Kurum Yönetmelikleri · Resmî Gazete: 2021-03-12
Resmî kaynak: https://kms.kaysis.gov.tr/Home/Goster/173101
12 Mart 2021 CUMA Resmî Gazete Sayı : 31421
YÖNETMELİK
Ticaret Bakanlığından:
DÜZENLENMEMİŞ ALANDA KARŞILIKLI
TANIMA YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Türkiye -Avrupa Birliği Ortaklık Konseyinin 1/95 sayılı Kararı
neticesinde yürürlüğe giren Gümrük Birliği kapsamında Avrupa Birliği’nde ortak bir düzenlemeye tabi olmayan veya
bazı özellikleri ortak düzenlemelerin kapsamı dışında kalan ürün gruplarının Türkiye ve Avrupa Birliği piyasasında
serbest dolaşımını teminen karşılıklı tanıma prensibinin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Türkiye -Avrupa Birliği Ortaklık Konseyinin 1/95 sayılı Kararı neticesinde
yürürlüğe giren Gümrük Birliği kapsamında olup Avrupa Birliğinin ortak bir düzenlemesine tabi olmayan veya bazı
özellikleri ortak düzenlemelerin kapsamı dışında kalan ve Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada
bulundurulan ürünleri kapsar.
(2) Bu Yönetmelik, yetkili kuruluşlar tarafından bir ulusal teknik kurala dayanarak alınan ve Avrupa Birliği
üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürünlerin doğrudan ya da dolaylı olarak piyasaya erişiminin
kısıtlanması ya da engellenmesine neden olan idari kararları kapsar. Bir ulusal kurala dayanan ve Avrupa Birliği üyesi
bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürünlerin doğrudan ya da dolaylı olarak kısıtlanması ya da
yasaklanmasına neden olan tüm idari işlemler idari karar sayılır.
(3) Bu Yönetmelik;
a) Mahkeme kararlarını, hakem heyetleri ve tahkim kurullarınca alınmış kararları,
b) Yasadışı örgütler ya da suç örgütleriyle veya ırkçılık, ayrımcılık ya da yabancı düşmanlığı niteliğindeki
suçlarla bağlantılı terim, sembol veya materyale ilişkin bir suçun soruşturması veya kovuşturması sırasında alınan yargı
kararlarını,
kapsamaz.
(4) Bu Yönetmelik;
a) Kamu alım işlemleri için hazırlanan teknik şartnamelere,
b) Resmi dilin kullanılmasına ilişkin yükümlülüklere,
c) Silahlara ilişkin düzenlemelere,
uygulanmaz.
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 5/3/2020 tarihli ve 7223 sayılı Ürün Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler
Kanununun 24 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürün: Avrupa Birliği üyesi bir ülkedeki
ilgili mevzuata uygun olarak ya da o ülkede herhangi bir mevzuata tabi olmadan o ülkenin nihai kullanıcılarına sunulmuş
olan ürün veya ürün grubunu,
b) Bakanlık: Ticaret Bakanlığı (Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürlüğü)’nı,
c) Dağıtıcı: Ürünü, tedarik zincirinde yer alarak piyasada bulunduran, imalatçı veya ithalatçı dışındaki gerçek
veya tüzel kişiyi,
ç) Geri çağırma: Nihai kullanıcının elinde bulunan ürünün iktisadi işletmeciye geri getirilmesini amaçlayan her
türlü önlemi,
d) İktisadi işletmeci: İmalatçı, yetkili temsilci, ithalatçı veya dağıtıcıyı,
e) İmalatçı: Aşağıda belirtilen gerçek veya tüzel kişiyi;
1) Ürünü imal ederek veya ürünün tas arımını veya imalatını yaptırarak veya kendi isim veya ticari markası ile
piyasada bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,
2) Türkiye ya da Avrupa Birliği’nde yasal olarak piyasada bulundurulan bir ürünün, o ülkede geçerli kurallara
uygunluğunu etkileyebilecek şekilde değiştiren gerçek veya tüzel kişiyi,
3) Ürünün veya ürüne eşlik eden belgelerin üzerine ismini, ticari markasını veya diğer ayırt edici unsurları
iliştirerek kendini imalatçı olarak tanıtan kişiyi,
f) İthalatçı: Ürünü ithal ederek piyasada ilk kez bulunduran Türkiye’de yerleşik gerçek veya tüzel kişiyi,
g) Meşru kamu yararı gerekçesi: Genel ahlak, kamu düzeni veya kamu güvenliği; insanların, hayvanların veya
bitkilerin sağlığının ve yaşamının korunması; sanat değeri veya tarihi ya da arkeolojik de ğer taşıyan ulusal varlıkların
veya sınai ya da ticari mülkiyetin korunması veya diğer bir üstün kamu yararını,
ğ) Nihai kullanıcı: Bir ürünü ticaret, iş, zanaat ve mesleki faaliyetler dışında tüketici olarak ya da sanayi veya
mesleki faaliyeti için elinde bulunduran, Türkiye’de yerleşik veya ikamet eden gerçek ya da tüzel kişiyi,
h) Ön izin süreci: Yetkili kuruluşun, iktisadi işletmecinin başvurusuna dayanarak ürünün piyasada
bulundurulmasından önce resmi izin vermesine ilişkin idari süreci,
ı) Piyasada bu lundurma: Ürünün, ticari faaliyet yoluyla, bedelli veya bedelsiz olarak dağıtım, tüketim veya
kullanım için piyasaya sağlanmasını,
i) Piyasadan çekme: Tedarik zincirindeki ürünün piyasada bulundurulmasını önlemeyi amaçlayan her türlü
tedbiri,
j) Piyasaya erişimin kısıtlanması: Ürünün 5 inci maddenin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen özelliklerinden
bir ya da daha fazlasının değişimini ya da ilave testlerin yapılmasını gerektirecek şekilde, ürünün piyasada bulunması
için öncesinde sağlanması gereken veya piyasada bulunmaya devam etmesi için sağlanması gereken koşullar
konulmasını,
k) Piyasaya erişimin engellenmesi: Ürünlerin piyasada bulundurulması ya da bulundurulmaya devam
edilmesinin yasaklanmasını veya bu ürünlerin piyasadan çekilmesini veya geri çağrılmasını,
l) Teknik kural: Türkiye-Avrupa Birliği Gümrük Birliği kapsamında Avrupa Birliğinde ortak bir düzenlemeye
tabi olmayan veya bazı özellikleri ortak düzenlemelerin kapsamı dışında kalan ürünlere ilişkin olarak, bir ürünün ya da
ürün grubunun pi yasada bulundurulmasını yasaklayan veya piyasada bulundurulabilmesi için fiili ya da hukuken
uyulması zorunlu olan teknik veya idari kuralı,
m) Uygunluk değerlendirme kuruluşu: Kalibrasyon, test, belgelendirme ve muayene dâhil olmak üzere,
uygunluk değerlendirme faaliyeti gerçekleştiren kuruluşu,
n) Yetkili kuruluş: Ürünlere ilişkin ulusal teknik kuralları hazırlayan, yürüten veya ürünleri denetleyen kamu
kuruluşunu,
o) Yetkili temsilci: Ürünün piyasada bulundurulmasını imalatçı adına yerine getirmek üzere imalatçı tarafından
yazılı şekilde görevlendirilen Türkiye’de yerleşik gerçek veya tüzel kişiyi,
ifade eder.
MADDE 5 – (1) Türkiye-Avrupa Birliği Ortaklık Konseyinin 1/95 sayılı Kararı kapsamında olmak kaydıyla,
Türkiye’de veya Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürünlerin serbest dolaşımı esastır.
Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürünlerin, piyasada bulundurulmasına ilişkin
önlemler yetkili kuruluşlar tarafından ancak meşru bir kamu yararı gerekçesiyle ulusal teknik kurala dayanılarak alınır.
(2) Teknik kurallar aşağıdakilerden en az birini belirler:
a) Bir ürünün ya da ürün grubunun satışa sunulacağı ticari ismi, teknik terimleri, sembolleri, test edilmesi ve test
yöntemleri, paketlenmesi, işaretlenmesi veya etiketlenmesi ile uygunluk değerlendirme işlemlerine ilişkin koşullar dahil
olmak üzere ürünün veya ürün grubunun kalite, performans, güvenlik veya boyutları gibi taşıması gereken özellikleri.
b) Tüketicinin veya çevrenin korunması amacıyla ürün veya ürün grubunun tabi tutulduğu ve piyasada
bulundurulan ürün veya ürün grubunun bileşimi, doğası veya piyasada bulundurulmasını önemli ölçüde etkileyebilecek
kullanım, geri dönüşüm, tekrar kullanım veya atık olarak yönetilmesi gibi ürünün yaşam döngüsünü etkileyen diğer tüm
koşulları.
(3) İkinci fıkranın (b) bendi, insanlar ve hayvanlar tarafından tüketilmesi amaçlanan ürünlerin üretim yöntemleri
ve süreçleri ile bahse konu ürünlerin özelliklerini etkilemesi durumunda diğer ürünlerin üretim yöntemleri ve süreçlerini
de kapsar.
(4) Ön izin işlemleri bu Yönetmelik kapsamında bir ulusal teknik kural değildir. Ancak ulusal bir teknik kurala
dayanan ön iznin reddedilmesine ilişkin karar, 2 nci maddenin ikinci fıkrasında sayılan diğer nitelikleri taşıması halinde
bu Yönetmeliğin kapsamındaki bir idari karar olarak değerlendirilir.
İKİNCİ BÖLÜM
Münferit Vakalarda Karşılıklı Tanıma İlkesinin Uygulanmasına İlişkin Usuller
MADDE 6 – (1) Avrupa Birliği üyesi bir ülkenin piyasasında bulundurulan veya bulundurulması hedeflenen bir
ürünün veya ürün grubunun Türkiye’de yerleşik imalatçısı, bu ürünün veya ürün grubunun Türkiye veya bir başka
Avrupa Birliği üyesi ülkenin piyasasında yasal olarak bulundurulduğunu gösteren gönüllü bir karşılıklı tanıma beyanı
düzenleyebilir.
(2) İmalatçı kendisi adına karşılıklı tanıma beyanı düzenlemesi için yetkili temsilcisini görevlendirebilir.
(3) Karşılıklı tanıma beyanı Ek-1’in birinci ve ikinci bölümlerinde belirtilen şekilde düzenlenir ve bu bölümlerde
belirtilen tüm bilgileri içerir.
(4) İmalatçı ve bu hususta bir görevlendirmesi olması halinde yetkili temsilcisi, karşılıklı tanıma beyanında
sadece Ek -1’in birinci bölümünde belirtilen bilgileri doldurabilir. Bu durumda Ek -1’in ikinci bölümünde belirtilen
bilgiler ithalatçı ya da dağıtıcı tarafından doldurulur.
(5) 7 nci maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendinde belirtilen delilleri sunabilmesi kaydıyla, karşılıklı tanıma
beyanının tamamı ithalatçı veya dağıtıcı tarafından da doldurulabilir.
(6) Karşılıklı tanıma beyanı AB resmi dillerinden bir inde hazırlanır. Ürünün piyasada bulundurulacağı Avrupa
Birliği üyesi ülkenin yetkili kuruluşunun talep etmesi halinde, iktisadi işletmeci beyanın tercümesini yetkili kuruluşun
kabul edeceği bir dilde sunar.
(7) Karşılıklı tanıma beyanının tamamında ya da bir kısmında imzası olan iktisadi işletmeciler tercüme ettikleri
bilgilerin doğruluğu da dahil olmak üzere, sundukları bilginin içeriğinden ve doğruluğundan yasal olarak sorumludur.
(8) İktisadi işletmeci, karşılıklı tanıma beyanında sunduğu bilgilerin güncel olmasını sağlar; bilgilerde değişiklik
olması halinde, bu değişiklikleri beyana yansıtarak beyanı yeniden düzenler.
(9) Karşılıklı tanıma beyanı, AB üyesi ülkenin yetkili kuruluşunca yapılabilecek bir değerlendirmede
kullanılmak amacıyla, o ülkenin gereklerine göre yetkili kuruluşa kağıt ortamında veya elektronik ortamda sağlanabilir
ya da internet üzerinden yayımlanabilir.
(10) İktisadi işletmecilerin karşılıklı tanıma beyanını internet üzerinden yayımladıkları durumlarda;
a) Karşılıklı tanıma beyanına konu olan ürün grubu veya serisi kolaylıkla tanımlanabilir olmalıdır.
b) Kullanılan teknik araçlar karşılıklı tanıma beyanını kolay bir şekilde bulmayı sağlamalı, beyanın mevcut
olmasını ve beyana erişim sağlanabilmesini teminen takip edilebilir olmalıdır.
(11) Karşılıklı tanıma beyanının sunulduğu ürünün aynı zamanda AB uygunluk beyanına tabi bir ürün olması
durumunda, karşılıklı tanıma beyanı AB uygunluk beyanına eklenebilir.
(12) Türkiye piyasasında bulundurulan veya bulundurulması hedeflenen bir ürünün veya ürün grubunun AB
üyesi ülkede yerleşik imalatçısı, bu ürünün veya ürün grubunun bir Avrupa Birliği üyesi ülkenin piyasasında yasal olarak
piyasada bulundurulduğunu gösteren gönüllü bir karşılıklı tanıma beyanı düzenleyebilir. Bu durumda, yetkili kuruluşun
talep etmesi halinde karşılıklı tanıma beyanının Türkçe tercümesi sunulur. Bu maddenin ikinci, üçüncü, dördüncü,
beşinci, yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu ve on birinci fıkralarında yer alan hususlar AB üyesi ülkelerde yerleşik
iktisadi işletmeciler için de geçerlidir.
MADDE 7 – (1) Bir yetkili kuruluş bu Yönetmelik kapsamında bir ürün ya da ürün grubunun AB üyesi bir
ülkede yasal olarak piyasada bulundurulup bulundurulmadığını ve eğer yasal olarak piyasada bulundur ulmuş ise
Türkiye’de uygulanan bir ulusal teknik kuralla korunan meşru kamu yararını yeterli ölçüde koruyup korumadığını, ilgili
ürünün özelliklerini de dikkate alarak değerlendirmek istediğinde, ilgili iktisadi işletmeci ile ivedilikle irtibata geçer.
(2) İlgili yetkili kuruluş, değerlendirmeye tabi tutulan ürünler ve bu ürünlere uygulanabilecek ulusal teknik
kurallar veya ön izin süreci hakkında iktisadi işletmeciye bilgi verir. Yetkili kuruluş ayrıca iktisadi işletmecinin 6 ncı
madde kapsamında sunabileceği karşılıklı tanıma beyanı hakkında iktisadi işletmeciyi bilgilendirir.
(3) Yetkili kuruluşça birinci fıkra kapsamında değerlendirme yapılırken, iktisadi işletmecinin ürünü piyasada
bulundurmasına izin verilir ve iktisadi işletmeciye ürünün piyasaya erişimini kısıtlayan ya da engelleyen bir idari karar
iletilmedikçe iktisadi işletmeci ürünlerini piyasada bulundurmaya devam eder. Bu hüküm değerlendirmenin, bir ön izin
süreci kapsamında gerçekleştirildiği veya 8 inci madde kapsamında yetkili kuruluş tarafın dan, değerlendirmeye tabi
ürünün piyasada bulunmasının geçici olarak askıya alındığı durumlarda uygulanmaz.
(4) 6 ncı madde kapsamında karşılıklı tanıma beyanının sunulduğu durumlarda, birinci fıkrada belirtilen
değerlendirmede aşağıdaki hususlar dikkate alınır:
a) Karşılıklı tanıma beyanı ile yetkili kuruluşun talep etmesi halinde beyanda yer alan bilgilerin doğruluğunu
teyit eden belgeler, yetkili kuruluş tarafından ürünün AB üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulduğunu
göstermek için yeterli kabul edilir.
b) Yetkili kuruluş, iktisadi işletmecilerden ürünün AB üyesi bir üye ülkede yasal olarak piyasada
bulundurulduğunu gösteren ilave bir bilgi ya da belge talep etmez.
(5) Yetkili kuruluşa 6 ncı madde kapsamında bir karşılıklı tanıma beyanı sunulmazsa birinci fıkra kapsamında
yapılan değerlendirmede yetkili kuruluş, iktisadi işletmecilerden aşağıdaki hususlarda gerekli gördükleri bilgi ve
belgeleri talep edebilir:
a) İlgili ürünün veya ürün grubunun özelliklerine ilişkin bilgi ve belgeler.
b) Ürünün Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulduğuna dair bilgi ve belgeler.
(6) Yetkili kuruluşun talebini müteakip, ilgili iktisadi işletmeciye, dördüncü f ıkranın (a) bendinde veya beşinci
fıkrada belirtilen bilgi ve belgeleri sunması veya itiraz ya da görüşlerini iletmesi için en az on beş işgünü süre verilir.
(7) Yetkili kuruluş, iktisadi işletmecinin sunduğu bilgileri teyit etmek amacıyla iktisadi işletme cinin, ürünün
yasal olarak piyasada bulundurulduğunu beyan ettiği Avrupa Birliği üyesi ülkenin yetkili kuruluşu veya Ürün İrtibat
Noktası ile temasa geçebilir.
(8) Birinci fıkra kapsamında bir değerlendirme gerçekleştirirken, yetkili kuruluşlar uygunluk de ğerlendirme
kuruluşları tarafından hazırlanan ve değerlendirme kapsamında iktisadi işletmeciler tarafından sunulan test raporları ve
belgelerin içeriklerini dikkate alır. Yetkili kuruluşlar, 16/12/2011 tarihli ve 2011/2621 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı
ile yürürlüğe konulan Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ve Onaylanmış Kuruluşlar Yönetmeliğinin 4 üncü
maddesinin yedinci fıkrası çerçevesinde ve uygun bir faaliyet alanı için akredite olmuş, Türkiye’de veya karşılıklılık
ilkesi saklı kalmak kaydıyla, Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yerleşik bir uygunluk değerlendirme kuruluşunca verilmiş
belgeleri ve test raporlarını, kuruluşun yeterliğine ilişkin gerekçelerle reddedemez.
(9) Birinci fıkra kapsamında yapılan değerlendirme neticesinde, yetkili kuruluş değerlendirdiği ürüne ilişkin bir
idari karar aldığında, bu kararı birinci fıkrada belirtilen iktisadi işletmeciye ivedilikle bildirir. Yetkili kuruluş aldığı idari
kararı Bakanlık aracılığıyla Avrupa Komisyonuna ve Avrupa Birliği üyesi ülkelere yirmi iş günü içerisinde bildirir.
(10) Dokuzuncu fıkrada belirtilen idari kararda, kararın gerekçeleri yeterince detaylı olarak ve bu Yönetmeliğin
hükümleri ile karşılıklı tanıma prensibine uygunluğunun değerlendirilmesine imkan verecek şekilde ortaya konur.
(11) Dokuzuncu fıkra kapsamında alınan idari kararlar aşağıdaki hususları içerir:
a) İdari kararın dayandığı ulusal teknik kural.
b) İdari kararın dayandığı ulusal teknik kuralın uygulanmasını gerektiren meşru kamu yararı gerekçeleri.
c) Yetkili kuruluşun ulusal tekn ik kuralın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren gerçekleşen değişiklikler dâhil
olmak üzere, göz önünde bulundurduğu teknik veya bilimsel deliller.
ç) Varsa, birinci fıkra kapsamında yapılan değerlendirmeye ilişkin iktisadi işletmeci tarafından öne sürülen
iddiaların özeti.
d) İdari kararın istenilen amaca ulaşmak için uygun olduğunu ve idari kararın o amaca ulaşmak için yeterli olanın
ötesine geçmediğini gösteren deliller.
(12) Dokuzuncu fıkrada belirtilen idari kararda mevzuat çerçevesinde mümkün olan çözüm ve itiraz yolları ile
süreleri belirtilir. Kararlara karşı Türk mahkemelerinde dava açma hakkı saklıdır.
(13) Dokuzuncu fıkrada belirtilen idari karar, anılan fıkra kapsamında iktisadi işletmeciye bildirilmeden
uygulanamaz.
MADDE 8 – (1) Yetkili kuruluş 7 nci madde kapsamında yaptığı değerlendirme devam ederken, ürünün
piyasada bulundurulmasını ancak aşağıdaki hallerde askıya alabilir:
a) Ürün normal ve öngörülebilir makul kullanım koşullarında insan sağlığı veya güvenliği ya da çevre açısından
etkileri kısa vadede ortaya çıkmayanlar da dahil olmak üzere, yetkili kuruluşun acil müdahale sini gerektiren ciddi risk
taşıyorsa.
b) Ürünün veya ürün grubunun piyasada bulundurulması genel ahlak ve kamu güvenliği gerekçesiyle genel
olarak yasaklanmışsa.
(2) Yetkili kuruluş askıya alma kararını iktisadi işletmeye doğrudan, Avrupa Komisyonuna ise B akanlık
aracılığıyla derhal bildirir. Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen hallerde, bildirime ayrıca vakanın anılan bendin
kapsamına girme nedenini gösteren detaylı teknik veya bilimsel gerekçe de eklenir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
MADDE 9 – (1) 7 nci madde kapsamında ürüne ilişkin bir değerlendirme yapılması ya da 8 inci madde
kapsamında ürünün piyasada bulundurulmasının geçici olarak askıya alınması Genel Ürün Güvenliği Yönetmeliği
kapsamında alınan önlemlerin uygulanmasına engel teşkil etmez.
(2) Bu Yönetmelik, 3/4/2002 tarihli ve 24715 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Teknik Mevzuatın ve
Standartların Türkiye ile Avrupa Birliği Arasında Bildirimine Dair Yönetmelik kapsamında taslak mevzuatın
yayımlanmadan önce Avrupa Komisyonuna bildirilmesi yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.
MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde Ulusal Ürün İrtibat Noktası Bakanlıktır.
(2) Bakanlık, internet sayfası aracılığıyla aşağıdaki bilgileri sunar:
a) Karşılıklı tanıma prensib i ve 7 nci maddede belirtilen değerlendirme yöntemi dahil olmak üzere bu
Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin bilgileri.
b) Ulusal teknik kuralların uygulanmasının denetiminden sorumlu birimlerin açık isimleri dahil olmak üzere
yetkili kuruluşların iletişim bilgileri.
c) Yetkili kuruluş ile iktisadi işletmeci arasında bir anlaşmazlık ortaya çıkması halinde kullanılabilecek çözüm
ve itiraz yolları.
(3) İkinci fıkrada yer alan bilgilerin yanı sıra, Bakanlık bir iktisadi işletmecinin veya Avrupa Birliği üyesi bi r
ülkenin yetkili kuruluşunun talebi üzerine belirli bir ürün veya ürün grubuna uygulanan ulusal teknik kuralların ve
yürütülen idari süreçlerin elektronik örnekleri, bu kurallara internet üzerinden erişim sağlama yolları ya da o ürün veya
ürün grubunun ön izin sürecine tabi olup olmadığı gibi bilgileri sağlar.
(4) Bakanlık, üçüncü fıkrada belirtilen talebin kendisine ulaştığı tarihten itibaren on beş işgünü içinde başvuru
sahibine cevap verir.
(5) Yetkili kuruluşlar Bakanlığın talebi üzerine üçüncü fıkrada belirtilen bilgileri on işgünü içinde Bakanlığa
iletirler.
(6) Bakanlık üçüncü fıkrada belirtilen bilgileri ücretsiz sağlar.
MADDE 11 – (1) Bakanlık karşılıklı tanıma prensibinin uygulanması hususunda Avrupa Komisyonu ve Avrupa
Birliği üyesi ülkelerin ulusal ürün irtibat noktaları ile karşılıklılık esası gözetilmek kaydıyla işbirliği yapar.
(2) Bakanlık Avrupa Komisyonu tarafından aşağıdaki hususlarda düzenlenen faaliyetlere katılım sağlar:
a) Karşılıklı tanıma prensibinin uygulanması hususunda bilgi alışverişi ve iyi uygulamaların paylaşımı.
b) Ürün irtibat noktalarının işleyişinin desteklenmesi ve sınır ötesi işbirliğinin artırılması.
c) Avrupa Birliği üyesi ülkeler ile personel değişimlerinin ve yetkili kuruluşlar ve işletmeler için ortak eğitim
ve farkındalık yaratma programları.
(3) Bir iktisadi işletmecinin ürününü Türkiye’de yasal olarak piyasada bulundurduğunu belirtmesi ve Avrupa
Birliği üyesi bir ülkenin yetkili kuruluşunun bilgi talep etmesi durumunda; Bakanlık, iktisadi işletmeci tarafından
sunulan verilerin ve bilgilerin doğrulanması ile ilişkili olabilecek bilgileri talep eden yetkili kuruluşa on beş işgünü
içinde sağlar.
MADDE 12 – (1) Yetkili kuruluşlar hazı rladıkları ulusal teknik düzenlemelere, uygulanabilir ve gerekli olan
her durumda “Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürünlerin bu (düzenleyici işlemin ismi
yazılacak) hükümleri çerçevesinde belirtilen kurallara uygun olduğu varsayılır. Bu kuralların uygulanması
Düzenlenmemiş Alanda Karşılıklı Tanıma Yönetmeliği hükümlerine tabidir.” şeklinde bir karşılıklı tanıma hükmünü
koyar.
MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik (AT) 764/2008 sayılı Tüzüğü yürürlükten kaldıran, Başka Bir Üye Devlet’te
Yasal Olarak Piyasaya Arz Edilen Ürünlerin Karşılıklı Tanınması Hakkında 19 Mart 2019 tarihli ve (AB) 2019/515
sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Tüzüğü dikkate alınarak Avrupa Birliği mevzuatına uyum çerçevesinde
hazırlanmıştır.
MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ticaret Bakanı yürütür.
Yönetmelik
Karşılıklı Tanıma
Disket
Eki Film
8