.
(3)
Gümrük işlemlerine ve diğer kurumlarca yapılacak kontrollere esas numuneler
eşya tanka konulduktan sonra alınır.
MADDE 546
– (1) Boru hatları dahil, antrepo sahası bir bütün olarak kabul edildiğinden,
dökme gelen sıvıların tanklar arasında hareketi için izin almaya gerek yoktur.
Ancak eşya cinslerinin karıştırılmaması gerekir. Bu hususta gümrük idaresine
yazı ile bilgi verilir. Antrepo işleticisi, bu hareketin izlenebilmesi için,
gümrük idaresinin talebi üzerine, tanklar arasında nakledilecek eşyanın cins,
miktarı ve tank numarası gibi ayrıntılarını gösterir bir listesini gümrük
idaresine verir.
MADDE 547
– (1) Dökme getirilen eşyanın serbest dolaşımda olmayan kaplara
konularak ithali mümkün değildir.
MADDE 548
– (1) Antrepo işleticileri, izin belgelerinde gösterilen ve gümrükçe
onaylanan verimlilik oranı veya standart bir verimlilik oranı tespit edilmiş
ise bu oran üzerinden gümrük idaresine karşı sorumludur.
MADDE 549
– (1) Antrepo stok kayıtlarına yardımcı olmak amacıyla mamul defteri
tutulabilir. Bu defterin, bütün mamul çıkış miktarları yazıldıktan sonra
toplamı alınır. Elde edilecek sonucun stok defterinin çıkış miktarıyla aynı
olması gerekir.
MADDE 550
– (1) Çıkış işlemlerine esas alınan miktarlar, gerçek çıkış
miktarları olduğundan, vergilendirme yönünden ayrıca bir işlem yapılmaz.
(2)
Antrepo işleticisi tarafından tutulan stok kayıtlarının, antrepoya alınan eşya
miktarı ile verimlilik oranı uygulandıktan sonra elde edilen ürün miktarını ve
dolayısıyla herhangi bir zamanda mevcut eşya stokunu göstermesi gerekir. Gümrük
idaresi, bu kayıtları her zaman kontrol edebilir. Ayrıca rafineri idaresinin
bilanço dönemi sonunda bilançosu ile stok kayıtları karşılaştırılır.
a) Mamul
çıkışlarının karşılaştırılması:
1) Çıkış
için tartı pusulaları esas alındığına, vergilendirme bu miktarlar üzerinden
yürütüldüğüne ve diğer taraftan rafineri idaresi de muhasebe kayıtlarına
intikal ettirdiği miktarları aynı pusulalar uyarınca tespit ettiğine göre;
rafineri idaresinin yıllık hesap dönemi sonunda düzenlediği bilanço veya imal
raporlarındaki miktarlarla, gümrük idaresince vergileri tahakkuk ettirilen
yıllık çıkış miktarları arasında bir fark bulunmaması gerekir.
2) Bu
nedenle rafineri idaresi yıl sonunda düzenlendiği yıllık imalat raporları,
yıllık satış raporları ve bu verilerin yer aldığı yıllık mizan ve
bilançolarının yetkililerce tasdik edilmiş birer örneğini gümrük idaresine
verir.
3) Gümrük
idaresi, tartı pusulalarına istinaden elde ettiği ithalat neticeleriyle,
rafineri idaresinin yıl sonu muhasebe işlemlerine göre bulduğu neticeyi
karşılaştırır.
4)
Karşılaştırma sonucunda, vergileri ödenen ithal rakamları, rafineri idaresinin
muhasebe kayıtlarında gösterdiği rakamlara uygunsa, verilen belgeler üzerinde
bu husus şerh edilir ve bir dosyaya konularak saklıya kaldırılır.
5) Şayet,
muhasebeleştirilen miktar, vergileri ödenmiş olan miktardan fazla ise, onbeş
gün içerisinde sebebinin izahı istenilir. Şayet cevap verilmez veya sebebi izah
olunamazsa, bu takdirde aradaki farka isabet eden miktar için vergiler tahakkuk
ettirilerek tahsil edilir veya teminatından mahsup edilir.
6) Eğer
muhasebeleştirilen miktar, vergileri ödenmiş olan miktardan az ise, onbeş gün
içerisinde sebebinin izahı istenilir.
7) Şayet
farkın mükerrer vergilendirmeden meydana geldiği veya sair mücbir bir sebebe
dayandığı kanıtlanamazsa durum ilgili mercilere intikal ettirilmek üzere
Müsteşarlığa bildirilir.
b)
Rafineri mevcudunun tespiti:
1)
Antrepo işleticileri tarafından tutulan stok kayıtlarının rafineri sahasındaki
mevcudu her zaman göstermesi zorunludur. Verimlilik oranı da göz önünde
bulundurularak tespit edilen miktarlar, rafineri idaresinin yıl sonu envanter
rakamları ile karşılaştırılır
2)
Karşılaştırma sonucunda kayden antrepo sahasında mevcut görülen miktar ile
envanter miktarları arasında bulunacak ve yıllık ithal tutarının % 2’sini
aşmayan eksik veya fazlalıklar verim marjı kabul edilir.
MADDE 551
– (1) Serbest dolaşımda olmayan eşyanın sergilendiği fuar ve
sergiler, özel antrepo sayılır ve izin belgesi düzenlenirken antrepo tipi
gösterilir. Fuar ve sergi yerlerinde sergilenmek üzere getirilen eşyaya geçici
ithalat rejimi hükümleri uygulanır.
MADDE 552
– (1) Gümrüksüz satış mağazaları ve depolarının kuruluş, işleyiş ve
eşya satışına ilişkin esaslar, 13/10/2006 tarihli ve 26318 sayılı Resmi
Gazete’de yayımlanan Gümrüksüz Satış Mağazaları Yönetmeliği hükümlerine
tabidir.
(2) Gümrüksüz
satış mağazaları ve depolarının kuruluş, işleyiş ve eşya satışına ilişkin
Gümrüksüz Satış Mağazaları Yönetmeliğinde hüküm bulunmayan hallerde bu
Yönetmelik hükümleri uygulanır.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Geçici
Depolama Yeri ve Gümrük Antrepolarına İlişkin Ortak Hükümler
MADDE 553
– (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Gümrük
idarelerinin gözetim ve denetimi altında bulunan her antrepo ve geçici depolama
yeri için bu idarelerde ayrı bir dosya açılır. Bu dosyalarda izinler,
yazışmalar ve benzeri belgeler muhafaza edilir. Antrepolar ve geçici depolama
yerleri kapatılsa dahi, bu belgeler kapanış tarihinden itibaren beş yıl süre
ile saklanır.
(2) 492
sayılı Harçlar Kanununa bağlı (8) sayılı tarifede yazılı olan ve harca tabi
bulunan antrepo ve geçici depolama yerleri açma izni belgelerine ilişkin harcın
peşin olarak ödenmesi, harcın ödenmesini müteakip söz konusu belgenin
düzenlenmesi gerekmektedir. Harç ödenmeden açma ve işletme izin belgesi
verilmesi halinde, bu belgelere ilişkin harçlardan belgeleri veren memurlar
mükellef ile müteselsilen sorumludurlar. Her yıl tahsil edilecek bu harçlar,
antrepo veya geçici depolama yerlerinin bağlı bulunduğu vergi dairesince tahsil
edilir.
(3) Açma
ve işletme izin belgeleri ile açma izin belgelerinin verilmesi ve bu belgelere ait
harçların tahsiline ilişkin olarak aşağıda belirtildiği şekilde işlem yapılır.
a)
Antrepo ve geçici depolama yerlerine ilişkin izin yazısının gümrük idaresine
intikal etmesini müteakip, harcın ödenmesi için, vergi dairesine bir yazı
yazılır; aynı zamanda bu yazının bir örneği firma yetkilisine elden verilir.
b) Açma
ve işletme harcının veya açma harcının tahsil edildiğine dair vergi dairesi
makbuzunun veya yazısının ilgili tarafından yedi gün içinde gümrük müdürlüğüne
ibrazı halinde, Açma ve İşletme İzin Belgesi veya Açma İzin Belgesi gümrük
idaresince düzenlenerek ilgilisine verilir. Söz konusu belgeler bizzat gümrük
müdürü veya vekili tarafından imzalanır.
c) Açma
ve işletme harcı toplamı veya açma harcının tahsil edildiğine dair Vergi
Dairesi makbuzu veya yazısının, Vergi Dairesine muhatap yazının ilgiliye verildiği
tarihten itibaren yedi gün içinde gümrük müdürlüğüne ibraz edilmemesi halinde,
bu sürenin bitiminden itibaren on beş gün içinde bir müzekkere ile durumun aynı
vergi dairesine bildirilmesi, ayrıca bu süre içinde ilgiliye gönderilecek
yazıda söz konusu harcın yatırılması gerektiği, aksi takdirde verilen iznin
iptal edileceği hususu bildirilir.
ç) Açma
ve İşletme İzin Belgesinin ilgili bulunduğu antreponun veya geçici depolama
yerinin görülebilir bir yerine asılacağı ilgilisine tebliğ edilir. Denetimler
sırasında bu belgelerin yerinde bulunup bulunmadığına dikkat edilir.
d) Açma
ve işletme harçları yatırılmadan izin belgesi düzenlenmez ve söz konusu yere
eşya girişine izin verilmez.
e) Bu yerler
kapatıldığında söz konusu belgeler geri alınarak dosyasında muhafaza edilir.
(4) Açma
ve işletme izin belgelerinin verildiği tarihi takip eden yıllarda da bu
harçların tahsilini sağlamak amacıyla işleticilerin mükellefiyet kayıtlarının
bulunduğu vergi dairesine bildirilir. Gümrük müdürlüklerince düzenlenen antrepo
ve geçici depolama yerleri açma ve işletme izin belgelerinde, harca konu
değişikliklerin, değişiklik tarihinden itibaren on beş gün içerisinde ilgili
Vergi Dairesi Başkanlığına veya Defterdarlığa bildirilmesi gerekir.
(5)
Antrepolara veya geçici depolama yerlerine ilişkin yıllık harcın Ocak ayı
sonuna kadar yatırıldığına ilişkin makbuzun gümrük idaresine ibraz edilmemesi
halinde, bu antrepolara ve geçici depolama yerlerine eşya girişine izin verilmez.
(6)
Antrepo ve geçici depolama yerlerinin gerek ilgilinin isteği, gerekse idarece
re'sen kapatılması üzerine kapatma işleminin gerçekleşmesini müteakip ilgili
vergi dairesine durum bir yazı ile bildirilir.
MADDE 554
– (1) Geçici depolama yerleri ile genel ve özel antrepolarda,
işleticilerin kendi memurlarından başka gümrük memurları da bulunur. Gümrük
memurlarının bulunması zorunlu olmayan geçici depolama yerleri ile antrepoları
belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
(2) Gümrük
personeli, giriş, çıkış, elleçleme, teşhir, kayıt ve nakil işlerinde gümrük
idaresi adına gerekli denetim ve gözetimi yapmak üzere hazır bulunur.
(3) Bu
memurlar, giriş ve çıkış kapılarını ve geçici depolama ve antrepo sahasını
kolaylıkla gözetim altında tutacak vaziyette hazırlanmış özel yerlerde çalışır
ve görevlerinin devamınca işlerinden ayrılmaz.
MADDE 555
– (1) (Değişik:RG-7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümrük
müşaviri bulunmayan antrepo ile geçici depolama yerlerinde çift kilit
bulundurulması zorunludur.
(2) Çift
kilit altında bulundurulan geçici depolama yeri ve antrepoların, gümrüğe ait
anahtarları gümrük memurlarınca kullanılır ve bu memurlar geçici depolama yeri
ve antrepoların her açılıp kapanışında görevli geçici depolama yeri ve antrepo
işleticisinin personeli ile beraber bulunarak kapıları birlikte açar, kapatır
ve kilit altına alırlar.
(3) Çift
kilit altında bulundurulan geçici depolama yeri ve antrepoların giriş veya
çıkışında kullanılmayan kapıları, gümrük memurlarınca yalnız içerden kilitlenip
mühürlenir.
MADDE 556
– (1) Çift kilit altında bulundurulan geçici depolama yeri ve
antrepoların kapalı bulunduğu zamanlarda, zorunlu bir sebepten dolayı
anahtarların kullanılmasına gerek hasıl olduğu takdirde, durum gümrük, ve
işletme görevlilerince bir tutanak ile tespit olunur. Bu tutanakta, geçici
depolama yeri veya antreponun açılmasına kimin tarafından emir verildiği veya
gerek görüldüğü, emri kimin uyguladığı, geçici depolama yeri ve antreponun
açılmasından kapanmasına kadar cereyan eden olaylar, geçici depolama
yerlerinden ne gibi eşyanın çıkarıldığı veya buraya hangi eşyanın konulduğu
belirtilir. Tutanak mümkün olan en kısa sürede gümrük idaresine verilir.
(2) Çift
kilitli geçici depolama yeri ve antrepoların böyle bir zorunluluk dolayısıyla
açılışında, mümkünse açılmadan evvel, değilse açıldıktan sonra durum gümrük
idaresine en hızlı iletişim araçlarıyla bildirilir.
(3)
Yangın, sel ve diğer tabii afetler vukuunda, birinci fıkra hükümlerine göre,
uygulamadan evvel gerekli tedbir alınarak, geçici depolama yeri ve antrepo
açılabilir.
MADDE 557
– (1) Geçici depolama yeri ve antrepolara, görevli memur, hizmetli
ve işçilerle, bunların amir ve denetçilerinden ve (Değişik
ibare:RG-31/3/2012-28250) gümrük ve ticaret müfettişi ve müfettiş
yardımcıları ile gümrük idare amirleri veya yetkili kılınacak
görevlilerden, (Ek ibare:RG-7/10/2016-29850) yetkilendirilmiş gümrük
müşavirleri ile (Mülga ibare:RG-30/6/2015-29402)(16)(…)
gümrük müşavirleri ve yardımcılarından, eşya sahipleri veya adlarına harekete
yetkili olanlardan ve gümrük idaresince izin verilen şahıslardan başka kimse
giremez.
MADDE 558
– (1) Diğer gümrük mevzuatı ve bu Yönetmelik ile belirtilen
esasların yerine getirilip getirilmediğini tayin edebilmek üzere (Değişik
ibare:RG-31/3/2012-28250) gümrük ve ticaret müfettişi ve müfettiş
yardımcıları ile gümrük idare amirleri veya yetkili kılınacak görevliler,
görevlerinin gerektirdiği hallerde geçici depolama yeri ve antrepolarda
işlemleri, kayıt ve belgeleri incelemeye ve teftiş etmeye, yoklama ve ilgililer
hakkında denetleme yapmaya yetkilidirler.
(2) Yukarıdaki
fıkrada yazılı yerlerin sahip veya personeli, denetleme yapanlara bu yerleri
hemen açmak ve her türlü kolaylığı göstermek, istenilen açıklamaları yapmak ve
belgeleri vermek zorundadırlar.
(3)
Alanlar tarafından, alınan belgelerin onaylı birer örneği verilir.
(4) Giriş
ve çıkış defterleri gibi her zaman kullanılacak olan kayıtlar yerinde
incelenir. İnceleme sırasında bu defterler alınması gerektiğinde imza
karşılığında alınır, bu takdirde giriş veya çıkış kayıtları, yeniden açılacak
defterler üzerinde yürütülür. Bu defterlerin baş tarafına, (Değişik
ibare:RG-31/3/2012-28250) gümrük ve ticaret müfettişi ve müfettiş
yardımcıları ile gümrük müdürlüklerince imzaları atılarak bu durum şerh
edilir.
(5) Diğer
kayıt ve belgeler alınmak istenirse, imza ile verilir.
MADDE 559
– (1) Ekonomik gereklilikler ve dış ticaret politikaları dikkate
alınarak, geçici depolama yerleri ve gümrük antreposu ile ilgili düzenleme
yapmaya, bu Yönetmelikte öngörülmeyen sorunların ortaya çıkması halinde bunları
inceleyerek sonuçlandırmaya Müsteşarlık yetkilidir.
(2) (Değişik:RG-30/6/2015-29402)
Bakanlık, sınırlarını açık olarak belirtmek kaydıyla, bu Yönetmelik
çerçevesinde geçici depolama yeri veya antrepo açma ve işletme izni verme ve
kapatma yetkisini gümrük ve ticaret bölge müdürlüklerine devredebilir.
(3) (Ek:RG-2/12/2014-29193)(32)
Antrepolara konulan eşyanın tabi tutulabileceği gümrükçe
onaylanmış işlem veya kullanıma sınırlama getirmeye Bakanlık yetkilidir.
(4) (Ek :RG-3/1/2019/-30644) Geçici depolama yerleri ve antrepolara ilişkin ön izin,
yatırım izni, açma ve işletme izni, devir, kapatma ve adres değişikliği ile
planda değişiklik yapılmasını gerektiren değişiklik taleplerine ilişkin
başvuruları elektronik ortamda almaya ve sonuçlandırmaya Bakanlık
yetkilidir.
İKİNCİ KISIM
(Değişik
kısım başlığı:RG-31/3/2010-27538)
Gümrük
Müdürlükleri ve Çalışma Zamanı
MADDE 560 – (Başlığıyla birlikte değişik:RG-31/3/2010-27538)
(1) Müsteşarlık kurumsal internet sayfasında yer alan gümrük
müdürlükleri yetkilerine göre A ve B sınıfı gümrük müdürlükleri olarak iki
sınıfa ayrılır. A sınıfı gümrükler, her türlü gümrük işlemlerini; B sınıfı
gümrükler, yalnızca yolcu ve yolcu beraberinde gelen eşya ile Müsteşarlıkça
belirlenen gümrük işlemlerini yapmaya yetkilidir.
(2) Her gümrükte günlük kanuni çalışma saatlerinin başlangıç ve
sonu, iklim, mevsim ve o yerin ihtiyaçları göz önünde bulundurularak Müsteşarlıkça
belirlenir. Ancak, Müsteşarlıkça belirlenmeyen durumlarda ilgili Valilikçe
yapılan düzenleme uygulanır.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Gümrüklerde İş Takibi ve Gümrük
Müşavirleri ile Gümrük Müşavir Yardımcıları
MADDE 561
– (1) Bütün kişiler, gümrük mevzuatı ile öngörülen tasarrufları ve
işlemleri bizzat kendileri takip edebilecekleri gibi bu tasarruf ve işlemleri gerçekleştirmek
üzere bir temsilci tayin edebilir. Temsilci, temsil edilen kişi namına hareket
ettiğini beyan etmek, temsilin doğrudan veya dolaylı olduğunu belirtmek ve
sahip olduğu temsilnameyi gümrük idaresine ibraz etmek zorundadır.
(2) Posta
yolu ve hızlı kargo taşımacılığına konu, miktar ve değeri Kanunun 225 inci
maddesine göre belirlenen eşyanın gümrük işlemleri, posta idaresi ya da
hızlı kargo taşımacılığı yapan şirketlerce vekaletname ibraz edilmeksizin,
dolaylı temsilci olarak sonuçlandırılabilir.
(3)
Gümrük idarelerinde dolaylı temsil yoluyla iş takibini, eşya sahibince verilmiş
noter tasdikli vekaletnameyi haiz gümrük müşavirleri yapabilir. (Ek
cümle:RG-28/12/2011-28156) Ancak kamu kurum ve kuruluşlarınca verilecek
vekâletnamelerde noter onayı aranmaz.
Vekaletnamelerde
en az aşağıdaki hususlara yer verilir;
a) Tarafların
açık adresleri, vergi daireleri ve vergi daireleri sicil numaraları.
b)
Yapılacak işlerin amacı, kapsamı
c)
Tarafların Kanunda yer alanlara ilaveten belirlemeleri gereken karşılıklı
sorumluluk ve yükümlülükleri.
Ç)
Vekaletname yeri, tarihi ve varsa süresi.
d)
Temsilin türü.
(4) (Değişik
birinci paragraf:RG-31/3/2010-27538) Gümrük idarelerinde doğrudan temsil
yoluyla iş takibi yapılabilmesi konusunda aşağıdaki hükümler uygulanır.
a) (Değişik:RG-31/3/2010-27538)
Gümrük idarelerinde özel hukuk tüzel kişilerinin doğrudan temsil yoluyla iş
takibi yapacak kanuni temsilcileri hariç diğer kişilerde, Kanunun 227 nci
maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (h) dışındaki bentlerinde sayılan şartlar
aranır. Beyanname imzalanabilmesi, tahakkukun tebellüğü ve itiraz gibi hukuki
sonuç doğuran tasarruf ve işlemler dahil, tüm gümrük işlemlerinin takibinde;
çalıştığı şirket tarafından sigorta ettirildiğine ilişkin Sosyal Güvenlik
Kurumu aylık sigorta primleri bordrosu, şirketi temsil etmeye yetkili olduğunu
gösterir temsil belgesini haiz olması ve temsil belgesinin Ticaret Sicil
Gazetesinde yayımlanması ve konuya ilişkin (Değişik
ibare:RG-3/1/2019/-30644) Ticaret Sicil Yönetmeliğinin 16 ncı maddesi uyarınca
düzenlenen Ticaret Sicil Tasdiknamesinin ilgili gümrük idaresine ibrazı
zorunludur. Özet beyan ve taşıdıkları eşyanın sadece transit işlemlerini
yapacak kara, deniz ve havayolu işletmeleri ile nakliyeci kuruluş
temsilcilerinde söz konusu şartlar aranmaz.
b) (Değişik:RG-31/3/2010-27538)
Doğrudan temsil yolu ile iş takibi yapacak kişilerin gümrük işlemleri için
gerekli BİLGE Kullanıcı Kodu taleplerinde (a) bendinde belirtilen belgeler
ilgili gümrük idaresi tarafından aranır. Belgelerin ibraz edilmemesi veya eksik
ibraz edilmesi halinde ilgililere kullanıcı kodu verilmez veya bloke konulur.
c) 1)
Devlet, belediye ve özel idarelerle, diğer kamu tüzel kişilerinin memurları
idare ve müesseselerine ait eşyanın gümrük işlemlerini takibe yetkilidir.
2) Bu kurumlarda
çalışan memurların durumu, gümrüğe resmi bir belge ile ispat olunur. Gümrük
işlemlerini takibe yetkili memurların değiştirilmesi halinde bu durum gümrük
idarelerine bildirilir. Bu memurların gerek gümrük beyannamelerinde ve gerekse
diğer belgeler üzerinde imzalarının yanına kuruluş unvanını eklemeleri gerekir.
Ç) Kara,
deniz ve havayolu işletmeleri ile nakliyeci kuruluş temsilcileri, taşıdıkları
eşyanın sadece transit işlemlerini doğrudan temsil yoluyla takip edebilir.
(5) Bu
maddede belirtilen vekaletname ve temsilnamelerin gümrük idaresine verilmesi ve
bunların düzenli bir şekilde saklanması gerekir. Söz konusu vekaletname ve
temsilnameleri ibraz etmeyen kişilerin iş takip etmeleri yasaktır.
(6) Eşya sahipleri veya 561 inci maddede belirtilen kişiler
tarafından imzalanan beyannameler ile bu beyannameler kapsamı eşya ve söz
konusu eşyanın beyan edildiği gümrük rejimine ilişkin hükümlerin uygulanması
için gerekli olan belgeler gümrük müşavir yardımcıları tarafından da
verilebilir.
(7)
Gümrük müşavir yardımcıları, beyanda bulunmak üzere muayenelerde gümrük
müşaviri yerine hazır bulunabilir ancak, eşya sahiplerine yapılacak tebliğleri
kabul edemez ve onların adına sözlü veya yazılı istek veya itirazda bulunamaz.
Vekâletnameleri olmak kaydıyla gümrük işlemleri bitirilmiş eşyayı geçici
depolama yeri veya antrepodan çıkarabilir (Mülga ibare:RG-2/12/2010-27773)
(…) .
(8) Gümrük müşavir yardımcıları, gümrüklerde tek başlarına iş
takibinde bulunamaz, fatura düzenleyemez.
MADDE 562
– (1) Gümrük müşavirleri, gümrük müşavirliği şirketi dışında bir
tüzel kişilik bünyesinde çalışmaları halinde sadece çalıştıkları şirketlere ait
eşyanın gümrük işlemlerini takip edebilir. Bu durumda söz konusu kişilere 561
inci maddenin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi hükümleri uygulanır.
MADDE 563 – (1)
Gümrük müşavirleri imzaladıkları beyanname ile ilgili cezai hükümlerin
uygulanması açısından beyannamede belirtilen bilgiler ile beyannameye ekli
belgelerin doğruluğundan ve ilgili rejimin gerektirdiği bütün yükümlülüklere
uyulmasından, Kanunun 181 inci maddesinin ikinci fıkrası saklı kalmak kaydıyla,
sorumludur.
(2)
Gümrük müşavirleri; şahıslarına ve şirketlerine ait ibrazı zorunlu izin belge
numarası, şirket adı, (Değişik ibare:RG-19/6/2021-31516) şirketi
temsile yetkili kişiler, ticaret sicil gazetesi vb. bilgi ve belgelerde
değişiklik olması halinde bunları bir hafta içinde gümrük müşavirleri
derneklerine bildirirler. Söz konusu bilgi ve belgeler dernekler tarafından en
geç bir hafta içerisinde ilgili başmüdürlüğe gönderilir. Değişiklik olmayan
hallerde ise durum her yılın ikinci ayı içerisinde bir yazı ile gümrük
müşavirleri dernekleri vasıtasıyla bağlı bulunulan başmüdürlüğe bildirilir.
(3)
Gümrük müşavirleri yanlarında çalışan müşavir yardımcıları ve stajyerlerin
görevden ayrılmaları halinde, bunlar için ilişik kesme belgesi düzenler ve
yanlarında çalışmaya başlayacaklardan da bu belgeyi arar. İlk defa göreve
başlayacak gümrük müşavir yardımcıları ve stajyerler bu hükmün dışındadır.
Müşavir yardımcıları ve stajyerlerin göreve başlama ve ayrılmaları, ilgili
gümrük müşaviri tarafından bir hafta içinde gümrük müşavirleri derneğine, bu
dernek tarafından da bir hafta içinde bağlı bulunulan (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538)
gümrük ve muhafaza başmüdürlüğüne yazı ile bildirilir. Söz konusu
bildirimlere sigorta müdürlükleri tarafından onaylanmış sigortalı işe giriş
bildirgesinin bir örneği eklenir. (Değişik son cümle:RG-15/5/2013-28648) Stajyerlik
ve gümrük müşavir yardımcılığı için gerekli bir ve iki yıllık sürelerin
hesaplanmasında sigortalı olarak işe başlama tarihi ve sigortalı olarak
çalışılan süre dikkate alınır.
(4)
Herhangi bir gümrük müşavirliği şirketine bağlı olmaksızın müstakil olarak
dolaylı temsilci sıfatıyla gümrük işlemlerini takip eden gümrük müşavirleri,
gördükleri hizmet karşılığında elde edecekleri her tür gelir için hesabına
beyanda bulundukları kişi veya kuruluş ya da taşımacılara serbest meslek
makbuzu düzenlemek zorundadır. Bu kişilerin yaptıkları hizmet karşılığında
başka bir şirket veya kişi fatura, makbuz veya benzeri belge düzenleyemez.
(5)
Şirketler gördükleri hizmet karşılığında elde edecekleri gelirleri için gümrük
beyannamesinde hesabına beyanda bulundukları kişi veya kuruluşlara şirketleri
adına fatura kesmek ve bunu muhasebe kayıtlarında göstermek zorundadır.
(6) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)
Gümrük müşavirleri mesleki faaliyetlerini gerçek kişi olarak veya tüzel kişilik
oluşturarak sürdürebilirler. Tüzel kişilik ortağı olan gümrük müşavirleri
gerçek kişi olarak mesleki faaliyette bulunamazlar. Gümrük müşavirlerince
kurulan tüzel kişiliklere müşavir yardımcıları da ortak olabilir. Gümrük
müşavir ve müşavir yardımcıları dışındaki kişiler, gümrük müşavirliği yapacak
olan tüzel kişilere ortak olamazlar. Gümrük müşavirlerince kurulan tüzel
kişiliklerin Kanunun 5 inci maddesine göre dolaylı temsilci olarak iş takip
edebilmeleri için anonim şirketlerde yönetim kurulu üyelerinin, limited
şirketlerde şirket müdürlerinin şirket ortağı olması gerekir. Tüzel kişiliği
temsil ve ilzam etmek üzere atanan şirket ortağı dışındaki üçüncü kişilere
ancak sınırlandırılmış temsil yetkisi verilebilir.
(7) (Ek:RG-20/4/2024-32523)
Gümrük müşavirliği hizmeti veren gerçek ve tüzel kişiler ile bunların ortak ve
çalışanları, hesabına beyanda bulundukları kişi veya kuruluşlara ait
öğrendikleri bilgi ve ticari sırları mesleki faaliyetlerine son verseler dahi
açıklayamazlar. Ancak, adli veya idari her türlü inceleme veya soruşturma
durumunda bu hüküm uygulanmaz.
(8) (Ek:RG-20/4/2024-32523)(49)
Gümrük müşavirliği hizmeti veren gerçek ve tüzel kişiler, bilgisayar
veri işleme tekniği yoluyla beyanda bulunulmasına yönelik olarak kullandıkları
bilgisayar sistemlerinde verilerin güvenliği için her türlü tedbiri almak zorundadır.
Bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla beyanda bulunulmasına yönelik üçüncü
kişilerden hizmet alınması durumunda hizmet alınan kişiyle yazılı sözleşme
yapılması ve bu sözleşmede hizmet sağlayıcının verilerin güvenliği için her
türlü tedbiri alacağı ve sunulan hizmet kapsamındaki bilgi ve sırları
açıklayamayacağı hususlarının açıkça belirtilmesi gerekir.
(9) (Ek:RG-20/4/2024-32523)(49)
Sekizinci fıkrada yer alan sözleşme şartını yerine getirmeyen gerçek
ve tüzel kişi müşavirlerin, bu şart yerine getirilinceye kadar dolaylı temsil
hizmeti vermesine izin verilmez.
MADDE 564
– (1) Gümrük müşavirleri, tebligat adresleri ve çalışma yerlerini o
yerin bağlı olduğu gümrük ve muhafaza başmüdürlüğüne ve ilgili gümrük
müşavirleri derneğine yazı ile bildirir. Birden fazla gümrük müşaviri bir tüzel
kişilik oluşturarak çalıştıkları takdirde de, durumları hakkında aynı şekilde
ilgili başmüdürlüğe ve derneğe bilgi verirler.
(2) Gümrük müşavirlerinin çalışma yeri, gümrük işleri nedeniyle
kendilerine yapılacak tebligat için yerleşim yeri ve bu merkezin bulunduğu
gümrüğün bağlı olduğu başmüdürlük veya başmüdürlük bulunmayan yerlerde müdürlük
bölgesi için devamlı iş çevresi sayılır.
(3) Çalışma yeri dışında diğer başmüdürlükler ve bağlantılarında
iş takibi yapmak isteyen gümrük müşavirleri iş takibine başlamadan önce bu
durumu ilgili gümrük müdürlüğüne bildirir.
(4) Çalışma yerinin değiştirilmesi, Müsteşarlıkça verilen Gümrük
Müşavirliği İzin Belgesi/Gümrük Müşavir Yardımcılığı İzin Belgesinin
değiştirilmesi ile mümkündür.
MADDE 565
– (1) Gümrük müşavirleri veya gümrük müşavir yardımcıları, izin
belgelerini kaybetmeleri halinde, kayıp ilanını içeren gazete ve gerekli
belgelerle birlikte ilgili Gümrük Müşavirleri Derneklerine bu durumu dilekçe
ile bildirirler. Yeniden izin belgesi düzenlenmesi ile ilgili işlemler
Dernekler aracılığıyla yürütülür.
MADDE 566
– (Değişik:RG-12/1/2017-29946)
(1)
Gümrük müşavir yardımcılığı sınavı yazılı olmak üzere tek aşamada; gümrük
müşavirliği sınavı ise yazılı ve sözlü olmak üzere iki aşamada yapılır.
(2)
Gümrük müşavir yardımcılığı ve gümrük müşavirliği yazılı sınavları Bakanlık
tarafından klasik veya test usulünde yapılabilir ya da Bakanlıkça belirlenen
bir yükseköğretim kurumuna, Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığına
veya sınav yapan diğer resmi kuruluşlara yaptırılabilir. Bakanlık tarafından
yapılacak protokolle şartları belirlenen yazılı sınavların testlerinin
hazırlanması, uygulanması ve değerlendirilmesi işlemleri sınavı yapan kuruluş
veya kuruluşlar tarafından yürütülür.
(3)
Gümrük müşavirliği sınavının yazılı kısmını kazananlar, Bakanlıkça tayin
edilecek yer ve zamanda sözlü sınava tabi tutulur.
(4) Yazılı
ve sözlü sınavlarının tarihi ve başvuru koşulları sınav tarihinden en az bir ay
önce ilan edilir.
(5) Bu
madde hükümlerine göre yapılacak sözlü sınavlar adayın;
a) Sınav
konularına ilişkin bilgi düzeyinin,
b) Bir
konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücünün,
c)
Liyakati, temsil kabiliyeti, bilgi düzeyi, davranış ve tepkilerinin mesleğe
uygunluğunun,
ç) Genel
yetenek ve genel kültürünün,
değerlendirilmesi
suretiyle yapılır. Adaylar, sınav kurulu tarafından (a) bendi için altmış puan,
(b) bendi için yirmi puan, (c) ve (ç) bentlerinde yazılı özelliklerin her biri
için onar puan üzerinden değerlendirilir ve verilen puanlar tutanağa geçirilir.
Sözlü sınavda başarılı sayılabilmek için kurul üyelerinin 100 tam puan
üzerinden verdikleri puanların aritmetik ortalamasının en az 70 olması gerekir.
(6) Sözlü
sınavda, tutanak dışında herhangi bir kayıt sistemi kullanılmaz.
MADDE 567
– (1) Gümrük müşavirliği (Mülga ibare:RG-13/5/2015-29354) (…)
sınavı aşağıdaki konulardan yapılır;
a) Gümrük Kanunu ve gümrük mevzuatının uygulanmasına ilişkin
ikincil düzenlemeler,
b) 5607
sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve bu Kanuna ilişkin ikincil düzenlemeler,
c) Dış
ticaret ve kambiyo mevzuatı,
ç) Gümrüğe
ilişkin iktisadi, ticari ve mali konular, uluslararası anlaşmalar ile Avrupa
Birliği mevzuatının gümrüğe ilişkin hükümleri,
d) Türk
Gümrük Tarife Cetveli ve İzahnâmesi.
(2)
Gümrük müşavir yardımcılığı sınavında ise, soruların % 20’si Türkçe, matematik,
(Değişik ibare:RG-12/1/2017-29946) Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi
ve Atatürkçülük ile vatandaşlık bilgisi konularını içeren genel yetenek ve
genel kültür sorularından, % 80’i ise birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde
yer alan konulara ilişkin sorulardan oluşur.
MADDE 568
– (1) Sınav sonuçlarının değerlendirilmesi yüz tam puan
üzerinden yapılır.
(2) (Değişik:RG-13/5/2015-29354)
Gümrük müşavirliği yazılı ve (Danıştay Onbeşinci Dairesinin 10/4/2017
tarihli ve E.:2015/6082; K.:2017/1636 sayılı kararı ile iptal ibare: sözlü
sınav)larının her birinden yetmiş veya üzerinde puan alanlar
başarılı sayılır.
(3) (Değişik:RG-11/8/2020-31210)
Gümrük müşavir yardımcılığı yazılı sınavından yetmiş veya üzerinde puan
alanlar başarılı sayılır.
MADDE 569 – (1) (Değişik:RG-13/5/2015-29354) Gümrük
müşavirliği ve gümrük müşavir yardımcılığı sınav kurulu, Gümrük ve Ticaret
Bakanı tarafından belirlenir. Kurul, Bakanlık temsilcilerinden seçilen bir
üyenin başkanlığında Bakanlıktan dört ve Gümrük Müşavirleri Dernek
Başkanlarından bir olmak üzere beş kişiden oluşur.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946) Kurul, Bakanlık tarafından
yapılan yazılı sınavlar ile gümrük müşavirliği sözlü sınavlarının yürütülmesini
sağlamak ve sınav sonuçlarını değerlendirmekle görevlidir.
MADDE 570 – (1) Sınava giriş belgesi ve bununla birlikte
geçerli bir kimlik belgesi ibraz edemeyenler sınava alınmazlar.
(2) Sınavda kopya çekenler, kopya verenler veya bunlara teşebbüs
edenler hakkında tutanak düzenlenir ve bunların sınavları geçersiz sayılır.
(3) Sınava katılma koşullarını taşımadıkları halde sınava
girenlerin sınav sonuçları geçersiz sayılır.
MADDE 571 – (1) Gümrük müşavirliği sınavları ile gümrük
müşavir yardımcılığı sınav sonuçları (Değişik ibare:RG-12/1/2017-29946) Bakanlığın
kurumsal internet sayfasından duyurulur.
(2) Sınav sonucunun duyurulduğu tarihten itibaren on gün içinde (Değişik
ibare:RG-12/1/2017-29946) Bakanlığa başvurularak sınav sonuçlarına
itiraz edilebilir.
(3) (Değişik:RG-12/1/2017-29946) İtirazlar otuz gün içinde
değerlendirilerek sonucu adaylara yazı ile tebliğ edilir.
MADDE 572
– (Mülga:RG-13/5/2015-29354)
MADDE 573 – (1) Sınavda başarı gösteren gümrük
müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları Müsteşarlıkça talep edilen
belgelerle birlikte ilgili Gümrük Müşavirleri Derneğine başvurur. Bu belgelerin
Dernek tarafından Müsteşarlığa teslimini müteakip Müsteşarlık tarafından
fotoğraflı İzin Belgesi düzenlenir. Bu kişiler ancak izin belgelerini aldıktan
sonra mesleki faaliyette bulunabilir.
(2) Fotoğraflı izin belgeleri, ilgililerce gümrük idarelerinde
bulundukları süre içerisinde görülebilecek şekilde üzerlerinde bulundurulur.
(3) Müşavirlerin çalışma yeri olan başmüdürlük ve müdürlükçe
gümrük müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları için fotoğraflı bir sicil
kütüğü tutulur.
(4) Gümrük müşavirlerine verilecek izin belgeleri 492 sayılı
Harçlar Kanunu uyarınca ruhsat harcına tabidir.
(5) Sınavsız gümrük müşaviri ve gümrük müşavir yardımcısı
olabileceklerden Gümrük Müşavirliği İzin Belgesi veya Gümrük Müşavir
Yardımcılığı İzin Belgesi almak isteyenlerin İzin Belgesi müracaatları,
faaliyette bulunmak istedikleri bölgedeki Gümrük Müşavirleri Derneği
vasıtasıyla yapılır ve adına düzenlenen İzin Belgesi aynı dernek aracılığıyla
kişiye teslim edilir.
DÖRDÜNCÜ
KISIM
Yetkilendirilmiş
Gümrük Müşavirleri
MADDE 574
– (Mülga :RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden
düzenleme:RG-7/10/2016-29850) (27)
(1) Yetkilendirilmiş
gümrük müşaviri, Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine
istinaden ekonomik etkili gümrük rejimleri, nihai kullanım, basitleştirilmiş
usul uygulamaları ve diğer gümrük işlemlerinin doğru olarak uygulanmasını
sağlamak için Bakanlıkça belirlenen tespit işlemlerini yapmak üzere
yetkilendirilen ve 576 ncı maddede belirtilen şartları taşıyan gümrük
müşaviridir.
(2) Birinci
fıkrada geçen tespit işlemlerine ilişkin usul ve esaslar ile yetkilendirilmiş
gümrük müşavirlerinin çalışma usul ve esasları Bakanlıkça yayımlanan tebliğ ve
genelgelerle belirlenir.
(3) (Ek:RG-11/8/2020-31210)
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri gümrük işlemleri ile ilgili tespitlerin
yapılabilmesi amacıyla tespit raporuna konu edilecek işlemle sınırlı olmak
kaydıyla ilgili firmadan bilgi ve belge isteyebilir.
MADDE 575
– (Mülga :RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden
düzenleme:RG-7/10/2016-29850)(27)
(1)
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri, yapmış oldukları tespit işlemleri ve
bunlara ilişkin düzenlenen raporların ve onayladıkları EUR.1/EUR.MED ve A.TR
dolaşım belgelerinin doğruluğundan sorumludur. Yaptıkları tespit işlemleri ve
bunlara ilişkin raporların doğru olmaması halinde, tespit işleminin kapsamı ile
sınırlı olmak üzere, ziyaa uğratılan vergilerden ve kesilecek cezalardan
yükümlü ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.
(2) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük
müşavirleri Bakanlıkça belirlenecek çalışma bölgelerinden birisini seçer ve bu
bölge dışındaki gümrük idarelerinin denetimi altındaki antrepolarla tespit
sözleşmesi yapamazlar.
(3) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük
müşavirleri yanlarında gümrük müşavir yardımcısı (Ek
ibare:RG-3/1/2023-32062) ve stajyer (Mülga
ibare:RG-11/8/2020-31210) (…) çalıştırabilirler. (Ek cümleler:RG-3/1/2023-32062)
Stajyer, gümrük müşavir yardımcısı tarafından yapılması gereken iş ve işlemleri
yapamaz. Bu şekilde davrandığı tespit edilenlerin stajına son verilir ve bu
kişiler bir daha yetkilendirilmiş gümrük müşaviri yanında çalıştırılamaz.
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin yanlarında çalışan gümrük müşavir
yardımcıları;
a) Sigortalı olarak çalıştığı yetkilendirilmiş gümrük müşaviri
veya yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği firması adına özel ve genel
antrepoların giriş-çıkış işlemleri ve bu antrepolarda yapılan elleçlemelere
ilişkin olarak düzenlenen sayım tutanaklarını imzalayabilir.
b) Bizzat yetkilendirilmiş gümrük müşaviri tarafından işlem
yapılmasına ilişkin özel düzenleme olmaması kaydıyla antrepoya eşya alınmasına
ve çıkarılmasına ilişkin tespit işlemlerinde kullanılması öngörülen mühür ve
kaşeleri kullanabilir, gerekli meşruhatı verebilir.
c) (Değişik:RG-11/8/2020-31210) Yaptıkları işlemlerden
doğacak şahsi sorumlulukları saklı kalmak üzere, hukuki ve mali sorumluluk
yanlarında çalıştıkları yetkilendirilmiş gümrük müşavirine aittir.
ç) (Değişik:RG-11/8/2020-31210)
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin bağlı bulunduğu veya sözleşme
imzaladığı antreponun bağlı bulunduğu Bölge Müdürlüğü ve Gümrük Müşavirleri
Derneğine kayıtlı olmaları gerekir.
d) (Değişik:RG-11/8/2020-31210)
Hizmet veremediği zorunlu durumlarda otuz gün süre ile sınırlı olmak
şartıyla yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin ortak olduğu firmada çalışan bir
başka gümrük müşavir yardımcısı görevlendirilebilir.
e) (Ek:RG-11/8/2020-31210)
Yapmaları gereken iş ve işlemleri başkasına yaptıramaz. Bu şekilde
davrandığı tespit edilenler (Değişik ibare:RG-15/1/2025-32783) 2 yıl
süreyle yetkilendirilmiş gümrük müşaviri yanında çalıştırılamaz.
(4) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Birden fazla genel antrepo ile
tespit sözleşmesi imzalayan yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin her bir
antrepo için en az bir gümrük müşavir yardımcısı görevlendirmeleri gerekir.
(5) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Genel ve özel antrepolara eşya
giriş çıkış işlemleri ile antrepoda stok kayıtlarının altışar aylık dönemler
itibariyle tespiti işlemlerini yapacak yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri, iki
genel antrepoyu geçmemek üzere toplam dört antrepo için rapor
düzenleyebilir.
(6) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük
müşavirlerince kurulan şirketlerin, Bakanlıkça belirlenecek tespit işlemlerini
yapabilmesi için şirket ortaklarının tamamı ile şirketi temsil ve ilzama
yetkili müdürlerinin (Ek ibare:RG-25/5/2022-31846)(42) ve
anonim şirketlerde yönetim kurulu üyelerinin yetkilendirilmiş gümrük
müşaviri olması şarttır.
(7) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Şirket ortağı yetkilendirilmiş
gümrük müşavirlerinin, Bakanlıkça belirlenecek antrepoya ilişkin tespit
işlemlerini yapabilmesi için şirketteki hisselerinin en az %20 olması gerekir.
(8) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük
müşavirliği belgesini iade eden ya da belgesi geri alınan müşavirlerin,
yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği şirketlerindeki ortaklıklarını
sonlandırmaları gerekir.
(9) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük
müşavirleri birden fazla yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği şirketine ortak
olamazlar.
(10) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük
müşavirliği yetkisini kazanan kişinin gümrük müşavirliği statüsünün devam
etmesi nedeniyle bu Yönetmeliğin Yetkilendirilmiş Gümrük Müşavirlerine ilişkin
maddelerinde yer almayan hususlarda gümrük müşavirinin tabi olduğu mevzuat
hükümleri yetkilendirilmiş gümrük müşaviri için de geçerlidir.
(11)
(Ek:RG-11/8/2020-31210) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri, tespit
sözleşmesi kapsamında bizzat yapacağı işleri başkasına yaptıramazlar.
MADDE 576
–(Mülga :RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden
düzenleme:RG-7/10/2016-29850) (27)
(1)
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin aşağıda belirtilen niteliklere sahip
olmaları gerekir:
a) Kanunun
228 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile geçici 5 inci
maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gümrük müşavirliği izin belgesine sahip
olmak ya da Kanunun 228 inci maddesinin birinci fıkrası ile geçici 5 inci
maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca hak sahibi olup, en az yedi yıl
süre ile gümrük müşavirliği izin belgesine sahip olmak,
b) (Değişik:RG-11/8/2020-31210)
Son yedi yıl içinde Kanunun geçici 6 ncı maddesi uyarınca (Ek
ibare:RG-15/1/2025-32783) kesinleşmiş geçici olarak mesleki
faaliyetten alıkoyma cezası almamış olmak,
c)
Dolaylı temsil suretiyle gümrük idarelerinde iş takip etmemek ve bu amaçla
kurulmuş tüzel kişilere ortak olmamak,
ç) Tespit
işlemlerinin yapılacağı kişiler ve antrepo işleticileri ile ortaklık ve çalışan
statüde ilişkisi bulunmamak,
d)
Kanunun geçici 6 ncı maddesi uyarınca birden fazla geçici olarak mesleki
faaliyetten alıkoyma cezası almamış olmak,
e) (Değişik:RG-11/8/2020-31210)
Ertelenmiş, hükmün açıklanması geriye bırakılmış, para cezasına veya tedbire
çevrilmiş ya da affa uğramış olsalar bile kaçakçılık, zimmet, ihtilas, irtikâp,
rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı
iflas, yalan yere şahadet, suç tasnii, iftira gibi yüz kızartıcı suçlar ile
resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, devlet sırlarını açığa vurma,
suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, vergi kaçakçılığı veya vergi
kaçakçılığına teşebbüs suçları, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve
ticareti, 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu
kapsamı suçlar ile örgütlü suçlardan ceza almamış olmak,
f) 4458
sayılı Kanunun geçici 6 ncı maddesi uyarınca son üç yıl içerisinde üçten fazla
uyarma veya kınama cezası almamış olmak,
g) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)
En az dört yıllık lisans eğitimi veren hukuk, iktisat, siyasal bilgiler,
işletme, iktisadi ve idari bilimler fakülteleriyle bunlara denkliği yetkili
makamlarca kabul olunan yurt içi ya da yurt dışındaki öğrenim kurumlarından
birinden mezun olmak veya diğer öğretim kurumlarından lisans seviyesinde mezun
olmakla beraber bu fıkrada belirtilen dallardan lisansüstü diploma almış olmak,
ğ) (Değişik
ibare:RG-15/1/2025-32783) Yetmiş beş yaşını doldurmamış olmak.
h) (Ek:RG-11/8/2020-31210)
(Mülga:RG-15/1/2025-32783)
(2) (Değişik:RG-11/8/2020-31210)
Birinci fıkrada sayılan niteliklere sahip olan gümrük müşaviri gerekli
evraklarla Bakanlığa müracaat eder. Bakanlıkça yapılan değerlendirme sonucunda
bu kişiler yetkilendirilebilir. (Mülga cümle:RG-9/1/2024-32424) Yetki
belgesinin süresine ilişkin hususlar şunlardır:
a) Yetki
belgesinin süresi iki yıldır ve bu süre birinci fıkranın (ğ) bendinde yer alan
nitelik dikkate alınarak daha kısa belirlenir.
b) İki belge
dönemi boyunca herhangi bir disiplin cezası almamış olanlar için (a) bendinde
belirtilen süre ilk defasında üç yıl olarak uygulanır. Üç yıllık dönemde de
herhangi bir disiplin cezası almamış olanlar için düzenlenecek belgenin süresi
bir yıl artırılır. Bu bende göre artırılacak süre dört yılı geçemez.
(3) (Değişik:RG-11/8/2020-31210)
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği yetkisinin verilmesi ve yetki
belgesinin düzenlenmesine ilişkin olarak aşağıda yer alan işlemler yapılır:
a) Adına
yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği yetki belgesi düzenlenen kişinin gümrük
müşavirliği dolayısıyla kullandığı kodlar pasif hale getirilir.
b) Yetki
belgesi sahibi için yetkilendirilmiş gümrük
müşavirliği profili oluşturulur.
c)
Düzenlenen yetki belgesi, gümrük müşavirinin kayıtlı bulunduğu Bölge
Müdürlüğüne ve başvuru sahibine elektronik ortamda gönderilir.
ç)
Yetkilendirilmiş gümrük müşaviri erişim kodunun kullanımından sorumludur.
Erişim kodunu başkasına kullandırdığı anlaşılan yetkilendirilmiş gümrük
müşavirlerinin yetki belgesi süresiz olarak geri alınır.
d)
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin adı-soyadı, tüzel kişi ticaret unvanı,
faaliyet adresi, telefon ve e-posta adresi bilgileri Bakanlık internet
sayfasında yayımlanır. Bu bilgilerde herhangi bir değişiklik olması durumunda,
yedi gün içerisinde bilgilerin sistem aracılığıyla güncellenmesi için Bakanlığa
bildirimde bulunulur.
MADDE 577
–(Mülga :RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden
düzenleme:RG-7/10/2016-29850) (27) (Değişik:RG-11/8/2020-31210)
(1)
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerince özel ve genel antrepo eşya giriş ve
çıkış işlemlerinin tespitiyle ilgili olarak görevlendirilen gümrük müşavir
yardımcılarının Kanunun 228 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen
şartları haiz olmaları kaydıyla, yetkilendirilmiş gümrük müşaviri yanında
çalıştıkları süreler değerlendirmeye alınır.
(2) (Ek:RG-3/1/2023-32062)
Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerince staj amacıyla çalıştırılan
kişilerin, yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri yanında çalıştıkları süreler,
Kanunun 227 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen
staj süresinden sayılır.
MADDE 578 – (Mülga :RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden
düzenleme:RG-7/10/2016-29850) (27) (Değişik:RG-15/1/2025-32783)
(1) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerince yapılan işlemlere
ilişkin olarak mevzuata aykırı durumların belirlenmesi halinde haklarında
aşağıdaki şekilde işlem yapılır:
a) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviri olabilme şartlarından birinin
kaybedilmesi halinde yetkilendirilmiş gümrük müşavirine ait yetki belgesi geri
alınır ve şartların yeniden sağlandığı tespit edilene kadar bu kişiye tekrar
yetki belgesi verilmez.
b) Tespit işlemleri ile ilgili olarak Bakanlıkça belirlenen asgari
ücret tarifesinin altında hizmet verildiğinin tespiti halinde yetkilendirilmiş
gümrük müşavirine ait yetki belgesi 1 yıl süreyle geri alınır.
c) Dolaylı temsil suretiyle faaliyet gösteren gümrük müşavirleriyle
ya da tespit işlemini yaptıran yükümlü ile doğrudan veya dolaylı iş ilişkisi
içinde olduğunun tespit edilmesi halinde yetkilendirilmiş gümrük müşavirine ait
yetki belgesi geri alınır ve iş ilişkisinin sonlandığının tevsikinden itibaren
bu kişiye 2 yıl süreyle yetki belgesi verilmez.
ç) Görevin bağımsızlık, tarafsızlık ve dürüstlükle yapılmaması
veya kusurlu olarak yapılması ya da Kanunda yer alan mesleğin genel
prensiplerine aykırı harekette bulunulması halinde yetkilendirilmiş gümrük
müşavirine ait yetki belgesi 1 yıl süreyle geri alınır.
d) Tespit sözleşmesi kapsamında bizzat yapacağı işleri başkasına
yaptırdığının tespit edilmesi halinde yetkilendirilmiş gümrük müşavirine ait
yetki belgesi 2 yıl süreyle geri alınır.
e) Mesleği icabı elde ettiği bilgi ve belgelerin yetkilendirilmiş
gümrük müşavirliği dışındaki amaçlar için kullanıldığının tespit edilmesi
halinde yetkilendirilmiş gümrük müşavirine ait yetki belgesi 5 yıl süreyle geri
alınır.
(2) Tüzel kişilik bünyesinde gerçekleştirilen işlemlerde, işlemi
gerçekleştiren yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin yanı sıra şirketi temsil ve
ilzama yetkili yetkilendirilmiş gümrük müşaviri hakkında da birinci fıkra hükmü
uygulanır.
(3) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin yetki belgesinin geri
alınması, ayrıca Kanunun geçici 6 ncı maddesi
uyarınca disiplin cezası verilmesine engel teşkil etmez.
ONUNCU
KİTAP
Cezalar
BİRİNCİ
KISIM
Genel
Hükümler
MADDE 579
– (1) Bir fiilin hem Kanunun hem de kaçakçılıkla mücadele veya diğer
ceza koyan kanunların kapsamına girebilecek olması durumunda, idare amiri
durumu inceleyerek olay dolayısıyla, aynı zamanda diğer kanunlara göre (Değişik
ibare:RG-23/5/2011-27942) işlem yapılıp yapılmayacağını tespit eder.
(2) (Değişik:RG-15/5/2013-28648)
Soruşturma veya kovuşturma sonucunda Kanunda tayin edilen cezalardan daha
ağır bir para cezasına karar verildiği veya fiilin suç teşkil ettiğine ve
suçtan dolayı yaptırım uygulanmasına karar verildiği takdirde, kararın
kesinleşmesi ve hükmolunan paranın tahsili şartıyla Kanuna göre verilmiş olan
ceza kaldırılır ve alınmış olan para geri verilir.
MADDE 580
– (Değişik:RG-15/5/2013-28648)
(1) Para
cezalarına, gümrük işleminin yapıldığı gümrük idare amirleri veya yardımcıları
tarafından gerekçesi de belirtilmek suretiyle karar verilir ve düzenlenen karar
yükümlüsüne tebliğ edilir. İlgili memurlarca yapılacak ceza teklifleri, idare
amirlerince uygun görülmediği takdirde gerekçesi gösterilmek suretiyle aynı
şekilde karara bağlanır.
(2)
Kararlar tarih sırasına göre numara verilerek elektronik ortamda kayda alınır.
(3)
Konusu ve yükümlüsü ile gümrük idaresinin aynı olması, aralarında maddi veya
hukuki yönden bağlılık bulunması şartıyla; birden fazla işleme veya beyannameye
ilişkin para cezalarına tek ceza kararı düzenlenebilir. Bu kararlarda, ilgili
işlem veya beyanname tarih ve sayıları, cezanın nev’i ve alacak miktarı ayrı
ayrı belirtilir.
(4) Ceza
kararlarının Türkiye’de yerleşik olmayan kişiler adına düzenlenmesi halinde,
pasaport numarası, taşıt plakası, firma unvanı ve adresi gibi ceza kararının
takibini kolaylaştırmak üzere gerekli bütün bilgilere ceza kararlarında yer
verilir.
(5) Mülkiyetinin
kamuya geçirilmesine ilişkin kararlar, gümrük işleminin yapıldığı gümrük idare
amirleri veya yardımcıları tarafından gerekçesi belirtilmek suretiyle verilir
ve düzenlenen karar yükümlüsüne tebliğ edilir. Mülkiyeti kamuya geçirilen
eşyanın cinsi, miktarı ve olaya ilişkin ayrıntılar kararda detaylı olarak
belirtilir.
MADDE
580/A – (Ek:RG-1/4/2020-31086)
(1) Yükümlüler,
gümrük idarelerinden gümrük mevzuatının uygulanması hakkında Kanunun 231 inci
maddesinin beşinci fıkrası bağlamında izahat talep edebilirler. Gümrük idaresi
tarafından yükümlüye yazı ile yanlış izahat verilmiş olması hâlinde Kanunun 231
inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca idari para cezası verilmez ve faiz
uygulanmaz.
(2)
Birinci fıkra kapsamında işlem yapılabilmesi için aşağıdaki şartların
sağlanması gerekir:
a)
Yükümlünün bu konuda yazılı talebinin bulunması.
b)
Talebin gerekli ve yeterli bilgileri içermesi.
c)
Talebin başkalarının işlemlerine ilişkin olmaması.
ç) Talep
konusu işlemin yargıya intikal etmiş olmaması.
d) Talep
konusu hakkında araştırma, inceleme veya soruşturma bulunmaması.
e)
Talebin somut bir olaya dayanması.
f) Talebe
konu işlemin sonuçlanmamış olması.
g)
Talebin tarife ve menşe tespitine ilişkin olmaması.
ğ)
Talebin gümrük idaresinde yürütülen bir işleme ilişkin olmaması.
(3)
Kanunun 9 uncu maddesi kapsamında verilen bağlayıcı tarife bilgisi ve bağlayıcı
menşe bilgisine ilişkin talepler ile sözlü, yazılı olarak veya internet
aracılığıyla 1/11/1984 tarihli ve 3071 sayılı Dilekçe Hakkının Kullanılmasına
Dair Kanun ve 9/10/2003 tarihli ve 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu
uyarınca yapılan talepler bu madde kapsamında değerlendirilmez.
(4)
İkinci fıkrada belirtilen talepler, gümrük ve dış ticaret bölge müdürlüklerine
yapılır. Bölge müdürlüklerince başvuruya ilişkin gerekli inceleme ve
değerlendirme yapılarak konuya ilişkin görüş ile birlikte Bakanlığa (Gümrükler
Genel Müdürlüğü) intikal ettirilir. Verilen izahat ilgiliye bildirilir. İzahat
bildirildiği tarihten itibaren hüküm ifade eder. İkinci fıkradaki belirtilen
şartları taşımayan başvurular Bölge Müdürlüğünce doğrudan sonuçlandırılır.
(5)
İzahat verilmesine esas olan mevzuat hükümlerinde değişiklik olması ve verilen
izahatın söz konusu değişiklikle getirilen hükümlere uymaması durumunda yeni
düzenlemenin yapıldığı tarihten itibaren birinci fıkra kapsamında işlem
yapılmaz.
(6) Talep
edenin verdiği yanlış veya eksik bilgiye dayanılarak verilen izahat verildiği
tarihten itibaren geçersizdir.
(7)
Yeniden yapılan değerlendirme neticesinde, verilen izahat iptal edilebilir veya
değiştirilebilir. Değiştirildiği veya iptal edildiği yükümlüye bildirilen
izahat ile ilgili olarak bildirildiği tarihten itibaren birinci fıkra hükmü
uygulanmaz.
(8)
İzahat, izahat talep eden kişi tarafından verilen bilgi ve belgeler
çerçevesinde ve sadece başvuru sahibi için izahat niteliği taşır.
(9) İzahat,
karar niteliği taşımaz ve itiraza konu olmaz.
(10) 196
ila 201 inci maddeler ve 588 inci madde çerçevesinde Bakanlık
laboratuvarlarınca düzenlenen tahlil raporlarına göre tarife beyanında
bulunulduğu, ancak daha sonra yapılan tahlil sonucunda eşyanın farklı bir
tarifede sınıflandırılması gerektiğinin belirlendiği durumlarda Kanunun 231
inci maddesinin beşinci fıkrası hükümleri uygulanır.
(11)
Gümrük ve dış ticaret bölge müdürlüklerince verilen tarife bilgisi kapsamında
tespit edilen tarifenin gümrük idaresi tarafından sonradan değiştirilmesi
durumunda Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası hükümleri uygulanır.
MADDE 581
– (1) Para cezalarının dağıtımı, cezayı gerektiren tarife, kıymet
veya miktar farkından kaynaklanan gelir eksikliği tespit edilen ilk beyanname
için yapılır. Aynı nitelikteki işlemin diğer beyannamelere yansıtıldığı
durumlarda, ortaya çıkarılan olayın yaygınlaştırılması söz konusu olduğundan
muhbir ikramiyesi verilmez.
(2)
Kanunun 233 üncü maddesi uyarınca ödeme yapılmadan önce hak sahiplerinden, para
cezalarının geri verilmesi halinde kendilerine ödenen tutarın geri verileceğine
dair bir taahhütname alınır.
İKİNCİ KISIM
Vergi Kaybına Neden Olabilecek İşlemlere
Uygulanacak Cezalar
MADDE 582
– (1) Ceza uygulamasında, eşyanın, gümrük tarife istatistik
pozisyonu konusunda yeterli bilgi bulunmadığı takdirde eşyanın girdiği tarife pozisyonundaki
en düşük vergi oranı esas alınır.
(2)
Miktar noksanlığına ilişkin para cezalarının takdirinde eşyanın tabiatından
veya hava etkilerinden doğan farklar yükümlünün lehine olarak dikkate alınır.
MADDE 583
– (1) Kanunun 237 nci maddesinin uygulanmasında dökme ve dökme
olmayan eşya ayrımında eşyanın miktar ve niteliği ile sayılabilir olması esas
alınır.
(2) Kap
adedi itibariyle tamam çıkan ancak sayı, baş, ağırlık gibi ölçülerinde eksiklik
veya fazlalık olan eşya için takibat yapılmaz.
(3)
Eksiklik veya fazlalıklar hakkında yapılan takibatın sonucundan (Değişik
ibare:RG-2/11/2011-28103) (4) Kanunun 35/B maddesinde sayılan
kişiler sorumlu olacağından, takibat sonuçlanmadan beyan sahibi tarafından
bu eşya hakkında bir gümrük beyanında bulunulmak istenilmesi halinde;
a)
Takibatın eksiklikle ilgili olması halinde fiilen bulunan miktar üzerinden
işlem yapılır.
b)
Takibatın fazlalıkla ilgili olması halinde fazla bulunan miktar verilmez.
Ancak, eşyanın saklanmasının masraflı ve külfetli olması halinde bu eşya
sahibine yed-i emin olarak teslim edilebilir.
(4) (Mülga:RG-15/5/2013-28648)
(5) Özet
beyan eksikliklerinde uygulanacak ceza miktarları, (Değişik
ibare:RG-15/5/2013-28648) eksikliğin tamamı dikkate alınmak suretiyle
hesaplanır.
(6) (Ek:RG-28/12/2011-28156)
Kanunda sayılanların yanında, 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret
Kanununun 814 üncü maddesi uyarınca taşıyıcı sayılan taşıma işleri
komisyoncuları da, özet beyana ilişkin eksiklik veya fazlalıklardan sorumludur.
ÜÇÜNCÜ
KISIM
Usulsüzlüklere
İlişkin Cezalar
Usulsüzlük
MADDE 584
– (1) Ek-82’de yer alanlarla Müsteşarlıkça yayımlanan diğer Yönetmelik
ve Tebliğlerde açıkça belirlenen fiilleri işleyenlere, Kanunun 241 inci
maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca 60 TL usulsüzlük cezası
uygulanır. (6) (10)(13)(18)(19)(23)(25)(47)
ONBİRİNCİ
KİTAP
İtirazlar
MADDE 585
– (1) Yükümlüler, kendilerine tebliğ edilen gümrük vergileri,
cezalar ve idari kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde
bir üst makama sunulmak üzere ilgili gümrük idaresine(8), üst
makam yoksa aynı makama verecekleri, gerekçelerini de açıkça gösteren bir
dilekçeyle itiraz edebilirler.
(2)(8)
İtiraz dilekçesini alan gümrük idaresi, itiraza ilişkin dilekçeyi öncelikle
şekil yönünden inceler. Bu incelemede, başvurunun süresi içinde yapılıp
yapılmadığı ile dilekçeyi verenin yükümlü veya onun temsilcisi olup olmadığına
bakılır, uygun olmayan başvurular reddedilerek yükümlüye bildirilir.
(3)(8)
Bir üst makama sunulmak üzere verilen itiraz dilekçesi, gümrük idaresinin
mütalaası ve gerekli bilgi ve belgelerle birlikte üst makama gönderilir.
(4) Bu
Yönetmelik uyarınca yapılacak itirazların süresi içerisinde olup olmadığının
tespitinde;
a)
Taahhütlü olarak posta yolu ile yapılacak itirazlarda, itiraz dilekçesinin
postaya verildiği tarih,
b) Posta
yolu ile veya doğrudan ilgili gümrük idaresine yapılacak itirazlarda, itiraz
dilekçesinin itirazın yapıldığı gümrük idaresinin kaydına giriş tarihi,
dikkate
alınır.
MADDE 586
– (1) İtirazlar, anlaşmazlığa konu beyanname ve sair her türlü belge
ile eşyadan alınacak örnek, örnek alınması mümkün olmayan hallerde eşyanın
kendisi veya fotoğraf, katalog, prospektüs gibi eşyayı görmeden fikir verecek
diğer belgelerin incelenmesi veya gerek duyulması halinde ilgili gümrük
idaresinin mütalaası da alınmak suretiyle otuz gün içinde karara bağlanarak
ilgili kişiye tebliğ edilir. Otuz gün içerisinde karar alınamadığı durumlarda
Kanunun 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanır.
MADDE 587
– (1) Yükümlüler, mercilerince verilecek kararlardan önce, ihtilaf
konusu eşyayı çekmek isterlerse, aşağıda yazılı şartlarla istekleri kabul
olunur ve eşyanın çekilmesine izin verilir.
a)
Kararların yükümlüce tebellüğ edilmiş olması ve taleplerinin bir dilekçe ile gümrüğe
verilmiş olması,
b)
Yükümlünün beyanına göre yapılan vergi tahakkukları ile gümrük idaresince
tahakkuk ettirilen bütün vergiler arasındaki farkın ve (Değişik
ibare:RG-3/5/2023-32179) eşyanın alıcısı adına düzenlenen para
cezalarının teminata bağlanması,
c)
Uyuşmazlığın idari yargı merciine intikali halinde bu hususun belgelenmesi,
ç)
İdarece gerekli görülecek her türlü bilgi veya belgenin sunulması.
d) (Ek:RG-3/1/2023-32062)
Düşük kıymet beyanı şüphesiyle kıymet araştırması yapılan hallerde yükümlünün
beyanına göre yapılan vergi tahakkukları ile gümrük idaresince tahakkuk
ettirilen bütün vergiler arasındaki farkın teminata bağlanması.
(2) Vergi
tahakkukunun kesinleşmesinden önce idare ile yükümlü arasında çıkan uyuşmazlık
yürürlükteki yasaklama ve kısıtlama hükümlerini ihlal eder mahiyette olduğu
takdirde bu madde hükmü uygulanmaz.
(3)
Birinci fıkranın (Değişik ibare:RG-3/1/2023-32062) (d) bendinin
uygulanmasında düşük kıymet beyanı şüphesiyle kıymet araştırması yapılan
hallerde, araştırmanın bu maddenin uygulanmasının talep edildiği tarihten
itibaren bir yılda sonuçlanmaması halinde, gümrük idaresinde mevcut verilere
göre işlem sonuçlandırılır. Bu süreden sonra alınan cevaplar çerçevesinde vergi
farkı ortaya çıkan hallerde gerekli işlemler yerine getirilir.
MADDE 588
– (1) a) İlgili kişilerce (Değişik ibare:RG-30/4/2011-27920) 203
üncü maddeye göre tebliğ edilen tahlil sonuçlarına karşı tebliğ tarihinden
itibaren onbeş gün içinde gümrük ve muhafaza başmüdürlüğüne bir dilekçe ile
itiraz edilebilir.
b)
Dilekçede, beyanname numarası ve tescil tarihi ile eşyanın cins ve türü,
tahlile ne yönden itirazda bulunulduğu, gözlemci kimyager bulundurulup
bulundurulmayacağı, bulundurulacaksa adı soyadı ve adresi gösterilir.
c) (Değişik:RG-22/3/2018-30368)
İdarece yapılan inceleme sonunda, itirazın kanuni süresi içinde yapıldığı ve
eşyanın örneklerinin henüz gümrükte bulunduğu tespit olunursa, ikinci tahlil
için numune başına (Değişik ibare:RG-20/4/2024-32523) 1.330 TL
ücret alınır.
ç) (Ek:RG-2/12/2010-27773)
Numuneden kaynaklanan nedenlerden dolayı itiraz edilmesi halinde, beyan
sahibi veya temsilcisi huzurunda ek-25’te yer alan tutanak tanzim edilerek
tekrar alınan numune ile birinci tahlil tekrarlanır. (Ek
cümle:RG-12/1/2017-29946) Birinci tahlilin tekrarlanması amacıyla yapılan
analizler için bu Yönetmeliğin 24 numaralı ekinde yer alan "Gümrük
Laboratuvarları Tahlil Ücretleri Listesi"nde belirtilen tutarda analiz
ücreti alınır.
MADDE 589
– (1) a) İtiraz üzerine, birinci tahlilin yapıldığı gümrük
aboratuardaı görevli olan ve ilk tahlili yapan kimyager dışındaki iki kimyager
tarafından ikinci tahlil yapılır. Yükümlünün talebi halinde, gümrük idareleri,
gümrük kimyageri olmayan, bir gözlemci kimyagerin de ikinci tahlilde
bulunmasına izin verir.
b)
Gözlemci kimyager yapılan duyuruya rağmen gelmediği takdirde tahlil gıyabında
yapılır.
c)
Birinci tahlilin gümrük aboratuardaı haricinde bir aboratuarda yapılmış olması
halinde ikinci tahlil gümrük ve muhafaza başmüdürlüğünce uygun görülecek bir
aboratuarda yaptırılır.
MADDE 590
– (1) İkinci tahlil sonucu, eşyanın teknik özellik ve niteliklerinin
tayin ve tespiti bakımından kesindir. Bu sebeple, yükümlülere ikinci tahlil
sonucu ile bu sonuca göre yapılan tarife uygulaması ve tahakkuk ettirilen
vergiler duyurulur.
ONİKİNCİ
KİTAP
Geçici ve
Son Hükümler
MADDE 591 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih
itibarıyla 31/5/2002 tarihli ve 24771 Mükerrer sayılı Resmi Gazete’de
yayımlanan Gümrük Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Genel
antrepoların yeni duruma uyumu
GEÇİCİ
MADDE 1 (7)(31) – Bu Yönetmeliğin yürürlüğe
girmesinden önce açılmış olan ve 519 uncu maddenin ikinci (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) ve üçüncü fıkralarında yazılı şartları
taşımayan genel antrepolar bu Yönetmeliğin yayımından itibaren bir yıl içinde
bu hükümlere uygun hale getirilir.
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Özet beyan ve gümrük
beyannamesine ilişkin sistemde gerekli değişikliklerin (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) aşamalı olarak tamamlanacağı (Değişik
ibare:RG-31/12/2010-27802) 1/1/2012 tarihine kadar yürürlükten
kaldırılan Gümrük Yönetmeliği hükümlerine göre uygulamaya devam edilir.
(2) Bu Yönetmelik ile gümrük idaresine elektronik yolla yapılacağı
belirtilen her türlü başvuru, buna ilişkin altyapı sağlanana kadar yazılı olarak
da kabul edilir.
GEÇİCİ
MADDE 3 – (Ek:RG-7/2/2013-28552)
(1)
24/8/2011 tarihli, 28035 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ortak
Transit Yönetmeliği çerçevesinde alınan izin ve belgeler, geçerlilik süreleri
sonuna kadar kullanılabilir.
GEÇİCİ
MADDE 4 – (Ek:RG-12/6/2013-28675)
(1)
Suriye vatandaşları tarafından Suriye’deki savaş ve olağanüstü durum nedeniyle,
ülkemize getirilen ticari ve kişisel kullanıma mahsus kara taşıtları için
ilgililerin, söz konusu olağanüstü durum devam ettiği sürece gümrük
müdürlüklerine başvurmaları halinde, 380 inci madde kapsamında süresi
içerisinde ek süre talebinde bulundukları kabul edilir ve ek süre talepleri
karşılanır.
GEÇİCİ
MADDE 5 – (Ek:RG-12/6/2013-28675)(30)
(1)
494’üncü maddenin uygulanmasında, ÖTV Kanununun eki (I) sayılı listenin (A) cetvelinde
yer alan eşya için götürü teminat sisteminden faydalanmakta olan ancak
5.000.000 Avro’dan az tutarda teminat vermiş olan onaylanmış kişilerin bu eşya
için götürü teminat sisteminden faydalanmaya devam etmek istemeleri halinde,
mevcut teminatlarını asgari 5.000.000 Avro tutarında yeni bir teminatla
değiştirmeleri veya mevcut teminatlarını asgari 5.000.000 Avro’ya tamamlamaları
gerekir.
GEÇİCİ
MADDE 6 – (Ek:RG-21/5/2014-29006) (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
GEÇİCİ
MADDE 7 – (Ek:RG-2/12/2014-29193)
(1) (Değişik
fıkra:RG-13/2/2016-29623) 534 üncü maddenin birinci fıkrasının (k) bendinin
(17) numaralı alt bendinde belirtilen sayaç sistemlerinin kurulumu 15/2/2017
tarihine kadar tamamlanır. Sayaç sistemleri kurulana kadar, Petrol Piyasası
Lisans Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde akaryakıt olarak tanımlanan dökme
eşyanın (sıvılaştırılmış petrol gazı dahil) miktarının tespiti uygun yöntem ve
cihazlarla yapılır.
(2) (Mülga:RG-13/2/2016-29623)
(3) (Mülga:RG-13/2/2016-29623)
(4) (Mülga:RG-13/2/2016-29623)
Gümrük
GEÇİCİ
MADDE 8 – (Ek:RG-13/2/2016-29623)
(1)
Gümrük müşavirliği yapacak olan tüzel kişilerce, 563 üncü maddenin altıncı
fıkrası ile belirlenen ortaklık ve yönetim yapısına en geç altı ay içerisinde
uyum sağlanır.
GEÇİCİ
MADDE 9 – (Ek:RG-7/10/2016-29850)
(1) Bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenmiş olan ve geçerliliğini
koruyan tüm A ve B sınıfı onaylanmış kişi statü belgelerinin süresi 15/8/2017
tarihine kadar uzatılır.
(2) Bu
madde kapsamında süresi uzatılan A ve B sınıfı onaylanmış kişi statü
belgelerinin askıya alınması, geri alınması ve iptaline ilişkin usul ve esaslar
Bakanlıkça belirlenir.
(3) Bu
madde kapsamında süresi uzatılan A ve B sınıfı onaylanmış kişi statü belgeleri
kapsamında yararlanılacak hak ve yetkiler ile bu hak ve yetkilerin askıya
alınması ve geri alınmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4)
15/8/2017 tarihinden önce düzenlenmiş olan ve geçerliliğini korumaya devam eden
tüm C sınıfı onaylanmış kişi statü belgeleri 15/8/2017 tarihi itibariyle mevcut
belgenin geçerlilik süresi sonuna kadar geçerli olmak üzere onaylanmış kişi
statü belgesi olarak değiştirilir.
GEÇİCİ
MADDE 10 – (Ek:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1)
Havayolu taşımacılığında, 63 üncü maddenin ikinci fıkrası ile 437 nci maddenin
beşinci fıkrasında belirtilen manifesto bilgilerinin bilgisayar veri işleme
tekniği yoluyla gümrük idaresine gönderilmesi usulüne 1/11/2017 tarihine kadar
uyum sağlanır.
GEÇİCİ
MADDE 11 – (Ek:RG-1/8/2017-30141)
(1) 519
uncu maddenin birinci fıkrasının uygulanmasında antrepo açma ve işletme izni
bulunan antrepolar için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren,
Ek-80’de belirtilen kusur durumuna göre belirlenen eksikliklerin giderilmesi
için hafif kusurda bir yıl, orta kusurda iki yıl ve ağır kusurda üç yıl süre
tanınır ve eksiklik bulunan hususların süre sonuna kadar Yönetmelik hükümlerine
uyumlu hale getirilmesi gerekir.
(2)
Ek-80’in II. bölümünün “A-GENEL ÖZELLİKLER” kısmının (m) ve (n) bentleri ile aynı
bölümün “B-ÖZELLİK ARZ EDEN EŞYANIN DEPOLANDIĞI ANTREPOLARIN ÖZELLİKLERİ”
kısmının 13 üncü maddesi, “C-ANTREPO ŞARTLARINA İLİŞKİN KUSURLAR” bölümünde
ağır kusur olarak sayılmakla birlikte;
a)
Antrepo açma ve işletme izni bulunan antrepolar için (m) ve (n) bentleri hafif
kusur olarak değerlendirilir ve bunlar hakkında hafif kusura ilişkin hükümler
uygulanır.
b)
Antrepo açma ve işletme izni bulunan akaryakıt antrepoları için 13 üncü maddede
belirtilen iskele veya platforma bağlı olma şartı, açma ve işletme izni
süresinin uzatılmasında aranmaz ve bu şartın sağlanmaması kusur olarak
değerlendirilmez.
GEÇİCİ
MADDE 12 – (Ek:RG-1/8/2017-30141)
(1)
Demiryolu ile yapılan taşımalarda, 1/11/2017 tarihine kadar tüm taşıma
işlemlerinde; bu tarihten sonra ise sadece 235 inci madde çerçevesinde
basitleştirilmiş usulde yapılan taşıma işlemlerinde teminat aranmaz.
GEÇİCİ
MADDE 13 – (Ek:RG-3/1/2019/-30644) (26)
(1) Bu
Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yetki belgesine sahip olup, bu
Yönetmeliğin 576 ncı maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (ğ) bentlerinde
belirtilen niteliklerden mezuniyet ve yaş şartını taşımayan yetkilendirilmiş
gümrük müşavirlerinin yetki belgeleri 31/12/2019 tarihine kadar geçerlidir. Bu
tarihe kadar yapılacak yetki belgesi değişikliği ve yenileme talepleri Bakanlık
tarafından karşılanır.
(2) Bu Yönetmeliğin
yürürlüğe girmesinden önce düzenlenmiş bulunan yetkilendirilmiş gümrük
müşavirliği sözleşmeleri geçerliliğini korur.
(3) Bu
Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle geçerli bir onaylanmış kişi
statü belgesine sahip olan ve on beşten fazla, otuzdan az işçi istihdam eden
kişiler, statü belgelerinin geçerlilik süresinin sonuna kadar bu belgeden ve bu
belge kapsamında sahip oldukları hak ve yetkilerden faydalanmaya devam ederler.
GEÇİCİ MADDE
14 – (Ek:RG-24/5/2019-30783)
(1) 24/5/2019 tarihli
ve 30783 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlükten kaldırılan 2017/10926
Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Yürürlüğe Konulan Bazı Ürünlerin İthalatında
Ek Mali Yükümlülük Tahsili Hakkında Kararın Uygulanmasına Dair Tebliğ ile
İthalatta Alınan İlave Gümrük Vergilerinin Uygulanmasına Dair Usul ve Esaslar
Hakkında Tebliğ (İthalat:2017/4)’de yer alan belgelerle ilgili olarak gümrük
beyannamesi tescil edilmiş olanların işlemleri bu Yönetmelik hükümlerine göre
sonuçlandırılır.
GEÇİCİ
MADDE 15 –(Ek:RG-1/4/2020-31086)
(1) 24
üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi ile 26 ncı maddenin ikinci
fıkrasında bu maddeyi ihdas eden Yönetmelik ile yapılan düzenlemeler, bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce adlarına onaylanmış kişi statü belgesi
düzenlenmiş kişiler için, belge geçerlilik süresi sonuna kadar uygulanmaz.
GEÇİCİ
MADDE 16 –(Ek:RG-1/4/2020-31086)
(1) Bu
maddenin yürürlüğe girmesinden önce yapılan ithalatlarda menşe esaslı ticaret
politikası önlemleri, ilave gümrük vergisi veya ek mali yükümlülük gibi diğer
mali yükümlülüklere tabi olan eşya için beyannamenin tescil tarihinden itibaren
altı aylık süre ve varsa ek süre içinde usulüne uygun olarak düzenlenmiş menşe
şahadetnamesinin ibraz edildiği durumlar ile ilgili olarak 38 inci maddenin
ikinci ve üçüncü fıkrası hükümlerine göre işlem yapılır.
(2) Avrupa
Birliği ülkelerinden A.TR dolaşım belgesi eşliğinde gelen ve bu maddenin
yürürlüğe girmesinden önce beyannamesi tescil edilmiş olan, beyanname ekinde
eşyanın menşeini tevsik eden uygun belgesi bulunmadığı halde menşe esaslı
ticaret politikası önlemi, ilave gümrük vergisi veya ek mali yükümlülük gibi
diğer mali yükümlülüklerin ödenmediği, eksik ödendiği veya beyan edilmediği
tespit edilen eşyanın, Avrupa Birliği menşeli olduğunu tevsik eden menşe
şahadetnamesinin veya Türkiye’nin taraf olduğu serbest ticaret anlaşmaları çerçevesinde
bir çapraz menşe kümülasyon sistemine dahil ülkeler menşeli olduğunu tevsik
eden tedarikçi beyanının, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı
aylık süre içerisinde gümrük idaresine ibrazı mümkündür.
(3) (Ek:RG-20/10/2020-31280)
(Değişik:RG-13/2/2021-31394) Bu fıkrayı değiştiren Yönetmeliğin yayımı
tarihinden önce beyannamesi tescil edilmiş olan ve beyanname ekinde eşyanın
menşeini tevsik eden uygun bir menşe şahadetnamesi veya tedarikçi beyanı
bulunmadığı halde menşe esaslı ticaret politikası önlemi, ilave gümrük vergisi
veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklerin ödenmediği, eksik
ödendiği veya beyan edilmediği tespit edilen eşyanın menşeini tevsik eden uygun
bir menşe şahadetnamesinin veya tedarikçi beyanının (Değişik ibare:RG-5/11/2021-31650)
31/12/2021 tarihine kadar gümrük idaresine ibrazı mümkündür.
(4) (Ek:RG-5/11/2021-31650)
21/6/2018 ila 23/5/2019 tarihleri (bu tarihler dahil) arasında beyannamesi
tescil edilmiş olan ve beyanname ekinde eşyanın menşeini tevsik eden menşe
ispat belgesi bulunmadığı halde 11/6/2018 tarihli ve 2018/11973 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Amerika Birleşik Devletleri Menşeli Bazı
Ürünlerin İthalatında Ek Mali Yükümlülük Uygulanmasına Dair Karar kapsamında ek
mali yükümlülüğün ödenmediği, eksik ödendiği veya teminata bağlanmadığı tespit
edilen eşyanın beyanname eki belgelerinde menşe ülkesinin yazılı olması veya
31/5/2022 tarihine kadar eşyanın ihracatçısı tarafından düzenlenmiş “Aşağıda
imzası bulunan ben, ….. tarihli ….. sayılı faturada
belirtilen ….. tanımlı eşyanın ….. menşeli olduğunu ve
üreticisinin ….. ülkede yerleşik ….. firması olduğunu
beyan ederim. İstenildiğinde, ilgili kamu otoritesine bu beyanı destekleyecek
tüm kanıtları sağlamayı taahhüt ederim. / I, the undersigned, declare that the goods named as ….. listed in this invoice ….. (date and number) originate in ….. and produced by ….. (name
of the firm) in ….. (name of country).
I undertake to make available to the related public authorities any further supporting documents they require.”
ifadesini içeren belgenin ibraz edilmesi hallerinde ayrıca bir menşe tevsiki
aranmaz.
GEÇİCİ MADDE 17 – (Ek:RG-11/8/2020-31210)
(1) Bu maddeyi ihdas
eden Yönetmelikle değiştirilen 575 inci maddenin üçüncü fıkrasının
değişiklikten önceki hükmü kapsamında staja başlamış bulunanlar, bir yıllık
staj süreleri sonuna kadar stajyer olarak çalışmaya devam ederler.
GEÇİCİ MADDE 18 – (Ek:RG-30/9/2020-31260)(37)
(1) Bu maddeyi ihdas
eden Yönetmelik ile yapılan değişikliklere ilişkin hükümlerin yürürlüğe
girmesine kadar antrepolar için uygulanan mevcut teminat sistemi devam eder.
GEÇİCİ MADDE 19
– (Ek:RG-24/9/2021-31608)(40)
(1) 21/5/2014 tarihli
ve 29006 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük İşlemlerinin
Kolaylaştırılması Yönetmeliği hükümleri uyarınca hâlihazırda tanınmış olan
izinli gönderici yetkisi ve tesis yetkilendirmeleri 31/12/2023 tarihine kadar
geçerliliğini korur. Mevcut yetki sahipleri, bu Yönetmelik uyarınca yapılacak
başvuruları sonuçlandırılıncaya kadar Gümrük İşlemlerinin Kolaylaştırılması
Yönetmeliğinin izinli göndericiye ilişkin hükümlerine tabidir.
(2)
Bu Yönetmelik kapsamında izinli gönderici yetkisi tanınan kişiler adına daha
önce Gümrük İşlemlerinin Kolaylaştırılması Yönetmeliği uyarınca izinli
gönderici yetkisi tanınmışsa, önce tanınan yetki geri alınır.
GEÇİCİ MADDE 20-
(Ek:RG-3/1/2023-32062)
(1) Bu maddeyi ihdas
eden Yönetmeliğin;
a) 10 uncu maddesi,
b)14 üncü maddesi ile
EK: 80’in I. Başvuru İçin Aranacak Bilgi ve Belgeler başlıklı bölümünün
6 ncı maddesinde yapılan değişiklik,
bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılmış başvurular için uygulanmaz.
GEÇİCİ MADDE 21- (Ek:RG-3/5/2023-32179)
(1) Nihai kullanıma
tabi eşyaya ilişkin alınmış bir teminat olmaması durumuyla sınırlı olarak, bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce nihai kullanım izin belgesinde öngörülen
süre dolmuş ise otuz günlük gümrük idaresine başvuru süresi bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla başlar. Otuz günlük süre sonuna kadar
yetkilendirilmiş gümrük müşavirince düzenlenecek raporun izni veren gümrük
idaresine sunulmaması halinde Yönetmeliğin 207 nci maddesinin
dördüncü fıkrasında belirtilen müeyyide uygulanır.
GEÇİCİ MADDE 22- (Ek:RG-15/1/2025-32783)
(1) Bu maddeyi ihdas
eden Yönetmeliğin yayımı tarihi itibarıyla, yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle
onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapılmış
olması halinde, bu başvurular 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin
(1) ve (2) numaralı alt bentlerinde yapılan değişiklik öncesi hükümlere göre
sonuçlandırılır.
GEÇİCİ MADDE 23- (Ek:RG-22/8/2025-32994)
(1) Bu maddeyi ihdas
eden Yönetmeliğin;
a) 1 inci
maddesi,
b)
2 nci maddesi ile bu Yönetmeliğin 519 uncu maddesinin üçüncü
fıkrasında yapılan değişiklik ile aynı maddeye eklenen dördüncü fıkra,
c) 5 inci maddesi,
bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce yatırım izni almış antrepolar için uygulanmaz.
GEÇİCİ MADDE 24- (Ek:RG-22/8/2025-32994)
(1) Bu maddeyi ihdas
eden Yönetmeliğin 3 üncü maddesi uyarınca genel antrepolarda uygulanacak yıllık
fiyat tarifesi, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir ay içinde
ilgili gümrük ve dış ticaret bölge müdürlüğüne gönderilir ve gümrük ve dış
ticaret bölge müdürlüğünce kurumsal internet sitesinde yayımlanır.
MADDE 592 – Bu Yönetmelik 7/10/2009 tarihinde yürürlüğe
girer.
MADDE 593
– Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu
Bakan yürütür.
İŞLENEMEYEN
HÜKÜM
2/12/2014
tarihli ve 29193 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinde
Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin geçici birinci maddesi aşağıdadır.
GEÇİCİ
MADDE 1 – (1) Gümrük Yönetmeliğinin 493 üncü maddesinin beşinci fıkrası,
494 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 526 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü
fıkraları ve 527 ila 532 nci maddelerinde bu Yönetmelik ile yapılan
değişikliğe ilişkin hükümlerin yürürlüğe girmesinden önce antrepoya alınmış
eşya için uygulanan teminat sistemi devam eder.
(*)
7/2/2013 tarihli ve 28552 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gümrük
Yönetmeliğinde değişiklik yapılmasına dair Yönetmeliğin 7 nci maddesi ile bu
Yönetmeliğin dördüncü kitabının üçüncü kısmının 212 ila 307 nci maddelerini
kapsayan üçüncü bölümü 212 ila 277 nci maddelerini kapsayacak şekilde
değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.
(1) Bu
değişiklik 5/8/2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
(2) 16/7/2011
tarihli ve 27996 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklikle bu maddeye
dördüncü fıkradan sonra gelmek üzere beşinci fıkra eklenmiş, diğer fıkralar
buna göre teselsül ettirilmiştir.
(3)
2/11/2011 tarihli ve 28103 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile bu
maddenin birinci fıkrasına (g) bendinden sonra gelmek üzere (ğ) ve (h) bentleri
eklenmiş, diğer bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.
(4) Bu
değişiklik 1/1/2012 tarihinde yürürlüğe girer.
(5)
20/11/2012 tarihli ve 28473 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yönetmelikle bu
maddenin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere ikinci fıkra eklenmiş ve
müteakip fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.
(6) 31/12/2012
tarihli ve 28514 (4. Mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gümrük Genel
Tebliği (Gümrük İşlemleri) (Seri No: 101)” in 6 ncı maddesi uyarınca, bu Yönetmeliğin;
a) 260 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının
(a) bendinin (2) numaralı alt bendinde belirtilen tutar 6.541.439,85 TL,
b) 500
üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 129.360,00 TL,
(b) bendinde belirtilen tutar 653.268,00 TL, (c) bendinde belirtilen tutar
653.268,00 TL,
c) 519
uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 1. 308.287,97 TL, (2) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
457.900,79 TL, (3) numaralı alt bendinde belirtilen tutar 196.243,19 TL,
ç) 584
üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 76, 00 TL
olarak
uygulanır.
Söz
konusu Tebliğ 1/1/2013 tarihinde yürürlüğe girer.
(7) Danıştay
Onuncu Dairesinin Esas No. 2010/14579 sayılı dosyası üzerinden verdiği
24/5/2011 tarihli ve Esas No. 2009/16794 sayılı dosyası üzerinden verdiği
26/5/2010 tarihli kararlarıyla bu yönetmeliğin Geçici 1 inci maddesinin
yürütülmesi durdurulmuştur.
(8) Danıştay
Yedinci Dairesinin 21/6/2011 tarihli ve Esas No. 2009/8888, Karar No. 2011/3510
sayılı kararı ile bu yönetmeliğin 585 inci maddesinin birinci fıkrasındaki
“…sunulmak üzere ilgili gümrük idaresine…” ibaresi ile aynı maddenin ikinci ve
üçüncü fıkraları iptal edilmiştir.
(9) Bu
değişiklik yayımı tarihinden üç ay sonra yürürlüğe girer.
(10) 13/12/2013
tarihli ve 28850 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gümrük Genel Tebliği (Gümrük İşlemleri) (Seri No: 111)” in 3 üncü maddesi uyarınca, bu Yönetmeliğin;
a) 224
üncü maddesinin birinci fıkrasının c) bendinin (1) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 5.196.500.00 TL,
b) 500
üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 134.000.00 TL,
(b) bendinde belirtilen tutar 678.000.00 TL, (c) bendinde belirtilen tutar
678.000.00 TL,
c) 519
uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 1.359.703.69 TL, (2) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
475.896.29 TL, (3) numaralı alt bendinde belirtilen tutar 203.955.55 TL,
ç) 584
üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 78.00 TL,
olarak
uygulanır.
Söz
konusu Tebliğ 1/1/2014 tarihinde yürürlüğe girer.
(11) Bu değişiklik
ile 114 üncü maddesinin üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere dördüncü fıkra
eklenmiş ve fıkra numaraları buna göre teselsül ettirilmiştir.
(12) Bu
değişiklik ile 576 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin sonunda yer
alan “.” İşareti “,” olarak değiştirilmiştir.
13 5/12/2014
tarihli ve 29196 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gümrük Genel Tebliği
(Gümrük İşlemleri) (Seri No: 119)” un 4 üncü maddesi uyarınca, bu Yönetmeliğin;
a) 224
üncü maddesinin birinci fıkrasının c) bendinin (1) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 5.721.866,15 TL,
b) 500
üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 147.000,00 TL,
(b) bendinde belirtilen tutar 746.000,00 TL, (c) bendinde belirtilen tutar
746.000,00 TL,
c) 519
uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 1.497.169,73 TL, (2) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
524.009,40 TL, (3) numaralı alt bendinde belirtilen tutar 224.575,46 TL,
ç) 584
üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 85,00 TL
olarak
uygulanır.
Söz
konusu Tebliğ 1/1/2015 tarihinde yürürlüğe girer.
(14) Bu
değişiklik yayımını takip eden onbeşinci günden itibaren yürürlüğe girer.
15 Bu
değişiklik 15/2/2015 tarihinde yürürlüğe girer.
16 Bu
değişiklik yayımı tarihinden 30 gün sonra yürürlüğe girer.
17 Bu
değişiklik 1/1/2016 tarihinde tarihinde yürürlüğe girer.
18 Bu
maddenin uygulanması ile ilgili olarak 10/12/2015 tarihli ve 29558 sayılı
Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinin 224 üncü maddesinin birinci
fıkrasının c) bendinin bir numaralı alt bendi, 500 üncü maddesinin
birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri, 519 uncu maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendinin (1), (2) ve (3) numaralı alt bendi ve 584 maddesinde
belirtilen tutarlar için Gümrük Genel Tebliği (Gümrük İşlemleri) (Seri
No:138)’ne bakınız.) (Bu tutarlar ile ilgi değişiklikler 1/1/2016 tarihinde yürürlüğe
girer.)
19
1/12/2016 tarihli ve 29905 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gümrük Genel
Tebliği (Gümrük İşlemleri) (Seri No: 143)” ün 4 üncü maddesi uyarınca, bu
Yönetmeliğin;
a) 224
üncü maddesinin birinci fıkrasının c) bendinin (1) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 6.272.522,18 TL,
b) 500
üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 160.000,00 TL,
(b) bendinde belirtilen tutar 817.000,00 TL, (c) bendinde belirtilen tutar
817.000,00 TL,
c) 519
uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 1.641.253,06 TL, (2) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
574.438,56 TL, (3) numaralı alt bendinde belirtilen tutar 246.187,96 TL,
ç) 584
üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 92,00 TL
olarak
uygulanır.
Söz
konusu Tebliğ 1/1/2017 tarihinde yürürlüğe girer.
20 Bu
değişiklik 3/7/2017 tarihinde yürürlüğe girer.
21 Bu
değişiklik 15/8/2017 tarihinde yürürlüğe girer.
22 Bu
değişiklik 1/11/2017 tarihinde yürürlüğe girer.
23
17/12/2022 tarihli ve 32046 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük
Genel Tebliği (Gümrük İşlemleri) (Seri No: 189) ’nin 4 üncü
maddesi ile bu Yönetmeliğin 500 üncü maddesinin birinci fıkrasının
(a) bendinde belirtilen tutar 1.654.000,00 TL, (b) bendinde belirtilen tutar 16.561.000,00
TL, (c) bendinde belirtilen tutar 16.561.000,00 TL, 584 üncü maddesinde
belirtilen usulsüzlük cezası 523,00 TL olarak uygulanır. Bu değişiklik 1/1/2023
tarihinde yürürlüğe girer.
24 Bu
değişiklik 1/1/2018 tarihinde yürürlüğe girer.
25 Bu maddelerdeki
güncel tutarlar için 17/12/2022 tarihli ve 32046 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Gümrük Genel Tebliğin (Gümrük İşlemleri) (Seri No:189) 4 üncü
maddesine bakınız.
26 Bu
değişiklik 15/1/2019 tarihinde yürürlüğe girer.
27 3/1/2019
tarihli ve 30644 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişikliğin 12 nci
maddesiyle, bu değişiklikler 15/1/2019 tarihinde yürürlüğe girer.
28 Danıştay
Yedinci Dairesinin Esas No:2013/6766 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin 493 üncü
maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “ Ancak, 4760 sayılı Özel Tüketim
Vergisi Kanununun eki (I) sayılı listede yer alan eşyaya ilişkin kamu
alacakları için götürü teminat uygulamasından yararlanılmaz.” İbaresinin
iptaline karar verilmiştir.
29 Danıştay
Onuncu Dairesinin Esas No:2015/240 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin 78 inci
maddesinin dördüncü fıkrasının yürütmesinin durdurulmasına karar verilmiştir.
30 Danıştay
Yedinci Dairesinin Esas No:2013/4363 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin Geçici 5
inci maddesinin iptaline karar verilmiştir.
31 Danıştay
Onuncu Dairesinin Esas No:2009/16191 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin Geçici 1
inci maddesinin iptaline karar verilmiştir.
32 Danıştay
Onuncu Dairesinin Esas No:2015/158 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin 559 uncu
maddesinin üçüncü fıkrasının yürütmesinin durdurulmasına karar verilmiştir.
33 Bu
değişiklik yayımı tarihinden iki ay sonra yürürlüğe girer.
34 1/4/2020
tarihli ve 31086 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğin
181 inci maddesinin onuncu fıkrasından sonra gelmek üzere on bir ve on ikinci
fıkralar eklenmiş ve diğer fıkra numarası buna göre teselsül ettirilmiştir.
(35) Bu
değişiklik yayımı tarihinden iki ay sonra yürürlüğe girer.
(36) Bu
değişiklik 1/1/20201 tarihinde yürürlüğe girer.
(37)
31/10/2020 tarihli ve 31290 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile,
30/9/2020 tarihli ve 31260 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmeliğin 6 ncı
maddesi değiştirilmiştir. Bu itibarla, bu değişiklikler 31/12/2020 tarihinde
yürürlüğe girer.
(38) Danıştay
Onuncu Dairesinin 12/9/2019 tarihli ve Esas No:2014/6576; Karar No:2019/5627
sayılı Kararı ile 2/12/2014 tarihli ve 29193 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan
değişiklik tarihinden önce geçici depolama yeri açma ve işletme izin belgesi
almış olanların bu haklarının kazanılmış hak olarak korunacağı ya da
işyerlerini yeni düzenlemeye uygun hale getirmeleri için belli bir geçiş süreci
öngörülmesi yolunda bir geçiş hükmüne yer verilmemesi şeklindeki eksik
düzenlenen kısmının iptaline karar verilmiştir.
(39) Danıştay
Onuncu Dairesinin 16/11/2020 tarihli ve Esas No:2015/3226; Karar No:2020/4964
sayılı Kararı ile 30/6/2015 tarihli ve 29402 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan
değişiklik tarihinden önce geçici depolama yeri açma ve işletme izin belgesi
almış olanların bu haklarının kazanılmış hak olarak korunacağı yolunda bir
hükme yer verilmemesi şeklindeki eksik düzenlenen kısmının iptaline karar
verilmiştir.
(40) Bu değişiklik
1/1/2022 tarihinde yürürlüğe girer.
(41) Bu değişiklik yayımı
tarihinden bir ay sonra yürürlüğe girer.
(42) Bu değişiklik 1/1/2023
tarihinde yürürlüğe girer.
(43) 3/1/2023 tarihli ve
32062 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklikle bu maddeye beşinci fıkrasından
sonra gelmek üzere altıncı fıkra eklenmiş ve sonraki fıkra buna göre teselsül
ettirilmiştir.
(44) Bu değişiklik
1/2/2023 tarihinde yürürlüğe girer.
(45) Bu değişiklik
yayımı tarihinden 60 gün sonra yürürlüğe girer.
(46) 3/5/2023 tarihli ve
32179 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğe 205 inci
maddenin dördüncü fıkrasından sonra gelmek üzere beşinci fıkra eklenmiş ve
diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.
(47) 17/12/2025 tarihli ve 33110 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
“Gümrük Genel Tebliği (Gümrük
İşlemleri) (Seri No: 217)” 4 üncü maddesi uyarınca, bu
Yönetmeliğin;
a) 500 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen
tutar 4.730.000,00 TL, (b) bendinde belirtilen tutar 47.397.000,00 TL, (c)
bendinde belirtilen tutar 47.397.000,00 TL,
b) 584 üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 1.494,00 TL,
olarak uygulanır.
Söz konusu
Tebliğ 1/1/2026 tarihinde yürürlüğe girer.
(48) 20/4/2024 tarihli ve
32523 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile bu maddeye 2 inci
fıkradan sonra gelmek üzere 3 üncü fıkra eklenmiş ve sonraki fıkralar buna göre
teselsül ettirilmiştir.
(49) Bu
değişiklik yayımı tarihini takip eden otuzuncu gün yürürlüğe girer.
(50) Bu değişiklik yayımı
tarihinden üç ay sonra yürürlüğe girer.
(51) Bu değişiklik
27/12/2024 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde
yürürlüğe girer.
Yönetmeliğin Eklerini Görmek İçin Tıklayınız
Yönetmeliğin
Yayımlandığı Resmî Gazetenin
Tarihi
Sayısı
7/10/2009
27369
Mükerrer
Yönetmelikte
Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi
Sayısı
1.
31/3/2010
27538
2.
2/7/2010
27629
3.
2/12/2010
27773
4.
31/12/2010
27802
5.
26/3/2011
27886
6.
30/4/2011
27920
7.
23/5/2011
27942
8.
16/7/2011
27996
9.
2/11/2011
28103
10.
28/12/2011
28156
11.
31/3/2012
28250
12.
12/6/2012
28321
13.
20/11/2012
28473
14.
10/1/2013
28524
15.
7/2/2013
28552
16.
5/4/2013
28609
17.
15/5/2013
28648
18.
12/6/2013
28675
19.
3/8/2013
28727
20.
21/11/2013
28828 Mükerrer
21.
21/5/2014
29006
22.
2/12/2014
29193
23.
31/1/2015
29253
24.
18/2/2015
29271
25.
13/3/2015
29294
26.
13/5/2015
29354
27.
30/6/2015
29402
28.
20/8/2015
29451
29.
22/1/2016
29601
30
13/2/2016
29623
31.
29/3/2016
29668
32.
7/10/2016
29850
33.
12/1/2017
29946
34.
1/8/2017
30141
35.
22/3/2018
30368
36.
3/1/2019
30644
37.
2/5/2019
30762
38.
24/5/2019
30783
39.
1/4/2020
31086
40.
11/8/2020
31210
41.
20/10/2020
31280
42.
10/12/2020
31330
43.
30/9/2020
31260
44.
13/2/2021
31394
45.
19/6/2021
31516
46.
24/9/2021
31608
47.
5/11/2021
31650
48.
30/12/2021
31705
49.
25/5/2022
31846
50.
3/1/2023
32062
51.
3/5/2023
32179
52
12/5/2023
32188
53.
9/1/2024
32424
54.
20/4/2024
32523
55.
14/12/2024
32752
56.
15/1/2025
32783
57.
22/8/2025
32994