Yönetmelik · No: 20896
Resmî kaynak: https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=20896&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
TÜRKİYE – MALEZYA
SERBEST TİCARET ANLAŞMASI
ÇERÇEVESİNDEKİ
TİCARETTE EŞYANIN TERCİHLİ
MENŞEİNİN TESPİTİ
HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam,
Dayanak ve Tanımlar
MADDE 1 – (1) Bu
Yönetmeliğin amacı; Türkiye Cumhuriyeti ile Malezya arasında imzalanan Serbest
Ticaret Anlaşmasının Fasıl 4’ünde yer alan Menşe Kurallarının uygulanmasına
ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
MADDE 2 – (1) Bu
Yönetmelik, Türkiye Cumhuriyeti ile Malezya arasında imzalanan Serbest Ticaret
Anlaşmasının Fasıl 4’ündeki “Menşe Kuralları”nın uygulanmasına ilişkin usul ve
esasları kapsar.
MADDE 3 – (1) Bu
Yönetmelik, (Değişik ibare:RG-27/12/2024-32765)(3) 1
sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 448
inci maddesi ile 1 inci maddede belirtilen Fasıla dayanılarak
hazırlanmıştır.
MADDE 4 – (1) Bu
Yönetmelikte yer alan;
a) Anlaşma: Türkiye Cumhuriyeti
ile Malezya arasında mevcut, 2 nci maddede belirtilen Serbest Ticaret Anlaşmasını,
b) Armonize Sistem (AS):
10/11/1988 tarihli ve 3501 sayılı Uyumu Sağlanmış (Armonize) Mal Tanımı ve
Kodlama Sistemi Hakkında Uluslararası Sözleşmeye Katılmamızın Uygun Bulunduğuna
Dair Kanunla katılmamız uygun bulunan Uyumu Sağlanmış (Armonize) Mal Tanımı ve
Kodlama Sistemi Hakkında Uluslararası Sözleşmede belirtilen şekilde ve
Sözleşmenin ekinde yer alan pozisyonları, alt pozisyonları ve bunlara ait
sayısal kodları, Bölüm, Fasıl ve Alt Pozisyon Notlarını ve Armonize Sistemin
yorumu ile ilgili Genel Kuralları kapsayan Nomanklatürü,
c) (Değişik:RG-27/12/2024-32765)(3)
Bakanlık: Ticaret Bakanlığını,
ç) Fabrika çıkış fiyatı: Ürün
için Türkiye veya Malezya’da nihai işçilik veya işlemin gerçekleştirilmesini
üstlenen imalatçıya fabrika çıkışı itibariyle ödenen, kullanılan bütün girdi
fiyatlarının dâhil edilmiş olduğu, elde edilmiş ürünün ihracında geri ödenen
veya ödenebilecek yurt içi vergilerin tenziliyle bulunan fiyatı,
d) Genel anlamda kabul edilen
muhasebesel ilkeler: Bir Taraf ülkede gelirler, harcamalar, maliyetler,
varlıklar ve yükümlülüklerin kayıt altına alınması; bilgilerin açıklanması ve
mali beyanların hazırlanmasıyla ilgili olarak geçerliliği kabul edilmiş,
üzerinde mutabakata varılmış veya sağlam ve güvenilir bir dayanak olarak kabul
edilmiş olan; ayrıntılı standartlar, uygulamalar ve süreçlerin yanı sıra genel
uygulamaya dair kapsamlı rehber ilkeleri de içerebilen standartları,
e) Girdi: Eşyanın üretiminde
kullanılan veya tüketilen; ya da başka eşyanın üretimindeki bir sürece tabi
tutulan eşyaya fiziksel olarak dâhil edilen ham madde, bileşen, parça ve aksam
dâhil olmak üzere her tür madde veya cismi,
f) Girdilerin kıymeti: Kullanılan
menşeli olmayan girdilerin ithalatı esnasındaki gümrük kıymeti, veya bunun
bilinmemesi ve tespit edilememesi halinde, Türkiye’de veya Malezya’da menşeli
olmayan girdiler için ödendiği tespit edilebilen ilk fiyatı,
g) Gümrük kıymeti: Gümrük Kıymeti
Anlaşmasına göre tespit edilen kıymeti,
ğ) İmalat: Montaj veya özel
işlemler dâhil olmak üzere her türlü işçilik veya işlemi,
h) Menşeli eşya veya menşeli
girdi: Bu Yönetmelik altında menşeli olarak nitelendirilen bir eşya veya
girdiyi,
ı) Menşeli olmayan eşya veya
menşeli olmayan girdi: Bu Yönetmelik altında menşeli olarak nitelendirilmeyen
bir eşya veya girdiyi,
i) Menşe ispat belgesi: Menşe
Belgesi veya fatura beyanını,
j) Menşeli girdilerin kıymeti:
İthal edilmeleri halinde, kullanılan menşeli girdilerin ithalatı esnasındaki
gümrük kıymeti ya da bunun bilinmemesi ve tespit edilememesi halinde,
Türkiye’de veya Malezya’da menşeli girdiler için ödendiği tespit edilebilen ilk
fiyatı,
k) Paketleme malzemeleri ve
nakliye konteynerleri: Eşyanın perakende satışı amacıyla kullanılan
konteynerlerden veya malzemelerden farklı olarak, nakliyatı esnasında eşyayı
korumak için kullanılan eşyayı,
l) Sevkiyat: Ya bir ihracatçıdan
bir alıcıya aynı anda gönderilen ya da ihracatçıdan alıcıya sevkinde tek bir
sevk evrakı kapsamında yer alan veya böyle bir evrakın olmaması halinde tek bir
fatura kapsamına giren ürünleri,
m) Su ürünleri yetiştiriciliği:
Üretimi artırmaya yönelik düzenli stoklama, besleme ya da yırtıcılardan koruma
gibi büyütme ve yetiştirme süreçlerine müdahale etmek suretiyle; yumurta,
larva, yavru balık ve balık larvası gibi kaynaklardan balıklar, kabuklular, yumuşakçalar,
suda yaşayan diğer omurgasızlar ve su bitkileri dâhil olmak üzere, suda yaşayan
organizmaların yetiştirilmesini,
n) Üretim: Bir eşyanın
yetiştirilmesi/ekilmesi, madenden çıkartılması, hasat edilmesi, çiftçiliğinin
yapılması, büyütülmesi, ıslah edilmesi, topraktan çıkartılması, toplanması,
yakalanarak, balıkçılıkla tuzak kurularak elde edilmesi, avlanılması, suda
yetiştirilmesi, imal edilmesi, üretilmesi, işlenmesi veya monte edilmesi dâhil
olmak üzere elde edilme yöntemlerini,
o) Ürün: Bilahare başka bir
imalat işleminde girdi olarak kullanılması söz konusu olsa bile imal edilmiş
ürünü,
ö) (Değişik:RG-27/12/2024-32765)(3)
Yetkili makamlar: Türkiye’de Ticaret Bakanlığını ve Malezya’da
Yatırım, Ticaret ve Sanayi Bakanlığını,
p) (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(1) Elektronik sistem: Menşe ispat ve dolaşım
belgelerinin düzenlenmesine yönelik başvurunun yapılması, belgelerin
düzenlenmesi, kontrol edilmesi, onaylanması ve vize işlemlerinin
gerçekleştirilmesini sağlamak üzere Bakanlık ya da Bakanlıkça uygun görülen
kişi ve kuruluşlarca elektronik ortamda verilen hizmet ve bu hizmete dair alt
yapıyı,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Menşeli Ürün
Kavramının Tanımı ve Koşulları
MADDE 5 – (1) Bu
Yönetmeliğin uygulanmasında, aşağıda belirtilen ürünler Taraf ülkelerden biri
menşeli kabul edilirler:
a) 7 nci maddede belirtildiği
şekilde, tamamen o Taraf ülkede elde edilen ürünler.
b) 8 inci maddede belirtildiği
şekilde, o Taraf ülkede yeterli işçilik veya işleme tabi tutulmuş olmaları
kaydıyla, tamamen söz konusu Taraf ülkede elde edilmemiş girdiler ihtiva ederek
o Taraf ülkede üretilen ürünler.
MADDE 6 – (1) 5 inci madde
hükümlerine halel getirmeksizin, Taraflardan biri menşeli girdiler, diğer Taraf
ülkede bir ürüne dâhil edildiğinde, diğer Taraf ülke menşeli girdiler olarak
kabul edilir. 9 uncu maddede belirtilen işlemlerin ötesinde bir işçilik veya
işlemden geçmiş olmaları şartıyla, söz konusu girdilerin yeterli işçilik veya
işlemden geçmiş olmaları gerekmez.
(2) Birinci fıkraya rağmen,
Armonize Sistem (AS) 25 ila 97 nci Fasıllarında yer alan Avrupa Birliği menşeli
girdiler, Türkiye’de veya Malezya'da daha ileri düzeyde bir işleme tabi
tutuldukları veya bu ülkelerde bir ürün içine dâhil edildikleri takdirde,
Türkiye veya Malezya menşeli girdiler olarak kabul edilir.
(3) İkinci fıkrada atıfta
bulunulan ürünlerin menşe statüsü kazanabilmesi için:
a) Söz konusu girdilerin
Türkiye’de veya Malezya'da tabi tutulduğu işçilik veya işlemin, 9 uncu maddede
atıfta bulunulan işlemlerin ötesine geçmesi,
b) Söz konusu girdiler Türkiye’ye
veya Malezya'ya doğrudan ihraç edilmiş olsalar idi geçerli olacak menşe
kuralları uygulandığında, girdilerin yine Avrupa Birliği menşei kazanacak
olması,
c) Türkiye, Malezya ve Avrupa
Birliği arasında, bu kümülasyon mekanizması ile söz konusu ürünlerin menşeinin
belgelendirilmesi ve kontrolüne ilişkin Maddelerin tam olarak uygulanmasını
sağlayan yeterli idari işbirliği süreçlerine imkan veren düzenlemelerin mevcut
olması
koşuluyla, girdilerin yeterli
işçilik veya işlemden geçmiş olmaları gerekmez.
(4) İkinci ve üçüncü fıkralarda
tesis edilen kümülasyon Türkiye, Malezya ve Avrupa Birliği arasında Gümrük
Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının (GATT) Madde XXIV’ü ile uyumlu ayrı
tercihli ticaret anlaşmalarının yürürlükte olması koşuluyla uygulanır.
(5) Birinci fıkraya rağmen, AS 25
ila 97 nci Fasıllarında yer alan Güneydoğu Asya Uluslar Birliği (ASEAN) üyesi
bir ülke menşeli girdiler, Türkiye’de veya Malezya'da daha ileri düzeyde bir
işleme tabi tutuldukları veya bu ülkelerde bir ürün içine dâhil edildikleri
takdirde, Türkiye veya Malezya menşeli girdiler olarak kabul edilir.
(6) Beşinci fıkrada atıfta
bulunulan ürünlerin menşe statüsü kazanabilmesi için:
a) Söz konusu girdilerin
Türkiye’de veya Malezya'da tabi tutulduğu işçilik veya işlemin, 9 uncu maddede
atıfta bulunulan işlemlerin ötesine geçmesi,
b) Söz konusu girdiler Türkiye’ye
veya Malezya'ya doğrudan ihraç edilmiş olsalar idi geçerli olacak menşe
kuralları uygulandığında, girdilerin yine bir ASEAN üyesi ülke menşei kazanacak
olması,
c) Türkiye, Malezya ve ilgili
ASEAN üyesi ülke arasında, bu kümülasyon mekanizması ile söz konusu ürünlerin
menşeinin belgelendirilmesi ve kontrolüne ilişkin Maddelerin tam olarak
uygulanmasını sağlayan yeterli idari işbirliği süreçlerine imkan veren
düzenlemelerin mevcut olması
koşuluyla, girdilerin yeterli
işçilik veya işlemden geçmiş olmaları gerekmez.
(7) Beşinci ve altıncı fıkralarda
tesis edilen kümülasyon Türkiye, Malezya ve ilgili ASEAN üyesi arasında GATT'ın
Madde XXIV’ü ile uyumlu ayrı tercihli ticaret anlaşmalarının yürürlükte olması
koşuluyla uygulanır.
MADDE 7 – (1)
Aşağıdakilerin tamamen Taraf ülkelerden birinde elde edilmiş oldukları kabul
edilir:
a) Taraf ülkelerden birinin
topraklarından, sularından, deniz yataklarından veya deniz yataklarının
altından çıkartılan veya alınan, (b) ila (e) bentlerinde yer almayan mineral
ürünler ve doğal yollardan oluşan diğer maddeler.
b) Taraf ülkelerden birinin
topraklarında yetiştirilen, ekilen, dikilen, hasat edilen, ayıklanan veya
toplanan meyveler, çiçekler, sebzeler, ağaçlar, deniz yosunları, mantarlar ve
canlı bitkiler dâhil olmak üzere bitkiler ve bitkisel ürünler.
c) Taraflardan birinin
topraklarında doğmuş ve yetiştirilmiş canlı hayvanlar.
ç) O Taraf ülkede yetiştirilmiş
canlı hayvanlardan elde edilen ürünler.
d) Taraf ülkelerden birinin
topraklarında avcılık, tuzaklama, balıkçılık, çiftçilik, ekim, dikim,
yetiştiricilik, su ürünleri yetiştiriciliği, toplayıcılık ya da yakalama
suretiyle elde edilen ürünler.
e) Türkiye veya Malezya
karasuları dışında kendi gemileri ile denizden elde edilen, kabuklu deniz
ürünleri ve diğer deniz ürünleri dâhil olmak üzere, balıkçılık ürünleri ve
diğer ürünler.
f) Münhasıran (e) bendinde belirtilen
ürünlerden kendi fabrika gemilerinin bordasında elde edilen, işlenen veya
üretilen ürünler.
g) Asıl amacını artık yerine
getiremeyecek durumda olan ya da yenilenmeye veya tamir edilmeye uygun olmayan,
yalnızca hammaddelerin geri kazanımına elverişli, o Taraf ülkede toplanan
kullanılmış maddeler.
ğ) Asıl amacını artık yerine
getiremeyecek durumda olan ya da yenilenmeye veya tamir edilmeye uygun olmayan,
yalnızca hammaddelerin geri kazanımına elverişli, Taraf ülkelerden birinin
topraklarında toplanan atık, hurda veya kullanılmış eşya.
h) Taraf ülkelerden birinin
karasuları dışındaki sulardan, deniz yatağından veya o deniz yatağının
altından, o Taraf ülkenin uluslararası hukuk uyarınca söz konusu sular, deniz
yatağı ve o deniz yatağının altına ait münhasır işletme hakkına sahip olması
kaydıyla çıkarılan eşya.
ı) Taraf ülkelerden birinin
topraklarında, üretimin herhangi bir aşamasında, yalnızca (a) ila (h)
bentlerinde atıfta bulunulan ürünlerden veya bunların türevlerinden üretilen
eşya.
(2) Birinci fıkranın (e) ve (f)
bentlerinde geçen "kendi gemileri" ve "kendi fabrika
gemileri" terimleri sadece;
a) Türkiye’de veya Malezya’da
kayıtlı olan,
b) Türkiye’nin veya Malezya’nın
bayrağı altında seyreden,
c) En az yüzde 50'si Türkiye veya
Malezya vatandaşlarına ait olan, veya yönetim ve iş merkezleri Türkiye’de veya
Malezya’da olan ve en az yüzde 50'sine Türkiye veya Malezya’nın, bunların kamu
kurumlarının veya vatandaşlarının sahip olduğu şirketlere ait olan,
gemiler ve fabrika gemileri için
kullanılır.
MADDE 8 – (1) 5 inci
maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre, tamamen elde edilmemiş ürünler,
Ek-2’de yer alan listede belirtilen şartlar yerine getirildiği takdirde yeterli
derecede işçilik veya işlem görmüş olarak kabul edilirler. Anlaşma tarafından
kapsanan tüm ürünler için listede belirtilen şartlar, imalatta kullanılan
menşeli olmayan girdiler üzerinde yapılması gerekli işçilik ve işlemleri
gösterir ve sadece bu girdilerle ilgili olarak uygulanır. Bu nedenle, listedeki
şartları yerine getirerek menşe statüsü kazanmış bir ürün başka bir ürünün
imalatında kullanılırsa, onun bileşiminde yer aldığı ürüne tatbiki mümkün
şartlar, kendisine uygulanmaz ve bunların imalatında kullanılmış olabilecek
menşeli olmayan girdiler dikkate alınmaz.
(2) Birinci fıkraya istisna ve
üçüncü ile dördüncü fıkraya tabi olarak, Ek-2'de yer alan listede belirtilen
şartlar uyarınca belli bir ürünün imalatında kullanılmaması gereken menşeli
olmayan girdiler, ancak toplam kıymetlerinin veya ölçülen safi ağırlıklarının;
a) Fasıl 16'da sınıflandırılan
işlenmiş balıkçılık ürünleri hariç olmak üzere, AS'nin Fasıl 2’si ile Fasıl 4
ila 24'ünde sınıflandırılan ürünler için, o ürünün ağırlığının %10'unu,
b) AS'nin Fasıl 50 ila 63’ünde
sınıflandırılan ürünler hariç olmak üzere, Ek-1'in not 6 ve 7’sinde belirtilen
toleransların uygulandığı diğer ürünler için ürünün fabrika çıkış fiyatının
%10'unu,
geçmemesi şartıyla
kullanılabilir.
(3) İkinci fıkra, Ek-2’de yer
alan listede yer verilen kurallarda, menşeli olmayan girdiler için belirlenmiş
olan azami yüzdelerin aşılmasına izin vermez.
(4) İkinci ve üçüncü fıkra, 7 nci
madde anlamında Taraf ülkelerden birinde tamamen elde edilmiş ürünlere
uygulanmaz. Buna karşın, bu fıkralarda sağlanan tolerans, 9 uncu madde ve 10
uncu maddenin ikinci fıkrasına halel gelmeksizin, ancak Ek-2'de yer alan
listede bir ürün için kullanılan girdilerin tamamen elde edilmiş olmasını
gerektiren bir kural olması halinde, o ürünün imalatında kullanılan girdilerin
tamamına uygulanır.
MADDE 9 – (1) İkinci
fıkraya halel gelmeksizin, 8 inci maddede belirtilen koşullar yerine getirilmiş
olsun veya olmasın, aşağıdaki işlemler menşe statüsü vermek için yetersiz
işçilik veya işlem olarak kabul edilir;
a) Nakliyat ve depolama süresince
ürünlerin iyi şartlarda muhafazasını sağlamaya yönelik koruyucu işlemler,
b) Ambalaj ayırma, birleştirme,
değiştirme veya ürünleri satışa sunma,
c) Yıkama, temizleme, toz, oksit,
yağ, boya veya diğer tabakalardan arındırma,
ç) Basit boyama ve cilalama
işlemleri,
d) Keskinleştirme, yarma, basit
sarma ve çözme, bükme, basit bileme veya basit kesme,
e) Eleme, kalburdan geçirme,
ayırma, tasnifleme, kalibrasyon, eşleştirme (mallardan setler oluşturma dâhil),
f) Dokumaya elverişli maddeleri
ütüleme veya presleme,
g) Tahıl ve pirinci kabuklarından
ayırma, kısmi veya tam ağartma, parlatma ve perdahlama,
ğ) Şeker renklendirme veya şeker
tatlandırma veya şeker topaklarını biçimlendirme işlemleri; kristal şekerin
kısmen veya tamamen öğütülmesi,
h) Meyvelerin, kuruyemişlerin ve
sebzelerin kabuklarını soyma, zarlarını ayıklama, çekirdeklerini çıkarma,
ı) Basit şişeleme, tenekeye veya
beherlere koyma, torbalama, sandıklama, kutulama, karton veya tahta üzerine
yerleştirme ve tüm diğer basit paketleme işlemleri,
i) Ürün veya paketler üzerine
marka, etiket, logo ve diğer benzeri ayırt edici işaretleri yapıştırma veya
basma işlemleri,
j) Farklı türde olmalarına
bakılmaksızın ürünlerin basit karıştırılma işlemleri; şekerin herhangi bir
girdiyle karıştırılması,
k) Ürünlere basitçe su ilave
edilmesi veya ürünlerin seyreltilmesi veya suyunun alınması veya denatürasyonu,
l) Tamamlanmış bir ürün
oluşturmak üzere parçaların basit montajı veya ürünlerin parçalarına ayrılması,
m) Hayvan kesimi,
n) (a) ila (m) bentlerinde
belirtilen işlemlerin iki veya daha fazlasının bir arada yapılması.
(2) Belirli bir ürüne uygulanan
işçilik veya işlemin birinci fıkra hükümleri çerçevesinde yetersiz kabul edilip
edilmeyeceğine karar verilirken, Türkiye’de ya da Malezya’da gerçekleştirilen
işlemlerin tümü birlikte dikkate alınır.
(3) Birinci fıkranın amacına
uygun olarak, yerine getirilmesi için özel vasıflara ya da özellikle bunun için
üretilmiş veya kurulmuş makine, cihaz veya ekipmana gerek duyulmayan işlemler
basit olarak kabul edilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Nitelendirme Birimi,
Aksesuarlar, Yedek Parçalar,
Aksam, Setler ve
Etkisiz Unsurlar
MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik
hükümlerinin uygulanması amacıyla, nitelendirme birimi, AS kullanarak
sınıflandırma yapılırken temel birim olarak kabul edilen belirli bir üründür.
Buna göre:
a) Muhtelif maddelerin montajı
veya gruplandırılmasından oluşan bir ürün, AS’de tek bir pozisyonda
sınıflandırıldığında, bu ürünün tümü, nitelendirme birimini oluşturur.
b) Bir sevkiyat, AS’de aynı
pozisyon içinde sınıflandırılan, belli sayıda aynı üründen oluşuyorsa, her bir
ürün bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanışı sırasında münferiden değerlendirilir.
(2) AS’nin 5 inci Genel Kuralı
çerçevesinde ambalaj, sınıflandırma açısından ürüne dâhil ediliyorsa, menşe
tespiti açısından da dâhil edilir.
MADDE 11 – (1)
Eşyanın bir kısmını oluşturan ve o eşyayla birlikte teslim edilen standart
aksesuarlar, yedek parçalar, aksam ve tanıtıcı veya diğer bilgilendirici
mahiyetteki malzemeler, o eşyanın bir parçası olarak kabul edilir ve menşeli
eşyanın üretiminde kullanılan menşeli olmayan tüm girdilerin ilgili tarife sınıflandırması
değişikliği kuralını yerine getirip getirmediğinin tespitinde;
a) O aksesuarlar, yedek parçalar,
aksam ve tanıtıcı veya diğer bilgilendirici mahiyetteki malzemelerin o eşyayla
birlikte sınıflandırılmış ve o eşyadan ayrı olarak faturalandırılmamış olması
ve
b) O aksesuarlar, yedek parçalar,
aksam ve tanıtıcı veya diğer bilgilendirici mahiyetteki malzemelerin miktar ve
kıymetinin o eşya için mutat olması
kaydıyla dikkate alınmaz.
(2) Perakende satışa yönelik
paketlerin ve paketleme malzemelerinin kıymeti, duruma göre o paketlerin ve
paketleme malzemelerinin o eşyayla bir bütün oluşturduğunun değerlendirilmesi
kaydıyla, o eşyanın menşeli olup olmadığının tespitinde dikkate alınır.
(3) Bir eşyanın Ek-2'de yer
verilen tarife sınıflandırması değişikliği kuralına tabi olduğu hallerde,
paketlenmiş eşyayla birlikte sınıflandırılan paketler ve paketleme malzemeleri
menşe tespitinde dikkate alınmaz.
(4) Bir eşyanın nakliyatında ayrı
olarak kullanılan paketleme malzemeleri ve konteynerler bu gibi eşyanın menşeinin
tespitinde dikkate alınmaz.
MADDE 12 – (1) AS’nin (3)
sayılı Genel Kuralında tanımlanan setler, ürünlerin tüm bileşenleri menşeli
olduğunda, menşeli olarak kabul edilir. Ancak, bir set menşeli ve menşeli
olmayan ürünlerden oluştuğunda, menşeli olmayan ürünlerin kıymeti, setin
fabrika çıkış fiyatının %15'ini aşmıyorsa, set bir bütün olarak menşeli olarak
kabul edilir.
MADDE 13 – (1) Bir ürünün
menşeli olup olmadığını belirlemek için, ürünün imalatında kullanılabilecek
olan ve fiziksel olarak eşyaya dâhil edilmeyen:
a) Enerji, yakıt, katalizör ve
çözücülerin,
b) Teçhizat ve ekipmanın,
c) Makineler, aletler, kalıplar
ve şablonların,
ç) Makine yağları, gres yağları,
birleştirme malzemeleri ve üretimde veya ekipmanların ve binaların
işletilmesinde kullanılan diğer malzemelerin,
d) Eldivenler, gözlükler,
ayakkabılar, kıyafetler, güvenlik ekipman ve malzemelerin,
e) Eşyanın test veya kontrol
edilmesi için kullanılan ekipman, cihaz ve malzemelerin,
f) Ürünün nihai bileşimine
girmeyen ve girmesi amaçlanmayan eşyanın
menşeini belirlemek gerekmez.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Ülkesel
Gereklilikler
MADDE 14 – (1) 5 inci
madde hükümleri saklı kalmak üzere, menşe statüsü kazanılmasına ilişkin İkinci Bölümde
yer alan koşullar, Taraf ülkelerden birinde kesintisiz olarak yerine getirilir.
(2) Bir Taraf ülkeden Taraf
olmayan bir ülkeye ihraç edilmiş olan menşeli eşyanın, geri gelmesi halinde;
a) Geri gelen eşyanın, ihraç
edilmiş eşya ile aynı olduğu ve
b) Söz konusu ülkede bulunma veya
ihraç edilme süresi içerisinde, iyi koşullarda muhafaza edilmeleri için gerekli
olanların ötesinde herhangi bir işleme tabi tutulmadığı
hususları gümrük idarelerini
tatmin edecek şekilde ispat edilmediği takdirde menşeli olmadığı kabul edilir.
MADDE 15 – (1) Taraf
ülkelerden birinde ithal edilecekleri beyan edilen ürünler, menşeli oldukları
kabul edilen diğer Taraf ülkeden ihraç edilmiş olan ürünlerle aynı olmalıdır.
Bu ürünlerin, ithal edileceklerinin beyan edilmesinden önce değiştirilmemiş,
herhangi bir şekilde dönüştürülmemiş veya iyi koşullarda muhafaza edilmelerine
yönelik işlemler dışında bir işlemden geçmemiş olmaları gerekir. Ürünlerin
depolanması veya sevkiyatı ve sevkiyatın bölünmesi, bu işlemlerin ihracatçının
veya eşyanın sonraki hamilinin sorumluluğu altında gerçekleştirildiği yerde
yapılabilir. Bu ürünlerin, transit ülkelerde kaldığı süre boyunca gümrük
gözetimi altında olması gerekir.
(2) Gümrük idarelerine aksini
gösterecek bir sebep olmadığı sürece, birinci fıkra hükümlerinin yerine
getirilmiş olduğu kabul edilir. Bu hallerde, gümrük idareleri beyan sahibinden,
konşimento gibi yükleniciye ait taşımacılık belgeleri ya da ambalaj işaret veya
numaralarına dayanan gerçek veya somut kanıtlar ya da eşyanın kendisiyle ilgili
her tür kanıt dâhil olmak üzere, bu hükümlerin yerine getirildiğine dair
herhangi bir usulde verilebilecek tüm kanıtları temin etmesini talep edebilir.
MADDE 16 – (1) Üçüncü bir
ülkeye sergilenmek üzere gönderilen ve sergiden sonra Türkiye’ye veya
Malezya’ya ithal edilmek üzere satılan menşeli ürünler, gümrük idarelerinin;
a) Bir ihracatçının bu ürünleri
Türkiye’den veya Malezya’dan serginin düzenlendiği ülkeye naklettiği ve orada
sergilediği,
b) Ürünlerin bu ihracatçı
tarafından Türkiye’deki veya Malezya’daki bir kimseye satıldığı veya
tasarrufuna verildiği,
c) Ürünlerin sergi süresi içinde
veya sergiden hemen sonra, sergilenmek üzere gönderildikleri durumda sevk
edildiği,
ç) Ürünlerin sergilenmek üzere
gönderildikleri andan itibaren, bu sergide teşhir edilmek dışında başka bir
amaçla kullanılmadığı
hususlarında tatmin edilmesi
kaydıyla, ithalatta Anlaşma hükümlerinden yararlanır.
(2) Beşinci Bölüm hükümleri
uyarınca, bir menşe ispat belgesi düzenlenmeli veya hazırlanmalı ve usullere
uygun olarak ithalatçı Taraf ülke gümrük idaresine ibraz edilmelidir. Serginin
adı ve adresi bu belgede gösterilmelidir. Gerektiğinde, ürünlerin
sergilendikleri koşullara dair ek kanıtlayıcı belgeler istenebilir.
(3) Birinci fıkra, özel amaçla
yabancı ürün satmak üzere kurulmuş işyeri veya mağazalarda düzenlenmemiş olan
ve ürünlerin gümrük denetimi altında kaldığı her türlü ticaret, sanayi, tarım
ve el sanatları sergi, fuar veya benzeri umumi gösterilere uygulanır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Eşyanın Menşeinin
İspatı, Menşe Belgesinin Düzenlenmesi ve
Vize İşlemleri
MADDE 17 – (1) Türkiye
menşeli ürünler Malezya’ya ithal edilirken ve Malezya menşeli ürünler
Türkiye’ye ithal edilirken:
a) Bir örneği Ek-3’te yer alan
Menşe Belgesi veya
b) 18 inci maddenin birinci
fıkrasında belirtilen durumlarda, ihracatçı tarafından, söz konusu ürünleri
teşhislerini mümkün kılmaya yeterli ayrıntıda tanımlayan fatura, teslimat notu
veya başka herhangi bir ticari belge üzerinde belirtilen, metni Ek-4’te yer
alan fatura beyanı
ibrazıyla Anlaşma'dan
yararlanırlar.
(2) Birinci fıkraya rağmen, bu
Yönetmelik kapsamındaki menşeli ürünler, 31 inci maddede belirtilen durumlarda,
Menşe Belgesi veya fatura beyanından herhangi birinin ibrazına gerek olmaksızın
Anlaşmadan yararlanırlar.
MADDE 18 – (1) 17 nci
maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde atıfta bulunulan fatura beyanı;
a) 35 inci madde anlamında bir
onaylanmış ihracatçı tarafından veya
b) Toplam kıymeti 10.000 ABD
Dolarını geçmeyen menşeli ürünler ihtiva eden ve bir veya daha fazla paketten
oluşan bir sevkiyat için, herhangi bir ihracatçı tarafından
hazırlanabilir.
(2) Bir fatura beyanı, ancak söz
konusu ürünlerin Türkiye veya Malezya menşeli olduğu ve bu Yönetmeliğin diğer
tüm şartlarını karşıladığı hallerde düzenlenebilir.
(3) Fatura beyanında bulunan
ihracatçı, ihracatçı Taraf ülkenin gümrük idaresinin veya yetkili makamlarının
talebi halinde, söz konusu eşyanın menşe statüsünü ve bu Yönetmeliğin diğer
koşullarının yerine getirilmiş olduğunu ispatlayan tüm ilgili belgeleri her an
ibraz etmeye hazırlıklı olur.
(4) Fatura beyanı, ihracatçı
tarafından, metni Ek-4'te verilen, ihracatçı Taraf ülkenin iç mevzuat
hükümleriyle uyumlu şekilde fatura, teslimat notu veya başka bir ticari belge
üzerine İngilizce olarak daktilo edilmesi, damgalanması veya basılmasıyla
hazırlanır. Eğer beyan el yazısı ile yapılırsa, açık ve okunaklı şekilde matbaa
harfleriyle ve mürekkeple yazılır. Bu durumda, söz konusu formlar üzerinde
silinti ve değişikliklere izin verilmez.
(5) Fatura beyanları,
ihracatçının kendi el yazısı ile atacağı orijinal imzasını ihtiva eder. Ancak,
35 inci madde anlamında onaylanmış ihracatçıdan, kendi adıyla hazırlanmış
herhangi bir fatura beyanının kendi el yazısıyla imzalanmış addedilerek tüm
sorumluluğunu üzerine aldığına dair yazılı bir taahhütnameyi ihracatçı Taraf
ülkenin gümrük idaresine veya yetkili makamlarına vermiş olması koşuluyla, bu
beyanı imzalama şartı aranmaz.
(6) Bir fatura beyanı, ihracatçı
tarafından ait olduğu ürünlerin ihracatı sırasında veya ait olduğu ürünlerin
ithalatından itibaren 12 ay içerisinde ithalatçı Taraf ülkede ibrazı koşuluyla,
ihracattan sonra hazırlanabilir.
MADDE 19 – (1) İthalatçı
Taraf ülke yetkili makamları, faturanın üçüncü bir ülkede yerleşik bir şirket
veya söz konusu şirketin hesabına çalışan bir ihracatçı tarafından düzenlendiği
durumlarda, ilgili eşyanın bu Yönetmeliğin gerekliliklerini yerine getirmesi
koşuluyla, Menşe Belgesini veya fatura beyanını kabul edebilirler.
MADDE 20
-(Mülga:RG-23/6/2018-30457 Mükerrer)(2)
MADDE 20/A – (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(1)
(1) Menşe Belgeleri, Bakanlıkça
belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde elektronik ortamda düzenlenebilir.
Elektronik ortamdaki veriler Malezya, Bakanlık birimleri ve Bakanlıkça uygun
görülen kişi ve kuruluşlarla paylaşılabilir ve veri değişimine konu
yapılabilir.
(2) Menşe Belgesi düzenlenmesine
ilişkin başvuru ihracatçı veya onun sorumluluğu altında gümrük beyannamesini
imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi tarafından yapılabilir. Yetkili olmayan
kişiler tarafından yapılan başvurular gümrük idaresi ya da Bakanlıkça yetki
verilen kişi ve kuruluşlarca kabul edilmez.
(3) İhracatçılar veya onun
sorumluluğu altında gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcileri
Menşe Belgelerinin düzenlenmesi için, bu belgenin arka sayfasında yazılı
kurallara ve ilgili Anlaşma hükümlerine uygun olarak, elektronik sistem
üzerinden aşağıda belirtilen hususlar çerçevesinde başvuruda ve beyanda
bulunur:
a) Menşe Belgeleri, Türkçe veya
ilgili Anlaşmada belirtilen dillerden birinde, gümrük mevzuatı hükümleri
gereğince hazırlanır.
b) Menşe Belgelerinde bulunması
zorunlu bilgilerin elektronik sistem üzerinden beyan edilmesi zorunludur. Bu
alanlar ihracatçılar veya onun sorumluluğu altında gümrük beyannamesini
imzalamaya yetkili kanuni temsilcileri tarafından eksiksiz doldurulur. Beyan
edilen ve Menşe Belgelerinde kayıtlı olacak eşyanın, tanınmalarına olanak
verecek yeterli kesinlikte ve ticari deyimleri ile hiçbir tereddüde yer
vermeyecek açıklıkta cins, nevi, nitelik ve miktar olarak ayrıntılı bir biçimde
beyan edilmesi zorunludur.
c) Elektronik sistem üzerinde
Menşe Belgesi düzenlenmesi için, beyanda bulunulan eşyanın menşeinin
tespitini teminen, eşyanın imalatında kullanılan menşeli olmayan girdilere
uygulanan işlem ve işçiliğin, Ek II'de yer alan listede belirtilen
şartları sağladığını ispatlayan ve eşyanın imalatında kullanılan
Türkiye dahil 6 ncı maddede belirtilen ülkeler menşeli
girdiler ve bu girdiler üzerinde gerçekleştirilen işlem ve işçilikleri gösteren
tüm bilgi ve belgeler ile birlikte, ihracata ait diğer belgeler, gümrük idaresi
tarafından ya da Bakanlıkça yetki verilen kişi ve kuruluşlarca kontrol edilmesi
için elektronik sisteme yüklenir. İlgili mevzuat uyarınca elektronik olarak
düzenlenen ya da beyanda kullanılmak amacıyla elektronik ortama aktarılmış bu
belgelerin ve talep edilmesi halinde asıllarının, Bakanlık veya Bakanlıkça
yetkilendirilen kişi ve kuruluşların doğrudan erişimine hazır halde tutulması
zorunludur. Bu türde belge ve bilgiler Gümrük Kanununda öngörülen belge saklama
sürelerine tabidir.
ç) Gümrük idaresi tarafından ya
da Bakanlıkça yetki verilen kişi ve kuruluşlarca Menşe Belgesinin
düzenlenmesine dair başvurunun kabul edilmesi, beyan edilen belge ve bilgilerin
kontrolü, başvurunun onaylanması ve vize işlemleri elektronik sistem üzerinden
tamamlanır.
d) İhracatçılar veya onun
sorumluluğu altında gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni
temsilcilerince, vize işleminin tamamlanmasından sonra elektronik sistem
üzerinde yer alan bilgilerin, 17 nci maddede belirtilen şekil şartlarını
taşıyan ve aynı maddede belirtilen şekilde temin edilen yeşil meneviş zeminli
matbu Menşe Belgesi üzerine yazıcı vasıtasıyla dökümü alınır. Dökümü alınan
belgenin (12) numaralı “İhracatçının Beyanı” kutusu ihracatçı tarafından
imzalanır. İmzalanan belgenin bir kopyası ihracatçı
tarafından mer’i mevzuatta öngörülen belge saklama süreleri saklı
kalmak kaydıyla en az beş yıl süresince saklanır.
e) Menşe Belgesinin üzerinde,
belgenin (12) numaralı “İhracatçının Beyanı” alanına ihracatçı veya onun
sorumluluğu altında gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni
temsilcisince atılacak imza haricinde elektronik sistemde oluşturulmamış hiçbir
kayıt yer alamaz. Döküm üzerinde ekleme, düzeltme veya silinti yapılamaz.
MADDE 21 – (1) Menşe
Belgesi düzenlenmesi için başvuruda bulunan ihracatçı, bu belgeleri
düzenleyecek gümrük idarelerinin veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya
kuruluşların talep edebileceği, söz konusu ürünün menşe statüsü ile bu
Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine getirilmiş olduğunu tevsik eden ilgili
bilgi ve belgeleri vermekle yükümlüdür.
MADDE 22 – (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
Elektronik sistemde düzenlenen
MADDE 22/A – (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(1)
(1) 20/A maddesi uyarınca
elektronik sistem kullanılarak Menşe Belgesi düzenlenmesi amacıyla başvuruda ve
beyanda bulunulması durumunda gümrük idaresi ya da Bakanlıkça yetki verilen
kişi ve kuruluşlar, bu başvuruları ve 20/A maddesinin üçüncü fıkrasının (c)
bendi uyarınca başvuruda ibraz edilen bilgi ve belgelerle birlikte, ihracata
ait diğer belgeleri de inceleyerek gerekli işlemleri tamamlar.
(2) Beyana ve belgelere ilişkin
kontroller tamamlandıktan sonra, uygun görülen başvurular elektronik sistem
üzerinden onaylanır.
(3) İhraç belgeleri ve dolaşım
belgelerinden üçüncü ülkelere gönderileceği anlaşılan eşya için Menşe Belgesi
onaylanamaz ve vize edilemez.
MADDE 23 – (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
Elektronik sistemde düzenlenen
MADDE 23/A – (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(1)
(1) Elektronik sistem üzerinden
düzenlenerek gümrük idaresine gönderilen Menşe Belgelerinin kontrolü elektronik
sistem üzerinden yapılarak uygun olması durumunda vize edilir. Elektronik
olarak vize edilen Menşe Belgesi kapsamı eşyaya ilişkin kontroller gümrük idaresince
gerçekleştirilir.
(2) Gümrük idareleri birinci
fıkrada belirtilen kontrolleri yaparken;
a) Menşe Belgelerinin bu
Yönetmelik hükümlerine uygun olup olmadığını incelemek,
b) İhraç konusu eşyanın cins,
tür, nitelik ve miktar itibarıyla Menşe Belgesindeki kayıtlara uygun olup
olmadığını tespit etmek,
c) İhraç konusu eşyanın menşeli
olup olmadığını belirlemek,
ç) Eşyaya ait ihraç belgeleri
yanında gümrük mevzuatı uyarınca nakliyeciler tarafından verilen belgeleri
incelemek,
d) İhraç konusu eşyayı Gümrük Yönetmeliğindeki
esaslara göre muayene etmek,
suretiyle işlem ifa eder.
(3) 20/A maddesinin üçüncü
fıkrasının (d) bendinde belirtildiği şekilde alınan dökümde, belgenin (11)
numaralı “Gümrük Vizesi” alanında elektronik sistem tarafından basılan ve
beyanı değerlendirerek belgeyi vize eden gümrük idaresinin adı, vize tarihi,
gümrük mührü veya kaşesi yer alır.
MADDE 24 – (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
ALTINCI BÖLÜM
Menşe Belgesinin
Sonradan Verilmesi, İkinci Nüsha
Düzenlenmesi ve
Değiştirilmesi
Sonradan düzenlenen Menşe
MADDE 25 – (1) Bir Menşe
Belgesi, 20 nci maddeye rağmen, istisnai olarak:
a) Hatalar, istenmeyerek yapılan
ihmaller veya özel durumlar nedeniyle, ihracat esnasında düzenlenmemiş ise veya
b) Gümrük idareleri veya
Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya kuruluşlar bir Menşe Belgesinin
düzenlenmiş, ancak teknik nedenlerle ithalatta kabul edilmemiş olduğu hususunda
tatmin edilirlerse
ait olduğu eşyanın ihracatından
sonra, ihracat tarihinden itibaren en geç 12 ay içerisinde düzenlenebilir.
(2) (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
(3) (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
(4) (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
Elektronik sistem üzerinden
MADDE 25/A – (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(1)
(1) 25 inci maddenin
uygulanabilmesi amacıyla, ihracatçı veya onun sorumluluğu altında gümrük
beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi;
a) Eşyanın cinsi, türü,
niteliği ve miktarını, ambalaj şeklini, marka ve numaralarını, işaretlerini,
ihracat işleminin yapıldığı gümrük idaresinin adını, gümrük beyannamesinin
tarih ve sayısını belirterek ve gümrük beyannamesinin bir örneğini eklemek
suretiyle elektronik sistem üzerinden başvuruda bulunur.
b) Söz konusu eşya için
ihraç sırasında Menşe Belgesi verilmediğini veya ithalatçı ülke gümrük
idaresince teknik nedenlerle kabul edilmediğini sebepleri ile birlikte
elektronik sistem üzerinden beyan eder.
(2) Birinci fıkrada belirtilen
şartları yerine getiren ihracatçının veya onun sorumluluğu altında gümrük
beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisinin talebi, gümrük idaresi
veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi ve kuruluşlar tarafından incelenir. Söz
konusu ihraç eşyasına ait gümrük beyannamesi ve ekleri diğer evrak ile varsa bu
işleme dair dosyaların incelenmesi ve kontrolü sonucunda, yapılan beyanın
tamamen uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurular elektronik sistem
üzerinden onaylanır ve vize edilir.
(3) Bu şekilde düzenlenen Menşe
Belgesinin (7) numaralı “Gözlemler” kutusuna İngilizce “ISSUED RETROSPECTIVELY”
ibaresi elektronik sistem üzerinden kaydedilir.”
Teknik nedenlerle Menşe
MADDE 25/B
– (Ek:RG-23/6/2018-30457 Mükerrer)(1)
(1) Menşe Belgesi bu Yönetmelikte
öngörülen şekilde düzenlenmemiş ise teknik nedenlerle reddedilebilir. Aşağıda
belirtilen;
a) Menşe Belgesinin, ebat veya
renk olarak örnekten önemli derecede farklı olması, seri numarası bulunmaması,
resmi olarak öngörülen dillerden birinde basılmaması gibi öngörülen form
dışında bir form kullanılarak düzenlenmesi,
b) Menşe Belgesinde (4) numaralı
kutu gibi doldurulması zorunlu kutulardan birinin doldurulmaması,
c) Menşe Belgesinin (11) numaralı
kutusunun mühürlenip imzalanmaması, Menşe belgesinin yetkili olmayan bir makam
tarafından onaylanması,
ç) Menşe Belgesi vize edilirken
kullanılan mührün veya kaşenin 38 inci madde hükümleri uyarınca örneği
gönderilmeyen yeni bir mühür veya kaşe olması,
d) İbraz edilen Menşe Belgesinin
orijinal olmayıp fotokopi veya suret olması,
e) Menşe Belgesinin (2) veya (5)
numaralı kutusuna Anlaşmaya taraf olmayan ülkelerden birinin yazılması,
gibi teknik nedenlerle kabul
edilmeyen Menşe Belgeleri sonradan düzenlenebilir.
(2) Teknik nedenlerle reddedilen Menşe
Belgesi, üzerine BELGE KABUL EDİLMEMİŞTİR ibaresi yazılarak, hangi nedenlerle
kabul edilmediği de belirtilerek sonradan düzenlenen yeni bir Menşe Belgesi
alması için ithalatçıya iade edilir. Ancak, gümrük idareleri gümrük
işlemlerinin tamamlanmasından sonra kontrol amacıyla veya hile yapıldığından
şüphe edilmesi halinde reddedilen Menşe Belgesinin bir kopyasını saklayabilir.
(3) Türkiye’ye yönelik
ithalatlarda ibraz edilen menşe ispat belgelerinin teknik nedenlerle
reddedilmesi durumunda, eşyaya Anlaşma kapsamında tercihli rejim uygulanmaz ve
kanuni vergi nispetleri üzerinden tahakkuk yapılarak vergiler tahsil edilir. Bu
durumda, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının
(a) bendi uygulanmaz.
MADDE 26 – (Mülga:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(2)
MADDE 26/A – (Ek:RG-23/6/2018-30457
Mükerrer)(1)
(1) Menşe Belgesinin çalınması,
kaybedilmesi veya hasar görmesi hallerinde ihracatçı veya onun sorumluluğu
altında gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi, gümrük
idaresi veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi ve kuruluşlara başvurarak belgenin
ikinci bir nüshasının düzenlenmesi için elektronik sistem üzerinden başvuruda
bulunabilir. Başvuru sahipleri, ikinci nüsha belge düzenlenme talebinin
nedenini elektronik sistemde beyan eder.
(2) İkinci nüsha Menşe Belgesi
düzenlenmesi talebi ile elektronik sistem üzerinden gerçekleştirilen başvuru ve
yapılan beyan gümrük idaresi veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi ve kuruluşlar
tarafından incelenir.
(3) Gümrük idaresi veya
Bakanlıkça yetkilendirilen kişi ve kuruluşlar, ihraç işlemi yapılmış olan
eşyaya ait asıl Menşe Belgesine ilişkin bilgilerle birinci fıkrada belirtilen
beyanı karşılaştırıp, ikinci nüshaya ilişkin yapılan beyanların doğruluğunu
saptadıktan sonra, başvuru onaylanır ve gümrük idaresince vize işlemi
gerçekleştirilir.
(4) Bu şekilde düzenlenen ikinci
nüsha Menşe Belgesinin (7) numaralı “Gözlemler” kutusuna İngilizce “DUPLICATE”
ibaresi ile ilk dolaşım belgesinin vize tarihi ve seri numarası, elektronik
sistem üzerinden kaydedilir.
(5) Elektronik sistem
tarafından asıl Menşe Belgesi, bu belgeye dayanılarak düzenlenen ikinci nüsha
Menşe Belgesiyle ilişkilendirilir.
MADDE 27 – (1) Menşeli
ürünler gümrük idaresinin kontrolü altında iken ürünün tamamının veya bir
bölümünün Türkiye içinde başka bir yere gönderilmesi gerektiği durumda,
gönderilecek kısım için asıl belge yerine geçmek üzere bir veya birden çok
müfrez Menşe Belgesi düzenlenir ve durum esas Menşe Belgesi üzerine kayıt
düşülür.
(2) Müfrez Menşe Belgesi
düzenlenme talebi eşyayı kontrol altında bulunduran gümrük idaresine yazılı
olarak yapılır. İlgili idare tarafından gerekli her türlü inceleme yapılarak bu
Yönetmelik hükümlerine uygun olması halinde talep yerine getirilir.
(3) Düzenlenen müfrez belge bu
Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasında Menşe Belgesi olarak kabul edilir.
(4) Esas Menşe Belgesinin tarih
ve seri numarası müfrez belgenin veya belgelerin (7) numaralı “Gözlemler”
kutusuna yazılır, aslına ve tüm nüshalarına “MÜFREZ BELGEDİR” kaşesi basılır.
(5) Gümrük idaresi, esas Menşe
Belgesi ile buna dayanılarak düzenlenen yeni belgenin veya belgelerin beyaz
nüshasını muhafaza eder.
YEDİNCİ BÖLÜM
İbraz
MADDE 28 – (1) Bir menşe
ispat belgesi, ihracatçı Taraf ülkede düzenlenme tarihinden itibaren 12 ay
süreyle geçerli olur ve bu süre zarfında ithalatçı Taraf ülkenin gümrük
idarelerine ibraz edilmelidir.
(2) Birinci fıkrada belirtilen
son ibraz tarihinden sonra ithalatçı Taraf ülkenin gümrük idarelerine ibraz
edilen menşe ispat belgeleri, bu belgelerin belirlenen son tarihe kadar ibraz
edilememesinin istisnai durumlardan kaynaklanması halinde, tercihli muamele
uygulanmak üzere kabul edilebilir.
(3) Diğer geç ibraz hallerinde
ithalatçı Taraf ülkenin gümrük idareleri, ürünlerin belirtilen son tarihten
önce gümrüğe sunulmuş olması kaydıyla menşe ispat belgelerini kabul edebilir.
(4) Menşe ispat belgelerinin
ibraz süresinden sonra tercihli muameleden yararlanması için, bu sürenin
bitiminden önce eşyanın gümrüğe gelmiş ve yine bu süreden önce ithalatçı veya
gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi tarafından yazılı
olarak ilgili gümrük idaresine başvurulmuş olması gerekmektedir.
(5) İlgili gümrük idaresi durumu
bağlı olduğu gümrük ve ticaret bölge müdürlüğüne intikal ettirir. İlgili gümrük
ve ticaret bölge müdürlüğü konuyu inceleyerek mücbir sebep ve olağanüstü hal
mevcudiyetine kanaat getirir ve ek süre istemine ilişkin gerekçeleri haklı
bulur ise belgenin süresini en çok bir ay uzatabilir.
MADDE 29 – (1) Menşe ispat
belgeleri, ithalatçı Taraf ülkedeki usullere uygun olarak bu ülkenin gümrük
idarelerine ibraz edilir. Anılan idareler, menşe ispat belgesinin çevirisini ve
ayrıca, ithalat beyanına eşlik edecek şekilde, ürünlerin bu Yönetmeliğin
koşullarını sağladığına ilişkin ithalatçının beyanını da talep edebilir.
(2) Eşyanın tercihli rejiminden
yararlanmasını teminen ibrazı gereken menşe ispat belgesinin, bu belgeyle
ilgili eşyanın fiili ithalinden evvel veya fiili ithali sırasında ibraz
edilememesi ve ilgili ithalatçı tarafından eşyanın bekletilmeden ithalinin
istenilmesi durumunda, tercihli rejim uygulanmaz ve indirimsiz vergi nispetleri
üzerinden tahakkuk yapılarak vergiler kesin olarak tahsil edilir. Ancak bu
kabil eşyanın fiili ithalini müteakip süreleri içerisinde, usulüne uygun menşe
ispat belgesi işlemi yapan gümrük idaresine ibraz olunduğu takdirde; ibraz
olunan belgenin ithal edilen eşyaya ait olduğunun gümrük beyannamesi ve ekleri
belgelerle karşılaştırılarak anlaşılması ve belgenin geçerlilik süresinin geçirilmemiş
olduğunun tespiti kaydıyla tercihli vergi oranına göre hesaplanan vergi
tutarları ile tercihsiz vergi oranına göre hesaplanan vergi tutarları
arasındaki fark mükelleflerine iade edilir.
MADDE 30 – (1)
İthalatçının talebi üzerine ve ithalatçı Taraf ülkenin gümrük idaresince
belirlenen şartlara binaen, AS’nin 2(a) Genel Kuralı anlamındaki
birleştirilmemiş veya monte edilmemiş halde olan ve AS’nin XVI ve XVII nci
bölümlerinde veya 7308 ve 9406 pozisyonlarında yer alan ürünlerin, parçalar
halinde ithal edilmesi halinde, bu tür ürünler için tek bir menşe ispat
belgesi, ilk parçanın ithalatı sırasında gümrük idaresine ibraz edilir.
MADDE 31 – (1) Malezya'dan
Türkiye'ye gerçek kişilerden gerçek kişilere küçük paketler halinde gönderilen
veya Malezya'dan Türkiye'ye seyahat eden yolcunun zati eşyasını oluşturan
ürünler, ticari amaçlarla ithal edilmemişlerse ve bu Yönetmeliğin şartlarına
uydukları beyan edilirse ve böyle bir beyanın doğruluğundan şüphe edilmiyorsa,
menşe ispat belgesinin ibrazına gerek olmaksızın menşeli olarak kabul
edilirler. Malezya'dan Türkiye'ye postayla gönderilen ürünler için bu beyan,
CN22/CN23 gümrük beyannamesi üzerinde veya bu belgeye eklenen bir kâğıt
üzerinde yapılabilir.
(2) Malezya'dan Türkiye'ye arızî
olarak yapılan ve yalnızca alıcıların veya yolcuların veya bunların ailesinin
kişisel kullanımına yönelik ürünlerin ithalatı, ürünlerin cinsinden ve
miktarından ticari amaç güdülmediği aşikârsa ticari amaçlı ithalat olarak kabul
edilmez.
(3) Ayrıca, birinci ve ikinci
fıkralarda atıfta bulunulan ürünlerin toplam kıymeti, küçük paketler için 500
Euro’yu veya yolcunun zati eşyasını oluşturan ürünler için 1.200 Euro’yu
aşamaz.
(4) Türkiye menşeli olup,
Malezya’ya ihraç edilen ve FOB kıymeti 200 ABD Dolarını geçmeyen eşyanın
sevkiyatında, bu ithalatın menşe ispat belgesi ibrazından kaçınmak amacıyla
taahhüt veya tertip edilmiş olduğunun doğal olarak değerlendirilebileceği bir
veya birden fazla ithalatın parçasını teşkil etmemesi kaydıyla, menşe ispat
belgesi zorunluluğundan feragat edilebilir.
MADDE 32 – (1) 18 inci
maddenin üçüncü fıkrasında ve 21 inci maddede belirtilen, bir fatura beyanı
veya Menşe Belgesi kapsamındaki ürünlerin Türkiye menşeli olduğunu ve bu Yönetmeliğin
diğer koşullarını yerine getirdiğini ispatlamak amacıyla kullanılacak belgeler,
Menşe Belgesi veya fatura beyanına ilaveten;
a) İhracatçı veya tedarikçi
tarafından, söz konusu eşyanın elde edilmesi için gerçekleştirilen işlemleri
belgeleyici nitelikte, örneğin hesaplarında veya iç muhasebesinde yer alan
doğrudan deliller,
b) Türkiye'de düzenlenmiş veya
hazırlanmış, kullanılan girdilerin menşe statüsünü ispatlayan belgeler,
c) Türkiye'de düzenlenmiş veya
hazırlanmış; Türkiye'de girdiler üzerinde yapılan işçilik veya işlemi
ispatlayan belgeler ve/veya
ç) Türkiye'de bu Yönetmelik
uyarınca düzenlenmiş veya hazırlanmış olan, kullanılan girdilerin menşe
statüsünü ispatlayan Menşe Belgeleri veya fatura beyanları,
olabilir.
MADDE 33 – (1) Menşe
Belgesi düzenlenmesi için başvuruda bulunan ihracatçı, 21 inci maddede
belirtilen belgeleri en az üç yıl muhafaza eder.
(2) Fatura beyanında bulunan
ihracatçı, işbu beyanın bir nüshasını ve 18 inci maddenin üçüncü fıkrasında
belirtilen belgeleri en az üç yıl muhafaza eder.
(3) İthalatçı Taraf ülke yetkili
makamları, kendisine ibraz edilen Menşe Belgelerini ve fatura beyanlarını en az
üç yıl muhafaza eder.
MADDE 34 – (1) Menşe ispat
belgesi üzerindeki ibareler ile ürünlerin ithalat işlemlerini yerine getirmek
amacıyla gümrük idarelerine ibraz edilen belgeler üzerindeki ibareler arasında
bulunabilecek küçük tutarsızlıklar, sunulan ürünlere karşılık geldiğinin
usulünce tespit edilmesi kaydıyla, menşe ispat belgesini kendiliğinden geçersiz
kılmaz.
(2) Menşe ispat belgesi
üzerindeki ifadelerin doğruluğu üzerinde şüphe yaratması söz konusu olmayan,
daktilo hatası gibi bariz şekli hatalar, menşe ispat belgesinin reddedilmesini
gerektirmez.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Basitleştirilmiş
Usuller
MADDE 35 – (1) Taraf
Ülkeler arasındaki ticarette aşağıdaki hükümler çerçevesinde basitleştirilmiş
işlem uygulanması mümkündür. Bakanlık;
a) Sık sık Menşe Belgesi düzenlenmesini
gerektiren sevkiyat yapan,
b) Eşyanın menşe statüsünün ve bu
Yönetmelik hükümlerinin yerine getirildiğinin saptanması için gerekli her türlü
teminatı gümrük idarelerine veren,
c) Vergi ve gümrük mevzuatı ile
ilgili ciddi ve mükerrer suç işlememiş olan,
ç) Gümrük idarelerinin
faaliyetlerini denetlemesine imkân verecek kayıtlara sahip olan,
gerçek ve tüzel kişilere, eşyanın
kıymetine bakılmaksızın Ek-4’te yer alan Fatura Beyanını hazırlayabilmesi
konusunda onaylanmış ihracatçı yetkisi verebilir.
(2) Bakanlık, basitleştirilmiş
işlem uygulamasını teminen yetki belgesi verilmesi ve yetkinin onaylanmış
ihracatçı tarafından kullanımının izlenmesine ilişkin usulleri belirler.
MADDE 36 – (1) Onaylanmış
ihracatçıların bu Yönetmelikteki hükümlere aykırı hareket etmeleri ya da
verilen yetkide öngörülen koşullara uymamaları veya bu koşulların ortadan
kalkması halinde, cezai hükümler saklı kalmak üzere verilen yetki Bakanlıkça
geçici olarak geri alınabilir veya iptal edilebilir.
DOKUZUNCU BÖLÜM
ABD Doları veya Euro
Cinsinden İfade Edilen Tutarlar
MADDE 37 – (1) 18 inci
madde ile 31 inci madde hükümlerinin uygulanmasında, eşyanın ABD Doları veya
Euro dışında bir para birimi üzerinden faturalandırıldığı durumlarda, Taraf
ülkelerin ulusal para birimleri cinsinden ifade edilen ABD Doları veya Euro
tutarına eşit tutarlar, Taraf ülkelerin her biri tarafından yıllık olarak
sabitlenir.
(2) Bir sevkiyat, ilgili ülkede
sabitlenen tutara göre, faturanın düzenlendiği para birimine atıf yapılmak
suretiyle, 18 inci madde ile 31 inci madde hükümlerinden yararlanır.
ONUNCU BÖLÜM
İdari İşbirliği
Düzenlemeleri
MADDE 38 – (1) (Değişik:RG-9/7/2017-
30119) Her bir Taraf ülke, Menşe Belgesini düzenleyecek ve menşe ispat
belgelerini kontrol edecek kendi Yetkili Makamlarının isimleri ve adresleri
konusunda diğer Taraf ülkeyi bilgilendirir ve söz konusu makamlar tarafından
kullanılacak resmî mühürleri veya kaşeleri temin eder. İsim, adres, imza
örnekleri veya resmî mühürler veya kaşelerdeki değişiklikler aynı şekilde
ivedilikle bildirilir.
(2) Bu Yönetmeliğin doğru bir
şekilde uygulanmasını teminen, Türkiye ve Malezya, yetkili gümrük idareleri ve
usulüne uygun olarak yetkilendirilmiş makamları aracılığıyla, Menşe Belgesinin
veya fatura beyanlarının doğruluğunun ve bu belgelerde verilen bilgilerin
uygunluğunun kontrolünde birbirlerine yardımcı olurlar.
MADDE 39 –
(Değişik:RG-8/10/2025-33041)
(1) İthalatçı ülke yetkili
makamı, eşyanın tercihli tarife uygulamasına uygunluğunu kendi iç mevzuatı,
düzenlemeleri veya idari uygulamalarıyla uyumlu olarak kontrol edebilir.
(2) İthalatçı ülke yetkili
makamı; kendisine ibraz edilen menşe ispat belgelerinin veya kanıt
niteliğindeki diğer belgelerde yer alan bilgilerin doğruluk ve gerçekliğine
ilişkin makul bir şüphesi olması hâlinde;
a) Serbest dolaşıma girmek üzere
tercihli tarife uygulaması talep edilmiş eşyanın ithalatçısından bilgi talep
edebilir.
b) İhracatçıdan veya üreticiden
bilgi alınmasını teminen, ihracatçı ülke yetkili makamına yazılı bir talepte
bulunabilir.
(3) İthalatçı ülke yetkili
makamına ibraz edilen menşe ispat belgesinin, ikinci fıkra hükümleri çerçevesinde
kontrol işlemine tabi tutulması hâlinde; söz konusu belge kapsamı eşyanın fark
ithalat vergileri teminata bağlanmak suretiyle, eşyanın gümrük işlemleri
tamamlanır. İthalatçı ülke Gümrük İdaresi eşyayı, gerekli görülen her türlü
idari tedbire tabi olmak kaydıyla ithalatçıya teslim edebilir.
(4) Kontrol işlemleri veya eldeki
başka bilgilerden bu Yönetmelik hükümlerinin ihlal edildiğinin anlaşılması
durumunda Gümrük İdaresi, re’sen veya Malezya'nın talebi üzerine inceleme yapar
ya da bu tür bir ihlalin belirlenmesi ve önlenmesine yönelik olarak ivedi bir
inceleme başlatır.
(5) İkinci fıkranın (b) bendi
uyarınca bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ihracatçı ülke nezdinde
sonradan kontrol talebine konu edilmiş bir menşe ispat belgesine ilişkin olarak
ikinci fıkranın (a) bendinde belirtilen yöntem uygulanmaz.
MADDE 39/A- (Ek:RG-8/10/2025-33041)
(1) 39 uncu maddenin ikinci
fıkrasının (a) bendinin uygulanması bakımından ithalatın gerçekleştiği gümrük müdürlüğü,
yükümlüden Ek-5’te yer alan formun doldurulmasını talep eder.
(2) İthalatçı veya yetkili kanuni
temsilcisi, gümrük müdürlüğünün birinci fıkra çerçevesinde ilettiği talep
yazısının tarihinden itibaren 90 gün içinde Ek-5’te bulunan formu doldurarak
talepte bulunan gümrük müdürlüğüne ibraz eder.
(3) Yükümlüler, formda talep
edilen belgelerin ve eşyanın menşe statüsünün kanıtlanmasında
değerlendirilebileceğini düşündükleri diğer ilave belgeleri formla beraber
gümrük müdürlüğüne sunar.
MADDE 39/B- (Ek:RG-8/10/2025-33041)
(1) Yükümlü tarafından doldurulan
ve gümrük müdürlüğüne ibraz edilen formda yer alan bilgilerin ilgili gümrük
beyannamesinde yer alan bilgilerle uyumlu olup olmadığı ve ithal eşyasına
tekabül edip etmediği hususları, ithalatta ibraz edilen diğer belgelerin
kıyasen kontrol edilmesi ve gerektiğinde ithal eşyasının 7/10/2009 tarihli ve
27369 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğindeki
esaslara göre muayene edilmesi suretiyle gümrük müdürlüğünce tespit edilir.
(2) Ek-5’te yer alan formun
süresi içinde sunulmaması hâlinde fark vergiler tahakkuk ettirilir, teminat
alınmışsa irat kaydedilir ve aynı zamanda 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı
Gümrük Kanununun 234 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza tatbik
edilir.
(3) Gümrük müdürlüğünce yapılan
tespit sonucunda;
a) Eşyanın menşeinin doğru
olduğunun tespit edilmesi hâlinde alınmışsa teminat iade edilir.
b) Eşyanın menşeinin yanlış beyan
edildiğinin tespit edilmesi hâlinde; 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza
Kanunu hükümleri saklı kalmak kaydıyla, fark vergiler tahakkuk ettirilir,
teminat alınmışsa irat kaydedilir ve aynı zamanda 4458 sayılı Kanunun 234 üncü maddesinin
birinci fıkrası uyarınca ceza tatbik edilir.
MADDE 40 – (Değişik:RG-8/10/2025-33041)
(1) Menşe Belgelerinin kontrol
talebi, bu belgelerin 38 inci madde hükümleri çerçevesinde karşılıklı
bildirilen ihracatçı ülke yetkili makamına gönderilmesi suretiyle yapılır.
(2) İthalatçı ülke yetkili
makamı; menşe ispat belgesi ve fatura yahut bu belgelerin birer kopyasını,
gerektiğinde araştırmanın gerekçelerini de belirterek ihracatçı ülkenin yetkili
makamlarına geri gönderir. Menşe ispat belgesinde yer alan bilgilerin doğru
olmadığı kanaatini uyandıran elde edilmiş tüm belge ve bilgi, kontrol talebini
desteklemek üzere gönderilir.
(3) Menşe Belgelerinin kontrol
talebi; Menşe Belgesinde yer alan (13) numaralı kutunun, kontrol talebinde
bulunan ithalatçı ülke yetkili makamının adı ve açık posta adresi, yazı
makinesi veya mürekkepli kalemle ve matbaa harfleri ile yazılarak doldurulması
suretiyle yapılır.
(4) Kontrol talebinde bulunulan
yer ve tarih belirtilip imzalanır ve mühür veya kaşe ile işlemi gerçekleştiren
görevliye ait kaşe uygulanmak suretiyle onaylanır.
MADDE 41 – (1) Kontrol,
ihracatçı ülke yetkili makamı tarafından yapılır. Bu amaçla, ihracatçı ülke
yetkili makamı, her türlü delil talep etme ve ihracatçının hesaplarını
denetleme veya gerekli gördüğü diğer kontrolleri yapabilme yetkisine sahiptir.
(2) İhracatçı ülke yetkili
makamları Menşe Belgesinin kontrol sonucunu Menşe Belgesinde yer alan (14)
numaralı kutudaki bölümü aşağıdaki şekilde doldurmak suretiyle belirtir:
a) Birinci veya ikinci
maddelerden uygun olanın önüne (x) işareti konur.
b) Kontrolü yapan yetkili makamın
adı ve kontrol tarihi yazılır.
c) (Değişik:RG-9/7/2017-
30119) İmzalanır ve okunabilir mühür veya kaşe ile işlemi gerçekleştiren
görevliye ait kaşe uygulanmak suretiyle onaylanır.
MADDE 42 – (1) Sonradan
kontrol talebinde bulunan ithalatçı ülke yetkili makamı, kontrol sonucundan 90
gün içerisinde haberdar edilir.
(2) Kontrol sonuçlarında, belgelerin
gerçek olup olmadığı, söz konusu ürünlerin Taraf Ülkelerden biri menşeli olarak
kabul edilip edilemeyeceği ve bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine uygun olup
olmadığı hususları açıkça belirtilir.
(3) Bu yanıtın ikinci fıkrada
belirtilen gerekli ayrıntıları içermemesi halinde, ithalatçı ülke yetkili
makamı, eşyanın tercihli tarife uygulamasına uygun olup olmadığıyla ilgili
değerlendirmesini, ihracatçı ülkenin yanıtının alındığı tarihten itibaren 90
gün içerisinde ihracatçı ülkeye yazılı olarak iletir. İhracatçı ülke, bu
yazının tarihinden itibaren 90 gün içerisinde, nihai kararını vermesi amacıyla
ithalatçı ülkeye bir yanıt verir.
(4) (Değişik:RG-8/10/2025-33041)
Sonradan kontrol amacıyla gönderilen menşe ispat belgelerinin, ihracatçı ülke
yetkili makamınca temsil ettiği eşyanın menşe statüsünün doğruluğunun teyidi
yapılarak geri gönderilmesinden sonra 39 uncu maddenin üçüncü fıkrası hükümleri
çerçevesinde teminata bağlanan gümrük vergileri iade edilir.
(5) (Değişik:RG-8/10/2025-33041)
İhracatçı ülke yetkili makamından birinci fıkra uyarınca 90 gün içerisinde ya
da üçüncü fıkra uyarınca 180 gün içerisinde bir yanıt alınamazsa ya da yanıt
belgenin doğruluğunun veya ürünlerin gerçek menşeinin tespitine imkân verecek
ölçüde yeterli bilgi içermiyorsa; ithalatçı ülke yetkili makamı tercih
tanınmasını, istisnai hâller dışında reddeder.
ONBİRİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son
Hükümler
MADDE 43 – (1) Aynı ve
ikame edilebilir girdilerin menşeli girdiler olup olmadığının tespiti, ihracatçı
ülkede, her bir girdinin fiziksel olarak ayrılması veya stok kontrolüne dair
genel anlamda kabul edilmiş muhasebesel ilkelerin kullanılması veya geçerli
envanter yönetimi suretiyle yapılır.
MADDE 44 – (1) Bu
Yönetmelik hükümlerine aykırı fiiller hakkında, 27/10/1999 tarihli ve 4458
sayılı Gümrük Kanunu, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanunu ile yürürlükteki ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır.
MADDE 45 – (1) İhracatçı
ülkeden ithalatçı ülkeye sevk edilmekte olan ya da ithalatçı ülkedeki
antrepolarda geçici depolanan menşeli eşyanın, Anlaşmanın yürürlüğe girdiği
tarihte veya bu tarihten sonra ithalatçı ülkeye ithal edilmesi halinde,
ithalatçı ülke Gümrük İdaresine sonradan düzenlenmiş bir Menşe Belgesinin söz
konusu tarihten itibaren 12 ay içerisinde ibraz edilmesi kaydıyla ve ithalatçı
ülkenin iç mevzuatı, düzenlemeleri veya idari uygulamalarına tabi olmak
suretiyle, eşya tercihli tarife uygulamasından yararlanır.
MADDE 46 – (1) Bu
Yönetmelik hükümlerinin uygulanması bakımından bu Yönetmelikte yer almayan
hususlar hakkında 4458 sayılı Gümrük Kanunu ile Gümrük Yönetmeliğinin ilgili
hükümleri uygulanır.
GEÇİCİ MADDE 1- (Ek:RG-27/12/2024-32765)(3)
(1) Malezya yetkili
makamlarınca, 1/4/2020 ve 1/4/2023 tarihleri arasındaki ihracat
işlemleri için 31/10/2024 tarihinden itibaren bir yıl boyunca sonradan Malezya
Menşe Belgesi düzenlenebilir.
(2) Bu madde kapsamında düzenleme
yapmaya Bakanlık yetkilidir.
MADDE 47 – (1) Bu
Yönetmelik 1/8/2015 tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 48 – (Değişik:RG-27/12/2024-32765)(3)
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini
Ticaret Bakanı yürütür.
_________
(1) Bu değişiklik 28/5/2018 tarihinde yürürlüğe girer.
(2)
Bu değişiklik 1/1/2019 tarihinde yürürlüğe girer.
(3)
Bu değişiklik 31/10/2024 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde
yürürlüğe girer.
Ekleri için
tıklayınız
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi
Sayısı
10/7/2015
29412
Yönetmelikte Değişiklik Yapan
Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi
Sayısı
1
9/7/2017
30119
2.
23/6/2018
30457 Mükerrer
3.
27/12/2024
32765
4.
8/10/2025
33041