Yönetmelik · No: 13574
Resmî kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=13574&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
PAN AVRUPA AKDENİZ
MENŞE KÜMÜLASYON SİSTEMİ KAPSAMI TİCARETTE
EŞYANIN TERCİHLİ
MENŞEİNİN TESPİTİ HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak
ve Tanımlar
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik,
Türkiye Cumhuriyeti ile Pan Avrupa Akdeniz Menşe Kümülasyon Sisteminde yer alan
diğer ülkeler arasında imzalanan, Taraf ülkeler arasında tercihli ticaret
rejimini düzenleyen Anlaşmalar ya da Karar eki Menşeli Ürünler Kavramının
Tanımı ve İdari İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokollerden 2 nci maddede yer
alanların uygulanmasına dair usul ve esasları düzenler.
MADDE 2 – (Değişik:RG-31/12/2025-33124 6. Mükerrer)(4)
(1) Bu Yönetmelik;
a) Türkiye
Cumhuriyeti ile Tunus Cumhuriyeti Arasında Serbest Ticaret Alanı Tesis Eden
Ortaklık Anlaşmasının ekinde yer alan Menşeli Ürünler Kavramının Tanımı ve
İdari İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokol III'ün,
b) Türkiye
Cumhuriyeti ile Mısır Arap Cumhuriyeti Arasında bir Serbest Ticaret Alanı Tesis
Eden Anlaşmanın ekinde yer alan Menşeli Ürünler Kavramının Tanımı ve İdari
İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokol III'ün,
uygulanmasına dair
usul ve esasları kapsar.
MADDE 3 –
(Değişik:RG-9/7/2017- 30119)
(1) Bu
Yönetmelik, 3/6/2011 tarihli ve 640 sayılı Gümrük ve Ticaret
Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin
2 nci maddesi ile 2 nci maddede belirtilen Protokollere
dayanılarak hazırlanmıştır.
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte
yer alan;
a) Anlaşma: Türkiye
Cumhuriyeti ile 2 nci maddede yer alan ilgili ülke arasındaki Anlaşmayı,
b) Pan Avrupa Menşe
Kümülasyon Sistemi: Türkiye Cumhuriyeti, Avrupa Topluluğu ve EFTA Devletleri
arasında aynı menşe kuralları ile menşeli olmayan girdiler için öngörülen
gümrük vergilerinin geri ödenmesi veya muafiyet getirilmesini yasaklayan
hükümleri içeren serbest ticaret anlaşmaları kapsamında yapılan tercihli
ticarette, sisteme taraf ülkeler menşeli girdilerin diğer taraf ülkelerce
serbestçe kullanılmasına ve üretilen eşyanın söz konusu ülkelerin tercihli
rejiminden yararlanabilmesine ve bu şekilde mevcut üretim kaynaklarının
birleştirilmesine olanak tanıyan ticaret sistemini,
c) Pan Avrupa-Akdeniz
Menşe Kümülasyon Sistemi: Türkiye Cumhuriyeti, Avrupa Topluluğu, EFTA
Devletlerinden oluşan Pan Avrupa Menşe Kümülasyon Sistemine dahil ülkeler,
Faroe Adaları ile Cezayir, Mısır, İsrail, Lübnan, Ürdün, Fas, Suriye, Tunus,
Batı Şeria ve Gazze Şeridi’nden oluşan Akdeniz ülkeleri arasında aynı menşe
kuralları ile menşeli olmayan girdiler için öngörülen gümrük vergilerinin geri
ödenmesi veya muafiyet getirilmesini yasaklayan hükümleri içeren serbest
ticaret anlaşmaları kapsamında yapılan tercihli ticarette, sisteme taraf
ülkeler menşeli girdilerin diğer taraf ülkelerce serbestçe kullanılmasına ve
üretilen eşyanın söz konusu ülkelerin tercihli rejiminden yararlanabilmesine ve
bu şekilde mevcut üretim kaynaklarının birleştirilmesine olanak tanıyan ticaret
sistemini;
ç) Eşya: Hem madde
hem de ürünü,
d) EUR.1 ve EUR-MED dolaşım
belgeleri: Menşeli ürünlerin Anlaşma hükümlerinden yararlanabilmesini sağlamak
üzere gümrük idareleri veya (Değişik ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlıkça
yetkilendirilen kişi veya kuruluşlarca usulüne uygun olarak düzenlenip
gümrük idarelerince vize edilen, örnekleri Ek III (a) ve Ek III (b)’de yer alan
menşe ispat belgelerini,
e) EUR.1 ve EUR.1
dolaşım belgeleri başvuru formu: İhracatçı veya yetkili kanuni temsilcisi
tarafından EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi talep edilmek üzere doldurulması
gereken, örnekleri Ek III (a) ve Ek III (b)’de yer alan Formları,
f) Fabrika çıkış
fiyatı: Ürün için Taraf ülkelerden birinde, nihai işçilik veya işlemin
gerçekleştirilmesini üstlenen imalatçıya fabrika çıkışı itibariyle ödenen,
kullanılan bütün maddelerin kıymetlerinin dahil edilmiş olduğu, elde edilmiş
ürünün ihracında geri ödenmiş veya ödenecek yurt içi vergilerin tenziliyle
bulunan fiyatı,
g) Fasıllar ve
pozisyonlar: Bu Yönetmelikte Armonize Sistem veya AS olarak geçen, Armonize Mal
Tanımı ve Kodlama Sistemini oluşturan nomanklatürde kullanılan fasıllar ve
pozisyonları (dört haneli kodlar),
ğ) Fatura beyanı ve
EUR-MED fatura beyanı: İhracatçı tarafından fatura, teslimat notu veya herhangi
bir ticari belge üzerinde belirtilen, ilgili ürünlerin teşhislerini mümkün
kılmayı yeterli ayrıntıda tanımlayan metni Ek IV (a) ve (b)’de yer alan,
usulüne uygun olarak yapılan beyanları,
h) Gümrük idareleri:
Türkiye Cumhuriyeti için (Değişik ibare:RG-9/7/2017- 30119) Gümrük ve
Ticaret Bakanlığı ve diğer Taraf ülkeler için anılan ülkelerde
yetkilendirilmiş idareleri,
ı) Gümrük kıymeti:
Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII nci Maddesinin
Uygulanmasına Dair Gümrük Kıymetine İlişkin 1994-Dünya Ticaret Örgütü
Anlaşmasına göre tespit edilen kıymeti,
i) İmalat: Montaj
veya özel işlemler de dahil olmak üzere her türlü işçilik veya işleme tabi
tutmayı,
j) Karar: 2 nci
maddenin (d) bendinde belirtilen, Türkiye Cumhuriyeti ile Topluluk arasında
tarım ürünleri ticaret rejimine ilişkin Ortaklık Konseyi Kararını,
k) Katma değer:
Fabrika çıkış fiyatından eşyaya dahil edilen, bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde
sayılan ve kümülasyonun mümkün olduğu diğer ülkeler menşeli her bir maddenin
gümrük kıymetinin veya bu kıymetin bilinmemesi veya tespit edilememesi halinde
ilgili Tarafta veya Türkiye Cumhuriyeti’nde bu madde için ödenmiş ilk
doğrulanabilir fiyatın çıkarılması ile bulunan değeri,
l) Madde: Ürünün
imalatında kullanılan herhangi bir girdi, hammadde, parça veya aksamlar ve
benzerini,
m) Maddelerin
kıymeti: Kullanılan menşeli olmayan maddelerin ithalatı esnasındaki gümrük
kıymetini, bunun bilinmemesi veya tespit edilememesi halinde ise Taraf
ülkelerden birinde maddeler için ödenen tespiti mümkün ilk fiyatı,
n) Menşe ispat
belgesi: EUR.1 dolaşım belgesi, EUR-MED dolaşım belgesi, fatura beyanı veya
EUR-MED fatura beyanını,
o) Menşeli madde
kıymeti: (m) bendindeki tanıma uygun olarak, gerekli değişiklikler yapılarak
uygulanan, bu tür maddenin gümrük kıymetini,
ö)
(Değişik:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,
p) Sevkiyat: Bir
ihracatçıdan bir alıcıya birlikte gönderilen ya da ihracatçıdan alıcıya
sevkinde tek bir sevk evrakı kapsamında yer alan veya böyle bir evrakın
olmaması halinde tek bir fatura kapsamına giren ürünleri,
r) Sınıflandırma: Ürün
veya maddelerin belirli bir pozisyon altında sınıflandırılmasını,
s) Taraf ülkeler:
Türkiye Cumhuriyeti ile 2 nci maddede yer alan ülkeleri,
ş) Topluluk: Avrupa
Topluluğunu,
t) Ülkeler:
Karasuları da dahil olmak üzere ülkeleri,
u) Ürün: Bilahare
başka bir imalatta da kullanılması söz konusu olsa bile, imal edilmiş ürünü,
ü) (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2) Elektronik sistem: Menşe ispat ve
dolaşım belgelerinin düzenlenmesine yönelik başvurunun yapılması, belgelerin
düzenlenmesi, kontrol edilmesi, onaylanması ve vize işlemlerinin
gerçekleştirilmesini sağlamak üzere Bakanlık ya da Bakanlıkça uygun görülen
kişi ve kuruluşlarca elektronik ortamda verilen hizmet ve bu hizmete dair alt
yapıyı,
ifade eder.
(2) Bu
Yönetmeliğin birinci, ikinci ve dördüncü maddelerinde geçen Türkiye
Cumhuriyeti, bundan sonra Türkiye olarak anılacaktır.
İKİNCİ BÖLÜM
Menşeli Ürün
Kavramının Tanımı ve Şartları
MADDE 5 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında,
aşağıda belirtilen ürünler Taraf ülkelerden biri menşeli kabul edilir:
a) 7 nci maddede
belirtildiği şekilde, tamamen ilgili Taraf ülkede elde edilen ürünler.
b) 8 inci maddede
belirtildiği şekilde, ilgili Taraf ülkede yeterli işçilik veya işleme tabi
tutulmuş olmaları kaydıyla, tamamen elde edilmemiş maddeler ihtiva ederek
anılan Taraf ülkede elde edilmiş ürünler.
(2) (Mülga:RG-31/12/2025-33124 6. Mükerrer)(4)
MADDE 6 – (1) Kümülasyon
uygulamasında aşağıdaki hususlar dikkate alınır:
a) 5 inci madde
hükümlerine tabi olarak, Türkiye, Lihtenştayn, İsviçre, İzlanda, Norveç veya
Topluluk menşeli maddeler, Türkiye ya da ilgili Taraf ülkede elde edilmiş bir
ürün içine dahil edildikleri takdirde, Türkiye ya da ilgili Taraf ülke menşeli
olarak kabul edilirler. Söz konusu maddelerin 9 uncu maddede belirtilenlerin
ötesinde bir işçilik ve işlemden geçmiş olmaları şartıyla yeterli işçilik veya
işlemden geçmiş olma şartı aranmaz.
b) 5 inci madde
hükümlerine tabi olarak Faroe Adaları veya 27 ve 28 Kasım 1995 tarihinde
gerçekleştirilen Avrupa Akdeniz Konferansında kabul edilen Barselona
Deklarasyonuna dayanarak Avrupa Akdeniz ortaklığına katılan, Türkiye hariç
ülkeler menşeli maddeler, Türkiye ya da ilgili Taraf ülkede elde edilmiş bir
ürün içine dahil edildikleri takdirde Türkiye ya da ilgili Taraf ülke menşeli
olarak kabul edilirler. Söz konusu maddelerin 9 uncu maddede belirtilenlerin
ötesinde bir işçilik ve işlemden geçmiş olmaları şartıyla yeterli işçilik veya
işlemden geçmiş olma şartı aranmaz.
c) Türkiye ya da
ilgili Taraf ülkede gerçekleştirilen işçilik veya işlem, 9 uncu maddede
belirtilenlerin ötesine geçmez ise, yalnızca Türkiye ya da ilgili Taraf ülkede
eklenen katma değerin, imalatta kullanılan bu maddenin (a) ve (b) bentlerinde
belirtilen diğer ülkelerden biri menşeli maddelerin kıymetini geçmesi halinde
elde edilen ürün Türkiye ya da ilgili Taraf ülke menşeli olarak kabul edilir.
Eğer bu gerçekleşmez ise, elde edilen ürün Türkiye ya da ilgili Taraf ülkedeki
imalat işlemlerinde kullanılan en yüksek kıymete sahip maddeyi sağlayan (a) ya
da (b) bentlerinde belirtilen ülke menşeli olarak kabul edilir.
d) (a) ve (b)
bentlerinde belirtilen ülkelerden biri menşeli olup, Türkiye ya da ilgili Taraf
ülkede hiçbir işçilik veya işleme uğramamış ürünler, bu ülkelerden birine ihraç
edilmeleri halinde menşeli ürün statülerini korurlar.
e) 5 inci maddenin
birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanması için elde edilen ürünlerin Türkiye
ya da ilgili Taraf ülkede müteakip işçilik veya işleme tabi tutulması halinde
Türkiye, Tunus, Cezayir veya Fas’ta yapılan işçilik veya işlem Türkiye’de
yapılmış gibi mütalaa edilir. Bu hüküm gereğince menşeli ürünlerin anılan
ülkelerin iki veya daha fazlasında elde edilmesi halinde bu ürünler ancak
gerçekleştirilen işçilik veya işlemin 9 uncu maddede belirtilen işçilik veya
işlemlerin ötesinde olması kaydıyla Türkiye ya da ilgili Taraf ülke menşeli
kabul edilir.
f) Bu maddede
düzenlenen kümülasyon sadece dahil edilen maddeler veya ürünlerin bu
Yönetmelikteki kurallarla aynı menşe kurallarının uygulanması ile menşeli ürün
statüsünü elde ettikleri takdirde uygulanabilir.
g) (Değişik:RG-31/12/2025-33124 6. Mükerrer)(4)
Bu maddede düzenlenen kümülasyon sadece (a) ve (b) bentlerinde belirtilen
ülkeler arasında Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşması'nın (GATT) XXIV.
Maddesi çerçevesinde bir tercihli ticaret anlaşmasının mevcut olması ve
ürünlerin bu Yönetmelikteki kurallarla aynı menşe kurallarının uygulanması
suretiyle menşeli ürün statüsü kazanmaları durumunda uygulanabilir olup anılan
kümülasyonun uygulanmasında Bakanlık resmî internet sitesinden duyurulan tablo
esas alınır.
(2) Birinci fıkranın
(a) bendinde geçen Lihtenştayn Prensliği, İsviçre ile gümrük birliği bulunmakta
olup, Avrupa Ekonomik Alanına ilişkin Anlaşmaya taraftır.
(3) Birinci fıkranın
(b) bendinde geçen 27 ve 28 Kasım 1995 tarihinde gerçekleştirilen Avrupa
Akdeniz Konferansında kabul edilen Barselona Deklarasyonuna dayanarak Avrupa
Akdeniz ortaklığına katılan ülkeler; Türkiye’nin yanısıra Cezayir, Mısır,
İsrail, Lübnan, Ürdün, Fas, Suriye, Tunus, Batı Şeria ve Gazze Şeridi’nden
oluşan Akdeniz ülkeleridir. Anılan bentte yapılan Türkiye’nin hariç
bırakılmasına ilişkin atıf Türkiye’nin bu maddede geçen kümülasyon
dışında kaldığını göstermemekte, Türkiye’nin Topluluk, EFTA Devletleri ve Faroe
Adaları gibi Pan Avrupa ülkesi olduğuna işaret etmektedir.
(4) Birinci fıkranın (e)
bendinde geçen kümülasyon sadece Türkiye, Tunus, Fas ve Cezayir arasındaki
tercihli ticarette Yönetmelikte yer alan kurallarla aynı menşe kurallarının
uygulanabildiği hallerde geçerlidir.
MADDE 7 – (1) Aşağıda
belirtilen ürünlerin tamamen Taraf ülkelerden birinde elde edilmiş oldukları
kabul edilir:
a) Kendi
topraklarından veya deniz yataklarından çıkarılan mineral ürünler,
b) Taraf ülkede hasat
edilen bitkisel ürünler,
c) Taraf ülkede
doğmuş ve yetiştirilmiş canlı hayvanlar,
ç) Taraf ülkede
yetiştirilmiş canlı hayvanlardan elde edilen ürünler,
d) Taraf ülkede
avcılık veya balıkçılıkla elde edilen ürünler,
e) Taraf ülke
karasuları dışında kendi gemileri tarafından denizden elde edilen balıkçılık
ürünleri ve diğer ürünler,
f) Münhasıran (e)
bendinde atıfta bulunulan ürünlerden, kendi fabrika gemilerinin bordasında
üretilen ürünler,
g) Taraf ülkede
toplanmış, yalnızca hammaddelerin geri kazanılabilmesine müsait, sadece sırt
geçirmeye veya atık olarak kullanılmaya elverişli kullanılmış lastikler dahil
olmak üzere, kullanılmış maddeler,
ğ) Taraf ülkede
yapılan imalat işlemleri sonucu ortaya çıkan atık ve hurdalar,
h) Kendi karasuları dışındaki
deniz toprağı veya deniz toprağı altı ile ilgili münhasır işletme haklarına
sahip olmaları kaydıyla deniz toprağı veya deniz toprağı altından çıkarılan
ürünler,
ı) Münhasıran
(a) ila (h) bentlerindeki ürünlerden üretilmiş eşya.
(2) Birinci fıkranın
(e) ve (f) bentlerinde geçen kendi gemileri ve kendi fabrika gemileri tabirleri
sadece;
a) Bir Taraf ülkede
kayıtlı veya tescilli,
b) Anılan Taraf ülke
bayrağı altında seyreden,
c) En az % 50’sine
anılan Taraf ülke vatandaşları tarafından sahip olunan veya idare merkezinin
anılan Taraf ülkelerden birinde bulunduğu, müdür veya müdürlerinin, yönetim
veya denetleme kurulu başkanı ve bu kurulların üyelerinin çoğunluğunun anılan
Taraf ülke vatandaşı olduğu ve ilaveten ortaklık veya limited şirket durumunda
sermayesinin en az yarısının Taraf ülkelere veya bunların kamu kuruluşları veya
vatandaşlarına ait olduğu bir şirket tarafından sahip olunan,
ç) Yönetici ve
yetkilileri anılan Taraf ülke vatandaşı olan,
d) Mürettebatının en
az % 75’i anılan Taraf ülke vatandaşı olan
gemiler ve fabrika
gemileri için kullanılır.
MADDE 8 – (1) 5 inci maddeye
göre tamamen elde edilmemiş ürünler, Ek II'de yer alan listede belirtilen
şartlar yerine getirildiği takdirde yeterli derecede işçilik veya işlem görmüş
olarak kabul edilirler. Ek II'de yer alan listede belirtilen şartlar, Anlaşma
kapsamındaki tüm ürünler için, bu ürünlerin imalatında kullanılan menşeli
olmayan maddeler üzerinde yapılması gerekli işçilik ve işlemleri gösterir ve sadece
bu maddelerle ilgili olarak geçerlidir. Aynı şekilde, eğer söz konusu listede o
ürün için belirtilen şartları yerine getirerek menşe statüsü kazanmış bir ürün,
başka bir ürünün imalatında kullanıldığı durumda, onun bileşiminde yer aldığı
ürüne tatbiki mümkün şartlar, kendisine uygulanmaz ve bu malların imalatında
kullanılmış olabilecek menşeli olmayan maddeler dikkate alınmaz.
(2) Birinci fıkrada
belirtilen duruma rağmen, listede belirtilen şartlar uyarınca bir ürünün
imalatında kullanılmaması gereken menşeli olmayan maddeler, ancak;
a) Toplam
kıymetlerinin, ürünün fabrika çıkış fiyatının % 10'unu geçmemesi,
b) Menşeli olmayan
maddelerin azami değeri olarak listede verilmiş olan yüzdelerin, bu bendin
uygulanması suretiyle aşılmaması
şartı ile
kullanılabilir.
(3) İkinci fıkra
hükümleri, Armonize Sistemin 50 ila 63 üncü fasıllarındaki ürünlere uygulanmaz.
(4) Birinci ve ikinci
fıkra hükümleri, üretim sırasında gerçekleştirilen işlem veya işçiliğin 9 uncu
madde hükümlerine göre yetersiz sayılmadığı hallerde uygulanır.
(5) (Ek:RG-24/9/2011-28064)(1)
Birinci fıkra hükümlerinin uygulanması açısından, Türkiye Cumhuriyeti ile
EFTA Devletleri Serbest Ticaret Anlaşması kapsamında gerçekleştirilen tercihli
ticarette EK IIa’da yer verilen liste esas alınır.
MADDE 9 – (1) 8 inci maddede
belirtilen koşulların sağlanıp sağlanmadığına bakılmaksızın, ikinci fıkra
hükümleri saklı kalmak kaydıyla, aşağıdaki işlemler, menşeli ürün statüsü
verilmesi için yetersiz işçilik veya işlemler olarak kabul edilir:
a) Nakliyat ve
depolama süresince eşyanın iyi şartlarda muhafazasını sağlamaya yönelik
koruyucu işlemler,
b) Ambalaj ayırma ve
birleştirme,
c) Yıkama, temizleme,
toz, oksit, yağ, boya veya diğer tabakalardan arındırma,
ç) Dokuma kumaşları
ütüleme veya presleme,
d) Basit boyama ve
cilalama işlemleri,
e) Tahıl ve pirinci
kabuklarından ayırma, kısmi veya tam beyazlatma, parlatma ve perdahlama,
f) Şeker renklendirme
veya şeker topaklarını biçimlendirme işlemleri,
g) Meyvelerin,
kuruyemişlerin ve sebzelerin kabuklarını soyma, çekirdeklerini çıkarma,
zarlarını ayıklama,
ğ) Keskinleştirme,
basit bileme veya basit kesme,
h) Maddelerden setler
oluşturma dahil, eleme, kalburdan geçirme, sıraya koyma, tasnifleme,
kalibrasyon ve eşleştirme,
ı) Basit şişeleme,
tenekeye veya beherlere koyma, torbalama, sandıklama, kutulama, karton veya
tahta üzerine yerleştirme ve tüm diğer basit paketleme işlemleri,
i) Ürün veya paketler
üzerine marka, etiket, logo ve diğer benzeri ayırt edici işaretleri yapıştırma
veya basma işlemleri,
j) Farklı türde
olmalarına bakılmaksızın ürünlerin basit karıştırılma işlemleri,
k) Tamamlanmış bir
ürün oluşturmak üzere parçaların basit montajı veya ürünlerin parçalarına
ayrılması,
l) (a) ila (k)
bentlerinde belirtilen işlemlerden iki veya daha fazlasının bir arada
yapılması,
m) Hayvan kesimi.
(2) Belirli bir ürüne
uygulanan işçilik veya işlemin birinci fıkra hükümleri çerçevesinde yetersiz
kabul edilip edilmeyeceğine karar verilirken, Taraf ülkelerden birinde
gerçekleştirilen işlemlerin tümü bir arada mütalaa edilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Nitelendirme Birimi,
Aksesuarlar, Yedek Parçalar, Aksam,
Setler ve Etkisiz
Unsurlar
MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik
hükümlerinin uygulanmasında nitelendirme birimi, AS nomanklatürünü kullanmak
suretiyle sınıflandırma yapılırken temel birim olarak kabul edilen belirli bir
üründür. Buna göre;
a) Muhtelif
maddelerin montajı veya gruplandırılmasından oluşan bir ürün, Armonize Sistemde
tek bir pozisyonda sınıflandırıldığında, bu ürün bir bütün olarak nitelendirme
birimidir.
b) Bir sevkiyat,
Armonize Sistemde aynı pozisyon içinde sınıflandırılan, belli sayıda aynı
üründen oluşuyorsa, her bir ürün bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanışı
sırasında münferiden değerlendirilir.
(2) Armonize Sistemin
5 sayılı Genel Kuralı çerçevesinde ambalaj, sınıflandırma açısından ürüne dahil
ediliyorsa, menşeinin tespiti açısından da dahil edilir.
MADDE 11 – (1) Bir cihaz,
makine, alet veya aracın parçası beraberinde teslim edilen, normal olarak bir
cihazın bölümü durumundaki ve fiyata dahil edilmiş bulunan ve bu nedenle ayrıca
fatura edilmemiş olan aksesuarlar, yedek parçalar ve aksam; söz konusu cihaz,
makine, alet veya araç içinde mütalaa edilir.
MADDE 12 – (1) Armonize
Sistemin 3 sayılı Genel Kuralında tanımlanan setler, kendisini meydana getiren
tüm ürünler menşeli ürün ise, o ülke menşeli olarak addedilir. Ancak, bir set
menşeli ve menşeli olmayan ürünlerden müteşekkil ise, menşeli olmayan ürünlerin
kıymetinin setin fabrika çıkış fiyatının %15'ini geçmemesi koşuluyla, set bir
bütün olarak o ülke menşeli kabul edilir.
MADDE 13– (1) Bir ürünün
menşeli olup olmadığını belirlemek için, imalatında kullanılabilecek;
a) Enerji ve yakıtın,
b) Tesis ve
teçhizatın,
c) Makine ve
aletlerin,
ç) Ürünün nihai
bileşimine girmeyen ve girmesi amaçlanmayan eşyanın
menşeini belirlemek
gerekmez.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Ülkesel Gereklilikler
MADDE 14– (1) İkinci ve üçüncü
bölümde yer alan menşe statüsü kazandırılmasına ilişkin koşullar, 2 nci
maddenin ikinci fıkrası, 6 ncı madde ile bu maddenin üçüncü fıkrası hükümleri
saklı kalmak üzere, Taraf ülkelerden birinde kesintisiz olarak yerine
getirilir.
(2) 4 üncü madde
hükümleri saklı kalmak üzere, Taraf ülkelerden birinden başka bir ülkeye ihraç
edilmiş olan menşeli eşyanın geri gelmesi halinde, geri gelen eşyanın, ihraç
edilmiş bulunan eşya ile aynı olduğu, söz konusu ülkede bulunma veya ihraç
edilme süresi içerisinde iyi koşullarda muhafaza edilmeleri için gerekli
olanların ötesinde herhangi bir işleme tabi tutulmadığı hususları gümrük
idarelerini tatmin edecek şekilde ispat edilmediği takdirde menşeli olmadığı
kabul edilir.
(3) İkinci ve üçüncü
bölümde belirlenen kurallar uyarınca kazanılan menşe statüsü, Taraf ülkelerin
birinden ihraç edilen ve daha sonra yeniden ithal edilen maddeler üzerinde,
anılan Taraf ülke dışında yapılan işçilik veya işlemden, aşağıdaki koşulların
sağlanması halinde etkilenmez: Bu koşullar;
a) Söz konusu
maddelerin tamamen Taraf ülkelerden birinde elde edilmiş veya ihraç
edilmelerinden önce 9 uncu maddede belirtilen yetersiz işlemlerin ötesinde bir
işçilik veya işlemden geçmiş olması,
b) Gümrük
idarelerinin geri gelen eşyanın, ihraç edilen maddelerin işçilik veya işlemden
geçirilmesi ile elde edildiği ve bu madde hükümlerinin uygulanması ile Taraf
ülke dışında kazanılan toplam katma değerin, menşe statüsü talebine konu nihai
ürünün fabrika çıkış fiyatının % 10’unu aşmadığı hususlarında ikna edilmiş
olmasıdır.
(4) Üçüncü fıkranın
amaçları açısından, ikinci ve üçüncü bölümde düzenlenen menşe statüsünün
kazanılması için gerekli koşullar, Taraf ülke dışında yapılan işçilik ve
işlemlere uygulanamaz. Fakat, nihai ürünün menşe statüsünün belirlenmesinde,
ürüne dahil edilen menşeli olmayan tüm maddeler için Ek II’deki listede
belirlenen bir azami kıymet koşulu bulunduğu durumda, anılan Taraf ülkede ürüne
dahil edilen menşeli olmayan maddelerin toplam kıymeti ile bu madde
hükümlerinin uygulanmasıyla, Taraf ülke dışında kazanılmış toplam katma değer
birlikte dikkate alındığında, belirlenen yüzdeyi aşmayacaktır.
(5) Üçüncü ve dördüncü
fıkra hükümlerinin uygulanması amacıyla, toplam katma değer, orada dahil edilen
maddelerin kıymetlerini de içerecek şekilde, Taraf ülke dışında oluşan tüm
maliyetleri ifade eder.
(6) Üçüncü ve
dördüncü fıkra hükümleri, Ek II’deki listede düzenlenen koşulları yerine
getirmeyen veya 8 inci maddenin ikinci fıkrasında yer alan genel tolerans
kuralının uygulanması ile yeterli işçilik veya işlemden geçmiş olduğu kabul
edilen ürünler için uygulanmaz.
(7) Üçüncü ve
dördüncü fıkra hükümleri Armonize Sistemin 50 ila 63 üncü fasıllarındaki
ürünlere uygulanmaz.
(8) Bu madde
hükümleri tarafından kapsanan türde Taraf ülke dışında yapılan herhangi bir
işçilik veya işlem, hariçte işleme veya ilgili diğer düzenlemeler vasıtasıyla
yürütülür.
MADDE 15 – (1) Anlaşma
hükümlerinde sağlanan tercihli muamele sadece, bu Yönetmeliğin gerekliliklerini
yerine getirmiş, Taraf ülkeler arasında doğrudan veya 6 ncı maddede belirtilen
kümülasyonun uygulanabilir olduğu diğer ülkeler üzerinden nakledilen ürünler
için uygulanır. Bununla beraber tek bir sevkiyatı oluşturan ürünler,
aktarılması veya geçici depolanması yoluyla, ancak transit geçtiği veya
depolandığı ülkenin gümrük yetkililerinin gözetimi altında olmaları ve
boşaltma, tekrar yükleme veya iyi koşullarda muhafaza etmeye yönelik işlemler
dışında bir işlemden geçmemiş olmaları koşullarıyla, gerektiğinde başka ülkeler
üzerinden nakledilebilir.
(2) Menşeli ürünler
Taraf ülkeler dışındaki ülkeler üzerinden boru hattı ile nakledilebilir.
(3) Birinci fıkrada
yer alan hükümlerin yerine getirildiğinin, ithalatçı ülkenin gümrük
yetkililerine ispatı, aşağıdaki belgelerden birinin ibrazı yoluyla yapılır:
a) İhracatçı ülkede
düzenlenmiş transit ülkesi geçişini kapsayan tek bir sevk evrakı,
b)Transit ülkesinin
gümrük yetkililerince düzenlenen, ürünlerin tam bir tanımını veren, boşaltma ve
tekrar yükleme tarihlerini ve uygulanabildiği durumlarda kullanılan gemi veya
diğer nakil araçlarının adlarını belirten ve transit ülkesi içinde hangi
koşullarda kalmış olduğunu belgeleyen bir belge,
c) (a) veya (b)
bendindeki belgelerin temin edilememesi halinde ikame kanıtlayıcı belgeler.
MADDE 16 – (1) Taraf ülkelerin
birinden 6 ncı maddede belirtilen kümülasyonun uygulanabilir olduğu ülkeler
dışında başka bir ülkeye sergilenmek üzere gönderilen ve sergi sonrasında diğer
bir Taraf ülkeye ithal edilmek üzere satılan menşeli ürünler gümrük
idarelerinin;
a) İhracatçının bu
ürünleri Taraf ülkelerin birinden serginin düzenlendiği ülkeye naklettiği ve
burada sergilediği,
b) Ürünlerin aynı
ihracatçı tarafından diğer Taraf ülkedeki bir kimseye satıldığı veya
tasarrufuna verildiği,
c) Ürünlerin sergi
süresi içinde veya sergiden hemen sonra, sergilenmek üzere gönderildiği
durumunu koruyarak sevk edildiği,
ç) Ürünlerin sergilenmek
üzere gönderildikleri andan itibaren, bu sergide teşhir edilmek dışında başka
bir amaçla kullanılmadığı
hususlarında tatmin
edilmesi kaydıyla, ithallerinde Anlaşma hükümlerinden yararlanır.
(2) Altıncı, yedinci,
sekizinci, dokuzuncu, onuncu ve onbirinci bölüm hükümlerine uygun olarak
düzenlenen veya hazırlanan menşe ispat belgesi, normal usullere uygun olarak
ithalatçı ülke gümrük yetkililerine ibraz edilir. Bu belge üzerinde serginin
adı ve adresi belirtilir. Gerektiği takdirde ürünlerin durumu ve sergilenmelerine
ilişkin koşullar hakkında ek kanıtlayıcı belgeler istenebilir.
(3) Birinci fıkra,
yabancı ürün satmak üzere kurulmuş işyeri veya mağazalarda özel amaçla
düzenlenmemiş olan, açık olduğu süre içinde ürünün gümrük denetimi altında
kaldığı her türlü ticaret, sanayi, tarım ve el sanatları sergi, fuar veya
benzeri umumi gösteri veya teşhirlerine uygulanır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Geri Ödeme veya
Muafiyet
MADDE 17 – (1) Altıncı,
yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu ve onbirinci bölüm hükümlerine uygun
olarak menşe ispat belgesi düzenlenen veya hazırlanan Taraf ülkelerden veya 6
ncı maddede belirtilen ülkelerden biri menşeli ürünlerin imalatında kullanılan
menşeli olmayan maddeler, Taraf ülkelerde her ne türde olursa olsun gümrük
vergilerinin geri ödenmesine veya bunlardan muafiyete tabi değildir.
(2) 5 inci maddenin
ikinci fıkrasında belirtilen Armonize Sistemin 3 üncü faslı ile 1604 ve 1605
pozisyonlarında yer alan Topluluk menşeli ürünler, Topluluk’ta her ne türde
olursa olsun gümrük vergilerinin geri ödenmesine veya bunlardan muafiyete tabi
değildir.
(3) Birinci ve ikinci
fıkrada belirtilen yasak;
a) Taraf ülkelerden
herhangi birinde imalatta kullanılan maddelere uygulanabilen gümrük vergisi
veya eş etkili vergilerin kısmen veya tamamen iadesi veya muaf tutulması veya
ödenmemesi yönündeki her türlü düzenlemeye,
b) Ürünlerin söz
konusu maddelerden elde edilip ihraç edildiği ve dahilde kullanım için
alıkonmadığı hallerde,
c) Birinci fıkrada ve
(a) bendinde belirtilen iade, muafiyet veya geri ödemelerin açıkça veya aynı
etkiyi doğuracak şekilde geçerli olduğu durumlarda
uygulanır.
(4) Bir menşe ispat
belgesi kapsamındaki ürünlerin ihracatçısı, menşeli olmayan maddeler
kullanılarak üretilen ilgili ürünlere geri ödeme sağlanmadığını ve bu maddelere
uygulanabilen tüm gümrük vergileri ile eş etkili vergilerin fiilen ödendiğini
ispat eden tüm geçerli belgeleri gümrük yetkililerinin talebi üzerine herhangi
bir zamanda ibraz etmeye hazır olmak zorundadır.
(5) Birinci, ikinci,
üçüncü ve dördüncü fıkra hükümleri, 10 uncu maddenin ikinci fıkrasında
belirtilen ambalajlara, 11 inci maddede belirtilen aksesuar, yedek parça ve
aksama ve 12 nci maddede belirtilen set halindeki ürünlere, menşeli olmadıkları
durumlarda uygulanır.
(6) Birinci, ikinci,
üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkra hükümleri, yalnızca Anlaşma veya Kararın
uygulandığı türden maddeler için geçerlidir. Ayrıca bu hükümler, Anlaşma veya
Karar hükümleri uyarınca ihracatta uygulanabilen tarım ürünleri için ihracat
iadesi sisteminin işlemesine engel teşkil etmez.
(7) Ürünler, 6 ncı
maddede belirtilen diğer ülkelerden biri menşeli maddelerle kümülasyon
uygulanmaksızın Türkiye veya ilgili Taraf ülke menşeli olarak kabul
ediliyorlarsa bu maddenin birinci fıkra hükümleri uygulanmaz.
(8) Birinci fıkra
hükümleri saklı kalmak kaydıyla, Anlaşma kapsamındaki işlemlerde 31 Aralık 2009
tarihine kadar geçerli olmak üzere Armonize Sistemin 1 ila 24 üncü fasıllarında
yer alan ürünler hariç olmak üzere, aşağıdaki koşullar çerçevesinde menşeli
ürünler imalatında kullanılan maddelerin tabi olduğu gümrük vergileri veya eş
etkili vergilerin geri ödenmesi veya bunlardan muafiyet düzenlemeleri
uygulanabilir:
a) Türkiye veya
Anlaşma’ya taraf diğer ülkede yürürlükte bulunan gümrük vergilerinin % 5’i veya
daha düşük oranları, Armonize Sistem’in 25 ila 49 uncu ve 64 ila 97 nci
fasıllarındaki ürünler açısından hükmünü sürdürür.
b) Türkiye veya
Anlaşma’ya taraf diğer ülkede yürürlükte bulunan gümrük vergilerinin % 10’u
veya daha düşük oranları, Armonize Sistem’in 50 ila 63 üncü fasıllarındaki
ürünler açısından hükmünü sürdürür.
(9) (Değişik:RG-15/3/2011-27875)
Yedinci fıkra hükümleri, EFTA Devletleri, İsrail ve Topluluk ile tercihli
ticarette ve sekizinci fıkra hükümleri EFTA Devletleri, İsrail, Topluluk ve
Ürdün ile tercihli ticarette uygulanmaz.
ALTINCI BÖLÜM
Eşyanın Menşeinin
İspatı
MADDE 18 – (1) Taraf ülkelerden
biri menşeli ürünler, diğer bir Taraf ülkeye ithal edilmeleri sırasında,
aşağıdaki belgelerden birinin ibrazı üzerine Anlaşma ya da Karar’dan
yararlanırlar:
a) Örneği Ek III
(a)’da yer alan bir EUR.1 dolaşım belgesi,
b) Örneği Ek III
(b)’de yer alan bir EUR-MED dolaşım belgesi,
c) Metni Ek IV(a)’da
yer alan fatura beyanı veya Ek IV(b)’de yer alan EUR-MED fatura beyanı.
(2) Birinci fıkra
hükümlerine rağmen, bu Yönetmelik çerçevesinde menşeli ürünler, 37 nci maddede
belirtilen durumlarda, birinci fıkrada belirtilen belgelerden herhangi
birisinin ibraz edilmesine gerek bulunmaksızın Anlaşma ya da Karardan
yararlanır.
(3) 2 nci madde
belirtilen Anlaşmalar kapsamında, bu ülkelerde düzenlenmiş EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgesi, fatura beyanı veya EUR-MED fatura beyanı eşliğinde, Türkiye
ile Topluluk arasındaki gümrük birliği kapsamında olan Topluluk menşeli eşyanın
Türkiye’ye ithalinde, 12 Eylül 1963 tarihli Ankara Anlaşması ve 23 Kasım 1970
tarihli Katma Protokol çerçevesinde yapılan düzenlemeler ile öngörülen tercihli
tarife uygulanır.
(4) 6 ncı maddede yer
alan Taraf ülkelerden biri menşeli eşyanın, anılan maddede yer alan bir başka
Taraf ülkeden EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi, fatura beyanı veya EUR-MED
fatura beyanı eşliğinde Türkiye’ye ithalinde, Türkiye ile eşyanın menşeli
olduğu ülke arasında mevcut düzenlemeler ile öngörülen tercihli tarife
uygulanır.
MADDE 19 –
(Değişik:RG-15/3/2011-27875)
(1) Fatura beyanı
veya EUR-MED fatura beyanı 39 uncu madde çerçevesinde bir Onaylanmış İhracatçı
tarafından veya toplam kıymeti 6000 Euro’yu geçmeyen menşeli ürünler ihtiva
eden bir veya daha fazla kaptan müteşekkil bir sevkiyat için herhangi bir
ihracatçı tarafından hazırlanabilir.
(2) Fatura beyanı,
üçüncü fıkra hükümleri saklı kalmak kaydıyla:
a) Türkiye, Tunus,
Fas, İsrail, Suriye, Mısır ve Ürdün arasındaki tercihli ticarette söz konusu
ürünlerin;
i) 6 ncı maddede
belirtilen kümülasyonun mümkün olduğu diğer ülkelerden biri menşeli maddeler
ile kümülasyon uygulanmaksızın Türkiye ya da (a) bendinde yer alan diğer
ülkelerden biri menşeli olduğunun kabulü ve Yönetmeliğin diğer hükümlerinin
yerine getirilmesi,
ii) Menşe ülkesinde
bir EUR-MED dolaşım belgesi veya EUR-MED fatura beyanı düzenlenmiş olması
kaydıyla 6 ncı maddede belirtilen kümülasyonun mümkün olduğu Taraf
ülkelerle kümülasyon uygulanmaksızın Türkiye ve (a) bendinde yer alan
ilgili Taraf ülke hariç 6 ncı maddede belirtilen diğer ülkelerden biri menşeli
olduğunun kabulü ve Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine getirilmesi,
b) Türkiye, Topluluk
ve EFTA Devletleri arasındaki tercihli ticarette söz konusu ürünlerin;
i) 6 ncı maddenin
birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen diğer ülkelerden biri menşeli
maddelerle kümülasyon uygulanmaksızın 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a)
bendinde belirtilen kümülasyonun uygulanabilir olduğu ülkelerden biri menşeli
olduğunun kabulü ve Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine getirilmesi,
ii) Menşe ülkesinde
bir EUR-MED dolaşım belgesi veya EUR-MED fatura beyanı düzenlenmiş olması
kaydıyla 6 ncı maddede belirtilen ülkelerle kümülasyon uygulanmaksızın, 6 ncı
maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen kümülasyonun uygulanabilir
olduğu ülkelerden biri menşeli olduğunun kabulü ve Yönetmeliğin diğer
hükümlerinin yerine getirilmesi,
durumunda uygulanabilir.
c) Üçüncü fıkra
hükümleri saklı kalmak kaydıyla, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde
belirtilen kümülasyonun uygulanması ve Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine
getirilmesi kaydıyla söz konusu ürünlerin Türkiye veya ilgili Taraf ülke menşeli
olduğunun kabulü durumunda uygulanabilir.
(3) EUR-MED fatura
beyanı, söz konusu ürünlerin Türkiye, ilgili Taraf ülke veya 6 ncı maddede
belirtilen kümülasyonun mümkün olduğu diğer ülkelerden biri menşeli olduğunun
kabulü, Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine getirilmesi kaydıyla;
a) Türkiye, Tunus,
Fas, İsrail, Suriye, Mısır ve Ürdün arasındaki tercihli ticarette;
i) 6 ncı maddede yer
alan ülkelerden biri menşeli maddelerle kümülasyon uygulanması veya,
ii) Ürünlerin 6 ncı
maddede belirtilen ülkelerden birine ihraç edilecek ürünlerin imalatına yönelik
kümülasyon çerçevesinde madde olarak kullanılması veya,
iii) Ürünlerin varış
ülkesinden, 6 ncı maddede belirtilen diğer ülkelerden birine yeniden ihraç
edilmesi,
b) Türkiye, Topluluk
ve EFTA Devletleri arasındaki tercihli ticarette;
i) 6 ncı maddenin
birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen ülkelerden biri menşeli maddelerle
kümülasyon uygulanması veya,
ii) Ürünlerin 6 ncı maddenin
birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen ülkelerden birine ihraç edilecek
ürünlerin imalatına yönelik kümülasyon çerçevesinde madde olarak kullanılması
veya,
iii) Ürünlerin varış
ülkesinden, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen
ülkelerden birine yeniden ihraç edilmesi,
durumunda düzenlenir.
(4) EUR-MED fatura
beyanına aşağıdaki İngilizce ibarelerden biri yazılır:
a) 6 ncı maddede
belirtilen ülkelerden biri veya daha fazlası menşeli maddelerle kümülasyon
uygulanması suretiyle menşe kazanılmışsa, “CUMULATION APPLIED WITH”
(Ülkenin/Ülkelerin ismi),
b) 6 ncı maddede
belirtilen ülkelerden biri veya daha fazlası menşeli maddelerle kümülasyon
uygulanmaksızın menşe kazanılmışsa “NO CUMULATION APPLIED”.
(5) Fatura beyanı
veya EUR-MED fatura beyanında bulunan ihracatçı, söz konusu ürünün menşe
statüsü ile bu Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine getirilmiş olduğunu
kanıtlayan ilgili tüm belgeleri, ihracatçı ülkenin gümrük idarelerinin talebi
üzerine herhangi bir anda ibraz etmeye hazırlıklı olur.
(6) Fatura beyanı
veya EUR-MED fatura beyanı ihracatçı tarafından, metni Ek IV(a) ve Ek IV(b)’de
yer alan, Anlaşmada aynı ekte belirtilen dillerden birinde ve ihracatçı ülkenin
ulusal mevzuatıyla uyumlu olan beyanın, fatura, teslimat notu veya herhangi bir
ticari belge üzerine daktilo edilmesi, ıstampa ile damgalanması veya basılması
suretiyle hazırlanır. Beyan el yazısı ile de yapılabilir; bu takdirde,
mürekkeple ve matbaa harfleriyle yazılır.
(7) Fatura beyanı
veya EUR-MED fatura beyanı, ihracatçının kendi el yazısı ile atacağı orijinal
imzasını ihtiva eder. Ancak 39 uncu madde çerçevesinde onaylanmış ihracatçıdan,
kendi adıyla hazırlanmış herhangi bir fatura beyanı veya EUR-MED fatura
beyanını kendi el yazısıyla imzalanmış addedilerek tüm sorumluluğu üzerine
aldığına dair yazılı bir taahhütnameyi ihracatçı ülkenin gümrük idarelerine
vermiş olması koşuluyla, böyle bir beyanı imzalama şartı aranmaz.
(8) Bir fatura beyanı
veya EUR-MED fatura beyanı, ihracatçı tarafından, kapsadığı ürünlerin ihracatı
esnasında veya ithalatından itibaren iki yıl içinde ithalatçı ülkede ibrazı
koşuluyla ihracattan sonra da hazırlanabilir.
YEDİNCİ BÖLÜM
EUR.1 Dolaşım
Belgeleri ve EUR-MED Dolaşım Belgelerinin Düzenlenmesi
ve Vize İşlemleri
MADDE 20 – (1) EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgesi, Ek III(a) ve Ek III(b)'de belirlenen form ve niteliklere uygun
olarak ve seri numaraları verilerek (Değişik ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlık
veya Bakanlıkça yetkilendirilen kuruluşlarca bastırılır ve ihtiyaca göre
dağıtılır.
(2) EUR.1 veya
EUR-MED dolaşım belgesi, yalnızca ihracatçı veya ihracatçının gümrük
beyannamesini imzalamakla yetkili kanuni temsilcisi tarafından, birer örneği Ek
III(a) ve Ek III (b)’de yer alan EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi ile başvuru
formunun bu Yönetmeliğe uygun olarak doldurulması suretiyle yazılı başvurusu
üzerine düzenlenir.
EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgelsinin doldurulması
MADDE 21 –
(Mülga:RG-23/6/2018-30457 Mükerrer)(3)
MADDE 21/A – (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
(1) EUR.1
veya EUR-MED Dolaşım Belgeleri, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar
çerçevesinde elektronik ortamda düzenlenebilir. Elektronik ortamdaki veriler
2 nci maddenin birinci fıkrasında sayılan ülkeler, Bakanlık birimleri
ve Bakanlıkça uygun görülen kişi ve kuruluşlarla paylaşılabilir ve veri
değişimine konu yapılabilir.
(2) EUR.1 veya
EUR-MED Dolaşım Belgesi düzenlenmesine ilişkin başvuru ihracatçı veya onun
sorumluluğu altında gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi
tarafından yapılabilir. Yetkili olmayan kişiler tarafından yapılan başvurular
gümrük idaresi ya da Bakanlıkça yetki verilen kişi ve kuruluşlarca kabul
edilmez.
(3) İhracatçılar veya
onun sorumluluğu altında gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni
temsilcileri EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgelerinin düzenlenmesi için, bu
belgenin arka sayfasında yazılı kurallara ve ilgili Anlaşma hükümlerine uygun
olarak, elektronik sistem üzerinden aşağıda belirtilen hususlar çerçevesinde
başvuruda ve beyanda bulunur:
a) EUR.1 veya EUR-MED
Dolaşım Belgeleri, Türkçe veya ilgili Anlaşmada belirtilen dillerden birinde,
gümrük mevzuatı hükümleri gereğince hazırlanır.
b) EUR.1 veya EUR-MED
Dolaşım Belgelerinde bulunması zorunlu bilgilerin elektronik sistem üzerinden
beyan edilmesi zorunludur. Bu alanlar ihracatçılar veya onun sorumluluğu
altında gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcileri tarafından
eksiksiz doldurulur. Beyan edilen ve EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgelerinde
kayıtlı olacak eşyanın, tanınmalarına olanak verecek yeterli kesinlikte ve
ticari deyimleri ile hiçbir tereddüde yer vermeyecek açıklıkta cins, nevi,
nitelik ve miktar olarak ayrıntılı bir biçimde beyan edilmesi zorunludur.
c) Elektronik sistem
üzerinde EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesi düzenlenmesi için, beyanda
bulunulan eşyanın menşeinin tespitini teminen, eşyanın imalatında
kullanılan menşeli olmayan girdilere uygulanan işlem ve işçiliğin,
Ek II'de yer alan listede belirtilen şartları sağladığını ispatlayan
ve eşyanın imalatında kullanılan
Türkiye dahil 6 ncı maddede belirtilen ülkeler menşeli
girdiler ve bu girdiler üzerinde gerçekleştirilen işlem ve işçilikleri gösteren
tüm bilgi ve belgeler ile birlikte, ihracata ait diğer belgeler, gümrük idaresi
tarafından ya da Bakanlıkça yetki verilen kişi ve kuruluşlarca kontrol edilmesi
için elektronik sisteme yüklenir. İlgili mevzuat uyarınca elektronik olarak
düzenlenen ya da beyanda kullanılmak amacıyla elektronik ortama aktarılmış bu
belgelerin ve talep edilmesi halinde asıllarının, Bakanlık veya Bakanlıkça
yetkilendirilen kişi ve kuruluşların doğrudan erişimine hazır halde tutulması
zorunludur. Bu türde belge ve bilgiler Gümrük Kanununda öngörülen belge saklama
sürelerine tabidir.
ç) Gümrük idaresi
tarafından ya da Bakanlıkça yetki verilen kişi ve kuruluşlarca EUR.1 veya
EUR-MED Dolaşım Belgesinin düzenlenmesine dair başvurunun kabul edilmesi, beyan
edilen belge ve bilgilerin kontrolü, başvurunun onaylanması ve vize işlemleri
elektronik sistem üzerinden tamamlanır.
d) İhracatçılar veya
onun sorumluluğu altında gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni
temsilcilerince, vize işleminin tamamlanmasından sonra elektronik sistem
üzerinde yer alan bilgilerin, 20 nci maddede belirtilen şekil
şartlarını taşıyan ve aynı maddede belirtilen şekilde temin edilen yeşil
meneviş zeminli matbu EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesi üzerine yazıcı
vasıtasıyla dökümü alınır. Dökümü alınan belgenin (12) numaralı “İhracatçının
Beyanı” kutusu ihracatçı tarafından imzalanır. İmzalanan belgenin bir kopyası
ihracatçı tarafından mer’imevzuatta öngörülen belge saklama süreleri saklı
kalmak kaydıyla en az beş yıl süresince saklanır.
e) EUR.1 veya EUR-MED
Dolaşım Belgesinin üzerinde, belgenin (12) numaralı “İhracatçının Beyanı”
alanına ihracatçı veya onun sorumluluğu altında gümrük beyannamesini imzalamaya
yetkili kanuni temsilcisince atılacak imza haricinde elektronik sistemde
oluşturulmamış hiçbir kayıt yer alamaz. Döküm üzerinde ekleme, düzeltme veya
silinti yapılamaz.
MADDE 22 – (1) EUR.1 dolaşım
belgesi veya EUR-MED dolaşım belgesi düzenlenmesi için başvuruda bulunan
ihracatçı, bu belgeleri düzenleyecek gümrük idarelerinin veya (Değişik
ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya
kuruluşların talep edebileceği, söz konusu ürünün menşe statüsü ile bu
Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine getirilmiş olduğunu tevsik eden tüm
ilgili bilgi ve belgeleri vermekle yükümlüdür.
MADDE 23 – (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(3)
MADDE 23/A –
(Ek:RG-23/6/2018-30457 Mükerrer)(2)
(1) 21/A
maddesi uyarınca elektronik sistem kullanılarak EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım
Belgesi düzenlenmesi amacıyla başvuruda ve beyanda bulunulması durumunda gümrük
idaresi ya da Bakanlıkça yetki verilen kişi ve kuruluşlar, bu başvuruları ve
21/A maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca başvuruda ibraz edilen
bilgi ve belgelerle birlikte, ihracata ait diğer belgeleri de inceleyerek
gerekli işlemleri tamamlar.
(2) Beyana ve
belgelere ilişkin kontroller tamamlandıktan sonra, uygun görülen başvurular
elektronik sistem üzerinden onaylanır.
(3) İhraç belgeleri
ve dolaşım belgelerinden üçüncü ülkelere gönderileceği anlaşılan eşya için
EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesi onaylanamaz ve vize edilemez.
MADDE 24 – (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(3)
MADDE 24/A – (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
(1) Elektronik sistem
üzerinden düzenlenerek gümrük idaresine gönderilen EUR.1 veya EUR-MED dolaşım
belgelerinin kontrolü elektronik sistem üzerinden yapılarak uygun olması
durumunda vize edilir. Elektronik olarak vize edilen EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım
Belgesi kapsamı eşyaya ilişkin kontroller gümrük idaresince gerçekleştirilir.
(2) Gümrük idareleri
birinci fıkrada belirtilen kontrolleri yaparken;
a) EUR.1 veya EUR-MED
Dolaşım Belgelerinin bu Yönetmelik hükümlerine uygun olup olmadığını incelemek,
b) İhraç konusu
eşyanın cins, tür, nitelik ve miktar itibarıyla EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım
Belgesindeki kayıtlara uygun olup olmadığını tespit etmek,
c) İhraç konusu
eşyanın menşeli olup olmadığını belirlemek,
ç) Eşyaya ait ihraç
belgeleri yanında gümrük mevzuatı uyarınca nakliyeciler tarafından verilen
belgeleri incelemek,
d) İhraç konusu
eşyayı Gümrük Yönetmeliğindeki esaslara göre muayene etmek,
suretiyle işlem
ifa eder.
(3) 21/A maddesinin
üçüncü fıkrasının (d) bendinde belirtildiği şekilde alınan dökümde, belgenin
(11) numaralı “Gümrük Vizesi” alanında elektronik sistem tarafından basılan ve
beyanı değerlendirerek belgeyi vize eden gümrük idaresinin adı, vize tarihi,
gümrük mührü veya kaşesi yer alır.
MADDE 25 – (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(3)
SEKİZİNCİ BÖLÜM
EUR.1 ve EUR-MED
Dolaşım Belgelerinin Sonradan Verilmesi,
İkinci Nüsha
Düzenlenmesi ve Değiştirilmesi
MADDE 26 – (1) 25 inci madde
hükümlerine istisna olarak, EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgeleri; hata,
istenmeyerek yapılan ihmal veya özel durumlar nedeniyle ihraç anında
düzenlenmemiş olması veya EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesinin düzenlenmiş,
ancak teknik nedenlerle ithalatta kabul edilmemiş olduğu hususu, gümrük
idarelerine veya (Değişik ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlıkça
yetkilendirilen kişi veya kuruluşlara tatmin edici bir şekilde ispat edilmesi
halinde ait olduğu ürünün ihracından sonra düzenlenebilir.
(2) 25 inci madde
hükümlerine istisna olarak EUR-MED dolaşım belgeleri, 21 inci maddenin yedinci
fıkrasında belirtilen hükümlerin karşılandığı hususunda gümrük idareleri veya (Değişik
ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya
kuruluşları tatmin edici şekilde ispat edilmesi halinde, ait olduğu ve ihracatı
esnasında EUR 1 dolaşım belgesi düzenlenen eşyanın ihracatından sonra da
düzenlenebilir.
(3) (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(3)
(4) (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(3)
(5) (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(3)
(6) (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(3)
(7) (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(3)
MADDE 26/A – (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
(1)
26 ncı maddenin uygulanabilmesi amacıyla, ihracatçı veya onun
sorumluluğu altında gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi;
a) Eşyanın cinsi,
türü, niteliği ve miktarını, ambalaj şeklini, marka ve numaralarını,
işaretlerini, ihracat işleminin yapıldığı gümrük idaresinin adını, gümrük
beyannamesinin tarih ve sayısını belirterek ve gümrük beyannamesinin bir
örneğini eklemek suretiyle elektronik sistem üzerinden başvuruda bulunur.
b) Söz konusu
eşya için ihraç sırasında EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesi verilmediğini veya
ithalatçı ülke gümrük idaresince teknik nedenlerle kabul edilmediğini sebepleri
ile birlikte elektronik sistem üzerinden beyan eder.
(2) Birinci fıkrada
belirtilen şartları yerine getiren ihracatçının veya onun sorumluluğu altında
gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisinin talebi, gümrük
idaresi veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi ve kuruluşlar tarafından
incelenir. Söz konusu ihraç eşyasına ait gümrük beyannamesi ve ekleri diğer
evrak ile varsa bu işleme dair dosyaların incelenmesi ve kontrolü sonucunda,
yapılan beyanın tamamen uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurular elektronik
sistem üzerinden onaylanır ve vize edilir.
(3) Bu şekilde
düzenlenen EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesinin (7) numaralı “Gözlemler”
kutusuna İngilizce “ISSUED RETROSPECTIVELY” ibaresi elektronik sistem üzerinden
kaydedilir.
Teknik nedenlerle
MADDE 27 – (1) EUR.1 veya
EUR-MED dolaşım belgesi, bu Yönetmelikte öngörülen şekilde düzenlenmemiş ise
teknik nedenlerle reddedilebilir. Aşağıda belirtilen;
a) EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgesinin, ebat veya renk olarak örnekten önemli derecede farklı
olması, seri numarası bulunmaması, resmi olarak öngörülen dillerden birinde
basılmaması gibi öngörülen form dışında bir form kullanılarak düzenlenmesi,
b) EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgesinde (4) numaralı kutu gibi doldurulması zorunlu kutulardan birinin
doldurulmaması,
c) (Değişik:RG-9/7/2017-
30119) EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesinin (11) numaralı kutusunun
mühürlenmemesi, kaşelenmemesi veya imzalanmaması,
ç) EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgesinin yetkili olmayan bir makam tarafından onaylanması,
d) (Değişik:RG-9/7/2017-
30119) EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi vize edilirken kullanılan mührün
veya kaşenin 42 nci madde hükümleri uyarınca örneği gönderilmeyen
yeni bir mühür veya kaşe olması, e) İbraz edilen EUR.1 veya EUR-MED dolaşım
belgesinin orijinal olmayıp fotokopi veya suret olması,
f) EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgesinin (2) veya (5) numaralı kutusuna Anlaşmaya taraf olmayan
ülkelerden birinin yazılması,
gibi teknik nedenlerle
kabul edilmeyen EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgeleri sonradan düzenlenebilir.
(2) Teknik nedenlerle
reddedilen EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi üzerine BELGE KABUL
EDİLMEMİŞTİR ibaresi yazılarak, hangi nedenlerle kabul edilmediği de
belirtilerek sonradan düzenlenen yeni bir EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi
alması için ithalatçıya iade edilir. Ancak, gümrük idareleri gümrük
işlemlerinin tamamlanmasından sonra kontrol amacıyla veya hile yapıldığından
şüphe edilmesi halinde reddedilen EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesinin bir
kopyasını saklayabilir.
(3) (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer) Türkiye’ye yönelik ithalatlarda ibraz edilen menşe ispat
belgelerinin teknik nedenlerle reddedilmesi durumunda, eşyaya ilgili Anlaşma
kapsamında tercihli rejim uygulanmaz ve kanuni vergi nispetleri üzerinden
tahakkuk yapılarak vergiler tahsil edilir. Bu durumda, 4458 sayılı Gümrük
Kanununun 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uygulanmaz.
MADDE 28 – (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(3)
MADDE 28/A – (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
(1) EUR.1 veya
EUR-MED Dolaşım Belgesinin çalınması, kaybedilmesi veya hasar görmesi
hallerinde ihracatçı veya onun sorumluluğu altında gümrük beyannamesini
imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi, gümrük idaresi veya Bakanlıkça
yetkilendirilen kişi ve kuruluşlara başvurarak belgenin ikinci bir nüshasının
düzenlenmesi için elektronik sistem üzerinden başvuruda bulunabilir. Başvuru
sahipleri, ikinci nüsha belge düzenlenme talebinin nedenini elektronik sistemde
beyan eder.
(2) İkinci nüsha
EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesi düzenlenmesi talebi ile elektronik sistem
üzerinden gerçekleştirilen başvuru ve yapılan beyan gümrük idaresi veya
Bakanlıkça yetkilendirilen kişi ve kuruluşlar tarafından incelenir.
(3) Gümrük idaresi
veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi ve kuruluşlar, ihraç işlemi yapılmış olan
eşyaya ait asıl EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesine ilişkin bilgilerle birinci
fıkrada belirtilen beyanı karşılaştırıp, ikinci nüshaya ilişkin yapılan
beyanların doğruluğunu saptadıktan sonra, başvuru onaylanır ve gümrük
idaresince vize işlemi gerçekleştirilir.
(4) Bu şekilde
düzenlenen ikinci nüsha EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesinin (7) numaralı
“Gözlemler” kutusuna İngilizce “DUPLICATE” ibaresi ile ilk dolaşım belgesinin
vize tarihi ve seri numarası, elektronik sistem üzerinden kaydedilir.
(5) Elektronik sistem
tarafından asıl EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesi, bu belgeye dayanılarak
düzenlenen ikinci nüsha EUR.1 veya EUR-MED Dolaşım Belgesiyle ilişkilendirilir.
MADDE 29 – (1) Menşeli ürünler
Taraf ülkelerden birinin gümrük idaresinin kontrolü altında iken, ürünün
tamamının veya bir bölümünün ürünün bulunduğu ülke veya taraf diğer ülke içinde
başka bir yere gönderilmesi gerektiği durumda, gönderilecek kısım için asıl
belge yerine geçmek üzere bir veya birden çok müfrez EUR.1 veya EUR-MED dolaşım
belgesi düzenlenir ve durum esas EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi üzerine
işaret edilir.
(2) Müfrez EUR.1 veya
EUR-MED dolaşım belgesi düzenlenme talebi eşyayı kontrol altında bulunduran
gümrük idaresine yazılı olarak yapılır. İlgili idare tarafından gerekli her
türlü inceleme yapılarak bu Yönetmelik hükümlerine uygun olması halinde talep
yerine getirilir.
(3) Düzenlenen müfrez
belge Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasında EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi
olarak kabul edilir.
(4) Esas EUR.1 veya
EUR-MED dolaşım belgesinin tarih ve seri numarası müfrez belgenin veya
belgelerin (7) numaralı "Gözlemler" kutusuna yazılır, aslına ve tüm
nüshalarına MÜFREZ MENŞE İSPAT BELGESİDİR kaşesi basılır.
(5) Gümrük idaresi,
esas menşe ispat belgesi ile buna dayanılarak düzenlenen yeni belgenin veya
belgelerin beyaz nüshasını muhafaza eder.
DOKUZUNCU BÖLÜM
İbraz
MADDE 30 – (1) EUR.1 veya
EUR-MED dolaşım belgesi, ihracatçı ülkedeki vize tarihinden itibaren dört ay
geçerli olur ve bu süre zarfında ithalatçı ülkenin gümrük idarelerine ibraz
edilmesi gerekir.
(2) Fatura beyanı veya
EUR-MED fatura beyanı, ihracatçı tarafından hazırlanış tarihinden itibaren dört
ay geçerli olur ve bu süre zarfında ithalatçı ülkenin gümrük idarelerine ibraz
edilmesi gerekir.
(3) İthalatçı ülkenin
gümrük idarelerine ibraz edilecek menşe ispat belgeleri, istisnai durumlar
nedeniyle, birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen sürelerden sonra da,
uygulanan tercihli muamele çerçevesinde kabul edilebilir.
(4) Diğer geç ibraz
hallerinde, ithalatçı ülkenin gümrük idaresi, eşyanın belirtilen son tarihten
önce gümrüğe sunulmuş olması kaydıyla menşe ispat belgelerini kabul edebilir.
(5) Menşe ispat
belgelerinin ibraz süresinden sonra tercihli muameleden yararlanması için, bu sürenin
bitiminden önce eşyanın gümrüğe gelmiş ve yine bu süreden önce ithalatçı veya
gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi tarafından yazılı
olarak ilgili gümrüğe başvurulmuş olması gerekmektedir.
(6) İlgili gümrük
idaresi durumu bağlı olduğu Başmüdürlüğe intikal ettirir. İlgili Başmüdürlük
konuyu inceleyerek mücbir sebep ve olağanüstü hal mevcudiyetine kanaat getirir
ve ek süre istemine ilişkin gerekçeleri haklı bulur ise belgelerin süresini en
çok bir ay uzatabilir.
MADDE 31 – (1) Menşe ispat
belgeleri, gümrük mevzuatı ve ilgili mevzuat gereğince ithalatçı ülkenin gümrük
idarelerine ibraz edilir. Söz konusu gümrük idaresi, menşe ispat belgelerinin
tercümesini talep edebilir. Ayrıca idare beyannameye ek olarak, ithalatçıdan
eşyanın Anlaşma veya Karar koşullarına uygunluğunu gösteren yazılı bilgi ve
belgeleri talep edebilir.
(2) Eşyanın tercihli
rejiminden yararlanmasını teminen ibrazı gereken menşe ispat belgelerinin, bu
belgeyle ilgili eşyanın fiili ithalinden evvel veya fiili ithali sırasında
ibraz edilememesi ve ilgili ithalatçı tarafından eşyanın bekletilmeden
ithalinin istenilmesi durumunda, tercihli rejim uygulanmaz ve indirimsiz vergi
nispetleri üzerinden tahakkuk yapılarak vergiler kesin olarak tahsil edilir.
Ancak bu kabil eşyanın fiili ithalini müteakip süreleri içerisinde, usulüne
uygun menşe ispat belgeleri işlemi yapan gümrük idaresine ibraz olunduğu
takdirde; ibraz olunan menşe ispat belgesinin ithal edilen eşyaya ait olduğunun
gümrük beyannamesi ve ekleri belgelerle karşılaştırılarak anlaşılması ve
belgenin geçerlilik süresinin geçirilmemiş olduğunun tespiti kaydıyla, tercihli
vergi oranına göre hesaplanan vergi tutarları ile tercihsiz vergi oranına göre
hesaplanan vergi tutarları arasındaki fark mükelleflerine iade edilir.
MADDE 32 – (1) İthalatçının
talebi üzerine ve (Değişik ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlıkça belirlenen
şartlara binaen, Armonize Sistemin 2(a) Genel Kuralı anlamındaki
birleştirilmemiş veya monte edilmemiş halde olan ve Armonize Sistemin XVI ncı
ve XVII nci Bölümlerinde ya da 7308 ve 9406 no’lu pozisyonlarında yer alan
ürünlerin, parçalar halinde ithal edilmesi halinde, bu tür ürünler için tek bir
menşe ispat belgesi, ilk parçanın ithalatı esnasında gümrük idaresine
verilecektir.
MADDE 33 – (1) Türkiye,
Cezayir, Fas ya da Tunus’ta menşeli ürünlerin imalatında adı geçen ülkelerden
gelip bu ülkelerde tercihli menşe statüsü kazanmaksızın işçilik veya işleme
tabi tutulmuş ürünlerin kullanılması halinde bu madde hükümleri uyarınca söz
konusu menşeli ürünler için menşe ispat belgesi düzenlenirken tedarikçi beyanı
esas alınır.
(2) Birinci fıkrada
belirtilen tedarikçi beyanı, ürünlerin Türkiye veya birinci fıkrada geçen
ülkelerden biri menşeli olarak kabul edilip edilemeyeceği ve bu Yönetmeliğin
diğer hükümlerinin karşılanıp karşılanmadığının belirlenmesi amacıyla, söz
konusu ürünlerin imalatında kullanılan ürünlere Cezayir, Fas, Tunus veya
Türkiye’de işçilik veya işlem uygulandığının bir kanıtı olarak kullanılır.
(3) Bu maddenin
dördüncü fıkrası hükümleri dışında tedarikçi tarafından her bir ürün sevkiyatı
için söz konusu ürünleri teşhislerini mümkün kılmaya yeterli ayrıntıda
tanımlanmasını mümkün kılacak derecede açıklayan fatura, teslimat notu veya
ticari belge üzerine eklenen bir kağıt üzerine bu Yönetmeliğin V numaralı
ekinde öngörüldüğü şekilde ayrı bir tedarikçi beyanı düzenlenebilir.
(4) Cezayir, Fas,
Tunus veya Türkiye’de makul bir süre içerisinde aralıksız olarak işçilik veya
işleme tabi tutulması beklenen ürünleri tedarikçinin belirli bir müşteriye
devamlı olarak sunması halinde tedarikçi bu ürünler için anılan ürünlerin
müteakip sevkiyatını kapsayan Uzun Dönem Tedarikçi Beyanı olarak tanımlanan tek
bir tedarikçi beyanı sunabilir. Uzun Dönem Tedarikçi Beyanı normal koşullarda
beyannamenin düzenlendiği tarihten itibaren 1 yıla kadar geçerlidir. (Değişik
ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlık daha uzun sürenin
kullanılabileceği şartları bir Tebliğ ile belirleyebilir. Uzun Dönem Tedarikçi
Beyanı, tedarikçi tarafından bu Yönetmeliğin VI numaralı ekinde yer alan ve söz
konusu ürünlerin teşhislerini mümkün kılmaya yeterli ayrıntıda tanımlayacak
şekilde düzenlenir. Uzun Dönem Tedarikçi Beyanı ilgili alıcıya beyanname
kapsamı ürünlerin ilk sevkiyatı yapılmadan önce veya ilk sevkiyat beraberinde
sunulur. Uzun Dönem Tedarikçi Beyanının sunulan ürünlere daha fazla
uygulanamayacağı hallerde tedarikçi alıcısına derhal bildirimde bulunur.
(5) Bu maddenin
üçüncü ve dördüncü fıkrasında belirtilen tedarikçi beyanı Türkiye ile birinci
fıkrada belirtilen ülkelerden biri arasında imzalanan Anlaşmanın dillerinden
biri kullanılarak beyannamenin düzenlendiği ülkenin iç mevzuat hükümleri
çerçevesinde yazılır veya basılır ve tedarikçinin elle yazılmış orijinal imzasını
taşır. Beyannamenin el yazısı ile hazırlanması halinde matbaa harfleriyle ve
mürekkeple doldurulur.
(6) Beyannamede
bulunan tedarikçi, beyannamenin sunulduğu ülke gümrük idaresinin talebi üzerine
beyannamede yer alan bilgilerin doğruluğunu ispatlayan gerekli tüm vesaiki
herhangi bir zamanda ibraz etmeye hazır olmalıdır.
(7) Bu madde
hükümleri sadece, Türkiye, Tunus, Fas ve Cezayir arasındaki tercihli ticarette
Yönetmelikte yer alan kurallarla aynı menşe kurallarının uygulanabildiği
hallerde geçerlidir.
MADDE 34 – (1) Aşağıda sayılan
belgeler, bir EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi, fatura beyanı veya EUR-MED
fatura beyanı kapsamındaki ürünlerin Türkiye veya 6 ncı maddede yer alan
ülkelerden biri menşeli olduğu ve bu Yönetmeliğin diğer koşullarını yerine
getirdiği hususlarını desteklemek amacıyla, 19 uncu maddenin üçüncü fıkrasında,
22 nci maddede ve 33 üncü maddenin altıncı fıkrasında belirtilen belgeler
arasındadır:
a) İhracatçı veya
tedarikçi tarafından, söz konusu eşyanın elde edilmesi için gerçekleştirilen
işlemleri belgeleyici nitelikte; örneğin hesaplarında veya iç muhasebesinde yer
alan doğrudan deliller,
b) Taraf ülkelerden
birinde düzenlenmiş veya hazırlanmış, imalatta kullanılan maddelerin menşe
statüsünü tevsik eden, iç mevzuat uyarınca kullanılan belgeler,
c) Taraf ülkelerden
birinde düzenlenmiş veya hazırlanmış, maddeler üzerinde bu ülkelerde yapılan
işçilik veya işlemi tevsik eden, iç mevzuat uyarınca kullanılan belgeler,
ç) Kullanılan
maddelerin menşe statüsünü tevsik etmek üzere, Türkiye veya 6 ncı maddede yer
alan ülkeler tarafından bu Yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlenmiş veya
hazırlanmış EUR.1 dolaşım belgeleri veya fatura beyanları,
d) 14 üncü maddede
öngörülen şartların karşılandığını ispat eden, Türkiye veya 6 ncı maddede yer
alan ülkeler dışında gerçekleştirilen işçilik ve işlemlere ilişkin uygun
nitelikte kanıtlar,
e) Kullanılan
maddelerin Türkiye, Tunus, Fas veya Cezayir’de işçilik veya işleme tabi
tutulduğunu ispatlayan bu ülkelerde düzenlenen tedarikçi beyanı.
MADDE 35 – (1) Yürürlükteki
kanunlarda öngörülen süreler saklı kalmak üzere,
a) EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgesi düzenlenmesi için başvuruda bulunan ihracatçı, 22 nci maddede
belirtilen belgeleri,
b) Fatura beyanı veya
EUR-MED fatura beyanında bulunan ihracatçı, bu beyanın bir nüshasını ve 19 uncu
maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen belgeleri,
c) Tedarikçi beyanı
veya Uzun dönem tedarikçi beyanında bulunan tedarikçi, 33 üncü maddenin altıncı
fıkrasında yer alan vesaiklerin yanı sıra beyanname ve faturaların nüshalarını,
teslimat notu veya beyanname eki diğer ticari vesaiki,
ç) EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgesini düzenleyen gümrük idaresi veya (Değişik ibare:RG-9/7/2017-
30119) Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya kuruluşlar, 20 nci
maddede belirtilen başvuru formunu ve başvuru sırasında firma tarafından
kendilerine sunulan diğer tüm vesaiki,
d) İthalatçı ülkenin
gümrük idareleri, kendilerine ibraz edilen menşe ispat belgelerini
en az üç yıl muhafaza
etmek mecburiyetindedir.
e) (c) bendinde belirtilen
Uzun dönem tedarikçi beyanı için bu süre Uzun dönem tedarikçi beyanının
geçerliliğinin sona erdiği tarihten itibaren başlar.
MADDE 36 – (1) Menşe ispat
belgelerindeki beyanlar ile ürünlerin ithalat işlemlerini yerine getirmek
amacıyla gümrük idarelerine ibraz edilen belgelerdeki ifadeler arasında küçük
farklılıkların bulunması, belgenin gümrüğe sunulan ürünlere tekabül ettiğinin
kesin olarak ortaya konması kaydıyla, söz konusu menşe ispat belgelerinin
geçerliliğini kendiliğinden ortadan kaldırmaz.
(2) Menşe ispat
belgeleri üzerindeki ifadelerin doğruluğu üzerinde şüphe yaratması söz konusu
olmayan, daktilo hatası gibi bariz maddi hatalar, bu belgelerin reddedilmesini
gerektirmez.
ONUNCU BÖLÜM
Menşe İspatından
Muafiyet
MADDE 37 – (1) Küçük paketler
halinde gerçek kişilerden gerçek kişilere gönderilen veya yolcuların zati ya da
hediyelik eşyasının bir bölümünü oluşturan eşya; ticarete konu
olmamaları, bu Yönetmelik gereklerini yerine getirdiklerinin beyan
edilmesi ve bu beyanın doğruluğu hakkında şüphe bulunmaması halinde menşe ispat
belgesi istenmeksizin menşeli ürünler olarak kabul edilir. Posta yoluyla gelen
eşyada beyan, Posta Gümrük Beyannamesi (CN22/CN23 belgesi) veya bu belgeye
eklenen bir kağıt üzerinde yapılabilir.
(2) Alıcıların,
yolcuların veya ailelerinin şahsi kullanımına mahsus ürünler içeren arızi
ithalat, eşyanın tabiatı ve miktarı itibariyle ticari bir amaç gözetilmediği
bariz ise, ticari ithalat olarak kabul edilmez.
(3) Ayrıca, birinci
ve ikinci fıkradaki ürünlerin toplam kıymetinin, küçük paketler halindeki
eşyada 500 Euro’yu, yolcu zati ve hediyelik eşyasında 1200 Euro’yu
geçmemesi gerekir.
ONBİRİNCİ BÖLÜM
Euro ile İfade Edilen
Tutarlar
MADDE 38 – (1) 19 uncu madde
ile 37 nci madde hükümlerinin uygulanmasında, eşyanın Euro dışında bir para
birimi üzerinden faturalandırıldığı durumlarda, Taraf ülkelerin ulusal para
birimleri cinsinden ifade edilen Euro tutarına eşit tutarlar, Taraf ülkelerin
her biri tarafından yıllık olarak sabitlenir.
(2) Bir sevkiyat,
ilgili ülkede sabitlenen tutara göre, faturanın düzenlendiği para birimine atıf
yapılmak suretiyle, 19 uncu madde ile 37 nci madde hükümlerinden yararlanır.
ONİKİNCİ BÖLÜM
Basitleştirilmiş
İşlemler
MADDE 39 – (1) Taraflar
arasındaki ticarette aşağıdaki hükümler çerçevesinde basitleştirilmiş işlem
uygulanması mümkündür;
a) (Değişik
ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlık;
1) Sık sık EUR.1 veya
EUR-MED dolaşım belgesi düzenlenmesini gerektiren sevkiyat yapan,
2) Eşyanın menşe
statüsünün ve bu Yönetmelik hükümlerinin yerine getirildiğinin saptanması için
gerekli her türlü teminatı gümrük idarelerine veren,
3) Vergi ve gümrük mevzuatı
ile ilgili ciddi ve mükerrer suç işlememiş olan,
4) Gümrük
makamlarının faaliyetlerini denetlemesine imkan verecek kayıtlara sahip olan
gerçek ve tüzel
kişilere, eşyanın kıymetine bakılmaksızın örneği Ek IV(a)’da yer alan fatura
beyanını veya örneği Ek IV(b)’de yer alan EUR-MED fatura beyanını
hazırlayabilmesi konusunda Onaylanmış İhracatçı yetkisi verebilir.
(2) (Değişik
ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlık, basitleştirilmiş işlem
uygulamasını teminen yetki belgesi verilmesi ve yetkinin Onaylanmış İhracatçı
tarafından kullanımının izlenmesine ilişkin usulleri belirler.
MADDE 40 – (1) Onaylanmış
ihracatçıların bu Yönetmelikteki hükümlere aykırı hareket etmeleri ya da
verilen yetkide öngörülen koşullara uymamaları veya bu koşulların ortadan
kalkması halinde, cezai hükümler saklı kalmak üzere verilen yetki (Değişik
ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlıkça geçici olarak geri alınabilir
veya iptal edilebilir.
MADDE 41 – (1) Aynı ve
birbirleri yerine geçebilen menşeli ve menşeli olmayan madde stoklarının ayrı
tutulmasının önemli maliyetler ve somut güçlükler doğurduğu hallerde,
ilgililerin yazılı talebi üzerine gümrük idaresi, bu stokların yönetiminde
muhasebesel ayırım yönteminin kullanılmasına izin verebilir.
(2) Muhasebesel
ayırım yöntemi, belirli bir referans dönemi için, elde edilen menşeli kabul
edilebilecek ürün sayısının, stokların fiziksel ayırıma tabi tutulmuş olması
halinde elde edilecek ürün sayısı ile aynı olmasını sağlayabilmelidir.
(3) Gümrük idaresi bu
izni gerekli göreceği koşullara bağlı olarak verebilir.
(4) Muhasebesel
ayırım yöntemi, ürünlerin imal edildiği ülkede uygulanan genel muhasebe
ilkelerine göre uygulanır ve kaydı tutulur.
(5) Muhasebesel
ayırım yönteminden yararlanan kişi, menşeli kabul edilebilecek ürün miktarı
için, yerine göre, fatura beyanı veya EUR-MED fatura beyanı, EUR.1 veya EUR-MED
dolaşım belgesi düzenleyebilir veya EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi
düzenlenmesi için başvurabilir. Gümrük idaresinin talebi üzerine, yararlanan
kişi, stoklarının nasıl işletildiğine ilişkin bir bildirge sunar.
(6) Gümrük idaresi,
iznin kullanımını izler ve yararlananın izni uygunsuz kullandığı veya bu
Yönetmelikte belirlenen bir koşulu yerine getiremediği her durumda geri alabilir.
(7) (Değişik
ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlık, muhasebesel ayırım yönteminin
kullanılması ile bu yöntemin kullanılmasına ilişkin iznin verilmesi, geri
alınması ve iznin kullanımının izlenmesine dair usulleri belirler.
ONÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Gümrük İdareleri
Arasında Karşılıklı İşbirliği
MADDE 42
– (Başlığı ile birlikte değişik:RG-9/7/2017- 30119)
(1) Taraf ülkelerin
gümrük idareleri veya kendi gümrük idarelerinde EUR.1 ve EUR-MED dolaşım
belgesi vize ederken kullandıkları mühürlerin veya kaşelerin örnek baskılarını,
EUR.1 ve EUR-MED dolaşım belgelerinin, fatura beyanları ile EUR-MED fatura
beyanları ile tedarikçi beyanlarının kontrolünden sorumlu gümrük idarelerinin
adreslerini birbirlerine iletir.
MADDE 43 – (1) Taraf ülkeler,
yetkili gümrük idareleri vasıtasıyla birbirlerine EUR.1 ve EUR-MED dolaşım
belgeleri, fatura beyanları ile EUR-MED fatura beyanları veya tedarikçi
beyanlarının geçerliliklerinin ve bu belgelerde yer alan bilgilerin
doğruluğunun kontrolünde yardımcı olur.
MADDE 44 – (1) İthalatçı ülke
gümrük idareleri, EUR.1 ve EUR-MED dolaşım belgeleri ve fatura beyanları ile
EUR-MED fatura beyanlarının sonradan kontrolünü talep edebilir.
(2) İthalatçı ülke
gümrük idaresi, ihracatçı ülke gümrük idaresince verilen EUR.1 ve EUR-MED
dolaşım belgeleri ve fatura beyanları ile EUR-MED fatura beyanlarının
gerçekliği veya eşyanın gerçek menşeine ilişkin bilgilerin doğruluğu hakkında
makul bir şüphesi olduğunda veya sondaj usulü ile yapacağı kontrol sonucunda
anılan belgeleri sonradan kontrol talebi ile bu Yönetmeliğin 45 inci maddesi
hükümleri çerçevesinde vizeyi yapan ihracatçı ülke gümrük idaresine geri
gönderir.
(3) İthalatçı ülke
gümrük idareleri, EUR.1 ve EUR-MED dolaşım belgesi ve fatura ile eğer ibraz
edilmiş ise fatura beyanı veya EUR-MED fatura beyanını, yahut bu belgelerin
birer kopyasını, gerektiğinde araştırmanın gerekçelerini de belirterek
ihracatçı ülkenin gümrük idarelerine geri gönderirler. Menşe ispat belgesinde
yer alan bilgilerin doğru olmadığı kanaatini uyandıran elde edilmiş tüm belge
ve bilgi, kontrol talebini desteklemek üzere gönderilir.
MADDE 45 – (1) Menşe İspat Belgelerinin
kontrol talebi, bu belgelerin (Değişik ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlığa
gönderilmesi suretiyle yapılır.
(2) EUR.1 ve EUR-MED
dolaşım belgelerinin kontrol talebi; (13) numaralı bölümün, EUR.1 ve EUR-MED
dolaşım belgesini vize eden ihracatçı ülke gümrük idaresinin adı ve adresi ile
kontrol talebinde bulunan ithalatçı ülke gümrük idaresinin adı ve açık posta
adresi, yazı makinası veya mürekkepli kalemle ve matbaa harfleri ile yazılarak
doldurulması suretiyle yapılır.
(3) (Değişik:RG-9/7/2017-
30119) Kontrol talebinde bulunulan yer ve tarih belirtilip imzalanır ve
mühür veya kaşe ile işlemi gerçekleştiren görevliye ait kaşe uygulanmak
suretiyle onaylanır.
MADDE 46 – (1) Kontrol,
ihracatçı ülke gümrük idaresi tarafından yapılır. Bu amaçla, ihracatçı ülke
gümrük idaresi, her türlü delil talep etme ve ihracatçının hesaplarını
denetleme veya gerekli gördüğü diğer kontrolleri yapabilme yetkisine sahiptir.
(2) İhracatçı ülke
gümrük idareleri EUR.1 ve EUR-MED dolaşım belgelerinin kontrol sonucunu (14)
numaralı bölümü aşağıdaki şekilde doldurmak suretiyle belirtir:
a) Birinci veya
ikinci maddelerden uygun olanın önüne (x) işareti konur,
b) Kontrolü yapan
gümrük idaresinin adı ve kontrol tarihi yazılır,
c) (Değişik:RG-9/7/2017-
30119) İmzalanır ve okunabilir mühür veya kaşesi ile işlemi gerçekleştiren
görevliye ait kaşe uygulanmak suretiyle onaylanır.
MADDE 47 – (1) Sonradan kontrol
talebinde bulunan ithalatçı ülke gümrük idaresi, kontrol sonucundan en kısa
zamanda haberdar edilir.
(2) Kontrol
sonuçlarında, belgelerin gerçek olup olmadığı, söz konusu ürünlerin Taraf
ülkelerden biri menşeli olarak kabul edilip edilemeyeceği ve bu Yönetmeliğin
diğer hükümlerine uygun olup olmadığı hususları açıkça belirtilir.
(3) İthalatçı ülke
gümrük idaresine ibraz edilen EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesinin sonradan
kontrol işlemine tabi tutulması halinde, söz konusu belge kapsamı eşyanın
kanuni vergisi ile tercihli vergisi arasındaki fark kadar nakit veya teminat
mektubu alınarak, eşyanın gümrük işlemleri tamamlanır. Sonradan kontrol
amacıyla gönderilen dolaşım belgelerinin, ihracatçı ülke gümrük idaresince
doğruluğunun teyidi yapılarak geri gönderilmesinden sonra teminata bağlanan
gümrük vergileri iade edilir.
(4) Makul şüphe
durumlarında, on ay içinde cevap alınamaması veya cevapta söz konusu belgelerin
doğruluğunun ya da ürünlerin gerçek menşeinin tespitine imkan verecek ölçüde
yeterli bilginin bulunmaması halinde, talepte bulunan ithalatçı ülke gümrük
idareleri, istisnai durumlar hariç olmak üzere söz konusu eşyaya Anlaşma
hükümlerinin uygulanmasını reddedebilir.
MADDE 48 – (1) Tedarikçi beyanı
veya Uzun dönem tedarikçi beyanının sonradan kontrolü, sondaj usulü veya EUR.1
dolaşım belgesi veya fatura beyanı düzenlenmek üzere söz konusu beyannamelerin
dikkate alındığı ülke gümrük idaresinin bu belgelerin geçerliliğine veya
belgede yer alan bilgilerin doğruluğuna ilişkin makul şüphesi olduğu her an
yapılır.
(2) Birinci fıkra
hükümlerinin uygulanması amacıyla söz konusu fıkrada belirtilen ülkelerin
gümrük idareleri, tedarikçi beyanı, fatura, teslimat notu veya beyanname
kapsamı ürünlerle ilgili diğer ticari vesaiki, beyannamenin düzenlendiği
ülkenin gümrük idaresine gerektiğinde araştırmanın biçimi veya gereklerini de
belirterek geri gönderir.
(3) Tedarikçi
beyanında yer alan bilgilerin doğru olmadığı kanaatini uyandıran elde edilmiş
tüm belge ve bilgi, kontrol talebini desteklemek üzere gönderilir.
Tedarikçi beyanı veya Uzun dönem tedarikçi beyanının kontrol talebi, bu
belgelerin (Değişik ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlığa gönderilmesi
suretiyle yapılır.
(4) Sonradan kontrol,
beyannamenin düzenlendiği gümrük idaresi tarafından yapılır. Bu amaçla ilgili
gümrük idaresi, her türlü delil talep etme ve tedarikçinin hesaplarını
denetleme veya gerekli gördüğü diğer kontrolleri yapabilme yetkisine sahiptir.
(5) Sonradan kontrol
talebinde bulunan gümrük idaresi, bu kontrolün sonuçlarından mümkün olan en
kısa zamanda haberdar edilir. Bu sonuçlar, tedarikçi beyanında bulunan
bilgilerin doğru olup olmadığını, tedarikçi beyanının EUR.1 dolaşım belgesi
veya fatura beyanı düzenlenebilmesi için yeterli olup olmadığı veya tedarikçi
beyanının hangi kapsamda dikkate alınabileceğini açıkça belirtmelidir.
MADDE 49 – (1) Bu Yönetmelik
esasları çerçevesinde yapılacak uygulamada meydana gelecek tereddüt ve
anlaşmazlıklar, bu Yönetmeliğe ilişkin işlemlerin yürütülmesiyle görevli
kuruluşlarca (Değişik ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlığa iletilir.
(2) Bu tereddüt ve
anlaşmazlıklardan 44 ila 47 nci maddelerde belirtilen sonradan kontrol
işlemlerine ilişkin olup, Taraf ülkeler gümrük idarelerince kendi aralarında
çözümlenemeyenler veya Anlaşma ya da Karar eki Menşeli Ürünler Kavramının
Tanımı ve İdari İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokolün yorumlanmasında
ortaya çıkan sorunlar Ortak Komite ya da Ortaklık Komitesine sunulur.
(3) İthalatçı ile
ithalatçı ülkenin gümrük idareleri arasında çıkabilecek her türlü anlaşmazlık,
bu ülkenin mevzuatı çerçevesinde çözüme bağlanır.
ONDÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Cezalar
MADDE 50 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine
aykırı fiiller hakkında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu,
21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile yürürlükteki
ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır.
ONBEŞİNCİ BÖLÜM
Serbest Bölgeler
MADDE 51 – (1) Taraf ülke
gümrük idareleri, nakliyeleri esnasında kendi ülkesi içinde bulunan bir serbest
bölgeyi kullanan ve bir menşe ispat belgesi kapsamında ticarete konu olan
eşyanın başka eşyayla değiştirilmemesinin veya hasara uğramasını önleyici
normal işlemler dışındaki herhangi bir işleme tabi tutulmamasının temini
konusundaki her türlü tedbiri alır.
(2) Birinci fıkra
hükümlerine istisna olarak, Taraf ülkelerden biri menşeli herhangi bir ürün,
bir menşe ispat belgesi kapsamında bir serbest bölgeye ithal edilir ve bir
işçilik veya işlemden geçirildiği takdirde, tatbik edilmiş olan işçilik veya
işlemin bu Yönetmelik hükümlerine uygun olması koşuluyla, ihracatçının talebi
üzerine yeni bir EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesi, ilgili gümrük idaresi veya
(Değişik ibare:RG-9/7/2017- 30119) Bakanlıkça
yetkilendirilen kişi veya kuruluşlar tarafından düzenlenir.
ONALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son
Hükümler
MADDE 52 – (1) 2 nci maddesinde
geçen “Topluluk” terimi, Ceuta ve Melilla’yı kapsamaz. Ancak, Yönetmeliğin Özel
Şartlara ilişkin hükümleri dikkate alınmak kaydıyla, Türkiye menşeli ürünler,
Ceuta veya Melilla’ya ithal edildiğinde, Topluluk gümrük bölgesi menşeli
ürünlere uygulanan aynı gümrük rejimi; ve Yönetmelik kapsamı Ceuta ve Melilla menşeli
ürünlerin Türkiye’ye ithalatında, Topluluk menşeli ürünlerin tabi olduğu
aynı gümrük rejimi uygulanır.
MADDE 53 – (1) Bu Yönetmelik
hükümlerinin Ceuta ve Melilla açısından uygulanmasında, 15 inci madde hükümleri
uyarınca doğrudan nakledilmiş olmaları koşuluyla,
a) Aşağıda belirtilen
ürünler, Türkiye menşeli ürünler olarak kabul edilirler:
1) Tamamen Türkiye'de
elde edilmiş ürünler,
2) Sözkonusu
ürünlerin 8 inci madde çerçevesinde yeterli işçilik veya işleme tabi tutulmuş
olması ya da Ceuta ve Melilla veya Topluluk menşeli ürünlerin 9 uncu maddede
belirtilen yetersiz işçilik veya işlemin ötesinde bir işçilik veya işleme tabi
tutulmuş olması kaydıyla bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (1)
numaralı alt bendinde belirtilenlerin dışındaki ürünlerin imalatta kullanılması
suretiyle Türkiye’de elde edilmiş olan ürünler.
b) Aşağıda belirtilen
ürünler, Ceuta ve Melilla menşeli ürünler olarak kabul edilirler:
1) Tamamen Ceuta ve
Melilla'da elde edilmiş ürünler.
(2) Sözkonusu
ürünlerin 8 inci madde çerçevesinde yeterli işçilik veya işleme tabi tutulmuş
olması ya da Türkiye veya Topluluk menşeli ürünlerin bu Yönetmelik çerçevesinde
9 uncu maddede belirtilen yetersiz işçilik veya işlemin ötesinde bir işçilik
veya işleme tabi tutulmuş olması kaydıyla bu maddenin birinci fıkrasının (a)
bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilenlerin dışındaki ürünlerin imalatta
kullanılması suretiyle Ceuta ve Melilla'da elde edilmiş olan ürünler.
c) Bu Yönetmeliğin
uygulanmasında, Ceuta ve Melilla tek bir ülke olarak kabul edilir.
d) İhracatçı veya
yetkili kanuni temsilcisi, EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesinin 2 no.lu
kutusuna veya fatura beyanı veya EUR-MED fatura beyanına “Türkiye” ve “Ceuta ve
Melilla” ibarelerini yazar. Ayrıca ürünlerin Ceuta ve Melilla menşeli olmaları
halinde ise, bu husus EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesinin 4 no.lu kutusuna
veya fatura beyanı veya EUR-MED fatura beyanında gösterilir.
e) 2 nci maddenin (d)
ve (g) bendinde geçen Protokolün Ceuta ve Melilla’da uygulanmasından İspanyol
gümrük idareleri sorumludur.
San Marino
MADDE 54 – (1) Türkiye ve San
Marino Cumhuriyeti menşeli ürünler ile Armonize Sistemin 25 ila 97. fasıllarında
yer alan Andora Prensliği menşeli ürünleri, bu Yönetmelik anlamında Topluluk
menşeli ürünler olarak kabul eder. San Marino Cumhuriyeti ve Andora menşeli
ürünlerin menşe statüsü, bu Yönetmelik hükümlerinde gerekli uyarlamalar
yapıldıktan sonra, uygulanması suretiyle belirlenir.
MADDE 55 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine
uygun olan ve Anlaşma'nın yürürlüğe girdiği tarihte transit halinde olan ya da
Türkiye veya ilgili Taraf ülkede antrepolarda veya serbest bölgelerde geçici
depolanan eşyaya, ithalatçı ülkenin gümrük idaresine söz konusu tarihten
itibaren dört ay içinde, eşyanın Madde 13 hükümleri çerçevesinde doğrudan
nakledilmiş olduğunu gösteren belgelerle beraber ihracatçı ülkenin gümrük
idaresince sonradan verilmiş bir EUR.1 veya EUR-MED dolaşım belgesinin
sunulması kaydıyla, Anlaşma hükümleri tatbik edilebilir.
(2) Birinci fıkra
hükümleri 2 nci maddenin (g) bendi kapsamı tercihli ticarette uygulanır.
MADDE 56 – (1) Bu Yönetmelik
ile 21/2/1999 tarihli ve 23618 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Eşyanın
Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında Yönetmelik ile 20/7/2005 tarihli ve 25881
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Eşyanın Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında
Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 57 – (1) Bu Yönetmelik
hükümlerinin uygulanması bakımından bu Yönetmelikte yer almayan hususlar
hakkında 4458 sayılı Gümrük Kanunu ile Gümrük Yönetmeliğinin ilgili hükümleri
uygulanır.
MADDE 58 – (1) Bu Yönetmelik
1/3/2009 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe
girer.
MADDE 59 –
(Değişik:RG-9/7/2017- 30119)
(1) Bu Yönetmelik
hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
EK I ila VI’yı görmek için tıklayınız
EK VII’yi görmek için tıklayınız
__________
(1) Bu değişiklik 1/6/2011 tarihinden geçerli
olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
(2) Bu değişiklik 28/5/2018 tarihinde
yürürlüğe girer.
(3) Bu değişiklik
1/1/2019 tarihinde yürürlüğe girer.
(4) Bu değişiklik 1/1/2026 tarihinde
yürürlüğe girer.
Yönetmeliğin
Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
26/11/2009
27418 (Mükerrer)
Yönetmelikte Değişiklik
Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi
Sayısı
1.
15/3/2011
27875
2.
24/9/2011
28064
3.
9/7/2017
30119
4.
23/6/2018
30457 Mükerrer
5.
11/12/2019
30975
6.
31/12/2025
33124 (6. Mükerrer)