Kurum Yönetmelikleri · Resmî Gazete: 2009-10-07
Resmî kaynak: https://kms.kaysis.gov.tr/Home/Goster/39273
GÜMRÜK YÖNETMELİĞİ (7)(8)
BİRİNCİ KİTAP
Genel Hükümler
BİRİNCİ KISIM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 4458 sayılı Gümrük Kanununun yönetmelikle
düzenlenmesini öngördüğü konuları düzenlemek ve uygulamaya yön verecek hususlara açıklık
getirmektir.
(2) Bu Yönetmelik, gümrük işlemlerine ilişkin usul ve esasları kapsar.
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununa dayanılarak
hazırlanmıştır.
MADDE 3 – (1) 4458 sayılı Gümrük Kanununda tanımlanan deyimlere ilave olarak bu
Yönetmelikte geçen;
a) ATA Karnesi: ATA Karneleri Hakkındaki Gümrük Sözleşmesi ile Geçici İthalat Sözleşmesi
çerçevesinde düzenlenen belgeyi,
b) Bilgisayar sistemi veya sistem: Gümrük id arelerinde gümrük işlemlerinin yürütüldüğü yerel
veya geniş alan ağı ile birbirine bağlı entegre bilgisayar sistemini,
c) Dökme eşya: Levha, kangal, profil, kütük, firkete, her türlü boru, rulo sac, pik gibi ambalajlı
olarak sayılabilen veya ambalajlanmış eşya dışında kalan; maden cevheri, mineraller, hurda demir,
kömür, hububat, hayvan yemi, küspe, çimento, klinker, ponza, suni gübre, mucur gibi ambalajlanmamış
ve genellikle yükleme ve boşaltması mekanik vasıta ve tesis gerektiren her nevi gaz, sıvı ve kat ı
maddeleri,
ç) Elektronik veri değişimi: Kabul görmüş mesaj standartlarına göre yapılandırılmış verilerin bir
bilgisayar sistemi ile diğer bir bilgisayar sistemi arasında elektronik olarak aktarımını,
d) (Mülga:RG-30/4/2011-27920) (Yeniden düzenleme:RG -10/1/2013-28524) Eşyanın kayıt
yoluyla rejime geçişi: Eşyanın rejime geçişine ilişkin gümrük işlemlerinin gümrük idaresi yerine
yükümlünün kendi tesislerinde yerinde gümrükleme yoluyla gerçekleştirilmesi ve gümrük idaresince
uygun bulunması halinde, beyanın beyanname verilmesi yerine ticari kayıtlara giriş yoluyla yapılmasını,
e) Grup ihracatçısı: İdaresi ve murakabesi ve/veya sermayesi bakımından aralarında vasıtalı veya
vasıtasız şirket ilişkisi bulunan aynı gruba ait imalatçı firmaların ihracat işlemlerini gerçekleştiren yine
bu gruba ait olan dış ticaret veya pazarlama şirketini,
f) Grup imalatçısı: İdaresi ve murakabesi ve/veya sermayesi bakımından aralarında vasıtalı veya
vasıtasız şirket ilişkisi bulunan aynı gruba ait imalatçı firmayı,
g) Grup ithalatçısı: İdaresi ve murakabesi ve/veya sermayesi bakımından aralarında vasıtalı veya
vasıtasız şirket ilişkisi bulunan aynı gruba ait imalatçı firmaların ithalat işlemlerini gerçekleştiren yine
bu gruba ait olan dış ticaret veya pazarlama şirketini,
ğ) Gümrüklerden Geçiş Karnesi (CPD): Ticari ve özel kullanıma mahsus kara taşıtları için ulusal ve
uluslar arası kefil kuruluşlarca verilen teminat hükmünde olan belgeyi,
h) Gümrük işlemlerinin bitirilmesi: Eşyaya ait vergilerin ödenmesini veya kaldırılmasını veya
teminata bağlanmasını veya beyannamenin iptal edilmesini veya eşyanın gümrüğe terk edilmesini veya
imhasını veya müsadere edilmesini,
ı) (Değişik:RG-12/6/2012-28321) Gümrüklü saha: Gümrük idaresinin denetim, kontrol, yetki ve
sorumluluğunda bulunan; kara, demiryolu, hava gümrük kapıları, iç gümrükler ile diğer yer ve sahalarda
fiziki olarak etrafından ayrılmış veya böyle addedilen yerleri; deniz gümrük kapılarında ise bu yerlerle
birlikte ilgili liman yönetmelikleri ile belirlenen liman sahası ve demirleme sahalarını kapsayan deniz ve
kıyı alanlarını,
i) İdare amiri: Gümrük mevzuatı çerçevesindeki bir işlemin yerine getirildiği gümrük idaresinin
en üst amirini,
j) İhracata bağlı önlemlerden yararlanan eşya veya ürün: İhracı halinde bir geri ödeme veya
benzeri ekonomik fayda sağlayan eşya veya ürünleri,
k) İhracata bağlı önlemlerden yararlanan tarım ürünü: Herhangi bir işleme tabi tutulmadan ihracı
kaydıyla, ihraç edilmeden önce bir ihraç geri ödemesine eşdeğer bir ödeme konusu olan tarım
ürünlerini,
l) Kanun: 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununu,
m) Risk analizi: Tanımlanmış risklerin ne kadar sıklıkla ortaya çıkabileceğinin ve bunların
sonuçlarının büyüklüğünün belirlenmesi için mevcut bilginin sistematik kullanımını,
n) Ticaret politikası önlemleri: Gözetim, korunma önlemleri, miktar kısıtlamaları ve ithalat veya
ihracat yasaklamaları gibi eşyanın ithal ve ihracı ile ilgili hükümlerle belirlenmiş tarife dışı önlemleri,
o) Türkiye Gümrük Bölgesi veya Gümrük Bölgesi: Türkiye Cumhuriyeti topraklarını, karasularını,
iç sularını ve hava sahasını kapsayan Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesini,
ö) Veri işleme tekniği: 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununa uygun olarak elektronik imza içeren
elektronik veri değişimi standart mesajlarının gümrük idareleri ile değişimini ve/veya gümrük
işlemlerinin tamamlanması için gerekli bilgilerin gümrük idaresinin bilgisayar sistemine girilmesini,
p) Yolcu: Ticaret, memuriyet, tahsil, ziyaret, tedavi veya turizm gibi herhangi bir amaçla kısa veya
uzun bir süre kalmak üzere , yabancı bir ülkeden kara, demiryolu, deniz veya hava yollarından biriyle
Türkiye Gümrük Bölgesine gelen yabancı bir ülkede oturan Türkler ile yabancılar ve herhangi bir amaç
ile gittikleri yabancı ülkeden kesin veya geçici olarak dönen, Türkiye’de oturan Türkler ve yabancılar ile
Türkiye’den aynı amaçlarla ve aynı yollarla yabancı bir ülkeye giden benzeri Türk ve yabancıları,
r) (Ek:RG-10/1/2013-28524) Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası: Kanunun 5/A maddesine
uygun olarak, ilgili mevzuat uyarınca aranan koşulları sağlayan yükümlülere gümrük mevzuatının
öngördüğü basitleştirilmiş uygulamalar ile Türkiye Gümrük Bölgesine eşya giriş ve çıkışı sırasında
yapılan emniyet ve güvenlik kontrollerine ilişkin kolaylaştırmalardan yararlanmak üzere verilen belgeyi,
ifade eder.
İKİNCİ KISIM
Kişilerin Hak ve Yükümlülüklerine İlişkin
Çeşitli Hükümler
BİRİNCİ BÖLÜM
Yetkilendirilmiş Yükümlü Statüsü
(Mülga bölüm:RG-10/1/2013-28524)
(…)
İKİNCİ BÖLÜM
Onaylanmış Kişi Statüsü
MADDE 22 – (1) Gümrük mevzuatı kapsamında gümrük işlem ve uygulamalarının
kolaylaştırılması amacıyla belirlenen basitleştirilmiş usul, uygulama ve yetkilerden yararlanmak üzere
23 ve 24 üncü maddelerde belirlenmiş koşulları sağlayan, Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik (Ek: RG-
21/11/2013-28828 Mükerrer) ve en az iki yıldır fiilen faaliyette bulunan gerçek ve tüzel kişilere talep
etmeleri halinde (Mülga ibare:RG-7/10/2016-29850)(21) (...) onaylanmış kişi statüsü verilir.
(2) (Değişik:RG-7/10/2016-29850) 24 üncü maddede belirtilen devir, birleşme veya kısmi
bölünme hallerinde onaylanmış kişi statü belgesi başvurusunda bulunacak kişilerden birinci fıkrada
belirtilen en az iki yıldır fiilen faaliyette bulunma koşulu aranmaz.
(3) (Ek:RG-9/1/2024-32424) Gümrük Kanununun 5/A maddesi kapsamında yetkilendirilmiş
yükümlü statüsü tanınan şirketin, malvarlığının bir veya birden fazla bölümünü yeni kurulacak bir
şirkete kısmi veya tam bölünme suretiyle devretmesi halinde, idaresi ve murakabesi ve/veya sermayesi
bakımından bölünen şirketle yeni kurulan şirket arasında vasıtalı veya vasıtasız şirket ilişkisi bulunması
koşuluyla, devralan tüzel kişiliğin yapacağı onaylanmış kişi statü belgesi başvurusunda birinci fıkrada
belirtilen en az iki yıldır fiilen faaliyette bulunma koşulu aranmaz.
Onaylanmış kişi statüsü için gereken genel koşullar
MADDE 23 (2) – (1) Onaylanmış kişi statüsü için başvuruda bulunan kişilerce,
a) (Değişik:RG-3/5/2023-32179) Yönetim kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde on ve fazlasına
sahip gerçek kişiler ile gümrük ve dış ticaret işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanlarının; devletin
güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, devlet sırlarına karşı
suçlar ve casusluk, zi mmet, irtikâp, rüşvet, güveni kötüye kullanma, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik,
inancı kötüye kullanma, hileli iflas, yalan tanıklık, suç uydurma ve iftira suçları ile ihaleye fesat
karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama,
uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından ve bilişim alanında suçlardan mülga
1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa;
vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarından 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul
Kanununa; mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanuna, mülga
10/7/2003 tarihli ve 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet
ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanununa, 20/2/1930 tarihli ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma
Hakkında Kanuna, 4/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa, 11/10/2006 tarihli ve 5549
sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanuna, 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı
Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanuna, 3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu
Maddelerle İlgili Kanuna muhalefetten ceza veya mahkumiyet kararı bulunmaması,
b) (Değişik ibare:RG -7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi
statüsü başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden geriye dö nük iki yıl
içerisinde, on ikişer aylık iki dönem ayrı ayrı olmak üzere, her bir dönem içerisinde vergi kaybına neden
olan gümrük mevzuatı ihlali nedeniyle, haklarında Kanunun 234 ila 238 inci maddeleri uyarınca
Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası nda öngörülen usulsüzlük cezasının üç katını aşan tutarda
düzenlenmiş ceza kararı toplam sayısının, beşten fazla olmak koşuluyla, her bir dönemde işlem gören
ithalat ve ihracata ilişkin gümrük beyannamesi toplam sayısının yüzde birini aşmaması,
c) (Değişik ibare:RG -7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi
statüsü başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden geriye dönük iki yıl
içerisinde, on ikişer aylık iki dönem ayrı ayrı olmak üzere, her bir dönem içerisinde vergi kaybına neden
olan gümrük mevzuatı ihlali nedeniyle, haklarında Kanunun 234 ila 238 inci maddeleri uyarınca
Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen usulsüzlük cezasının yetmiş beş katını aşan
tutarda düzenlenmiş ceza kararı sayısı ve yine aynı tutardaki usulsüzlük cezasının ikiyüzelli katını aşan
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 51 inci maddesi ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi
Kanununun 16 ncı maddesi uyarınca düzenlenmiş ceza kararı sayısı toplamlarının, ik iden fazla olmak
koşuluyla, her bir dönemde işlem gören ithalat ve ihracata ilişkin gümrük beyannamesi toplam sayısının
binde üçünü aşmaması,
ç) (Değişik ibare:RG -7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi
statüsü başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden geriye dönük iki yıl
içerisinde, on ikişer aylık iki dönem ayrı ayrı olmak üzere, her bir dönem içerisinde gümrük mevzuatı
ihlali nedeniyle haklarında (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) Kanunun 239 uncu maddesi uyarınca
Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen usulsüzlük cezasının üç katını aşan tutarda
düzenlenmiş ceza kararı ile (Değişik ibare:RG-15/1/2025-32783) birinci fıkrası hariç Kanunun 241 inci
maddesi uyarınca düzenlenmiş ceza kararı toplam sayısının, ondan fazla olmak koşuluyla, her bir
dönemde işlem gören ithalat ve ihracata ilişkin gümrük beyannamesi toplam sayısının yüzde ikisini
aşmaması,
d) Gümrük mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi ve ceza borcu bulunmaması,
e) Vergi mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi borcu bulunmaması,
f) İlgili mevzuat uyarınca kesinleşmiş sosyal güvenlik prim borcu bulunmaması,
g) İhracatçılar için, bağlı bulunulan ihracatçı birliği kayıtlarına göre, Türkiye İhracatçılar Meclisi
veya ihr acatçı birliklerince ilgili mevzuatı çerçevesinde performans ve güvenilirliğinin onaylanmış
olması,
ğ) (Mülga:RG-7/10/2016-29850)(21)
h) (Değişik:RG-12/6/2012-28321) Firmanın mali yapısı incelenerek, (Değişik ibare:RG -
7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümr ük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön
incelemesi için sözleşme yapıldığı yıldan önceki iki yıl, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 72 nci
maddesi uyarınca mali tabloların tamamlanamamış olması halinde başvuru yılından önceki ikinci ve
üçüncü yıl esas alınmak suretiyle, Bakanlıkça belirlenecek formata uygun olarak yeminli mali müşavir
tarafından düzenlenecek raporla olumlu görüşle sonuca bağlanmış olması,
koşullarının tamamının sağlanması gerekir.
(2) Birinci fıkranın (b) bendinin uygulanmasında, Kanunun 67 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü
saklı kalmak kaydıyla, aynı beyannameye ilişkin düzenlenmiş birden fazla ceza kararı bir ceza kararı
sayılır.
(3) Grup ihracatçıları veya grup ithalatçıları tarafından yapılan başvurularda, dış ticaret
işlemlerinde adlarına aracılık yapıldığı bildirilen grup imalatçıları tarafından birinci fıkranın (d), (e) ve (f)
bentlerinde sayılan koşulların sağlanması gerekir.
(4) Grup imalatçısı tarafından yapılan başvurularda 24 üncü maddenin dördüncü fıkrasının
uygulandığı durumlarda aynı maddenin (Değişik ibare:RG -7/10/2016-29850)(21) birinci fıkrasının (a)
bendinde belirtilen özel koşulun sağlanmasında ihracat tutarları göz önünde bulundurulan grup
ihracatçısı ya da ihracatçıları tarafından birinci fıkranın (d), ( e) ve (f) bentlerinde sayılan koşulların
tamamının sağlanması gerekir.
(5) (Ek:RG-16/7/2011-27996) (1) (2) (Mülga:RG-7/10/2016-29850)(21)
(6) (Mülga: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer)
(7) (Ek:RG-26/3/2011-27886) Birinci fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinin u ygulanmasında ceza
kararına sebep teşkil eden ihlalin tarihi esas alınır. Başvurunun değerlendirilmesinde, (Değişik
ibare:RG-7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü
başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden geriye dönük iki yıldan daha önce
işlenen fiiller nedeniyle düzenlenen ceza kararları dikkate alınmaz.
(8) (Ek:RG-26/3/2011-27886) Birinci fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinin uygulanmasında (Mülga
ibare:RG-15/1/2025-32783) aynı tespite istinaden geriye dönük olarak yapılan tarama sonucunda aynı
ihlale ilişkin olarak düzenlenen birden fazla ceza kararı tek bir ceza kararı sayılır.
(9) (Ek:RG-26/3/2011-27886) Birinci fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinin uygulanmasında
kesinleşmemiş ceza kararları dikkate alınmaz.
(10) (Ek:RG-16/7/2011-27996) (1) Birinci fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinin uygulanmasında
Gümrük Kanununun 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına göre düzenlenen ceza kararları dikkate
alınmaz.
(11) (Ek:RG-21/5/2014-29006) Birinci fıkranın (d), (e) ve (f) bentlerinin uygulanmasında ilgili
mevzuat uyarınca teminata bağlanan, yapılandırılan, tecil edilen, taksitlendirilen veya mahsup talebi
kabul edilen borçlar hariç tutulur.
(12) (Ek:RG-15/1/2025-32783) Birinci fıkranı n (a) bendinde belirtilen kişiler hakkında, aynı
bentte sayılan suçlara ilişkin yasaklanmış hakların geri verilmesi kararı alınmış olması veya aynı bentte
sayılan Kanunlara muhalefetten düzenlenen idari para cezası kararlarının kesinleştiği tarihten itibaren
3 yıl geçmesi halinde, ceza veya mahkumiyet kararı bulunmaması koşulu sağlanmış kabul edilir.
MADDE 24 – (Değişik:RG-7/10/2016-29850)(21)
(1) Onaylanmış kişi statüsü için başvuruda bulunan kişilerin 23 üncü maddede belirtilen genel
koşullara ek olarak aşağıdaki özel koşulları da sağlaması gerekir:
a) Dış ticaret performansına ilişkin olarak aşağıdaki koşullardan en az birinin sağlanması:
1) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü
başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden geriye dönük iki yıl içerisinde, on
ikişer aylık iki dönem ayrı ayrı olmak üzere, her bir dönem itibarıyla asgari iki milyon FO B/ABD doları
tutarında fiili ihracat yapılmış olması.
2) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü
başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapıldığı ayın ilk gününden geriye dönük iki yıl içerisinde, on
ikişer aylık iki dönem ayrı ayrı olmak üzere, her bir dönem içerisinde gerçekleştirilen ithalat ve fiili
ihracat toplamının asgari bir milyon FOB/ABD doları fiili ihracat olmak üzere yedi milyon ABD doları
tutarında olması.
b) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön incelemesi için
sözleşme yapıldığı tarihten geriye dönük (Değişik ibare:RG-1/4/2020-31086) bir yıl içinde
ortalama en az (Değişik ibare:RG-3/1/2019/-30644) otuz işçi istihdam ediyor olması.
(2) Dış ticaret sermaye şirketleri, sektörel dış ticaret şirketleri ve/veya grup ihracatçısı
aracılığıyla ihracat yapılması durumunda, bağlı bulunulan ihracatçı birliği kayıtlarına göre Türkiye
İhracatçılar Meclisi veya ihracatçı birliklerince onaylı belgede kayıtlı ihracat tutarlarından dış ticaret
sermaye şirketleri, sektörel dış ticaret şirketleri ve/veya grup ihracatçısı aracılığıyla yapıldığı tespit
edilen ihracat tutarları da imalatçı kişinin ihracatı olarak kabul edilir ve imalatçı kişinin başvurusunda
dikkate alınır.
(3) Dış ticaret sermaye şirketleri ile sektörel dış ticaret şirketleri için bu maddede sayılan özel
koşullar aranmaz.
(4) Grup ihracatçıları ve grup ithalatçıları için birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen özel koşul
aranmaz. Ancak, grup ihracatçıları veya grup ithalatçıları tarafından yapılan başvurularda, dış ticaret
işlemlerinde adlarına aracılık yapıldığı bildirilen grup imalatçıları tarafından birinci fıkranın (b)
bendinde yer alan koşulun sağlanması zorunludur. Bu koşulun sağlanmasında, grup imalatçılarının
sigortalı çalışan sayıları toplamı dikkate alınır.
(5) Onaylanmış kişi statü belgesi sahibinin, devir veya birleşme suretiyle tüzel kişiliğinin sona
ermesi durumunda yeni kurulan ya da onaylanmış kişi statü belgesi sahibi firmayı devralan tüzel
kişiliğin onaylanmış kişi statü belgesi talebinin bu madde uyarınca özel koşullar açısından
değerlendirilmesinde talep halinde tüzel kişiliği sona eren firmanın dış ticaret performansı da dikkate
alınır. Bu durumda tüzel kişiliği sona eren firmanın 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (ç)
bentlerinde yer alan ihlallere ilişkin ceza kararı sayıları da statü belgesi talebinde bulunan kişi adına
düzenlenmiş ceza kararları ile birlikte değerlendirilir.
(6) Onaylanmış kişi statü belgesi sahibi şirketin malvarlığının bir veya birden fazla bölümünü yeni
kurulacak bir şirkete kısmi bölünme suretiyle devretmesi halinde, idaresi ve murakabesi ve/veya
sermayesi bakımından belge sahibi şirketle yeni kurulan şirket arasında vasıtalı veya vası tasız şirket
ilişkisi bulunması koşuluyla, devralan tüzel kişiliğin onaylanmış kişi statü belgesi talebinin bu madde
uyarınca özel koşullar açısından değerlendirilmesinde talep halinde belge sahibi firmanın dış ticaret
performansı da dikkate alınır. Bu dur umda belge sahibi firmanın 23 üncü maddenin birinci fıkrasının
(b), (c) ve (ç) bentlerinde yer alan ihlallere ilişkin ceza kararı sayıları da statü belgesi talebinde bulunan
kişi adına düzenlenmiş ceza kararları ile birlikte değerlendirilir. Aynı maddenin birinci fıkrasının (h)
bendinde belirtilen genel koşulun sağlanıp sağlanmadığının tevsikinde ise belge sahibi firmanın mali
yapısı esas alınır.
MADDE 25 – (1) Onaylanmış kişi statüsü verilen gerçek ve tüzel kişilerc e, gümrük mevzuatı
kapsamında gümrük işlem ve uygulamalarının kolaylaştırılması amacıyla belirlenen basitleştirilmiş usul,
uygulama ve yetkilerden adlarına düzenlenen onaylanmış kişi statü belgesi aracılığıyla yararlanılır.
(2) Onaylanmış kişi statü belgesi almak için yapılacak başvuru, aranacak belgeler ve onaylanmış
kişi statü belgesinin düzenlenme şekli, geçerlilik süresi, yenilenmesi ve değiştirilmesine ilişkin usul ve
esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.
(3) (Mülga ibare:RG -7/10/2016-29850)(21) (...) onay lanmış kişi statüsü sahipleri tarafından,
adlarına düzenlenen onaylanmış kişi statü belgesi kapsamında yararlanılacak hak ve yetkiler ile söz
konusu hak ve yetkilere ilişkin usul ve esasları belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
(4) (Mülga:RG-7/10/2016-29850)(21)
(5) Onaylanmış kişi statü belgesi sahiplerince Müsteşarlıkça belirlenecek usul ve esaslar
dahilinde, gümrük ve dış ticaret mevzuatına aykırı hareket edilmesi durumunda adlarına düzenlenen
onaylanmış kişi statü belgesi kapsamında yararlanılan hak ve y etkiler geri alınabilir veya askıya
alınabilir.
(6) 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde sayılan kişiler hakkında aynı bentte sayılan
kanunlar uyarınca başlatılan inceleme ve soruşturma sonucunda suç duyurusunda bulunulduğunun ve
buna ilişkin o larak ilgili (Değişik ibare:RG -15/1/2025-32783) adli merciler tarafından yürütülmekte
olan soruşturma sürecinin veya kovuşturma sürecinin devam ettiğinin öğrenilmesi halinde onaylanmış
kişi statü belgesi kapsamında yararlanılan hak ve yetkiler geri alınabilir veya askıya alınabilir.
(7) Beşinci ve altıncı fıkralar uyarınca onaylanmış kişi statü belgesi kapsamı hak ve yetkilerin geri
alınması ve askıya alınması işlemlerine ilişkin usul ve esasları belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 26 – (1) Onaylanmış kişi statü belgesinin geçerlilik süresi içinde gümrük işlemlerinden
veya gümrük cezalarından doğan herhangi bir kamu alacağının, süresi içinde ödenmediğinin tespit
edilmesi durumunda söz konusu onaylanmış kişi statü belgesi, kesinleşmiş gümrük vergisi ve/veya ceza
borcu ödenene kadar askıya alınır. Kişi, onaylanmış kişi statü belgesinin askıya alındığı tarihten itibaren
bu belge kapsamındaki hak ve uygulamalardan yararlandırılmaz.
(2) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Onaylanmış kişi statü belgesinin düzenlenme tarihini takip
eden on iki aylık dönem içinde 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (ç) bentlerinde veya
belgenin geçerlilik süresi içinde aynı fıkranın diğer bentlerinde belirtilen genel koşullardan herhangi
birinin veya 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen özel koşulun ortadan kalktığının
öğrenilmesi ya da belge sahibince talep edilmesi halinde, onaylanmış kişi statü belgesi geri alınır.
(3) (Mülga:RG-7/10/2016-29850)(21)
(4) Kişi, onaylanmış kişi statü belgesinin geri alındığı tarihten itibaren bu belge kapsamındaki hak
ve uygulamalardan yararlandırılmaz.
(5) Yanlış veya eksik bilgilere veya sahte belgelere dayanılarak verildiği anlaşılan onaylanmış kişi
statü belgesi iptal edilir. Onaylanmış kişi statü belgesinin iptal edildiği durumda, bu belge kapsamındaki
yetki ve uygulamalar, onaylanmış kişi statü belgesinin düzenlendiği tarih itibariyle geçersiz sayılır. Adına
düzenlenmiş onaylanmış kişi stat ü belgesi bu fıkra uyarınca iptal edilmiş kişilere iptal tarihinden
itibaren iki yıl süreyle onaylanmış kişi statüsü verilmez.
(6) Onaylanmış kişi statü belgesinin askıya alınması, geri alınması ve iptaline ilişkin usul ve
esasları belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Karar
MADDE 27 – (1) Gerekli bilgi ve belgelerle başvuran her kişi gümrük mevzuatının uygulanmasına
ilişkin bir karar vermesini gümrük idaresinden isteyebilir.
(2) Gümrük idaresinin ilgilinin lehine olan kararları, Kanunun 7 nci maddesinde belirtilen hallerde
değiştirilir veya iptal edilir.
(3) Değiştirme ya da iptal kararları, bu kararların yürürlüğe girdiği tarihte, iptal edilen ya da
değiştirilen kararlar uyarınca bir gümrük rejimine tabi tutulmaya başlanmış eşya için uygulanmaz.
(4) Bununla birlikte, gümrük idareleri belirlenecek bir dönem içinde bu eşyanın gümrükçe
onaylanmış bir işleme ya da kullanıma tabi tutulmasını isteyebilir.
MADDE 28 – (1) Bağlayıcı Tarife Bilgisi, eşyanın Türk Gümrük Tarife Cetvelinde sınıflandırılmasına
ilişkin olarak, kişinin yazılı talebi üzerine Müsteşarlıkça veya Müsteşarlık tarafından yetkilendirilmiş
gümrük ve muhafaza başmüdürlüklerince verilen idari karardır.
(2) Bağlayıcı Tarife Bilgisi başvurusu, ek -1'de yer alan Bağlayıcı Tarife Bilgisi Başvuru Formu ile
yapılır. Bağlayıcı Tarife Bilgisi başvurularının sadece bir kalem eşya için yapılması gerekir. Bir kalem eşya
deyiminden Türk Gümrük Tarife Cetvelin de aynı tarife pozisyonu alt açılımında bulunan ve aynı yasal
ya da tercihli vergi oranına tabi olan eşya anlaşılır.
(3) Bağlayıcı Tarife Bilgisi başvurularının aşağıdaki bilgi ve belgeleri içermesi zorunludur:
a) Hak sahibinin adı, soyadı ve adresi,
b) Başvuran kişinin hak sahibi olmaması durumunda başvuranın adı, soyadı ve adresi,
c) (Mülga:RG-2/12/2014-29193)
ç) Eşyanın Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki yerinin belirlenmesini sağlayacak ayrıntılı tanım,
d) Eşyanın sınıflandırılmasının, eşya bileşimine bağl ı olması durumunda bu bileşimin
belirlenebilmesi için kullanılabilecek tahlil metotları,
e) Eşyanın Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki yerinin doğru şekilde saptanmasında gümrük
idaresine yardımcı olacak numunesi, fotoğrafı, planı, krokisi ya da mevcut diğer belgeleri (yabancı dilde
basılmış olanlarının yeminli tercüme bürolarınca onaylı tercümeleri),
f) Gizli tutulması istenilen hususlar varsa bunlara ilişkin bilgi.
(4) Bağlayıcı Tarife Bilgisi başvuru konusu eşya numuneleri, Bağlayıcı Tarife Bilgisinin ilgil isine
tebliği tarihinden itibaren bir aylık süre içinde hak sahibi veya temsilcisi tarafından alınmadığı
takdirde, Müsteşarlıkça değerlendirilir.
(5) Başvurunun Bağlayıcı Tarife Bilgisi verilmesi için gerekli bilgi ve belgelerin tamamını içermesi
zorunludur. Aksi takdirde başvuru sahibinden eksik bilgi ve belgeleri tamamlaması istenir.
(6) Bağlayıcı Tarife Bilgisinin başvuru sahibine mümkün olan en kısa zamanda yazılı olarak
bildirilmesi esastır. Bağlayıcı Tarife Bilgisinin başvuru alındıktan sonra üç ay içinde başvuru sahibine
bildiriminin mümkün olmadığı durumlarda, gümrük idaresi, bu sürenin bitiminden önce, gecikmenin
nedenini açıklayarak bilginin verilmesi için gerekli gördüğü ek süreyi belirtir.
(7) Bağlayıcı Tarife Bilgisi, ek-2’de yer alan örneğe uygun bir formla başvuru sahibine bildirilir. Bu
bildirimde gizlilik esasına göre verildiği kabul edilen hususlar ve verilen Bağlayıcı Tarife Bilgisi ne karşı
Kanunun 242 nci maddesi hükümleri çerçevesinde itiraz yolunun açık olduğu belirtilir.
(8) Bağlayıcı Tarife Bilgisi, Bağlayıcı Tarife Bilgisi Programına kaydedilmek suretiyle izlenir.
(9) Gümrük idaresi, Bağlayıcı Tarife Bilgisi sahibi kişiden, eşyanın gümrükten çekilmesi sırasında,
sahip olduğu Bağlayıcı Tarife Bilgisini bildirmesini isteyebilir.
(10) Bağlayıcı Tarife Bilgisi Kanunun 9 uncu maddesinin dördüncü fıkrasına göre iptal
edildiğinde, iptal kararın verildiği tarihten itibaren; Kanunun 9 u ncu maddesinin beşinci fıkrasının (c)
bendine göre iptal edildiğinde ise iptal ya da değişiklik kararının ilgiliye tebliği tarihinden
itibaren hüküm ifade eder.
MADDE 29 – (1) Bağlayıcı Menşe Bilgisi, kişinin yazılı talebi üzerine Müsteşarlık (Gümrükler
Genel Müdürlüğü) tarafından verilen ve eşyanın tercihli veya tercihli olmayan menşeinin tespitine
ilişkin idari karardır.
(2) Bağlayıcı Menşe Bilgisi, ek -3’te yer alan örneğe uygun bir formla başvuru sahibine bildirilir.
Bu bildirimd e gizlilik esasına göre verildiği kabul edilen hususlar ve Bağlayıcı Menşe Bilgisine karşı
Kanunun 242 nci maddesi hükümleri çerçevesinde itiraz yolunun açık olduğu belirtilir.
(3) Bağlayıcı Menşe Bilgisi başvurularının sadece bir kalem eşya için yapılması gerekir. Bir kalem
eşya deyiminden Türk Gümrük Tarife Cetvelinde aynı tarife pozisyonu alt açılımında bulunan ve aynı
yasal ya da tercihli vergi oranına tabi olan eşya anlaşılır.
(4) Bağlayıcı Menşe Bilgisi başvurularının aşağıdaki bilgi ve belgeleri içermesi zorunludur:
a) Hak sahibinin adı, soyadı ve adresi,
b ) Başvuran kişinin hak sahibi olmaması durumunda başvuranın adı, soyadı ve adresi,
c) Menşein belirlenmesine esas olan mevzuat,
ç) Eşyanın tarife pozisyonu,
d) Eşyanın ayrıntılı tanımı,
e) Eşyanın bileşimi, bu bileşimin belirlenmesi için kullanılacak olan yöntem ve gerek görülmesi
halinde fabrika çıkış fiyatları,
f) Eşyanın menşe kazanması için gereken koşulların sağlandığını gösteren ve eşyanın menşeinin
tespit edilmesini sağlayacak ayrıntılı bilgi ; eşyanın üretiminde kullanılan malzemeler ve bunların
menşei, tarife pozisyonları, kıymetleri ve diğer unsurlar (eşyanın tarife pozisyonunun değişmesi için
gereken koşullar, yaratılan katma değer, üretim sürecinin ayrıntılı tarifi), uygulanan menşe kuralı,
g) Eşyanın hangi ülkede ne tür işlem ve işçilik gördüğü,
ğ) Gizli tutulması istenilen hususlar varsa bunlara ilişkin bilgi.
h) İmalat sürecinin tanımlanmasını sağlamaya yönelik olarak, eşyanın ve üretim sırasında eşyanın
bileşimine giren diğer malzemelerin örnekleri, fotoğrafları, katalogları, planları ve diğer belgeler.
(5) Başvurunun Bağlayıcı Menşe Bilgisi verilmesi için gerekli bilgi ve belgelerin tamamını içermesi
zorunludur. Aksi takdirde, başvuru sahibinden eksik bilgi ve belgeleri tamamlaması istenir.
(6) Bağlayıcı Menşe Bilgisinin, idarece karar verilebilmesi için gereken tüm belgelerin temin
edildiği tarihten itibaren beş ay içinde başvuru sahibine bildirilmesi gerekir.
(7) Bağlayıcı Menşe Bilgisinin verilmesinde Kanunun 17 ila 22 nci ve bu Yönetmeliğin 33 ila 45
inci maddelerinde yer alan, eşyanın menşeinin belirlenmesine ilişkin hükümler esas alınır.
(8) Bağlayıcı Menşe Bilgisi Kanunun 9 uncu maddesinin dördüncü fıkrasına göre iptal edildiğinde,
iptal kararın verildiği tarihten itibaren hüküm ifade eder.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Bilgi
MADDE 30 – (1) Gizli nitelikli bilgiler, bu bilgilerin edinilmesini gerektiren işlemlerle doğrudan
ilgili olması koşuluyla ve bu işlemlerle sınırlı olarak kullanılır.
(2) Kendi görev ve yetki alanları ile ilgili olması kaydıyla, Müsteşarlık ilgili kurum ve kuruluşlar la
konu, amaç, tarafların yükümlülükleri ve süresi gibi hususların yer alacağı bir protokol kapsamında veri
değişiminde bulunabilir. Bu verilerin yetkisi olmayan kişi, kurum veya kuruluşların eline geçmemesi için
protokol yapılan kurum ve kuruluşlar tarafı ndan gerekli tüm tedbirler alınır. Piyasa gözetimi ve
denetimine yönelik veri değişim talebinin karşılanmasında, ilgili kurumların ithalat denetimlerinin
azaltılması ve hızlandırılması dikkate alınır.
(3) Gümrük işlemleriyle ve bu işlemlerin denetimiyle gö revli memurlar, görevleri dolayısıyla
yükümlünün kendisine ve yükümlüyle ilgili olanların şahıslarına, işlem ve hesap durumlarına, işlerine,
işletmelerine, mal varlıklarına, mesleklerine ilişkin olarak öğrendikleri sırları ve gizli kalması gereken
diğer hususları açıklayamaz ve bunları kendilerinin veya üçüncü kişilerin yararına kullanamaz. Bu yasak
yukarıda belirtilen kişilerin görevlerinden ayrılmalarından sonra da devam eder.
(4) (Ek:RG-15/5/2013-28648) Sonuçlarından ülke ve/veya Bakanlık politikalarını geliştirmeye
yönelik çalışmalarda yararlanılmak üzere, yüksek öğretim kurumları veya kuruluş amacı araştırma ve
geliştirme olan kurumlar ve bunlara bağlı araştırmacılarla bilimsel amaçlı araştırmalarda işbirliği
yapılabilir. Bu kapsamda konu, amaç, tarafların yükümlülükleri ve süresi gibi hususların yer alacağı bir
protokol kapsamında veri kullanımı gerçekleştirilir. Veri kullanımında uluslararası istatistiksel
yöntemlere uygun veri gizleme işlemi yapılır. Bakanlıkça derlenen ve saklanan bireysel verilerin
tanınmasına yol açacak bölümleri gizlendikten sonra kullandırılır. İhtiyaç olması halinde mikro verilerde
yeni gizleme teknikleri de uygulanabilir. Verilerin yetkisi olmayan kişi, kurum veya kuruluşların eline
geçmemesi için taraflarca gerekli olan tedbirl er alınır. Bu kapsamda yapılan araştırma sonuçları,
Bakanlık tarafından kontrol edilmeden üçüncü kişilerle paylaşılmasına izin verilmez.
(5) (Ek:RG-15/5/2013-28648) Bu maddede belirtilen yükümlülüğe uymayanlar hakkında 5237
sayılı Türk Ceza Kanununun 239 ve 258 inci maddeleri gereğince gerekli işlemler yapılır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Süreler
MADDE 31 – (1) Kanunda belirtilen süreler aksine bir hüküm bulunmadıkça uzatılamaz veya
ertelenemez. Ancak, mücbir sebep ve beklenmeyen hallerden herhangi birinin bulunması halinde bu
sebep ortadan kalkıncaya kadar bu süreler işlemez.
(2) Süresi dışında yapılan müracaatlarda, mücbir sebep ve beklenmeyen hallerin süresi içerisinde
meydana geldiğini kanıtlayan belge ibrazı halinde ilgili gümrük idaresince müc bir sebep ve
beklenmeyen hallere ilişkin olarak ibraz edilen belgelere göre ek süre verilir.
(3) Mücbir sebep ve beklenmeyen haller şunlardır;
a) Doğal afetler (yangın, yer sarsıntısı, su basması, don, fırtına, kasırga v.b.)
b) Kanuni grev ve lokavtlar,
c) Genel salgın hastalık,
ç) Kısmi veya genel seferberlik ilanı,
d) Devletçe konulan yasaklar, abluka veya savaş hali, terör,
e) Ağır kaza, ağır hastalık ve tutukluluk,
f) Yükümlü firmanın iflası veya şahıs firmalarında firma sahibinin ölümü,
g) Yükümlü firmanın faaliyetinin kamu otoritelerince durdurulması,
ğ) Yükümlünün iradesi dışında meydana gelen ve müdahalesiyle önlenemeyecek diğer durumlar.
İKİNCİ KİTAP
Gümrük Vergileri İle Eşya Ticareti Konusunda Öngörülen Diğer Önlemlerin
Uygulanmasına İlişkin Unsurlar
BİRİNCİ KISIM
Gümrük Tarifesi ve Eşyanın Tarife Pozisyonlarına Ayrılması
MADDE 32 – (1) Gümrük tarifesi uygulamasına ilişkin bu kısımda geçen;
a) Bölüm: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde birbirine benzeyen aynı nitelikteki veya çoğunlukla aynı
hammaddeden yapılan eşyayı içine alacak şekilde oluşturulan grupları,
b) Bölüm başlığı: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde bulunan her bölümün başında yer alan ve
tarifenin yorumu bakımından bağlayıcı olmayıp, yol gösterici nitelikte olan ibareleri,
c) Bölüm notu: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde bölümlerle ilgili olarak bölüm başlıklarından sonra
yer alan, bölümde geçen bazı tabirlerin ne anlama geldiği, ilgili bölümde bir eşyaya yapılan bir atfın
hangi tür eşyayı kapsadığı, hangi eşyanın sadece ilgili bölümde yer alabileceği ve bu eşyanın bu
bölümde yer alabilmesi için hangi şartların gerektiği, hangi eşyanın o bölüme dahil olmadığı hakkında
bilgi veren açıklamaları,
ç) Eşyanın ticaretine ilişkin özel hükümlerle belirlenmiş önlemler: Bir eşyanın ticaret ine ilişkin
olarak uluslararası anlaşmalardan kaynaklanan yükümlülükler ya da kanun, kararname, yönetmelik ve
benzeri mevzuat çerçevesinde, ilgili kurumlarca belirlenmiş özel düzenlemeleri,
d) Fasıl: Bölümlerden daha alt düzeyde ve bölümlere nazaran daha ç ok birbirine benzeyen aynı
nitelikteki eşyayı içine alan ve altı basamaklı Armonize Sistem Kodunun ilk iki rakamını,
e) Fasıl başlığı: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde yer alan fasılların başında bulunan ve bağlayıcı
olmayan ibareleri,
f) Fasıl notu: Türk Güm rük Tarife Cetvelinde fasıl başlıklarından sonra gelmek üzere, fasıllarla
ilgili yapılan açıklamaların yer aldığı kayıtları,
g) Gümrük tarife istatistik pozisyonu: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde, oniki rakamdan oluşan
pozisyonu,
ğ) İşlenmiş tarım ürünleriyl e ilgili özel düzenlemeler: Tarım ürünlerinin işlenmesi sonucu elde
edilen işlenmiş tarım ürünlerinin ticaretinde uygulanan özel hükümleri,
h) Kota: Bir takvim yılı içinde veya muayyen bir dönem itibarıyla yapılmasına izin verilen ithalatın
miktar ve/veya değerini,
ı) Tarife alt pozisyonu: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde pozisyon numarasını izleyen iki rakam ile
birlikte altılı rakamlarla ifade edilen grupları,
i) Tarife kotası veya tarife kontenjanı: Bir mal ya da mal grubunun gümrük vergisi oranlarında
belirli bir miktar veya değer için indirim yapılması ya da muafiyet sağlanmasını,
j) Tarife önlemleri: Dış ticaretin serbest piyasa koşullarında gelişmesine, kon ulan gümrük
vergileri ile engel olunmasını,
k) Tarife pozisyonu: Türk Gümrük Tarife Cetvelinde fasıla ilişkin ilk iki rakamdan sonra gelen iki
rakamla birlikte dörtlü rakamlarla ifade edilen grupları,
l) Tarife tavanı: Belirli bir dönem içinde, belli malların belirlenen değer ya da miktar için ithalatta
ve ihracatta normal gümrük vergisi oranında bir indirime gidilmesi ve bunu aşan miktar için belirlenen
dönemin sonuna kadar bu tarife indirimlerinin askıya alınabilmesi uygulamasını,
m) Tercihli tarife: İki ya da daha çok ülkenin yaptıkları ticaret anlaşması uyarınca, aralarındaki
ticarette karşılıklı olarak ya da bir ülkenin belli ülke ya da toprak parçaları menşeli eşyaya tek taraflı
olarak daha düşük tarife uygulamasını,
n) Türk Gümrük Tarife Cetveli: Eşya nın cins ve niteliklerine göre sistematik bir şekilde
numaralandırılarak sınıflandırıldığı ve 474 sayılı Gümrük Giriş Tarife Cetveli Hakkında Kanunda yer alan
gümrük vergisi oranlarının gösterildiği Bakanlar Kurulunca kabul edilen cetveli,
ifade eder.
İKİNCİ KISIM
Eşyanın Menşei
BİRİNCİ BÖLÜM
Eşyanın Menşeinin Belirlenmesi
MADDE 33 – (1) Eşyanın başka bir ülkede değişiklik ve işlem görmesi veya üretimin birden fazla
ülkede gerçekleştirilmesi halinde bir ülke menşeli sayılabilmesi için, o ülkede yeni bir ürün imal edilmesi
veya imalatın önemli bir aşamasının ve ekonomik yönden gerekli görülen en son esaslı işçilik ve eylemin
o ülkede bu amaçla donatılmış işletmelerde yapılması gerekir.
MADDE 34 – (1) Birden fazla ülkede menşeli olmayan girdiler kullanılarak gördüğü işçilik ve
işlem sonucunda elde edilen ve Türk Gümrük Tarife Cetvelinin XI nci bölümünde yer alan tekstil
ürünlerinin o ülke menşeli sayılabilmesi için, nihai ürünün üretimind e kullanılan ve menşeli olmayan
girdilerin sınıflandırıldığı pozisyondan başka bir pozisyonda sınıflandırılması gerekir. Ancak, ek-5’te yer
alan listedeki tekstil ürünlerinde, pozisyon değişikliği olup olmadığına bakılmaksızın listenin üçüncü
sütununda belirtilen işlemlerin gerçekleştirilmiş olması şartı aranır. Listede yer alan ürünler için üçüncü
sütunda belirtilen işlem gerçekleşmediği sürece pozisyon değişikliği olsa dahi elde edilen ürün menşe
kazanmaz.
(2) Aşağıdaki işlemler, birinci fıkrada belirtilen koşulların sağlanıp sağlanmadığına bakılmaksızın
eşyanın menşe kazanması için yetersiz işçilik veya işlem olarak kabul edilir:
a) Nakliyat ve depolama süresince eşyanın iyi şartlarda muhafazasını sağlamaya yönelik;
havalandırma, yayma, kurutma, hasar gören parçaların atılması ve benzeri koruyucu işlemler,
b) Tozun giderilmesi, eleme ya da kalburdan geçirme, sıraya koyma, tasnifleme, maddelerden
setler oluşturma dahil eşleştirme, yıkama ve kesmeden oluşan basit işlemler,
c) Ambalaj değişikliği, ambalajları n ayrılması ve birleştirilmesi, basit torbalama, sandıklama,
kutulama, karton veya tahta üzerine yerleştirme ve tüm diğer basit ambalajlama işlemleri,
ç) Ürün veya ambalajı üzerine marka, etiket ve diğer benzeri ayırt edici işaretlerin konulması,
d) Tamamlanmış bir ürün oluşturmak üzere parçaların basit montajı,
e) Bu maddenin (a) ila (d) alt bentlerinde belirtilen işlemlerin iki veya daha fazlasının bir arada
gerçekleştirilmesi.
MADDE 35 – (1) Türk Gümrük Tarif e Cetvelinin XI inci bölümünde yer alan tekstil ürünleri
haricindeki ürünlerin birden fazla ülkede menşeli olmayan girdiler kullanılmak suretiyle gördüğü işçilik
ve işlem sonucunda elde edilen ve ek-6’da yer alan listedeki ürünlerin o ülke menşeli sayılabilmesi için
listenin üçüncü sütununda belirtilen işlem ve işçiliği görmesi gerekir. Listede yer almayan ürünler için
yorum kurallarının 5 no.lu notunda belirtildiği şekilde işlem yapılır.
MADDE 36 – (1) 34 ve 35 inci maddede geçen ek-5 ve ek -6’daki liste kapsamında bulunan
ürünlerin imalatında kullanılan menşeli olmayan maddeler üzerinde gerçekleştirilen, ürüne menşe
statüsü kazandıran işçilik veya işlemlerin yorumlanmasında, ek-4’te yer alan kurallar esas alınır.
(2) Ek -5 ve ek -6’daki listede yer alan menşe kuralı, eşyanın imalatında eşyanın fabrika çıkış
fiyatının belirli bir yüzde oranını aşmayacak şekilde menşeli olmayan madde kullanımını öngörmekte
ise bu yüzde oranının hesaplanmasında;
a) Kıymet deyimi, kullanılan menşeli olmayan maddelerin ithalatı esnasındaki gümrük kıymetini,
bunun bilinmemesi veya tespit edilememesi halinde ise imalatın yapıldığı ülkede maddeler için ödenen
tespiti mümkün ilk fiyatı,
b) Fabrika çıkış fiyatı deyimi, elde edilen ürünün fabrika çıkış fiyatından ürünün ihracında geri
ödenmiş veya ödenecek yurt içi vergilerin tenziliyle bulunan fiyatı,
c) Montaj işlemleri sonucu oluşan kıymet deyimi, montaj işlemlerinin yapıldığı ülkede anılan ülke
menşeli parçaların birleştirilmesinden ve her türlü tamamlayıcı ve kontrol mahiyetindeki işlemler ile
birlikte montaj sonucunda oluşan, kar ve bu tür işlemlerden kaynaklanan genel giderler sonucu ortaya
çıkan kıymet artışını,
ifade eder.
(3) Eşyanın üretildiği ülkeden doğrudan Türkiye’ye getirilmeyerek üçüncü bir ülke veya ülkeler
yoluyla getirilmiş ve oralarda geçici depolama yerlerine ve antrepolara konmuş olsa dahi menşe ülkesi
değişmez. Eşyanın geldiği ülkeden maksat Türkiye’ye en son gönderildiği veya getiren araca yüklendiği
ülkedir. Başka bir ülkede antrepoya konmaksızın sadece araç değiştirilerek eşyanın getirilmesi halinde
eşyanın geldiği ülke değişmez.
MADDE 37 – (1) Bir cihaz, makine, alet veya aracın parçası beraberinde teslim edilen, normal
olarak bir cihazın bölümü durumundaki aksesuarlar, yedek parçalar ve aksamın, söz konusu cihaz,
makine, alet veya aracın parçası ile aynı menşei taşıdığı kabul edilir.
(2) Serbest dolaşıma sokulan veya daha önce ihraç edilmiş cihaz, makine, alet veya aracın
herhangi bir parçası ile kullanılan önemli yedek parçaların bu kısımda düzenlenen şartları yerine getiren
cihaz, makine, alet veya aracın parçası ile aynı menşei taşıdığı mütalaa edilir.
(3) Birinci ve ikinci fıkralara göre menşe belirlenebilmesi için varış ülkesindeki ithalat için gerekli
olması ve söz konusu önemli yedek parçaların üretim aşamasında ilgili teçhizat, makine, cihaz veya
taşıtın bünyesine girmesinin, bu teçhizat, makine, cihaz veya taşıtın imalatının yapıldığı ülkenin
menşeine sahip olmasını engellememesi gerekir.
(4) Bu maddenin uygulanmasında;
a) Cihaz, makine, alet veya aracın parçası, Türk Gümrük Tarife Cet velinin XVI, XVII ve XVIII inci
bölümlerinde yer alan eşyayı,
b) Önemli yedek parçalar, (a) bendinde belirtilen serbest dolaşıma sokulan veya daha önce ihraç
edilmiş olan eşyanın düzgün çalışması için gerekli olan ve ilgili eşyanın özelliğini haiz, ilgili eşyanın
normal bakımları ve hasar görmüş veya hizmet göremeyecek duruma gelmiş olanların parçalarının
değiştirilmesi için kullanılması planlanan parçaları,
ifade eder.
(5) Bu maddede belirtilen önemli yedek parçaların ihracatında menşe şahadetnamesi
düzenlenirken, bu şahadetnamenin eşyanın tanımı, koli sayısı ve cinsi marka ve sayısını gösteren 6 no.lu
kutusunun doldurulmasından başka, başvuruda bulunan tarafından yine bu eşyanın daha önce ihraç
edilmiş olan cihaz, makine, alet veya aracın bir parçasının normal bakımı için kullanılacağına ilişkin yazılı
beyanı aranır. Yazılı beyanda, söz konusu cihaz, makine, alet veya aracın tüm özellikleri de yer alır.
Başvurularda, mümkünse, daha önce ihraç edilmiş olan ve yedek parçası ihraç edilmek istenilen cihaz,
makine, alet veya araca ait menşe şahadetnamesine ilişkin sayı, tarih ve onaylayan gibi bilgileri içeren
ayrıntılar da sunulur. Gümrük idaresi buna ek olarak daha önce ihraç edilmiş cihaz, makine veya alet
veya aracın parçası ile ilgili fatura veya bu faturanın bir nüshasının, teslimatın normal bakım hizmetinin
bir parçası olarak yapılmakta olduğunu gösteren sözleşme veya bir nüshasının ve gerekli gördüğü başka
bir belgenin ibraz edilmesini isteyebilir.
(6) Önemli yedek parçaların serbest dolaşıma sokulmak iste nmesi halinde, 40 ıncı maddede
belirtilen bilgileri içeren menşe şahadetnamesinin ibrazı gerekir. Gümrük idaresi bu şekilde ibraz edilen
menşe şahadetnamelerine ek olarak serbest dolaşıma sokulan cihaz, makine veya alet veya aracın
parçası ile ilgili fatura veya bu faturanın bir nüshasının, teslimatın normal bakım hizmetinin bir parçası
olarak yapılmakta olduğunu gösteren sözleşme veya bir nüshasının ve gerekli gördüğü başka bir
belgenin ibraz edilmesini isteyebilir.
İKİNCİ BÖLÜM
Menşe Şahadetnamesi
MADDE 38 – (Değişik:RG-3/5/2023-32179)
(1) 205 inci maddenin dördüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla menşe esaslı ticaret
politikası önlemlerine, ilave gümrük vergisine veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere
tabi eşyanın serbest dolaşıma girişinde önlemin, ilave gümrük vergisinin veya mali yükümlülüklerin
uygulanmaması için eşyanın söz konusu uygulamalara tabi ülke menşeli olmadığını veya başka bir
ülkede gördüğü değişiklik ve işlemler dolayısıyla o ülke menşeli sayılmaması gerektiğini veya İthalat
Rejimi Kararı eki listelerde Dünya Ticaret Örgütü üyesi olmayan ülkeler için öngörülen gümrük vergisi
oranının aynı listelerde yer alan Diğer Ülkeler sütununda gösterilen gümrük vergisi oranından daha
yüksek bir oranda belirlenmiş olması halinde eşyanın Dünya Ticaret Örgütü üye si ülke menşeli
olduğunu tevsik etmek üzere menşe ülkenin veya ihracatçı ülkenin yetkili makamlarınca düzenlenmiş
olan menşe şahadetnamesi ibraz edilir.
(2) Menşe şahadetnamesinin sonradan ibraz edileceğinin serbest dolaşıma giriş
beyannamesinde belirtilmesi veya ibraz edilen menşe şahadetnamesinin şekil veya muhteva itibarıyla
yanlış veya eksik bilgi taşıması nedeniyle gümrük idaresince kabul edilmemesi halinde; İthalat Rejimi
Kararı eki listelerde Dünya Ticaret Örgütü üyesi olmayan ülkeler için uygulanan yüksek oranda vergiden
kaynaklanan gümrük vergisi farkı, menşe esaslı ticaret politikası önlemleri, ilave gümrük vergisi veya ek
mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülükler nakit teminata bağlanmak suretiyle usulüne uygun bir
menşe şahadetnamesi ibrazı için beyannamenin tescil tarihinden itibaren altı aylık süre verilir. Mücbir
sebep halleri saklı kalmak ve bitiminden önce başvurmak kaydıyla bu süre gümrük idare amirince en
fazla otuz gün uzatılabilir. Süresi içinde usulüne uygun olarak düzenlenmiş menşe şahadetnamesinin
ibrazı halinde alınan teminat iade edilir. Menşe şahadetnamesinin kabul edilmemesi halinde ise alınan
teminat irat kaydedilir.
(3) İkinci fıkrada belirtilen haller dışında, İthalat Rejimi Kararı eki listelerde Dünya Ticaret Örgütü
üyesi olmayan ülkeler için uygulanan yüksek oranda vergiden kaynaklanan gümrük vergisi farkı, menşe
esaslı ticaret politikası önlemleri, ilave gümrük vergisi veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali
yükümlülüklerin beyan edilerek ödenmesi halinde, beyannamenin tesc il tarihinden itibaren altı aylık
süreyi aşmamak üzere menşe şahadetnamesi ile gümrük idaresine başvurulması halinde, tahsil edilen
tutar geri verilir. Mücbir sebep halleri saklı kalmak ve bitiminden önce başvurmak kaydıyla bu süre
gümrük idare amirince en fazla otuz gün uzatılabilir.
(4) (Ek:RG-15/1/2025-32783) Gümrük işlemleri tamamlanmadan yapılan denetimlerde ekinde
menşe şahadetnamesi bulunmayan beyannameler kapsamı eşyanın gümrük tarife istatistik
pozisyonunun değişmesi sonucunda, İthalat Rejimi Karar ı eki listelerde Dünya Ticaret Örgütü üyesi
olmayan ülkeler için uygulanan yüksek oranda vergiden kaynaklanan gümrük vergisi farkına, menşe
esaslı ticaret politikası önlemlerine, ilave gümrük vergisine veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali
yükümlülüklere tabi olduğunun tespit edilmesi halinde ikinci fıkrada belirtilen şekilde işlem yapılır.
(5) (Ek:RG-15/1/2025-32783) Gümrük işlemleri tamamlandıktan sonra yapılan denetimlerde
ekinde menşe şahadetnamesi bulunmayan beyannameler kapsamı eşyanın gümrük tarife istatistik
pozisyonunun değişmesi sonucunda, İthalat Rejimi Kararı eki listelerde Dünya Ticaret Örgütü üyesi
olmayan ülkeler için uygulanan yüksek oranda vergiden kaynaklanan gümrük vergisi farkına, menşe
esaslı ticaret politikası önlemlerine, ilave gümrü k vergisine veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali
yükümlülüklere tabi olduğunun tespit edilmesi halinde yükümlüye uygun bir menşe şahadetnamesinin
gümrük idaresine ibrazı için yapılan tespit tarihinden itibaren altı aylık süre verilir.
MADDE 39 – (1) Ticari mahiyette olmayan ve CIF kıymeti 430 Avro’yu geçmeyen eşya için menşe
şahadetnamesi aranmaz. Aynı gönderici tarafından Türkiye’deki bir alıcı adına gönderilen kap ve
kolilerin hepsi bir bütün teşkil eder ve tamamın kıymeti birlikte dikkate alınır.
MADDE 40 – (1) Menşe şahadetnamesi, ürünün teşhis edilmesini sağlamak üzere gerekli tüm
ayrıntıları taşır. Buna göre, menşe şahadetnamelerinde aşağıda yazılı bilgilerin bulunması zorunludur:
a) (Değişik:RG-31/3/2010-27538) Eşyayı gönderenin adı, soyadı,
b) (Değişik:RG-31/3/2010-27538) Türkiye’deki alıcısının adı, soyadı,
c) Kapların marka, numara ve sayıları,
ç) (Değişik:RG-31/3/2010-27538) Eşyanın cinsi, nev’i, daralı ve net ağırlıkları veya diğer ölçüleri
(litre, metreküp vb.),
d) Şahadetnameyi veren makamın tasdik şerhi, (tarih, imza ile mührü veya kaşesi)
e) Menşe şahadetnamesi eşyanın o ülkede gördüğü değişiklik ve işlemlerden ötürü o ül ke
menşeli addedilerek verilmiş ise bu husustaki etraflı açıklamalar.
(2) Birinci fıkranın (a), (b), (ç) ve (e) bentlerinde belirtilen hususlarda noksanlık ve yanlışlığın
bulunması halinde, menşe şahadetnamesi gümrük idare amirinin onayı ile işleme konulur.
(3) Menşe şahadetnamesinde eşyanın menşe ülkesi tereddüte yer vermeyecek şekilde
belirtilmelidir.
(4) Birinci fıkrada belirtilen bilgileri içeren menşe şahadetnamelerinin ibrazına rağmen şüphe
durumunda ek kanıtları isteme konusunda gümrük idareleri yetkilidir.
MADDE 41 – (1) Gümrük idarelerine ibraz olunan menşe şahadetnamelerinde yer alan bilgilerin
gerçeğe aykırı olduğu yönünde şüphe veya ihbar bulunması halinde, gümrük idaresince eşya, eşyanın
orijinal ambalajı, markası ve patenti gibi hususlarda inceleme yapılır. İnceleme sonucunda
şahadetnamenin sıhhati konusunda bir aykırılığın tespiti halinde duruma göre 5607 sayılı Kaçakçılıkla
Mücadele Kanunu hükümleri uygulanır.
(2) Gümrük idaresince yapı lan inceleme sonucunda şahadetnamenin gerçekliği veya eşyanın
gerçek menşeine ilişkin bilgilerin doğruluğu hakkında yeterli bir kanaat elde olunamaz ve tereddüt
devam eder ise, şahadetname bu kanaati uyandıran tüm bilgi ve belgeler ile birlikte sonradan ko ntrol
talebiyle Müsteşarlığa gönderilir. Müsteşarlıkça ihracatçı ülke gümrük idaresi nezdinde yapılan
incelemeler sonucunda elde olunacak bilgiler çerçevesinde, duruma göre yukarıda belirtilen şekilde
işlem yapılması için keyfiyet ilgili gümrük idaresine bildirilir.
(3) (Değişik:RG-24/5/2019-30783) Ticaret politikası önlemlerine, ilave gümrük vergisine veya ek
mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere tabi olan eşya için yükümlülerce yazılı olarak talepte
bulunulması halinde, tahsil edilmesi gereken ve rgi veya diğer mali yükümlülükler (Mülga ibare:RG-
1/4/2020-31086) (…) teminata bağlanmak suretiyle eşya araştırma sonucu beklenmeden teslim
edilebilir.
MADDE 42 – (1) 40 ıncı maddede sayılan unsurları taşıyan menşe şahadetnamesi ve başvuru
formu ek-7’deki örneğe uygun olarak hazırlanır.
(2) Menşe şahadetnamesi ihracatçının veya ihracatçının sorumluluğundaki yetkili temsilcisinin
yazılı başvurusuna binaen düzenlenir. Bu amaçla ihracatçı veya yetkili (Değişik ibare:RG-31/3/2010-
27538) temsilcisi örneği ek -7.3’te yer alan başvuru formunu doldurur. Ancak ihracatın düzenli
aralıklarla yapılması ve eşyanın öngörülen menşe şartlarını karşıladığına ilişkin gerekli teminatlar ın
verilmesi kaydıyla yetkili makamlar her bir ihracat işlemi için ayrı bir başvuru formu
istemeyebilir. (Mülga dört ve beşinci cümleler:RG-2/12/2010-27773) (…)
(3) Ek-7’ye uygun olarak hazırlanan menşe şahadetnameleri; uzunlukta –5 mm veya +8 mm. lik
tolerans kabul edilebilir olmakla birlikte 210 x 297 mm. ebatlarında ve en az 64 gr/m2 ağırlığında, seri
numarasını havi, mekanik ve kimyasal araçlarla yapılmış herhangi bir tahrifatı ortaya koyan meneviş
desenli baskılı zemine sahip olmalıdır. Başvuru formu Türkçe dilinde, menşe şahadetnamesi ise Türkçe,
İngilizce ve Fransızca dillerinde basılır. Menşe şahadetnamelerinde basıldığı matbaanın adı, adresi ve
basım yeri veya matbaanın teşhis edilmesini mümkün kılan işareti bulunur. Menşe şahadetnamesi biri
meneviş desenli baskılı zeminli, ikisi beyaz olan üç nüshalık takım halindedir.
(4) Başvuru formu Türkçe dilinde, menşe şahadetnamesi ise Türkçe ya da ticaretin gereklerine
göre herhangi bir dilde doldurulur. Daktilo veya bilgisayar kullanılarak ya da elle büyük harflerle
doldurulan başvuru formu ile menşe şahadetnamesi birbirleriyle aynı olmalıdır, nüshaları ile birlikte
aynı seri numarasını taşımalıdır.
(5) Yetkili makamlar, menşe şahadetnamesi düzenlenmesi için yapılan başvuru esnasında
ihracatçıdan, eşyanın Türkiye menşeli olduğunu tevsik edici gerekli görülen her tür bilgiyi talep edebilir.
(6) Başvuru formu ve menşe şahadetnamesi nüshalarının saklama süreleri için Kanunda
öngörülen süre esas alınır.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Eşyanın Gümrük Kıymeti
MADDE 43 – (1) Bu kısım hükümlerinin uygulanmasında;
a) Aynı ailenin üyeleri: Karı, koca, anne, baba, çocuk, erkek ve kız kardeş (öz ya da anne veya
babadan biri öz), büyükbaba, büyükanne, torun, amca, dayı, hala, teyze, yeğen, eşlerin anne ve babası,
çocukların eşleri (gelin ve damat), eşlerin kardeşleri ve kardeşlerin eşleri,
b) Aynı eşya: Fiziksel özellik, kalite ve tanındığı özellikleri dahil olmak üzere her hususta aynı olan
ve aynı ülkede üretilmiş eşyayı (görünüşteki küçük farklılıklar diğer hususlarda tanıma uy an eşyanın
aynı eşya sayılmasını önlemez),
c) Aynı sınıf veya cins eşya: Belli bir sanayi sektöründe üretilen bir grup veya bir dizi eşya
kapsamına giren eşyayı (bu ifade aynı veya benzer eşyayı da kapsar),
ç) Aynı veya yakın bir tarih: İthal edilen eşya y a da aynı veya benzer eşyaya ait birim fiyatın
belirlenmesine imkan verecek ileri ve geriye doğru tespiti mümkün olan ilk tarihi,
d) Benzer eşya: Her hususta aynı olmamakla birlikte aynı işlevi görmelerini ve ticari olarak
birbirlerini ikame edebilmelerini mümkün kılan, benzer özellik ve benzer unsurları bulunan ve aynı
ülkede üretilmiş olan eşyayı (eşyanın kalitesi, tanındığı özellikleri, bir ticari markasının bulunması,
eşyanın benzerliğinin belirlenmesinde göz önüne alınacak faktörler arasında yer alır),
e) Giriş limanı veya yeri: Deniz yolu ile gelen eşyada Türkiye’deki boşaltma veya ilgili limandaki
gümrük idaresince düzenlenen belgeyle tevsik edilmek kaydıyla aktarma limanını, karayolu ve
demiryolu ile gelen eşyada kara taşıtlarının ilk vardıkları hudut gümrüğünü, diğer bir yolla gelen eşyada
gümrük bölgesinin kara sınırının geçildiği noktayı,
f) İthal eşyasının gümrük kıymeti: İthal eşyası üzerinden advalorem sisteme göre gümrük
vergisinin hesaplanmasına esas teşkil edecek eşya kıymetini,
g) Pazarlama: Eşyanın satışı için yapılan reklam ve promosyon faaliyetleri ile bunlarla ilgili
garantileri; alıcı tarafından üstlenilen böyle faaliyetlerin, satıcı ile yapılan bir anlaşma nedeniyle bir
yükümlülüğün yerine getirilmesi esnasında ifa edilmiş olsa bile, kendi hesabına üstlenilmiş sayılması
gerektiğini,
ğ) Royalti ve lisans ücreti: İthal eşyasının imalatı, ihraç edilmek üzere satışı veya kullanımı ya da
yeniden satışı ile ilgili hakların kullanımı nedeniyle patent, dizayn, know -how, model, mark a, tescilli
tasarım, telif hakkı ve imalat prosesleri gibi adlar adı altında yapılan ödemeleri,
h) Türkiye’ye ihraç amaçlı satış: Türkiye’ye ithal edilmek üzere doğrudan doğruya yapılan satışı,
ı) Üretilmiş: Yetiştirilmiş, imal edilmiş veya topraktan çıkarılmış olma halini,
ifade eder.
(2) Aynı eşya ve benzer eşya ifadeleri, Türkiye’de gerçekleştirilmesi nedeniyle düzeltme konusu
olmayan, ithal eşyasının üretimi için gereken ve Türkiye dışında g erçekleştirilen mühendislik,
geliştirme, sanat ve çizim çalışmaları, plan ve taslak hazırlama hizmetlerini içeren veya yansıtan eşyayı
kapsamaz.
(3) Yalnızca kıymeti belirlenecek eşya ile aynı ülkede üretilen eşya, ‘aynı eşya’ veya ‘benzer eşya’
olarak nitelenebilir.
(4) Kıymeti belirlenecek eşya ile aynı kişi tarafından üretilmiş aynı veya benzer eşya bulunmadığı
takdirde, farklı kişi tarafından üretilmiş eşya dikkate alınır.
MADDE 44 – (1) Eşyanın gümrük kıymeti, gümrük tarifesinin ve eşya ticaretine ilişkin belirli
konularda getirilen tarife dışı düzenlemelerin uygulanması amacıyla 45 ila 50 nci maddelerde yer alan
yöntemlerin sırasıyla uygulanması yoluyla tayin ve tespit olunan kıymett ir. Bir yönteme göre
belirlenemeyen kıymet için sıra dahilinde olmak üzere izleyen yönteme geçilir. Eşyanın gümrük kıymeti
bir üst maddede yer alan yöntem hükümlerine göre belirlenebildiği sürece bir alt madde hükümleri
uygulanamaz. Ancak, beyan sahibinin yazılı talebinin gümrük idaresince uygun bulunması şartıyla,
aşağıda yer alan yöntemlerden indirgeme yöntemi ile hesaplanmış kıymet yönteminin uygulama sırası
değiştirilebilir.
(2) Kanunun 23 ila 31 inci maddelerinin ve bu kısım hükümlerinin uygulanmasında ek-8’de yer
alan hükümler uygulanır.
(3) Ek-8’in birinci sütununda yer alan hükümler, ikinci sütunda yer alan Yorum Notları ışığında
uygulanır.
(4) Gümrük kıymetinin belirlenmesinde genel kabul görmüş muhasebe prensiplerine
başvurulması gerektiği takdirde, ek-9 hükümleri uygulanır.
(5) Beyan edilen gümrük kıymetinin gerçekliği veya doğruluğu konusunda şüpheye düşülmesi
halinde, gümrük idarelerince yükümlülerden ilave bilgi ve belge talep edilmesi de dahil olmak üzere,
konunun incelenmesi ve araştırılması n eticesinde şüpheye sebebiyet veren hususlarda gümrük
idaresinin makul şüpheleri giderilmediği takdirde eşyanın gümrük kıymeti satış bedeli yöntemine göre
tespit edilemez. Bu durumda gümrük kıymeti birinci fıkrada belirtilen usul çerçevesinde diğer
yöntemlere göre belirlenir.
MADDE 45 – (1) Kanunun 24 üncü maddesinde yer alan esaslar çerçevesinde satış bedeli
yönteminin uygulanmasında, aşağıdaki hükümlere göre işlem yapılır:
a) Mal bedelinin peşin ödenmemesi nedeniyle satıcıya ya da satı cı yararına her ne ad altında
olursa olsun yapılan ödemelerden Kanunun 28 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki ve ikinci
fıkrasındaki hükümlere uymayanlar fiilen ödenen ya da ödenecek fiyatın içindedir.
b) Satış bedeli yöntemine göre gümrük kıymetinin belirlenmesinde, kıymetin belirlendiği sırada
eşya bedelinin fiilen ödenmemiş olması halinde, ödemenin gerçekleşeceği tarihte ödenecek olan bedel
kıymet tespitine esas alınır.
c) Serbest dolaşıma giriş rejimi için beyan edilen eşyanın, tek bir ticari işlemde satın alınan daha
büyük miktardaki aynı eşyanın bir kısmı olması durumunda, fiilen ödenen veya ödenecek fiyat; toplam
fiyatın, ithal eşyasının toplam satın alınan eşya miktarına oranı nispetindeki miktarına tekabül eden
fiyattır. Bu işlem, sevk ıyatın kısmi kaybı veya kıymeti belirlenecek eşyanın serbest dolaşıma girişten
önce hasara uğraması halinde de uygulanır.
ç) Eşyanın serbest dolaşıma girmesinden sonra fiilen ödenen veya ödenecek fiyatta satıcı
tarafından alıcı lehine bir düzeltme yapılmas ı durumunda; eşyanın serbest dolaşıma giriş
beyannamesinin tescili tarihinde kusurlu olduğunun, satıcı tarafından fiyatta yapılan düzeltmenin
beyannamenin tescilinden önce yapılmış satış sözleşmesinde yer alan garantiye ilişkin bir
yükümlülükten kaynaklandığının, eşyada mevcut kusurun satış sırasında satış fiyatının belirlenmesinde
dikkate alınmamış olduğunun, gümrük idaresine tevsiki ve İdarece uygun bulunması şartıyla, fiyatta
yapılan düzeltme satış bedeli yöntemine göre gümrük kıymetinin tespitinde dikkate alınır ve Kanunun
211 inci maddesi çerçevesinde işlem yapılır. Söz konusu düzeltmenin dikkate alınabilmesi için,
beyannamenin tescilinden itibaren bir yıl içinde yapılmış olması gerekir.
d) Satış bedeli yönteminin uygulanmasında, satış konusu eşyanın se rbest dolaşıma giriş rejimi
için beyan edilmesi, bunların Türkiye’ye ihraç amacıyla satıldığının kabul edilmesi için yeterli sayılır.
Kıymet tespitinden önce ardıl satışların olması halinde; eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine girmesine
yol açan son satış veya eşyanın serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulmasından önce Türkiye Gümrük
Bölgesinde gerçekleşen satış eşyanın Türkiye’ye ihraç amacıyla satıldığını gösterir.
e) Eşyanın satılmasından sonra, serbest dolaşıma sokulmak üzere beyanname tesciline kadar
geçen süre içerisinde başka bir ülkede kullanılmış olması durumunda, gümrük kıymetinin eşyanın satış
bedeli olması aranmaz.
f) Kanunun 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmasında, satış veya fiyatın,
kıymeti belirlenmekte olan eşya b akımından kıymeti belirlenebilir mahiyette bir koşul veya edim
konusu olması durumunda, Kanunun 24 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamındaki bir
faaliyet ya da Kanunun 27 nci maddesi kapsamında fiilen ödenen veya ödenecek fiyata ilave edilec ek
bir unsur ile ilgili olmaması koşuluyla, bu kıymet alıcı tarafından satıcıya yapılan dolaylı bir ödeme sayılır
ve fiilen ödenen veya ödenecek fiyatın bir parçası kabul edilir.
g) Eşyaya ilişkin fiilen ödenen veya ödenecek fiyat içerisinde, menşe ülkesi veya ihraç ülkesinde
ödenen bir dahili verginin mevcut olması ve bu meblağın fiyatta alıcı lehine düzeltme yapılarak
düşüldüğünün veya düşüleceğinin gümrük idaresine tevsiki ve idarece uygun bulunması halinde,
gümrük kıymetine dahil edilmez.
MADDE 46 – (1) Satış bedeli yöntemine göre belirlenemeyen ithal eşyasının gümrük kıymeti
Türkiye’ye ihraç amacıyla satılarak kıymeti belirlenecek eşya ile aynı veya yakın bir tarihte ihraç edilen
aynı eşyanın satış bedelidir.
(2) Bu yönteme göre gümrük kıymeti belirlenirken, kıymeti belirlenecek eşya ile aynı ticari düzey
ve yaklaşık aynı miktarda satılan aynı eşyanın satış bedeli kullanılır. Böyle bir satışın bulunmaması
durumunda, farklı ticari düzey ve/veya farklı miktarlardaki aynı e şyanın satış bedeli, bu ticari düzey
ve/veya miktar farkları göz önüne alınarak yapılacak düzeltmeden sonra kullanılır. Kıymet artış veya
azalışına da yol açsa, düzeltmenin yapılabilmesi için makul olduğunun ve doğruluğunun kesin delillerle
ispatı gerekir.
(3) İthal eşyası ile söz konusu aynı eşya arasında, ithal eşyasının giriş liman ve mahalline kadar
nakliyesi ile ilgili olarak yapılan nakliye ve sigorta giderlerinin satış bedeline dahil edildiği durumlarda,
mesafe ve nakliyatın türünden doğan ciddi fark lılıklar göz önüne alınarak satış bedelinde düzeltme
yapılır.
(4) Bu yöntemin uygulanması sırasında aynı eşyaya ilişkin birden fazla satış bedeli tespit edilirse,
ithal eşyasının gümrük kıymetini belirlemek üzere bunlardan en düşük olanı kullanılır.
(5) Bu maddenin uygulanmasında, aynı eşyanın satış bedeli, önceden kıymeti satış bedeli
yöntemine göre belirlenmiş ve bu maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre düzeltilmiş gümrük
kıymetidir.
MADDE 47 – (1) Yukarıda belirti len yöntemlere göre belirlenemeyen ithal eşyasının gümrük
kıymeti Türkiye’ye ihraç amacıyla satılarak, kıymeti belirlenecek eşya ile aynı veya yakın bir tarihte ihraç
edilen benzer eşyanın satış bedelidir.
(2) Bu yönteme göre gümrük kıymeti belirlenirken, kıymeti belirlenecek eşya ile aynı ticari düzey
ve yaklaşık aynı miktarda satılan benzer eşyanın satış bedeli kullanılır. Böyle bir satışın bulunmaması
durumunda, farklı ticari düzey ve/veya farklı miktarlardaki benzer eşyanın satış bedeli, bu ticari düzey
ve/veya miktar farkları göz önüne alınarak yapılacak düzeltmeden sonra kullanılır. Kıymet artış veya
azalışına da yol açsa, düzeltmenin yapılabilmesi için makul olduğunun ve doğruluğunun kesin delillerle
ispatı gerekir.
(3) İthal eşyası ile söz konusu benzer eşya arasında, ithal eşyasının giriş liman ve mahalline kadar
nakliyesi ile ilgili olarak yapılan nakliye ve sigorta giderlerinin satış bedeline dahil edildiği durumlarda,
mesafe ve nakliyatın türünden doğan ciddi far klılıklar göz önüne alınarak satış bedelinde düzeltme
yapılır.
(4) Bu yöntemin uygulanması sırasında benzer eşyaya ilişkin birden fazla satış bedeli tespit
edilirse, ithal eşyasının gümrük kıymetini belirlemek üzere bunlardan en düşük olanı kullanılır.
(5) Bu maddenin uygulanmasında, benzer eşyanın satış bedeli, önceden kıymeti satış bedeli
yöntemine göre belirlenmiş ve bu maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre düzeltilmiş gümrük
kıymetidir.
MADDE 48 – (1) Bu yöntemde, kıymeti belirlenecek eşya ya da aynı veya benzer eşya, Türkiye’de
ithal edildiği hal ve durumda satılmışsa, bu yönteme göre ithal eşyasının gümrük kıymetinin
belirlenmesinde, bu eşyanın ya da aynı veya benzer ithal eşyasının yurt içindeki satıcıdan müstakil
alıcılara kıym eti belirlenecek eşyanın ithal tarihi ile aynı veya yakın bir tarihte yapılan en büyük
miktardaki satışına ait birim fiyat esas alınır.
(2) Yukarıda belirtilen birim fiyattan aşağıdaki indirimler yapılır:
a) Türkiye’ye ithal edilen, ithal eşyası ile aynı s ınıf veya cins eşyanın satışında mutat olarak
ödenen veya ödenmesi kararlaştırılan komisyon veya kar ve söz konusu eşyanın pazarlanmasına ilişkin
doğrudan ya da dolaylı giderler dahil olmak üzere genel giderler için yapılması mutat olan ilaveler.
b) Türkiye sınırları içinde gerçekleşen mutat nakliye ve sigorta giderleri ile bunlarla ilgili diğer
giderler.
c) Eşyanın ithali veya satışı nedeniyle Türkiye’de ödenecek gümrük vergileri ile diğer dahili
vergiler.
(3) Kıymeti belirlenecek eşya ya da aynı veya benzer ithal eşyasının, kıymeti belirlenecek eşyanın
ithal tarihi ile aynı veya yakın bir tarihte satışı yoksa, bu eşyanın ya da aynı veya benzer ithal eşyasının
ithal tarihinden itibaren doksan gün içinde ithal edildiği hal ve durumda Türkiye’de yapılan ilk satışına
ait birim fiyat esas alınır.
(4) İthal edildiği hal ve durumda satılan kıymeti belirlenecek eşya ya da aynı veya benzer eşya
yoksa; ithalatçının talebi üzerine ithal edildikten sonra işlenen veya de ğişikliğe tabi tutulan kıymeti
belirlenecek eşyanın, yurtiçindeki satıcıdan müstakil alıcılara en büyük miktardaki satışına ait birim fiyat
gümrük kıymetine esas alınır. Bu birim fiyatından eşyanın işlenmesi veya değişikliğe tabi tutulmasından
doğan ilave kıymetin düşülmesi ve ikinci fıkrada belirtilen indirimlerin yapılması gerekir.
(5) Bu maddenin uygulanmasında, eşyanın en büyük miktardaki satışına ait birim fiyat, ithal
edildikten sonraki ilk ticari düzeyde satıcıdan müstakil alıcılara, farklı fiyatlard a yapılan satışlardan en
yüksek sayıda birimin satıldığı fiyat anlamına gelir.
(6) İthal eşyasının üretimi ve ihraç amaçlı satışı ile ilgili kullanılmak üzere, Kanunun 27 nci
maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen unsurları doğrudan veya dol aylı olarak bedelsiz
veya düşük bedelle sağlayan bir kişiye Türkiye’de yapılan herhangi bir satış, bu madde kapsamında
birim kıymetin tespitinde kullanılmaz.
(7) Üçüncü fıkranın uygulamasında ilk satış, birim fiyatın belirlenmesini sağlamaya yetecek
miktardaki kıymeti belirlenecek eşya ya da aynı veya benzer ithal eşya satışıdır.
MADDE 49 – (1) Bu yönteme göre ithal eşyasının gümrük kıymeti, hesaplanmış kıymet esas
alınarak belirlenir. Bu yöntemin uygulanması için ithalatçının gerekli bilgi ve belgeleri gümrük idaresine
ibraz etmesi ve bu bilgi ve belgelerin doğruluğunu ispata hazır olduğunu üretici ülke makamlarından
alacağı belge ile tevsik etmesi gerekir.
(2) Hesaplanmış kıymet aşağıdaki unsurların toplamından oluşur;
a) İthal eşyasının üretiminde kullanılan malzeme ve yapılan imalat veya diğer imal işlemlerinin
bedel veya kıymetleri,
b) Türkiye’ye ihraç edilmek üzere ihraç ülkesindeki üreticiler tarafından üretilen, kıymeti
belirlenecek eşya ile aynı sınıf veya cins eşyanın satı şında mutat olan kar ve genel giderlere eşit bir
tutar,
c) İthal eşyasının giriş liman veya yerine kadar nakliyesi ile ilgili olarak yapılan yükleme, boşaltma,
elleçleme giderleri ile nakliye ve sigorta giderleri.
(3) Hesaplanmış kıymetin belirlenmesinde, gümrük idaresince ithalatçı tarafından ibraz edilen
bilgilerin dışında bilgilerin de kullanılması halinde, talep üzerine gümrük idaresi, Kanunun 12 nci
maddesi hükümlerine uyulmak kaydıyla, beyan sahibini kullanılan bilginin kaynağı ve bu bilgiye
dayanılarak yapılan hesaplama konusunda bilgilendirir.
(4) İkinci fıkranın (b) bendinde sayılan genel giderler, ikinci fıkranın (a) bendinde sayılan
giderlerin dışında kalan ve eşyanın üretimi ve ihraç amaçlı satışı ile ilgili doğrudan veya dolaylı giderleri
ifade eder.
MADDE 50 – (1) 45 ila 49 inci maddelerde yer alan yöntemlere göre belirlenemeyen ithal
eşyasının gümrük kıymeti Kanunun 26 ncı maddesinde belirtilen esaslar çerçevesinde belirlenir.
MADDE 51 – (1) Fiilen ödenen veya ödenecek olan fiyata Kanunun 27 nci maddesine göre
ilaveler yapılır.
(2) Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (iv) numaralı alt bendinin
uygulanmasında, araştırma ve ilk dizayn taslak giderleri gümrük kıymetine dahil edilmez.
(3) Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 28 inci maddesinin (a) bendi ile ilgili
olarak; nakliyenin ücretsiz olması veya alıcı tarafından sağlanması durumunda, gümrük kıymetine dahil
edilecek giriş liman veya yerine kadarki nakliye gi deri, aynı taşıma türünde normal olarak uygulanan
fiyat tarifesine göre tespit edilir.
(4) İthal ülkesinde alınan ilave posta (Ek ibare:RG -9/1/2024-32424) ve kargo ücretleri hariç
olmak üzere, eşyanın teslim yerine kadar alınan tüm posta (Ek ibare:RG -9/1/2024-32424) ve
kargo ücretleri gümrük kıymetine dahildir. (Mülga ikinci cümle:RG-15/1/2025-32783)(51)
(5) Gümrük işlemleri sırasında söz konusu eşya ile tek eşya muamelesi gören kapların tekrarlanan
ithalatlarda kullanılacak olması halinde, beyan sahibinin talebi üzerine ve gerekli belgelerin sunulması
kaydıyla, mezkur maliyetler genel kabul görmüş muhasebe prensipleri çerçevesinde uygun şekilde
paylaştırılır.
(6) Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 28 inci maddesinin (a) bendinin
uygulanmasında; eşyanın giriş liman veya yerinden sonraki bir noktaya aynı taşıma şekliyle taşındığı
durumlarda, nakliye giderleri giriş liman veya yerinden önce ve sonra katedilen mesafenin oranlarına
göre belirlenir. Ancak, uyulması zorunlu genel fiyat tarif elerine göre giriş liman veya yerine kadarki
nakliye giderlerinin miktarını gösteren bir belgenin gümrük idaresine sunulması durumunda bu durum
dikkate alınır.
(7) Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 28 inci maddesinin birinci fıkrasının
(a) bendinin uygulanmasında; eşyanın giriş liman veya mahallindeki fiyatına tekabül eden maktu bir
yurt içine teslim fiyatı üzerinden faturalandırıldığı durumlarda, Türkiye içindeki nakliye giderleri
fiyattan indirilmez. Ancak sınırda teslim fiyatının maktu yurt içine teslim fiyatından düşük olduğunun
gümrük idaresine tevsik edilmesi halinde söz konusu indirime izin verilir.
(8) Gümrük idareleri ilgili kişinin talebi üzerine; gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihte miktarı
belirlenebilir olmasa da, fii len ödenen veya ödenecek fiyata ilave edilecek unsurların; gümrük
yükümlülüğünün başladığı tarihte miktarları ayırt edilebilir olmayan, gümrük kıymetine girmeyen,
unsurlarla ilgili giderlerin, uygun ve özel kriterlere göre belirlenmesine izin verebilir. İzin; uygulamanın
idari açıdan külfet getirmemesi, mevcut durumda Kanunun 25 ve 26 ncı maddelerinin uygulanmasının
mümkün görülmemesi, iznin verilmesi durumunda tahsil edilecek gümrük vergilerinin iznin verilmemiş
olması durumunda tahsil edilecek vergilerden düşük olmayacağının anlaşılması, uygulama ile rekabet
koşullarının bozulmaması, şartlarıyla verilir.
(9) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) Navlun makbuzu ve/veya sigorta poliçesinin ibrazının
imkansız olduğu veya kabul edilebilir nitelikte bulunmadığı hallerde, yükümlü tarafından nedenleri de
belirtilerek verilecek bir dilekçe ile bu durumun bildirilmesi suretiyle; emsal navlun ve/veya sigorta
gideri fiilen ödenen veya ödenecek fiyata eklenir. Vergi kaybı söz konusu olmaması ve yükümlünün
talep etmesi halinde, ithal eşyasının FOB kıymetinin %10 unun navlun ve %3 ünün sigorta bedeli olarak
ithal eşyasının fiilen ödenen veya ödenecek fiyatına eklenebilir. Ancak, 71.08 tarife pozisyonunda yer
alan eşyanın sigorta poliçesi veya navlun faturasının ibraz edilememesi h alinde, vergi kaybı olmaması
kaydıyla, işlemler eşyanın faturasında belirtilen teslim şekli esas alınarak tekemmül ettirilir.
(10) (Değişik:RG-12/6/2012-28321) Nakliyat abonman sözleşmesi kapsamında yapılan
taşımalarda; beyannameye eklenen sigorta poliçesi nde, nakliyat abonman sözleşmesine istinaden
düzenlendiğinin belirtilmiş olması, bu poliçenin nakliyat abonman sözleşmesi esaslarına uygun
bulunması ve sigorta poliçesi ile birlikte nakliyat abonman sözleşmesinin (Değişik ibare:RG-22/1/2016-
29601) Bakanlıkça belirlenen veri alanlarının (Değişik ibare:RG -10/1/2013-28524) sistemde kayıtlı
bulunması ve gümrük idareleri tarafından sorgulanabilmesi koşullarıyla, eşya Türkiye'ye geldikten
sonra düzenlenmiş sigorta poliçeleri, gümrük idaresince yapılacak inceleme sonucunda gerekli koşulları
taşıdığının anlaşılması halinde kabul edilir.
MADDE 52 – (1) Gümrük kıymetine Kanunun 28 inci maddesinde sayılan giderler dahil edilmez.
(2) Kanunun 28 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, gerekli uyarlamalar yapılarak, gümrük
kıymetinin satış bedeli yöntemi dışındaki yöntemlere göre belirlendiği durumlarda da uygulanır.
MADDE 53 – (1) Kanunun 24 üncü maddesine göre kıymet tespitinin yapıldığı hallerde beyan
sahibinin talebi üzerine;
a) Konsinye şekilde teslim edilen çabuk bozulabilir eşyanın,
b) Gümrük kıymetine ilave edilmesi gereken, ancak ihracatçı ve ithalatçı arasındaki sözleşme
gereği söz konusu kıymet unsurları gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihten sonra belli olacak
eşyanın,
c) Satış sözleşmesinde, fiyatın sonradan gözden geçirilmesini öngören hükümler içeren eşyanın,
ç) Boru hatları veya elektrik telleri ile taşınan ve depolama imkanı olmayan sürekli akış halinde
olan eşyanın,
d) (Ek:RG-2/5/2019-30762) Deniz yolu ile sıvı halde Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen ve
gümrük gözetimi altında gaz haline dönüştürülerek limanda boru hatt ına verilen sıvılaştırılmış doğal
gazın (LNG),
Gümrük kıymetinin tespitinde, beyan sahibinin talebi üzerine, gümrük idaresince basitleştirilmiş
usuller uygulanır.
(2) Birinci fıkra uygulamasında, 22 ila 24 üncü maddelerdeki genel ve özel koşullar aranmaz.
Ancak bu genel ve özel koşulların aranmaması bu kişiye basitleştirilmiş usulle sağlanan diğer hakların
kullanım hakkını vermez. Birinci fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen durumlarda yükümlülerin,
anılan kıymet unsurlarının mevcudiyetini göster en sözleşmelerin örneği ve onaylı çevirisini gümrük
idarelerine sunmaları gerekir.
(3) Birinci fıkrada belirtilen hallerde, vergi tahakkuku mevcut belgelerde belirtilen kıymet esas
alınarak yapılır. Tamamlayıcı beyana göre gözden geçirilmiş kıymetin daha y üksek olması halinde ek
vergi tahakkuku yapılır. Daha düşük olması halinde ise; farka isabet eden kıymetin iade alındığının
tevsiki ve satış sözleşmesine göre kıymetin yeniden belirlenmesini gerektiren işleme ait tahlil raporu
gibi bir belgenin onaylı örne ğinin sunulması koşullarıyla ve gümrük idaresince yapılacak inceleme
sonucunda söz konusu hususların tespiti üzerine Kanunun 211 inci maddesi çerçevesinde işlem yapılır.
(4) Tamamlayıcı beyana isabet eden ithalat vergileri bakımından zamanaşımı tamamlayıcı
beyanın verildiği tarihten itibaren başlar.
(5) (Değişik:RG-26/3/2011-27886) İthal eşyasının gümrük kıymetine veya katma değer vergisi
matrahına girmesi gereken, ancak gümrük beyannamesinin tescili anında beyan sahibi tarafından
mevcudiyetinin bilinmesi m ümkün olmayan kıymet veya matrah unsurları için, en geç söz konusu
kıymet veya matrah unsurunun (Değişik ibare:RG -25/5/2022-31846) muhasebe kayıtlarına intikal
ettirildiği ayı takip eden ayın yirmi altıncı günü akşamına kadar beyanda bulunulur ve vergileri de aynı
süre içinde ödenir.
(6) (Ek:RG-3/1/2023-32062)(43) Gümrük beyannamesinin tescil tarihi itibarıyla mevcut bilgi ve
belgelere istinaden beyanda bulunulan ancak tutarı kesin olarak belirlenemeyen depolama, tahmil -
tahliye, liman giderleri gibi ithalatta katma değer vergisi matrah unsurları için, en geç söz kon usu
matrah unsurunun muhasebe kayıtlarına intikal ettirildiği ayı takip eden ayın yirmi altıncı günü
akşamına kadar beyanda bulunulur ve vergileri de aynı süre içinde ödenir.
(7) (Ek:RG-31/3/2012-28250) İstisnai kıymetle beyana ilişkin tamamlayıcı beyanlar ın süresi
içerisinde verilmemesi nedeniyle zamanında ödenmeyen gümrük vergileri için eşyanın serbest
dolaşıma girişine ilişkin beyannamenin tescil tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre belirlenen gecikme zammı oranında gecikme faizi tahsil edilir
ve Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
MADDE 54 – (1) Bilgisayarlarda kullanılmak üzere ithal edile n veri ya da komutlar yüklü bilgi
taşıyıcılarının gümrük kıymetinin belirlenmesinde, sadece taşıyıcı ortamın kendisinin maliyeti veya
kıymeti esas alınır. Bu nedenle, taşıyıcı ortamın maliyet veya kıymetinden ayırt edilebilmesi koşuluyla,
gümrük kıymeti, veri veya komutların maliyet veya kıymetini içermez.
(2) Bu maddede geçen;
a) Taşıyıcı ortam deyimi, entegre devreler, yarı iletkenler ve bu tür devre veya cihazlarla bütünlük
oluşturan benzeri araç ve aletleri,
b) Veri veya komutlar deyimi, ses, sinematografik veya video kayıtlarını,
kapsamaz.
MADDE 55 – (1) Gümrük kıymetinin belirlenmesinde alıcı ile satıcı arasındaki ilişkinin varlığı
yalnızca aşağıdaki durumlarda kabul edilir.
a) Birbirlerinin memuru veya idarecileri olmaları,
b) Birbirlerinin yasal ortakları olmaları,
c) İşçi ve işveren ilişkisi içinde bulunmaları,
ç) Her iki firmanın oy hakkı veren hisse senedi veya sermaye paylarının en az %5’i doğrudan veya
dolaylı olarak aynı kişilere ait olması veya bu kişilerin kontrolü altında veya elinde bulunması,
d) Birinin diğerini dolaylı veya dolaysız olarak kontrol etmesi,
e) Her ikisinin de doğrudan veya dolaylı olarak bir üçüncü kişi tarafından kontrol edilmesi,
f) Her ikisinin birlikte, bir üçüncü kişiyi doğrudan veya dolaylı olarak kontrol etmesi,
g) Aynı ailenin üyeleri olmaları.
(2) Tek acente, tek distribütör veya tek bayii olarak birbiri ile iş ilişkisi içinde bulunan kişilerin
yukarıdaki kıstaslara uymamaları durumunda, ilişki içinde olmadıkları kabul edilir.
MADDE 56 – (1) Kanunun 27 nci maddesinin beşinci fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, ithal
eşyasının gümrük kıymeti satış bedeli yöntemine göre belirlenirken, royalti veya lisans ücreti ödemeleri
fiilen ödenen veya ödenecek fiyata aşağıdaki koşullarla ilave edilir.
a) Ödeme kıymeti belirlenecek eşya ile ilgili olmalıdır.
b) Ödeme bu eşyanın satış koşulu olarak yapılmalıdır.
(2) İthal eşyasının sadece Türkiye’de imal edilen eşyanın karışımındaki maddelerden biri veya bir
parçası olması durumunda, ithal edilen eşya için fiilen ödenen veya ödenecek fiyatta düzeltme sadece
royalti veya lisans ücreti bu eşya ile ilgili ise yapılabilir. Eşyanın monte edilmemiş bir şekilde ithal
edilmesi ya da yeniden satılmadan önce sulandırma ya da paketleme gibi önemsiz işlemlerden geçmesi
durumunda, bu, bir royalti veya lisans ücretinin ithal edilen eşya ile ilgili kabul edilmesini
engellemez. Eğer royalti veya lisans ücretleri kısmen ithal edilen eşya ile kısmen de ithal
edilmelerinden sonra eşyaya eklenen unsur ya da parçalarla veya ithalat sonrası faaliyetler veya
hizmetler ile ilgiliyse, uygun bir paylaştırma sadece nesnel ve ölçülebilir verilere dayalı olarak ve ek-
8’de yer alan açıklayıcı notlar çerçevesinde yapılır.
(3) Bir markanın kullanılmasına ilişkin bir royalti veya lisans hakkı, ithal edilen eşya için fiilen
ödenen veya ödenecek fiyata sadece aşağıdaki durumlarda ilave edilir.
a) Royalti veya lisans ücreti, aynı durumda yeniden satılan veya ithal edil dikten sonra sadece
önemsiz işlemden geçen eşyaya ilişkin ise,
b) Eşya, ithalattan önce veya sonra yapıştırılan ve royalti veya lisans ücretinin ödendiği marka
altında pazarlanıyorsa,
c) Alıcı, bu tür eşyayı satıcı ile ilişkisi olmayan diğer satıcılardan t emin etme özgürlüğüne sahip
değilse.
(4) Alıcının bir üçüncü kişiye royalti veya lisans ücreti ödemesi durumunda, birinci fıkrada
öngörülen koşullar, satıcı veya satıcı ile ilişkili olan bir kişinin alıcıdan bu ödemeyi yapmasını istememesi
durumunda yerine getirilmiş sayılmaz.
(5) Bir royalti veya lisans ücretinin miktarı ithal edilen eşyanın fiyatına bağlı olarak belirleniyor
ise, aksi yönde bir kanıt bulunmadığı sürece, bu royalti veya lisans ücretinin ödenmesinin kıymeti
belirlenecek eşya ile ilgili olduğu varsayılır. Ancak, bir royalti vey a lisans ücretinin miktarı ithal edilen
eşyanın fiyatına bakılmaksızın belirleniyor ise, bu royalti veya lisans ücreti ödenmesinin de kıymeti
belirlenecek eşya ile ilgili olduğu kabul edilebilir.
(6) Kanunun 27 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendini n uygulanmasında, royalti ve lisans
ücretini alacak olan kişinin yerleşik olduğu ülke dikkate alınmaz.
MADDE 57 – (1) Eşyanın gümrük vergisine esas alınacak kıymetinin Türk Lirası olarak beyanı
zorunludur. Fatura v eya diğer belgelerde yazılı yabancı paralar, gümrük yükümlülüğünün başladığı
tarihte yürürlükte olan Merkez Bankası döviz satış kurları üzerinden Türk Lirasına çevrilir.
(2) Fatura ve diğer belgelerde yazılı yabancı paraların konvertibl olmaması durumunda, Merkez
Bankasının Alım Satıma Konu Olmayan Dövizlere İlişkin Bilgi Amaçlı Kurlar Listesi esas alınarak işlem
yapılır.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Eşyanın Ağırlığı ve Kapları
MADDE 58 – (1) Türk Gümrük Tarife Cetvelinde ağırlıklarına göre tasnif edilerek ayrı ayrı vergi
oranlarına tabi tutulmuş eşyanın, tarife pozisyonunu tayin için yapılacak tartılarda ilk iç
ambalajlarından ayrılabilenler net olarak, iç ambalajlarından ayrılamayanlar ise amb alaj ile birlikte
tartılır ve elde edilecek ağırlıklar tarifedeki yerinin tayinine esas tutulur.
MADDE 59 – (1) Deniz taşıtlarının tonajlarını tayin için, belgelerinde yazılı miktarlar nazara alınır.
Vergiye esas olan istiap hacmi tonilatosu belgelerinde açıkça gösterilmemiş olan veya tereddüt edilen
hallerde bu durum yetkili liman makamlarından sorulur.
(2) Gerekli görülen hallerde sıkıştırılmış gazların hacimleri gümrük laboratuvarlarında tespit
olunur. Tehlikeli veya özel tedbirler alınması gerektiren bu tür eşya, yetkili resmi kuruluşlarda veya
bunların bulunmadığı yerlerde özel kuruluşlarda ölçülür. Bu kuruluşlara ait olanların belgelerinde
hacimleri gösterilmiş ise vergi tahakkukuna bu ölçüler esas alınır.
ÜÇÜNCÜ KİTAP
Gümrük Bölgesine Getirilen Eşyanın Gümrükçe Onaylanmış Bir İşlem veya Kullanıma Tabi
Tutulmasına Kadar Uygulanacak Hükümler
BİRİNCİ KISIM
Özet Beyan
MADDE 60 – (1) Bu yönetmelikte aksi belirtilmediği sürece, Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen
eşya için Kanunun 35/A maddesine göre özet beyan verilir.
(2) (Ek:RG-2/11/2011-28103) (4) Bu kısımda ve ek -10’da geçen taşıyıcı, Kanunun 35/B
maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca eşyayı Türkiye Gümrük Bölgesine getiren veya gümrük bölgesine
taşıma sorumluluğunu üstlenen kişidir. Ancak,
a) 65 inci maddede yer alan eşyanın yüklendiği aracın aktif taşıma aracı olarak bağımsız şekilde
hareket edecek nitelikte olduğu ve bu aracı n başka bir araçla Türkiye Gümrük Bölgesine taşındığı
kombine taşımacılıkta taşıyıcı, taşınan taşıma aracının işleticisidir.
b) 66 ncı maddede yer alan deniz veya hava taşımacılığında taşıma aracının paylaşımı veya taşıma
işleminin sözleşme kapsamında yapılması durumunda taşıyıcı, taşıma işlemini taahhüt ederek eşyanın
araçta taşınması için taşıma belgesini düzenleyen kişidir.
Özet beyan aranmayacak haller
MADDE 61 (3) – (1) Aşağıda belirtilen eşya için özet beyan aranmaz:
a) Elektrik enerjisi,
b) Boru hattı ile gelen eşya,
c) Elektronik medya içerenler dahil, mektup, posta kartı ve basılı yayınlar,
ç) Uluslararası Posta Sözleşmesi kapsamında taşınan eşya,
d) Paletler, konteynerler ve bir taşıma sözleşmesi çerçevesinde denizyolu, havayolu, demiry olu
ve karayolu vasıtasıyla taşınan eşya hariç, 175, 176 ve 177 nci maddeler uyarınca başka bir yolla gümrük
beyanı yapılan eşya,
e) Yolcu eşyası,
f) Paletler, konteynerler ve bir taşıma sözleşmesi çerçevesinde denizyolu, havayolu, demiryolu
ve karayolu vasıtasıyla taşınan eşya hariç, 169, 170 ve 171 inci maddeler uyarınca sözlü beyanı uygun
bulunan eşya,
g) ATA Karnesi ve Gümrüklerden Geçiş Karnesi (CPD) kapsamı eşya,
ğ) (Ek:RG-2/11/2011-28103)(3)(4) TIR karnesi kapsamı eşya,
h) (Ek:RG-2/11/2011-28103)(3)(4) Bakanlığın kaçakçılıkla mücadele görevi ve Genelkurmay
Başkanlığı, Milli Savunma Bakanlığı, kuvvet komutanlıkları, Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı,
Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı ile Emniyet Genel Müdürlüğünün münhasıran
asli görevleri ile ilgili olarak ve hizmet ifasında kullanılmak üzere kendilerine ait taşıtla veya yalnızca
kendi yetkililerinin kullanımına mahsus taşıtlarla Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen ve Türkiye
Gümrük Bölgesinden çıkarılan silahlar ve askeri malzeme,
ı) (3) 19 Haziran 1951’de Londra’da imzalanan Kuvvetlerin Statüsü Hakkında Kuzey Atlantik
Anlaşmasına Taraf Devletler Arasındaki Sözleşme ile öngörülen Form 302 kapsamı eşya,
i) (3) 18 Nisan 1961’de diplomatik ilişkiler hakkında imzalanan Viyana Sözl eşmesi, 24 Nisan
1963’de imzalanan konsolosluk ilişkileri hakkında Viyana Sözleşmesi veya diğer konsolosluk
sözleşmeleri veya 16 Aralık 1969’da imzalanan özel görevler hakkında New York Sözleşmesine göre
muafiyet tanınan eşya.
j) (3) Türkiye Gümrük Bölgesi nde yerleşik kişilerce işletilen üretim veya sondaj platformları için
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen (Ek ibare:RG-2/11/2011-28103) ve Türkiye Gümrük Bölgesinden
çıkarılan aşağıdaki eşya,
1) Yapım, onarım, bakım veya değiştirme amacıyla bu tür platform ların bünyesine dahil edilen
eşya,
2) Bu platformları teçhiz etmek veya donatmak üzere kullanılan eşya,
3) Bu platformlarda kullanılan veya tüketilen malzeme ve,
4) Bu platformların zararsız atık maddeleri
k) (Ek:RG-2/12/2014-29193) Kanunun 167 nci maddesinin birinci fıkrasının onbirinci bendi
kapsamı cenazeler.
(2) Birinci fıkranın (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen eşyanın geçici depolanması halinde özet
beyan verilmesi gerekir. Bu durumda özet beyanın eşyanın gümrüğe sunulmasın dan sonra verilmesi
mümkündür.
MADDE 62 – (1) Uluslararası bir anlaşmanın ihraç ülkesinde gerçekleştirilen güvenlik
kontrollerinin tanınmasına imkan vermesi halinde söz konusu anlaşma hükümleri uygulanır.
MADDE 63 – (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) Özet beyan veri işleme tekniği yoluyla verilir. Özet beyan ek-10’da belirtilen bilgileri içerir ve
bu ekin doldurulmasına ilişkin açıklama notlarına uygun olarak düzenlenir. Özet beyanı veren kişi, özet
beyanda yer alan bilgiler ile özet beyana ekli belgelerin doğruluğundan sorumludur.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20) Manifesto bilgileri bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla
gümrük idaresine gönderilir. Ancak uluslararası sularda avlanan balıklar için düzenlenen özet
beyanlarda manifesto veya konşimento aranmaz. Orijinal manifesto ve konşimentolar gümrük
kontrolleri kapsamında gerekli görüldüğünde gümrük idaresine ibraz edilmek üzere Kanunun 13 üncü
maddesinde belirtilen belge saklama süresince muhafaz a edilir. Manifesto ve özet beyan bilgileri
üzerinden Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde gümrük idaresince gerekli işlem ve
kontroller yapılır.
(3) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20) Bilgisayar sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel veya
merkezi arıza hallerinde, özet beyanın verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4) Özet beyanın üçüncü fıkra uyarınca yazılı olarak verildiği durumlarda, özet beyan, ek-10/A’da
yer alan Emniyet ve Güvenlik Belgesi formu kullanılarak verilir. Özet beyan kapsamı gönderinin birden
fazla kalemden oluşması halinde, Emniyet ve Güvenlik Belgesi formuna ek -10/B’de yer alan kalem
listesi eklenir. Kalem listesi, Emniyet ve Güvenlik Belgesinin tamamlayıcı parçasıdır.
(5) Özet beyanın yazılı olarak verilmesi durumunda, gerekli görülmesi halinde, yükleme listeleri
ve diğer belgeler de ibraz edilir.
(6) Üçüncü fıkra uyarınca verilen özet beyan, düzenleyen kişi tarafından imzalanır ve gümrük
idaresince onaylanır.
(7) Özet beyanın Kanunun 35/B maddesinin beşinci fıkrasında sayılan kişiler tarafından verilmesi
durumunda, aksine bilgi olmaması halinde, gümrük idaresince, özet beyanın sözleşme gereği taşıyıcının
bilgisi ve onayı dâhilinde verildiği kabul edilir.
(8) Özet beyan gümrük idaresi tarafından tescil edilir ve tescil bilgileri, özet beyanı veren kişiye
elektronik ortamda bildirilir. Özet beyanın Kanunun 35/B maddesinin beşinci fıkrasında sayılan kişiler
tarafından verilmesi durumunda, gümrük idaresi tarafından beyanın tescil edildiği, taşıyıcının sisteme
bağlı olması halinde, taşıyıcıya da bildirilir.
(9) (Değişik birinci cümle:RG -31/3/2012-28250) Türkiye Gümrük Bölgesine giriş yapan araç
içerisinde özet beyan verilmeksizin eşya getirildiğinin, eşyayı Türkiye Gümrük Bölg esine getiren ya da
taşıma sorumluluğunu üstlenen kişi tarafından, 67 nci maddede belirtilen sürelerden sonra, eşyanın
boşaltılmasına izin verilmesinden önce bildirilmesi durumunda, bu kişilerce bu kapsamdaki eşya için
özet beyan verilir. Bu durumda, Kanunun 241 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinde belirtilen
miktarda para cezası alınır.
(10) Özet beyanda yapılan değişikliğin Kanunun 35/B maddesinin altıncı fıkrası uyarınca gümrük
idaresinin iznine bağlı olduğu hallerde, gümrük idaresinin değişikliğe izin verdiği, değişikliği yapan kişiye
bildirilir. Kanunun 35/B maddesinin beşinci fıkrasında sayılan kişiler tarafından yapılan değişiklik,
gümrük idaresine bu hususta başvuruda bulunması ve gümrük sistemine bağlı olması halinde taşıyıcıya
da bildirilir.
(11) Özet beyanın tescil edildiği tarihi izleyen iki yüz gün içerisinde taşıma aracının varış
bildiriminin 71 inci madde uyarınca gümrük idaresine yapılmamış olması veya eşyanın 72 nci madde
uyarınca gümrüğe sunulmamış olması halinde özet beyan verilmemiş sayılır.
MADDE 64 – (1) Aşağıdaki şartların sağlanması durumunda bir transit işlemi kapsamında verilen
bilgiler özet beyan olarak kullanılabilir:
a) Transit rejimi kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesine eşya getirilmesi.
b) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4) 67 nci maddede belirtilen sürelerde alınmış olması kaydıyla
transit bilgilerinin elektronik ortamda giriş gümrük idaresine sunulması veya bu bilgilerin bilgisayar
ağları kullanılarak değişimi.
c) Bilgilerin özet beyan için gerekli bütün unsurları içermesi.
(2) Gerekli unsurları içeren transit bilgilerinin 68 nci maddede belirtilen sürelerde alınmış olması
kaydıyla, eşyanın varış yerinin Türkiye Gümrük Bölgesi dışında olması halinde de 63 üncü maddede
aranan şartlar sağlanmış sayılır.
MADDE 65 – (1) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4) Eşyanın yüklendiği aracın aktif taşıma aracı
olarak bağımsız şekilde hareket edecek nitelikte olduğu ve bu aracın başka bir araçla Türkiye Gümrük
Bölgesine taşındığı kombine taşımacılıkta, özet beyanı verme yükümlülüğü taşınan taşıma aracının
işleticisine aittir.
(2) Özet beyan, Türkiye Gümrük Bölgesine girilirken kullanılan taşıma şekline göre (Değişik
ibare:RG-2/11/2011-28103) (4) 67 nci maddede belirtilen sürede verilir.
MADDE 66 – (1) Deniz veya hava taşımacılığında, taşıma aracının paylaşımı veya taşıma işleminin
sözleşme kapsamında yapılması durumunda, özet beyan verme yükümlülüğü, taşıma işlemini taahhüt
ederek eşyanın araçta taşınması için taşıma belgesi düzenleyene aittir.
MADDE 67 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) Denizyolu taşımacılığında, özet beyan aşağıda belirtilen sürelerde gümrük idaresine verilir:
a) Konteyner ile taşınan eşya için, (c) bendinde belirtilen durumlar haricinde, hareket limanında
eşyanın gemiye yüklenmesinden en az yirmi dört saat önce,
b) Dökme ve ambalaj halindeki eşya için, (c) bendinde belirtilen durumlar haricinde, Türkiye
Gümrük Bölgesindeki ilk varış limanına gelmeden en az dört saat önce,
c) (Değişik:RG-31/3/2012-28250) Karadeniz ya da Akdeniz üzerindeki yabancı ülke limanları ve
Avrupa Topluluğu gümrük bölgesinde yer alan limanlar (Fransa’nın denizaşırı illeri, Azorlar, Madeira ve
Kanarya Adaları hariç) ile Türkiye Gümrük Bölgesindeki limanlar arasında taşınan eşya için ilk varış
limanına gelmeden en az iki saat önce,
(2) a) Havayolu taşımacılığında, özet beyan aşağıda belirtilen sürelerde gümrük idaresine verilir:
1) Kısa mesafeli uçuşlarda en geç uçağın havalandığı ana kadar,
2) Uzun mesafeli uçuşlarda, Türkiye Gümrük Bölgesinde ilk havalimanına inilmesinden en az dört
saat önce.
b) (a) bendinin uygulanmasında, kısa mesafeli uçuşlardan son hareket havalimanı ile Türkiye’de
vardığı ilk havalimanı arasındaki uçuş süresi dört saatten az olan uçuşlar anlaşılır. Diğer bütün uçuşlar
uzun mesafeli sayılır.
(3) Demiryolu taşımacılığında, özet beyan giriş gümrük idaresine varılmasından en az iki saat
önce verilir.
(4) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)(21) Karayolu taşımacılığında, uluslararası sözleşmeler
kapsamında başlamış bir transit işlemi kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya hariç
olmak üzere, özet beyan bilgilerini de içeren transit beyanı taşıtın giriş gümrük idaresine varmasından
önce elektronik ortamda giriş gümrük idaresine verilir.
(5) Bilgisayar sisteminin geçici olarak kullanılamaması halinde de birinci ila dördüncü fıkralardaki
süreler geçerlidir.
MADDE 68 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) 67 nci maddenin birinci ila dördüncü fıkralarında belirtilen süreler;
a) Uluslararası anlaşmalarla 69 uncu maddede belirtilen güvenlik kontrollerinin tanınması,
b) Uluslararası anlaşmalarla 67 nci maddenin birinci ila dördüncü fıkralarında belirtilen
sürelerden farklı süreler içerisinde beyan bilgilerinin değişiminin öngörülmesi,
c) Mücbir sebep ve beklenmeyen haller,
durumlarında uygulanmaz.
MADDE 69 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) Gümrük idaresi, özet beyanda bulunan bilgilerden faydalanarak, eşya Türkiye Gümrük
Bölgesine gelmeden önce emniyet ve güvenlik amaçlı olarak risk analizi yapar.
(2) Gümrük idaresi 67 nci maddede belirtilen sürelere uyulmuş olması koşuluyla eşyanın
gelişinden önce risk analizini tamamlar.
(3) 67 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca konteyner ile taşınan eşya için gümrük
idaresi özet beyanın tescilinden sonraki yirmidört saat içerisind e risk analizini tamamlar. Bu analiz
sonucunda, gümrük idaresi, söz konusu eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine girmesinin güvenlik ve
emniyet yönünden ciddi bir tehdit oluşturduğu ve acil müdahale edilmesi gerektiği sonucuna varırsa,
özet beyanı veren kişiye ve eğer özet beyan taşıyıcıdan başka bir kişi tarafından verilmişse sistemle
bağlantılı olması şartıyla taşıyıcıya da, eşyanın yüklenmemesi gerektiği hususunda bildirimde bulunur.
Bildirim özet beyanın tescilinden sonraki yirmidört saat içerisinde yapılır.
(4) 61 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca özet beyan verilmediği hallerde risk analizleri gümrük
beyannamesi veya beyanname yerine geçen belge üzerinden gerçekleştirilir.
(5) Risk analizi çalışmaları tamamlandıktan sonra sonuçların uygun bulunması halinde gümrüğe
sunulan eşya, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulabilir.
(6) Özet beyanın 67 nci maddede belirtilen süre sınırları içerisinde verilememesi durumunda,
eşyanın sunulduğu gümrük idaresince, özet beyan, gümrük beyannamesi veya eşyaya ilişkin diğer
bilgiler üzerinden risk analizleri gerçekleştirilir.
(7) Taşıma aracının özet beyanda giriş gümrük idaresi olarak beyan edilenden başka bir gümrük
idaresine geleceği durumda, bu gümrük idaresine varışından önce taşıma aracının kullanıc ısı ya da
temsilcisi özet beyanda beyan edilen gümrük idaresine “sapma bildirimi” mesajı kullanarak bildirimde
bulunur. Bu mesaj, ek-10/C’de belirtilen hususları içerir ve ek-10’da yer alan açıklama notlarına uygun
olarak düzenlenir. Bu fıkra, 64 üncü maddede belirtilen durumlarda uygulanmaz.
(8) Özet beyanda giriş gümrük idaresi olarak beyan edilmiş olan gümrük idaresi, sapma
bildiriminde taşıtın giriş yapacağı bildirilen gümrük idaresine, sapma hakkında emniyet ve güvenlik risk
analizinin sonuçlarıyla birlikte derhal bildirimde bulunur.
MADDE 70 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) Deniz veya hava taşıtlarının Türkiye sınırları dışınd a herhangi bir liman veya havalimanına
uğramaması koşuluyla, Türkiye Gümrük Bölgesinde birden fazla liman veya havalimanına uğraması
halinde, özet beyan, eşyanın boşaltılacağı liman veya hava limanındaki gümrük idaresine verilir.
(2) Güvenlik ve emniyet am açlı risk analizi, eşyanın boşaltılacağı her bir liman veya hava
limanındaki gümrük idaresince gerçekleştirilir. Risk analizi sonucunda, eşyanın acil müdahale
gerektirecek ölçüde tehdit oluşturduğuna karar verilmesi halinde, gümrük idaresince yasaklayıcı
tedbirler alınır ve ilk varış limanı veya havalimanındaki gümrük idaresine de bildirimde bulunulur.
MADDE 71 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) Denizyolu ve havayolu taşımacılığında, Türkiye Gümrük Bölgesine girilirken kullanılan taşıma
aracının işleticisi veya temsilcisi, eşyanın boşaltılacağı gümrük idaresine ulaştığında taşıma aracının
varışını bildirir. Varış bildirimi, veri işleme tekniği yoluyla verilir ve boşaltılacak eşya için düzenlenen
özet beyanların tespiti için gereken bilgileri içerir.
(2) Karayolu ve demiryolu taşımacılığında, eşyanın giriş gümrük idaresine sunulması ile varış
bildiriminin verildiği kabul edilir.
(3) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20) Bilgisayar sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel veya
merkezi arıza hallerinde, varış bildiriminin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4) Varış bildirimi veren kişi varış bildiriminde yer alan bilgilerin doğruluğundan sorumludur.
İKİNCİ KISIM
(Değişik kısım başlığı:RG-12/6/2012-28321)
Taşıtların Kontrolü, Gümrüklü Sahaların Gözetimi ve İşletmelerin Yükümlülükleri
(Ek bölüm:RG-12/6/2012-28321)
BİRİNCİ BÖLÜM
Taşıtların Kontrolü
MADDE 72 – (Başlığıyla birlikte değişik:RG-12/6/2012-28321)
(1) Türkiye Gümrük Bölgesine gelen ve Bölgeden giden kara, deniz, hava ve demiryolu taşıtları
gümrük gözetim ve kontrolüne tabidir.
(2) Taşıtların kontrolü, gümrük idaresinin kontrolle görevlendireceği personel tarafından yapılır.
Taşıtların detaylı olarak arandığı hallerde, arama sonucu tutanakla tespit edilir. Türkiye Gümrük
Bölgesinde taşıtların kontrolü, mobil kontrol ekipleri tarafından da yerine getirilebilir.
(3) Taşıtın işleteni ve temsilci si, bu kontrolün yapılmasını temin etmek üzere gerekli önlemleri
almak ve sorumluluklarını yerine getirmekle yükümlüdür.
(4) Taşıtların kontrolü günün her saatinde yapılabilir.
(5) Türkiye Gümrük Bölgesine gelen taşıtların gümrük kontrolü tamamlanıncaya ka dar, Türkiye
Gümrük Bölgesinden giden taşıtların gümrük kontrolünden sonra söz konusu Bölgeyi terk etmelerine
kadar, her türlü eşyanın taşıtlara alınmasını ve taşıtlardan çıkarılmasını, yolcu indirilmesini ve
bindirilmesini önleyecek tedbirler alınır.
(6) (Ek:RG-7/2/2013-28552) Sahip ve acentelerince gümrük idaresine önceden bildirim yapmak
suretiyle yük almaya giderken seferleri esnasında yükleri iptal edilen veya yük boşaltmaya giderken
seferleri esnasında yük boşaltma limanları değişen ve geriye dönüş yapmayan gemilerin bu durumları
rota değişikliği sayılmaz.
MADDE 72/A – (1) 182 nci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, taşıtların kontrolü duruma
göre aşağıda yer alan işlemlerin bir kısmı veya tamamını kapsar;
a) Taşıta ve eşyaya ilişkin tüm bilgi, belge, defter ve kayıtların kontrol edilmesi,
b) Taşıta ve eşyaya ilişkin ilave bilgi istenilmesi,
c) Taşıt sürücüsü, kaptanı, mürettebatı ve yolcunun kendisi ve beraberindeki eşyanın gümrük
kontrolü ve üst araması,
ç) Taşıtın ve eşyanın; taşıt, eşya ve konteyner tarama sistemleri ile kontrolü,
d) Kontrol sırasında diğer taşıt ve kişiler ile temasa geçilmemesi ve yük alınıp verilmemesi için
gerekli tedbirlerin alınması,
e) Taşıtın dedektör köpek ve teknik cihazlar vasıtasıyla kontrol edilmesi,
f) Taşıtın fiziki olarak tam veya kısmi kontrolü,
g) Eşyadan numune alınması ve incelenmesi,
ğ) Taşıtta bulunan ambarlar ve eşya bulunan diğer yerlerin mühür altına alınması,
h) Taşıtın etkin kontrolü için alınan diğer tedbir ve işlemler.
MADDE 72/B – (1) Türkiye Gümrük Bölgesinde mobil ekipler tarafından gerçekleştirilecek
kontroller saklı kalmak üzere, Türkiye Gümrük Bölgesine gelen ve giden karayolu taşıtlarının
kontrolünün giriş ve çıkış gümrük idaresinde yapılması esastır.
(2) Türkiye Gümrük Bölgesine girmek veya bölgeden çıkmak üzere gümrüklü sahaya gelen kara
taşıtlarının bilgileri gümrük idaresince bilgisayar sistemine girilir.
(3) Gümrüklü sahaya giren kara taşıtlarının işlemlerinin bitirilmesini müteakip bilgisayar sistemi
üzerinde taşıt ve eşyaya ilişkin işlemlerin tamamlandığının görülmesinden sonra taşıtın gümrüklü
sahadan çıkışına izin verilir.
MADDE 72/C – (1) Transit rejimi kapsamında eşya taşıyan yerli ve yabancı plakalı taşıtlar, Türkiye
Gümrük Bölgesinde seyrettikleri ve bulundukları sürede, gümrük gözetimi ve kontrolüne tabi olup bu
taşıtlara ilişkin gümrük gözetimi elektronik uydu takip cihazları vasıtasıyla da gerçekleştirilebilir.
(2) Taşıtın Türkiye Gümrük Bölgesinde seyri sırasında, transit rejim hükümlerini ihlal ettiğine dair
şüphe durumunda, ilgili gümrük idaresi tarafından mobil kontrol ekipleri vasıtasıyla taşıtın kontrole tabi
tutulması sağlanır.
MADDE 72/Ç – (1) Türkiye Gümrük Bölgesine giren Türk ve yabancı bayraklı deniz taşıtları bu
bölgeyi terk edene kadar gümrük gözetimi ve kontrolüne tabidir.
(2) Türkiye Gümrük Bölgesine girip, Türk limanlarına gidecek deniz taşıtları gidecekleri limana
varmadan önce yolda kontrole tabi tutulabilir.
(3) Yurtdışından gelip Türkiye Gümrük Bölgesine giren ancak Türk limanlarına girmeyecek olan
gemiler ihbar, şüphe, suçüstü halleri veya risk analizi kapsamında kontrole tabi tutulabilir.
(4) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20) Yabancı limanlardan gelen deniz taşıtının Türkiye Gümrük
Bölgesindeki limana varışından en az iki saat önce işleticisi, kaptanı veya bunların temsilcisi tarafından,
Ek-10/G’de yer alan Denizyolu Genel Bildirimi ve ekli belgeler veri işleme tekniği yoluyla gümrük
idaresine verilir. Bilgisayar sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel veya merkezi arıza hallerinde,
Denizyolu Genel Bildiriminin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(5) Türk limanları ve iskeleleri arasında taşımacılık yapan gemilere uygulanacak gümrük gözetimi
ve kontrolüne ilişkin hükümler Bakanlıkça belirlenir.
(6) (Ek:RG-12/1/2017-29946)(20) Denizyolu Genel Bildirimini veren kişi Denizyolu Genel Bildirimi
ve ekli belgelerde yer alan bilgilerin doğruluğundan sorumludur.
(7) (Ek:RG-1/8/2017-30141) Türkiye karasularından geçen ve hakkında ihbar bulunan veya
şüphe edilen eşya yüklü gemilerin ambar kapakları veya eşya konulan diğer yerleri, gümrük idarelerince
mühürlenebilir.
MADDE 72/D – (1) Gemiler limana varışlarından itibaren sağlık muayenesi ve pasaport işlemleri
bitinceye kadar gözetim altında bulundurulur. Gemiden eşya çıkarılmaması, gemiye eşya alınmaması,
yetkililer dışında hiç kimse ile temas edilmemesi ve temas edenlerin de gümrük idaresinin bilgisi dışında
gemilere eşya alıp çıkarmamaları hususunda gerekli tedbirler alınır.
MADDE 72/E – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1) 72/Ç maddesi uyarınca Denizyolu Genel Bildirimi verilen taşıtın varışı 71 inci maddenin birinci
fıkrası uyarınca gümrük idaresine bildirilir.
(2) İhbar, şüphe, yükleme ve taşıma belgelerinde çelişki olması, risk analizi veya gümrük
idaresince gerek duyulan hallerde; geminin gizli yerleri, a mbar, bölme ve girişlerini gösteren plan ile
tasdikli seyir jurnali, elektronik seyir sistemleri, devri çark defteri ve ilgili diğer belgeler istenilerek, bu
belgelere göre gemi kontrole tabi tutulur. Bu kapsamdaki kontroller için gemi arama ekiplerinden d e
faydalanılır.
(3) Kontroller sırasında, serbest dolaşımda olmayan ve başka limanlara çıkarılacak olan eşya ile
ihtiyaç fazlası tüketim malzemelerinin bulunduğu ambarların kapakları ve gerekli görülen diğer yerler
mühür altına alınır. Bu mühürler geminin hareketinden önce sökülür.
(4) Varışı bildirilen deniz taşıtına ait Denizyolu Genel Bildiriminde yer alan bilgiler ve ekli belgeler
sistemde incelenerek onay işlemi yapılır. Onay işlemini müteakip eşya taşıttan indirilir.
(5) İkinci fıkrada yapılan kontroller sonucunda düzenlenen tutanak, kontrolü yapan personel ve
kaptan tarafından imzalanır ve tutanaktaki bilgiler geminin uğrayacağı diğer idarelerin görmesi
açısından Gemi Takip Programına girilir. Gemi kontrolü sırasında düzenlenen belgelerin birer örneği
kaptana verilir.
(6) Denizyolu Genel Bildirimi ve ekli belgeler geminin uğrayacağı her limandaki gümrük idaresine
veri işleme tekniği yoluyla verilir.
MADDE 72/F – (1) Yabancı ülkelerden satın alınarak Türk limanlarına ilk defa serbest dolaşıma
girmek üzere gelen veya dış hatlara sefer yapmakta iken devamlı veya geçici olarak iç hatlara tahsis
olunan milli gemilerle, yurtdışına yük ve yolcu taşımakta ike n yurtiçi sefere geçen deniz taşıtları,
gümrük denetimine tabi herhangi bir eşya bulunup bulunmadığının tespit edilmesi amacıyla kontrole
tabi tutularak, demirbaş eşya, kumanya, yakıt ve tüketim malzemelerine ilişkin listeler kontrol
neticesinde tanzim edilecek tutanağa eklenir.
MADDE 72/G – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1) Yabancı limanlara giden deniz taşıtının işleticisi, kaptanı veya bunların temsilcisi tarafından,
geminin limandan hareketinden en az iki s aat önce Ek-10/G’de yer alan Denizyolu Genel Bildirimi ve
ekli belgeler veri işleme tekniği yoluyla gümrük idaresine verilir. Bilgisayar sistemlerinde ortaya
çıkabilecek yerel veya merkezi arıza hallerinde, Denizyolu Genel Bildiriminin verilmesine ilişkin usul ve
esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(2) Denizyolu Genel Bildirimine ilişkin işlemler ile 437 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen
işlemler tamamlanmadan deniz taşıtının hareketine izin verilmez.
(3) Denizyolu Genel Bildirimini veren kişi Denizyolu Genel Bildirimi ve ekli belgelerde yer alan
bilgilerin doğruluğundan sorumludur.
MADDE 72/Ğ – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1) Türkiye Gümrük Bölgesinden ayrılan Türk ve yabancı bayraklı tüm deniz t aşıtları bu bölgeyi
terk edene kadar gümrük gözetimi ve kontrolüne tabidir.
(2) Denizyolu Genel Bildirimi ve diğer belgelerdeki bilgilerin çelişkili olması ya da ihbar, şüphe,
risk analizi veya gümrük idaresince gerek duyulan hallerde 72/E maddesi hükümler ine göre işlem
yapılır.
(3) Yabancı limanlara ilk defa hareket edecek olan Milli gemilerde, yük almadan evvel gümrük
kontrolü dışında kalmış herhangi bir eşyanın bulunup bulunmadığı kontrol edilir.
MADDE 72/H – (1) Yabancı ülkelere götürülmek üzere birden fazla Türk liman ve iskelesinden
yük ve yolcu alan gemiler, aynı gümrük idaresinin sorumluluğunda bulunan liman ve iskeleler hariç
olmak üzere, diğer liman ve iskelelerin tamamında 72/Ç ilâ 72/Ğ maddeleri çerçevesinde kontrole tabi
tutulur.
MADDE 72/I – (1) Yabancı bir limandan gelip, Çanakkale veya İstanbul Boğazlarından geçerek bir
Türk limanına gidecek olan gemilerin geliş gün ve saatleri ile gerekli diğer bilgiler, kaptan veya acentesi
tarafından İstanbul’da Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğüne veya bu Bölge Müdürlüğünce
belirlenecek Gümrük Müdürlüğüne, Çanakkale’de ise Çanakkale Gümrük Müdürlüğüne bildirilir. Ancak
en az 24 saat önceden Seyir Planı-1 (SP-1) raporu ile Türk Boğazları Gemi Trafik Hizmetleri Merkezine
yapılan bildirimler ilgili gümrük idaresine yapılmış sayılır.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20) Varış limanındaki gümrük idaresi tarafından Türk Boğazları
Gemi Trafik Hizmetleri Sistemi üzerinden alınan bilgi doğrultusunda makul bir süre içinde gelmeyen
gemiyle ilgili takibe geçilir.
(3) Söz konusu bilgiler, elektronik ortamda ulaşılmasının mümkün olmadığı ve gerek duyulduğu
takdirde Bakanlıkça, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığından temin edilebilir.
(4) Bakanlık, Türk Boğazları Gemi Trafik Hizmetleri Merkezine yapılmayan bildirimler için, Boğaz
geçiş bildirimlerini ayrı bir bildirim olarak isteme hakkını saklı tutar.
(5) Yabancı limanlardan gelip, İstanbul veya Çanakkale Boğazından geçip bir Türk limanına
gidecek olan gemilerin kontrolleri, şüphe veya ihbar olmadığı sürece, vara cakları ilk Türk limanında
yapılır. Şüphe veya ihbar olması durumunda, 72/E maddesi hükümlerine göre işlem yapılır. Gümrük
idaresince gerek görüldüğü hallerde refakat memuru verilebilir.
MADDE 72/İ – (1) Boğazlardan geçen transit gemiler, Montrö Antlaşması gereğince kontrole tabi
tutulmazlar. Bu gemiler dışarıdan gözetim altında bulundurulabilir.
MADDE 72/J – (1) Liman sahaları ve Boğazlarda 48 sa atten fazla bekleyen transit gemilerin
serbest pratika almaları zorunludur. Bu süreyi aşan transit gemiler, serbest pratika almaları
sağlandıktan sonra diğer gemiler gibi gümrük kontrolüne tabi tutulurlar.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20) Serbest prat ika alınmasını müteakip en geç iki saat
içerisinde geminin işleticisi, kaptanı veya bunların temsilcisi tarafından Ek -10/G’de yer alan Denizyolu
Genel Bildirimi ve ekli belgeler ilgili gümrük idaresine veri işleme tekniği yoluyla verilir.
MADDE 72/K – (1) Türk ve yabancı donanmasına mensup harp gemileri ile Türk Hava
Kuvvetlerine mensup hava harp gemileri ve Bakanlar Kurulunun izni ile gelen yabancı devletlerin hava
harp gemileri, içlerinde eşya bulunmaması halinde gümrük gözetimine tabi değildir. Ancak bu taşıtlar
ile eşya getirilmesi durumunda gümrük işlemleri yapılmak üzere gemi kaptanı veya yetkilendireceği kişi
tarafından eşya, liste halinde ilgili gümrük idaresine bildirilir.
MADDE 72/L – (1) Türk limanları arasında düzenli sefer yapan ve acentesi bulunan gemiler,
serbest dolaşımda olmayan eşyayı alır veya yolda yabancı limana uğrarlar ise 72/Ç maddesi
hükümlerine tabidir.
(2) Türkiye Gümrük Bölgesindeki limanlar ve iskeleler arasında gerçek veya tüzel kişilere ait
düzenli sefer yapan veya yapmayan tüm deniz taşıtlarıyla yapılan yükleme, taşıma ve boşaltmalardaki
gümrük gözetimi ve denetimine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 72/M – (1) Türkiye Gümrük Bölgesine gelen trenler gümrük idaresi bulunan ilk
istasyonda, Türkiye Gümrük Bölgesinden giden trenler sınır istasyonunda kontrole tabi tutulur. Gümrük
idaresince istasyon bölgesi öncesinde ve sonrasında tarama sistemleri ile gerçekleştirilecek denetimler
istasyonda gerçekleştirilmiş sayılır.
(2) Gümrük idaresince istasyon bölgesi öncesinde ve sonrasında tarama sistemleri ile
gerçekleştirilecek kontr oller hariç olmak üzere, Türkiye Gümrük Bölgesine gelen trenler sınırdan
itibaren gümrük idaresi bulunan ilk istasyona kadar, Bölgeden gidecek trenler ise gümrük idaresi
bulunan son hudut istasyonundan Türkiye Gümrük Bölgesini terk edinceye kadar, yolda zo rlayıcı bir
neden olmadıkça duramazlar, yolcu ve eşya alıp indiremezler. Zorlayıcı sebeplerden ileri gelen durma,
yolcu ve eşya alıp indirmelerinden gümrük idaresi haberdar edilir.
(3) Yabancı ülkelerden gelen veya yabancı ülkelere giden trenler gümrük ida resi bulunan sınır
istasyonlarına geldiğinde, karşılayıcı ve uğurlayıcılarla temas edilmesini ve eşya alınıp verilmesini
önleyecek tedbirler alınır.
(4) Türkiye Gümrük Bölgesine giren demiryolu taşıtlarının kontrolü bitmeden ya da gümrük
idaresinin izni ol madan trenin vagonlarında ekleme, çıkarma veya değiştirme yapılamaz. Zorunlu
hallerde, gerekli önlemler alınarak, kontrolden önce bu işlemlerin yapılmasına gümrük idaresince izin
verilebilir.
MADDE 72/N – (1) Demiryolu i daresinin yetkili memuru tarafından, sınır gümrüğü ile diğer
gümrüklerde gümrüklenecek eşya veya Türkiye Gümrük Bölgesinden transit geçirilecek eşyanın
yükleme veya taşıma belgeleri ile yolcu ve personel listesi ilgili gümrük idaresine verilir. Trenin boş
gelmesi durumunda, bu husus yazı ile gümrük idaresine bildirilir.
(2) Gümrük işlemleri biten trenler hareket edene kadar gözetim altında bulundurulur.
MADDE 72/O – (1) Demiryolu idaresinin yetkili memuru tarafından verilen belgeler de çelişki
olması ya da şüphe veya ihbar hallerinde, görevli personel tarafından depolar, yük ve posta
vagonlarının tender ve lokomotifleri ile yolcu vagonları, büfe, lokanta, mutfak ve furgonlarla gerekli
görülen yerler kontrol edilir.
(2) Kontrolleri ilk sınır istasyonunda yapılmayacak veya tekrar Türkiye Gümrük Bölgesine girmek
üzere yabancı topraklardan geçecek trenlere gümrük personeli refakat ettirilir.
MADDE 72/Ö – (1) Türkiye Gümrük Bölgesine gelen havayolu taşıtlarının kontrolü indikleri yetkili
gümrük idaresi bulunan havalimanlarında yapılır.
(2) Havayolu taşıtları, Türkiye Gümrük Bölgesinde ilk inecekleri havalimanında görevli personel
tarafından gözetim altına a lınır. Taşıtın taşıma veya yük belgeleri, yolcu ve personel listeleri ile milli
hava taşıtlarına ait kumanya ve akaryakıt listeleri kontrol edilir. Kumanya ve akaryakıt bulunan yerler
mühür altına alınabilir. Taşıtta başka bir hava limanına boşaltılacak eşya bulunması halinde, bunlara ait
yük veya taşıma belgeleri de incelenir.
(3) Yurtdışından gelen havayolu taşıtları için işleticisi veya temsilcisi tarafından EK -10/E’de yer
alan Havayolu Beyan Formu (Ek ibare:RG-22/3/2018-30368) veri işleme tekniği ile doldurularak diğer
belgelerle birlikte (Değişik ibare:RG -22/3/2018-30368) gümrük idaresine elektronik ortamda beyan
edilir. Beyan Formu ile ekindeki yükleme veya taşıma belgeleri, mürettebat eşya listesi ile kumanya ve
yakıt listeleri gibi belgeler arasında çelişki olması veya ihbar ya da şüphe halinde hava taşıtı ayrıca
kontrol edilebilir.
(4) Yolcu veya eşya indirmeksizin havalimanında kısa bir süre kalacak hava taşıtları dışarıdan
gözetim altında tutulur.
(5) Yabancı ülkelerden satın alınarak ilk defa serbest dolaşıma girmek üzere gelen hava taşıtları,
gümrük denetimine tabi herhangi bir eşya bulunup bulunmadığının tespit edilmesi amacıyla kontrole
tabi tutulur.
MADDE 72/P – (1) Yurtdışına giden hava taşıtı, kalkacağı en son havalimanında kontrol edilir. Bu
kontrolden sonra EK -10/E’de yer alan Havayolu Beyan Formu taşıtın işleticisi veya temsilcisi
tarafından (Ek ibare:RG-22/3/2018-30368) veri işleme tekniği ile elektronik ortamda düzenlenir, varsa
mühürler hareketten evvel sökülür.
(2) Havayolu Beyan Formu ile ekindeki yükleme veya taşıma belgeleri, mürettebat eşya listesi ile
kumanya ve yakıt listeleri gibi belgeler arasında çelişki olması veya ihbar ya da şüphe halinde hava taşıtı
ayrıca kontrol edilebilir.
(3) Kontrolün, yolcular hava taşıtına binmeden önce yapılması esastır.
(Ek bölüm:RG-12/6/2012-28321)
İKİNCİ BÖLÜM
Yolcu İşlemleri
MADDE 72/R – (1) Hava ve deniz yolu ile gelen ve giden yolcular için yolcu bildirimi ilgili gümrük
idaresine verilir. Yolcu bildirimi veri işleme tekniği yoluyla yapılır.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20) Bilgisayar sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel veya
merkezi arıza hallerinde, yolcu bildiriminin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(3) Hava ve deniz yolu ile gelen ve giden yolcular için yolcu bildirimi, taşıtın işleticisi veya
temsilcisi tarafından Türkiye Gümrük Bölgesindeki ilk varış limanına gelmeden veya taşıt limandan
ayrılmadan en az iki saat önce, kısa mesafeli taşımalarda taşıtın hareket ettiği ana kadar verilir.
(4) Yolcu bildiriminin şekli ve içeriğine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(5) Yolcular, gemi adamları, diğer taşıt görevlileri ile bunlar dışındaki şahıslar, taşıtlara geliş ve
gidişlerinde ancak gümrük yolcu salonlarından veya gümrük denetimi altındaki iskele ve yerlerden
geçebilirler.
(6) Gümrük idareleri, yolcuların gümrük denetimine tabi tutulacakları s alonlara kadar veya
gümrük denetlemesine tabi tutulmalarını takiben araçlara binene kadar, diğer kişilerle temas
etmelerini ve bu kişilerle eşya alıp vermelerini önleyecek tedbirleri alırlar.
(Ek bölüm:RG-12/6/2012-28321)
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Gümrüklü Sahaların Gözetimi ve İşletmelerin Yükümlülükleri
MADDE 72/S – (1) Gümrüklü sahaların giriş -çıkış noktaları ile görevin gerektirdiği diğer
noktalarda gerek duyulması halinde nöbet yeri ve saha devriyesi oluşturabilirler. Gümrük muhafaza
hizmetleri 24 saat esasına göre yürütülür.
(2) Gümrük idareleri; kişi, eşya ve taşıtların gümrük işlemleri tamamlanmadan gümrüklü yer ve
sahalardan çıkmalarını önlemeye yönelik her türlü tedbiri alır.
(3) Gümrüklü saha, kamera sistemleri dahil her türlü elektronik cihazlarla izleme altında
tutulabilir. İzlemeye ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4) Gümrüklü sahaya giren ve çıkan kişi ve taşıtların bilgileri, bilgisayar sisteminde kayda alın ır.
Bakanlıkça uygun görülmesi ve belirlenen asgari bilgileri içermesi halinde, kamu kurumları ve işletici
kuruluşlar tarafından sistemde tutulan kayıtlar da kullanılabilir.
(5) Bilgisayar sisteminin çalışmaması halinde ihbarlı kişi, araç ve firmaların ne şekilde takip
edileceğine yönelik usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 72/Ş – (1) (Değişik fıkra:RG-22/1/2016-29601) Kanunun 218 inci maddesinde belirtilen
işleticiler;
a) Gümrük gözetim ve kontrolü işlemlerinin yapılmasını gerçekleştirmek üzere bedelsiz olarak;
1) Eşya, yolcu ve araçların fiziki aramasının etkin bir şekilde yapılabileceği kapalı arama tesisleri
ile gümrük muayenesinin yapılabileceği uygun yerlerin teminini,
2) Eşya, yolcu ve taşıt trafiğine ilişkin olarak kullandıkları otomasyon sistemlerine, yazılımlara ve
CCTV kamera sistemlerine gümrük idaresince erişimin sağlanması ve/veya bunlardan gümrük
idaresince kullanılan sistemlere veri aktarımının düzenli ve kesintisiz olarak yapılmasını,
3) Birinci alt bentte belirtilen yer ve tesislerin bakım ve onarımlarının gerçekleştirilmesi ile ikinci
alt bentte belirtilen sistemlerin düzenli olarak işletilmesi, güncellenmesi ve Bakanlık sistemleriyle
uyumlu hale getirilmesini,
4) 7 2 ve 72/S maddelerinde belirtilen gözetim önlemleri ile kişi, eşya ve taşıtların gümrük
işlemleri tamamlanmadan gümrüklü yer ve sahalardan çıkmalarını önlemeye yönelik gümrük
idaresince talep edilen gerekli tedbirlerin alınmasını,
sağlamak,
b) Gümrük idaresince bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla iletilen veri, mesaj ve talimatların
gereğini yerine getirmek,
c) Aksi belirtilmedikçe, gümrük idaresince bildirilen ve gizli tutulması istenilen bilgileri
açıklamamak,
ile yükümlüdürler.
(2) Bu maddede belirtilen yükümlülüklere ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(3) (Ek:RG-15/5/2013-28648) Muayene ve kontrol edilecek eşyadan alınacak azami bedellere
ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenebilir.
MADDE 72/T – (1) Kanunun 33 üncü maddesinde belirtilen yerlerde kişi, eşya ve taşıtların,
radyasyon tespit sistemleri vasıtasıyla radyasyon kontrolleri yapılır.
(2) Sistemlerin uyarı vermesi durumunda uyarıya neden olan kişi, eşya veya taşıt sistemden
tekrar geçirilerek, uyarının doğruluğu test edilir. Sistemlerin tekrar uyarı vermesi durumunda uyarıya
neden olan kişi, eşya veya taşıt arındırılmış güvenli bir alana sevk edilerek, taşınabilir dedektörler
vasıtasıyla, gerekli önlemler alınarak ikinci seviye radyasyon kontr olü yapılır. Alınan radyasyon
değerleri geciktirilmeksizin, EK-10/F’de yer alan Radyasyon Alarmı Bildirim Formu vasıtasıyla Türkiye
Atom Enerjisi Kurumuna bildirilir. İlgili kurumdan gelecek cevaba göre işlem yapılır.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine Girmesi ve Gümrüğe Sunulması
MADDE 73 – (1) Özel kanunlar veya taraf olduğumuz anlaşmalar ve sözleşmelerle veya idari
düzenlemelerle Türkiye Gümrük Bölgesine girişi yasak edilmiş ve edilecek olan eşya, (Değişik ibare:RG-
7/2/2013-28552) 271 inci madde saklı kalmak kaydıyla, her ne suretle olursa olsun Türkiye’ye
sokulamaz.
(2) Kanun ve uluslararası anlaşmalar ile kararname, tüzük, yönetmelik veya diğer idar i
düzenlemelerde Türkiye Gümrük Bölgesine belirli gümrük kapılarından getirilmesi öngörülen eşya,
yalnızca bu gümrük kapılarından yurda sokulabilir.
(3) Eşya, Kanunun 39 uncu maddesi çerçevesinde gümrüğe sunulur. Eşyanın gümrüğe
sunulmasında esas alınacak tarih, taşıt aracının gümrük işlemlerinin yürütüldüğü alanlara girişine ilişkin
gümrük veya gümrük muhafaza yetkililerince tutulan ilk kayıt tarihidir. 61 inci madde ile (Değişik
ibare:RG-2/11/2011-28103) 67 nci maddenin dördüncü fıkrası saklı kalmak kayd ıyla, eşya, gümrüğe
sunan kişi tarafından daha önce ibraz olunan özet beyan ya da gümrük beyannamesi ile ilişkilendirilir
ve eşyanın sunulduğu tarih söz konusu belgelere kaydedilir.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Gümrüğe Sunulan Eşyanın Boşaltılması
MADDE 74 – (Değişik:RG-2/11/2011-28103)
(1) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya, gümrük gözetimi altında taşıttan boşaltılır.
Boşaltmaya yetkili deniz, kara ve hava araçlarının sahipleri veya kaptan, pilot, sürücü veya acentenin
yetkili personeli ile (Değişik ibare:RG -31/3/2012-28250) geçici depolama yeri işletmelerinin yetkili
personeli tarafından eşyanın gümrük memurunun nezaretinde boşaltılmasını müteakip yirmidört saat
içinde boşaltma listesi düzenlenerek gümrük memuru, taşıt sahibi, sürücüsü veya temsilcisi ile (Değişik
ibare:RG-31/3/2012-28250) geçici depolama yeri işletme personeli tarafından imzalanmak suretiyle
gümrük idaresine ibraz edilir. Üç nüsha olarak düzenlenip gümrük idaresince tasdik edilen bu listenin
bir nüshası gümrük idaresinde kal ır. İkinci nüshası eşyayı geçici depolama yerine teslim edenlere,
üçüncü nüshası ise (Değişik ibare:RG-31/3/2012-28250) işletme personeline verilir. Bu işlem, gümrük
idaresince uygun görülen yerlere alınan eşya için de geçerlidir.
(2) Boşaltma listesinde eşyanın cinsi, brüt ağırlığı, kapların sayısı, cinsi, markası, numarası, taşıtın
ismi ve sefer numarası gösterilir.
(3) Eşyanın boşaltmadan önce veya boşaltma sırasında zarar görmüş veya kaplarının kırık veya
bozuk olduğu tespit edilirse bu durum bir tutana kla tespit olunarak boşaltma listesi ekinde gümrük
idaresine sunulur.
(4) (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20) Boşaltma listesi, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla
hazırlanarak geniş veya yerel alan ağıyla da gümrük idaresine gönderilebilir. Bu şekilde gö nderilen
boşaltma listesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 75 – (1) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) Özet beyan ile boşaltma listeleri karşılaştırılır.
Karşılaştırma sonucunda farklılık görülürse buna ilişkin tutanak düzenlenerek bu tutanak üzerinden
özet beyan eksiklik/fazlalık takibatına geçilir.
(2) Dökme eşyanın ölçümlerinin draft survey yöntemi ile yapılması durumunda ölçüm sonuçları
boşaltma listelerinin düzenlenmesinde esas alınır.
(3) Boşaltma listesinde kayıtlı olmadığı halde özet beyanda kayıtlı bulunan eşya özet beyan
eksiğidir. Boşaltma listesinde kayıtlı olduğu halde özet beyanda kayıtlı olmay an eşya da özet beyan
fazlasıdır.
(4) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) Özet beyanda kayıtlı miktara göre eksik veya fazla çıkan eşya
için özet beyanı veren kişiye bildirimde bulunulur. Özet beyan eksiklik veya fazlalıkları ile ilgili takibat,
elektronik ortamda kayda alınır.
(5) Havayolu şirketlerince ibraz edilen ve belirli şartları taşıyan özet beyanlarla ilgili olarak; bir
özet beyan eksiği eşyanın başka bir uçakla geldiğinin ya da bir özet beyan fazlası eşyanın diğer bir özet
beyan içeriği eşya olduğunun bildirilmesi ve bu karışıklığın azami on gün içerisinde gerçekleşmiş olması
ve miktar, sayı, kıymet, marka, gönderici, alıcı ve diğer alametler bakımından özet beyanda kayıtlı eşya
olduğunun tespit edilmesi durumunda özet beyan eksiklik/fazlalık takibatına geçilmez.
(6) Demiryolu ile gelen eşyada, kapılarındaki mühürlerin sağlam olması koşuluyla ve boşaltılan
eşyanın yük senetlerine göre eksik veya fazla çıkması ile eksik veya fazla çıkan kaplarda şüpheli bir
durum bulunmaması halinde, açılan eksiklik veya fa zlalık takibatı, Devlet Demiryolları İdaresinin
gerekçeli yazısı üzerine kaldırılır.
(7) (Değişik: RG -21/11/2013-28828 Mükerrer) Dökme gelen eşyada ortaya çıkan eksiklik ve
fazlalıklar ile ilgili olarak, Kanunun 237 nci maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu kar arı ile belirlenen
farklılıklar için özet beyan eksikliği veya fazlalığı takibatı yapılmaz. Özet beyan eksikliği veya fazlalığı
takibatı gerektiren durumlar için takibat ve varsa cezaî işlem, eksiklik veya fazlalığın tamamı için değil,
Bakanlar Kurulu kara rı ile belirlenen takibat gerektirmeyen farklılıkları aşan kısmı için uygulanır.
Takibata konu olmayan miktar için herhangi bir cezaî işlem uygulanmaz. Ek-11’de yer alan fire oranları,
özet beyan eksikliği veya fazlalığı takibatlarında dikkate alınmaz.
BEŞİNCİ KISIM
Gümrüğe Sunulan Eşyaya Gümrükçe Onaylanmış Bir İşlem veya
Kullanım Belirlenmesi Zorunluluğu
MADDE 76 – (1) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen ve gümrüğe sunulan eşyanın gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasına ilişkin işlemlerinin Kanunun 46 ncı maddesinin
ikinci fıkrasında belirtilen süreler içinde tamamlanması esastır. Ancak, eşyanın herhangi bir adli veya
idari takibata konu olması halinde bu takibat nedeniyle geçen süreler, eşyanın gümrükçe onaylanmış
bir işlem veya kullanıma tabi tutulması için dış ticaret mevzuatı ya da sair mevzuat gereğince ibraz
edilmesi gereken uygunluk belgesi, kontrol belgesi, ithal lisansı, izin yazısı, gözetim belgesi, tahlil raporu
gibi belgelerin alınmas ı veya buna ilişkin işlemlerin yerine getirilmesi sırasında geçen süreler işlem
tarihinin başladığı tarihte durdurularak yirmi veya kırkbeş günlük sürelerin hesaplanmasında göz
önünde bulundurulmaz ve işlemin sonuçlandığı tarihten itibaren kalan süre verilir.
(2) Eşyanın Kanunun ilgili hükümleri uyarınca tasfiyelik hale gelip gelmediğinin tespitinde
Kanunun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen yirmi ve kırkbeş günlük süreler ile yukarıda
belirtilen süreler re’sen dikkate alınır. Bu sürelerin gümrükçe bilinmesinin zorunlu olmadığı durumda,
eşyanın ilgilisi tarafından vaktinde bilgi verilmemesi nedeniyle tasfiyelik hale geldiği düşünülerek
düzenlenen tespit ve tahakkuk belgeleri, ihale ilanının yayımlandığı veya perakende satış ya da tahsis
kararının alındığı tarihe kadar yapılan bir başvuru sonucunda, birinci fıkrada belirtilen işlemlerin
başlangıç ve bitiş tarihleri dikkate alınarak, süreyi durduran sebepler bulunduğunun anlaşılması
durumunda iptal edilir. İhale ilanının yayımlandığı veya perakende satış ya da tahsis kararının alındığı
tarihten itibaren yapılacak süreyi durduran sebeplerin bulunduğuna ilişkin başvurular
değerlendirilmez.
(3) Kanunun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen süreler ilgilinin doğrudan veya mutat
haberleşme araçları ile kanuni süre veya verilen ek sürenin bitiminden önce yazılı başvurusu üzerine
gümrük müdürlüklerince uzatılır. Bir ayı aşan süre uzatım taleplerinde, bu talebin gerekçesinin
belirtilmesi şarttır.
(4) Üçüncü fıkra uyarınca yapılacak süre uzatım taleplerinde,
a) Kayıtlı Posta Gönderileri yolu (Taahhütlü veya APS) veya Kayıtlı Kargo Taşımacılığı aracılığı ile
yapılacak başvurularda, başvuru dilekçesinin postaya veya kargoya verildiği tarih,
b) Kayıtsız Posta yolu ile veya doğrudan doğruya ilgili gümrük idaresine yapılacak başvurularda,
başvuru dilekçesinin gümrük idaresinin kaydına giriş tarihi,
esas alınır.
ALTINCI KISIM
Eşyanın Geçici Depolanması
MADDE 77 – (1) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen serbest dolaşımda olmayan eşya gümrüğe
sunulmasından sonra gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutuluncaya kadar geçici
depolanan eşya statüsünde bulunur ve bu şekilde adlandırılır. Talep halinde ihracat eşyasının da bu
kapsamda değerlendirilmesi mümkündür.
(2) Özet beyanın eşyanın gümrüğe sunulmasından önce verildiği hallerde, (Mülga ibare:RG -
31/3/2012-28250) (…) Kanunun 46 ncı maddesinde belirtilen süreler eşyanın gümrüğe sunulduğu
tarihten itibaren baş lar. (Ek cümle:RG -2/11/2011-28103) (4) Deniz veya hava taşıtlarının Türkiye
Gümrük Bölgesinde birden fazla liman veya havalimanına uğradığı hallerde, Kanunun 46 ncı
maddesinde belirtilen süreler, taşıt aracının eşyanın boşaltılacağı gümrük idaresine girişi ne ilişkin
gümrük veya gümrük muhafaza yetkililerince tutulan kayıt tarihinden itibaren başlar.
(3) Kanunun 35/C maddesine göre giriş gümrük idaresine özet beyan statüsünde gümrük
beyannamesi verildiğinde, eşyanın sunulması ile birlikte beyanname tescil ed ilir ve eşya beyan edilen
rejimin öngördüğü işlemlere tabi tutulur.
(4) (Değişik:RG-15/5/2013-28648) Türkiye Gümrük Bölgesindeki bir yerden diğer bir yere transit
rejimine tabi tutularak taşınan serbest dolaşımda olmayan eşya, varış gümrük idaresine getiri ldiğinde
ve transit rejimi hükümlerine göre gümrük idaresine sunulduğunda Kanunun 41 ila 50 nci madde
hükümleri uygulanır. Bu eşya için varış gümrük idaresine taşınma şekline göre belirlenecek olan
Kanunun 46 ncı maddesinde belirtilen süreler, eşyanın varı ş gümrük idaresine sunulduğu tarihten
itibaren başlar ve geçici depolama işlemleri bilgisayar sistemindeki transit beyannamesi bilgileri
üzerinden yürütülür.
MADDE 78 – (1) Eşya, geçici depolama yerlerine buralarda g örevli işletme personelinin
sorumluluğu ve gümrük memurlarının gözetimi altında alınır.
(2) Gümrükçe izin verilen diğer yerlere eşya alınmasının talep edilmesi halinde, talep sahibinin
sorumluluğu ve gümrük idaresinin gözetimi altında bu talep kabul edilir.
(3) Gümrük memuru, geçici depolama yerine alınan eşya için kendisine verilen ve üzerinde özet
beyan numarasının yer aldığı boşaltma listesi ile özet beyan bilgilerini karşılaştırarak geçici depolama
yeri giriş işlemlerini onaylar. Bu onay sonrasında boşa ltma listesi ilgili (Değişik ibare:RG-31/3/2012-
28250) işletme personeli tarafından muhafaza edilir. (Ek cümle:RG-30/12/2021-31705) Havayolu veya
denizyolu ile gelen eşyanın, geldiği limanda bulunan geçici depolama yerine alınmasına ilişkin işletici
tarafından elektronik olarak tutulan ve Bakanlık ile paylaşılan veriler doğrultusunda sistemde geçici
depolama yeri giriş kayıtlarının oluşturulmasına Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde
izin verilebilir.
(4) (Ek:RG-2/12/2014-29193) Türkiye Gümr ük Bölgesine denizyolu ile getirilen dolu
konteynerlerin, denize iskele bağlantısı olmayan geçici depolama yerlerine alınmasına, Bakanlıkça
belirlenecek zorunlu haller dışında izin verilmez.(29)(38)
(5) (Ek:RG-30/6/2015-29402)17 (Danıştay Onuncu Dairesinin 31/12/2015 tarihli ve
E.:2015/3226 sayılı kararı ile yürütmesi durdurulan fıkra: Türkiye Gümrük Bölgesine havayolu ile
getirilen hızlı kargo eşyası dışındaki eşyanın havaalanı dışında bulunan geçici depolama yerlerine
alınmasına, Bakanlıkça belirlenecek zorunlu haller dışında izin verilmez.)(39)
MADDE 79 – (1) (Değişik:RG-16/7/2011-27996) (1) Geçici depolanan eşyanın her türlü dış etken
ve müdahalelerden korunmasını sağlayacak şekilde yapılmış ve taşıtların durduğu, yanaştığı veya indiği
yerlerdeki ambar, depo, ardiye veya hangar gibi yerler geçici depolama yerleridir.
(2) (Değişik fıkra:RG -22/1/2016-29601) Ağır ve havaleli eşyanın konulmasına mahsus olmak
üzere, limanlar gibi gümrük işlemlerinin yapıldığı yerlerde bulunan geçici depolama yerlerinin
mütemmim cüz’ü niteliğindeki açık alanlar; yolcu eşyasının, yolcu beraberinde getirilip gümrüğe
sunulmasından sonra gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutuluncaya kadar konulduğu
gümrük ambarları ile bu ambarların mütemmim cüz’ü niteliğindeki ithalat vergilerinden tam muafiyet
suretiyle geçici ithal edilen ve yurt dışı edilmek ya da güm rükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma
tabi tutulmak üzere gümrük idarelerince teslim alınan kişisel kullanıma mahsus kara taşıtlarının
konulduğu yerler de geçici depolama yeri addolunur. Yolcu eşyası ve taşıtlar buralarda üç ay kalabilir.
Bu süre, tale p halinde mücbir sebep belgesi aranmaksızın ilgili gümrük müdürlüğünce üç aya kadar
uzatılabilir.
(3) Geçici depolama yerlerinin bulunmadığı mahallere getirilen eşya, duruma uygun gerekli
önlemler alınmak şartıyla, geçici depolanan eşya statüsünde gümrükçe müsaade edilen yerlere de
konulabilir. Bu gibi hallerde, gümrük idarelerince geçici depolanan eşya için tahakkuk edebilecek
gümrük vergileri tutarında eşya sahibinden teminat istenir.
MADDE 80 – (1) (Değişik:RG-30/4/2011-27920) Yolcu beraberi eşya ambarına alınan eşya için
görevli memur tarafından doldurularak bu memur ve eşya sahibi tarafından imzalanan ve gümrük
idaresinin resmi mührünü taşıyan bir alındı makbuzu yolcuya verilir. Eşya bu alındıya dayanılarak
elektronik ortamda kayda alınır. Bu kayıtta, yolcunun ismi ve soyadı ile kendisine verilen alındının
numarası da yer alır. Ambar bekleme süresi içerisinde yolcular tarafından yurtdışına gönderilmek
istenilen eşyanın işlemleri alındı makbuzu üzerinden yürütülür. Yolcu beraber i eşya ambarından eşya
çıkarılması işlemleri, geçici depolama yerlerinden eşya çıkarılması hükümlerine tabidir.
MADDE 81 – (Değişik:RG-12/6/2012-28321)
(1) Aşağıda belirtilen ve EK-62’de yer alan eşyanın, niteliklerine uygun özel düzenek ve yapılara
sahip geçici depolama yerlerine alınması zorunludur.
a) Parlayıcı, patlayıcı, yanıcı ve yanmayı artırıcı eşya,
b) Korunmaları, soğuk hava depolarında olduğu gibi özel tertibat gerektiren eşya.
(2) EK -62’de yer alan diğer tehlikeli ve zararlı maddeler, eşyanın niteliğine uygun gerekli
tedbirlerin alınması suretiyle geçici depolama yerlerine konulabilir.
(3) Bir arada bulundukları eşya için ayrı bölümlerde depolansa dahi tehlike ve zarar
doğurabilecek eşya geçici depolama yerlerine alınmaz.
(4) Birinci fıkrada sayılan eşya, niteliklerine uygun özel tertip ve düzeneğe sahip geçici depolama
yerleri bulunmaması halinde doğrudan 330 uncu maddede belirtilen ve bu niteliklerine uygun genel
veya özel antrepolara alınır.
(5) Birinci fıkrada sayılan eşyanın, diğer eşyaya zarar vermeyecek şekilde, geçici depolama
yerlerinin ayrı bölümlerine gerekli tedbirler alınmak suretiyle konulmasına eşyanın niteliği, miktarı, kap
ve ambalajları gibi unsurlar dikkate alınarak ilgili gümrük idaresince izin verilebilir.
MADDE 82 – (1) Kuru veya yaş deri gibi fena koku yayan eşya mümkünse ayrı bir geçici depolama
yerine al ınır. Bu mümkün değilse geçici depolama yerinde diğer eşyaya zarar vermeyecek surette
ayrılan bir yere konulur ve işlemlerinin hızla yapılması yükümlü ve işletici tarafından sağlanır.
MADDE 83 – (1) Sahip veya taşıyıcıları belli olmayan ya da sahip veya taşıyıcıları tarafından
muhafaza altına alınmayan eşya gümrük idaresince geçici depolama yerlerine veya duruma uygun
gerekli önlemler alınmak şartıyla yine gümrük idaresinin uygun gördüğü yerlere konulabilir.
MADDE 84 – (1) Kırık veya tamire muhtaç kaplar ile dağınık eşya geçici depolama yerine alınır
alınmaz muayene ile görevli memur tarafından, boşaltma ile ilgili kuruluşun yetkilisi, (Değişik ibare:RG-
31/3/2012-28250) işletme personeli ve geçici depolama yerinden sorumlu gümrük memuru
huzurunda muayene edilerek bu eşyanın durumu bir tutanakla saptanır.
(2) Eşya geçici depolama yerine alındıktan sonra hasara uğrarsa rezerve yerine kaldırılarak
yukarıda yazılı işlemlerin yapılabilmesi için durum vakit geçirilmeden gümrük idaresine bildirilir.
(3) (Değişik:RG-31/3/2012-28250) Rezerveli eşya bu husustaki tutanağın düzenlenmesinden
sonra işletme personeli ve gümrük memurları tarafından geçici depolama yerinde ayrılmış kapalı ve
muhafazalı rezerve yerine konulur. Bu yerler işletme personeli ve gümrük memurları tarafından çift
kilit altında bulundurulur.
(4) Altın, gümüş ve platin gibi kıymetli madenlerden yapılmış her türlü eşya ile mücevherat,
antika, müze ve sanat eşyası da rezerve yerine konulur ve üzerlerine zarar vermeyecek şekilde mühür
tatbik edilir. Söz konusu eşyanın özellikleri boşaltma listesinde ayrıntılı bir şekilde gösterilir.
MADDE 85 – (Değişik:RG-7/10/2016-29850)
(1) Kaçak zannı ile el konularak kaçak eşya ambarı, yoksa sırasıyla genel antrepo, geçici depolama
yerleri veya gümrük idaresince uygun görülen yerlere konulan eşyanın mahkemesince sahiplerine
iadesine karar verilmesi halinde, kararın kesinleşmesini müteakip, eşya sahibine veya temsilcisine
yapılacak tebligat tarihinden itibaren, bu eşya geçici depolanan eşya statüsüne tabi tutulur. Bu eşya;
serbest dolaşımda bulunmuyorsa otuz gün içinde gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım tayin
edilerek buna ilişkin işlemler tamamlanır; serbest dola şımda bulunuyorsa kararın kesinleşmesini
müteakip ilgilisine yapılacak tebligat tarihinden itibaren otuz gün içinde teslim alınır. Bu süreler
içerisinde işlemleri yapılmayan eşya tasfiye edilir.
MADDE 86 – (1) Geçici depolanan eşya, sahipleri veya bunların temsilcileri tarafından verilen
usulüne uygun beyanname ile gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulur.
(2) (Değişik cümle:RG -22/1/2016-29601) Kanunun 46 nc ı ve 48 inci maddeleri ile bu
Yönetmeliğin 76 ncı ve 79 uncu maddelerinde belirtilen süreler içerisinde gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanım belirlenerek buna ilişkin işlemlere başlanmayan eşya ile kişisel kullanıma mahsus
kara taşıtları hakkında herhangi bir adli veya idari takibat olmaması halinde tasfiye hükümleri uygulanır.
Gümrük idareleri, bu tür eşyayı durumu belirleninceye kadar eşya sahibinin risk ve hesabına gümrüğün
denetimindeki uygun göreceği bir yere sevk edebilir veya söz konusu eşya s ahipleri hesabına geçici
depolama yeri işleticisince antrepoya kaldırılabilir. Bu tür işlemlerin yapılması sırasında eşya hakkında
tasfiye hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
(3) (Ek: RG -21/11/2013-28828 Mükerrer) Kara hudut kapılarında, gümrüklü saha ya giriş
tarihinden itibaren Kanunun 46 ncı maddesi ve bu Yönetmeliğin 76 ncı maddesinde belirtilen süreler
içerisinde gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım belirlenerek buna ilişkin işlemlere
başlanmayan taşıtlar hakkında ikinci fıkra hükümleri uygulanır.
MADDE 87 – (1) Kanunun 41 inci maddesi uyarınca gümrük idareleri, eşyanın gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasından önce ilgili ve yetkili kişilerin talebi üzerine
eşyadan numune alınmasına veya eşyanın incelenmesine izin verebilir.
(2) Talep, elektronik yolla yapılır. İlgili ve yetkili kişilerce imzalanır ve gümrük idaresine verilir.
Talep, aşağıdaki bilgileri içerir:
a) Başvuru sahibinin adı ve adresi,
b) Eşyanın bulunduğu yer,
c) Önceki beyana ilişkin aşağıdaki bilgilerden biri,
1) Özet beyan,
2) Önceki gümrük rejimine ilişkin beyanname,
3) Taşıma şekli,
ç) Eşyanın tanımlanması için gerekli diğer bilgiler.
(3) Gümrük idareleri kararlarını ilgili ve yetkili kişilere bildirir. Tal ebin eşyadan numune
alınmasına ilişkin olması halinde, kararda numune olarak alınacak eşya miktarı belirtilir.
(4) Eşyanın incelenmesi ve eşyadan numune alınması ile ilgili işlemler gümrük idarelerinin
gözetimi altında gerçekleştirilir. Eşyanın incelenmesi , numune alınması, tahlile ve ekspertize tabi
tutulması ile ilgili sorumluluk ve masraflar yükümlüye aittir. İlgili kurumların yapacağı kontroller
kapsamında eşyadan numune alınmasının gerekli olması durumunda, numune ilgili kurumun
temsilcileri tarafından alınır.
(5) Alınan numuneler gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulur. Ancak
numunenin telef olması veya telafi edilemez kaybı durumunda, gümrük yükümlülüğünün doğmamış
olduğu kabul edilir.
(6) Serbest dolaşımda olmayan eşyadan inceleme s onrası ortaya çıkan atık veya artıklar
gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulur.
MADDE 88 – (1) Geçici depolama yerlerinde bulunan eşya, beyana uygun olup olmadığının
tespiti açısından veya gerekli görülen herhangi bir zamanda muayene ile görevli memurlar tarafından
muayene edilir. Gerek görülmesi halinde muayenede, eşya sahibi veya temsilcisinin veya (Değişik
ibare:RG-31/3/2012-28250) geçici depolama yeri personelinin bulunması da istenebilir.
MADDE 89 – (1) Rezerveli eşya ile kaplarının muhteviyatı noksan çıkmış veya hasara uğramış
eşyanın, gümrük idaresinin izni ile geçici depolama yerinde 88 inci maddede belirtilen memurların
huzurunda sigorta uzmanları tarafından ekspertizi yapılabilir.
MADDE 90 – (1) Geçici depolanan eşya; görünüş ve teknik özelliklerinin değiştirilmemesi
koşuluyla aynı durumda muhafazalarını sağlamak üzere, gümrük idaresinin izni ve denetlemesi altında,
geçici depolama yerlerinde b ulunan diğer eşyaya zarar vermeyecek şekilde kaplarının tamiri veya
sağlamlaştırılması, kaplarının yenilenmesi, havalandırılması, kalburlanması gibi elleçleme
faaliyetlerine tabi tutulabilir. Bu işlerin yapılabilmesi için geçici depolama yerlerinde gereki rse ayrı bir
bölüm tahsis edilir.
MADDE 91 – (1) Elleçleme başvurusu ilgili gümrük idaresine yapılır. İşlemlerin, eşyanın aynı
durumda muhafazasını sağlamaya yönelik olduğunun anlaşılması halinde izin verilir.
MADDE 92 – (1) Muayene ile görevli memurlar tarafından tahlile, ölçü ve ayar muayenesine,
bilirkişilere veya bunlara benzer sair yerlere gönderilmesine karar verilmesi nedeniyle geçici depolama
yerlerinden geçici olarak çıkarılacak eşya hakkında gümrük memuru tarafından bir tutanak düzenlenir
ve eşyanın geri gelip gelmediğini takip etmek için bu tutanak geçici depolama yerinde alıkonulur.
(2) Eşyanın ayniyatını tespit için gümrük tarife istatistik pozisyonu ve miktarı bu tutanakta
gösterilir. Gerek görülürse eşya mühür altına alınabilir.
(3) Eşya, geçici depolama yerinde kalacak tutanak üzerine sahipleri veya temsilcilerinden ve
refakat edecek gümrük memurundan imza alınarak memur gözetiminde gideceği yere yollanır.
MADDE 93 – (1) Geçici depolama yerlerinden geçici çıkarılacak;
a) Geri getirilmesi zamana bağlı, külfetli veya masraflı görülen,
b) Geçici olarak gönderildiği yerde tahlil, muayene veya kontrolü yapıldıktan veya gerekli
işlemlere tabi tutulduktan sonra sahiplerince geri getirilmeden çekilmek istenen,
eşya, tahlil, muayene veya kontrolü yapılmak üzere ilgili kuruluşa gümrük memuru re fakatinde
sevk edilir.
(2) Bu eşya hakkında, geçici depolama yerinden geçici olarak çıkarılan eşyaya ait hükümler
uygulanır. Muayene, kontrol veya tahlilinin uygun bir netice verdiğinin ilgili kuruluş tarafından yazılı
olarak gümrüğe bildirilmesi üzerine eşya ile ilgili olarak kesin çıkış işlemleri uygulanır.
MADDE 94- (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-25/5/2022-31846)
(1) Gümrük işlemleri bitirilen ve gümrük işlemlerinin sistem üzerinde tamamlandığının
anlaşılması üzerine bilgisayar sistemin de çıkış onayı verilen eşya; 130 uncu madde hükümleri
çerçevesinde eşya sahibi, temsilcisi veya eşya sahibinin bu kapsamda vekalet verdiği diğer kişi
tarafından geçici depolama yerinden çıkarılabilir.
MADDE 95 – (1) Gümrüğün izni ile muayenesi yerinde yapılacak yolcu, kişisel eşya ve ev eşyası
ile diğer eşya hakkında sahiplerince verilecek dilekçeler gümrük idare amiri tarafından geçici depolama
yerinde muayene ile görevli memura havale olunur.
(2) Bunun üzerine, (Değişik ibare:RG -31/3/2012-28250) işletme personeli kendisine yapılan
bildirim doğrultusunda kesin çıkış işlemini yapmakla beraber, eşya sahibi veya temsilcisinin imzasından
başka eşyaya eşlik edecek gümrük memuru ve muayene ile görevli memurdan geçici depolama yeri
defterine imza alır.
(3) Gümrük vergisine tabi olan ve muayenesi yerinde yapılacak eşyanın vergileri gümrük idaresi
tarafından eşya sahibinin beyanına göre teminata bağlanabilir.
MADDE 96 – (başlığıyla birlikte değişik:RG-31/3/2010-27538)
(1) Başka bir gümrük idaresi denetimindeki geçici depolama yerine veya antrepoya nakli istenen
eşya, transit rejimi hükümlerine göre taşınır.
(2) (Değişik fıkra:RG -22/1/2016-29601) 333 üncü maddenin birinci, ikinci ve beşinci fıkra
hükümleri aynı zamanda geçici depolama işlemlerinde de uygulanır. Eşyanın devri ile birlikte gümrük
vergileri ile para cezaları da dâhil olmak üzere eşya ile ilgili hukuki sorumluluklar devralana geçer.
MADDE 97 – (1) 79 uncu maddenin üçüncü fıkrası uyarınca geçici depolama yerlerinin
bulunmadığı yerlere getirilen eşyanın konulduğu yerlerin geçici depolama yeri olarak kabul edilebilmesi
için; eşyanın hacim ve ağırlık itibariyle geçici depolama yeri bulunan bir gümrük idaresine sevkinin
masraflı veya külfetli olması ya da eşyanın hacim ve ağırlık itibariyle mevcut geçici depolama yerine
konulmasının mümkün olmaması gerekir.
(2) Eşyanın konulacağı yerin ilgili gümrük idaresince oluşturulacak heyet tarafından görülmesi ve
görgü tutanağına bağlanarak başmüdürlüğe (Değişik ibare:RG -31/3/2010-27538) intikal ettirilmesi
sağlanır.
(3) Gümrük idarelerince;
a) Transite konu eşyaya ilişkin ithalde alınan gümrük vergileri ve fon tutarlarına karşılık olarak
teminat alınması,
b) İthal konusu eşyanın ithalat vergileri ile fon tutarının (Mülga ibare:RG -1/4/2020-
31086) (…) teminata bağlanması, gümrük vergileri ile fondan muaf olan eşya için teminat yerine
taahhütname alınması,
c) Geçici depolama yeri olarak kabul edilen yerlerin eşyanın muhafazasına elverişli olması,
gümrüğün kayıt, kilit ve denetimi altında bulundurulması ve sürekli izlenmesi,
ç) Yukarıda belirtilen şartlarla geçici depolama yeri olarak kabul edilen yerlere kon ulan eşyanın
sahiplerinin, her ne sebeple ve suretle olursa olsun eşyanın konulduğu yerde meydana gelen zayiat ve
firelerle, çalınma, yanma, kaybolma, bozulma veya değiştirme gibi eşyanın miktarına veya niteliğine
tesir eden hallerden ve eşyanın bulunduğu yerlerden gümrüğün bilgisi dışında çıkarılmasından ve
kullanılmasından dolayı gümrüğe karşı sorumlu tutulmaları,
d) Zayiat, fire, çalınma, kaybolma, bozulma veya değiştirme gibi nedenlerle etkilenen eşyanın
vergi ve cezalarının, alınan teminattan mahsup ve ya doğrudan doğruya tahsil edilmek suretiyle
kendilerinden alınacağı ve duruma göre idari veya (Değişik ibare:RG -23/5/2011-27942) kaçakçılıkla
mücadele mevzuatına göre işlem yapılacağının ilgililere duyurulması ve bu hususlara riayet edileceğine
dair taahhütname alınması,
e) 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca açma ve işletme harçlarının usulüne uygun olarak tahsil
edilmesi (Bir defada getirilmeyen komple tesise ait olan ya da değişik zamanlarda getirilerek bir
beyanname ile ithal edilecek eşyanın konulduğu geçici depolama yerlerinden bir defaya mahsus açma
ve işletme harcının tahsil edilmesi),
suretiyle işlem tesis edilir.
(4) Geçici depolama yeri olarak kabul edilen yerlere konulan eşyanın ithalini müteakip bu yerlerin
geçici depolama yeri statüsü sona erer.
YEDİNCİ KISIM
Diğer Hükümler
MADDE 98 – (1) Gümrüğe sunulan eşyanın gümrük beyanında bulunulmadan önce herhangi bir
kaza sonucu ya da elde olmayan nedenlerle tamamen veya kısmen hasara uğraması, harap olması,
bozulması gibi nedenlerle bir arada bulunduğu eşya veya çevreye zarar verir hale gelmesi veya tehlike
arz etmesi halinde, gümrük idaresi bu eşyayı sahibine veya gümrük beyanında bulunacak kişiye haber
vermeden re’sen imha ettirebilir. Yapılan işler sonucundan eşya sahibine yaz ılı bilgi verilir ve eşyanın
imhasına ilişkin varsa yapılmış olan masraflar sahibinden tahsil edilir.
(2) Eşyanın bir kısmının imha edilmesi halinde, kalan kısmı için sahibine yapılacak yazılı bildirim
sonucundaki talep doğrultusunda işlem yapılır.
(3) Eşyanın yukarıda belirtildiği şekilde imhası gümrük idare amiri veya görevlendireceği amir
veya memur başkanlığında en az üç kişiden oluşan bir komisyon tarafından karara bağlanır ve imha
işlemleri bu komisyon tarafından sonuçlandırılır. İmha kararının alınma sı ve imha sonuçları komisyon
tarafından tutanağa bağlanır.
MADDE 98/A – (Ek:RG-30/4/2011-27920)
(1) Geçici depolama yerleri ile gümrük antrepolarında bulunan ve henüz gümrük işlemleri
bitirilmemiş eşyanın cebr-i icra yoluyla satılması halinde, eşyanın tabi tutulacağı rejime ilişkin gümrük,
dış ticaret ve sair mevzuattan kaynaklanan tüm yükümlülükler eşyayı satın alan kişi tarafından yerine
getirilir. Bu yükümlülükler yerine getirilmeden eşyanın cebr-i icra kararına istinaden teslim alınmasına
izin verilmez.
DÖRDÜNCÜ KİTAP
Gümrükçe Onaylanmış İşlem veya Kullanım
BİRİNCİ KISIM
Genel Hükümler
MADDE 99 – (1) Başmüdürlüklerce Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamına
girdiğine karar verilen eşyanın üzerlerinde veya iç ve dış ambalajlarında yer alan ve üretildiği ülkeden
başka bir ülke ürünü olduğunu gösteren veya böyle bir izlenim uyandıran isim, simge, ibare ya da
etiketlerin sökme, kazıma, silme, kesme ve sair yöntemlerle eşyanın veya ambalajının üzerinden
kaldırılmasıyla veya gerçek menşe ülkesini gösteren ibarelerin eklenmesiyle sınırlı olan elleçleme
işlemleri, eşyanın zarar görmemesi ve asli niteliklerinin değiştirilmemesi koşuluyla yapılabilir.
(2) Bu madde kapsamına giren elleçleme faaliyetlerine, yazılı talep üzerine gümrük idarelerince
izin verilir. İzin başvurusunda eşyaya ilişkin yapılacak elleçleme faaliyetinin niteliği ve amacının
belirtilmesi gerekir.
İKİNCİ KISIM
Fikri ve Sınai Hakların Korunması
MADDE 100 – (1) Bu kısımda geçen;
a) Fikri ve sınai hakları ihlal eder nitelikteki eşya: 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu, 5147
sayılı Entegre Devre Topografyalarının Kor unması Hakkında Kanun, 5042 sayılı Yeni Bitki Çeşitleri
Üzerinde Islahçı Haklarının Korunmasına İlişkin Kanun, 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında
Kanun Hükmünde Kararname, 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun
Hükmünde K ararname, 555 sayılı Coğrafi İşaretlerin Korunması Hakkında Kanun Hükmünde
Kararname, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve fikri ve sınai
hakların korunması mevzuatına göre korunması gereken hakları düzenleyen diğer mevzuat ile korunan
hakları ihlal eder nitelikteki eşyayı,
b) Hak sahibi:
1) Fikri ve sınai hakların korunması mevzuatına göre korunması gereken haklara sahip olan kişiyi,
2) Birinci alt bentte sayılan fikri ve sınai hakları kullanmak için yetki verilen kişi veya temsilcisi ile
hak sahibinin temsilcisini,
c) Sahte eşya:
1) Ambalajı da dahil olmak üzere, yetkisiz olarak hak sahibinin aynı tip eşya için geçerli tescilli
markası ile aynı ticari markayı veya esas yönleri itibariyle bu ticari markadan ayırt edilemeyen bir ticari
markayı taşıyan ve bu yolla fikri ve sınai hakla rın korunması mevzuatına göre güvence altına alınan
hakkı ihlal eder nitelikteki eşyayı,
2) Sahte eşyayla birlikte veya ayrı olarak birinci alt bentte belirtilen eşya ile aynı koşullarda
gümrüğe sunulan logo, etiket, stiker, broşür, kullanım kılavuzu, gara nti belgesi gibi her türlü marka
simgesini,
3) Birinci alt bentte belirtilen eşya ile aynı koşullarda ve sahte eşyadan ayrı olarak gümrüğe
sunulan, sahte eşyanın markalarını taşıyan ambalaj malzemelerini,
ç) Korsan eşya: 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümlerine göre tescil edilmiş , telif
hakkı veya bağlantılı haklar veya tasarım hakkına konu eşyanın hak sahibinin veya bu hak sahibi
tarafından üretim yapılan ülkede yetkilendirilen kişinin rızası dışında kopyalanan veya bu kopyaları
içeren eşyayı,
ifade eder.
(2) Fikri ve sınai hakları ihlal eder nitelikteki eşyayı üretmek amacıyla özellikle tasarlanan veya
uyarlanan ve kullanılması halinde hak sahibinin fikri ve sınai hakların korunması mevzuatına göre
güvence altına alınan hakkının ihlal edilmesine sebep olacak kalıp ve matrisler de birinci fıkrada sayılan
eşya olarak kabul edilir.
MADDE 101 – (1) Gümrük idareleri, Türkiye Gümrük Bölgesinde taşıt değiştiren eşya da dahil
olmak üzere gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma konu, fikri ve sınai hakları ihlal ettiğinden
şüphe edilen veya bu hakları ihlal eder nitelikteki eşya ile ilgili olarak 102 ila 104 üncü madde
hükümlerine göre işlem yapar.
(2) Hak sahibinin izni ile ticari markaya sahip olmuş, patent veya faydalı model hakları, telif veya
bağlantılı haklar, tasarım hakları, entegre devre topografyası hakkı, yeni bitki çeşitlerine ait ıslahçı hakkı
veya coğrafi işaret hakkı ile korunmuş ve hak sahibinin izni ile üretilmiş eşyanın hak sahibinin rızası
dışında birinci fıkrada belirtilen durumlardan birine tabi olması veya hak sahibinin onayladığından farklı
koşullarda üretilmesi veya başka koşullarda 107 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilenden farklı bir
fikri ve sınai hak ile korunması halinde söz konusu eşya bu madde hükümleri kapsamı dışında tutulur.
MADDE 102 – (1) (Değişik:RG-2/12/2010-27773) Gümrük idaresince Kanunun 57 nci
maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca re’sen alıkonulan veya gümrük işlemleri durdurulan
eşya için, 103 üncü madde uyarınca başvuruda bulunmak üzere hak sahibine; ayrıca beyan sahibi veya
eşyayı elinde bulundurana alıkoyma veya durdurma işlemini takip eden ilk iş günü içerisinde bildirimde
bulunulur.
(2) Gümrük idareleri, hak sahibine olası hak ihlali ne ilişkin tebliğde bulunmadan önce eşyanın
fikri ve sınai haklarını ihlal eder nitelikte olduğuna dair şüphe duyulan hususları desteklemek amacıyla
hak sahibinden gerekli gördüğü bilgi ve belgeleri talep edebilir. Bu aşamada, hak sahibine eşyanın
miktarı ve niteliği dışındaki bilgiler açıklanmaz.
MADDE 103 – (1) Fikri ve sınai hakları ihlal eder nitelikteki eşyanın alıkonulması veya gümrük
işlemlerinin durdurulması talebi ek -13’te yer alan Fikri ve Sınai Hakların İhlali İle İlgili Olarak Gümrük
İdaresinin Harekete Geçmesine İlişkin Başvuru Formu ile elektronik olarak gümrük idaresine yapılır.
Başvurular elektronik veri değişimi sistemi aracılığı ile de yapılabilir. Ayrıca hak sahibinin yurtdışında
yerleşik olması halinde 100 ila 111 inci maddeler kapsamındaki işlemler, ancak Türkiye’de yerleşik
temsilcisi aracılığıyla yapılabilir.
(2) Başvurularda, söz konusu eşyanın gümrük idaresince tanınmasına imkan verecek şekilde;
a) Eşyanın tam ve ayrıntılı teknik tanımı,
b) Hak sahibince sahteciliğin tür ve şekline ilişkin olarak verilebilecek her türlü bilgi,
c) Hak sahibince belirlenen irtibat sağlayacak kişinin isim ve adres bilgisi,
bulunması zorunludur.
(3) (Değişik:RG-2/12/2010-27773) Bu madde uyarınca yapılacak başvurulara, başvuru sahibinin
söz konusu eşya ile ilgili olarak hak sahibi olduğunu ve hakkın Türkiye’de tescil edildiğini kanıtlayan bir
belgenin de eklenmesi gerekir.
(4) Başvuru sırasında, bilindiği takdirde, hak sahiplerince;
a) Orijinal eşyanın başvurunun yapıldığı ülkenin piyasasındaki vergi öncesi kıymeti,
b) Eşyanın gönderildiği veya gönderilmesi planlanan yer,
c) Sevkiyata veya ambalaja ilişkin ayrıntılar,
ç) Planlanmış olan varış veya yola çıkış tarihi,
d) Taşıyıcı firma ve taşımada kullanılan araca ilişkin bilgi,
e) İthalatçı, ihracatçı veya eşyanın zilyedine ilişkin bilgiler,
f) Eşyanın üretildiği ülke veya ülkeler ve eşya sevkiyatında kullanılan güzergahlar,
g) Orijinal eşya ile bu eşyaya ilişkin hakları ihlal ettiğinden şüphe edilen eşya arasındaki teknik
farklılıklar,
bildirilir.
(5) Ayrıca, başvuruda belirtilen fikri ve sınai hakkın niteliğine m ahsus olarak ayrıntılı bilgi
istenilebilir.
(6) Hak sahibi, başvuru dilekçesinde, gümrük idaresinin harekete geçmesini istediği sürenin
uzunluğunu tam olarak belirtmelidir. Ancak bu süre bir yılı geçemez. Sürenin başlangıcında başvuru
dilekçesinin gümrük i daresinin kaydına girdiği tarih esas alınır. Başvuru dilekçeleri ile ikinci fıkrada
belirtilen zorunlu bilgilerden herhangi birini içermeyen dilekçeler işleme konulmaz. Başvuru, içeriğinde
bulunması gerekli unsurlar eksiksiz olarak tamamlandığında yenilenebilir.
(7) Başvurunun yapıldığı tarihten itibaren otuz iş günü içinde başvuru incelenerek sonucu
başvuru sahibine bildirilir.
(8) Başvurunun kabul edilmesi halinde, gümrük idaresi söz konusu kararın ne kadar süre ile
geçerli olduğunu da açıkça belirtir. Bu süre hak sahibinin başvurusu ile uzatılabilir. Sürelerle ilgili olarak
altıncı fıkra hükümleri geçerlidir.
(9) Gümrük idaresi tarafından başvurunun kabul edilmemesi halinde, söz konusu karar
gerekçeleri belirtilmek ve Kanunun 242 nci maddesine istinade n itiraz yolu açık olmak suretiyle hak
sahibine bildirilir.
(10) Başvurunun işleme konulması sırasında ortaya çıkan idari masrafların hak sahibince
karşılanması talep edilemez. Ancak, eşyanın fikri ve sınai hakların korunmasına ilişkin mevzuat
hükümlerini ihlal eder nitelikte olduğunun tespiti amacıyla gerçekleştirilen tahlil ve ekspertiz ücretleri
ile fazla mesai ücretleri hak sahibi veya temsilcisi tarafından karşılanır.
(11) 105 inci maddede belirtilen işlemlere hak sahibinin kendi tasarrufu veya ihmali ile devam
edilememesi veya söz konusu eşyanın fikri ve sınai haklarını ihlal eder nitelikte olmadığının tespit
edilmesi halinde, 101 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca gümrük işlemlerini gerçekleştiren kişilere
karşı sorumluluğu kabul ettiğine dair el ektronik beyanı da başvuruya eklenir. Bu beyanda hak sahibi
104 ve 105 inci maddelerde belirtilen eşyanın gümrük gözetimi altında tutulmasına ilişkin tüm
masrafları üstlendiğini belirtmelidir.
(12) Eşya üzerindeki fikri ve sınai hakların korunması mevzuatına göre güvence altına alınan
hakkın sona ermesi veya süresinin bitmesi hallerinde, durumun hak sahibi tarafından gümrük idaresine
bildirilmesi zorunludur. Ayrıca, bu madde kapsamında gümrük i daresine verilen yanlış veya eksik
bilgilerden ya da mevcut verilerin güncellenmemesinden dolayı ortaya çıkabilecek yanlış
uygulamalardan hak sahibi sorumludur.
MADDE 104 – (1) Hak sahibinin başvurusu üzerine, 101 inc i maddenin birinci fıkrası uyarınca
gümrük işlemlerine tabi eşyanın fikri ve sınai hakları ihlal eder nitelikteki eşya tanımına uyması halinde
gümrük idaresi eşyanın gümrük işlemlerini durdurur veya eşyayı alıkoyar.
(2) Gümrük idaresi hak sahibi veya temsi lcisi ile beyan sahibi veya Kanunun 37 nci maddesine
göre eşyanın zilyedine eşyanın alıkonulduğunu veya gümrük işlemlerinin durdurulduğunu takip eden
ilk iş günü içerisinde bildirir. Gizli nitelikte ve mesleki sır kapsamında olan bilgiler ile ticari ve
endüstriyel (Değişik ibare:RG -2/12/2010-27773) sır niteliğindeki bilgiler hariç olmak üzere, alıcı,
gönderici, beyan sahibi ve eşyanın zilyedine ilişkin isim ve adres bilgileri ile söz konusu eşyanın menşe
ve kaynak ülkesi, gibi bilgiler yetkili yargı merciin e müracaatta kullanılmak amacıyla talepte bulunan
hak sahibine verilir.
(3) Gümrük idaresi, 101 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca gümrük işlemlerinden herhangi
birinde yer alan kişilerin ve başvuru sahibinin gümrük işlemleri durdurulan veya alıkonulan eşyayı
kontrol etmesine izin verir ve hak sahibinin talebi üzerine eşy anın muayenesi sırasında sadece tahlil
edilmek ve sonraki işlemleri kolaylaştırmak amacıyla hak sahibine teslim etmek için söz konusu eşyadan
numune alabilir. 101 inci maddede yer alan şartlara uygun olarak alınan numuneler tahlilin
sonuçlanmasının ardından ve eşyanın gümrük işlemlerinin tamamlanmasından önce gümrük idaresine
geri gönderilir. Numunelere ilişkin her türlü tahlil hak sahibinin sorumluluğu altında gerçekleştirilir.
MADDE 105 – (1) Gümrük idaresince 101 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca gümrük işlemleri
sırasında fikri ve sınai bir hakkı ihlal ettiğinden şüphe edilen eşya Kanunun 53 üncü maddesine
istinaden mahkemede dava açılmaksızın veya mahkeme kararı beklenmeksizin bu maddede belirtilen
usul ve esaslar çerçevesinde imha edilebilir.
(2) İmha işlemi, gümrük idaresince eşyanın gümrük işlemlerinin durdurulduğunun veya
alıkonulduğunun tebliğ edilmesini takip eden on iş günü, bozulabilir eşya için ise üç iş günü içerisinde,
hak sahibi tarafından;
a) Eşyanın 100 üncü madd enin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan fikri ve sınai
hakları ihlal eder nitelikteki eşya tanımına uyduğuna ilişkin olarak hazırlanmış ve fikri ve sınai hakları
ihlal eden unsurlarına detaylı şekilde yer veren bir dilekçenin,
b) Eşyanın imha edilmek üzere gümrüğe terk edildiğine ilişkin eşya sahibi veya eşya sahibince
yetkilendirilen ve bu konuda resmi makamlarca onaylanmış bir belge ibraz eden beyan sahibi
tarafından verilmiş bir muvafakatnamenin,
gümrük idaresine ibraz edilmesi ve bu süreler içerisinde eşya sahibi veya beyan sahibi tarafından
itiraz edilmemesi halinde uygulanır. Gümrük idaresinin kabul etmesi şartı ile eşyanın imha edilmek
üzere gümrüğe terk edildiğine ilişkin olarak hazırlanan muvafakatname beyan sahibi veya eşya
sahibince doğrudan gümrük idaresine ibraz edilebilir. On işgünlük süre haklı bir mazeretin bulunması
halinde on işgünü daha uzatılabilir.
(3) İmha işlemi, gümrük idaresinin gözetimi ve hak sahibinin sorumluluğu altında gerçekleştirilir.
İmha ile ilgili tüm masraflar hak sahibinden alınır. İmha sırasında eşyadan gümrük idaresince numune
alınır.
(4) Beyan sahibi, eşyanın zilyedi veya eşya sahibinin fikri ve sınai hakları ihlal ettiğinden
şüphelenilen eşyanın mahkeme kararı olmaksızın imha edilmesine karşı çıkmas ı durumunda 107 inci
madde hükümleri uygulanır.
MADDE 106 – (1) İşlemleri durdurulan veya alıkonulan eşyaya ilişkin olarak gümrük idaresinden
temin edilen 104 üncü maddenin ikinci fıkrasında sayılan bilgiler hak sahibince sadece 105 ila 107 inci
maddelerde belirtilen amaçlar için kullanılır. Bilginin bu amaçlar dışında kullanıldığının tespit edilmesi
halinde geri kalan başvuru geçerlilik süresi boyunca hak sahibinin başvurusu askıya alınabilir. Bu
maddenin tekrar ihlali halinde talebin yenilenmesi reddedilebilir.
MADDE 107 – (1) 104 üncü maddeye istinaden hak sahibinin başvurusu üzerine gümrük
idaresince, eşyanın gümrük işlemleri nin durdurulması veya alıkonulmasına ilişkin alınan kararın hak
sahibine belgegeçer ile veya ilgili idarenin elektronik posta adresinden yapılacak bildirimden itibaren
veya 102 nci maddeye istinaden res’en gümrük işlemleri durdurulan veya alıkonulan eşyaya ilişkin
olarak da hak sahibinin başvuru tarihinden itibaren on iş günü içinde, hak sahibinin; yetkili mahkemede
dava açması ve ihtiyati tedbir kararı alması veya yetkili mahkeme dışında bir mahkemeden ihtiyati
tedbir kararı alması ve ihtiyati tedbir karar ının alındığı tarihten itibaren on gün içinde yetkili
mahkemede dava açması ve bu durumu gösterir bir belgenin gümrük idaresine ibrazı gerekir. Haklı bir
mazeretin bulunması halinde gümrük idaresi bu süreyi en fazla on iş gününe kadar uzatabilir.
(2) Bozulabilir eşyada birinci fıkrada belirtilen süre üç iş günüdür ve bu süre uzatılamaz.
(3) Birinci fıkra uyarınca işlem yapılmaması veya 105 inci maddede yer alan usul çerçevesinde
anlaşma sağlanamaması halinde eşya hakkında beyan sahibinin talepte bulunduğu g ümrük rejimi
hükümlerine göre işlem yapılır.
MADDE 108 – (1) Bir tasarım hakkını, patenti, ek koruma sertifikasını veya bitki çeşitliliği hakkını
ihlal ettiğinden şüphe edilmesi nedeniyle el konulan veya gümrük işlemleri durdurulan eşya;
a) Söz konusu eşya hakkında fikri mülkiyet hakkını ihlal ettiğinin tespitini teminen yasal
prosedürün başlatıldığına ilişkin olarak durdurma kararını alan gümrük idaresine bildirimde
bulunulmuş olması,
b) Yargı mercilerinin on işgünü süre içerisinde ihtiyati tedbir kararı vermemiş olması,
c) Eşyanın tüm gümrük işlemlerinin tamamlanmış olması,
halinde beyan eden, eşya sahibi, ithalatçısı, taşıyıcısı veya elinde bulundurana bir teminat
karşılığında teslim edilir.
(2) Bu madde kapsamında verilecek teminat, hak sahibinin menfaatini korumaya yeterli
olmalıdır. Söz konusu teminatın ödenmiş olması, hak sahibinin bu konudaki diğer yasal haklarını
kullanmasına engel değildir.
(3) Fikri mülkiyet haklarını ihlal eden eşyaya ilişkin işlemler hak sahibi dışındaki bir kişi tarafından
başlatıldığında, eşyanın gümrük işlemlerinin durdurulduğuna ilişkin bildirimin kendisine ulaştığı
tarihten itibaren yirmi işgünü içinde anlaşmazlığa ilişkin yasal süreci başlatmaması halinde alınan
teminat çözülür.
(4) Yetkili mahkemede dava açmak ve ihtiyati tedbir kararı almak için verilen sürenin 107 nci
maddenin birinci fıkrasına göre on işgünü daha uzatılması halinde, bu maddede belirtilen süre en fazla
otuz işgününe kadar uzatılabilir.
MADDE 109 – (1) Fikri ve sınai hakları ihlal ettiği şüphesiyle gümrük işlemleri durdurulan veya
alıkonulan eşya, risk ve mali yükümlülükleri hak sahibine ait olmak üzere gümrük gözetimi altında
depolanır.
MADDE 110 – (1) Fikri ve sınai hakları ihlal ettiği gerekçesiyle işlemleri durdurulan veya
alıkonulan eşyanın,
a) Türkiye Gümrük Bölgesine girişine,
b) Serbest dolaşıma girişine,
c) Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmesine,
ç) İhracına,
d) Yeniden ihracına,
e) Şartlı muafiyet düzenlemesine tabi tutulmasına,
f) Serbest bölgeye konulmasına,
İzin verilmez.
MADDE 111 – (1) Yetkili mahkemenin söz konusu eşyanın sahte veya korsan olduğuna karar
verdiği hallerde, aşağıda belirtilen şekilde işlem yapılır.
a) Eşyanın imhasına karar verildiği takdirde, masraflar eşya sahibine ait olmak üzere eşya tasfiye
hükümlerine göre imha edilir.
b) Eşyanın niteliklerinin değiştirilmesinden sonra eşya sahibine teslimine karar verilmesi halinde,
eşyanın nitelikleri hiçbir şekilde ilk haline gelemeyecek şekilde değiştirilir. Marka ve etiketlerinin
sökülmesi eşyanın niteliklerinin değişmesi için yeterli kabul edilmez. Bu işlemlere ilişkin masraflar eşya
sahibi tarafından karşılanır. Eşyaya ilişkin, niteliklerinin değiştirilmesinden önce bir gümrük
beyannamesi verilmiş olması halinde, söz konusu beyanname iptal edilir. Eşyanın nitelikleri
değiştirilmeksizin yeniden ihraç edilmesi şeklindeki talepler reddedilir.
c) Sahte veya korsan eşyanın müsaderesine karar verilmesi halinde, eşyanın tasfiye hükümlerine
tabi tutulmasından önce (b) bendinde belirtildiği şekilde nitelikleri değiştirilir.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Gümrük Beyanı ve Gümrük Rejimleri
BİRİNCİ BÖLÜM
Gümrük Beyanı
MADDE 112 – (1) Yazılı beyan, ek -14’te bir örneği yer alan gümrük beyannamesi ile yapılır ve
gümrük beyannamesinin doldurulmasında anılan ekte yer alan kullanma talimatı esas alınır.
(2) Beyanın, bilgisayar v eri işleme tekniği yoluyla yapılması esastır. Ancak, beyanın elektronik
imzayla yapılamayacağı istisnai haller (Değişik ibare:RG-3/1/2023-32062)(44) Bakanlıkça belirlenir.
(3) (Ek:RG-28/12/2011-28156) Beyanın bilgisayar veri işleme tekniği yolu ile yapılması halinde
talep üzerine gümrük beyannamesinin onaylı örneğinin beyan sahibine verilmesine ilişkin usul ve
esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4) (Ek:RG-24/5/2019-30783)(33) (Değişik:RG-3/1/2023-32062)(44) İhracat ve antrepo rejimlerine
ilişkin gümrük beyannamesinin kağıt ortamında basımına, ibrazına, yükümlüye verilmesine ve
saklanmasına ilişkin olarak ek-14’te yer alan hususlar uygulanmaz. İhracat ve antrepo rejimlerine ilişkin
gümrük beyannamesi beyan sa hibi tarafından elektronik imza ile imzalanır. Bu beyannameye ilişkin
gümrük idaresince gerçekleştirilen tüm işlemler elektronik imza ile yapılır. Bu şekilde işlem yapılan
beyanname beyan sahibi ile elektronik ortamda paylaşılır ve gümrük idaresi tarafında n elektronik
ortamda saklanır.
(5) (Ek:RG-20/4/2024-32523) Beyanın, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla beyanda
bulunulmasına yazılım hizmeti sunmak suretiyle aracılık eden kişiler tarafından sağlanan yazılımlar
kullanılarak yapılacak olması halinde, söz konusu yazılım hizmetini sunan hizmet sağlayıcılar tarafından
uyulması gereken usul ve esaslar ile bu kişilerin sistemlerinin sahip olması gereken teknik yeterlilikler
Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 113 – (1) Beyannamede imzası bulunan kişiler cezai hükümlerin uygulanması açısından
beyannamede belirtilen bilgiler ile beyannameye ekli belgelerin doğruluğu ve ilgili rejimin gerektirdiği
bütün yükümlülüklere uyulmasından sorumludur. Doğrudan temsil durumunda b u sorumluluk adına
hareket edilenlere aittir. Beyanın bağlayıcı olması nedeniyle beyanname başkasına devredilemez;
eşyanın başkalarına satılması beyan sahiplerini yükümlülüklerinden kurtarmaz.
(2) Bilgisayar sisteminde yer alan, eşyanın beyan edildiği gümrük rejimi bakımından tahsili veya
teminata bağlanması gereken vergiler ve/veya ek mali yükümlülükler ile beyannameye eklenmesi
öngörülen belgeler ile ilgili verilerden yükümlüler yol gösterici mahiyette istifade edebilirler.
Sistemdeki anılan verilerden istifade edilmesi birinci fıkradaki sorumlulukları ortadan kaldırmaz.
MADDE 114 – (Değişik:RG-28/12/2011-28156) (4)
(1) Bakanlıkça belirlenecek haller hariç olmak üzere ve bu Yönetmeliğin eksik beyana ilişkin
hükümleri saklı kalmak kaydıyla, kodları ile açıklamaları ilgili mevzuat çerçevesinde belirlenerek
Bakanlığın kurumsal internet sayfasında duyurulan ve aşağıda belirtilen belgelerin gümrük
beyannamesine eklenmesi zorunludur. Bu belgeler dışında gümrük beyannamesine herhangi bir belge
eklenmez.
a) Tercihli tarife uygulanabilmesi için gerekli olan belgeler ile vergilendirmeyi doğrudan etkileyen
veya yükümlüye vergi avantajı sağlayan belgeler,
b) Kanun veya uluslararası düzenlemelerin açık hükmü gereği, gümrük beyannamesi eki nde
ibrazı zorunlu belgeler,
c) İthalat Rejim Kararında belirtilen ticaret politikası önlemlerinin düzenlenecek bir belgeye
istinaden uygulanması durumunda buna ilişkin belgeler,
ç) İlgili gümrük rejimleri itibariyle, beyannamenin tescil işlemi öncesinde t emin edilen ayniyat
tespitine ilişkin belgeler,
d) 181 inci maddenin dördüncü fıkrasının (b) bendi çerçevesinde Bakanlıkça belirlenen izin veya
belgeler.
(2) Kanunun 60 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beyanname ekinde ibrazı
istenmeyen belgeler, gerekli görüldüğünde gümrük idaresine ibraz edilmek üzere adına beyanname
düzenlenen yükümlü tarafından, transit rejiminde ise asıl sorumlu tarafından belge saklama süresi
boyunca muhafaza edilir.
(3) (Değişik:RG-3/1/2023-32062)(44) Yeşil hattan yararlanma hakkı bulunan yetkilendirilmiş
yükümlü sertifikası sahibi kişiler adına tescil edilen gümrük beyannamelerinin 44 no.lu kutusuna birinci
fıkrada belirtilen belgeler kaydedilir. Muayene türü yeşil hat olarak belirlenen gümrük
beyannamelerine birinci fıkrada belirtilen belgeler eklenmez. Ancak, ihracat ve antrepo rejimlerine
ilişkin gümrük beyannameleri hariç olmak üzere muayene türünün sarı veya kırmızı hat olarak
belirlendiği durumlarda 44 no.lu kutuya kaydedilen belgeler gümrük beyannamesi ile b irlikte gümrük
idaresine ibraz edilir.
(4) (Ek:RG-2/12/2014-29193)(11) Hareket idaresince belge kontrolüne veya eşya muayenesine
karar verildiği durumlar hariç, izinli gönderici yetkisine sahip kişilerin bu taşıma işlemleri için
düzenledikleri transit beyannamelerine ilişkin belgeler beyannamenin 44 no.lu kutusuna kaydedilmek
kaydıyla beyannameye eklenmez ve söz konusu beyannameler gümrük idaresince kağıt ortamında
aranmaz.
(5) (Değişik:RG-24/5/2019-30783)(33) (Değişik ibare:RG-3/1/2023-32062)(44) İhracat ve antrepo
rejimlerine ilişkin gümrük beyannamesi eklerinin veri işleme tekniği yoluyla verilmesi esastır.
Uluslararası düzenlemelerden kaynaklanan yükümlülüklerden ya da Bakanlıkça belirlenecek
durumlardan kaynaklı olarak kağıtortamında onaylanması gereken ler dışındaki ekli belgeler gümrük
idaresine kağıt ortamında ibraz edilmez. Gümrük idaresince gerek görülmesi halinde beyanname eki
belgelerin aslı istenebilir.
(6) (Değişik:RG-2/12/2014-29193) Üçüncü ve dördüncü fıkrada belirtilen beyannameler
dışındaki g ümrük beyannamelerine herhangi bir belge eklenmemesine ilişkin düzenleme yapmaya
Bakanlık yetkilidir.
(7) (Değişik:RG-2/12/2014-29193) Gümrük işlemleri sırasında belge aslının aranmadığı
durumlarda belge örnekleri üzerinde işlemler sonlandırılır. Belge ası lları ikinci fıkra kapsamında
muhafaza edilir.
(8) (Ek:RG-12/6/2012-28321) (Değişik:RG -24/5/2019-30783)(33) Bu maddenin üçüncü ve
dördüncü fıkraları uyarınca beyannameye eklenmeyen belgeler dahil ithalat ve transit işlemlerine
ilişkin gümrük beyannameleri ve ekleri, beyanın bağlayıcılığı çerçevesinde her bir beyanname itibarıyla,
sonradan yapılacak kontrollere imkan sağlayacak şekilde Kanunun 13 üncü maddesi çerçevesinde
saklanır.
(9) (Ek:RG-24/5/2019-30783)(33) (Değişik:RG-3/1/2023-32062)(44) 112 nci maddenin dördüncü
fıkrası uyarınca beyan sahibi ile elektronik ortamda paylaşılan ihracat ve antrepo rejimlerine ilişkin
gümrük beyannamesi elektronik olarak, bu beyanname eki belgeler ise belge aslının bulunduğu ortama
göre kağıt veya elektronik olarak Kanunun 13 üncü maddesi çerçevesinde beyan sahibi tarafından
saklanır.
(10) (Ek:RG-24/5/2019-30783)(33) Beşinci fıkrada belirtilen hallerde ibrazı gereken ancak
elektronik ortamda mevcut olmayan belgeler hariç olmak üzere, (Değişik ibare:RG -3/1/2023-
32062)(44) İhracat ve antrepo rejimlerine ilişkin gümrük beyannamesi ekleri gümrük idaresi
tarafından kağıt ortamında saklanmaz.
MADDE 115 – (1) Fatura, kesin satışlarda, satıcı ve diğer hallerde gönderici tarafından
mahallinde düzenlenmiş ve başlıca;
a) Faturanın düzenleme yeri, tarihi ve sayısı,
b) Kesin satışlarda satıcı firmanın, diğer hallerde ise satıcı veya eşyayı gönderen firmanın adı ve
adresi,
c) Eşyayı satın alanın veya kesin satış dışındaki hallerde gönderilenin adı ve adresi,
ç) Ödeme şartları (peşin veya vadeli gibi),
d) Satış bedeli ve teslim şartı (CIF, FOB veya diğer bir bedel gibi),
e) (Değişik ibare:RG-1/4/2020-31086) Eşyanın tanımı ve satış birimine (kilo, metre, adet, düzine
gibi) göre miktarı,
f) Eşyanın birim fiyatı (bir metre, bir kilo ve bir adedinin fiyatı gibi),
g) Eşyanın bulunduğu kapların cins ve nev’i, marka ve numarası ve adedi,
ğ) Eşyanın teslim ve bedelinin ödeme yeri,
h) Eşyanın gönderilme şekli,
ı) İhracata ilişkin faturalar için ayrıca, seri ve sıra numar ası, bağlı olunan vergi dairesi ve vergi
kimlik numarası,
bilgilerini içeren bir belgedir.
(2) İhracata ilişkin gümrük beyannameleri ile birlikte ibraz edilmesi gereken yurt dışındaki alıcılar
adına düzenlenmiş faturalarda satış bedeli yabancı para cinsinden gösterilebilir.
MADDE 116 – (1) Ayrıntılı fatura, kıymetleri üzerinden vergiye tabi olup da birden ziyade kap
içinde gelen ve aynı zamanda çeşitli cins ve kıymette olan eşyadan, her kapta aynı cins ve kıymette ne
miktar eşya bulun duğunu gösteren ve faturaya uygun bir şekilde, satıcı veya gönderici tarafından
mahallinde düzenlenmiş bir belgedir.
(2) Faturalarda her kabın içinde satış birimine göre ne miktar eşya bulunduğu gösterilmediği
takdirde, ayrıntılı faturanın beyanname ile birlikte idareye verilmesi gerekir.
MADDE 117 – (1) Çeki listesi, bir fatura kapsamı eşyanın çeşitli cins ve nev’ide ve çeşitli ağırlıktaki
kaplara konulması halinde, her kapta ne miktar eşya bulunduğunu göstermek amacıyla düzenlenen bir
belgedir.
(2) Çeki listesi satıcı veya gönderici tarafından fatura ile birlikte hazırlanabileceği gibi, beyan
sahibi tarafından da hazırlanabilir.
(3) Ağırlıkları üzerinden vergiye tabi eşyaya ilişkin çeki listesinin beyan edilen eşyanın, tarife
cetvelinde gösterilen vergiye esas olan, daralı ve net ağırlık, adet, baş ve hacim gibi ölçüler üzerinden
hazırlanması gerekir.
MADDE 118 – (1) Deniz yoluyla yapılan taşımalarda geminin kaptanı veya donatanı veya
mümessili tarafından yükletene taşıma belgesi olarak konşimento verilir. Konşimentoda aşağıda yazılı
bilgiler bulunur.
a) Taşıyanın adı ve soyadı veya ticaret unvanı,
b) Kaptanın adı ve soyadı,
c) Geminin adı ve tabiyeti,
ç) Yükletenin adı ve soyadı veya ticaret unvanı,
d) Alıcının adı ve soyadı veya ticaret unvanı,
e) Yükleme limanı,
f) Boşaltma limanı veya buna dair talimat alınacak yer,
g) Gemiye yüklenen veya taşınmak üzere teslim alınan eşyanın cinsi, ölçüsü, sayı veya tartısı,
markaları ve dıştan belli olan hal ve mahiyetleri,
ğ) Navluna ait şartlar.
(2) Hava taşımalarında, aynı anlamda ve benzeri bilgileri kapsayan hava konşimentosu kullanılır.
(3) Kara nakliyatında taşıyıcılar tarafından konşimento yerine düzenlenen belgeye yük senedi
(CMR)’nde aşağıda yazılı bilgiler bulunur:
a) Alıcının adı, soyadı veya ticaret unvanı ve adresi, eşyanın gönderildiği yer ve taşıma senedinin
emre yazılı olması isteniyorsa emrine şerhi,
b) Taşınacak eşyanın cinsi, ağırlığı veya adedi, paket halinde iseler paketlere yazılı numaraları ve
işaretleri ve ambalajın şekli ve niteliği,
c) Gönderenin adı, soyadı veya ticaret unvanı ve adresi,
ç) Taşıyıcının adı, soyadı veya ticaret unvanı ve adresi,
d) Taşıma ücreti ve ücret ödenmiş ise bu husus,
e) Taşımanın yapılacağı müddet,
f) Taraflar arasında kararlaştırılan diğer hususlar.
(4) Demiryolu ile yapılan taşımalarda ise benzeri bilgileri içeren CIM ve CIV bel geleri gibi
uluslararası kabul görmüş taşıma belgeleri kullanılır.
MADDE 119 – (1) İşlenmiş Tarım Ürünleri Beyan Formu/Analiz Sonuç Raporu; işlenmiş tarım
ürünlerinin serbest dolaşıma sokulması halind e, bu ürünlerdeki tarım paylarını belirten ve kimyager
tarafından onaylanmış, ek-15’te yer alan belgedir.
MADDE 120 – (1) İthal Eşyasına Ait Kıymet Bildirim Formu; Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel
Anlaşmasının VII nci Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşma hükümleri çerçevesinde belirlenen ithal
eşyasına ait gümrük kıymetinin unsurlarını içeren ve ek-16’da yer alan belgedir.
MADDE 121 – (1) (Değişik:RG-7/2/2013-28552) Kanunun 63 üncü maddesinin birinci fıkrasında
geçen ‘başka bir eşya’ ifadesinden, tarife alt pozisyonu değişen, değişmemesi durumunda ise her
türlü vergi ile ek mali yükümlülüğün ad valorem usulde oran veya spesifik usulde miktarına ve/veya
ticaret politikası önlemine ilişkin faydalanılacak hak ve menfaatlerde farklılık gösteren eşya anlaşılır.
(2) (Değişik:RG-7/2/2013-28552) Eşyanın teslimine kadar;
a) Eşyanın muayenesi için bilgisayar sistemi tarafından beyanın kontrolü türünün kırmızı hat
olarak belirlenmesinden,
b) Beyan edilen eşyaya ilişkin bilgilerin yanlış olduğunun tespit edilmesinden,
önce beyannamede düzeltme yapılmasına izin verilir (Mülga ibare:RG-9/1/2024-32424).
(3) (Mülga:RG-30/4/2011-27920) (Yeniden düzenleme:RG -7/2/2013-28552) Beyanın kontrolü
türü kırmızı hat olarak belirlenen eşyaya ilişkin bilgilerin yanlış olduğunun tespit edilmesinden önce
düzeltme talebinde bulunulması halinde talep Kanunun 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasından
yararlanma talebi olarak değerlendirilerek sistemde gerekli düzeltmeler yapılır. Bey an edilen eşyaya
ilişkin bilgilerin yanlış olduğunun tespit edilmesinden sonra düzeltme talebinde bulunulması halinde
ise düzeltme talepleri kabul edilmeyerek 192 ve 193 üncü maddeler uygulanır.
(4) Cezai hükümler saklı kalmak kaydıyla, beyanname tescil ta rihinden itibaren üç yıllık süre
içinde yükümlünün talebi üzerine Kanunun 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beyannamede
düzeltme yapılmasına izin verilir. (Ek cümle:RG-31/12/2010-27802) Ancak, dahilde işleme rejimi için
bu sürenin üç yıldan daha uzun belirlenmesine Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 122 – (1) Bir beyanname kapsamı eşyanın bir seferde çekilmesi esastır. Ancak bir
beyanname kapsamı olup farklı kalemlerde bulunan eşyadan bir kaleminin çekilmesi beyan
sahiplerince istendi ği takdirde bu istek, eşyanın muayenesi yapıldıktan ve para cezasına
hükmedilmesini gerektirir bir durumun olması halinde bunun eşya sahip veya temsilcilerine
duyurulmasından sonra kabul olunur.
(2) Bu halde, gümrükten çekilmek istenilen kısım için beyan s ahiplerinden sistemdeki asıl
beyannameye uygun olarak ayrı bir beyanname alınır ve çekilecek kısmın vergi tahakkukları bunun
üzerinden yapılır.
(3) Kısmi beyannamelerin asıl beyannameye uygun olup olmadığı ilgili memurlarca kontrol edilir
ve uygun olmayanlar kabul edilmeyerek 121 inci maddeye göre işlem yapılır.
(4) Eşyanın en son kısmı için sahiplerinden ayrıca beyanname aranmayıp vergi tahakkukl arı asıl
beyanname üzerinden yapılır ve bu beyannameye daha önce çekilen kısımlara ait beyanname
numaraları ile tarihleri yazılır.
(5) Eşyanın kısmen beyan edilen gümrük rejimine tabi tutulmasının imkânsız olması halinde eşya
bir kalem veya bir kap olsa dahi bölünebilir.
MADDE 123 – (1) Gümrük idarelerince Kanunun 64 üncü maddesi uyarınca iptal edilen
beyannamede iptal işleminin gerekçesi gösterilir.
(2) Kanunun 70 inci maddesi hükümleri çerçevesinde tasfiyesine karar verilen eşyaya ait
beyanname iptal edilir ve gerekçesi belirtilir. 124 ila 129 uncu maddeler uyarınca iptal edilen
beyannameler için de gerekçesi belirtilir.
MADDE 124 – (1) Eşyanın, beyan edilmek istenilen gümrük rejimi yerine ithalat vergilerinin
tamamen veya kısmen ödenmesini gerektirir bir gümrük rejimine yanlışlıkla tabi tutulması halinde,
beyan sahibinin talebi üzerine gümrük idareleri, tescil edilmiş bir beyannameyi aşağıdaki şartların
tamamının yerine getirildiğinin kanıtlanması halinde iptal edebilir.
a) Beyanname konusu eşyanın herhangi bir kullanımının beyan edilmek istenilen gümrük
rejimine tabi tutulmasına engel olmaması,
b) Beyannamenin tescil edildiği sırada beyan edilmek istenilen gümrük rejimine ilişkin bütün
yükümlülüklerin yerine getirilmiş olması,
c) Eşyanın beyan edilmek istenilen rejime gecikmeksizin girişinin mümkün olması.
(2) Beyannamenin iptaline ilişkin taleplerin beyannamenin tescil edildiği tarihten itibaren üç ay
içerisinde yapılması gerekir. Ancak, gümrük idareleri, mücbir sebep ve beklenmeyen hallerin varlığı ve
kanıtlanması halinde üç aylık sürenin aşılması durumunda da başvuruyu kabul edebilir.
(3) Beyan edilmek istenilen gümrük rejimine ilişkin beyanname, ilk beyannamenin tescil edildiği
tarihten itibaren geçerli olur.
MADDE 125 – (1) İthalat vergilerinin tamamen veya kısmen ödenmesini gerektirir bir gümrük
rejimine tabi tutulan bir eşyanın, yanlışlıkla aynı rejime konu olabilecek başka bir eşya yerine beyan
edilmiş olması halinde gümrük idareleri beyan sahibinin beyannamenin tescil edildiği tarihten itibaren
üç ay içerisinde yapmış olduğu talebi üzerine, aşağıdaki şartların tamamının yerine getirildiğinin
kanıtlanması halinde beyannameyi iptal edebilir.
a) Yanlış beyana konu eşyanın orijinal halini koruması, izin verildiği şekilden b aşka bir şekilde
kullanılmamış olması,
b) Gerçekte beyan edilmek istenilen eşyanın ilk beyannamenin tescili sırasında aynı gümrük
idaresine sunulmasının ve aynı gümrük rejimine tabi tutulmasının mümkün olması.
(2) Gümrük idareleri, mücbir sebep ve beklenm eyen hallerin varlığı ve kanıtlanması halinde 3
aylık sürenin aşılması halinde de başvuruyu kabul eder.
MADDE 126 – (1) Daha önce serbest dolaşıma girmiş eşyanın tercihli tarife ya da nihai kullanım
nedeniyle indirimli ya da sıfır vergi oranı ile serbest dolaşıma giriş veya ekonomik etkili bir gümrük
rejimine tabi tutulabilmesini teminen, Müsteşarlıkça belirlenecek şartlar dahilinde geriye dönük izin
verilmesi durumunda daha önceki beyanname iptal edilir.
MADDE 127 – (1) İhracat vergilerine, ithalat vergisinin geri ödenmesi başvurusuna, ihracat
iadesine veya ihracata bağlı diğer önlemlere kon u eşyanın beyan sahibinin (Değişik ibare:RG -
31/3/2010-27538) 417 nci maddede belirtilen süreler içerisinde müracaat etmesi ve aşağıda sayılan
koşulların tamamını yerine getirmesi halinde, gümrük idaresi ihracat veya hariçte işleme rejimine tabi
tutulan eşyaya ilişkin beyannameyi iptal eder.
a) Beyanname konusu eşyanın gümrük bölgesini terk etmediğinin ihracata ilişkin işlemlerin
yapıldığı gümrük idaresine belgelenmesi,
b) Beyanname ile birlikte, tescili sırasında sunulan diğer belgeleri ihracata ilişkin iş lemlerin
yapıldığı gümrük idaresine ibraz etmesi,
c) İhracat nedeniyle beyan sahibine sağlanan bütün hak ve menfaatlerin iade edildiğinin veya
beyan sahibinin söz konusu hak ve menfaatlerden yararlandırılmaması için ilgili kurumlarca gerekli
tedbirlerin alındığını ihracata ilişkin işlemlerin yapıldığı gümrük idaresine kanıtlaması,
ç) Gerekli olması halinde, beyanname konusu eşyanın durumuna uygun gümrükçe onaylanmış
bir işlem veya kullanıma tabi tutulması.
(2) Beyannamenin iptali, ihracat lisansına veya beyanın tevsiki için ibraz edilen bütün belgelere
ilişkin olarak yapılan işlemlerin de iptali sonucunu doğurur.
(3) Birinci fıkrada belirtilen eşya dışında kalan ihraç eşyasının gümrük bölgesini terk
etmediğinin, beyan sahibi tarafından, 417 nci maddede belirtilen süreler içerisinde ihracata ilişkin
işlemlerin yapıldığı gümrük idaresine bildirilmesi durumunda gümrük beyannamesi iptal edilmiş sayılır.
(4) Bu madde hükümleri yeniden ihraç eşyası için de uygulanır.
MADDE 128 – (1) Gümrük antreposuna konulması halinde ihracata bağlı önlemlerden
yararlanan serbest dolaşımdaki eşya, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmaması
halinde, ihracata bağlı önlemlere ilişkin mevzuat hükümleri ve cezai hükümler saklı kalmak kaydıyla,
beyan sahibinin talebi üzerine antrepo rejimine ilişkin beyanname iptal edilir.
(2) Eşyanın antrepo rejimi altında kalış süresi içerisin de, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tahsis edilmesine ilişkin bir başvurunun yapılmamış olması halinde, gümrük idarelerince
gümrük mevzuatı ve ihracata bağlı önlemlere ilişkin mevzuat hükümleri uyarınca gerekli önlemlerin
alınması kaydıyla beyanname iptal edilir.
MADDE 129 – (1) Posta veya hızlı kargo taşımacılığı yoluyla gelen eşyanın tesliminden sonra iade
edilmesinin söz konusu olması halinde, Müs teşarlıkça belirlenecek usul ve esaslar dahilinde, beyan
sahibinin beyannamenin tescil edildiği tarihten itibaren üç ay içerisinde başvuruda bulunması ve
eşyanın gerçek tedarikçisine ya da tedarikçisi tarafından tayin edilen adrese geri gönderilmesi şartıyla
beyanname iptal edilir.
MADDE 130 – (1) (Değişik:RG-25/5/2022-31846) Tabi tutulduğu gümrükçe onaylanmış işlem ve
kullanımın gerektirdiği şartların yerine getirilmesi ve gümrük vergilerinin ödenmesi veya teminata
bağlanması suretiyle gümrük işlemlerinin bitirilmesi halinde eşya teslim edilebilir duruma gelir. Eşyanın
teslimi; eşya sahibi, taşıyıcı, işletici kuruluş veya bunların temsilcileri arasındaki sözleşme hükümlerine
göre gerçekleştirilir.
(2) Hızlı kargo taşımacılığı yoluyla gelen eşyanın serbest dolaşıma girişine ilişkin beyannamesinin
gümrük idaresine verilmesinden itibaren altı saat içerisinde bu beyannamenin incelenmesinin
tamamlanamaması halinde de eşya teslim edilir. Ancak bu eşyanın tümü veya bir kısmının
muayenesinin yapılmas ının (Değişik ibare:RG -31/3/2010-27538) 182 nci maddede belirtilen esaslar
çerçevesinde zorunlu görüldüğü taşıyıcı veya işletmeci kuruluşa bildirildiği hallerde bu fıkrada belirtilen
süre kısıtlaması uygulanmaz.
(3) Tahlile tabi tutulacak eşyanın, tahlil sonucu beklenilmeden yükümlüsü tarafından tesliminin
talep edilmesi durumunda, eşyanın beyan edilen gümrük tarife istatistik pozisyonuna karşılık gelen
vergi oranı ile beyan edilen fasıldaki en yüksek vergi oranı arasındaki farka karşılık gelen tutarın
teminata bağlanarak, yükümlüsünden eşyanın tahlili sonuçlanmadan kullanılmayacağına dair ek-17’de
yer alan taahhütname alınmak şartıyla ve gümrük idaresinde saklanmak üzere (Ek ibare:RG-2/12/2010-
27773) beyan sahibi veya temsilcisi huzurunda ek -25’te yer alan tutanak tanzim edilerek eşyadan bir
adet şahit numune alınarak gümrük idaresince uygun görülen yerde muhafaza edilmek
kaydıyla yediemin olarak teslim edilir. Ancak, teslimi talep edilen eşyanın ticaret politikası
önlemlerine tabi olması veya tesliminin telafisi mümkün olmayacak sonuçlara yol açacağı konusunda
şüphe olması halinde bu fıkra hükmünün uygulanmamasına gümrük idare amiri yetkilidir.
MADDE 131 – (Başlığıyla birlikte değişik:RG-2/12/2010-27773)
(1) Elçilik Mektubu, Kurye Mektubu, TIR Karnesi, ATA Karnesi, Kumanya Listesi, Özel Fatura,
Déclaration en Douane, CPD Karnesi (Ek ibare:RG-1/4/2020-31086) , Yolcu Beraberi Numune, Sergi ve
Fuar Eşyası Beyan Formu ve Sözlü Beyan Formu gibi belgeler gümrük beyannamesi yerine kullanılır,
ancak bu belgeler gümrük idarelerine verilen beyannameler mahiyetinde değildir.
(2) Elçilik mektupları ile kurye mektuplarının şekli ve ihtiva edeceği bilgiler ek -18 ve ek -19’da
gösterilmiştir.
MADDE 132 – (1) Türkiye Dışişleri veya Milli Savunma Bakanlıkları ile hariçteki elçiliklerimiz,
misyonlarımız veya askeri misyon ve delegasyonlarımız yahut Dışişleri Bakanlıkları ile Türkiye’deki
kendi elçilikleri veya misyonları tarafından bu kuruluşlar arasında resmi ve gizli evrak götürüp getiren
ve kurye olarak adlandırılan askeri ve sivil memur ve şahıslara teslim olunacak evrak için her defasında
bir Kurye Mektubu düzenlenir.
(2) Bu mektup bakanlıkların, elçiliklerin veya misyon veya delegasyonların resmi mührü ile
mühürlenir ve bu makamların yetkili kimseleri tarafından imza edilir.
(3) Türkiye kuryelerine verilecek kurye mektupları Dışişleri ve Milli Savunma Bakanlıklarınca
tespit edilen, ek-19’daki örneğe uygun olarak düzenlenir.
(4) Kuryeler bu mektupları görevli gümrük memurlarına verir ve muhtevası eşyanın gümrük
işlemleri beyanname addolunan bu mektuplarla yürütülür.
(5) Türk kuryeleri diplomatik pasaport ile seyahat eder. Yabancı kuryelerin de Diplomatik
Pasaport, Servis, Özel Pasaport, elçiliklerimizden verilen Lesse Passeyi taşımaları gerekir ve bu şahıslar
sözü edilen belgelerden herhangi birini gümrük memurlarına göstererek kendilerini tanıtırlar.
MADDE 133 – (1) Yetkili makamlardan kuryel ere ancak, mühürlü zarf içinde resmi evrak
verilebilir. Bu evrak bir kap (bavul, valiz, torba, çanta gibi) içinde taşındığı takdirde, bu kapların ağızları
veya üzerleri, bozulmaksızın açılmaları veya aralanarak içine bir şey konulması veya içerisinden bir şey
çıkarılması mümkün olmayacak şekilde yetkili makamlarca mühürlenir.
(2) Kuryeler, bu mühürlerin bozulmamasına dikkat eder ve kapları mühürlü olarak görevli
memurlara gösterir.
MADDE 134 – (1) Görevli gümrük memurları, pasaport veya diğer kimlik belgelerinden kurye
oldukları anlaşılan Türk ve yabancı kimselerin beraberlerinde getirip, götürdükleri resmi ve gizli evrakı
içeren kurye kaplarını dıştan muayene ve inceleyerek kurye mektuplarının uygun ve resmi müh ür ile
mühürlenmiş olduğunu gördükleri takdirde, bunları açıp kapsamını muayene etmeksizin, üzerlerine
etiket yapıştırarak veya işaret koyarak geçirilmelerine izin verir.
MADDE 135 – (1) Dışarıdan gelen kuryelerin beraberlerindeki kapların dıştan yapılacak inceleme
ve muayenesi sonucunda;
a) Kurye mektubuna nev’i ve nitelikleri itibarıyla uymayan,
b) Ağızları ve üzerleri resmi mühürle mühürlenmiş olmayan veya açılmış veya mühürleri kopmuş
yahut bozulmuş olan,
c) Kurye mektubu gösterilmeyen veya ibraz edilen kurye mektubu şartlarına uygun görülmeyen,
kaplara gümrüğün mührü tatbik edilir ve durum bir tutanakla tespit edildikten sonra kuryenin
sorumluluğu altında Esenboğa Gümrük Müdürlüğün e sevk edilir. Keyfiyet en seri şekilde mahalli
gümrük amiri tarafından Müsteşarlığa bildirilir ve Müsteşarlıkça da ilgili Bakanlığa gerekli duyuru
yapılır.
(2) Türkiye’den götürülecek kurye kaplarının dıştan yapılacak kontrollerinde, birinci fıkrada
belirtilen hususlar tespit olunduğu takdirde, gecikmeleri önlemek üzere durum yine en seri şekilde
Müsteşarlık aracılığı ile ilgili Bakanlığa bildirilir.
MADDE 136 – (1) Giriş gümrükleri Türkiye’den transit geçecek kuryelerin ibraz edecekleri kurye
mektupları muhteviyatı mühürlü kapları dıştan inceleyip bu mektuplara uygun olduklarını gördükten
sonra durumu mektuba şerh ve altını imza ederler. Çıkış gümrükleri kendiler ine ibraz edilecek giriş
gümrüğünün meşruhatını havi mektupları, çıkarılmak istenilen kaplarla karşılaştırarak uygun
bulunanların çıkarılmalarına izin verirler.
(2) Giriş gümrükleri transit geçecek kurye kapları için ayrıca herhangi bir belge kesmezler ve
bunların çıkıp çıkmadığını araştırmazlar.
MADDE 137 – (1) Olağanüstü ve zorunlu haller dolayısıyla kuryeler yerine vapur kaptanları, uçak
pilotları ve diğer taşıt hizmetlileri gibi kimseler eliyle Türkiye’ye gönderilen resmi ve gizli evrakı havi
kurye kapları, getirenler tarafından gümrüklere teslim olunur.
(2) Gümrük idareleri, bu kaplardan Dışişleri veya Milli Savunma Bakanlıklarına ait olanlarını, bu
bakanlıkların yazısı, Türkiye’deki yabancı devlet elçiliklerine veya diğer misyon v e delegasyonlara ait
olanları da, bunların mektup ve yazıları üzerine, muayene etmeksizin dıştan inceleme ile yetinir ve
ilgililerine teslim eder.
(3) Vapur kaptanları, uçak pilotları ve diğer taşıt hizmetlilerine tanınan geçici kuryelik vasfı,
sadece bunların taşıdıkları kurye kaplarına şamil olup, kendilerine başka herhangi bir hak doğurmaz.
MADDE 138 – (1) Görevli gümrük memurları, gümrük işlemine tabi tutulan kaplara ait kurye
mektuplarını, altına veya arkasına içer diği kapların uygun görülüp, işleminin yapıldığını yazarak
imzaladıktan ve tarih attıktan sonra bağlı olduğu gümrük idaresine derhal teslim eder. Şerhlerin altına
konacak imzaların üzerinde ayrıca memurun adı ve soyadı ile sicil numarası da gösterilir.
MADDE 139 – (1) Kurye işlemlerini yapan gümrük idareleri bunlar için ilgililerce verilen kurye
mektuplarını ve yazıları özel bir deftere bir sıra numarası altında kayıt ve kabul eder ve işlemlerinin
bitirilmesinden sonra bir klasör içinde saklar.
MADDE 140 – (Değişik:RG-10/1/2013-28524)
(1) Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen eksik beyan usulünden
yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına veya onaylanmış kişi statü belgesine sahip gerçek ve tüzel
kişilerden 142, 143, 151, 153, 154, 160, 162 ve 163 üncü maddelerde belirtilen koşulları sağlayanlar
yararlandırılabilir.
(2) Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen beyanname yerine ticari
veya idari belge verilmesi usulünden yararlanmak için yapılan talepler yetkilendirilmiş yükümlü veya
onaylanmış kişi statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın kabul edilir.
(3) Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen eşyanın kayıt yoluyla
rejime girişi usulünden yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına sahip kişiler yararlandırılabilir.
(4) Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen eşyanın kayıt yoluy la
rejime girişi usulünden yararlanılabilmesi, ihracat rejimi hariç olmak üzere, kapsamı ve miktarı
Bakanlıkça belirlenecek teminatın verilmesi koşuluna bağlıdır.
(5) Bu maddede belirtilen basitleştirilmiş usullerden yararlandırılan kişiler, bu usullerden
yararlanılabilmesi için gerekli koşullardan bir veya daha fazlasında meydana gelecek değişiklikleri
Bakanlığa bildirmek zorundadır.
(6) Avrupa Komisyonu ile Ülkemiz arasında 11/7/2008 tarihinde imzalanan ve 5824 sayılı Kanun
ile onaylanması uygun bulunan Katılım Öncesi Yardım Aracı (IPA) Çerçeve Anlaşması kapsamında ithal
edilecek eşya için basitleştirilmiş usulde beyan talepleri yetkilendirilmiş yükümlü veya onaylanmış kişi
statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın kabul edilir.
MADDE 141 – (1) Müsteşarlık, bu Yönetmelikte yer alan basitleştirilmiş usullerden yararlanacak
eşya çeşitleri, söz konusu basitleştirilmiş usullerin kapsamı ve bu usullere ilişkin gümrük işlemlerini
belirlemeye, basitleştirilmiş usul türlerine göre farklı kriterler ko ymaya ve söz konusu basitleştirilmiş
usullerden yararlanma hakkının geri alınması ya da askıya alınmasına yönelik düzenleme yapmaya
yetkilidir.
MADDE 141/A- (Ek:RG-25/5/2022-31846)
(1) İzinli gönderici yetkisi kapsamında taşıması gerçekleştirilecek ihracat beyannameleriyle sınırlı
olarak, gümrük beyannamesinin izinli gönderici tesisinin bağlı bulunduğu gümrük idaresi yerine kişinin
yerleşik olduğu yerdeki gümrük idaresine verilmesine izin verilebilir.
(2) Birinci fıkra kapsamında tescil edilen beyannamelerde eşyanın sunulduğu yerde görevli
muayene memuru; belge kontrolü, muayene ve rejimin gerektirdiği diğer işlemleri beyanın verildiği yer
gümrük idaresi adına gerçekleştirir.
MADDE 142 – (1) Gümrük idareleri, onaylanmış kişi statü belgesi sahibi kişiler ile (Mülga
ibare:RG-10/1/2013-28524) (…) yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına sahip kişilerin, beyannameye
eklenmesi gereken belgelerden bazılarının eklenmediği ve/veya beyannameye yazılması gereken bazı
bilgilerin yazılmadığı gümrük beyanını, 143 üncü maddede yer alan hükümlere uyulması kaydıyla kabul
edebilir.
(2) Bu usulün uygulandığı durumlarda, ambar hareketleri ile özet beyan işlemleri 63 üncü
maddede belirtildiği şekilde yapılır. Ancak, tamamlayıcı beyanın verildiği tarihte, ilk beyannamenin bazı
bilgilerinin değiştirilmesi gerektiği hallerde, muayene ile görevli memur tarafından beyanname ekranı
açılarak yeniden düzenleme işlemleri yapılır.
MADDE 143 – (1) Eksik bilgi ile yapılacak beyanda;
a) Beyan sahibinin kimliğinin, taşıt aracının özelliklerinin ve kayıtlı olduğu ülkenin, kapların adedi,
cinsi ve özet beyana ilişkin bilgiler ile beyan sahibinin imzasının bulunması,
b) Eşyanın, Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki yerinin gümrük idaresince kolay ve herhangi bir
tereddüde yol açmadan belirlenmesini sağlayacak şekilde tanımlanmış olması,
c) Eşyanın tanımlanması, serbest dolaşıma gir işini düzenleyen hükümlerin uygulanması ve
eşyanın teslim edilmesinden önce alınması gereken herhangi bir teminat miktarının belirlenmesi için
gümrük idarelerince gerekli görülen her türlü diğer bilgilerin yer alması,
ç) Bir eşyanın belli destekleyici belgeler olmaksızın serbest dolaşıma girişinin mümkün olmadığı
durumlarda, bu bilgi ve belgelerin tamamının mevcut olması,
zorunludur.
(2) Eşyanın serbest dolaşıma girişinden önce ibrazı gerekli olan belgelerden bir ya da birkaçını
içermeyen beyanlarda;
a) İlgili belgenin mevcut ve geçerli olduğunun,
b) Beyanın kabulünde meydana gelecek bir gecikmenin eşyanın serbest dolaşıma girişini
engelleyeceğinin ya da daha yüksek bir oranda vergilendirmeye yol açacağının belli olması ve
c) Eksik belgeye ilişkin bilgilerin her durumda beyanda gösterilmesi,
zorunludur.
MADDE 144 – (1) Beyanname tescil edildiğinde eksik olan bilgi ve/veya belgelerin tamamlanması
için beyan sahibine tanınan süre, söz konusu tescil tarihinden itibaren bir ayı geçemez.
(2) İndirimli veya sıfır oranında ithalat vergisinin uygulanması için gereken belgelerin eksikliği
durumunda, gümrük idarelerince, eksik beyan kapsamındaki eşyanın bu tür indirimli veya sıfır oranında
vergilendirilecekleri konusunda yeterli nedenlerin olması ve beyan sahibinin talebi üzerine söz konusu
belgenin tamamlanması için ek süre verilebilir. Bu şekilde verilecek ek süre üç ayı geçemez.
(3) Tamamlanacak eksik beyanın gümrük kıymeti ile ilgili olması ve daha uzun bir süre gerekmesi
ve bunun gerekli olduğunun kanıtlanması durumunda, gümrük idareleri daha uzun bir süre
belirleyebilir ya da daha önce belirlenmiş olan süreyi uzatabilir. Bu sürenin belirlenmesinde gümrük
mevzuatında öngörülen azami süreler dikkate alınır.
(4) İndirimli ya da sıfır oranında gümrük vergisinin serbest dolaşıma girecek eşya için sadece
belirlenmiş tarife kotaları ve tarife tavanları dahilinde uygulanması durumunda, vergilendirme, sadece
indirimli ya da sıfır oranında vergi uygulanması için gerekli olan belgeler düzenlendiğinde, izin verilen
sınırlar çerçevesinde yapılır. Bu belgeler aşağıdaki süreler içinde ibraz edilir.
a) Tarife tavanları uygulanan durumlarda, alınan bir önlemin normal ithalat vergilerinin yeniden
uygulanması zorunluluğunu getirdiği tarihten önce,
b) Tarife kotaları uygulanan durumlarda, bu kotalar için belirtilen limite ulaşılmasından önce,
indirimli ya da sıfır oranında ithalat vergisi uygulanması için ibrazı zorunlu olan belge, söz konusu
eşyaya ilişkin beyanın bu tarihten önce kabul edilmiş olması koşuluyla, indirimli ya da sıfır oranın
öngörüldüğü sürenin dolduğu tarihten sonra da ibraz edilebilir.
(5) Eksik beyan usulüne göre tescil edilen bir beyannamede eksik bulunan bilgi veya belgen in
tamamlanması için gümrük idaresi tarafından verilen süre içinde bu eksikliklerin tamamlanmaması
halinde, söz konusu beyanname kapsamı eşyanın ödenmesi gereken vergileri ertelenmez.
MADDE 145 – (1) Gümr ük idarelerinin eksik bir beyanı kabul etmesi, başka nedenler
bulunmadığı takdirde beyannamesi tescil edilmiş eşyanın serbest dolaşıma girişini engellemez ya da
geciktirmez. Eşyanın serbest dolaşıma girişi aşağıda belirtilen şartlara göre gerçekleştirilir:
a) Eksik olan bilgi ve belgelerin daha sonra tamamlanacak olması söz konusu eşyanın vergi
tutarını etkilemiyorsa, beyanname tescil edildiği tarihte hesaplanan vergiler üzerinden işlemler
yürütülür.
b) 53 üncü madde hükmü çerçevesinde, eksik beyanın geçici bir kıymet bildirimi içermesi
durumunda, bu bildirime dayanarak gümrük vergileri hesaplanır.
c) Eksik belge;
1) İndirimli veya sıfır oranındaki vergi uygulanması ile ilgiliyse, gümrük vergilerinin indirimli veya
sıfır oran üzerinden hesaplanması,
2) Muafiyet hükümlerinin uygulanması ile ilgiliyse, muafiyet hükümlerine göre işlem yapılması,
gerekir.
(2) Eksik belgeler süresi içinde gümrük idarelerine sunulmadığı takdirde cezai hükümler saklı
kalmak üzere, Kanunun 198 inci maddesi gereği normal oranların uyg ulanması sonucu tahakkuk
ettirilen gümrük vergilerine göre noksan alındığı belirlenen gümrük vergileri ile 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesine göre tespit edilen gecikme zammı
oranında faizin yükümlüye tebliğ edildiği tarihi takiben onbeş gün içinde ödenmesi zorunludur.
MADDE 146 – (1) Basitleştirilmiş usullere ilişkin 142 ila 145 inci maddelerde öngörülen koşullar
çerçevesinde tescil edilmiş eksik beyanı içeren bir beyanname, beyan sahibi tarafından tamamlanabilir
ya da gümrük idaresince uygun görülmesi halinde Kanunun 60 ıncı maddesinde belirtilen koşullara
uyan yeni bir beyanname ile değiştirilebilir.
(2) Her iki durumda da, gümrük v ergilerinin hesaplanması ve eşyanın serbest dolaşıma girişini
düzenleyen diğer hükümlerin uygulanmasında, eksik beyanı içeren beyannamenin tescil edildiği tarih
esas alınır.
Özelliği olan eşyanın tesliminde basitleştirilmiş usul (Değişik madde başlığı:RG -31/3/2010-
MADDE 147 – (1) Özelliği olan eşyanın tesliminde, yükümlünün başvurusu üzerine
basitleştirilmiş usullerden yararlanma talebi, (Değişik ibare:RG -10/1/2013-28524) yetkilendirilmiş
yükümlü veya onaylanmış kişi statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın ilgili gümrük idaresince
değerlendirilip kabul edilebilir.
(2) Birinci fıkra uyarınca teslim edilecek özelliği olan eşya aşağıda belirtilmiştir:
a) Türkiye Atom Enerjisi Kurumunun uygunluk yazısının ibrazı şartıyla radyoaktif maddeler,
b) İnsan ve hayvan sağlığı ile ilgili her türlü aşılar,
c) İnsan sağlığı için önem arz eden kalp kapakçığı, canlı doku ve böbrek hastaları için özel
serumlar, kan ve kan plazması gibi belli fiziksel koşullarda korunması zorunlu olan ürünler,
ç) İlgili kuruluşlardan alınacak belgelerle tevsiki kaydıyla, insan sağlığı için lüzumlu ve acil
ameliyatlarda kullanılması gereken organlar, vücudun içindeki organlara takılan, vücutta kalan protez
uzuvlar, ve parçaları,
d) Belirli bir ısıda muhafazası gereken tıbbi tahlillerde kullanılan hazır kitler,
e) Yurt dışında periyodik olarak yayımlanan gazete ve dergiler ile bunların elektronik ortamda
muhafaza edildiği materyaller,
f) Tüp bebek merkezleri laboratuvarlarında kullanılan tüp bebek solüsyonları,
g) Canlı hayvanlar ve bunların üretilmesi için getirilen yumurtalar,
ğ) Uçak ve gemilerde acil kullanılma zorunluluğu bulunan ve makinelerin tamirinde vazgeçilmez
nitelikte olduğu belirlenen yedek parçalar veya gerekli aletler,
h) Korunması özel düzenek ve yapı gerektiren eşya
ı) Hacimleri ve ağırlıkları itibariyle geçici depolama yeri ve antrepoya alınması külfet ve masraf
gerektiren dökme ve havaleli eşya,
i) Hızlı kargo yoluyla taşınan ticari mahiyet arz etmeyen ve/veya gümrük vergisinden muaf eşya,
j) Boru hatları veya elektrik telleri ile taşınan ve depolama imkanı olmayan sürekli akış halinde
olan eşya.
(3) Yukarıda belirtilen özelliği olan eşyanın gümrük işlemleri ve tesliminde basitleştirilmiş usuller
kapsamında kolaylık sağlayan düzenlemeler yapmaya Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 148 – (1) 147 nci maddenin ikinci fıkrasının (b), (c), (Ek ibare:RG -2/11/2011-
28103) (d) (f), (g) ve (ğ) bentlerinde yer alan eşya ve akvaryum balıkları ile CIF kıymeti 500 Avro’yu
geçmeyen diğer eşyayı aynı gümrük idaresinden sürekli ve periyodik olarak ithal edenlerin beyanname
yerine ticari veya idari bir belge üzerinden tes cil ve işlem yapılmasına yönelik yazılı talepleri (Değişik
ibare:RG-10/1/2013-28524) yetkilendirilmiş yükümlü veya onaylanmış kişi statüsüne ilişkin
koşullar aranmaksızın (Ek ibare:RG-28/12/2011-28156) altı ay süreyle geçerli olmak üzere kabul edilir.
(2) Bu usulle gerçekleşen serbest dolaşıma giriş beyanına ilişkin ticari veya idari belgede, beyan
konusu eşyanın teşhisini mümkün kılacak bütün bilgilerin yer alması gerekir
(3) Bu usulle beyan yönteminin uygulandığı durumlarda, gümrük idaresi tarafından bilgisayar
ortamında bir tutanak düzenlenir. Eşya, bu tutanağa dayanarak gümrüklü sahadan çıkarılır. Daha sonra,
tamamlayıcı beyan olarak gümrük beyannamesi verildiğinde, tutanak tarihine referans verilerek bu
tarih tescil tarihi olarak kaydedilir.
(4) Bey anname yerine kabul edilecek idari ve ticari belgelerin nitelik ve içereceği bilgileri
belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 149 – (Mülga:RG-21/5/2014-29006)
MADDE 150 – (1) Eşyanın serbest dolaşıma girişini basitleştirilmiş usule göre gerçekleştirenler
genel, dönemsel ya da özet niteliğinde bir tamamlayıcı beyanda bulunur.
(2) Bir ay içinde gerçekleştirilen basitleştirilmiş usule göre yapı lan işlemlere ilişkin tamamlayıcı
beyanın, izleyen ayın ilk üç günü içinde verilmesi zorunludur.
(3) Beyanın, 53 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen nitelikteki kıymet unsurlarını içermesi
halinde tamamlayıcı beyan, eksik kıymet unsurunun mahiyet ve tutar itibariyle tahakkuk ettiği ayı takip
eden ayın (Değişik ibare:RG-30/4/2011-27920) yirmi altıncı günü akşamına kadar verilir ve vergileri de
aynı süre içinde ödenir.
(4) Söz konusu tamamlayıcı beyan serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle yapılır. Bu
beyannameler ayrıca tescil edilmez. Söz konusu beyannamelerde duruma göre ya daha önce
beyanname yerine kullanılan ticari veya idari belgeye ve bu belgenin tesciline ya da ilgili rejime geçişin
kayıt yoluyla yapılması durumunda söz konusu kayda ilişkin bil gilerin yer alması gerekir. Gümrük
beyannamesi aranmayacak haller ve diğer usul ve esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.
(5) Tamamlayıcı beyanlar ile basitleştirilmiş usule göre gerçekleşen beyanlar bir bütündür ve
basitleştirilmiş işlemlere ilişkin beyannamenin ya da kullanılan ticari veya idari belgenin tescil edildiği
ya da tescil hükmünde olan kayıt işleminin yapıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder.
(6) Basitleştirilmiş usulle beyanın eşyanın serbest dolaşıma girişi için gereken bütün bilgi ve
belgeleri içerdiği ya da daha önce gümrük beyannamesi verilmiş olan durumlarda tamamlayıcı beyan
aranmaz.
MADDE 151 – (1) Ekonomik etkili bir gümrük rejimi hü kümleri uygulanmış eşyanın serbest
dolaşıma girişi, basitleştirilmiş usuller çerçevesinde gerçekleştirilebilir.
(2) Gümrük antrepo rejimi uygulanmış eşyanın serbest dolaşıma girişinde basitleştirilmiş usul
konusunda aşağıdaki sınırlamalar söz konusudur:
a) F tipi antrepoda bulunan eşyanın serbest dolaşıma girişinde basitleştirilmiş usule izin verilmez.
b) B tipi antrepoda bulunan eşyanın serbest dolaşıma girişinde sadece eksik belgeyle beyan ve
beyanname yerine ticari veya idari bir belge verilmesi şeklinde beyan yöntemi uygulanabilir.
c) D tipi antrepoda bulunan eşyanın serbest dolaşıma girişi kayıt yoluyla yapılabilir.
(3) Gümrük antrepo rejimine tabi tutulmuş ithal eşyasının kayıt yoluyla, gümrüğe sunulmaksızın
ve beyannamesi verilmeden, serbest dolaşıma girmek üzere teslim edildiği durumlarda gümrük
vergileri, eşyanın antrepo rejimine tabi tutulduğu tarihte yürürlükte bulunan vergi oranları ve diğer
vergilendirme unsurlarına dayanarak hesaplanır. Bu hükmün uygulanması, eşyanın nitelik, gümrük
kıymeti ve m iktarı gibi vergilendirme unsurlarının eşyanın antrepo rejimine tabi tutulduğu tarihte
saptanması koşuluna bağlıdır.
(4) Yükümlünün serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihinde eşyanın bulunduğu hal
ve niteliği ile diğer vergilendirme unsurlarına göre işlem yapılması yönünde talepte bulunması
durumunda bu talebe göre işlem yapılır.
MADDE 152 – (1) (Ek ibare:RG-25/5/2022-31846)(41) 153 üncü maddenin üçüncü fıkrası ve 156
ncı madde hükümleri saklı kalmak üzere, ihracat rejimi beyanını basitleştirilmiş usuller çerçevesinde
yapabilmek için Onaylanmış Kişi Statü Belgesine veya (Mülga ibare:RG -10/1/2013-28524)
(…) yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına sahip olmak gerekir.
MADDE 153 – (1) Gümrük idareleri, onaylanmış kişi statü (Ek ibare:RG -31/3/2010-
27538) veya (Mülga ibare:RG-10/1/2013-28524) (…) (Ek ibare:RG -31/3/2010-27538) yetkilendirilmiş
yükümlü sertifikası sahibi kişilerin beyannameye eklenmesi gereken belgelerden bazılarının
eklenmediği ve/veya beyannameye yazılması gereken bazı bilgilerin yazılmadığı gümrük beyanını, 154
üncü maddede yer alan hükümlere uyulması kaydıyla kabul edebilir.
(2) Gümrük idaresi, eşyaya ilişkin basitleştirilmiş beyanın yürürlükteki mevzuat hükümleri
çerçevesinde gerekli görülen bütün bilgileri içermesi halinde tamamlayıcı beyanın sunulmasını
istemekten vazgeçebilir.
(3) (Ek:RG-25/5/2022-31846)(41) Gümrük idareleri, Kanunun 225 inci maddesinin birinci fıkrası
hükmü uyarınca dolaylı temsilci olarak yetkilendirilen posta idaresi ve hızlı kargo taşımacılığı yapan
şirketlerin beyannameye eklenmesi gereken faturanın eklenmediği gümrük beyanını, beyan için gerekli
bilgileri içeren e-irsaliyenin beyannameye eklenmesi kaydıyla kabul edebilir.
MADDE 154 – (1) Beyannamede; ihracatçı, beyan sahibi, eşyanın gideceği ülke, eşyanın cinsi,
kapların adedi ve cinsi, eşyanın tarife pozisyonu, e şyanın ağırlığı, ek bilgi, belge ve izinler ile beyan
sahibinin imzası yer almalıdır.
(2) Eşyanın, gümrük idaresince Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki yerinin kolay ve herhangi bir
tereddüde yol açmadan belirlenmesini sağlayacak şekilde tanımlanmış olması gerekir.
(3) Eşyanın ihracat vergisine tabi olması halinde, bu vergilerin doğru bir biçimde
hesaplanabilmesi için gerekli bütün bilgiler bulunmalıdır.
(4) Eşyanın tanımlanması ve ihracatla ilgili hükümlerin uygulanması ya da eşyanın ihracından
önce bir temin at alınması gerekiyorsa, bu teminatın hesaplanabilmesi için gerekli ek bilgiler
bulunmalıdır.
(5) Gümrük beyannamesinin 44 numaralı kutusuna Basitleştirilmiş İhracat ifadesi yazılır.
(6) Eksik beyanlarda tamamlayıcı beyanların verileceği gümrük idaresi de belirtilir.
(7) (Ek:RG-31/3/2010-27538) 142, 143, 144 ve 146 ncı madde hükümleri duruma göre
uyarlanarak uygulanır.
MADDE 155 – (1) Gümrük idareleri tarafından eksik beyan kabul edildiğinde eksik olan bilgi veya
belgelerin tamamlanması için beyan sahibine tanınan süre, beyannamenin tescil tarihinden itibaren bir
ayı geçemez. Gerekli görülen durumlarda bu süre uzatılabilir. Bu şekilde verilecek ek süre üç ayı
geçemez.
(2) Eksik beyan usulüne göre tescil edilen bir beyannamede, eksik bulunan bilgi veya belgenin
tamamlanması için gümrük idaresi tarafından verilen süre içinde bu eksikliklerin tamamlanmaması
halinde, söz konusu beyanname kapsamı eşyanın ödenmesi gereken vergileri ertelenmez.
MADDE 156 – (1) Aynı gümrük idaresinden sürekli ve periyodik olarak kitap ve diğer basılı yayın
ihraç edenler ile gemilere kumanya, yağ, yakıt ve diğer malzeme verme şeklinde ihracat
gerçekleştirenlerin beyanname yerine ticari veya idari bir belge tescil ettirmek suretiyle işlem yapma
konusundaki yazılı talepleri (Değişik ibare:RG -10/1/2013-28524) yetkilendirilmiş yükümlü veya
onaylanmış kişi statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın kabul edilir.
(2) Bu usulle gerçekleşen ihracata ilişkin ticari veya idari belgede; ihracat konusu eşyanın
teşhisini mümkün kılacak bütün bilgilerin ve ‘Basitleştirilmiş İhracat’ ifadesinin yer alması gerekir.
(3) Beyanname yerine kabul edilecek idari ve ticari belgele rin nitelik ve içereceği bilgileri
belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 157 – (Mülga:RG-10/1/2013-28524)
MADDE 158 – (1) Eşyanın ihracat rejimine ilişkin işlemlerini basitleştirilmiş usule göre
gerçekleştirenler genel, dönemsel ya da özet niteliğinde tamamlayıcı bir beyanda bulunur.
(2) Bir ay içinde gerçekleştirilen basitleştirilmiş işlemlere ilişkin tamamlayıcı beyanın izleyen ayın
ilk üç günü içinde yapılması gerekir. Ancak, bir ay içinde deniz taşıtları ile hava gemilerine Kanunun 176
ncı maddesi hükümleri çerçevesinde yapılan ve ihracat sayılan teslimlere ilişkin tamamlayıcı beyan
izleyen ayın ilk yedi iş günü içinde yapılır.
(3) Söz konusu tamamlayıcı beyan ihracat rejimine giriş beyannamesi ile yapılır. Bu beyanlarda
duruma göre ya daha önce beyanname yerine kullanılan ticari veya idari bir belge ve bu belgenin
tesciline ya da ilgili rejime geçişin kayıt yoluyla yapılması durumunda söz konusu kayda ilişkin bilgilerin
verilmesi gerekir. Gümrük beyannamesi aranmayacak haller Müsteşarlıkça belirlenir.
(4) Tamamlayıcı beyanlar ile basitleştirilmiş usule göre gerçekleşen beyanlar bir bütündür ve
basitleştirilmiş işlemlere ilişkin beyannamenin ya da ticari veya idari bir belgenin tescil edildiği ya da
tescil hükmünde olan kayıt işleminin yapıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder.
(5) Basitleştirilmiş beyanın ilgili rejime geçiş için gereken bütün bilgi ve belgeleri içerd iği ya da
daha önce gümrük beyannamesi verildiği hallerde tamamlayıcı beyan aranmaz.
(6) (Ek:RG-25/5/2022-31846)(41) 153 üncü maddenin üçüncü fıkrası kapsamında basitleştirilmiş
usule göre verilen beyanı takiben yedi iş günü içerisinde tamamlayıcı beyan verilir.
MADDE 159 – (1) Ekonomik etkili gümrük rejimleri için iki ya da daha fazla iznin aynı kişiye
verilmesi durumunda, kayıt yoluyla beyanın kullanılması suretiyle bir rejimin sonlandırılıp diğer rejime
başlanılması halinde tamamlayıcı beyan verilmesine gerek yoktur.
MADDE 160 – (1) Hariçte işleme ve gümrük antrepo rejimi dışında kalan ekonomik etkili gümrük
rejimine tabi eşyanın, ihracat rejimine girişi basitleştirilmiş usuller çerçevesinde gerçekleştirilebilir.
(2) Bu hüküm yeniden ihracat için de geçerlidir.
(3) Gümrük antrepo rejimi uygulanmış eşyanın, ihracat ya da yeniden ihracat rejimine girişinde
aşağıdaki hükümler geçerlidir.
a) F tipi antrepo rejimi uygulanan eşyanın ihracat rejimine girişinde basitleştirilmiş usule izin
verilmez.
b) B tipi antrepo rejimi uygulanan eşyanın ihracat rejimine girişinde eksik beyan veya ticari veya
idari belgeyle beyan verilmesi şeklinde beyan usulü uygulanabilir.
MADDE 161 – (1) (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) 165 inci madde hükümleri saklı kalmak
üzere, gümrük antrepo rejimi beyanını basitleştirilmiş usuller çerçevesinde yapabilmek için Onaylanmış
Kişi Statü Belgesi veya (Mülga ibare:RG -10/1/2013-28524) (…) yetkilendirilmiş yükümlü (Değişik
ibare:RG-31/3/2010-27538) sertifikası sahibi olmak gerekir.
MADDE 162 – (1) Gümrük idareleri, onaylanmış kişi statü belgesi (Ek ibare:RG -10/1/2013-
28524) veya yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahibi kişilerin beyannameye eklenmesi gereken
belgelerden bazılarının eklenmediği ve/veya beyannameye yazılması gereken bazı bilgilerin yazılmadığı
gümrük beyanını, 163 üncü maddede yer alan hükümlere uyulması kaydıyla kabul edebilir.
(2) Eksik beyan usulü, eşyanın F tipi antrepolara alınmasında uygulanmaz.
MADDE 163 – (1) Eksik beyanda bulunan kişilerin söz konusu beyanlarında aşağıdaki unsurların
bulunması zorunludur.
a) Eşyanın teşhisini mümkün kılacak her türlü bilgi ve belge,
b) Eşyanın miktarı,
c) Eksik belgeyle beyan usulünün D tipi antrepo için kullanılması durumunda, eşyanın niteliğine,
kıymetine ilişkin bilgi ile eşyanın tarife pozisyonunun derhal ve kesin şekil de saptanması için gerekli
ayrıntılı bilgi.
(2) (Ek:RG-31/3/2010-27538) 142, 143, 144 ve 146 ncı madde hükümleri duruma göre
uyarlanarak uygulanır.
MADDE 164 – (1) Gümrük idareleri tarafından beyan kabul edildiğinde eksik olan bilgi veya
belgelerin tamamlanması için beyan sahibine tanınan süre, beyannamenin tescil tarihinden itibaren bir
ayı geçemez. Gerekli görüldüğü durumlarda bu süre gümrük idaresince uzatılabilir. Bu şekilde verilecek
ek süre üç ayı geçemez.
MADDE 165 – (1) Aynı tarife pozisyonunda sınıflandırılmış eşyayla ilgili sürekli olarak gümrük
antrepo rejim beyanında bulunan kişilerin, beyanname yerine ticari veya idari belge üzerinden tescil
ve işlem yap tırmaya yönelik yazılı talepleri (Değişik ibare:RG -10/1/2013-28524) yetkilendirilmiş
yükümlü veya onaylanmış kişi statüsüne ilişkin koşullar aranmaksızın kabul edilir.
(2) Bu usulle gerçekleşen gümrük antrepo beyanına ilişkin ticari veya idari belgede, eşy anın
teşhisini mümkün kılacak bütün bilgilerin yer alması gerekir.
(3) Bu usul, ticari belge ile beyan hariç olmak üzere, idari belge ile beyanın söz konusu olduğu
durumlarda eşyanın B tipi antrepoya alınmasında da uygulanır.
(4) Beyanname yerine kabul edi lecek idari ve ticari belgenin nitelik ve içereceği bilgileri
belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 166 – (Değişik:RG-10/1/2013-28524)
(1) Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına sahip kişilere gümr ük idarelerince eşyanın antrepo
rejimine girişinin kayıt yoluyla yapılmasına izin verilebilir.
(2) Bu usul, eşyanın B ve F tipi antrepolara alınmasında uygulanmaz.
MADDE 167 – (1) Hariçte işleme rejiminde b asitleştirilmiş usuller kullanılarak beyanda bu
Yönetmeliğin ihracat rejiminde basitleştirilmiş usullere ilişkin 152 ila 160 ıncı madde hükümleri
uygulanır.
MADDE 168 – (1) Dahilde işleme, gümrük kontrolü altında işleme veya geçici ithalat rejimlerinde
basitleştirilmiş usuller kullanılarak beyanda, bu Yönetmeliğin serbest dolaşıma giriş rejiminde
basitleştirilmiş usullere ilişkin 142 ila 151 inci madde hükümleri uygulanır.
MADDE 169 – (1) Ticari nitelikte olmayan aşağıda yazılı eşyanın serbest dolaşıma girişi sözlü
beyana tabidir:
a) Hariçten gelen yolcu ve turistle rin ve nakil vasıtası hizmetlilerinin beraberlerinde getirdikleri
veya sonradan gelen vergiden muaf kişisel eşya ile vergiye tabi ancak ticari nitelik ve miktarda
bulunmadığına ve bu maksatla getirilmediğine gümrük idaresince kanaat getirilen eşyası,
b) (Değişik:RG-2/7/2010-27629) Kanunun 167 nci maddesinin birinci fıkrasının (2), (4), (5), (6),
(7) nci bentleri, (8) inci bendinin (d) alt bendinin (i) ve (ii) numaralı alt bentleri, (9) uncu bendinin (a) ve
(b) alt bentleri, (10), (11) ve (12) nci bentlerinde belirtilen eşya,
c) Sınır bölgesi halkının elde ve sırtta taşınabilecek miktarda kendi ihtiyaçlarına mahsus eşyası,
ç) Resmi daire ve müesseselerle özel müessese ve şahıslara ait işlem görmüş ticari değeri
olmayan her türlü defter, evrak, belge,
d) Türkiye’de düzenlenecek milletlerarası kongrelere veya spor temas ve gösterilerine katılacak
delege ve şahısların isimlerini muhtevi plaketler, bunların milli bayrakları veya kulüp flamaları ve
bunları takmaya mahsus mamuller ve bu toplantı ve temaslara ait rozet, kupa ve broşürler ve bu kongre
ve spor temas ve gösterilerine ait cihaz, alet ve malzeme,
e) Türkiye’de yapılan ve yapılacak olan milli ve milletlerarası her türlü yarışmalarda mükâfat
olarak verilmek üzere bağış yoluyla gönderilen eşya,
f) Bas ın ile ilgili aktüalite filmleri ve resimleri, fonopost maddeleri (münhasıran mektup ve
muhabere vasıtası olarak kullanılanları dolu ve birer adet) plak, tel ve bantlarla düzenlenmiş sesli ve
yazılı süreli yayınlar, şahsi tedavide kullanılacak miktar ve ma hiyette ilaçlar (yürürlükteki ilgili kanun
hükümleri saklıdır.)
g) (Ek:RG-15/5/2013-28648)(9) Kanunun (Değişik ibare: RG -21/11/2013-28828 Mükerrer) 167
nci maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendi kapsamında olup yük manifestosu ile getirilen eşya.
(2) Kanunun 167 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) inci bendinin (d) alt bendinin (i) numaralı
alt bendi kapsamına giren numunelik eşya ve modellerin, gümrükçe yapılan muayene sonucunda ticari
nitelikte olmadığına kanaat getirilmesi gerekir. Bunun için gümrükler her bir numunenin tek tek
kıymetini veya aynı partiye dahil numune ve modellerin kıymet toplamını göz önüne alırlar. Aynı
gönderici tarafından değişik kimselere gönderilen numune ve modellerin kıymetleri bunlar aynı
zamanda ithal edilseler dahi, bu maddenin uygulanmasında dikkate alınmaz. (Ek cümle:RG-1/4/2020-
31086) Numunelik eşya ve modellerin yolcu beraberinde gelmesi durumunda, 131 inci maddede
düzenlenen ve kapsamı Bakanlıkça belirlenen Yolcu Beraberi Numune, Sergi ve Fuar Eşyası Beyan
Formu ile beyan yapılabilir.
(3) Her model için birer adet olmak üzere kâğıt, karton veya plastikten yapılmış patronlar veya
çizimler birer metreden uzun olmamak üzere dantel, kurdele, şerit, ekstrafor, model ve kesim şablonu
(kâğıt veya kartondan) ve benzeri eşya, çift olarak kullanılan eşyadan tek olarak getirilen eldiven, çorap,
ayakkabı (kıymetli maden ve taşlardan olmamak üzere), her türlü küpe, kolye, bilezik, düğme, muhtelif
süsleme malzemesi, her birinden birer adet olmak üzere kravat, mendil, bel kemeri , kemer tokası,
kemer astarı, çıtçıt, kopça, fermuar sürgüsü, çengelli kopça ve benzeri eşya gümrük idaresince
üzerlerinde herhangi bir işlem yapılmaksızın yurda sokulur.
(4) Gümrük idareleri, yukarıda sayılan eşya dışında olup, nihai tüketime elverişli ür etim süreci
sona ermiş numune ve modellerin üzerlerine numunelik vasfına zarar vermeden ‘numunedir’
damgasını vurma işlemini yapmaya yetkilidir.
(5) Eşantiyon olarak gönderilecek ve bedava dağıtılacak antibiyotiklerin ve sair tıbbi müstahzarlar
numunelerinin iç ve dış ambalaj renkleri üzerinde durulmayarak ‘doktorlara bedava dağıtılır
numunedir’ ibaresini kapsayan yeşil bir etiket yapıştırılmış olması şartıyla, yurda ithallerine müsaade
edilir. Bu konuda yapılacak işlemler aşağıda gösterilmiştir.
a) Türk Gü mrük Tarife Cetvelinin 30.04 tarife pozisyonuna giren ve vergiden muaf bulunan
penisilin, streptomisin ve bunların grubundan dihidro -streptomisin, prokain penisilin gibi ilaçlarla
kloromosetin, orexomisin, teramisin, para -aminosalisilik-asid ve tuzları, uz onikotinik asit hidrazid,
tiesomokarbazid ve müştakları, ensülin ve aynı iyileştirici etkisi olduğu Sağlık Bakanlığınca tespit edilen
diğer müstahzarlardan eşantiyon olarak doğrudan posta ile doktorlar adına veya doktorlara dağıtılmak
üzere yabancı ilaç firmalarının Türkiye’deki mümessillerine gönderilecek olanların sözlü beyan üzerine
yurda girişine izin verilir. Ancak bu müstahzarların üzerlerine ‘doktorlara bedava dağıtılır numunedir’
ibaresini kapsayan yeşil bir etiket yapıştırılmış olması lazımdır.
b) Birinci fıkrada sayılan gümrük vergisinden muaf antibiyotiklerin dışında kalan ve Sağlık
Bakanlığınca ruhsatnamesi verilmiş bulunan vergiye tabi müstahzarlar, yabancı ülkelerdeki firmalarca
ayrı ayrı posta ile doğrudan doktorlar namına gönderilecek olanlar ı normal ambalajlarının en
küçüğünün 1/3 nispetinde veya ‘bir defada alınabilecek doz’ miktarında olmak ve üzerlerinde
‘doktorlara bedava dağıtılır numunedir’ ibaresini taşıyan yeşil etiket bulunmak şartıyla ithaline izin
verilir. Yukarıda tarif edilen ambalaj ve muhteviyatından büyük olanlar için yazılı beyanda bulunulur.
c) Muaf antibiyotikler dışında kalan ve normal ambalaj büyüklüğünde veya daha küçük boyda
bulunan ve doktorlara dağıtılmak üzere yabancı ilaç firmalarınca Türkiye’deki mümessillerine topt an
gönderilen müstahzarlar üzerinde ‘doktorlara bedava dağıtılır numunedir’ ibaresini taşıyan yeşil etiket
bulunsa dahi, sözlü beyan kapsamına alınmaz. Bunların ithalinde faturaların adı geçen Bakanlıkça
onaylanmış olması şartıyla yazılı beyanlar kabul olunur.
ç) Numune olarak gönderilecek müstahzarlardan fabrikalarınca ambalajları üzerine ‘doktorlara
bedava dağıtılır numunedir’ ibaresini taşıyan yeşil etiket yapıştırılmamış bulunanların, o yer Sağlık
Müdürlüğünün muvafakatı alınarak ve masrafları ithalatçı lara ait olmak şartıyla adı geçen etiketleri
sağlık ve gümrük memurlarının nezareti altında geçici depolama yerleri ve antrepolarında veya Sağlık
Müdürlüğünün deposunda numunelik müstahzarların ambalajları üzerine yapıştırılmasına izin verilir.
(6) Ticari amaçla Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest dolaşıma girecek eşyanın gümrük
kıymetinin sevkiyat ve beyan başına 1000 Avro’yu geçmemesi ve sevkiyatının düzenli haldeki benzer
sevkiyatların bir parçası olmaması ve daha büyük bir nakliyatın bir parçası olup da bağımsız bir taşıyıcı
tarafından taşınmaması kaydıyla bu eşya gümrük idaresine sözlü beyan edilir.
MADDE 170 – (1) Aşağıda yazılı eşyanın ihracında beyan sözlü olarak yapılır.
a) Yolcu ve turistlerin beraberlerindeki kişisel eşya,
b) Devamlı görevli veya yerleşmek üzere yabancı ülkelere giden Türk memur ve vatandaşlarının
ve Türkiye’deki devamlı görevleri ve işleri sona eren yabancıların beraberlerinde götürecekleri veya
gidişlerinden iki ay evvel veya altı ay sonra gönderecekleri kişisel ve ev eşyası,
c) Bilim adamı, sanatçı ve işçilerin mesleklerini icra için beraberlerinde götürdükleri aletleri ile
takımları ve ticari kıymette olmayan numuneleri,
ç) Nakil vasıtaları hizmetlilerinin beraberinde götürecekleri kişisel eşya,
d) Kara sınırı bölgesindeki köy ve kasabalar ile pazarlardan sınırın diğer tarafındaki halkın kendi
ihtiyaçları için alıp götürecekleri eşya ve hayvanlar ve Türkiye sınır bölgesi halkının sınırın diğer taraf
bölgesindeki köy, kasaba ve pazarlara satmak üzere birlikte götürecekleri kendi eşya ve hayvanları,
e) İçinde ölü veya ölünün kül ve kemikleri bulunan tabut, vazo ve diğer kaplar ile çelenk ve
çiçekler,
f) Türkiye’de vefat eden yabancıların ülkelerindeki kanuni m irasçılarına intikal eden kişisel eşya
ve ev eşyası.
g) (Ek:RG-15/5/2013-28648)(9) Kanunun (Değişik ibare: RG -21/11/2013-28828 Mükerrer) 167
nci maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendi kapsamında olup yük manifestosu ile gönderilen
eşya.
Geçici it halatta ve dâhilde işlemede sözlü beyana tabi eşya (Değişik madde başlığı:RG -
MADDE 171 – (1) Geçici ithalata konu olan ve aşağıda belirtilen eşya gümrük idarelerine sözlü
beyan edilir.
a) Sürülerin mevsim göçü nedeniyle veya otlatmak veya çalıştırma veya taşıma işlerinde
kullanılmak amaçlarıyla getirilen canlı hayvanlar ile gümrük bölgesine komşu bir sınır bölgesinde
yerleşik kişiye ait olan ve bu kişi tarafından kullanılan sınır bölgesi nde kullanılmak amacıyla getirilen
eşya,
b) Üzerlerinde ayniyetlerini tespite yarayacak silinmez ve çıkmaz işaretler taşıyan gümrük bölgesi
dışında yerleşik kişilere ait dolu olarak getirilip dolu veya boş çıkarılacak ambalajlar.
c) Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik radyo ve televizyon kuruluşları temsilcilerinin mesleki
teçhizat kapsamında getirdikleri radyo ve televizyon prodüksiyon ve yayın teçhizatı, bu amaçla kullanım
için özel olarak uyarlanmış taşıtlar ve bunların teçhizatı,
ç) Bir organ nakli için bekleyen hastalara yardım sağlamak için doktorlara gerekli olan mesleki
teçhizat kapsamındaki cihaz ve aletler,
d) Yolcular tarafından getirilen kişisel ve sportif amaçlı eşya,
e) Uluslararası deniz trafiğine kayıtlı bir gemide kullanılmak üzere getirilen gemi adamlarının
ihtiyaç malzemesi,
f) Paletler,
g) (Değişik ibare:RG-22/3/2018-30368) 391 inci maddede belirtilen taşıtlardan kaza geçirerek
hasara uğradığı gümrük idaresince tespit edilenler ile Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarabilmek için
bakıma ihtiyaç gösteren taşıtlar için daha sonra gelecek yedek parçalar.
ğ) (Ek:RG-7/2/2013-28552) Genelkurmay Başkanlığı koordinesinde icra edilecek eğitimlere
katılacak NATO üyesi olmayan ülkelere ait eşya.
(2) (Değişik:RG-31/3/2010-27538) Geçici ithalatta sözlü beyana tabi eşya, ek -22’de yer alan
Sözlü Beyan Formu kullanılarak beyan edilir. Söz konusu formun tescili, geçici ithalat rejimi kullanım
izni hükmündedir.
(3) Sözlü beyan edilerek geçici ithal edilen eşya ile birinci fıkranın (g) bendinde belirtilen arızalı
yedek parçaların değiştirilmesiyle ortaya çıkan parçalar aynı usule tabi tutularak sözlü beyan yoluyla
yeniden ihraç edilir.
(4) (Ek:RG-31/3/2012-28250) (Değişik: RG -21/11/2013-28828 Mükerrer) Dahilde işleme
rejimine konu olan aşağıda belirtilen eşya gümrük idarelerine sözlü beyan edilebilir.
a) Dahilde işleme izni kapsamında, ithalatını müteakip, ihraç ürünlerinin elde edilmesinde
kullanılmak üzere Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen elyaf, iplik, ham ve mamul mensucat (astar dâhil)
gibi temel tekstil hammaddeleri ile tekstil ve deri kimyasal maddeleri dışında kalan tela, etiket, düğme,
fermuar, çıtçıt, rivet, askı, kuşgözü, şerit, kordela ve lastik gibi yardımcı maddeler,
b) Dahilde işleme izni kapsamında, tamir ve bakım işlemine tabi tutulacak gemilere ait malzeme
ve ekipmanlar,
c) Dahilde işleme izni kapsamında, tamir ve bakım işlemine tabi tutulacak motorlu nakil
vasıtaları, tarım makineleri ve bunların parçaları.
ç) (Ek:RG-12/1/2017-29946) Serbest bölgelerde yerleşik firmanın demirbaşına kayıtlı olup,
dâhilde işleme izni kapsamında tamir ve bakım işlemine tabi tutulacak eşya.
(5) (Ek:RG-31/3/2012-28250) Dâhilde işleme izni kapsamında sözlü olarak beyan edilebilecek
eşyaya ilişkin kıymet ve/veya miktar Bakanlıkça belirlenir.
(6) (Ek:RG-31/3/2012-28250) (Değişik:RG -22/3/2018-30368) Dördüncü fıkranın (a) bendinde
yer alan eşyanın, dahilde işleme izni kapsamında yalnızca ithalat işlemlerine münhasır olmak üzere
sözlü beyan kullanılabilir.
(7) (Ek:RG-22/3/2018-30368) Dahilde işleme rejiminde sözlü beyana tabi eşya, ek-22’de yer alan
Sözlü Beyan Formu kullanılarak beyan edilir. Söz konusu formun tescilinin, dahilde işleme izni
hükmünde olduğu durumları belirlemeye Bakanlık yetkilidir.
MADDE 172 – (1) Evrak düzenlenmesi gereken sözlü beyana tabi eşyanın gümrük işlemlerinde,
sınırlı sayıda kutusu doldurulmuş ek-22’de yer alan sözlü beyan formu kullanılır.
(2) Sözlü beyan formlarında;
a) İhracat işlemlerinde 1, 2, 5, 6, 22, 29, 31, 33, 37, 41 ve 54 no.lu kutularının doldurulması
zorunlu; 8, 14, 15, 40 ve 44 no.lu kutularının doldurulması ihtiyaridir.
b) İthalat işlemlerinde 1, 5, 6, 8, 22, 29, 31, 33, 37, 41, 42 ve 54 no.lu kutularının doldurulması
zorunlu; 2, 14, 16, 30, 34, 40 ve 44 no.lu kutularının doldurulması ihtiyaridir.
c) Transit işlemlerinde 1, 2, 3, 4, 6, 8, 14, 18, 25, 27, 31, 35, 44, 50, 51, 53 ve 54 no.lu kutularının
doldurulması zorunlu; 15, 17, 22, 40 ve 52 no.lu kutularının doldurulması ihtiyaridir.
(ç) (Ek:RG-31/3/2012-28250) (Değişik: RG -21/11/2013-28828 Mükerrer) Dahilde işleme
kapsamı geçici ithalatta (b) bendinde, dahilde işleme kapsamı ihracatta ise (a) bendinde yer alan alanlar
doldurulur.
(3) Yükümlü veya temsilcisinin imzası 54 no.lu kutuya alınır.
(4) Sözlü beyana ilişkin form yükümlünün verdiği bilgilere göre gümrük personeli tarafından
sisteme girilir ya da doldurulur. Vergi tahakkuku gerektiren durumlarda sözlü beyan formunun 47 no.lu
kutusu ve (B) alanı kullanılır.
(5) (Değişik:RG-2/7/2010-27629) Aşağıda belirtilen hallerde sözlü beyan formu düzenlenmez.
a) Kanunun 167 nci maddesinin birinci fıkrasının (4) üncü bendi ve (5) inci bendinin (h) alt bendi
kapsamındaki eşya,
b) 170 inci maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (ç) bentlerinde belirtilen kişisel eşya ile (d)
bendinde belirtilen karşı taraf halkının pazarlarımızdan kendi ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla alıp
götürecekleri eşya,
c) Müsteşarlıkça belirlenecek diğer eşya
MADDE 173 – (1) Sözlü beyana tabi eşyanın gümrük işlemlerinin bir temsilci tarafından
yürütüldüğü durumlarda, yapılan sözlü beyanın doğru ve tam olduğu konusunda tereddütlerin
oluşması halinde, gümrük idareleri bu kapsamdaki eşya için yazılı beyanda bulunulmasını isteyebilir. Bu
takdirde, 112 ila 139 uncu maddelerde belirtilen şekilde işlem yapılır.
MADDE 174 – (1) Bu Yönetmeliğin yazılı beyana ilişkin hükümleri, beyanın bilgisayar veri işleme
tekniği yoluyla yapılmasında da uygulanır.
(2) Bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla beyanda bulunacak kişilerin gümrük idaresinin bilgisayar
sistemine veri girişinde bulunabilmeleri için gümrük idaresinden önceden alınan kullanıcı kodu ve şifre
sahibi olmaları gerekir.
(3) Eşyanın beyan edildiği gümrük rejimini düzenleyen hükümlerin uygulanması için gerekli
bütün bilgiler beyan sahibi tarafından bilgisayar sistemine girilir.
(4) Sistemde kayıtlı beyanname, gümrük idaresince tüm işlemlere esas tutulacak asıl
beyannamedir.
(5) Müsteşarlık, elektronik imza kullanılması ile beyannameye elektronik ortamda bilgi ve belge
eklenebilmesine ilişkin hususlarda düzenleme yapmaya yetkilidir.
MADDE 175 – (1) Gümrük idaresine yazılı, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla veya sözlü olarak
beyan edilmeyen aşağıda belirtilen eşyaya ilişkin 178 inci madde uyarınca yapılan beyan, serbest
dolaşıma giriş rejimine ilişkin beyan olarak kabul edilir;
a) Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen ticari mahiyette olmayan yolcu beraberi eşya,
b) Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen Türkiye Gümrük Bölgesinde faaliyette bulunan çiftçilerin
komşu ülkedeki mülklerinden elde ettikleri ürünler ile ko mşu ülkelerdeki çiftçiler tarafından Türkiye
Gümrük Bölgesindeki mülklerinde kullanılmak üzere getirilen ve toprak ve ekinlerin işlenmesi amacına
yönelik tohum, gübre ve diğer ürünler.
c) (Ek:RG-1/4/2020-31086) Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karar ile belirlenen
yolcu beraberinde yurda getirilen standart işlenmemiş altın.
MADDE 176 – (1) Gümrük idaresine yazılı, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla veya sözlü olarak
beyan edilmeyen, ihracat vergisine tabi olmayan ve ticari nitelikte olmayan yolcu beraberi eşyaya ilişkin
178 inci madde uyarınca yapılan beyan, ihracat rejimine ilişkin beyan olarak kabul edilir.
MADDE 177 – (1) İstisnai yazılı beyan hükümleri saklı kalmak kaydıyla gümrük idaresine yazılı
veya sözlü olarak beyan edilmeyen ithal vergilerinden tam muafiyet suretiyle yolcular tarafından ithal
edilen kişisel ve sportif amaçlı eşyaya 178 inci madde uyarınca yapılan beyan, geçici ithalat rejimine
ilişkin beyan olarak kabul edilir.
(2) Bu eşyanın yeniden ihracı da aynı şekilde yapılır.
MADDE 178 – (1) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) 175 ila 177 nci maddelerde yer alan eşyanın iki
hat sisteminin çalıştığı gümrük idarelerinde yeşil veya “beyana tabi eşyam yoktur” hattından
geçirilmesi, hat sisteminin çalışmadığı bir gümrük idaresinden beyan yapılmaksızın geçirilmesi, EK
22/A’da yer alan formla veya 175 inci maddenin birinci fıkrasın ın (c) bendine münhasır olmak üzere
Bakanlıkça belirlenecek form ile yapılan beyan başka bir tasarruf yoluyla beyandır.
(2) 175 ila 177 nci maddelerde yer alan şartların yerine getirildiği hallerde, birinci fıkrada
belirtilen beyan gerçekleştiğinde, eşyanı n Kanunun 61 inci maddesinin birinci fıkrası çerçevesinde
gümrük idaresine sunulduğu, buna ilişkin beyannamenin tescil edildiği ve eşyanın teslim edildiği kabul
edilir.
(3) Bununla birlikte, birinci fıkrada belirtilen beyan gerçekleştiği halde, (Değişik ibare:RG -
31/3/2010-27538) 175 ila 177 nci maddelerde yer alan koşulların yerine getirilmediğinin yapılan
inceleme sonucunda anlaşılması durumunda, cezai işlem yapılır.
MADDE 179 – (1) 175 ila 177 nci madde hükümleri, ihracata bağlı hak ve menfaatlerden
yararlanan, gümrük vergilerinin geri verildiği veya yasaklama, kısıtlama veya diğer özel bir işleme tabi
eşya için uygulanmaz.
MADDE 180 – (1) Beyanın kontrol türü ve kontrolle görevli memur, bilgisayar sistemi tarafından
risk kriterlerine göre belirlenir.
(2) Kontrol türleri:
a) Kırmızı hat; eşyanın muayenesi ile birlikte belge kontrolünün de yapıldığı hattır.
b) Sarı hat; muayeneye gerek görülmeksizin eşyaya ait beyanname ve eklerinin doğruluğunun ve
birbiriyle uygunluğunun kontrol edildiği hattır.
c) (Değişik:RG-7/10/2016-29850)(21) Mavi hat; Bakanlıkça belirlenen onaylanmış kişi statüsüne
sahip kişilerin ihracatta yararlandığı, eşyanın çık ış işlemlerinin tamamlanmasından önce belge
kontrolüne veya muayeneye tabi tutulmadığı hattır. Mavi hatta işlem gören ihracat beyannamelerine
ilişkin beyanın kontrolü, eşyanın çıkış işlemlerinin tamamlanmasını müteakip Bakanlıkça belirlenen usul
ve esaslar dâhilinde gerçekleştirilir.
ç) Yeşil hat; eşyanın belge kontrolüne veya muayeneye tabi tutulmadığı hattır.
(3) (Değişik:RG-12/1/2017-29946) Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahipleri adına tescilli
beyannamelere ilişkin kontroller öncelikli olarak yapılır.
MADDE 181 – (1) Yürürlükteki mevzuat uyarınca ilgili gümrük rejimleri kapsamında Türkiye’ye
ithali öngörülen her türlü izin veya uygunluk belgesine (Ek ibare:RG-1/4/2020-31086) veya bu belgeler
yerine geçen bilgiye tabi eşyaya ilişkin yetkili kurumlarca yapılacak kontroller, ithale konu eşyanın kamu
ahlakı, kamu düzeni, kamu güvenliği, insan, hayvan ve bitki sağlık ve hayatlarının korunması açısından
taşıyacağı muhtemel riske göre; Türkiye Gümrük Bölgesine girişin de veya gümrük beyannamesinin
tescil işlemi öncesinde ya da gümrük yükümlülüğünün sona ermesinden sonraki aşamalardan yalnızca
birinde ve gümrük idaresinin koordinasyonunda yapılır.
(2) Kontrollerin risk tabanlı yapılması esastır. İlgili kurumlarca kontrol ü öngörülen eşyaya ilişkin
bilgiler Müsteşarlığa iletilir. Müsteşarlık, Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen riskli eşyaya ilişkin sevkiyat
bilgilerini ithalat kontrolünden sorumlu kurumlara iletir.
(3) İlgili kurumlarca yapılacak ithalat kontrollerinin Türk iye Gümrük Bölgesine girişinde
yapılmasının öngörülmesi durumunda:
a) Kontrol, eşya taşıt üstünde iken yapılır. Eşya, kontrol sonucuna ilişkin ilgili kurumun bildirimine
kadar taşıt üzerinde ve gümrük idaresinin uygun göreceği yerde bekletilir. Kontrol sonuçları, ilgili kurum
tarafından giriş gümrük idaresine bildirilir. (Ek cümle:RG-28/12/2011-28156) Bakanlık, niteliği gereği
taşıtta bekletilemeyecek eşya için farklı uygulamalar belirleyebilir.
b) Yetkili kurum tarafından yapılan kontrol sonucunda eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine
girişinin uygun görülmesi durumunda, ilgili kurumun kararı boşaltma listesine veya özet beyana eklenir.
Türkiye Gümrük Bölgesine girmesi uygun görülen eşyaya ilişkin uygunluk değerlendirme sonuçları
gümrük beyannamesinin tescil işlemi sırasında ayrıca aranmaz.
c) İlgili kurumca yapılacak kontrol sonucunda Türkiye Gümrük Bölgesine girişi uygun görülmeyen
eşya taşıttan indirilmeksizin mahrece iade edilir veya ilgili kurumun uygun görüşü ile üçüncü bir ülkeye
transit edilir.
(4) İlgil i kurumlarca yapılacak kontrollerin, gümrük beyannamesinin tescil işlemi öncesinde
yapılması durumunda:
a) Kontrol, Kanunda belirtilen ve geçici depolama yerleri ve antrepolarda bulunan eşyaya ilişkin
öngörülen bekleme süreleri içinde yapılır.
b) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) İlgili kurumlarca yapılacak kontrol sonuçlarını içerir gümrük
idaresine ibrazı veya beyanı zorunlu olan belge veya bu belge yerine geçen bilgi, gümrük
beyannamesinin 44 no.lu kutusuna kaydedilir. Altıncı fıkra hariç, bu madde kapsamında yapılacak
ithalat ve ihracat kontrollerinin yerine getirilmesinden yükümlü sorumludur. Bakanlıkça belirlenen
haller hariç olmak üzere, bir belge veya bu belge yerine geçen bilginin ibraz ya da beyan edilmediği
durumlarda yükümlü beyanı esas alınarak gümrük idarelerince herhangi bir belge aranmaz.
c) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Tam beyanlı yaygın basitleştirilmiş usule tabi tutulacak eşyaya
ilişkin işlemler saklı kalmak üzere, yapılan beyanın aksine, beyanın kontrolü sonucunda eşyanın ilgili
kurumun ithalat kontrolünü gerektirmesi durumunda, gümrük beyannamesinin tescilinde ibrazı ya da
beyanı gereken belgeler veya bu belgeler yerine geçen bilgiler tescil işleminden sonra da ibraz ya da
beyan edilebilir.
ç) İlgili kurumlarca yapılan düzenlemelerde aksine hükü m bulunmadıkça, bu kurumlarca söz
konusu eşyanın ithaline izin verilmemesi halinde ise yükümlü talebi doğrultusunda eşya;
1) Mahrecine iade,
2) İlgili kurumun uygun görüşü ile doğrudan ya da serbest bölge üzerinden üçüncü ülkeye transit,
3) İhraç kaydıyla satış ya da masrafları sahibince karşılanmak koşuluyla imha suretiyle tasfiye
edilmek üzere bulunduğu gümrük idaresine terk,
edilebilir.
d) (Değişik:RG-15/5/2013-28648) İlgili kurumlarca yapılan kontrol sonucunda eşyanın insan,
hayvan, bitki ve çevre sağlığı yönünden tehlikeli ve zararlı olduğunun tespiti halinde, yükümlüsü
tarafından derhal yurtdışı edilir. Mevzuat hükümleri saklı kalmak üzere, bu nitelikteki eşya Türkiy e
Gümrük Bölgesinde imha edilemeyeceği gibi gümrük idarelerine de terk edilemez.
e) (Ek:RG-1/4/2020-31086) Bu fıkra kapsamında diğer kurumların kontrolüne tabi eşyanın
serbest dolaşıma girebilmesi için gerekli olan lisans, izin, uygunluk belgesi ya da bu belgeler yerine
geçen bilginin sonradan ibraz ya da beyan edileceğinin beyannamenin 44 no.lu kutusuna kaydedilmesi
koşuluyla, tam beyanlı yaygın basitleştirilmiş usulden yararlanılması ve ilgili kurumca beyanname
tescilinden sonra yapılan denetimin olumsuz sonuçlanması halinde, beyanname iptal edilerek (ç)
bendinde belirtilen şekilde işlem yapılır.
(5) İlgili ku rumlarca yapılacak kontrollerin gümrük yükümlülüğünün sona ermesinden sonra
yapılması durumunda;
a) Kendi mevzuatlarında düzenleme yapılmış olması şartıyla ilgili kurumların yapacakları
kontroller, gümrük yükümlülüğü sona erdikten sonra ve söz konusu eşya geçici depolama yeri ve
antrepolarda bulunduğu sırada da yapılabilir. Kontrole tabi tutulan eşya ile ilgili olarak, ilgili kurumlarca
bu eşyanın tabi olduğu mevzuata göre işlem yapılır. Gümrük mevzuatına göre gümrük idarelerince
yapılacak işlemler saklıdır.
b) İlgili kurumların kendi mevzuatlarında düzenleme yapması şartıyla, (a) bendi kapsamında ilgili
kurumlarca kontrolü yapılacak eşya, geçici depolama yeri ve antrepolarda, ilgili rejim hükümlerine göre
gümrük mevzuatının öngördüğü yükümlülüklerin yerine getirildiği tarihi takip eden günden itibaren en
fazla üç iş günü tutulabilir. Belirtilen sürenin takibinde, ilgili rejim hükümlerine göre gümrük
mevzuatının öngördüğü yükümlülüklerin yerine getirildiği tarihin elektronik ortamda ilgili kuruma ve
yükümlüye bildirildiği tarih esas alınır. Bu süre içinde ilgili kurum tarafından eşyanın gümrük
işlemlerinin yapıldığı gümrük idaresine (Ek ibare:RG-7/10/2016-29850) veya yetkilendirilmiş gümrük
müşavirine (Mülga ibare:RG-30/6/2015-29402)(16) (…) herhangi bir bildirim yapılmaması durumunda,
ithalatçı veya temsilcisinin talebi doğrultusunda gümrük gözetimi sona erdirilir. İlgili kurum tarafından
yapılan denetimlerin başlatılmasından sonra, aksi bildirilmedikçe, eşyaya ilişkin gümrük gözetimi sona
erdirilir. Aksi bildirilmesi durumunda ise, ilgili kurum tarafından belirtilen süre kadar eşya üzerindeki
gümrük gözetimi devam eder.
c) Kontrol sonucunda ilgili mevzuatına uygun olmadığı tespit edilen eşyaya kontrolden sorumlu
kurum veya yetkili kurum tarafından ilgili kanun hükümleri kapsamında öngörülen yaptırımlar
uygulanır. Uygunsuz çıkan ürünün geldiği ülkeye veya üçüncü bir ülkeye gönderilmesi mümkündür. Bu
durumda eşya, gümrük mevzuatının öngördüğü usuller çerçevesinde yurt dışı edilir.
ç) (Mülga:RG-30/6/2015-29402)(16) (Ek:RG-7/10/2016-29850) Bakanlık bu fıkra kapsamına
giren eşyanın gümrük gözetiminin sona erdirilmesine ilişkin iş ve işlemlerin, yetkilendirilmiş gümrük
müşavirleri marifetiyle yerine getirilmesine ilişkin düzenleme yapmaya yetkilidir.
(6) (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) Dördüncü fıkraya göre kontrole tabi tutulacak eşyaya
ilişkin bilgilerin gümrük idaresince elektronik ortamda ilgili kurumlara bildirilmesi halinde, ilgili
kurumlar tarafından aksi bir süre bildirilmedikçe, bildirim tarihini takip eden üç iş günü içinde eşyanın
ithalat kontrolleri tamamlanır. Kontrol sonucunda sadece girişi uygun görülmeyen eşyaya ilişkin
denetim sonuçları gümrük idaresine iletilir. İlgili kurumlar tarafından Türkiye Gümrük Bölgesine girmesi
uygun görülen eşyaya ilişkin gümrük idaresine herhangi bir bildirimde bulunulmaz.
(7) (Değişik:RG-31/3/2010-27538) Dördüncü fıkra kapsamında ilgili kurumlarca yapılan
kontroller sırasında yükümlüden talep edilebilecek diğer belgeler ile ithale konu eşyayı temsil etmeyen
belgeler gümrük idarelerince ayrıca aranmaz.
(8) Yürürlükteki mevzuat uyarınca, ilgili gümrük rejimleri kapsamında Türkiye’ye ithali öngörülen
her türlü izin veya uygunluk belgesine (Ek ibare:RG-1/4/2020-31086) veya bu belgeler yerine geçen
bilgiye tabi eşyaya ilişki n ikincil düzenlemelerde yer alan ve Türk Gümrük Tarife Cetveli ile uyumlu
olmayan ve madde ismi veya madde tanımı adı altında yer alan açıklamalar, ilgili kurumlar tarafından
yapılan ithalat kontrolleri sırasında göz önüne alınabilir. Bu ifadeler gümrük idaresi açısından bağlayıcı
değildir.
(9) (Ek:RG-28/12/2011-28156) Bu madde kapsamında, dış ticaret mevzuatı ve ilgili diğer
mevzuatın gerektirdiği ithalat ve ihracat denetimlerini yaptırmaktan yükümlü sorumludur. İthalat ve
ihracat denetim sonuçlarının güm rük işlemleri sırasında ayrıca aranmaması, yükümlünün
sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
(10) (Ek:RG-28/12/2011-28156) (Değişik:RG-15/5/2013-28648) İthalat ve ihracat kontrollerine
konu eşya ile ilgili olarak;
a) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) İthalat ve ihraca t kontrollerine konu eşyanın denetim
sonuçlarını gösteren ve 114 üncü madde uyarınca belirlenen belgeler veya bu belgeler yerine geçen
bilgilerin beyannameye kaydedilmesi zorunludur.
b) Muayene veya kontrol sonucunun, yapılan beyanın aksine eşyanın ilgili kurumun ithalat veya
ihracat kontrolünü gerekli kılması durumunda, gerekli kontrollerin yapılmasını teminen yükümlü ilgili
kuruma yönlendirilir.
c) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Denetime ilişkin belgeler veya bu belgeler yerine geçen
bilgilerin beyannamede y er almadığının, beyannamenin kapatılmasından veya eşyanın tesliminden
sonra yapılan kontroller neticesinde anlaşılması durumunda ilgili kurum bilgilendirilir.
ç) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Yapılan yönlendirme veya bilgilendirme neticesinde; ilgili
kurumca gerçekleştirilen denetimin olumsuz sonuçlandığının bildirilmesi veya eşyanın ithali ve ihracı,
belli kuruluşların vereceği ve gümrük idaresine ibrazı veya beyanı zorunlu olan lisans, izin, uygunluk
belgesi veya bu belgeler yerine geçen bilgiye tabi olan eşyanın denetlendiğine dair lisans, izin, uygunluk
belgesi veya bu belgeler yerine geçen bilgi alınmadığı halde alınmış gibi gösterilmesi halinde Kanunun
235 inci maddesi hükümleri uygulanır.
(11) (Ek:RG-1/4/2020-31086)(34) Kanunun 235 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde
belirtilen eşya, yükümlü talebi doğrultusunda, ithalinin yasak olduğunun yükümlüye bildirildiği tarihten
itibaren otuz gün içinde mahrecine iade ya da ilgili kurum ya da kuruluşun uygun görüşü ile doğrudan
üçüncü ülkeye transit edilir. Bu süre içerisinde mahrecine iade veya üçüncü ülkeye transit edilmeyen
eşya, ihraç kaydıyla satış ya da masrafları sahibince karşılanmak koşuluyla imha suretiyle tasfiye
edilmek üzere bulunduğu gümrük idaresine terk edilir.
(12) (Ek:RG-1/4/2020-31086)(34) Kanunun 235 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c)
bentlerine göre idari para cezası uygulanan eşyanın bulunamaması halinde, eşyanın gümrüklenmiş
değerinin kamuya geçirilmesine karar verilir.
(13) (Ek:RG-28/12/2011-28156) İthalat ve ihracat denetimleri kapsamında ilgili kurumlar
tarafından yapılan denetimler kapsamında, ilgili mevzuatı gereğince eşyadan numune alınması
işlemine gümrük idaresince gerekli kolaylık gösterilir. İlgili kurum temsilcileri tarafından ve mevzuatları
gereği alınan numunelere ilişkin tutanaklar, sadece numuneyi alan kurum personeli ile işletici kuruluş
yetkilisi tarafından müştereken imzalanır.
MADDE 182 – (1) Muayene, kapların cins, marka, numara ve adetlerini, eşyanın vergiye esas olan
ağırlık ve diğer ölçüleri ile gümrük tarife istatistik pozisyonu, menşe ve kıymetine ilişkin beyanın
doğruluğunun tespitini kapsar. Muayene işlemi tam veya kısmi muayene yöntemleriyle gerçekleştirilir.
Bu yöntemlerden hangisinin kullanıla cağı bilgisayar sistemi tarafından belirlenir. Ancak muayene
şeklinin sistem tarafından belirlenmediği durumlarda bu husus muayene ile görevli memurlar
tarafından eşyanın niteliğine göre belirlenir.
(2) Tam muayene, eşyanın tamamının; kısmi muayene, eşyayı temsil edecek şekilde yeterli
miktarının fiziken kontrol edilmesidir.
(3) Muayene sonucunda beyana uygun sonuç alınırsa, muayene ile görevli memur tarafından
buna ilişkin bilgiler sisteme kaydedilerek onay verilir. Beyanın kontrolünün kısmi muayene olarak
belirlendiği gümrük beyannameleri muhteviyatı eşyayı temsil edecek şekilde açılarak muayene edilen
kapların numaraları ve ayırt edici özellikleri sisteme kaydedilir. Kısmi muayene esnasında bir farklılık
tespit edilmesi veya muayene ile görevli memur tara fından gerekli görülmesi halinde tam muayene
yapılır ve gerekçeleri ile sonucu, bilgisayar sistemine ‘tam muayenesi yapıldı’ şerhi düşülerek yazılır.
(4) Muayene sırasında, eşyanın veya kaplarının bozuk, kırık veya noksan olduğunun anlaşılması
halinde, geçici depolama yeri veya antrepo işleticisi kuruluşun yetkilisi ile ortak bir tutanak düzenlenir.
(5) İhracat eşyasının muayenesinin yapılmasına karar verilen hallerde eşyanın gümrüğe
sunulması esastır. Ancak, farklı yerlerden ve kısım kısım gelmekte olduğu kanıtlanan eşya ile dökme
haldeki eşyanın ve standardizasyon kontrolü yapılan maddeler ve çabuk bozulacak kan, insan dokusu,
ilaç ve balık, sebze ve meyve gibi eşyanın gümrüğe sunulmadan deniz ve kara taşıtlarına yükletilirken
muayenesi yapılabilir.
MADDE 183 – (1) Belge kontrolünde, kontrol ile görevlendirilen memur, beyannamedeki bilgileri
ve eklerini inceler; tarife, kıymet, miktar, yasaklayıcı ve kısıtlayıcı önlemler söz konusu ise, buna ilişkin
belge kontrollerini de yaptıktan sonra uygu n bulursa, bu hususu beyanname üzerinde gösterir ve
bilgisayar sisteminde onay verir. Yapılan kontrol sonucu sisteme kaydedilir.
(2) Beyanın kontrolü ile görevlendirilen memur, yaptığı inceleme sırasında beyanname ve ekli
belgeler arasında ciddi bir farklılık tespit eder ve muayenenin yapılmasını gerekli görür ise sistem
tarafından kendisine havale edilen tarih ve saat itibariyle en geç yirmidört saat içinde bu hususu idare
amirine bildirir. Muayenenin idare amirince uygun görülmesi halinde, ilgili amir beyannameyi muayene
ile görevli memura havale eder ve işlemler bu memur tarafından sonuçlandırılır. Muayenenin idare
amirince uygun görülmemesi halinde ise, beyanın kontrolü için önceden görevlendirilen memur
tarafından işlemlere kaldığı yerden devam edilir.
MADDE 184 – (Değişik:RG-28/12/2011-28156) (4)
Bakanlık, mavi hat kapsamında yapılacak iş ve işlemler ile mavi hattan yararlanmaya ilişkin
koşulları belirler ve bu hakkın kullanımı, askıya alınması ve geri alınmasına ilişkin usul ve esasları
düzenler.
MADDE 185 – (1) Aşağıda yazılı eşya muayeneye tabi tutulmaz:
a) Cumhurbaşkanının zat ve ikametgâhı için gelen eşya,
b) Kanunun 167 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamına giren eşyadan, ilgili kurumlarca gizliliği
önceden Müsteşarlığa bildirilen eşya,
c) Yabancı devlet başkanları ve aileleri efradı ile refakatlerinde memur olanların getirdikleri veya
Türkiye’deki ikametleri sırasında getirtecekleri eşya ve taşıtları,
ç) Türkiye’deki yabancı diplomatik temsilciliklerin, yabancı devletlerin Türkiye’deki
konsolosluklarının resmi bir görevin yap ılması ile ilgili olarak herhangi bir zamanda getirecekleri her
türlü basılmış ve basılmamış belgelerle, taşıtları ve diğer her türlü eşya ve resmi binalar için inşaat
malzemesi,
d) İçinde gizli evrak bulunan mühürlü kurye çantaları.
MADDE 186 – (1) Beyanın kontrolü ile görevli memurlar, gümrük vergileri ile gümrük idaresince
tahakkuku gereken diğer vergileri tahakkuk ettirmek veya muaflık hükümlerini uygulamak, gümrük
mevzuatı, dış ticaret mevzuatı ile diğer mevzuat hükümleri bakımından yapılacak işlemleri yürütmekle
görevlidir.
(2) Beyannameyi kontrol edenler ile ikinci muayeneyi yapanlar yaptıkları kontrol ve muayeneden
gümrük vergilerinin hesaplanmasından veya doğruluğunun kontrolünden ya da muafiyet hükümlerinin
uygulanmasından sorumludur.
(3) Laboratuvar tahliline konu edilen eşyanın tahlilini gerçekleştirenler tahlil sonucuna bağlı
olarak yapılan GTİP belirlenmesinden müteselsilen sorumludur.
MADDE 187 – (1) Eşyanın muayenesi, bunların gümrük idarelerince konulması na izin verilen
yerlerde veya antrepolarda yapılır. Ancak, gümrük idare amirleri beyan sahibinin talebi üzerine
eşyanın, bu yerler dışında herhangi bir yerde muayene edilmesine izin verebilir.
MADDE 188 – (1) (Değişik:RG-2/12/2010-27773) Beyan edilen eşyanın muayenesi ve
numunesinin alınması görevli muayene memurunca usulüne uygun olarak yapılır. Teknik zorunluluk
olması ve idare amirince gerekli görülmesi halinde numune alma işleminde beyan sahibinin veya
temsilcisinin bulunması sağlanır.
(2) Muayenede bulunanlar, eşyanın kaplarından çıkarılması, yerleştirilmesi veya eşyadan
numune alınmasında görevli memurun çalışmalarını kolaylaştırmak için gerekli her türlü yardımı
sağlamakla yükümlüdür.
MADDE 189 – (1) Gümrük idaresince muayenesine lüzum görülen eşyanın muayene yerlerine
taşınması, buralardan tekrar kaldırılması, kapların açılıp kapatılması, eşyanın kaplardan çıkarılıp tekrar
yerleştirilmesi, tartılması, numune alınması, numune kaplarının sağlanması, orijinal kapların
laboratuvarlara ve diğer kontrol mercilerine gönderilmesi ve getirilmesi gibi muayenenin gerektirdiği
tüm elleçleme ile numunelerin ambalajlanmasına ve gönderilmesine ilişkin giderler beyan sahipleri
tarafından karşılanır.
MADDE 190 – (1) Muayene ile görevli memurlar henüz gümrük gözetimi altında bulunan
muayenesini yaptıkları eşyayı, bir hatanın düzeltilmesi veya muayenede eksik bırakılan hususların
tamamlanması gibi geçerli sebeplerle yeniden muayene edebil ir. Bu takdirde durum, görevli
memurlarca beyanname üzerinde gösterilerek bilgisayar sisteminde onaylanır ve/veya altı imzalanır.
(2) Muayene ile görevli memurlarca kendilerine havale edilmiş beyanname kapsamı eşyanın
muayenesi herhangi bir nedenle tamamlanamadığı takdirde, bilgisayar sisteminde muayene ile görevli
memur değişikliği yapılır ve durum nedenleri ile beyanname üzerinde belirtilmek suretiyle idare
amirinin oluru alındıktan sonra muayene diğer bir memur tarafından tamamlanır.
MADDE 191 – (1) Kanunun 65 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yapılacak ikinci
muayenede eşya sahibinin veya temsilcisinin bulunması kendilerinden istenebilir.
(2) Muayene sonuçları, bilgisayar sistemine kaydedilerek imzalanır.
MADDE 192 – (1) Miktar noksanlıklarında, noksanlığın eşyanın telef veya kaybından veya noksan
gönderildiğinin sabit olmasından veya çalınmasından ileri geldiğinin anlaşıldığı hallerde, bu noksanlığı
karşılayan kıymet, beyan edilen esas kıymetten düşülerek kalan kıymet vergi matrahına esas tutulur.
(2) Muayene sonucunda bulunan eksiklik veya fazlalığın eşyanın tabiatı icabı ek -11’de bulunan
oranlarda olduğunun anlaşılması halinde, işlemler gümrük idaresince tes pit edilen miktar üzerinden
yapılır ve ceza uygulanmaz.
(3) Muayene sonucunda tespit edilen gümrük tarife istatistik pozisyonu, miktar, kıymet, menşe
ve/veya kullanım yeri farklılığı nedeniyle yapılacak tahakkuklarda ve idare tarafından alınacak
kararlarda, yürürlükteki kaçakçılıkla mücadele mevzuatı, dış ticaret mevzuatı ve diğer mevzuat ile
ticaret politikası önlemlerine ilişkin hükümler de göz önünde bulundurulur.
MADDE 193 – (1) Beyanın kontrolü sonucunda fark tespiti halinde, sistemde gerekli düzeltmeler
yapılarak idare amirince beyan sahibine tebliğ edilir.
(2) Tespit edilen farklara itiraz edilmesi halinde 585 ila 590 ıncı maddelere göre işlem yapılır.
MADDE 194 – (1) Kanunun 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde yapılacak düzeltmeye
ilişkin açıklama bilgisayar sistemine kaydedilir. Ayrıca, Gümrük Veri Ambarı Sistemindeki beyanname
verileri, yapılan düzeltme doğrultusunda güncellenir.
(2) Gerek 121 inci madde uyarınca y ükümlü talebi üzerine gerekse 193 üncü madde uyarınca
beyannamelerde yapılacak değişiklikler gümrük idare amirinin oluru ile gümrük müdürlüklerince
yapılır. Bu hüküm, eşyanın tesliminden sonra yapılacak düzeltmeler için de geçerlidir.
MADDE 195 – (1) Gümrük idareleri, zorunlu olan hallerde, gümrüğe sunulan ve gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanım talep edilen eşyanın, bu işlem veya kullanım şartlarına uyulmasını
sağlamak amacıyla, başka kurumlarda ekspertizini yaptırmak da dahil olmak üzere ayniyetinin tespitine
yönelik önlemleri alırlar. Muayeneden sonra değiştirilmemeleri için mühür, kurşun mühür, etiket gibi
belirleyici araçları eşyanın ve kapların veya taşıtların üzerine tatbik edebilirler.
(2) Eşyaya ve taşıtlara ayniyet tespitine yönelik olarak tatbik edilen etiket, mühür ve benzeri
araçlar, mücbir sebep ve beklenmeyen haller nedeniyle eşyanın veya taşıtların korunmasını sağlamak
için sökülmeleri veya imhaları zorunlu olmadıkça, yalnız gümrük idareleri tarafından veya bu idarelerin
izni ile sökülebilir ya da imha edilebilir. Bu tür bir zorunluluğun ilgili kurum veya kuruluşlardan alınacak
mücbir sebep belgesi ile gümrük idaresine ayrıca tevsiki gerekir.
(3) (Ek:RG-2/7/2010-27629) Onaylanmış kişi statü belgesi (Ek ibare:RG-10/1/2013-28524) veya
yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahipleri için ayniyet tespitine ilişkin farklı düzenlemeler
yapmaya (Değişik ibare:RG-10/1/2013-28524) Bakanlık yetkilidir.
MADDE 196 – (Değişik:RG-31/3/2010-27538)
(1) Eşyanın,
a) Türk Gümrük Tarife Cetvelinin 27 (27.01 ila 27.05 (Ek ibare:RG -1/8/2017-30141) ,
2709.00.90 ve 27.16 hariç), 28, 29 uncu fasılları ve 32.08, 34.03 ve 38.11 tarife pozisyonu ile 39.01 ile
başlayarak 39.15 dâhil olmak üzere bu tarife pozisyonlarında yer alan eşyanın dökme olarak gelmesi,
b) (a) bendinde belirtilen eşya dışında, ek-23’te yer alan listede bulunması,
c) Gümrük vergilerinin tahakkuk ettirilmesi, muafiyet hükümlerinin uygulanması ya da
uygulanacak ticaret politikası önlemlerinin belirlenmesi için eşyanın gümrük tarife istatistik
pozisyonunun muayene ile görevli memurca tespitinin mümkün olmaması,
ç) İşlenmiş tarım ürünlerinin bileşim tablosundaki yerinin belirlenmesinin gerekmesi,
hallerinden herhangi birinin varlığı durumunda laboratuvar tahlili yapılır.
(2) a) Birinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen eşyanın muayene ile görevli memura belge
kontrolü için gelmesi halinde beyanname içeriği eşya laboratuvar tahliline gönderilmez. Ayrıca ek-23’te
yer alan listede bulunan eşyanın niteliği itibarıyla gümrük tarife istatistik pozisyonunun tespitinin
mümkün olması halinde muayene ile görevli memurun eşyayı laboratuar tahliline göndermesine gerek
yoktur.
b) Birinci fıkranın (a) be ndinde belirtilen eşya hariç, ithalinde süreklilik bulunan, göndericisi,
alıcısı ve menşei aynı eşyanın, özelliklerini belirleyici belgelerinde ve bu belgeler ile eşya üzerinde
bulunan ayırt edici ibarelerde farklılık bulunmaması ve beyanname tescil tarihi itibarıyla en fazla bir yıl
öncesine dayanan tahlil raporunun tarih ve sayısının beyannamenin 44 no.lu kutusunda beyan edilmesi
halinde, daha önce yapılan tahlile itibar edilerek yeniden laboratuvar tahliline gönderilmez. Ancak
bilgisayar sistemi tarafınd an beyanın kontrolü türünün kırmızı hat tam muayene olarak belirlenmesi
halinde, yükümlünün bu kolaylıktan yararlanmasına izin verilmez.
c) 39.01 ila 39.15 tarife pozisyonlarında yer alıp dökme gelen ve (b) bendinde belirtilen özellikleri
taşıyan eşyanın (Değişik ibare:RG -2/11/2011-28103) onaylanmış kişi statü belgesine (Ek ibare:RG -
10/1/2013-28524) veya yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına (Değişik ibare:RG -2/11/2011-
28103) sahip olanlar tarafından ithalinde, aynı bentte belirtilen özellikleri taşıyan ve beyanname tescil
tarihi itibariyle en fazla altı ay öncesine dayanan bir tahlil raporu ibraz edilmesi halinde buna itibar
edilir.
ç) Birinci fıkrada belirtilen eşya, laboratuvar tahliline tabi tutulduktan sonra gümrük
gözetiminden çıkmamış ve başka eşya ile karıştırılmamış veya birleştirilmemiş ise yeniden laboratuvar
tahliline gönderilmez.
d) (Ek:RG-1/4/2020-31086) (b) bendinde belirtilen özellikleri taşıyan eşyanın tahlilinin gümrük
laboratuvarında yapılamaması sebebiyle 201 inci maddenin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında uygun
görülen gümrük laboratuvarı dışındaki akredite laboratuvarlarda yaptırılması halinde , bu
laboratuvarlarca düzenlenmiş olan ve beyanname tescil tarihi itibarıyla en fazla bir yıl öncesine
dayanan tahlil raporlarına itibar edilerek, eşya yeniden laboratuvar tahliline gönderilmez. Ancak
bilgisayar sistemi tarafından beyanın kontrolü türünün kırmızı hat tam muayene olarak belirlenmesi
halinde, yükümlünün bu kolaylıktan yararlanmasına izin verilmez.
(3) Birinci fıkranın (a) ve (ç) bentlerinde belirtilen eşyanın muayene ile görevli memura belge
kontrolü için gelmesi halinde ise, beyanname muhteviyatı eşyanın gümrük laboratuvarına gönderilmesi
gerekliliği belge kontrolü ile görevli memur tarafından bilgisayar sistemi üzerinde bir müzekkere ile
idare amirine bildirilir ve 183 üncü maddenin ikinci fıkrası çerçevesinde memur değişikliği yapılır. İdare
amiri oluru ile numune alınması sağlanarak eşya tahlile gönderilir ve kontrol işlemleri sonuçlandırılır.
(4) İkinci fıkranın (b) ve (c) bentlerinde belirtilen kolaylığın suistimal edilmesinin önlenmesini
teminen gerekli görülen durumlarda eşya tahlile gönderilebilir.
(5) Tahlile ilişkin işlemler, Gümrük Laboratuvarlarının Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik ile
belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde yapılır.
(6) (Ek:RG-2/12/2010-27773) (Değişik:RG -30/4/2011-27920) Birinci fıkranın (a) bendinde
belirtilen e şyanın yükümlüsünün Onaylanmış Kişi Statüsüne (Ek ibare:RG -10/1/2013-28524) veya
yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına sahip olması halinde, tahlil sonuçları alınmadan eşya teslim edilir.
Tahlil sonucunun beyana aykırı çıkması halinde, sistem üzerinde bey annameye meşruhat düşülür ve
vergilerin yeniden hesaplanmasını gerektirir bir durum olması halinde tahakkuku yeni duruma göre
yapılır.
(7) (Ek:RG-22/1/2016-29601) (Değişik:RG -7/10/2016-29850) Birinci fıkrada belirtilen eşyanın
transit rejimi beyanında bu lunulduğu durumda, beyanın belge kontrolüne tabi tutulması ya da fiziki
muayeneye tabi tutulan eşyanın niteliği itibarıyla muayene memurunca gümrük tarife istatistik
pozisyonunun tespitinin mümkün olması halinde eşya laboratuvar tahliline tabi tutulmaz. (Değişik
ibare:RG-1/8/2017-30141) Kara ve demiryolu hudut kapılarından Türkiye Gümrük Bölgesine girişte
transit rejimi beyanında bulunulan birinci fıkra kapsamı eşyanın gümrük tarife istatistik pozisyonunun
tespiti için laboratuvar tahlilinin gerekli olması durumunda, giriş gümrük idaresi tarafından rejimin
ibrasına kadar gümrük idaresinde saklanmak üzere numune alınarak taşıtın varış idaresine sevki mühür
tatbik edilmek ve elektronik uydu takip cihazları ile takip edilmek suretiyle gerçekleştirilir. Varış
idaresinde eşyanın laboratuvar tahlili sonucunun beyana uygun olması halinde rejim sonlandırılır.
Laboratuvar tahlili sonucunun beyana uygun olmaması halinde giriş gümrük idaresi numuneyi varış
gümrük idaresine gönderir, bu numune kullanılarak yapılan labor atuvar tahlili sonuçlarına göre işlem
yapılır. Varış idaresinde, (Değişik ibare:RG -1/8/2017-30141) kara ve demiryolu hudut
kapılarından transit rejimi altında sevk edilen eşyanın yurtdışı edilecek olması durumunda, ihbar ve
şüphe halleri hariç olmak üzere, mühürlerin sağlam ve kapların açılmamış olduğunun tespit edilmesini
müteakip eşyanın yurtdışı edilmesi işlemleri gerçekleştirilir. Ayrıca, transit rejimine tabi tutulan birinci
fıkranın (a) bendinde belirtilen eşyanın ayniyetinin korunmasına ilişkin usul ve esasların Bakanlıkça
belirlendiği durumlarda, ilgili usul ve esaslar çerçevesinde işlem yapılır.
MADDE 196/A – (Ek:RG-30/12/2021-31705)
(1) 196 ncı madde uyarınca tahlile gönderilmesi g ereken eşya, yükümlünün ilgili gümrük
idaresine başvurması halinde rejim beyanında bulunmadan önce tahlile gönderilir. Yükümlünün tahlil
sonuçlarını kabul etmemesi halinde, Kanunun 243 üncü maddesi kapsamında tahlile itiraz edilebilir.
(2) Özet beyan, fatura veya diğer idari ya da ticari belgelerden, eşyanın tahlil edilen eşya ile aynı
olduğunun belirlenebilmesi koşuluyla, tahlil sonuçları rejim beyanında kullanılabilir. Beyan edilen
eşyanın, tahlil edilen eşya ile aynı olmadığına yönelik kanıt bulunması du rumu hariç, bu eşya beyanın
kontrolü ve muayene aşamasında yeniden tahlile gönderilmez.
(3) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 197 – (Değişik:RG-25/5/2022-31846)
(1) Gümrük Kanununun 66 ncı maddesinin altıncı fıkrası gereğince gümrük laboratuvarlarında
yapılacak tahliller için yükümlüden numune başına beyan edilen gümrük tarife istatistik pozisyonu esas
alınarak ek-24'te yer alan fiyat tarifesine göre tahlil ücreti alınır. Beyannamenin birden fazla kalemden
oluşması ve birden fazla kalemin tahlile tabi olması durumunda tahlillerden alınacak toplam ücret
hiçbir şekilde 588 inci maddede belirtilen ikinci tahlilden alınacak ücreti geçemez.
(2) 196/A madde si saklı kalmak üzere, yükümlünün talebine istinaden gümrük tarife istatistik
pozisyonu belirlenmesine ilişkin olarak istenilen tahlillerden 588 inci maddede belirtilen miktarda tahlil
ücreti alınır. Tahlil ücreti, eşyanın tahlil masrafları, idarece temin edilen numune kaplarının bedeli ile
bu işlemler sonucu ortaya çıkan artık ve atıkların imha masraflarını da kapsar.
(3) (Ek:RG-15/1/2025-32783) Laboratuvar tahlil ücretleri 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca
belirlenen yeniden değerleme oranını geçmemek üzere Bakanlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yıllık
olarak belirlenir.
MADDE 198 – (1) Numune almaya ilişkin kurallar aşağıdaki gibidir;
a) (Değişik:RG-2/12/2010-27773) Numune, eşyanın özelliği dikkate alınarak, varsa TSE standardı
göz önünde bulundurulmak suretiyle şahit numunesiyle beraber, muayene ile görevli memur
tarafından alınır. Alınan numune ve şahit numune, ek -25’te yer alan numune ve şahit numune alma
tutanakları, işletme görevlisi, teknik zorunluluk bulunması hali nde beyan sahibi veya temsilcisi ile
müştereken tutanağa bağlanır. Tutanak örneği laboratuvara gönderilir.
b) Perakende satışa hazırlanmış hava geçirmez halde ambalajlanmış eşya için en küçük ambalaj
numune olarak kabul edilir.
c) Eşyanın usulüne göre alınmış numunesi, numune alınmasının mümkün olmadığı veya eşyaya
zarar verdiği hallerde eşyanın bütünü laboratuvara gönderilir. Ancak, eşyanın bütününün laboratuvara
gönderilmesinin mümkün olmadığı hallerde, üretici firma tarafından tahlil edilebilir şekilde hazırlanmış
olan ve eşyayı temsil eden bir numune laboratuvara gönderilir. Laboratuvara gönderilmesi tehlikeli
veya külfetli olan eşya için idarece görevlendirilen kimyager tarafından eşyanın bulunduğu yerde
numune alınabilir.
ç) Numune alımında emniyet tedbirlerinin alınmasında, temizlik kurallarına uyulmasında ve
uygun numune kaplarının seçiminde Müsteşarlıkça belirlenen numune alma standartları göz önünde
bulundurulur.
d) Muayene ile görevli memurca numune kapları üzerindeki e tiket bilgileri eksiksiz doldurulur
ve mühürlenir. Numune etiketi, şahit numune etiketi, beyanname ve mühür üzerindeki muayene ile
görevli memura ait tüm kimlik bilgileri birbiriyle aynı ve açıkça görülebilir olmalıdır. Numune mühür
altına alındıktan sonr a kırılma ve dökülme olmaması için uygun bir şekilde ambalajlanmak suretiyle
laboratuvara gönderilir. Numune, laboratuvara ulaştığında yapılan ilk kontrolde kırılma, dökülme ya da
bu fıkrada belirtilen hususlara aykırı bir durum tespit edilirse, laboratuva r idaresince teslim
alınmayarak iade edilir.
e)(Ek:RG-13/3/2015-29294) 201 inci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca yapılacak tahliller için
numune alınmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 199 – (1) Numunelerin miktarı, etiketlenmesi ve mühürlenmesi ile ilgili hususlar
aşağıdaki gibidir.
a) Numuneler, beyan edilen eşyayı temsil edecek şekilde ve en az iki tahlile yetecek miktarda
(orijinal ambalajlı, kıymetli, az miktarda bulunan ve b enzeri durumlardaki numuneler hariç, petrol
ürünlerinde ve alkollerde en az 1 litre, diğer sıvı numunelerde en az ½ litre, toz örneklerde ise en az
250 gram) alınır.
b) Gümrük idareleri aldıkları numuneler karşılığında herhangi bir bedel ödemekle yükümlü
değildir.
c) Her numune kabına ek-26’da yer alan örneğine uygun etiket yapıştırılır. Etiketler silinmeyecek
sabit mürekkepli kalemle yazılır ve numune kabının kapağına değil, kabın kendisine yapıştırılır.
ç) (Değişik:RG-22/1/2016-29601) Kapalı kaplar içine veya şişelere konan numunelerin ağızları
numuneyi alan muayene ile görevli memur tarafından güvenlik mührü ya da eritilmiş mum üzerine
okunaklı bir şekilde tatbik edilen mühürle kapatılır. Mum mühür tatbik edilecek numunelerin
mühürlenmesinde Bakanlık tara fından bu amaçla temin edilerek personele teslim edilen şahsi sicil
numarasını taşıyan mühür kullanılır. Ayrıca güvenlik bantlı ve numaralandırılmış torbalar kullanılabilir.
MADDE 200 – (1) a) Tahlilin yapılacağı labor atuvarın posta veya özel kargo ile gitmesini
gerektirmeyecek kadar yakın olması halinde numune gümrük personeli refakatinde gönderilir. Bu
şekilde gönderilen numuneler imza karşılığında teslim edilir.
b) (Değişik:RG-12/1/2017-29946) Laboratuvara gönderilen numune ile birlikte LARA Programı
üzerinden numune alma tutanağı örneği, fatura örneği, analiz ücretinin yatırıldığına ilişkin banka
dekontu ile bulunması halinde numunenin kimyasal bileşimi ile kimyasal ve fiziksel özelliklerini,
kullanım alanlarını göst eren ayrıntılı bilgiler ve eşyanın üretim prosesi bilgilerini içeren belgeler de
gönderilir.
c) Tahlile yeterli miktarda numunenin laboratuvara gelmediğinin kimyagerce tespiti durumunda
yeniden usulüne uygun olarak alınan numunenin laboratuvara gönderilmesi talep edilir.
ç) Eşya sahibi veya temsilcileri gümrük beyanına konu eşyanın tahlili için Gü mrük
Laboratuvarlarına doğrudan numune gönderemeyecekleri gibi, laboratuvarlar da bunları kabul
edemez.
d) Her beyannameye ait tahlili gereken numuneler laboratuvara bir defada gönderilir. İlk
numunelerin tahlilinden ve rapora bağlanmasından sonra laboratu vara her ne sebeple olursa olsun
tekrar numune gönderilmesi idare amirinin iznine bağlıdır.
e) Gümrük laboratuvarları dışındaki laboratuvarlara gönderilen numuneler yazı ile sevk edilir. Bu
yazıda, eşyanın gümrük tarife istatistik pozisyonuna ilişkin yüküm lü beyanı ile birlikte Türk Gümrük
Tarife Cetveli ve İzahnamesinde söz konusu eşya ve tahlilleri için getirilen hükümler dikkate alınarak
hangi tahlillerin yapılması gerektiği, özellikle hangi hususun tespitinin istenildiği belirtilir ve
düzenlenecek raporda numunenin mühürlü olarak ulaşıp ulaşmadığı hususuna yer verilmesi istenilir.
f) Kargo ile gönderilecek numune kapları gönderme yazısı ile birlikte sağlam bir dış kabın içine
konulur. Kırılacak veya bozulacak türden olan numune kapları kırılmayı önleyecek şekilde plastik, köpük
gibi maddeler ile desteklenir.
g) Numunelerin kargo ile gönderilmesine ilişkin masraflar yükümlüsüne aittir.
ğ) Usulüne uygun alınmadığı veya usulüne uygun gönderilmediği sonradan tespit edilen numune
kullanılarak yapılan tahlil sonuçları geçersiz sayılır.
MADDE 201 –(Değişik:RG-13/3/2015-29294)
(1) Laboratuvar tahlillerinin gümrük laboratuvarında yapılması esas olmakla birlikte gümrük
laboratuvarları dışındaki akredite laboratuvarlara da t ahlil yaptırılabilir. Tahlilin yaptırılacağı akredite
laboratuvarın tespitinde eşyanın özelliklerine göre istenilen tahlili yapabilecek sırasıyla en yakın
üniversite, ilgili bilimsel kuruluş, uzman ve uygulayıcı kurum laboratuvarları, özel laboratuvarlar dikkate
alınır. Akredite laboratuvarlarca düzenlenecek tahlil raporları doğrudan gümrük beyannamesinin tescil
edildiği gümrük müdürlüğüne gönderilir. Muayene ile görevli memur tarafından eşyanın tarife
tespitinin yapılamaması durumunda, tahlil sonuçları tar ife tespiti amacıyla en yakın gümrük
laboratuvarına gönderilir. Tahlil masrafları yükümlü tarafından karşılanır.
(2) Tahlilin gönderildiği gümrük laboratuvarında yapılamaması halinde bu tahlil, masraflarının
yükümlülerce karşılanması şartıyla gümrük müdürlüklerince uygun görülen akredite laboratuvarlarda
yaptırılabilir. Tahlilin yaptırılacağı laboratuvarın tespitinde birinci fıkrada belirtilen sıra takip edilir.
(3) Numunenin gümrük laboratuvarlarına gönderilmesinin tehlikeli veya külfetli veya özellik arz
ettiği belirlenen durumlarda ithalatın gerçekleştiği gümrük idarelerinde analiz cihazı bulundurulmasına
veya yükümlüsünce yerinde tahlil için gerekli laboratuvar olanaklarının sağlanması halinde, laboratuvar
tahlilinin buralarda yaptırılmasına ve söz konusu tahlilleri yapmak üzere kimyager görevlendirilmesine
ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4) Bakanlık birinci fıkra hükmüne göre gümrük laboratuvarında tahlile tabi tutulan eşyayı,
akredite dış laboratuvarlarda tekrar tahlil yaptırma yetkisini haizdir. Gümrük laboratuvarının analiz
sonuçları ile akredite dış laboratuvara yaptırılan analiz sonuçlarının uyuşmaması halinde, tahlil
masrafları yükümlüsünce ödenmek şartıyla eşyanın tahlili başka bir akredite laboratuvarda tekrar
yaptırılabilir. Bu durumda eşyanın mahiyeti ve GTİP’i hakkındaki nihai karar Bakanlıkça verilir.
(5) Diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca kendi mevzuatları gereği yapılan ve yaptırılan tahlillere
ilişkin raporların gümrük laboratuvarlarına ibrazı durumunda, hangi hallerde yenide n tahlil
yapılmayarak ibraz edilen tahlil sonuçları üzerinden laboratuvar raporu düzenleneceğine ilişkin usul ve
esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 202 – (1) Muayene ile görevli memurlar tahlil için gümrük laboratuvarlarına veya
hariçteki laboratuvarlara gönderecekleri eşya veya numunelerin hangi yönden tahliline gerek
gördüklerini (Değişik ibare:RG -12/1/2017-29946) LARA Programı üzerinden açıkça ve eksiksiz bir
şekilde yazmakla ve kimyagerler de tahlili istenilen çerçevede yapmakla yükümlüdür.
(2) Noksan sorgu nedeniyle ortaya çıkacak yanlış tarife uygulamasından veya numunelerin başka
yönlerden tekrar tahlile gönderilmesinden, ilgili memur sorumludur.
MADDE 203 – (Değişik:RG-12/1/2017-29946)
(1) Birinci tahlil sonuçları ilgili memurca beyan sahiplerine tebliğ ettirilerek, BİLGE Sistemi
Muayene Kontrol ekranındaki "Tebliğ Tarihi" alanına tebliğ ettirilen tarih girilir. Bu tarih, tahlil
raporlarına itiraz için başlangıç sayılır.
İKİNCİ BÖLÜM
Serbest Dolaşıma Giriş Rejimi
MADDE 204 – (1) Herhangi bir ticaret politikası önlemine tabi olmayan eşyaya Kanunun 76 ncı
maddesi hükmünün uygulanması halinde, taşıma belgesi içeriği eşyanın ci ns, tür, miktar, kıymet ve
gümrük tarife istatistik pozisyonunu içeren listenin beyannameye eklenmesi zorunludur.
MADDE 205 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-24/5/2019-30783)
(1) Eşyanın serbest dolaşıma girişinde, o tarihte yürürlükte bulunan ticaret politikası
önlemlerine, ilave gümrük vergisine veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere ilişkin
mevzuat ile konulmuş hükümler de uygulanır.
(2) Bu maddede bahsi geçen önlemlerin, ilave gümrük vergisinin veya diğer mali yükümlülüklerin
uygulanmasında serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihi esas alınır. Önlem kararının
düzenlenecek bir belgeye istinaden uygulanması durumunda, gümrük beyannamesinin tescil tari hi
itibariyle geçerlilik süresi sona eren belgeler kabul edilmez.
(3) Serbest dolaşıma girişte, ticaret politikası önlemlerine, ilave gümrük vergisine veya ek mali
yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere tabi eşyanın menşei, menşe şahadetnamesi ile ispat olunur.
Menşe şahadetnamesi, eşyanın serbest dolaşıma girişine ilişkin beyanname ekinde ibraz edilir.
(4) Bu maddede bahsi geçen önlemlere, ilave gümrük vergisine veya ek mali yükümlülük gibi
diğer mali yükümlülüklere tabi eşyadan;
a) Türkiye'nin bazı ülkeler veya ülke grupları ile yaptığı anlaşmalar çerçevesinde veya tek taraflı
olarak tanıdığı tercihli tarife uygulamasından faydalanmak amacıyla eşyanın tercihli menşeini tevsik
eden belgelerin ibraz edilmesi halinde,
b) Serbest ticaret anlaşmaları veya Genelleştirilmiş Tercihler Sistemi çerçevesinde tercihli tarife
uygulamasının ortadan kalktığı tarihten önce gümrük gözetimi altında bulunan serbest dolaşımda
olmayan eşyaya ait dördüncü fıkranın (a) bendinde sayılan belgelerin ibraz edilmesi halinde,
c) Doğrudan ticaret politikası önleminin uygulandığı ülkeden ithal edilen veya ticaret politikası
önlemi, ilave gümrük vergisi veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülük uygulanan ülke
menşeli olduğu beyan edilen eşyanın serbest dolaşıma girişinde,
ç) (Değişik:RG-10/12/2020-31330)(36) Türkiye ile AB arasında gümrük birliği tesis eden 1/95 sayılı
Ortaklık Konseyi Kararının ticaret politikası önlemlerine ilişkin 47 nci maddesi hükümleri saklı kalmak
üzere, AB’ye üye ülkelerden A.TR Dolaşım Belgesi eşliğinde gelen eşyanın serbest dolaşıma girişinde,
menşe şahadetnamesi aranmaz. (Ek cümleler:RG-1/4/2020-31086) Ancak, (c) bendinin istisnası
olarak, eşyanın aynı zamanda birden fazla ticaret politikası önlemi, ilave gümrük vergisi veya ek mali
yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere tabi olması ya da aynı düzenleme kapsamında ülkesine göre
farklı oranların belirlenmiş olması durumunda menşe şahadetnamesi aranır. Menşe şahadetnamesi
ibraz edilmemesi halinde, tahsil edilmesi gerekenlerden en yüksek tutarlar esas alınarak işlem yapılır.
(5) (Ek:RG-3/5/2023-32179)(46) Bir ila dördüncü fıkra hükümleri, yürürlükteki İthalat Rejimi
Kararı eki listelerde Dünya Ticaret Örgütü üyesi olmayan ülkeler için öngörülen gümrük vergisi oranının
aynı listelerde yer alan Diğer Ülkel er sütununda gösterilen gümrük vergisi oranından daha yüksek bir
oranda belirlenmiş olması halinde de uygulanır.
(6) 181 inci maddenin yedinci ve sekizinci fıkraları hükümleri, ticaret politikası önlemine tabi
eşyanın serbest dolaşıma girişinde de uygulanır.
(7) Numunelerin serbest dolaşıma girişinde bu madde hükümleri uygulanmaz.
MADDE 206 – (1) Özel kanunlar gereğince Türkiye’ye ithali belli kurum ve kuruluşlara bırakılan
eşya, ancak bu kurum veya kuruluşla r veya bunların yetki verdiği kurum veya kuruluşlarca ithal
edilebilir.
MADDE 207 – (1) Kanunun 16 ncı maddesi hükmü çerçevesinde Bakanlar Kurulunca belirlenen,
nihai kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranı uygulamasına tabi eşyanın, öngörülen amaçlarla
kullanılması halinde gümrük vergisi alınmaz veya normalde uygulanan gümrük vergisi oranından daha
düşük vergi oranı uygulanır.
(2) Nihai kullanıma tabi tutulacak eşya;
a) Avrupa Birliğinde serbest dolaşımda olması,
b) Diğer tercihli tarife uygulamalarına konu olması,
c) Kanun ile gümrük vergisinden muaf veya Bakanlar Kurulu Kararı ile indirimli vergi
uygulamasına tabi tutulması,
(Değişik ifade:RG -2/12/2014-29193) hallerinde, bu eşyanın tabi olduğu gümrük vergisinin
uygulanabilecek vergi ile aynı veya yüksek olması durumunda söz konusu eşyaya 89.08 tarife
pozisyonunda yer alan ‘sökülecek gemilerle, suda yüzen sökülecek diğer araçlar’ hariç nihai kullanım
hükümleri uygulanmaz.
(3) Nihai kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranı uygulanarak serbest dolaşıma giren
eşyada kanuni veya tavizli vergi oranının uygulanması ile bulunacak gümrük vergisi ile nihai kullanım
nedeniyle indirimli tarife uygulanarak tahakkuk etti rilen gümrük vergisi arasındaki fark gümrük
mevzuatı hükümleri çerçevesinde teminata bağlanır.
(4) (Değişik:RG-3/5/2023-32179) İzin hak sahibinin, izin belgesinde öngörülen sürenin sona
ermesinden itibaren otuz gün içerisinde izni veren gümrük idaresine müracaatı üzerine yerinde yapılan
denetimlere ilişkin bilgilerin yer aldığı, Ek-27’de yer alan Nihai Kullanım Denetim Formu esas alınarak,
izin belgesi kapsamına giren işlemler itibariyle ilgili izin hak sahibinin mali kayıtları üzerinden nihai
kullanıma konu eşyanın nihai kullanım amacına uygun kullanımda olup olmadığının tespiti ve teminat
iadesine ilişkin diğer iş ve işlemler yetkilendirilmiş gümrük müşavirince düzenlenecek rapora istinaden
yerine getirilir. İzin belgesinde öngörülen sürenin sona ermesinden itibaren otuz gün içinde izni veren
gümrük idaresine herhangi bir müracaatta bulunulmaması halinde eşyaya ilişkin indirimli v eya sıfır
vergi oranı uygulanması nedeniyle alınmamış olan fark vergiler tahsil edilir. Eşyaya ilişkin olarak alınmış
bir teminat olmaması halinde izin belgesinde öngörülen sürenin sona ermesinden itibaren otuz günlük
süreden sonra izin hak sahibi tarafından yetkilendirilmiş gümrük müşavirince düzenlenmiş raporun izni
veren gümrük idaresine sunulmasına kadar geçen her gün için Kanunun 241 inci maddesinin birinci
fıkrası hükmü uyarınca işlem yapılır.
MADDE 208 – (1) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) Serbest dolaşıma girecek eşyanın nihai
kullanımı nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranı uygulanması talepleri Türkiye Gümrük Bölgesinde
yerleşik kişilerce, bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla eşyanın serbest dolaşıma gireceği yetkili gümrük
idaresine yapılır.
(2) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) Talep uygun görüldüğü takdirde, ilgili gümrük idaresi
tarafından indirimli veya sıfır vergi oranı uygulamasına izin verilir. İzinde geçerlilik süresi de belirtilir.
(3) Gümrük idaresi, eşyanın nihai kullanıma tahsis şartlarına veya öngörülen kullanım
amaçlarına uyulmasını sağlamak üzere zorunlu olan hallerde eşyanın ayniyetini tespite yönelik gerekli
önlemleri alır.
(4) İznin verildiği aşam ada yanlış veya gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunun veya eşyanın
nihai kullanıma tahsis edilmediğinin veya edilemeyeceğinin anlaşılması ya da gümrük idaresinin izni
olmaksızın devredilmesi veya satılması hallerinde izin iptal edilir.
(5) İznin iptali durumunda izin hak sahibi nihai kullanıma tahsis edilmemiş eşya ile ilgili gümrük
vergisini derhal ödemek zorundadır.
(6) İznin verilmesinde göz önünde bulundurulan şartlardan birinde veya birkaçında değişiklik
olduğunda, gümrük idareleri, geçerlilik süresi dahil izinde gerekli değişiklikleri yapabilir.
(7) (Değişik:RG-3/8/2013-28727) 126 ncı madde uyarınca geriye dönük izin verilebilmesi için
eşya üzerinde gümrük gözetiminin sona ermemiş olması şartı aranır.
MADDE 209 – (1) İzin hak sahibinin haklı gerekçeleri bulunması halinde, gümrük idareleri, nihai
kullanımı nedeniyle indirimli tarife uygulanan eşyanın, aynı teknik ve fiziksel özelliklere sahip, aynı şekil
ve evsaftaki eşya ile birlikte depolanmasına kayıtlarda ayrı ayrı gösterilmesi şartıyla izin verebilir.
(2) Bu durumda nihai kullanım amacıyla indirimli veya sıfır vergi oranı, nihai kullanıma yönelik
eşyanın, birlikte depolandığı eşyaya oranlanması sonucu bulunacak miktarın, depodan kullanılan
eşyaya tatbik edilmesi sonucu bulunacak miktara uygulanır.
(3) Nihai kullanım nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranına tabi eşyanın, bu uygulamadan
yararlanabilmesi için, süresi içerisinde öngörülen nihai kullanıma tahsis edilmesi gerekir.
(4) Eşyanın;
a) Sadece bir ke z kullanılabilecek türden olması durumunda, tümünün süresi içinde öngörülen
nihai kullanıma tahsis edilmiş olması,
b) Mükerrer olarak kullanılabilir olması durumunda, öngörülen kullanıma ilk tahsis tarihinden
itibaren iki yıl geçmiş olması,
hallerinde, eşya nihai kullanıma tahsis edilmiş sayılır.
(5) Mükerrer kullanılabilen eşyadan;
a) Havayolları tarafından ya değişim sözleşmeleri şartları gereğince ya da kendi ihtiyaçları
nedeniyle uçakların bakım ve onarımı için kullanılan malzeme, öngörülen kullanıma il k tahsis
edilişlerinde,
b) Montajda kullanılan araç parçaları, bunların tahsis edildiği araçlar diğer kişilere
devredildiğinde,
c) Sivil hava taşıtlarının yapım, bakım, tadilatı veya donanımına yönelik eşya, izin hak sahibinden
başka bir kişiye devredildiğ inde veya bakımını, onarımını veya tadilatını müteakip üçüncü şahıslarca
tekrar sahibinin kullanımına verildiğinde,
ç) Sivil deniz taşıtları ile sondaj veya inşaat platformlarının yapımı, onarımı, bakımı, tadilatı ve
donatılması amaçlarına yönelik olarak s ağlanan eşya, gemi ve sondaj platformu izin hak sahibinden
başka bir kişiye devredildiğinde bakımı, onarımını ya da tadilatını müteakip üçüncü şahıslarca tekrar
sahibinin kullanımına verildiğinde,
d) Doğrudan güverte teslimi yapılan donatım amaçlı eşyanın teslimatı gerçekleştiğinde,
e) Sivil hava taşıtları, bu amaç için öngörülen resmi kayıtlara tescil edildikleri tarihte,
nihai kullanıma geçmiş sayılır.
(6) Mükerrer kullanılabilen eşyanın nihai kul lanıma geçtiğinin tespiti durumunda, 209 uncu
maddede belirtilen süre beklenmeksizin teminat iade edilebilir.
(7) Nihai kullanım işleminin gerçekleştirilmesi sonucunda ortaya çıkan atık ve artıklar ile doğal
yıpranmadan ileri gelen kayıplar da nihai kullanıma tabi tutulmuş eşya olarak değerlendirilir.
MADDE 210 – (1) Nihai kullanım kapsamı eşyanın gümrük idaresinin izniyle başka bir izin hak
sahibine devri mümkündür.
(2) Eşyanın, eşyayı kendisi nihai kullanıma tabi tutmayacak ithalatçılar tarafından nihai kullanım
hükümlerine tabi olunarak indirimli veya sıfır vergi oranından yararlanmak suretiyle serbest dolaşıma
sokulması halinde, söz konusu eşyayı nihai kullanıma tabi tutacak kişilere yapılacak satış ve devirler ek-
31’de yer alan forma işlenir. Söz konusu form ithalatın gerçekleştirildiği ve İthalatçılar İçin Nihai
Kullanım İzin Belgesi düzenleyen gümrük idaresine beyan edilir.
(3) Devir nedeniyle başka bir gümrüğe gönderilecek nihai kull anım kapsamı eşya varış
gümrüğüne ek-32’de yer alan T5 belgesi ile gönderilir.
(4) T5 belgesi üç nüsha düzenlenir ve tescil işlemine tabi tutulur.
(5) T5 belgesinin;
a) A kutusuna hareket gümrük idaresi,
b) 2 no.lu kutuya eşyayı gönderen kişinin adı ve adresi,
c) 8 no.lu kutuya eşyanın gönderildiği kişinin adı ve adresi,
ç) 14 no.lu kutunun altında bulunan ‘önemli not’ kutusuna ‘nihai kullanıma tabi eşya’ ibaresi,
d) 31 no.lu kutusuna eşyanın tanımı, 33 no.lu kutuya eşyanın tarifesi,
e) 38 no.lu kutuya eşyanın net ağırlığı,
f) 103 no.lu kutuya yazıyla eşyanın net miktarı,
g) 104 no.lu kutuda yer alan diğer bölümüne büyük harflerle ‘NİHAİ KULLANIM AMACIYLA
İNDİRİMLİ VEYA SIFIR VERGİ ORANINDAN YARARLANAN EŞYANIN TAŞINMASIDIR’ ibaresi,
h) 106 no.lu kutuya;
1) Eşyanın serbest dolaşıma girişinden sonra bir işleme tabi tutulması durumunda, eşyanın
serbest dolaşıma girdiği haldeki tanımı,
2) Serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil sayı ve tarihi ile tescili yapan gümrük idaresinin
adı,
ı) Formun arkasındaki E kutusuna varış gümrük idaresinin adı ile eşyanın çıkış tarihi,
yazılmak suretiyle düzenlenmesi zorunludur.
(6) T5 belgesinin iki nüshası eşyayla birlikte varış gümrüğüne ibraz edilmek üzere eşya sahibine
verilir. Varış gümrüğü, eşya i le birlikte gelen T5 belgesinin bir nüshasını alıkoyar ve diğer nüshasını
hareket gümrük idaresine geri gönderir. Hareket gümrük idaresi bu nüshayla işlemlerini kapatır.
MADDE 211 – (1) İzin hak sahibi;
a) Eşyayı, öngörülen nihai kullanıma tahsis etmekle,
b) Gümrük idarelerinin, eşyanın gerçekten öngörülen nihai kullanıma konulduğundan emin
olmak için gerekli gördükleri kontrolleri yapabilmelerini sağlayacak kayıtları tutmak ve bunlar ın
dayanaklarını teşkil eden belgelerle birlikte saklamakla,
sorumludur.
(2) Gümrük idarelerince, aralıklarla yapılan denetimlerde ve denetimin sona ermesi halinde,
Nihai Kullanım Denetim Formu düzenlenir.
(3) Nihai kullanım nedeniyle indirimli veya sıfır vergi oranından yararlanarak serbest dolaşıma
girmiş eşyanın gümrük gözetimi;
a) Nihai kullanım olarak kabul edilen üretim veya kullanım faaliyetiyle,
b) İndirimli veya sıfır vergi oranı uygulamasına ilişkin koşulların sona ermesiyle,
c) Eşyanın ihraç veya imha edilmesiyle,
ç) Eşyanın belirlenen amaçlar dışında kullanılması nedeniyle tahsili gereken vergilerin
ödenmesiyle,
sona erer.
(Değişik bölüm:RG-7/2/2013-28552)
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM (*)
Transit Rejimi
MADDE 212 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Transit rejimi; ulusal transit rejimi, 14/11/1975 tarihli TIR Karneleri Himayesinde Uluslararası
Eşya Taşınmasına Dair Gümrük Sözleşmesi (TIR Sözleşmesi), 22/6/2012 tarihli ve 6333 sayılı Kanunla
onaylanması uygun bulunan 20/5/1987 tarihli Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşme, 26/6/1990 tarihli
Geçici İthalat Sözleşmesi ve 19/6/1951 tarihli Kuvvetlerin Statüsü Hakkında Kuzey Atlantik Anlaşmasına
Taraf Devletler Arasındaki Sözleşme kapsamındaki transit işlemlerini kapsar.
(2) Bu Bölümde geçen;
a) Akit Taraf: 20/5/1987 tarihli Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşmenin bir akit tarafını,
b) Eşyanın serbest bırakılması: Hareket gümrük idaresinin, eşyanın transit rejiminde öngörülen
amaçlara uygun olarak sevkine izin verdiği tasarrufu,
c) Hareket gümrük idaresi: Eşyanın transit rejimine tabi tutulmasına ilişkin beyanın kabul edildiği
gümrük idaresini,
ç) Kağıt usul: Ulusal ve ortak transit rejimlerinde standart usulün elektronik yollarla
yürütülmesinin mümkün olmadığı durumlarda, tra nsit beyanının sunulması ve kontrolü ile transit
işleminin izlenmesine olanak veren, kağıt belge kullanılmasına dayalı usulü,
d) Kefil: Teminat tutarına kadar doğabilecek gümrük vergileri ve diğer yükleri rejim hak sahibi ile
birlikte müştereken ve müteselsilen ödemeyi yazılı olarak üstlenen gerçek veya tüzel üçüncü kişiyi,
e) Ortak transit rejimi: Eşyanın yetkili makamların denetimi altında Ortak Transit Rejimine İlişkin
Sözleşme kapsamında Akit Taraflardan birinin idaresinden en az bir sınır geçerek aynı Akit Tarafın başka
bir idaresine veya başka bir Akit Tarafın idaresine taşınmasında uygulanan gümrük rejimini,
f) Rejim hak sahibi (asıl sorumlu): Transit rejimi beyanında bulunan veya hesabına transit rejimi
beyanında bulunulan ve transit rejimi kapsamında gümrük idaresine karşı mali olarak sorumlu olan
kişiyi,
g) Sistem: Ortak ve ulusal transit rejimlerine ilişkin işlemlerin yürütüldüğü Yeni Bilgisayarlı Transit
Sistemini (NCTS),
ğ) Sözleşme: 20/5/1987 tarihli Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşmeyi,
h) Transit idaresi: Ortak transit rejiminde;
1) Bir Akit Tarafa giriş noktasındaki gümrük idaresini veya,
2) Bir Akit Taraf ile üçüncü bir ülke arasındaki bir sınırdan geçerek gerçekleştirilen transit işlemi
sırasında sevkiyat bu Akit Tarafın gümrük bölgesinden ayrıldığında, bu Akit Taraftan çıkış noktasındaki
gümrük idaresini,
ı) Transit refakat belgesi: Eşyanın hareket gümrük idaresince serbest bırakıldığı andan itibaren
eşyaya ve taşımaya eşlik eden ve transit beyanı bilgilerini içeren, Ek -48’deki örneğe uygun olarak Ek -
49’daki açıklamalar çerçevesinde düzenlenen belgeyi,
i) Ulusal transit rejimi: Türkiye Gümrük Bölgesi içerisinde başlayıp biten transit rejimini,
j) Varış gümrük idaresi: Transit rejimine tabi tutulan eşyanın, rejimin sonlandırılması için
sunulması gereken gümrük idaresini,
k) Yetkili makamlar: Güm rük idaresini veya Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşmenin
uygulanmasından sorumlu başka bir makamı,
ifade eder.
(3) Ulusal transit rejiminin uygulanmasında, bu Yönetmelikte ya da diğer ikincil mevzuat
düzenlemelerinde özel veya farklı bir hüküm bulunmadığı sürece, ortak transit rejimine ilişkin hükümler
ulusal transit rejimi için de geçerlidir.
MADDE 213 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Transit beyanı olarak;
a) Ortak ve ulusal transit rejimi hükümleri çerçevesinde transit refakat belgesi,
b) TIR Sözleşmesi kapsamında kullanılan bir TIR Karnesi,
c) Geçici İthalat Sözleşmesi kapsamında kullanılan bir ATA Karnesi,
ç) Kuvvetlerin Statüsü Hakkında Kuzey Atlantik Anlaşmasına Taraf Devletler Arasındaki Sözleşme
ile öngörülen Form 302,
d) Demiryolu ile taşımalara ilişkin basitleştirilmiş usulde CIM taşıma belgesi,
e) Denizyolu ve havayolu ile taşımalara ilişkin basitleştirilmiş usulde manifesto,
f) Ulusal transit rejiminde, 220 nci maddenin birinci fıkrası çerçevesinde Ek-22’de yer alan sözlü
beyan formu,
kullanılır.
(2) Transit beyanı Türkçe olarak, rejim hak sahibi tarafından ve kağıt usulde işlem yapıldığı
durumlar hariç sistem üzerinden yapılır. Kanunun 5 inci maddesi uyarınca, transit beyanı rejim hak
sahibi adına ve hesabına doğrudan temsil yoluyla veya rejim hak sahibi hesabına olmak üzere rejim hak
sahibinin dolaylı temsilcisi tarafından da yapılabilir.
(3) Sistem üzerinden yapılan ve beyanın yapıldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde kabul
işlemi yapılmak üzere ha reket gümrük idaresine sunulmayan transit beyanları hareket gümrük
idaresince reddedilir. Bu durumdaki transit beyanları da dâhil olmak üzere, hareket gümrük idaresince
kabul işlemi yapılmayan transit beyanlarının reddedilmesi durumunda Kanunun 241 inci ma ddesi
uyarınca işlem yapılmaz.
(4) Transit rejimi kapsamında hareket varış gümrük idareleri ile transit ve teminat idarelerince
gerçekleştirilecek işlemler Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 214 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Ortak ve ulusal transit rejimlerinde eşyanın hareket gümrük idaresince serbest bırakıldığı
andan itibaren eşyaya ve taşımaya eşlik etmek üzere, transit refakat belgesi kullanılır. Transit ref akat
belgesine, Ek-50’deki örneğe uygun şekilde ve Ek-51’deki açıklamalar çerçevesinde düzenlenen kalem
listesi eklenir ve kalem listesi transit refakat belgesinin ayrılmaz bir parçasını oluşturur. Bir transit
refakat belgesi kapsamı eşyanın birden fazla alıcısı ya da göndericisi bulunması durumunda, alıcı ya da
göndericilere ilişkin bilgiler kalem listesine kaydedilir.
MADDE 215 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Ortak transit rejimine tabi eşyanın taşınmasında, Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşme
hükümleri uygulanır.
MADDE 216 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) TIR Karnesi kapsamında transit rejimine tabi eşyanın taşınmasında, TIR Sözleşmesi hükümleri
uygulanır.
MADDE 217 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Geçici İthalat Sözleşmesi kapsamında transit rejimine tabi eşyanın taşınmasında, Geçici
İthalat Sözleşmesi hükümleri uygulanır.
(2) ATA Karnesi kapsamında gerçekleştirilen bir transit işlemi ile ilgili olarak bir usulsüzlüğün
belirlenmesi halinde, ödenmesi gereken gümrük vergilerinin tahsili ve ceza takibine ilişkin işlemler taraf
olduğumuz uluslararası sözleşme hükümleri saklı kalmak kaydıyla Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 218 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Kuvvetlerin Statüsü Hakkında Kuzey Atlantik Antlaşmasına Taraf Devletler Arasındaki
Sözleşme kapsamı eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinde transiti, bu sözleşmede yer alan Form 302 ibraz
edilmesi halinde, bu belge kapsamında yapılır.
(2) Form 302 kapsamınd a yapılan taşıma esnasında, gümrük vergilerinin tahsilini gerektirir bir
durumun ortaya çıkması halinde, sözleşme hükümleri uyarınca işlem yapılır.
(3) Form 302 kapsamında yapılacak transit işlemlerinde doğabilecek ihtilaflar Bakanlıkça
(Gümrükler Genel Müdürlüğü) sonuçlandırılır.
MADDE 219 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Posta eşyasının Türkiye Gümrük Bölgesi içerisindeki transitinde 468 inci madde hükümleri
uygulanır.
MADDE 220 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Yolcuların beraberinde bulunmak kaydıyla; yurt dışından getirilen veya geçici depolama yeri
veya antrepolardan çıkarılan ve kişisel veya hediyelik eşya muafiyeti dışında kalan eşyanın ulusal transit
rejimine tabi tutulmasında, talep edilmesi halinde, 172 nci madde hükümlerine göre sözlü beyan ile
işlem yapılır. Söz konusu eşyanın ticari miktar ve mahiyette olması halinde bu madde hükmü
uygulanmaz.
MADDE 221 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Rejim hak sahibi, Kanunun 86 ncı maddesi çerçevesinde;
a) Teminat aranmayan haller ve teminattan vazgeçmenin uygulandığı durumlar saklı kalmak
üzere, transit rejimine konu eşyaya ilişkin doğabilecek gümrük vergilerinin ödenmesini sağlamak üzere
gerekli teminatı vermekle,
b) Kontrolden sorumlu yetkili makamlarca talep edildiğinde ve belirlenen süre içinde gerekli tüm
bilgi ve belgeleri sunmakla ve gerekli tüm yardımı sağlamakla,
yükümlüdür.
(2) Rejim hak sahibi ile rejim hak sahibi hesabına transit beyanında bulunanlar, bu Yönetmeliğin
113 üncü maddesi kapsamında beyannamede yer alan bilgiler ile beyanname eki belgelerin doğruluğu
ve gerçekliğinden sorumludur.
MADDE 222 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Transit rejimi kapsamında taşınan eşya için tahakkuk edebilecek gümrük vergilerinin
ödenmesini garanti altına almak amacıyla teminat verilmesi zorunludur. Ancak;
a) Havayolu,
b) Boru hattı,
c) Denizyolu,
ç) 235 inci madde çerçevesinde basitleştirilmiş usulde demiryolu,
ile yapılan taşımalarda teminat aranmaz.
(2) Ortak transit rejimi çerçevesinde Bakanlıkça verilen kapsamlı teminat kullanma izni
kapsamındaki teminatlar, ulusal transit işlemlerinde de kullanılabilir.
(3) Bakanlıkça belirlenecek istisnai hallerde transit rejimine tabi eşya için teminat şartına bağlı
olmaksızın memur refakati uygulanabilir.
(4) TIR Sözleşmesi ve Türkiye’nin taraf olduğu diğer uluslararası anlaşma veya sözleş me ile
öngörülen teminat şekillerinden biri de teminat olarak kabul edilebilir.
(5) Transit rejiminde geçerli teminat uygulamaları, teminat idaresi, teminat türleri, teminat
belgeleri, kefil ve basitleştirme izni kapsamında teminat uygulamalarına ilişkin u sul ve esaslar
Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 223 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Ulusal ve ortak transit rejimi altında taşınan eşyanın ayniyeti genel kural olarak mühürleme
ile sağlanır. Ancak, diğ er ayniyet önlemleri dikkate alınarak, eşyanın tanımının, eşyanın kolayca
tanınmasına yeterli açıklıkla imkân vermesi ve transit beyanının eşyanın miktarı ile cinsi ve eşyanın seri
numarası gibi belirleyici özelliklerini içermesi koşuluyla, hareket idaresince eşyanın mühürlenmeksizin
sevkine karar verilebilir.
(2) Denizyolu ve havayolu ile yapılan taşımalarda, gümrük idaresince gerekli görülen hallerin
dışında mühürleme yapılmaz.
MADDE 224 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Tra nsit rejimine tabi eşyaya ilişkin olarak yapılan denetlemenin gerektirdiği masraflarla
yükleme, boşaltma, mühürleme, antrepo veya depolarda muhafaza gibi hizmetler karşılığı ücretler
ilgililerce ödenir.
MADDE 225 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Kanunun 55 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yasaklanan eşya ile 56 ncı maddesinin
birinci fıkrası kapsamına giren eşyanın ve kanun veya genel idari düzenleyici işlemlerle ithali yasaklanan
eşyanın transitine izin vermeye gümrük ve ticaret bölge müdürlükleri yetkilidir.
MADDE 226 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Hayvan ve hayvansal maddeler ile bitki ve parçaları nın sınır gümrük idaresinde uluslararası
anlaşma, kanun ve ikincil mevzuat düzenlemelerine göre gerekli sağlık muayeneleri, ilgili kurumun
personeli tarafından yapılır. Bu muayeneler yapılmadan gümrük idaresi eşyanın serbest bırakılmasına
veya sevkine izin vermez.
(2) Hayvan ve hayvansal maddeler, bitki ve parçalarının giriş ve çıkış kapıları ve bunların
Türkiye’den transit geçirileceği yollar hususunda kanun, tüzük ve anlaşma hükümleri göz önünde
tutulur.
MADDE 227 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Bir Türk limanından başka bir Türk limanına transit olunacak eşyayı, yalnız Türk bandıralı
gemiler nakledebilir.
(2) Yabancı limanlara yapılacak transit isteklerinin kabulü için, özet beyan veya özet beyan yerine
geçen belgelerde eşyanın gideceği yerin Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yabancı bir liman olarak
gösterilmesi gerekir.
(3) Serbest dolaşımda bulunan ve bulunmayan eşyayı birlikte taşıyan Türk bandıralı gemilerin
sahip, kaptan veya acenteleri, bu iki türlü eşyanın birbirine karışmaması için, gereğine göre, bunları ayrı
yer ve bölümlere koymak veya gümrük idaresince uygun görülecek tedbirleri almak zorundadır.
(4) Serbest dolaşımda bulunmayan eşyanın bir Türk limanına sevkine izin verileb ilmesi için,
eşyanın gideceği limandaki gümrük idaresinin, o eşyanın gümrük işlemlerini yapmaya yetkili olması
gerekir.
(5) Türk bandıralı geminin, kazan, makine veya teknesinde ortaya çıkan bir arıza sebebiyle yoluna
devam edememesi halinde, kurtarma amacıyla, yükü, yabancı bir gemiye aktarılabilir.
(6) Yabancı bir limana götürmek üzere Türk limanlarından eşya alan yabancı bayraklı gemilerin,
kazaya uğraması, makinelerinin bozulması, haciz altına alınması, sefer değiştirmesi için emir alması gibi
yoluna devamına mani sebeplerden ötürü, yükünü bir Türk limanında başka bir gemiye nakletmesine
izin verilir. Yabancı bir limana sevk edilmek üzere, bir Türk limanından diğer bir Türk limanında bulunan
başka gemilere taşınacak söz konusu eşya, nakliyatının deniz üstünde olmak şartıyla, yabancı bandıralı
gemilerle yapılmasına da izin verilir.
(7) Bir Türk limanına denizyolu ile gelen serbest dolaşımda olmayan eşyanın gemiden
indirilmeksizin aynı gemi ile bir başka Türk limanına taşınması durumunda transit beyannamesi
düzenlenmez.
MADDE 228 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Transit rejimine tabi eşyanın mücbir sebep veya beklenmeyen haller nedeniyle telef veya
kaybının kanıtlanması halinde, gümrük vergileri aranmaz. Ancak;
a) Suçüstü şeklindeki hırsızlıklar, hazırlık tahkikatı üzerine Cumhuriyet Savcılığınca verilen belge
ile,
b) Hasar, telef veya kayıp herkesçe bilinen ve duyulan başka olaylar yüzünden olmuşsa, o yerin
en büyük mülki idare amiri tarafından verilecek belge ile,
c) Trafik kazaları, trafik kaza raporuna göre ve en yakın gümrük idaresi tarafından yapılan tespit
sonucunda gümrük idare amirinin vereceği karar ile,
kanıtlanır.
(2) Birinci fıkrada sayılan belgeler, ulusal transit işlemlerinde hareket gümrük idaresine sunulur.
Söz konusu belgelerin incelenmesi ve kabulü, ilgili idareye aittir. İlgili idare, gerektiğinde bunları veren
makamlarla yazışma yaparak eksikliklerini tamamlatır.
MADDE 229 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Bakanlık, rejim hak sahibinin başvurusu üzerine, duruma göre aşağıdaki basitleştirmelere izin
verebilir:
a) Kapsamlı teminat veya teminattan vazgeçme,
b) Belirli taşıma şekillerine özgü basitleştirmeler:
1) Demiryolu ile taşınan eşya,
2) Havayolu ile taşınan eşya,
3) Denizyolu ile taşınan eşya,
4) Boru hattı ile taşınan eşya.
c) (Ek:RG-24/9/2021-31608)(40) İzinli gönderici yetkisi,
(2) Basitleştirmelere ilişkin ek koşullar, iznin verilmesi, iptali ve düzenlenmesine ilişkin usul ve
esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(3) Boru hattı ile yapılan taşımalarda, rejim hak sahipleri başvuru ve izin koşullarına tabi değildir.
(4) (Ek:RG-24/9/2021-31608)(40) İzinli gönderici yetkisi başvurularında, 230 ila 234 üncü madde
hükümleri uygulanmaz.
MADDE 230 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) 229 uncu maddede belirtilen basitleştirmelere ilişkin iz inlerin verilebilmesi için başvuru
sahibinde aşağıdaki şartlar aranır:
a) Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik olmak,
b) Usulsüzlük ve vergi cezaları ile ilgili olarak;
1) Başvurunun kayda alındığı ayın ilk gününden geriye dönük son bir yıl içinde işlem göre n
beyanname sayısının % 2’sini aşan sayıda vergi kaybına neden olan gümrük mevzuatı ihlali nedeniyle
ceza uygulanmamış olması,
2) Başvurunun kayda alındığı ayın ilk gününden geriye dönük son bir yıl içinde işlem gören
beyanname sayısının % 5’ini aşan sayıd a gümrük mevzuatının ihlali nedeniyle usulsüzlük cezası
uygulanmamış olması,
3) Gümrük ve vergi mevzuatları uyarınca ödenmemiş herhangi bir vergi, ceza ve gecikme faizi
bulunmaması.
c) Yönetim Kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip gerçek kişiler ile gümrük
ve dış ticaret işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanlarının; devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal
düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp,
rüşvet, güveni köt üye kullanma (emniyeti suistimal), hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye
kullanma, hileli (dolanlı) iflas, yalan tanıklık (yalan yere şahadet), suç uydurma (suç tasnii) ve iftira
suçları ile ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat kar ıştırma, suçtan kaynaklanan mal varlığı
değerlerini aklama suçlarından mülga 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 26/9/2004
tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa; vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarından
4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa; mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın
Men ve Takibine Dair Kanun, mülga 10/7/2003 tarihli ve 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu,
21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu,19/4 /1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal
Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu ile 20/2/1930 tarihli ve 1567 sayılı
Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa, 5549 sayılı Suç
Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanuna, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi
Hakkında Kanuna, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle ilgili Kanuna muhalefetten kesinleşmiş ceza veya
mahkumiyet kararı bulunmaması,
ç) Basitleştirmelerin usulüne uygun olarak yür ütülmesini sağlamak üzere; başvurunun kayda
alındığı ayın ilk gününden geriye dönük son bir yıl içinde en az 500 transit beyannamesi (TIR Karnesi
dâhil) kapsamı eşyayı transit etmesi veya ilgili basitleştirilmiş usul kapsamındaki yükümlülüklerini
yerine getirebileceğine ilişkin bilgi ve belgeleri sunması.
(2) Genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri, iktisadi devlet teşekkülleri ve kamu iktisadi
kuruluşları ile sermayesinin tamamı bir iktisadi devlet teşekkülüne veya kamu iktisadi kuruluşuna ait
bağlı müesseselerin başvurularında bu maddede belirtilen şartlar aranmaz.
(3) Taşıma şekillerine özgü basitleştirmelerde, bu maddede sayılan koşullara ek olarak aranacak
özel koşullar ve bu maddede belirtilen şartların aranmayacağı haller Bakanlıkça belirlenir.
(4) Kapsamlı teminat veya teminattan vazgeçme basitleştirmelerine ilişkin olarak, bu maddede
sayılan koşullara ek olarak aranacak özel koşullar ile başvuruya ve iznin verilmesine ilişkin usul ve
esaslar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 231 – (Değişik:RG-3/1/2023-32062)
(1) Basitleştirme izni vermeye Bakanlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir. Gümrük ve dış
ticaret bölge müdürlükleri kapsamlı teminat izni vermek için yetkilendirilebilir.
MADDE 232 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Basitleştirmelerin kullanılmasına yönelik izin başvurusu, izin makamına yazılı olarak veya
elektronik veri işleme tekniği kullanılarak yapılır.
(2) Başvuru sahibi verilen bilgi ve ekli belgelerin tam ve doğru olmasından sorumludur.
(3) Basitleştirme başvurusunda;
a) Rejim hak sahibinin bağlı bulunduğu ticaret sicil müdürlüğü bilgisi ile kuruluşa ilişkin şirket esas
sözleşmesinin, şirket güncel adresinin, cari ortakların ve gümrük ve dış ticare t işlemlerinde temsil
yetkisini haiz çalışanların yayımlandığı Ticaret Sicil Gazetesi tarih ve sayılarını içerir liste,
b) Yönetim Kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip gerçek kişiler ile gümrük
ve dış ticaret işlemlerinde temsil yetki sini haiz çalışanlarının arşiv bilgilerini de içeren son bir ay
içerisinde alınmış adli sicil kayıtları, bu kişilerden yabancı uyruklu olanların adli sicil kayıtlarını ibraz
edememeleri halinde, Ek -52’de yer alan taahhütname ile birlikte geçerli pasaportla rının yeminli
tercümesi,
c) (Mülga:RG-3/1/2023-32062)
ç) (Mülga:RG-19/6/2021-31516)
d) Bu Yönetmeliğin 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamındaki bilgi ve
belgeler,
yer alır.
(4) Bu Yönetmeliğin 230 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen kurum ve kuruluşların
başvurusunda, yetkili şahıslarca imzalanmış başvuru yazısına, varsa basitleştirmeye ilişkin ek koşullara
ilişkin bilgi ve belgeler eklenir.
MADDE 233 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) İzin makamı, basitleştirmelerden yararlanma başvurusu üzerine 230 uncu maddede belirtilen
genel koşullar ve varsa her bir basitleştirmeye ilişkin özel koşulları dikkate alarak izni verir veya
başvuruyu reddeder. Başvurunun reddine ilişkin karar gerekçesiyle birlikte başvuru sahibine bildirilir.
(2) İzin makamı, basitleştirmeye ilişkin bir başvuru aldığında, başvurunun tam olup olmadığını
kontrol ede r. Aranan belgelerin bir kısmının başvuru dosyasında yer almadığının veya eksik bilgi
içerdiğinin tespit edilmesi halinde başvuru sahibine bildirilen eksiklikler bunlara ilişkin bildirimin
yapıldığı tarihi müteakip en geç altmış gün içinde tamamlanır. Bu s üre içerisinde tamamlanmayan
başvuru yapılmamış sayılır.
MADDE 234 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) İzin sahibi, izin verildikten sonra ortaya çıkan ve iznin d evam etmesini veya içeriğini
etkileyebilecek her türlü unsuru yetkili makamlara gecikmeksizin bildirir.
(2) Yanlış ve eksik bilgiye dayanarak verilmiş olan izin, izin sahibinin bilginin yanlış veya eksik
olduğunu bildiği veya bilmesi gerektiği hallerde iptal edilir. Söz konusu iptal kararı gerekçesiyle birlikte
başvuru sahibine bildirilir.
(3) Basitleştirme izni;
a) İznin uygulanmasını etkileyecek bir mevzuat değişikliğinin söz konusu olması,
b) İznin verilmesi için belirtilen bir veya birden fazla koşulun ya da izin kapsamında öngörülen bir
yükümlülüğün yerine getirilmemiş veya getirilemeyecek olması,
c) İznin verilmesinden sonra ortaya çıkan bir unsurun, iznin devamını veya içeriğini etkilemesi,
ç) Bakanlıktaki mevcut bilgi ve belgelerin değerlendirilmesi sonucunda gerekli görülmesi,
d) İzin sahibi tarafından bu yönde talepte bulunulmuş olması,
durumlarından birinin gerçekleşmesi halinde, durumun niteliğine göre, izin makamı tarafından
yeniden değerlendirilebilir, düzeltilebilir, izin makamınca belirlenecek süre boyunca askıya alınabilir ya
da iptal edilebilir. Yapılan değerlendirme ve işlem sonucu izin sahibine bildirilir.
MADDE 235 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Eşyanın demiryolu ile basitleştirilmiş usulde taşınmasına ilişkin yapılacak izin başvurusu, 230
uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen koşulların sağlanması halinde 232 nci maddede belirtilen
bilgi ve belgeler ibraz edilerek yapılır. Ancak 230 uncu maddenin ikinci fı krasında belirtilen kurum ve
kuruluşların başvurularında, 232 nci maddede yer alan bilgi ve belgeler aranmaksızın, demiryolu
işletmecisinin Uluslararası Demiryolları Birliği (UIC) işletme kodunun yer aldığı ve verilecek izin
kapsamında gerçekleştirilecek t ransit işlemlerine ilişkin yükümlülüklerin rejim hak sahibi sıfatıyla
taraflarınca üstlenildiğine dair ibare içeren, yetkili şahıslarca imzalanmış başvuru yazısına istinaden
işlem yapılır.
(2) Birinci fıkrada belirtilen koşulları taşıyan demiryolu işletmecisine Bakanlıkça basitleştirme izni
verilebilir. Basitleştirme izin başvurusunda aranacak ilave koşullar ve belgeler ile izin kapsamında
hareket ve varış gümrük idarelerinde yapılacak işlemler, izin sahibi rejim hak sahibinin yükümlülükleri
ve izne ilişkin diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 236 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) 230 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen koşulları taşıdığını 232 nci maddede belirtilen
bilgi ve belgeler ile tevsik eden denizyolu taşımacılığı yapan firmalara Bakanlıkça basitleştirme izni
verilebilir. Basitleştirme izin başvurusunda aranacak ilave koşullar ve belgeler ile izin kapsamında
hareket ve varış gümrük idarelerinde yapılacak işlemler, izin sahibi rejim hak sahibinin yükümlülükleri
ve izne ilişkin diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 237 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Transit rejimi çerçevesinde eşya nın havayolu ile basitleştirilmiş usulde taşınmasına ilişkin
yapılacak izin başvurusunda, başvuru sahibinin Türkiye Gümrük Bölgesinde en az iki yıldır yerleşik
olması, başkası adına ve namına hareket etmemesi, düzenli olarak transit işlemleri yapması ve Yönetim
Kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip gerçek kişiler ile gümrük ve dış ticaret
işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanları hakkında 230 uncu maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde
belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca kesinleşmiş ceza veya mahkûmiyet kararının bulunmaması şartı
aranır. Bu kapsamda yapılacak başvurularda, 230 uncu maddede belirtilen diğer koşullar aranmaz.
(2) Birinci fıkrada belirtilen koşulları taşıdığını 232 nci maddenin üçüncü fıkrasının ilgili
bentlerinde sayılan belgeler ile tevsik eden havayolu firmalarına Bakanlıkça basitleştirme izni verilebilir.
Basitleştirme izin başvurusunda aranacak ilave koşullar ve belgeler ile izin kapsamında hareket ve varış
gümrük idarelerinde yapılacak işlemler, izin sahibi rejim hak sahibinin yükümlülükleri ve izne ilişkin
diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir.
MADDE 238 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Boru hattıyla transit rejimi hükümleri;
a) Boru hattıyla Türkiye Gümrük Bölgesine gelen eşya için Türkiye Gümrük Bölgesine girişte,
b) Türkiye Gümrük Bölgesinde bulunan eşyanın boru hattına girişinde,
uygulanır.
(2) Boru hattı ile transit rejiminde, rejim hak sahibi, boru hattı işletmesidir.
(3) Boru hattı ile transit taşımada, transit rejimi, eşyanın gönderildiği kişinin işletmesine ulaşıp
kayıtlarına geçmesiyle son bulur.
(4) Boru hattı taşımacılığında, taşımayı yapan işletme ve eşyanın gönderildiği işletme, bu eşyaya
ilişkin muhasebe kayıtlarını eksiksiz tutmak ve gümrük idaresinin denetimine her an hazır durumda
bulundurmak zorundadır.
(5) Boru hattı ile yapılan transit işlemlerine ve basitleştirm e koşullarına ilişkin özel hükümler
getirmeye Bakanlık yetkilidir.
MADDE 238/A – (Ek:RG-24/9/2021-31608)(40)
(1) Transit rejimine konu eşyayı hareket idaresine sunmaksızın transit işlemleri gerçekleştirmek
isteyen kişilere izinli gönderici yetkisi verilebilir.
(2) Yetki başvurusunda aranacak koşullar, başvurunun yapılması, başvurunun incelenmesi,
yetkinin verilmesi, askıya alınması, iptali, gümrük işlemleri ve diğer hususlar Bakanlıkça düzenlenir.
MADDE 239 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilerek, ulusal transit rejimi altında taşınan serbest dolaşımda
olmayan eşyanın, varış gümrük idaresince (Değişik ibare:RG -9/1/2024-32424) yapılan kontrol ve
muayenesi sonucunda eşyanın beyanda belirtilen cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre eksik
çıkması halinde;
a) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Varış gümrük idaresince, eksik çıkan miktar üzerinden hareket
gümrük idaresine uyuşmazlık bildirilir. Eksikliğin mahrecindeki eksik yüklemeden veya yanlış beyandan
kaynaklandığının, uyuşmazlık bildiriminden it ibaren 28 gün içerisinde rejim hak sahibince hareket
gümrük idaresine ispat edilmesi gerekir. Bu süre yazılı başvuru halinde 28 gün daha uzatılabilir.
Eksikliğin sebebinin, süresi içerisinde ispat edilmesi halinde işlemler tamamlanır ve hareket gümrük
idaresince rejim ibra edilir. Eksikliğin sebebinin süresi içerisinde ispat edilememesi halinde, gümrük
vergileri ve diğer yüklerin tahsil edilmesinin yanı sıra, Kanunun 235 inci maddesinin beşinci fıkrasının
(c) bendi uyarınca eşyanın gümrük vergilerinin iki k atı idari para cezası uygulanır ve hareket gümrük
idaresince rejim ibra edilir.
b) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Varış gümrük idaresinde, sistemde kontrol sonucu girilmeden,
yükümlüsünce eksikliğe ilişkin gümrük vergileri ve diğer yükler ile Kanunun 235 inci maddesinin beşinci
fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın gümrük vergilerinin iki katı idari para cezasının ödenmek istenmesi
ve bunların varış bildirimini müteakip üç gün içinde ödenmesi halinde, varış gümrük idaresi sistem
üzerinden uyuşmazlığın çözümünü n beklenilmediğini ve vergilerin ödendiğini içeren mesajı hareket
gümrük idaresine gönderir. Bu durumda, hareket gümrük idaresince ilave bilgi ve belge aranmaksızın
rejim ibra edilir. Bu süre içinde gerekli ödemenin yapılmaması halinde varış gümrük idaresi kontrol
sonucunun uygun olmadığını ve uyuşmazlığın hareket gümrük idaresince çözüleceğini belirtir ve
işlemler (a) bendine göre yapılır.
c) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Türkiye Gümrük Bölgesinin dışına çıkarılacak eşya için vergilerin
tahsilini ve Kanunun 235 inci maddesinin beşinci fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın gümrük
vergilerinin iki katı idari para cezasının uygulanmasını müteakip aracın çıkışına izin verilir.
(2) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilerek, ulusal transit rejimi altında taşınan serbest dolaşımda
olmayan eşyanın, varış gümrük idaresince (Değişik ibare:RG -9/1/2024-32424) yapılan kontrol ve
muayenesi sonucunda eşyanın beyanda belirtilen cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre fazla
çıkması halinde;
a) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Fazla ç ıkan eşya geçici depolama yeri veya antrepoya alınır;
talep edilmesi halinde, beyana konu diğer eşyanın gümrük işlemlerine devam edilir. Beyannameye ekli
fatura ve ticari belgelerde kayıtlı bilgilerden fazlalığın yanlış beyan sebebiyle ortaya çıktığı anlaş ılırsa,
fazla eşyaya ilişkin rejim beyanında bulunulmasına izin verilir. Aksi halde, fazlalığın mahrecindeki fazla
yüklemeden veya yanlış beyandan kaynaklandığının, 28 gün içerisinde ispat edilmesi gerekir. Bu süre
yazılı başvuru halinde 28 gün daha uzatıl abilir. Yükümlüsünce süresi içerisinde ispat edilmesi halinde,
fazla eşyaya ilişkin rejim beyanında bulunulmasına izin verilir. Süresi içerisinde ispat edilememesi
halinde, Kanunun 235 inci maddesinin beşinci fıkrasının (d) bendi uyarınca işlem yapılır. He r iki
durumda da, varış gümrük idaresince hareket gümrük idaresine bildirimde bulunulmasını müteakip
hareket gümrük idaresince rejim ibra edilir.
b) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Türkiye Gümrük Bölgesinin dışına çıkarılacak eşya için, fazla
çıkan eşya ile be yan edilen eşyanın aynı olması durumunda, tespit edilen fazlalık transit refakat
belgesine ve sisteme gerekli açıklamalar yapılarak kaydedilir ve transit rejimi sonlandırılarak eşyanın
Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılmasına izin verilir. Ayrıca, hareket veya giriş gümrük idaresine bilgi
verilir. Çıkış gümrük idaresinde, beyan edilen serbest dolaşımda bulunmayan eşyaya ilaveten farklı eşya
tespit edilmesi halinde ise, durum transit refakat belgesine ve sisteme gerekli açıklamalar yapılarak
kaydedilir, t ransit rejimi sonlandırılarak beyan edilen eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi dışına
çıkarılmasına izin verilir, ancak farklı çıkan eşyanın yurtdışına çıkışına izin verilmez. Farklı eşya
bulunması durumunun mahrecindeki yüklemeden veya yanlış beyandan kaynakla ndığının 28 gün
içerisinde ispat edilmesi gerekir. Bu süre yazılı başvuru halinde 28 gün daha uzatılabilir. Yükümlüsünce
süresi içerisinde ispat edilmesi halinde, bu eşyanın yurtdışı edilmesine ya da transit rejimine tabi
tutulmasına izin verilir. Süresi i çerisinde ispat edilememesi halinde, Kanunun 235 inci maddesinin
beşinci fıkrasının (d) bendi uyarınca işlem yapılır. Ayrıca, hareket veya giriş gümrük idaresine bilgi
verilir.
MADDE 240 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Ortak transit rejimi kapsamında, Türkiye Gümrük Bölgesine mühürlü olarak gelen ve
mühürleri kontrol edilmek suretiyle varış gümrük idaresine sevk edilen veya mühürsüz gelen ve transit
idaresince m ühür tatbik edilmek suretiyle ya da mühürden vazgeçme uygulanarak varış gümrük
idaresine sevk edilen serbest dolaşımda olmayan eşyanın, varış gümrük idaresince yapılan muayenesi
sonucunda eşyanın beyanda belirtilen cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre eksik çıkması halinde;
a) Hareket/transit gümrük idaresinde tatbik edilen orijinal mührün sağlam olması durumunda,
varış gümrük idaresince eksik çıkan miktar üzerinden transit işlemi sonlandırılır ve hareket gümrük
idaresine, çözümünün beklenmediği belirtilerek uyuşmazlık bildirilir.
b) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Hareket/transit gümrük idaresinde tatbik edilen orijinal
mührün sağlam olmaması veya sökülmüş olması ya da eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi içinde
boşaltıldığı veya değiştirildiğine ilişkin kanaatin oluşması durumunda, gümrük vergileri ve diğer yüklerin
tahsil edilmesine yönelik tahsilat işlemi başlatılır ve Kanunun 235 inci maddesinin beşinci fıkrasının (c)
bendi uyarınca eşyanın gümrük vergilerinin iki katı idari para cezası uygulanır. Tahsilat henüz
gerçekleşmeden hareket gümrük idaresince araştırma başlat ılması durumunda, tahsilat talebinde
bulunulur. Hareket gümrük idaresince araştırma başlatılmadan ya da araştırma başlatılıp varış gümrük
idaresince araştırmaya cevap verme süresi dolmadan önce vergi ve diğer yüklerin tahsil edilmesi
durumunda, vergilerin ödendiğini içeren mesaj hareket gümrük idaresine gönderilir.
(2) Ortak transit rejimi kapsamında, Türkiye Gümrük Bölgesine mühürlü olarak gelen ve
mühürleri kontrol edilmek suretiyle varış gümrük idaresine sevk edilen veya mühürsüz gelen ve transit
idaresince mühür tatbik edilmek suretiyle ya da mühürden vazgeçme uygulanarak varış gümrük
idaresine sevk edilen serbest dolaşımda olmayan eşyanın, varış gümrük idaresince yapılan muayenesi
sonucunda eşyanın beyanda belirtilen cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre fazla çıkması halinde,
239 uncu maddenin ikinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
(3) Ortak transit rejimi kapsamında, transit idaresinde tespit edilen bu madde kapsamı eksiklik
için işlemler varış gümrük idaresi olarak gerçekleştirilir, hareket gümrük idaresine uyuşmazlık bildirilir
ve mevcut olan eşya ulusal transit rejimi kapsamında yapılacak beyana istinaden varış gümrük idaresine
sevk edilir. Fazlalık tespit edilmesi durumunda, ilgilisince talep edilmesi halinde, fazla çıkan eşya ulusal
transit rejimi kapsamında yapılacak beyana istinaden varış gümrük idaresine sevk edilir. (Ek cümle:RG-
1/4/2020-31086) Bu fıkra kapsamındaki eksiklik ve fazlalık durumlarında Kanunun 235 inci maddesinin
beşinci fıkrasının (c) veya (d) bentleri uyarınca işlem yapılmaz.
MADDE 241 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) 239 ve 240 ıncı maddelere konu eksiklik veya fazlalığın eşyanın tabiatı icabı, Ek-11’de yer alan
oranlarda olduğunun anlaşılması halinde, eksiklik veya fazlalık takibatı yapılmayarak işlemler varış
gümrük idaresince tespit edilen miktar üzerinden sonuçlandırılır. Eksiklik veya fazlalık takibatı
gerektiren durumlar için takibat ve varsa cezaî işlem, eksiklik veya fazlalığın tamamı için değil, Ek-11’de
belirtilen oranları aşan kısmı için uygulanır.
(2) Varış gümrük idaresinde yapılan kontrol neticesinde tespit edilen 239 ve 240 ıncı maddelere
konu aykırılığın, Kanunun ve/veya 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununu da ihlal ettiği sonucuna
varılması durumunda ilgili hükümler uyarınca gerekli işlemler yapılır.
(3) (Değişik:RG-9/1/2024-32424) Varış gümrük idaresinde yapılan kontrol ve muayene
neticesinde, taşıta tatbik edilen mühürlerin sağlam olduğu ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununun ihlal edildiğine yönelik bir tespitte bulunulmadığı hallerde;
a) 239 ve 240 ıncı maddeler çerçevesinde bir eksiklik ya da fazlalık bulunmadığı; ancak, yapılan
kontrol ve muayene sonucunda tespit edilen eşya ile beyan edilen eşya farklı olmakla birlikte eşyanın
6’lı tarife alt pozisyonunun aynı olduğunun tespit edildiği durumda Kanunun 241 inci maddesinin birinci
fıkrası uyarınca işlem yapılır.
b) Beyan edilen eşyada 239 ve 240 ıncı maddeler çerçevesinde bir eksiklik ya da fazlalık olup
olmadığına bakılmaksızın, yapılan kontrol ve muayene sonucunda taşıt içerisinde transit beyanına konu
edilmemiş ve 6’lı tarife alt pozisyonu beyan edilen eşyadan farklı olan eşyanın tespiti halinde 239 uncu
maddenin ikinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
(4) (Ek:RG-1/4/2020-31086) Transit rejimine konu edilen serbest dolaşımda ol mayan eşyanın,
hareket gümrük idaresinden sevk edilmesinden sonra varış gümrük idaresine varışından önce yapılan
kontrolü veya muayenesi sonucunda beyana göre eksiklik veya fazlalık tespit edilmesi halinde söz
konusu tespiti yapan idare tarafından, 239 unc u ve 240 ıncı maddelerin ilgili fıkraları ile bu madde
kapsamında varış gümrük idaresince yapılacağı belirtilen işlemler gerçekleştirilir.
(5) (Ek:RG-9/1/2024-32424) 239 ve 240 ıncı maddelerin uygulanması bakımından, “beyanda
belirtilen cinsine uygun” ifad esinden, beyan edilen eşya ile tespit edilen eşyanın 6’lı tarife alt
pozisyonunun aynı olması durumu anlaşılır.
MADDE 242 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Varış gümrük idaresince yapıl an muayene neticesinde, miktar ve cins bakımından transit
beyannamesine göre aykırı çıkan ihraç eşyası için sonradan ihraç edilsin veya edilmesin Kanunun 241
inci maddesi uygulanır. Söz konusu aykırılığın Kanunun diğer hükümlerini ve/veya 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanununu da ihlal ettiği sonucuna varılması durumunda ilgili hükümler uyarınca
gerekli işlemler yapılır.
MADDE 243 – (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
(1) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen ve varış gümrük idaresine karayolu ile sevk edilmek üzere
transit rejimine konu edilen serbest dolaşımda olmayan eşyanın, giriş gümrük idaresinde yapılan
kontrol veya muayene sonucunda, beyan edilenden belirgin bir şekilde farklı cinste olduğunun tahlil,
teknik inceleme ve araştırmaya gerek olmaksızın tespiti hâlinde fiilin niteliğine göre Kanunun 235 inci
maddesinin beşinci fıkrasının (a) veya (b) bentleri uyarınca idari para cezasının uygulanmasını müteakip
eşyanın sevkine izin verilir.
MADDE 244 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) İlgili gümrük idaresince transit işleminin usulüne uygun olarak gerçekleştirilmediğinin tespit
edilmesi durumunda tahsilat işlemi başlatılır.
(2) İlgili gümrük idaresince yüküml üsüne tebliğ edilen gümrük vergileri ve diğer yükler, 6183
sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.
(3) Süresi içinde ödenmeyen kesinleşmiş gümrük vergileri ve diğer yükler için, 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun ilgili hükümleri çerçevesinde, ilgili gümrük idaresince kefil
nezdinde tahsilat işlemi başlatılır. Ortak transit rejimi kapsamı işlemlerde kefilden tahsilatın
yapılabilmesi için, gerekli bildirimlerin öngörülen sürelerde kefile yapılmış olması gerekir.
(4) Kefil tarafından süresi içinde ödenmeyen gümrük vergileri ve diğer yükler için kefil nezdinde
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takibata geçilir.
(5) Teminatın yeterli olmaması halinde kalan tutar, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü
Hakkında Kanun hükümlerine göre yükümlüsünden tahsil edilir.
MADDE 245 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 246 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 247 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 248 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 249 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 250 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 251 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-7/10/2016-29850) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 252 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-7/10/2016-29850) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 253 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 254 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 255 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 256 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 257 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 258 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 259 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 260 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 261 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 262 – (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
MADDE 263 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 264 – (Değişik:RG-22/1/2016-29601) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 265 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 266 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 267 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 268 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 269 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 270 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 271 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 272 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 273 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 274 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 275 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 276 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 277 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 278 – (Ek:RG-15/5/2013-28648) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Ekonomik Etkili Gümrük Rejimleri
MADDE 308 – (1) Bu bölümde geçen;
a) Denetleyici gümrük idaresi: İzin belgesinde belirtilen ekonomik etkili gümrük rejimini
denetleyen gümrük idaresini,
b) Hesap: İzin hak sahibinin ticari, vergi veya diğer hesap defterlerini veya bu şekilde tutulan
bilgiyi,
c) İşlem görmüş ürün: İşleme faaliyetleri sonucunda elde edilen tüm ürünleri,
ç) İşlem görmüş asıl ürün: Rejim kapsamında elde edilmesi amaçlanan ürünleri,
d) İşlem görmüş ikincil ürün: Rejim kapsamında işleme faaliyetleri sonucunda elde edilen işlem
görmüş asıl ürün dışında zorunlu olarak elde edilen ürünleri,
e) İzin: Rejimden yararlanmak üzere verilen izni,
f) İzin hak sahibi: Rejimden yararlanmak üzere iznin verildiği kişiyi,
g) Kayıt: Hangi ortamda olursa olsun, özellikle eşya hareketini ve eşyanın statüsündeki
değişiklikleri olmak üzere gümrük idarelerinin rejime ilişkin gözetim ve denetimlerini mümkün kılacak
gerekli tüm bilgiyi ve teknik detayları içeren veriyi; gümrük antrepo rejiminde stok kaydını,
ğ) Kıymet ölçme yöntemi: Çeşitli işlem görmüş ürünlerin imalinde kullanılan ithal eşya oranının,
işlem görmüş ürünlerin değerine göre hesaplanması yöntemini,
h) Miktar ölçme yöntemi: Çeşitli işlem görmüş ürünlerin imalinde kullanılmış ithal eşya oranının,
ithal eşya miktarına göre hesaplanması yöntemini,
ı) Rejim: Ekonomik etkili gümrük rejimlerini,
i) Rejime giriş gümrük idaresi: İzin belgesinde belirtilen, ekonomik etkili gümrük rejimine tabi
eşyanın rejime girişine ilişkin gümrük işlemlerini yapan gümrük idaresini veya idarelerini,
j) Rejimi kapatan gümrük idaresi: İzin belgesinde belirtilen, ekonomik etkili gümrük rejimine tabi
eşyanın rejime girişi sonrasında yeni bir gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanıma tabi tutulmasına
veya hariçte işleme rejiminde eşyanın serbest dolaşıma girişine ilişkin gümrük işlemlerini yapan gümrük
idaresini veya idarelerini,
k) Rejimin kapatılma süresi: Geri ödeme sisteminin kullanıldığı dahilde işleme sonrası ithalat
vergilerinin iadesi için veya hariçte işleme sonrası serbest dolaşıma girişte ithalat vergilerinin tam veya
kısmi muafiyeti için geçen süre de dahil olmak üzere rejim kapsamındaki eşyanın gümrükçe onaylanmış
yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasının zorunlu olduğu süreyi,
l) Üçgen trafik: Gümrük idarelerinden sadece birinin Türkiye Gümrük Bölgesinde olması kaydıyla,
rejime giriş gümrük idaresi ile rejimi kapatan gümrük idaresinin farklı olduğu durumu,
m) Verimlilik oranı: Belirli bir miktardaki ithal eşyasının işlenmesi sonucu elde edilen işlenmiş
ürünlerin miktarı veya yüzde oranını,
ifade eder.
MADDE 309 – (1) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) İzin başvurusunun bilgisayar veri işleme
tekniği yoluyla yapılması esastır.
(2) Gümrük idareleri yazılı talep üzerine iznin yenilenmesine veya bazı bölümlerinin
değiştirilmesine izin verebilir.
(3) İzin başvurusu;
a) Dahilde işleme rejiminde; eşdeğer eşya kullanımına ilişkin başvurular hariç olmak
üzere (Değişik ibare:RG-2/12/2010-27773) 312 nci maddenin birinci ve ikinci fıkralarına uygun olarak
ekonomik koşulların yerine getirileceğinin varsayıldığı durumlarda,
b) (Mülga:RG-22/3/2018-30368)
c) Geçici ithalat rejiminde; ATA ve CPD karnelerinin (Değişik ibare:RG -22/3/2018-
30368) kullanıldığı durumlarda,
ç) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) Hariçte işleme rejiminde; işleme faaliyetinin ticari nitelikte
olmayan eşyanın tamiratına ilişkin olduğu durumlarda,
yazılı olarak veya bir veri işleme tekniği yoluyla normal usulde bir gümrük beyanıyla yapılabilir.
(4) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) 311 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen belgenin ibrazı
şartıyla, geçici ithalat ve dahilde işleme rejimlerinde izin baş vurusu 171 inci madde hükümlerine göre
sözlü beyan ile de yapılabilir.
(5) Geçici ithalat rejiminde izin başvurusu 177 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen herhangi
bir tasarruf yoluyla da yapılabilir.
MADDE 310 – (1) 309 uncu madde kapsamında başvuru;
a) Gümrük antrepo rejiminde; gümrük antreposunun denetimi altında bulunacağı gümrük
idaresine,
b) (Değişik:RG-2/7/2010-27629) Dahilde işleme ve gümrük kontrolü altında işleme rejimlerinde;
eşyanın geldiği yetkili gümrük idaresine veya işleme faaliyetinin yapılacağı yere en yakın yetkili gümrük
idaresine,
c) 1) Geçici ithalat rejiminde; eşyanın geldiği veya kullanılacağı yere en y akın yetkili gümrük
idaresine,
2) Kanunun 129 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen eşya ile ekonomik etkisi olmayan
özel bir durumda getirilen eşya için izin başvurusu Müsteşarlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü),
d) Hariçte işleme rejiminde; yetkili gümrük idaresine,
yapılır.
MADDE 311 – (1) Gümrük idarelerince, (Mülga ibare:RG-22/3/2018-30368) (…) yapılan başvuru
sırasında verilen bilgilerin yetersiz görülmesi halinde başvuru sahibinden ek bilgi ve belgeler istenir.
(2) Başvurunun gümrük beyannamesi ile yapılabileceği durumlarda ise gümrük idareleri, 121 inci
madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, başvuru ile birlikte en az aşağıdaki bilgileri ihtiva eden ek-55’te
yer alan belgeyi başvuru sahibinden ister.
a) Başvuru sahibinin, beyan sahibinin ve işleme faaliyetini yapan kişinin adı ve adresi,
b) Eşyaya ilişkin işlemenin veya kullanımın niteliği,
c) Eşyanın ve işlem görmüş veya işlenmiş ürünlerin teknik tanımı ve bunların ayırt edici özellikleri,
ç) Ek-57’de yer alan ekonomik koşulların kodları,
d) Tahmini verimlilik oranı veya bu oranı belirleme yöntemi,
e) Rejimin tahmini kapatılma süresi,
f) Rejimi kapatması öngörülen gümrük idaresi,
g) İşleme veya kullanım yeri,
ğ) Öngörülen nakil ve devir işlemleri,
h) Sözlü beyan durumunda eşyanın miktarı ve kıymeti,
(3) Gümrük idaresince gerekli görülmeyen veya gümrük beyannamesine girilebilen bilgilerin söz
konusu belgede yer almasına gerek yoktur.
(4) İkinci fıkrada belirtilen belgenin geçici ithalat rejiminde sözlü beyan ile birlikte ibrazı
durumunda, bu belge iki nüsha olarak düzenlenir ve bir nüshası gümrük idaresince onaylanarak beyan
sahibine verilir.
MADDE 312 – (1) Dahilde işleme, gümrük kontrolü altında işleme ve hariçte işleme rejimlerine
ait ekonomik koşulların yerine getirilmiş addedildiği hükümler saklı kalmak kaydıyla, ekonomik etkili
gümrük rejimleri kullanım izinleri ekonomik koşullar incelenmeksizin verilmez.
(2) Dahilde işleme rejiminde, ekonomik koşulların incelenmesi sonucunda ülke kaynaklarının
kullanımının ekonomik açıdan mümkün olmadığının, ayrıntıları ek -57’de belirtilen aşağıdaki özel
kriterler esas alınarak belirlenmesi gerekir.
a) Yapılacak işleme faaliyeti için ithal edilecek eşya ile aynı kalite ve teknik özelliklere sahip
eşyanın ülke içi üretiminin olmayışı,
b) İthal edilecek eşya ile ülke içinde üretilen eşya arasındaki fiyat farklılıkları,
c) Sözleşmeden doğan yükümlülükler.
(3) Gümrük kontrolü altında işleme rejiminde, ekonomik koşulların incelenmesi sonucunda ülke
dışı kaynakların kullanımının ülke içinde bir işleme faaliyeti yaratacağının veya işleme faaliyetinin
devamlılığının sağlanacağının belirlenmesi gerekir.
(4) Hariçte işleme rejiminde, ekonomik koşulların incelenmesi sonucunda;
a) İşleme faaliyetinin ülke dışında yapılmasının, ülke içinde işleme faaliyeti yapanlar için ciddi bir
zarara yol açmayacağının,
b) İşleme faaliyetinin ülke içinde yapılmasını n ekonomik olmadığının veya teknik nedenlerle ya
da sözleşmeden doğan yükümlülükler nedeniyle uygun olmadığının,
belirlenmesi gerekir.
MADDE 313 – (1) İzin başvurusunda bulunan kişi, başvuru belgesini imzalayıp sunmakla; başvuru
belgesinde yer alan bilgilerin doğruluğundan, başvuru belgesiyle birlikte verilen belgelerin
güvenilirliğinden, gümrük işlemleriyle ilgili bütün yükümlülüklere uymaktan dolay ı sorumluluğu kabul
etmiş sayılır.
(2) Ekonomik etkili gümrük rejimi kullanım izni verilebilmesi için, iznin verilebilmesine ilişkin tüm
şartların başvuru sahibince yerine getirilmesi ve bunun kanıtlanması gerekir.
(3) İlgili rejimin kullanılmasına ilişkin şartlar verilen izinde belirtilir. İzin hak sahibi, iznin
verilmesinden sonra ortaya çıkan ve iznin devamını veya içeriğini etkileyebilecek olan her türlü
gelişmeyi ilgili mercilere bildirmek zorundadır.
MADDE 314 – (1) Yetkili gümrük idaresince izin;
a) 309 uncu maddenin birinci fıkrasına göre yapılan başvurularda ek -56’daki form
kullanılarak, (Ek ibare:RG -22/3/2018-30368) veya başvurunun bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla
onaylanması ile
b) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) 309 uncu maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarına göre
yapılan başvurularda, gümrük beyannamesi veya sözlü beyana ilişkin işlemlerin tamamlanması ile,
c) İznin yenilenmesi veya bazı bölümlerinin değiştirilmesine ilişkin başvurularda, başvurunun
uygun görüldüğünü belirten bir tasarruf ile,
verilir.
MADDE 315 – (1) İznin verilmesine ilişkin karar veya başvurunun reddedilme nedenleri,
başvurunun yapıldığı veya istenilen ek bilgi ve belgelerin gümrük idaresinin kaydına girdiği tarihten
itibaren; gümrük antrepo rejiminde altmış gün, diğer rejimlerde otuz gün içinde başvuru sahibine
bildirilir.
MADDE 316 – (1) İzin, 317 nci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, düzenlendiği veya izinde
belirtilen tarihten itibaren geçerlidir.
(2) (Mülga:RG-1/4/2020-31086)
MADDE 317 – (1) Antrepo rejimi hariç, Müsteşarlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde,
gümrük idarelerince geriye dönük izin verilebilir.
MADDE 318 – (1) İzin başvuruları ve ekleri izni veren merci tarafından;
a) Antrepo izni, iznin iptal edildiği veya geri alındığı takvim yılının sonundan itibaren,
b) Diğer ekonomik etkili gümrük rejimleri kullanım izni ise iznin sona erdiği takvim yılı sonundan
itibaren,
beş yıl süre ile izin belgesiyle birlikte saklanır.
(2) İzin başvurusunun reddedilmesi, feshedilmesi veya iptal edilmesi halinde, başvuru veya iznin
reddedilme kararı ile ekleri, başvurunun reddedildiği, feshedildiği veya iptal edildiği takvim yılı
sonundan itibaren beş yıl süreyle saklanır.
MADDE 319 – (1) Eşyanın serbest dolaşıma girişi sırasında ticaret politikası önlemlerinin
uygulanması öngörülüyorsa söz konusu önlemler eşyanın bir ekonomik etkili gümrük rejimine girişinde
ya da bu rejime tabi oldukları süre zarfında uygulanmaz.
(2) Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine girişinde ticaret politikası önlemlerinin uygulanması
öngörülüyorsa söz konusu önlemler eşyanın ekonomik etkili gümrük rejimlerine tabi tutulmaları
durumunda da uygulanır.
(3) Gümrük kontrolü altında işleme sonucunda elde edilen işlenmiş ürünlerin serbest dolaşıma
giriş rejimine tabi tutulması halinde işlem görmüş ürüne ilişkin ticaret politikası önlemleri uygulanır.
(4) Serbest dolaşıma giriş rejiminde uygulanan ticaret politikası önlemleri,
a) Kanunun 18 inci ve 19 uncu maddeleri uyarınca Türk menşeini koruyan,
b) Standart değişim sistemi de dahil olmak üzere tamir gören,
c) Kanunun 116 ncı maddesine uygun olarak daha ileri düzeyde bir işleme faaliyetine tabi tutulan,
eşyaya, hariçte işlemeyi müteakip serbest dolaşıma girişi veya yeniden ithali halinde
uygulanmaz.
(5) Ticaret politikası önlemlerinin, eşyanın ihracatında uygulanması öngörülmüş ise, bu önlemler,
gümrük antrepo rejimine tabi tutulmuş serbest dolaşımda bulunan eşyanın buralardan Türkiye Gümrük
Bölgesi dışına çıkarılması sırasında da uygulanır.
MADDE 320 – (1) İzinde, geçici ithalat rejimi dışında, kayıtları tutulmak şartıyla, ekonomik etkili
bir şartlı muafiyet düzenlemesine tabi eşyanın bulunduğu yerden farklı bir yere naklinin veya diğer bir
izin hak sahibinin tesisine rejim kapatılmadan gönderilmesinin mümkün olup olmayacağı veya hangi
şartlarda mümkün olabileceği belirtilir.
(2) Eşyanın çıkış veya varış yerinin B tipi antrepo olması halinde nakil mümkün değildir.
(3) Eşyanın, aynı izinde belirtilmiş farklı yerler arasında nakli, herhangi bir gümrük işlemi
gerekmeksizin yapılır.
(4) Eşyanın, rejime giriş gümrük idaresinden izin hak sahibini n veya işleme faaliyetini yapan
kişinin tesislerine veya kullanım yerine nakli, rejime giriş beyanı kapsamında yapılır.
(5) Yeniden ihracat amacıyla eşyanın çıkış gümrük idaresine nakli, rejim kapsamında yapılabilir.
Bu durumda, yeniden ihracı için beyan edilen eşya Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmediği sürece rejim
kapatılamaz.
(6) Ekonomik etkili gümrük rejimlerine tabi eşyanın, bir hak sahibinden diğerine devri yalnızca
eşyanın devredildiği hak sahibinin kayıt yoluyla beyan izni kapsamında devrolunan eş yayı ilgili rejime
tabi tutmasıyla mümkündür. (Mülga cümleler:RG-20/4/2024-32523)
(7) Geçici ithalat rejiminde eşyanın bir izin hak sahibinden diğerine devri, devralan kişinin normal
usulde yazılı bir gümrük beyanı ile eşyayı rejime tabi tutmasıyla da mümkün olur.
(8) Yapılması gereken işlemler ek -58’de belirtilmiştir. Devralan kişi eşy ayı teslim almakla, söz
konusu eşyayı rejime tabi tutma yükümlülüğü altına girmiş olur.
(9) Transit rejimi kapsamında Müsteşarlıkça yüksek risk içerdiği belirlenen eşyanın, ekonomik
etkili gümrük rejimleri kapsamındaki nakil işlemlerinde transit rejimindek i teminat hükümleri
uygulanır.
MADDE 321 – (1) Geçici ithalat rejimi hariç olmak üzere, antrepo rejiminde antrepo işleticisi,
dahilde işleme, hariçte işleme ve gümrük kontrolü altında işleme rejimlerinde izin hak sahibi veya
işleme faaliyetini yap an kişi tarafından ilgili rejime ilişkin kayıtların tutulması zorunludur. Gümrük
idaresi ilgili hususları içeren mevcut hesapları kayıt olarak onaylayabilir.
(2) Denetleyici gümrük idaresi, rejim kapsamı eşyanın tamamının veya bir kısmının envanterinin
çıkarılmasını isteyebilir.
(3) Birinci fıkrada belirtilen kayıtlar ile 385 inci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca geçici ithalat
rejimine ilişkin talep edilebilecek kayıtlar aşağıdaki bilgileri içermelidir.
a) Gümrük beyannamesinin verilmediği hallerde, bey annamenin doldurulması zorunlu
kutularında bulunması gereken bilgiler,
b) Rejimi kapatan gümrükçe onaylanmış bir işlem ve kullanıma ilişkin beyana ait bilgiler,
c) Rejime girişe ve rejimin kapatılmasına ilişkin diğer belgelerin tarih ve sayısı,
ç) İşleme faaliyetinin niteliği, elleçlemenin türü veya geçici kullanım şekli,
d) Verimlilik oranı ve standart verimlilik oranının kullanılmadığı hallerde bu oranın hesaplanma
yöntemi,
e) Eşyanın bulunduğu yer ile nakil ve devrine ilişkin ayrıntıları da ka psayacak şekilde eşyanın
takibini mümkün kılan bilgi,
f) Eşyanın tespiti için gerekli ticari veya teknik tanımlar,
g) Eşdeğer eşyanın kullanıldığı dahilde işleme rejiminde tüm eşya hareketinin takibini mümkün
kılan bilgiler.
(4) Gümrük idareleri depolanan, işlenen veya kullanılan eşyanın tabi olduğu rejimin denetimi ve
gözetimini olumsuz etkilememesi şartıyla, üçüncü fıkrada belirtilenlerin bir kısmını istemeyebilir.
MADDE 322 – (1) Verimlilik oranı veya ortalama oranlar da dahil olmak üzer e oran
belirlenmesine ilişkin yöntem, izin belgesinde belirlenir. Oran mümkün olduğu ölçüde üretime veya
teknik verilere dayalı olarak belirlenir. Bu verilerin mevcut olmaması durumunda aynı tür işleme
faaliyetine ilişkin veriler esas alınır.
(2) Ek-59’da yer alan eşyanın dahilde işleme rejimine tabi tutulması durumunda bu ekte belirtilen
standart verimlilik oranları uygulanır.
MADDE 323 – (1) Geçici ithalat rejimi ile dahilde işleme rejiminde işlem görmüş ürün veya ithal
eşyası için gümrük yükümlülüğü doğması halinde, ithalat vergilerine ilave olarak Kanunun 207 nci
maddesi uyarınca belirlenecek gecikme zammı oranında faiz tahsil edilir.
(2) Birinci fıkra hükmü;
a) Kanunun 194 üncü maddesi uyarınca bir gümrük yükümlülüğünün doğması halinde,
b) Kanunun 164 üncü maddesi çerçevesinde imha sırasında ortaya çıkan hurda, atık ve
döküntülerin serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda,
c) (Değişik:RG-22/1/2016-29601) 359 uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen işlem görmüş
ikincil ürünlerin serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda,
ç) Eşyanın ithalat vergilerinin henüz geri ödenmemiş veya kaldırılmamış olması şartıyla Kanunun
121 inci maddesinin dördüncü fıkrası çerçevesinde yapılan serbest dolaşıma giriş başvurusunun sonucu
olarak gümrük yükümlülüğünün doğması durumunda,
d) Teminatın nakit olarak alınmış olması durumunda,
e) Kanunun 181 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ithalat vergilerine tabi
eşyanın ithalat vergilerinden kısmi muafiyet suretiyle geçici ithali halinde % 3’ü üzerinden kesin olarak
alınan ithalat vergilerinin tahsili yapılan kısmına ve Kanunun 131 inci maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu
Kararı ile ithalat vergilerinden tam muafiyet suretiyle geçici ithal edilecek taşıtlar, konteynerler,
paletler, yolcular tarafından ithal edilen kişisel eşya ve sportif amaçlı eşya, ses, görüntü veya veri
taşıyan eşya ve turistik reklam malzemesi, sergilenmek veya satılmak amacıyla getirilen eşya, doğal
afetlerde gönderilen yardım malzemesi, sanat eşyası, antika eşya ve mücevherat, tip onaylama işlemi
için getirilen eşyanın serbest dolaşıma girişi esnasında doğan gümrük yükümlülüğünde,
uygulanmaz.
MADDE 324 – (1) İthal veya geçici ihraç eşyasının bir izin belgesi kapsamında iki veya daha fazla
beyannameye konu olmaları durumunda, haksız vergi avantajına yol açılmayacak şekilde;
a) Şartlı muafiyet sisteminde, eşyanın veya ürünlerin gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya
kullanım için tahsisi, ilk önce yapılan beyan kapsamındaki ithal eşyası için rejimin kapatılmasına sayılır.
b) Hariçte işleme rejiminde veya geri ödeme sisteminin kullanıldığı dahilde işleme rejiminde
işlem görmüş ürünler, ilk önce yapılan beyan kapsamındaki geçici ihraç veya ithal eşyasından elde
edilmiş sayılır.
(2) İzin hak sahibi rejimin kapatılmasını, belirlenebilir haldeki değişmemiş eşya veya işlem
görmüş ürünlerin elde edildiği ithal veya geçici ihraç eşyası için de talep edebilir.
(3) Rejim kapsamı eşyanın diğer eşya ile bir arada bulunması ve bunların tahr ip olması veya
telafisi mümkün olmayacak şekilde kaybı durumunda gümrük idareleri, izin hak sahibi tarafından,
tahrip olan veya yok olan rejim kapsamındaki eşyanın miktarına ilişkin olarak sunulacak delilleri kabul
edebilirler. İzin hak sahibinin bu tür bir delili sağlama imkanı yoksa, tahrip veya yok olan eşya miktarı,
tahrip veya yok olma olayının gerçekleştiği zamanda rejim kapsamında bulunan bu tür eşyanın oranına
göre belirlenir.
MADDE 325 – (1) İzin belgesinde öngörülen süre içerisinde veya en geç bu sürenin sona erdiği
tarihten itibaren;
a) (Değişik:RG-3/1/2023-32062) Şartlı muafiyet sisteminin kullanıldığı dahilde işleme rejiminde
üç ay, gümrük kontrolü altında işleme rejiminde ise bir ay içerisinde rejimin kapatılması için,
b) Geri ödeme sisteminin kullanıldığı dahilde işleme rejiminde, ithalat vergilerinin geri verilmesi
veya kaldırılması talebi için Kanunun 121 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre belirlenen süre
içerisinde,
Denetleyici gümrük idaresine başvuru yapılır.
(2) Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen süre içerisinde rejim kapatma başvurusu yapılmaması
halinde, denetleyici gümrük idaresi rejimi re’sen kapatabilir.
(3) Denetleyici gümrük idaresi tarafından aksi belirlenmediği takdirde, rejimin kapatılması ya da
ithalat vergilerinin geri verilmesi veya kaldırılması başvurusu aşağıdaki hususları içerir:
a) İzin belgesinin tarih ve sayısı,
b) Kapatılma, geri verme veya kaldırılma talebine konu veya üçgen trafik sistemi çerçevesinde
rejim kapsamına girmiş ithal eşyasının miktarı,
c) İthal eşyasının gümrük tarife istatistik pozisyonu,
ç) İthal eşyasının tabi olduğu ithalat vergilerinin oranı ve gümrük kıymeti,
d) İthal eşyasının rejime girişine ilişkin beyannamelerin tarih ve sayısı,
e) Rejime tabi tutulan değişmemi ş eşya veya işlem görmüş ürünün, gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanıma tabi tutulmasına ilişkin gümrük beyannameleri veya diğer belgeler,
f) Verimlilik oranı,
g) Kapatılma işleminde kıymet ölçme yönteminin kullanıldığı durumlarda, işlem görmüş
ürünlerin kıymeti,
ğ) Ödenecek veya geri verilecek ya da kaldırılacak ithalat vergileri ve gerektiğinde ödenecek faiz
tutarı (Bu tutar 357 nci maddenin uygulanmasına dayanıyorsa bu husus ayrıca belirtilir.),
h) Gümrük kontrolü altında işleme rejiminde, işlem gö rmüş ürünün gümrük tarife istatistik
pozisyonunun ve gümrük kıymetinin belirlenmesi için gerekli unsurlar.
MADDE 326 – (Mülga:RG-22/3/2018-30368)
MADDE 327 – (1) Gümrük idareleri, ilgili kişinin talebi üzerine veya r e’sen, ek-61’de yer alan
aşağıdaki bilgi formlarını düzenleyebilirler.
a) Gümrük antrepo rejiminde, elleçleme işlemlerinden önce eşyaya ilişkin gümrük
yükümlülüğünün tespitini sağlayacak bilgilerin bildirimi için INF 8 bilgi formu.
b) Dahilde işleme rejiminde:
1) Vergi tutarları, faiz, teminat ve ticaret politikası önlemlerine dair bilgilerin bildirimi için INF 1
bilgi formu.
2) Üçgen trafikte başkaca bir gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanıma tahsis edilecek işlem
görmüş ürünlere dair bilgilerin bildirimi için INF 9 bilgi formu.
3) İthal eşyasında vergi muafiyetinden yararlanmak için üçgen trafikte önceden yapılan ihracata
ilişkin bilgilerin bildirimi için INF 5 bilgi formu.
4) Geri ödeme sisteminde, vergilerin geri verilmesi veya kaldırılmasına ilişkin bilgilerin bildirimi
için INF 7 bilgi formu.
c) Geçici ithalat rejiminde, yer değiştirmiş eşyanın gümrük yükü mlüğünün tespitine veya
halihazırda tahakkuk ettirilmiş vergilere ilişkin bilgilerin bildirimi için INF 6 bilgi formu.
ç) Hariçte işleme rejiminde üçgen trafikte, işlem görmüş ürünlerde kısmi veya tam muafiyetten
yararlanmak için, geçici ihraç eşyasına ilişkin bilgilerin bildirimi için INF 2 bilgi formu.
MADDE 328 – (1) 329 ila 348 inci maddelerde bahsedilen gümrük antrepo rejiminin
uygulanmasında;
a) Gümrük antreposu: Gümrük göz etimi altında bulunan eşyanın veya izin verildiği durumlarda
serbest dolaşımda bulunan eşyanın ihraç edilmek kaydıyla konulduğu genel ve özel antrepoları,
b) Genel antrepo: Eşyanın konulması için herkes tarafından kullanılabilen gümrük antrepolarını,
c) Öz el antrepo: Yalnız antrepo işleticisine ait eşyanın konulması amacıyla kurulan gümrük
antrepolarını,
ifade eder.
(2) (Ek:RG-15/5/2013-28648) Kanunun 236 ncı maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması
bakımından, gümrük antrepo rejimine tabi tutulan eşyanın kontrolü neticesinde beyan edilenden
açıkça farklı olduğu tahlil, teknik inceleme ve araştırmaya gerek olmaksızın kolayca anlaşılabilen ve
gümrük vergileri ve/veya ticaret politikası önlemleri açısından farklılık oluşturan eşya, belirgin bir
şekilde farklı cinste eşya olarak kabul edilir.
MADDE 329 – (1) Gümrük antrepoları, genel ve özel antrepo olmak üzere ikiye ayrılır.
Uygulamadaki özellikleri sebebiyle, genel antrepoların, A, B ve F tipleri; özel antrepoların, C, D ve E
tipleri bulunur.
a) A tipi antrepo, işleticisinin, stok kayıtlarını tuttuğu ve antrepoya konulan eşyada her hangi bir
noksanlık olması halinde gümrük vergilerini ödemekten sorumlu olduğu genel antrepo tipidir.
b) B tipi antrepo, antrepoya konulan eşyadan, Kanunun 97 nci maddesinin birinci fıkrasında
belirtilen kullanıcının sorumlu olduğu, antrepo beyannamesini kullanıcının verdiği genel antrepo tipidir.
Antrepo işleticisinin sorumluluğu sınırlıdır. Antrepo işleticisi sadece antrepoyu kiralar. Antrepo stok
kayıtları tutulmadığından, beyanname ve belgeler gümrük kontrolüne esas teşkil eder.
c) C tipi antrepo, işleticisi ve kullanıcısı aynı kişi olan ve antrepoya alınan eşyadan bu kişinin
sorumlu olduğu özel antrepo tipidir.
ç) D tipi antrepo, işleticisi ve kullanıcının aynı kişi olduğu, Kanunun 104 üncü maddesinin üçüncü
fıkrasının uygulandığı özel antrepo tipidir.
d) E tipi antrepo, işleticisi ve kullanıcısının aynı kişi olduğu, Kanunun 93 üncü maddesinin
dördüncü fıkrası uyarınca, izin hak sahibinin depolama yerinin antrepo addedildiği veya depolama yeri
olmazsa dahi eşyaya antrepo rejimi hükümlerini uygulandığı özel antrepo tipidir.
e) F tipi antrepo, gümrük idarelerince işletilen genel antrepo tipidir.
(2) Serbest dolaşımda olmayan eşyanın sergilendiği fuar ve sergiler de antrepo sayılır.
(3) Posta idaresinin sorumluluğu ve gümrüğün denetlemesi altında yabancı menşeli kolilerin
konulması için ayrılmış kapalı yerler de genel antrepo sayılır.
(4) Geçici de polama yerleri, aynı zamanda A, B, C ve D tipi antrepo olarak Müsteşarlıkça
onaylanabilir veya buralar F tipi antrepo olarak işletilebilir.
(5) Gümrük idaresi, verilen izinde A, B, C veya D tipi gümrük antreposu olarak onaylanan bina,
eklentileri veya diğe r her türlü yeri tanımlar. Aynı yer birden fazla gümrük antreposu olarak
tanımlanamaz.
(6) Eşyanın tehlike arz etmesi, diğer eşyaya zarar verme ihtimalinin bulunması veya diğer
nedenlerle özel yapılar gerektirmesi durumunda, izin belgesinde bunların yalnı zca bu eşyaya yönelik
olarak özel bir şekilde donatılmış mekanlarda depolanabileceği hususu yer alabilir.
(7) A, C, D ve E tipi gümrük antrepoları, tarım ürünleri lisanslı depoları olarak onaylanabilir.
MADDE 330 – (1) (Değişik:RG-23/5/2011-27942) Gümrük antrepolarına;
a) Serbest dolaşıma girmemiş eşya, ithalat vergilerine ve ticaret politikası önlemlerine tabi
tutulmadan,
b) Gümrük antreposuna konulması halinde ihracata bağlı önlemlerden yararlanabilen serbest
dolaşımda bulunan eşya,
konulabilir. Serbest dolaşımda bulunan eşyanın antrepoya konulması durumunda söz
konusu eşyanın ihraç edilmesi veya gümrükçe onaylanmış diğer bir işlem ya da kullanıma tabi
tutulması zorunludur. Ancak eşyanın ihracının veya gümrükçe onaylanmış bir işlem ya da kullanıma tabi
tutulmasının mümkün olmadığı hallerde bir takvim yılında beş defayı geçmemek üzere (Ek ibare:RG-
7/10/2016-29850) yetkilendirilmiş gümrük müşaviri veya (Mülga ibare:RG -30/6/2015-
29402)(16) (…) gümrük memuru gözetiminde eşy anın antrepodan çıkartılmasına izin verilerek
beyanname iptal edilir.
(2) Satıcı veya göndericisi belli, alıcısı emre olan eşya, antrepo işleticilerinin sorumluluğu altında
genel antrepolara konulabilir. Bu şekilde genel antrepoya konulan eşyanın, alıcısının belirlenmesinden
sonra tamamen veya kısmen gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasına izin
verilir. (Ek cümleler:RG-25/5/2022-31846) Satıcı veya göndericisi ile yurtdışındaki alıcısı belli olan eşya
ise 6/7/2018 tarihli ve 30470 sayıl ı Resmî Gazete’de yayımlanan Taşıma İşleri Organizatörlüğü
Yönetmeliği kapsamında yetki belgesi sahibi olan ve taşıma belgesinde bildirim tarafı olarak yer alan
taşıma işleri organizatörleri tarafından antrepo beyannamesi verilerek genel antrepolara konula bilir.
Elleçleme işlemine tabi tutulması ve yurtdışındaki alıcısına sevki dışında bu eşya hakkında başka bir
tasarrufta bulunulmasına izin verilmez. Kullanıcı olarak taşıma işleri organizatörleri, 522 nci maddede
belirtilen yükümlülükleri yerine getirmekten sorumludur.
(3) (Değişik:RG-12/6/2012-28321) Aşağıda belirtilen ve EK-62’de yer alan eşyanın, niteliklerine
ve yapılacak faaliyetin özelliklerine uygun özel düzenek ve yapılara sahip genel veya özel antrepolara
konulması zorunludur.
a) Parlayıcı, patlayıcı, yanıcı ve yanmayı artırıcı eşya,
b) Korunmaları, soğuk hava depolarında olduğu gibi özel tertibat gerektiren eşya.
(4) (Ek:RG-12/6/2012-28321) EK-62’de yer alan diğer tehlikeli ve zararlı maddeler ile bir arada
bulundukları eşya için tehlike ve zarar d oğurabilecek eşya, eşyanın niteliklerine uygun gerekli
tedbirlerin alınması suretiyle genel veya özel antrepolara konulabilir.
(5) (Ek:RG-12/6/2012-28321) Bir arada bulundukları eşya için ayrı bölümlerde depolansa dahi
tehlike ve zarar doğurabilecek eşya genel antrepolara alınmaz.
(6) (Ek:RG-12/6/2012-28321) Aynı antrepo açma ve işletme izni kapsamında bir antreponun
belirli bir bölümünde üçüncü fıkrada sayılan eşyanın depolanması, bu türden eşyanın konulması için
antrepoda belirli bir bölümün ayrılmış olma sı ve bu türden eşyanın konulabileceği antrepolar için
gerekli belgelerin ilgili gümrük müdürlüğüne ibraz edilmesi koşuluyla mümkündür.
(7) (Ek:RG-12/6/2012-28321) Üçüncü fıkrada sayılan ve aynı sevkiyat kapsamında bir arada
bulundukları eşyanın tali unsur u niteliğindeki eşyanın, diğer eşyaya zarar vermeyecek şekilde, genel
veya özel antrepoların ayrı bölümlerine gerekli tedbirler alınmak suretiyle konulmasına, antrepo
işleticisinin yazılı ve gerekçeli talebine istinaden, eşyanın niteliği, miktarı, kap ve a mbalajları gibi
unsurlar dikkate alınarak ilgili gümrük idaresince izin verilebilir.
(8) (Ek:RG-15/1/2025-32783) Antrepoya konulacak Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumunun iznine
tabi ürünler ve etkin maddeler için Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumundan alınan izin belgesi aranır.
MADDE 331 – (1) Aşağıda yazılı eşya (Değişik ibare:RG -15/5/2013-28648) gümrük ve ticaret
bölge müdürlüklerinin izni ile gümrük antrepolarına konulabilir:
a) Türkiye'ye girmesi veya Türkiye'den transit geçirilmesi yasak olan yabancı ülke eşyası,
b) Gerek üzerlerinde, gerek iç veya dış ambalajlarında üretildiği ülkeden başka bir ülke ürünü
olduğu izlenimini veren isim ve simgeler taşıyan eşya,
c) İhracatta ku llanılacak olanlar hariç, yerli mamul ve mahsullerimizde kullanılmak üzere ve
bunların yabancı menşeli olduğunu gösterecek veya bu izlenimi uyandıracak, üzerleri yabancı dille basılı
veya yazılı her türlü boş zarf, şerit, etiket, damga ve benzeri eşya ile Türkiye'de düzenlenebilecek
belgeleri yabancı ülkelerde düzenlenmiş gibi gösterebilecek yabancı firmalara ait üzerleri imzalı veya
imzasız olsun proforma faturalar hariç boş faturalar,
ç) Fikri ve sınai mülkiyet haklarının korunması mevzuatına göre marka, coğrafi işaret, endüstriyel
tasarım hakları ile fikir ve sanat eserleri kanunu kapsamına giren haklarla ilgili olarak hak sahibinin
yetkilerine tecavüz eder mahiyetteki eşya,
d) Geçici depolama yerlerinde veya gümrük idaresince izin verilen yerlerde kanuni süresini
doldurduğu için tasfiyesi gereken veya sahipleri tarafından geçici depolama yerlerinde gümrüğe terk
edilen veya geçici depolama yerlerinde yapılan yoklamalar sonunda fazla çıkan eşya.
MADDE 332 – (1) Karayoluyla gelen parsiyel yüklere ilişkin antrepo beyannamesi, eşya sahibinin
yetki vermesi halinde A tipi antrepo işleticilerince verilebilir.
(2) Geçici depolama yerine konulmadan gümrük antrepo rejimine tabi tutulacak eşya antrepo
beyannamesinin tescilini mütea kip antrepoya alınır. (Mülga ikinci cümle:RG -31/3/2010-27538) (…)
(Ek üç cümle:RG-12/6/2012-28321) Antrepo beyannamesinin, taşıtın antrepoya gelişini takip eden iki
iş günü içerisinde tescil edilmesi gerekir. Gümrük idaresi, sürenin bitiminden önce eşya sa hibi ya da
taşıyıcı tarafından yapılacak yazılı ve gerekçeli talebe istinaden bu süreyi bir gün uzatabilir. Süresi
içerisinde antrepo beyannamesi verilmemesi halinde, antrepoda görevli (Değişik ibare:RG-30/6/2015-
29402) (16) gümrük memuru (Ek ibare:RG -7/10/2016-29850) veya yetkilendirilmiş gümrük
müşaviri tarafından gümrük idaresine bilgi verilir ve bu durumdaki eşya, ilgili gümrük idaresinin
denetimindeki en yakın geçici depolama yerine veya geçici depolama yeri yoksa gümrük idaresince
uygun görülen yere gönderilir.
(Değişik ibare:RG -31/3/2010-27538)(3) Kayıt yoluyla rejime girişine izin verilen eşyanın
doğrudan D tipi antrepoya gelmesi halinde eşyanın gümrüğe sunulmasına gerek yoktur. (Ek ikinci
cümle: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) Ancak, aynı sevkiyata konu olmakla birlikte antrepoya birden
fazla taşıtla peyderpey sevk edilen ve tamamı bir seferde antrepoya alınamayacak eşya için, eşya sahibi
veya temsilcisi ya da taşıyıcı tarafından ilgili gümrük idaresine yazılı talepte bulunulması halinde,
gümrük idares ince, ilk eşyanın antrepoya girişinden itibaren en geç beş iş günü içinde antrepo
beyannamesinin verilmesi koşuluyla eşyanın peyderpey antrepoya alınmasına izin verilebilir. İhtiyaç
halinde bu süre gümrük idaresince bir defaya mahsus olmak üzere beş iş gününe kadar uzatılabilir.
MADDE 333 – (1) (Değişik:RG-12/6/2013-28675) Gümrük antrepolarında depolanan eşya satış
suretiyle başkasına da devredilebilir. Gümrük antrepolarında depolanan solvent ve baz yağın satış
suretiyle devrine, devralan tarafından serbest dolaşıma sokulacak olması durumunda izin verilmez.
(2) (Değişik:RG-12/6/2013-28675) Eşyanın mülkiyeti ile ilgili olarak devri önleyici haciz ya da
ihtiyati tedbir kararı gibi hukuki bir engelin varlığı halinde bu durum açıklığa kavuşturulmadan işlem
yapılamaz.
(3) (Değişik:RG-9/1/2024-32424) Eşyanın devrine ilişkin olarak;
a) Antrepoda devri yapılan her bir eşya için, beş iş günü içerisinde devralan tarafından eşyanın
gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulması ya da yeni bir antrepo beyannamesi
verilmesi gerekir. Bu süre içerisinde bahsi geçen işlemlerin yapılmaması h alinde devralana, aşılan her
gün için Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
b) Devir işlemine ilişkin belgeler, eşyanın gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi
tutulması ya da yeni antrepo beyannamesi verilmesi sırasında gümrük idaresine ibraz edilir. Eşyanın
devri ile birlikte gümrük vergileri ile para cezaları da dâhil eşya ile ilgili hukuki sorumluluklar devralana
geçer ve antrepo stok kayıtlarında gerekli değişiklikler yapılır.
c) Antrepoda devredilmiş olan e şya için yeni bir antrepo beyannamesi verilmeden söz konusu
eşya antrepoda başka bir devre konu olamaz. Aksi takdirde, her bir devralana Kanunun 241 inci
maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
(4) (Ek:RG-2/11/2011-28103) Özel antrepoda bulunan eşyanın devrine ilişkin talepler, eşyanın
devrini müteakip beş iş günü içinde gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulmak
suretiyle antrepodan çıkarılması şartıyla kabul edilir. (Ek cümle:RG-30/6/2015-29402) Belirtilen süre
içinde eşyan ın antrepodan çıkarılmaması halinde bu sürenin aşıldığı tarihten itibaren antrepo
işleticisine ve devralana ayrı ayrı olmak üzere, aşılan her gün için Kanunun 241 inci maddesinin birinci
fıkrası uyarınca işlem yapılır.
(5) (Ek:RG-22/1/2016-29601) Devralanın onaylanmış kişi veya yetkilendirilmiş yükümlü
statüsüne sahip olması ya da aşağıdaki koşulları taşıması ve ilgili Gümrük ve Ticaret Bölge
Müdürlüklerince yıllık kontroller sonucunda (b) ile (ç) bentlerindeki koşulların sağlandığının tespit
edilmesi halinde gümrük antrepolarında depolanan solvent ve baz yağın satış suretiyle devrinde birinci
fıkranın ikinci cümlesi uygulanmaz:
a) Devralan firmanın en az iki yıldır faaliyette bulunması.
b) Usulsüzlük ve vergi cezaları ile ilgili olarak;
1) Geriye dönük son bir yıl içinde işlem gören beyanname sayısının % 2’sini aşan sayıda vergi
kaybına neden olan gümrük mevzuatı ihlali nedeniyle ceza uygulanmamış olması,
2) Geriye dönük son bir yıl içinde işlem gören beyanname sayısının % 5’ini aşan sayı da gümrük
mevzuatının ihlali nedeniyle usulsüzlük cezası uygulanmamış olması.
c) Gümrük ve vergi mevzuatları uyarınca haklarında ödenmemiş herhangi bir vergi, ceza ve fer’i
amme borcu bulunmaması.
ç) Yönetim Kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip gerçek kişiler ile gümrük
ve dış ticaret işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanlarının; devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal
düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp,
rüşvet, güveni kötüye kullanma, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, hileli iflas,
yalan tanıklık, suç uydurma ve iftira suçları ile ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma,
suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçlarından mülga 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı Türk
Ceza Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa, vergi kaçakçılığı veya vergi
kaçakçılığına teşebbüs suçlarından 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa, mülga 7/1/1932
tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanuna, mülga 10/7/2003 tarihli ve 4926 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa,
19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildirimind e Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele
Kanununa, 20/2/1930 tarihli ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna,
4/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa, 11/10/2006 tarihli ve 5549 sayılı Suç
Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanuna, 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu
Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanuna, 3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle ilgili
Kanuna muhalefetten ceza veya mahkumiyet kararı bulunmaması.
MADDE 334 – (1) Kanunun 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, serbest dolaşımda
bulunmayan eşya için gümrük idarelerince (Mülga ibare:RG-23/5/2011-27942) (…) ek-63’te belirtilen
elleçleme faaliyetlerine izin verilebilir.
(2) İhracata bağlı önlemlerden yar arlanan tarım ürünlerinin, gümrük antrepo rejimine tabi
tutulmadan ve ek -63’te belirtilen elleçleme işlemlerinden daha ileri aşamada olması şartıyla gümrük
antrepolarında işlem görmesine, Müsteşarlıkça izin verilebilir.
(3) İhracata bağlı önlemlerden yarar lanan tarım ürünlerinin ihracı konusunda 368 inci madde
hükümlerine göre işlem yapılır.
(4) (Ek:RG-22/3/2018-30368) Türk Gümrük Tarife Cetvelindeki faslı değişmemek şartıyla,
savunma sanayi ve havacılık sektöründe kullanılan eşyanın ek -63’te belirtilen elleçleme faaliyetlerine
tabi tutulmasına Bakanlıkça izin verilebilir.
MADDE 335 – (1) (Değişik:RG-20/4/2024-32523) Elleçleme izin başvuruları denetleyici gümrük
müdürlüğüne yazılı olarak ve her işlem için münferiden yapılır. Bu başvuru, yapılacak işlemleri ve
gümrük antrepo rejimi hükümlerinin uygulanması için gerekli bütün ayrıntıları içermek zorundadır.
Başvuru, elleçlemenin antrepo içerisinde yapılmasının talep edilmesi halinde denetleyici gümrük
müdürlüğünce, elleçlemenin antrepo dışında yapılmasının talep edilmesi halinde gümrük
müdürlüğünün görüşü üzerine Bölge Müdürlüğünce sonuçlandırılır.
(2) (Değişik:RG-23/5/2011-27942) 334 üncü madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, antrepo
işletme izninde veya E tipi antrepoda rejim den yararlanılmasına ilişkin izinde, yapılacak elleçleme
işlemleri gösterilebilir.
(3) (Ek:RG-23/5/2011-27942) (Değişik:RG -20/4/2024-32523) Antrepo açma ve işletme izin
belgesinde gösterilecek elleçleme izni başvurularında aşağıdaki şekilde işlem yapılır:
a) Başvuru, yapılacak işlemleri ve gümrük antrepo rejimi hükümlerinin uygulanması için gerekli
bütün ayrıntıları içermek zorundadır.
b) Elleçlemenin antrepo içerisinde yapılmasının talep edilmesi halinde, başvuru denetleyici
gümrük müdürlüğüne yapılır ve gümrük müdürlüğünce sonuçlandırılır.
c) Elleçlemenin antrepo dışında yapılmasının talep edilmesi halinde, başvuru denetleyici gümrük
müdürlüğüne yapılır. Başvuru, gümrük müdürlüğünün görüşü ile birlikte Bölge Müdürlüğüne iletilir ve
Bölge Müdürlüğünce sonuçlandırılır.
ç) Elleçleme izninin verildiği idarece, antrepo açma ve işletme izin belgesine; elleçlemeye konu
eşya ile ilgili olarak eşyanın mahiyeti, cinsi ve Gümrük Tarife İstatistik Pozisyonu ile ilgili bilgileri içeren
liste eklenir.
d) Elleçleme izninin verildiği durumlarda, ilgili antrepo beyannamesi hakkında denetleyici
gümrük müdürlüğüne bilgi verilir.
(4) (Ek:RG-23/5/2011-27942) Antrepodan elleçleme işlemi için geçici çıkan eşyanın gümrükçe
onaylanmış işleme tabi tutulması halind e eşyanın antrepoya getirilmesi zorunlu olmayıp bulunduğu
yerde muayeneye arz edilmesi mümkündür.
(5) (Ek:RG-23/5/2011-27942) Elleçleme yapılmak üzere geçici çıkışı yapılan eşyanın antrepo
beyannamesine uygunluğu, miktarı ve ayniyat tespiti (Ek ibare:RG-7/10/2016-29850) yetkilendirilmiş
gümrük müşaviri veya (Mülga ibare:RG-30/6/2015-29402)(16) (…) Gümrük Memurunca yapılır.
(6) (Ek:RG-23/5/2011-27942) Antrepolarda veya geçici çıkış yapılmak suretiyle
gerçekleştirilecek elleçleme işlemlerinden sadece antrepo rejimine tabi eşya faydalanabilir.
(7) (Ek:RG-23/5/2011-27942) (Değişik:RG -16/7/2011-27996) (1) Antrepo rejimine tabi eşyanın
tamamen veya kısmen üçüncü ülke menşeli girdiler kullanılarak elleçleme işlemine tabi tutulması
halinde üçüncü ülke girdilerinin muayene ve tespiti yapıldıktan sonra CIF değeri belirlenerek, (Değişik
ibare:RG-15/5/2013-28648) gümrük vergisi tahsilatı yapılır. Bu işlemler, ek -70/A'da yer alan Antrepo
Rejimi Kapsamında Tespit ve Tahakkuk Kağıdı üzerinden yürütülür. Muayene ile görevli memurun
tespit ve tahakkuk işlemini tamamlamasından sonra hesaplanan gümrük vergisi tutarı gümrü k
saymanlığına veya mutemetliğine yatırılır. Gümrük vezne alındısının ibrazı üzerine A.TR Dolaşım
Belgesi, gümrük idaresi tarafından 432 nci madde çerçevesinde vize edilir.
(8) (Ek:RG-20/4/2024-32523) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakan lıkça
(Gümrükler Genel Müdürlüğü) belirlenir.
MADDE 336 – (1) Antrepoya alınmış serbest dolaşımda olmayan eşyanın, menşelerine
bakılmaksızın birbirleriyle veya serbest dolaşımda bulunan eşya ile karıştırılması veya montajı sonucu
elde edilen ürünün transit olarak gönderilmesine antreponun bağlı bulunduğu gümrük müdürlüğünce
izin verilebilir.
(2) Bu iznin verilebilmesi için;
a) Karıştırma veya montaj sonucunda meydana gelecek ürünün gideceği ülkelerde yanlış
menşeler göstermek gibi hilelere meydan verilmeyecek veya Türkiye’deki üreticilerin temel ekonomik
çıkarlarına zarar vermeyecek ya da taraf olduğumuz uluslararası anlaşma hükümlerine aykırı
düşmeyecek surette olması, yapılan işlemin stok kayıtlarında ayrıntılı olarak yer alması,
b) Karıştırma işlemi tanklarda yapılacak ise; karışıma tabi tutulacak eşya ile karışımdan elde
edilecek ürün için ayrı ayrı tank tesis edilmesi,
c) Tanklarda karışıma tabi tutulacak eşya için ayrı ayrı transit beyannamesi yerine faturada
gösterilmek şartıyla devam formu düzenlenerek antrepodan eşya çıkışının yapılması, karışım
sonucunda elde edilen ürünün transit beyannamesine bağlanarak çıkışının sağlanması,
ç) Bu işlem sırasında karışıma veya montaja, serbest dolaşımda bulunan eşya karıştır ıldığı
takdirde, bunlar hakkında yürürlükteki dış ticaret mevzuatı ve Türk parası kıymetini koruma mevzuatı
hükümlerinin dikkate alınarak işlem yapılması
gerekir.
(3) Sözü edilen şekillerde karıştırılmış veya montajı yapılmış eşyanın, transitinden vazgeçil erek
serbest dolaşıma sokulması, tercihli tarife uygulaması bakımından yanlış menşe göstermemesine ve
537 nci maddede öngörülen işlemlere tabi tutulması şartına bağlıdır.
MADDE 337 – (1) Gümrük antrepo rejimi hükümlerinin uygulanmasını olumsuz etkilememesi ve
gümrük idarelerinden gerekli iznin alınması şartıyla, gümrük antreposuna alınması halinde ihracata
ilişkin önlemlerden yararlanabilecek eşya dışında kalan serbest dolaşımda bulunan eşya ile serbest
dolaşımda bulunmayan eşya aynı antrepoda depolanabilir. Serbest dolaşımda bulunan eşyanın tespiti
için özel tanımlama yöntemleri belirlenebilir. Ancak, bu depolama her bir eşyanın gümrük statüsünün
belirlenmesini imkansız kılıyor ise, sadece aynı gümrük tarife pozisyonunda yer alan, aynı ticari niteliğe
ve aynı teknik özelliklere sahip eşyanın birlikte depolanmasına izin verilir. Bu durumda antrepolarda
gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulacak eşya, beyan sahibinin tercihine bağlı
olarak ya serbest dolaşımda bulunan ya da serb est dolaşımda bulunmayan eşya sayılır. Ancak, bu
eşyanın birbirinin yerine kullanılmasında, kullanılan eşya, yerine ikame edilenin miktarını aşamaz.
(2) Antrepodaki eşyanın telafisi mümkün olmayan şekilde zarar görmesi, tahrip olması veya imha
olması ve işleticinin zarar gören veya imha olan rejime tabi eşyanın gerçek miktarını ispatlayamaması
halinde, bu miktar olayın meydana geldiği tarihte antrepoda bulunan rejime tabi eşya miktarı dikkate
alınarak tespit edilir.
MADDE 338 – (1) Gümrük antrepo rejimine tabi olarak depolanan eşyanın antrepodan kesin
çıkışı, rejimi sona erdiren gümrükçe onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma tabi tutulması ile
mümkündür. Bu durumda eşya bu işlem veya kullanım hükümlerine tabi tutulur.
(2) Basitleştirilmiş usul izni bulunması halinde ;
a) Antrepo rejimini sona erdiren eksik beyan sadece, serbest dolaşıma giriş, ihracat veya yeniden
ihracatta bütün antrepo tipleri için,
b) Gümrük idaresince kabul edilen ticari veya idari be lge ile beyan; her işlem ve kullanımla
birlikte, B ve F tipi antrepo hariç tüm antrepo tipleri için,
c) Kayıt yoluyla beyan, her işlem ve kullanımla birlikte, F tipi antrepo hariç diğer antrepo tipleri
için,
150 ve 160 ila 166 ıncı madde hükümleri çerçevesinde uygulanır.
(3) Tarım politikası kapsamındaki ürünlere ikinci fıkradaki usullerin uygulanması, Müsteşarlıktan
izin alınması halinde mümkündür.
(4) Elleçleme vb. işlemler yapılmak üzere gümrük antrepolarından geçici olarak eşya çıkarılabilir.
Bunun için her seferinde gümrük idaresinden izin alınması gerekir. Bu amaçla gümrük idarelerine yazılı
olarak yapılacak başvuru, antrepo rejimine tabi tutulan eşya ve antrepo rejimi hükümlerinin
uygulanması konusunda g erekli bütün ayrıntıları içermek zorundadır. Eşyanın geçici çıkışının rejimin
uygulanmasını olumsuz etkilemeyeceğinin anlaşılması halinde buna, gümrük idaresince izin
verilir. (Mülga cümle:RG-23/5/2011-27942) (…).(Mülga cümle:RG-23/5/2011-27942) (…).
(5) Geçici olarak çıkarılan eşyanın, antrepo dışında elleçleme işlemlerine tabi tutulması halinde
334 üncü madde hükümleri uygulanır.
MADDE 339 – (1) Gümrük antrepo rejimini sona erdirmeden antrepolar arasında eşya nakli 320
nci madde hükümleri çerçevesinde normal usulde veya basitleştirilmiş usulde yapılır.
(2) Basitleştirilmiş usulün uygulanabilmesi için ayrıca;
a) Eşyanın çıkarılacağı antreponun bağlı olduğu gümrük idaresi ile eşyanın konulacağı
antreponun bağlı olduğu gümrük idaresinin (Değişik ibare:RG -31/3/2010-27538) 166 ncı maddede
belirtilen kayıt yoluyla beyan usulünü kullandırma yetkisinin olması veya,
b) Aynı kişinin her iki antrepodan sorumlu olması veya,
c) Her iki antreponun stok kayıtlarının bilgisayar ağı ile birbirine bağlı olması,
gerekir.
(3) Eşyanın ikinci antrepoya girmesi ve eşya ile ilgili bilgilerin ikinci antrepo işleticisinin stok
kayıtlarına geçmesi üzerine, nakledilen eşya konusunda ikinci antrepo işleticisinin sorumluluğu başlar.
(4) Elleçleme işlemlerine tabi tutulan bir eşya naklediliyorsa ve INF 8 formunun kullanılacağı bir
uygulama söz konusu ise, nakil sırasında kullanılan beya nname veya belgede, eşyanın mahiyetinin,
gümrük kıymetinin ve miktarının da gösterilmesi zorunludur. Elleçleme işlemine tabi tutulmamış bir
eşya naklediliyorsa, ortaya çıkabilecek gümrük yükümlülüğünün belirlenmesinde bu bilgilerin dikkate
alınması gerekir. Bu eşyaya, INF 8 formuna ilişkin 327 inci madde hükümleri de uygulanır.
MADDE 340 – (1) Ortak depolamaya ilişkin 337 inci madde ile INF 8 formuna ilişkin 327 inci
madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, Kanunun 93 üncü maddesinin birinci fıkra sının (b) bendi
uyarınca, antrepolara konulması halinde ihracata ilişkin önlemlerden yararlanabilecek serbest
dolaşımda bulunan eşya hakkında aşağıdaki hükümler de uygulanır:
a) Gümrük antreposuna konulması halinde ihracata bağlı önlemlerden yararlanan ser best
dolaşımda bulunan eşyanın üzerindeki gümrük gözetimi, eşya Kanunun 150 ve 151 inci maddelerinde
öngörüldüğü şekilde Türkiye Gümrük Bölgesini terk edinceye kadar devam eder. Antrepoya konulan
bu tür eşyanın ihraç edilmesi veya ihracat sayılan bir işlem veya kullanıma tabi tutulması zorunludur.
b) İhracata bağlı önlemlerden yararlanan ve antrepo rejimine tabi tutulmuş serbest dolaşımda
bulunan eşya, gümrük idaresinin izni ile elleçleme işlemlerine tabi tutulabilir. Elleçleme işlemleri
sonunda eşyanın ihraç edilmesi konusunda (a) bendi hükümleri uygulanır.
(2) İhraç eşyası, beyannamenin tescilinden sonra, Türkiye Gümrük Bölgesini terk edinceye kadar
gümrük gözetimi altındadır.
(3) Antrepoya alınması dahil, ihracat sayılan bir gümrük işlemine tabi tutulan e şya, Türkiye
Gümrük Bölgesini terk etmiş sayılır ve bu tarih ihracat beyannamesine kaydedilir.
MADDE 341 – (1) Dahilde işleme ve gümrük kontrolü altında işleme rejimleri kapsamındaki
eşyanın, gümrük antrepo rejimine tabi tutulmadan antrepolarda işlenmesine izin verilebilir. Ancak bu
işleme faaliyetleri;
a) İhracat ve serbest dolaşıma giriş rejimlerinde basitleştirilmiş usul uygulanacak ise, dahilde
işleme rejiminin şartlı muafiyet sistemi veya gümrük kontrolü altında işleme rejimi altında işleme
faaliyetleri, A, C ve D tipi antrepolarda,
b) (a) bendinde belirtilen basitleştirilmiş usul uygulanmıyor ise, dahilde işleme ve gümrük
kontrolü altında işleme faaliyetleri, tüm antrepo tiplerinde,
izin alınması şartıyla yapılabilir.
(2) Dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimi izni alınmadan, birinci fıkranın (a)
bendinde belirtilen gümrük antrepolarında anılan rejimlere ilişkin işleme faaliyetlerine başlanılmaz.
Ayrıca, alınacak izin belgesinde işleme faaliyetlerinin yapılacağı gümrük antreposunun tipi de belirtilir.
(3) Ancak bu faaliyetlerin, eşdeğer eşya kullanılmaksızın uygulanan dahilde işleme veya gümrük
kontrolü altında işleme rejimlerine ilişkin olması durumunda, serbest dolaşımda bulunan eşyanın, ortak
depolamaya ilişkin 337 inci madde hükümleri çerçevesinde antrepoya konulmasına izin verilmez.
(4) Ortak depolamaya ilişkin 337 inci madde ile dördüncü fıkra hükümlerinin saklı kalması ve
işlemlerin yürütülmesini olumsuz et kilememesi kaydıyla, gümrük idareleri, antrepo rejimine tabi
serbest dolaşımda bulunmayan eşya ile dahilde işleme ve gümrük kontrolü altında işleme rejimlerine
tabi ithal eşya veya işlem görmüş ürünlerin birlikte depolanmasına izin verebilir.
(5) Kayıtlar, gümrük idaresine, herhangi bir zamanda tabi tutulduğu rejim kapsamında bulunan
eşya veya ürünlerin tamamının durumlarını kesin olarak izleme imkanı sağlamalıdır.
MADDE 342 – (1) İhracata bağlı önlemlerden yararlanmayan serbest dolaşımda bulunan eşya,
gümrük idaresinin izni ile ihraç amacı dışında ve antrepo rejimine tabi tutulmadan antrepolara
konulabilir. Ancak bu tür eşyanın antrepolara konulabilmesi için;
a) Söz konusu eşyanın dahilde veya g ümrük kontrolü altında işleme rejimlerine tabi olarak
antrepolarda yapılacak işleme faaliyetlerinde kullanılacağının kanıtlanması,
b) Konulacağı antreponun eşyanın tabi tutulacağı işleme faaliyetlerine elverişli olması,
c) Ekonomik yönden ihtiyaç bulunması,
ç) Gümrük gözetimini olumsuz etkilememesi,
d) Ortak depolamaya ilişkin 337 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, eşyanın gümrük
statüsünün her zaman belirlenebilmesi,
gerekir.
(2) Gümrük idareleri, gözetim açısından, antrepoya alınan bu tür eşyanın antrepo stok kayıtlarına
kaydedilmesini isteyebilir.
MADDE 343 – (1) Dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimine tabi eşya, gümrük
idaresinin izni ile antrepo rejimine tabi tutulmadan antrepolara konulabilir. Ancak bu tür eşyanın
antrepolara konulabilmesi için;
a) 342 inci maddenin birinci fıkrasının (b), (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen şartların
sağlanması,
b) Dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimi için alınan izin belgelerinde eşyanın
antrepoda işleme faaliyetine tabi tutulacağının ve antrepo tipinin belirtilmiş olması,
c) İşleme faaliyetlerinin ara sıra değil sık sık yapılıyor olması,
ç) Eşyanın antrepoya konulmasının, dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimleri
hükümlerinin uygulanmasını ve denetlemeyi olumsuz etkilememesi,
gerekir.
(2) Birinci fıkraya göre antrepolara alınan eşya antrepo stok kayıtlarına geçirilmez, bu k ayıtların
yerine duruma göre dahilde işleme kayıtları veya gümrük kontrolü altında işleme kayıtları dikkate alınır.
Bu kayıtlarda izin belgesinin sayı ve tarihi gösterilir. Ayrıca bu kayıtlar, her zaman söz konusu rejimlere
tabi eşya veya ürünlerin tümünün durumunu tam olarak gösterecek şekilde tutulur. Gümrük idaresi bu
kayıtların kontrolünü yapar.
MADDE 344 – (1) Antrepo rejimine tabi olan veya olmayan eşyanın dahilde işleme ya da gümrük
kontrolü altında işleme re jimine yahut bu rejimlerden antrepo rejimine veya dahilde işleme veya
gümrük kontrolü altında işleme rejimlerini sona erdiren yeni rejimlere geçişlerinde aşağıdaki beyan
usullerine ilişkin hükümler uygulanır;
a) Antrepo rejimine tabi tutulmadan antrepoya konulan dahilde işleme veya gümrük kontrolü
altında işleme rejimlerine tabi tutulacak eşya hakkında, 166 ıncı maddede belirtilen kayıt usulü
uygulanır. Bu durumda eşyanın taşınmasına ilişkin belgelere, dahilde işleme veya gümrük kontrolü
altında işleme kayıtlarına yapılan giriş sıra numarası ve tarihi yazılır.
b) Antrepo rejimine tabi olarak depolanan eşyanın, dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında
işleme rejimlerine tabi tutulması halinde, 166 ıncı maddede belirtilen kayıt usulü uygulanır. Bu
durumda, antrepo rejimi, dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme kayıtlarına yapılan girişle
ibra edilir. Bu girişe ilişkin sıra numarası ve tarih gibi referanslar antrepo stok kayıtlarına geçirilir.
c) Antrepo rejimine tabi tutulmadan depolanan dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında
işleme rejimlerine tabi, değişmemiş eşya veya işlem görmüş ürünlerin antrepo rejimine tabi tutulması
halinde, 166 ıncı maddede belirtilen kayıt usulü uygulanır. Bu durumda d ahilde işleme veya gümrük
kontrolü altında işleme rejimleri antrepo stok kayıtlarına yapılan girişle ibra edilir. Bu kayıtlara girişlere
ilişkin sıra no ve tarih gibi referanslar dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme kayıtlarına
geçirilir. Ayrıca antrepo stok kayıtlarına, 536 ıncı maddede belirtilen ibarelerden uygun olanları yazılır.
ç) Antrepolarda işleme tabi tutulan, dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimine
tabi değişmemiş eşya veya işlem görmüş ürünlerin;
1) Yeniden ihraç işlemine tabi tutulmasında, 166 ncı maddede belirtilen kayıt usulü,
2) (Mülga:RG-20/4/2024-32523)
3) Yeniden ihracat (Mülga ibare:RG -20/4/2024-32523) dışında başka bir rejime tabi
tutulmasında ilgili normal veya basitleştirilmiş usule ilişkin hükümler,
uygulanır.
(2) Birinci fıkra uyarınca antrepolardan çıkarılan değişmemiş eşya veya işlem görmüş ürünlerin
antrepo stok kayıtlarına kaydedilmesine gerek yoktur.
MADDE 345 – (1) Antrepo rejimine tabi ithal eşyası için bir gümrük yükümlülü ğü doğduğunda,
eşyanın antrepo masrafları ile antrepoda kaldığı sürece muhafazası için yapılan masraflar fiilen ödenen
veya ödenecek fiyattan ayrı olarak gösterilmesi şartıyla, gümrük kıymetine dahil edilmez. Bu eşyanın
elleçleme faaliyetlerine tabi tutulm ası halinde, eşyanın ithalat vergilerinin belirlenmesinde, beyan
sahibinin talebi üzerine, eşyanın elleçleme faaliyetlerine tabi tutulmadan önceki niteliği, gümrük
kıymeti ve miktarı dikkate alınır.
(2) Antrepo rejimine tabi tutulmuş ithal eşyasının Kanunu n 71 inci maddesinin birinci fıkrasının
(c) bendi hükmüne göre kayıt yoluyla serbest dolaşıma girmek üzere teslim edildiği hallerde, gümrük
vergileri, eşyanın antrepo rejimine tabi tutulduğu tarihte yürürlükte bulunan vergi oranları ve diğer
vergilendirme unsurlarına dayanılarak hesaplanır. Bu hükmün uygulanması, eşyanın nitelik, gümrük
kıymeti ve miktarı gibi vergilendirme unsurlarının, eşyanın antrepo rejimine tabi tutulduğu tarihte
tespit edilmesi şartına bağlıdır. Ancak, yükümlünün serbest dolaşıma giri ş beyannamesinin tescil
tarihinde eşyanın bulunduğu hal ve niteliği ile diğer vergilendirme unsurlarına göre işlem yapılması
yönünde talepte bulunması halinde, bu yönde işlem yapılır.
(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanmasında, Kanunun 73 üncü maddesi uyarınca
eşyanın tesliminden sonra kontrol hükümleri saklıdır.
(4) Antrepo rejimi kapsamındaki dahilde işleme rejimine tabi değişmemiş eşya veya işlem
görmüş ürünler hakkında, vergi ve faiz dahil olmak üzere tabi tutulduğu yeni rejimlere ilişkin b ütün
hükümler uygulanır.
(5) Dahilde işleme veya gümrük kontrolü altında işleme rejimine tabi eşyayla ilgili gümrük
yükümlülüğü söz konusu olduğunda Kanunun 115, 126 ve 127 nci madde hükümlerine göre işlem
yapılır.
MADDE 346 – (1) Eşyanın antrepo rejimi altında kalış süresi sınırsızdır.
(2) Birinci fıkra hükmüne istisna olarak antrepoda bulunan eşyanın gümrükçe onaylanmış başka
bir işlem veya kullanıma tabi tutulması yönünde beyanname tescil ettirilmesi halinde otuz gün i çinde
işlemlerinin bitirilmesi gerekir. Bu süre içerisinde Kanunun 64 üncü maddesinin birinci fıkrasında
belirtilen koşullarda, gümrük antrepo rejimi dahil başka bir rejim beyanında bulunulması halinde, bu
beyana ilişkin süre göz önüne alınır.
(3) Müsteşarlık, özellikle beklemek suretiyle bozulabilecek eşya da dahil olmak üzere eşyanın
antrepoda kalabileceği süre konusunda belirleme yapabilir.
(4) Eşyanın antrepoda kalabileceği süre konusunda bir tahdit konulmuş ise; eşyanın antrepoya
alındığı tarihten veya antrepolar arası nakil yoluyla başka bir antrepodan gelen eşyanın ilk antrepoya
giriş tarihinden itibaren hesaplanır.
(5) Antrepoda bulunan eşya için gümrükçe onaylanmış bir işlem ve kullanım tayin edilmesine
ilişkin beyannamenin tescilinden itibaren otuz gün içinde işlemleri bitirilmeyen eşya ile, bir süre tayin
edilmiş ise bu sürede kaldırılmayan eşya, Kanunun 177 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (g)
bentleri uyarınca tasfiye edilir.
MADDE 347 – (1) Kaplar içinde gelen sıvılar ile serbest dolaşımda olmayan kaplar ve ambalaj
maddeleri serbest dolaşıma giriş rejimindeki esaslara göre muayene edilerek depolara konulur.
Bunlardan tahlile tabi olanların örnekleri tahlil ettirildikten sonra bunların gümrük tari fe istatistik
pozisyon numaraları beyannameye kaydedilir. Depolarda her beyanname kapsamı eşya ayrı bir parti
teşkil etmek üzere istif edilir. Bir beyanname kapsamı arasında çeşitli cins eşya varsa bunlar da ayrı ayrı
istif olunur. Bu suretle bir grup teşk il eden her beyannameye ait istifin görülebilecek bir yerine
beyanname numarası ve tarihini ve eşya cinslerini gösterir etiket asılır. (Ek cümle:RG -15/5/2013-
28648) Gümrük gözetimine engel olmamak koşuluyla ve eşya cinsi de göz önünde bulundurularak,
farklı beyanname muhteviyatı eşyanın bir arada istiflenmek suretiyle depolanmasına gümrük
idaresince izin verilebilir. (Ek cümle:RG-1/4/2020-31086) Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahipleri
tarafından işletilen antrepolarda, gümrük idaresinden izin alınmas ı gerekmeksizin farklı beyanname
muhteviyatı eşya bir arada istiflenmek suretiyle depolanabilir, ancak antrepo rejimine ilişkin
hükümlerin ihlal edildiğine yönelik bir tespitte bulunulması halinde gümrük idaresince ihlalin niteliği de
göz önünde bulundurularak bu şekilde işlem yapılmasına kısıtlama getirilebilir.
MADDE 348 – (1) Kap halinde olmayan ambalaj maddelerinin antrepoda imaline ve
hazırlanmasına gümrük idaresince izin verilebilmesi için yazılı başvuru yap ılması ve antreponun buna
elverişli bulunması şarttır.
MADDE 349 – (1) 350 ila 369 uncu maddelerde bahsedilen dahilde işleme rejimi, işlem görmüş
ürünlerin üretiminde kullanılmasından sonra Türkiye Gümrük Bölgesinden yeniden ihraç edilmesi
amacıyla, serbest dolaşımda bulunmayan eşyanın vergileri teminata bağlanmak suretiy le geçici ithal
edildiği veya serbest dolaşıma girişinin yapıldığı ve ihracatın gerçekleşmesi halinde teminatın veya
alınan vergilerin geri verildiği bir rejimdir.
(2) Bu rejimin uygulanmasında;
a) Eşdeğer eşya: İşlem görmüş ürünlerin imalinde ithal eşyasının yerine kullanılan ve ithal eşyası
ile sekiz-oniki’li bazda gümrük tarife istatistik pozisyonu aynı olan ve ticari kalite ve teknik özellikleri
itibariyle aynı kalite ve nitelikleri taşıyan serbest dolaşımda bulunan eşyayı,
b) Önceden ihracat: Rejimin şartlı muafiyet sisteminde, ithal eşyasının bu sisteme tabi
tutulmadan önce eşdeğer eşyadan üretilen işlem görmüş ürünlerin Türk Gümrük Bölgesinden ihracına
ve ithal eşyasının sonradan ithaline imkan veren uygulamayı,
c) Fire ve zayiat: İthal eşyasından, işleme faaliyetleri esnasında buharlaşma, gaz olarak havaya
karışma, kuruma veya damıtma sonucu tahrip veya zayi şeklindeki eksilmeleri,
ifade eder.
MADDE 350 – (1) a) Şartlı muafiyet sisteminin kullanılması izni, işlem görmüş asıl ürünlerin ihraç
edilmesi amacının bulunduğu durumlarda, işlenecek bütün eşya için,
b) Geri ödeme sisteminin kullanılması izni, işlem görmüş esas ürünlerin ihraç edilmesi imkanının
bulunduğu ve Kanunun 117 nci maddesinde belirtilen şartlara uyulması halinde,
verilebilir.
(2) Kanunun 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi kapsamında;
a) İşlem görmüş ürünlerin denenmesinde veya tamire ihtiyacı olan ithal eşyanın kusurlarının
tespitinde kullanılanlar haricindeki yakıt ve enerji kaynakları,
b) İşlem görmüş ürünlerin denenmesi, ayarlanması veya geri alınmasında kullanılan yağlar
dışındaki yağlar,
c) Alet ve gereç,
hariç olmak üzere, izin verilebilir.
(3) Başvurunun, Kanunun 80 inci maddesine istinaden düzenlenen B akanlar Kurulu Kararı ile
belirlenecek ekonomik koşulları yerine getirmediği addedilen eşya dışında bir eşyaya ilişkin olması
halinde, bu eşya için ekonomik koşulların yerine getirildiği varsayılır.
MADDE 351 – (1) İzin belgesinde, işlem görmüş ürünler içerisindeki ithal eşyasını tanımlama şekil
ve yöntemleri ile eşdeğer eşya kullanılarak yapılacak işleme faaliyetinin usulüne göre yapılması için
gerekli şartlar belirtilir.
(2) Birinci fıkrada belirtilen tanım lama yöntemleri ile şartlar, kayıtların incelenmesini de
içerebilir.
Eşdeğer eşya kullanımı
MADDE 352(5) – (1) İzin belgesinde, Kanunun 108 inci maddesinin yedinci fıkrasında belirtilen ve
ithal eşyası ile gümrük tarife cetvelinin aynı sekiz -onikili gümrük tarife istatistik pozisyon numarasını
taşıyan, aynı ticari kaliteye ve teknik özelliklere sahip eşdeğer eşyanın işleme faaliyetinde kullanılıp
kullanılmayacağı ve hangi şartlarla kullanılabileceği belirtilir.
(2) (Ek:RG-20/11/2012-28473)(5) Eşdeğer eşya olarak kullanılan tarım ürünlerinin ithal eşyası ile
ticari kalite, teknik özellik ve niteliği itibariyle aynı olduğuna yönelik tespit, münhasıran onikili bazda
gümrük tarife istatistik pozisyonuna göre yapılır.
(3)(5) Eşdeğer eşyanın, işlemenin asli kısmın ın izin hak sahibinin işletmesinde veya onun adına
işlemenin yapıldığı yerde gerçekleşmesi durumunda, istisnai haller dışında, ithal eşyasından daha ileri
bir üretim aşamasında olmasına izin verilebilir.
(4)(5) Eşdeğer eşya kullanıldığında, beyannamedeki b ilgiler, eşdeğer eşyayı tanımlamaya imkan
vermelidir.
(5)(5) Eşdeğer eşyanın kullanılmasının öngörülmesi durumunda bu kullanıma ilişkin hükümlere
uyulmasının sağlanması için alınacak özel önlemler verilen izinde belirtilir.
MADDE 353 – (1) İzin belgesinin süresi, Kanunun 80 ve 111 inci maddelerinde belirtilen esaslar
çerçevesinde tespit edilir. Ancak söz konusu süre, işleme faaliyetinin özelliğine göre daha kısa olarak
belirlenebilir. Sürenin başlangıcı izin belgesinin tarihidir. Süre sonu ise izin belgesi süresinin bittiği ayın
son günüdür. Bu süreler mücbir sebep ve beklenmeyen hallerde veya izin sahibi tarafından ileri sürülen
haklı gerekçelere bağlı olarak uzatılabilir.
(2) Dahilde işleme rejimi kapsamında yapılacak ithalat ve ihracatların izin belgesi süresi içerisinde
yapılması gerekir.
MADDE 354 – (1) Önceden ihracat durumunda izin belgesinde, eşdeğer eşya karşılığı ithal
eşyasının gümrük beyanı için gereken süre belirtilir. Bu süre, ilgili eşdeğer eşyadan elde edilen işlem
görmüş ürünler için ihracat beyannamesinin tescil tarihinden itibaren işlemeye başlar.
(2) Süre, izin hak sahibinin haklı bir gerekçeye dayanan talebi üzerine uzatılabilir.
MADDE 355 – (1) Eşdeğer eşyanın Kanunun 109 uncu maddesine istinaden işleme faaliyetleri
için kullanımları, rejime giriş işlemlerine tabi değildir.
(2) Rejimin kapatılmasına yönelik beyanın kabulünde, eşdeğer eşya ve bunlardan elde edilen
ürünler serbest dolaşımda olmayan eşya, ithal eşyası serbest dolaşımda bulunan eşya kabul edilir.
(3) Önceden ihracat durumunda, ithal edilecek eşyanın rejime girmes i şartıyla işlem görmüş
ürünler ihracat beyannamesinin tescil edilmesiyle serbest dolaşımda olmayan eşya, ithal eşyası ise
rejime girişi sırasında serbest dolaşımda bulunan eşya kabul edilir.
(4) Önceden ihracat uygulamasında, ihracat vergilerine tabi eşdeğer eşyadan elde olunan işlem
görmüş ürünlerin ihracında, eşdeğer eşyanın, yerine kullanıldığı ithal eşyasının serbest dolaşıma
girişinde muafiyet uygulanmak üzere bu vergiler teminata bağlanır ve ithal eşyanın serbest dolaşıma
girmesiyle teminat çözülür.
MADDE 356 – (1) Basitleştirilmiş usule ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla, gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulacak her türlü işlem görmüş ürün veya değişmemiş eşya
ve bunlara ilişkin beyanname, rejime giriş gümrük idaresine sunulur.
(2) Eşya veya ürünler için normal usulde beyan, tabi olacağı gümrükçe onaylanmış işlem veya
kullanıma ilişkin hükümlere uygun olarak yapılır. Beyanı yapılan işlem görmüş ürünler veya değişmemiş
eşyanın beyannamedeki tanımı, izinde belirtilen özelliklere uygun olmalıdır.
(3) Kanunun 60 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümleri çerçevesinde, eşyanın talep edilen rejime
tabi tutulması için gerekli belgeler rejimin kapatılmasına ilişkin beyanname ile birlikte sunulur.
(4) Basitleştirilmiş usule göre dahilde işleme izni verildiği takdirde, Kanunda yer alan serbest
dolaşıma giriş, ihracat ve yeniden ihracata ilişkin özel hükümler dikkate alınır.
MADDE 357 – (1) Yasaklayıcı ve kısıtlayıcı önlemler ile cezai hükümler saklı kalmak kaydıyla,
değişmemiş eşya veya işlem görmüş ürünlerin yeni bir gümrük beyannamesi verilmeksizin serbest
dolaşıma girebileceği izin belgesinde belirtilir.
(2) Rejimin kapatılma süresinin bitiminde bu eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulmaması halinde, Kanunun 114 üncü maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla,
serbest dolaşıma giriş rejimi hükümleri çerçevesinde serbest dolaşıma girmiş kabul edilir.
MADDE 358 – (1) İşlem görmüş ürünlerin serbest dolaşıma sokulmaları ve gümrük vergilerinin
Kanunun 114 üncü maddesi uyarınca, ithal eşyasına ilişkin vergi unsurlarına göre belirlenmesi
durumunda, beyannamenin 15, 16, 34, 41 ve 42 nci kutuları işlem görmüş ürünlerin imalinde kullanılan
ithal eşya için doldurulur.
(2) 327 inci maddede belirtilen INF 1 Formunun veya bununla aynı bilgileri içeren başka bir
belgenin serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile birlikte ibrazı halinde, birinci fıkrada belirtilen bilgilerin
sunulmasına gerek yoktur.
MADDE 359 – (1) (Değişik:RG-2/7/2010-27629) İşleme faaliyeti sonucu elde edilen atık, artık,
kırpıntı, döküntü ve kalıntıların serbest dolaşıma girmeleri halinde, gümrük vergileri nin hesabında
Kanunun 115 inci maddesinin birinci fıkrası uygulanır. İşleme faaliyeti sonucunda elde edilen ve söz
konusu ürünler haricindeki işlem görmüş asıl ürünlerin ihraç edilen kısmı ile orantılı olarak serbest
dolaşıma girecek işlem görmüş ikincil ü rünlerin gümrük vergileri, serbest dolaşıma giriş
beyannamesinin tescil edildiği tarihte yürürlükte bulunan vergi oranı üzerinden hesaplanır. Ancak, hak
sahibince ihracata konu işlem görmüş asıl ürünün ilk partisinin ihracatı ile eş zamanlı olarak belgelerde
öngörülen işlem görmüş ikincil ürünün tamamı için serbest dolaşıma giriş beyannamesi verilebilir. Bu
durumda, sonraki partilerdeki ikincil ürün herhangi bir gümrük işlemine tabi tutulmaz. (Ek iki
cümle:RG-16/7/2011-27996) Ayrıca, izin kapsamındaki ihrac atın tamamının yapılmasından sonra
ikincil işlem görmüş ürünlerin tamamı için tek seferde serbest dolaşıma giriş beyannamesi de verilmesi
mümkün bulunmaktadır. Bu fıkra kapsamında ikincil işlem görmüş ürünlerin serbest dolaşıma girişinde,
ilgili kurumların yürürlükteki mevzuatları uyarınca yapacakları kontroller hariç olmak üzere, gümrük
vergileri ayniyet tespiti yapılmaksızın firma beyanı ve izinde öngörülen gerçekleşme oranları üzerinden
hesaplanan miktar ve birim fiyat esas alınarak tahsil edilir.
(2) İzin hak sahibi, bu hesaplamanın Kanunun 114 üncü maddesinde belirtilen esaslara göre
yapılmasını talep edebilir.
(3) Birinci fıkrada belirtilen ürünler dışındaki işlem görmüş ürünler hiçbir şekilde kullanılamaz
hale gelmişse, bunlar Türkiye Gümrük Bölgesinden yeniden ihraç edilmiş olarak kabul edilir.
MADDE 360 – (1) İşlem görmüş ürünlerin bünyesine giren ithal eşyasının oranı;
a) Tahakkuk ettirilecek vergilerin belirlenmesi,
b) Bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda indirim yapılacak tutarın belirlenmesi,
c) Ticaret politikası önlemlerinin uygulanması,
amacıyla hesaplanır.
(2) Bu hesaplamalar Kanunun 112 nci maddesinde belirtilen ve ek -64’te örneklerle ifade edilen
miktar ölçme yöntemi veya uygun hallerde kıymet ölçme yöntemi veya benzer sonuçlar veren herhangi
bir diğer yöntem ile yapılır.
(3) Bu hesaplama, gümrük vergilerinin tamamen Kanunun 115 inci maddesine göre belirlendiği
durumlarda uygulanmaz.
(4) Bu hesaplamalarda işlem görmüş ürünler, işlenmiş ürünleri veya ara ürünleri kapsar.
MADDE 361 – (1) İşlem görmüş ürünlerin esas alındığı birinci miktar ölçme yöntemi, dahilde
işleme faaliyetlerinden sadece bir tür işlem görmüş ürün elde edilmesi durumunda kullanılır. Bu
durumda, gümrük vergisi tahakkuk eden işlem görmüş ürünlerin miktarına tekabül eden ithal eşyanın
miktarı; gümrük vergisi tahakkuk eden işlem görmüş ürünün, işlem görmüş ürünlerin toplam miktarına
oranlanması sonucu bulunacak katsayının toplam ithal eşya miktarıyla çarpılması ile hesaplanır.
(2) İthal eşyanın esas alındığı ikinci miktar ölçme yöntemi, dahilde işleme faaliyetleri sonucu
işlem görmüş birden fazla ürün elde edilmesi ve ithal eşyasının bütün unsurlarının her işlem görmüş
ürün içinde bulunması halinde uygulanır. Bu yöntemin u ygulanmasına karar verilirken fireler dikkate
alınmaz.
(3) Her işlem görmüş üründe kullanılan ithal eşya miktarı; işlem görmüş her ürün türünde
bulunan ithal eşya miktarının, işlem görmüş ürünlerin tümünde bulunan toplam ithal eşya miktarına
oranlanması sonucu bulunacak katsayının, ithal eşyasının toplam miktarıyla çarpılması ile hesaplanır.
(4) Gümrük vergisi tahakkuk eden işlem görmüş ürünlerin miktarına tekabül eden ithal eşyasının
miktarı; birinci fıkrada gösterilen yöntemle bulunan katsayının üçüncü fıkraya göre hesaplanan ürünün
imalatında kullanılan ithal eşyanın miktarıyla çarpılması ile hesaplanır.
MADDE 362 – (1) 361 inci maddenin uygulanmadığı diğer bütün durumlarda, kıymet ölçme
yöntemi uygulanır. Ancak gümrük idareleri izin sahibinin rızası ile ve basitleştirme amacıyla her iki
yöntemin de benzer sonuçlar vereceği durumlarda kıymet ölçme yöntemi yerine 361 inci maddenin
ikinci fıkrasında belirtilen miktar ölçme yöntemini kullanabilir.
(2) İşlem görmüş her ürünün imalatında k ullanılan ithal eşya miktarı; işlem görmüş her ürün
değerinin, üçüncü fıkraya göre hesaplanan işlem görmüş ürünlerin toplam değerine oranlanması
sonucu bulunacak katsayının, ithal eşyasının toplam miktarıyla çarpılması ile hesaplanır.
(3) Kıymet ölçme yöntemini uygulamak için kullanılacak her farklı işlem görmüş ürünün değeri;
alıcı ve satıcı arasındaki ilişkiden etkilenmemiş olması şartı ile aynı veya benzer ürünlerin Türkiye'de
son satış fiyatı veya bu bilinmiyorsa, aynı şartla Türkiye'deki son fabrika çıkış fiyatı, esas alınarak tespit
olunur.
(4) Ürünün değerinin bu şekilde hesaplanamaması halinde, bu hesaplama ilgili gümrük idaresi
tarafından uygun bir yöntem kullanılarak yapılır.
(5) Gümrük yükümlülüğü doğan işlem görmüş ürünlerin miktarına tekabül eden ithal eşyasının
miktarı, 361 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen yöntemle bulunan katsayının, ikinci fıkraya göre
hesaplanan ithal eşyanın miktarıyla çarpılması ile hesaplanır. (Ek – 64)
MADDE 363 – (1) Nihai kullanımları nedeniyle, rejime giriş beyannamesinin tescil edildiği tarihte
tercihli tarife uygulamasından yararlanabilecek ithal eşyasının, Kanunun 114 üncü maddesinin birinci
fıkrası uyarınca tahsil edilecek ithalat vergileri, tercihli tarife uygu laması için gerekli şartların
gerçekleşmesi durumunda bu nihai kullanıma uygun olan oran üzerinden hesaplanır. Bunun için özel
bir izin gerekmez.
(2) Birinci fıkrada belirtilen tercihli uygulama, sadece eşyanın tercihli tarife uygulamasına imkan
tanıyan sürecin dolmasından önce nihai kullanıma tabi tutulması halinde kullanılabilir. Süre, rejim için
giriş beyannamesinin tescilinden itibaren başlar. Bu süre, eşyanın mücbir sebep ve beklenmeyen haller
veya rejimin işleyişinin bir parçası olan teknik ihtiyaçlar dolayısıyla nihai kullanıma sokulamaması
halinde uzatılabilir.
MADDE 364 – (1) İşlem görmüş ürün veya değişmemiş eşyanın, dahilde işleme rejiminin
kapatılması amacıyla bir şartlı muafiyet düzenlemesine tabi tutulması veya serbest bölgeye konulması
halinde, söz konusu gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanım için düzenlenen belge ve kayıtlar veya
bunların yerine geçebilecek diğer belgeler “Dahilde İşleme/Şartlı Muafiyet Sistemindeki Eşya” ibaresini
içerir.
(2) Şartlı muafiyet sisteminde, rejime sokulan ithal eşyanın ticaret politikası önlemlerine tabi
olması ve bu önlemlerin, deği şmemiş eşya veya işlem görmüş ürünler şeklinde bir gümrük rejimi
uygulandığı ya da bunların serbest bölgeye konulduğu tarihte yürürlükte olması halinde, bu belgelere
birinci fıkrada belirtilen ibareye ek olarak Ticaret Politikası ibaresi konulur.
MADDE 365 – (1) Geri ödeme sisteminde serbest dolaşıma giriş beyannamesi, izinde belirtilen
gümrük idaresine verilir. Ancak basitleştirilmiş usule göre beyan söz konusu olduğunda, gümrük
idaresinin bu konuda yetkili olması gerekir.
(2) Geri ödeme sisteminde serbest dolaşıma girişte basitleştirilmiş usullere göre işlem
yapıldığında, Kanunun 71 inci maddesi hükümleri uygulanır. Tamamlayıcı beyanname, izinde öngörülen
süre içinde ve en geç geri ödeme talebinin yapılmasından önce gümrük idaresine verilir.
MADDE 366 – (1) İşlem görmüş ürünlerin imalinde kullanılan ithal eşyasının oranı, gerektiğinde
geri ödenecek veya alınmayacak gümrük vergilerinin hesaplanması için kullanılır. Bu hesaplama, bütün
işlem görmüş ürünlerin Kanunun 121 inci maddesinde belirtilen gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulması halinde yapılmaz.
(2) Söz konusu hesaplama 361 ve 362 nci maddelerde ifade edilen yöntemlerle veya aynı sonucu
veren başka herhangi bir yöntemle yapılır.
MADDE 367 – (1) Geri ödeme sistemi kapsamındaki eşya Kanunun 121 inci maddesinin birinci
fıkrasında belirtilen gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanımlardan birine tabi tutulması halinde,
rejim için kullanılan belge ‘Dahilde İşleme/Geri Ödeme Sistemindeki Eşya’ ibaresini içerir.
MADDE 368 – (1) Dahilde işleme rejimini kapatan gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanımdan birine sokulacak herhangi bir işlem görmüş ürün veya gerektiğinde değişmemiş eşya ve
bunların beyanına ilişkin beyanname, izinde belirtilen gümrük idaresine sunulur. Yapılan beyan, ilgili
olduğu gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım hükümlerine tabi olur.
(2) Geri ödeme sisteminin uygulandığı dahilde işleme rejimini kapatan gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanımda, Kanunun 71 inci maddesinde öngörülen basitleştirilmiş usuller, serbest
dolaşıma giriş, ihracat ve yeniden ihracatta, bu konulardaki özel hükümler dikkate alınarak uygulanır.
MADDE 369 – (1) Kanunun 115 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, ithalat
vergilerinin geri verilmesine veya kaldırılmasına imkan veren bir gümrük rejimi ne tabi tutulan ya da
serbest bölgeye konulan işlem görmüş ürünler veya değişmemiş eşya, serbest dolaşıma girebilir. Bu
eşya ve ürünlerin ayniyetinin tespiti açısından gerekli tedbirlerin alınması ve tabi olduğu rejim veya
gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım hükümlerine uyulmuş olması gerekir. Bu şekilde serbest
dolaşıma sokulacak eşyanın gümrük vergileri tutarı, geri verilen veya kaldırılan vergi tutarı kadardır.
MADDE 370 – (1) 371 ila 375 inci maddelerde bahsedilen gümrük kontrolü altında işleme rejimi,
işlenmiş ürünün ithalat vergisinin, bünyesinde bulundurduğu ithal ürünün vergisinden daha düşük
olduğu işlemler için uygulanır.
(2) Rejim, serbest dolaşıma girişinde aranılan bazı teknik düzenlemelere uygunluğunun
sağlanması için işleme faaliyetine tabi tutulması gereken eşyada da uygulanır.
MADDE 371 – (Mülga:RG-2/12/2014-29193)
MADDE 372 – (1) Gümrük kontrolü altında işleme rejimine ilişkin iznin geçerlilik süresi, ekonomik
şartlar, başvuru sahibinin özel şartları ve işleme faaliyetinin özelliği dikkate alınarak, gümrük idaresince
her başvuru için ve azami iki yıl olarak belirlenir. Sürenin başlangıcı izin belgesinin tarihidir. S üre sonu
ise izin belgesi süresinin bittiği ayın son günüdür. Bu süreler mücbir sebep ve beklenmeyen hallerde
veya izin sahibi tarafından ileri sürülen haklı gerekçelere bağlı olarak üç aya kadar uzatılabilir.
MADDE 373 – (1) Eşyanın r ejime girişine ilişkin beyanname, izin belgesinde belirtilen gümrük
idaresine sunulur.
(2) Gümrük kontrolü altında işleme rejimine giriş için verilecek beyanname, yazılı beyan normal
usul hükümlerine uygun olarak düzenlenir. Beyannamede eşya ile ilgili yap ılan tanımlama, izin
belgesindeki eşya tanımlamasına uygun olmak zorundadır.
(3) Basitleştirilmiş usulü kullanma izni verilmesi halinde, Kanunun 71 inci maddesinde öngörülen
basitleştirilmiş usul, 168 inci madde hükmü doğrultusunda uygulanır.
(4) Basitleştirilmiş beyana ilişkin tamamlayıcı beyannamenin izin belgesinde öngörülen süre
içerisinde ve ibra senedinin ibrazından önce gümrüğe verilmesi gerekir.
(5) Rejime giriş esnasında, eşyaya isabet eden vergiler teminata bağlanır.
MADDE 374 – (1) Rejimin ibrasında, verimlilik oranının tatbiki yoluyla işlem görmüş ürünlere
isabet ettiği belirlenen ithal eşya miktarı ya da gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi
tutulan değişmemiş ithal eşya miktarı esas alınır.
(2) Değişmemiş eşya veya izinde öngörülene nazaran işlemin ara aşamalarından birinde bulunan
ürünler için bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda, gümrük vergileri tutarı, ithal eşyanın gümrük
kontrolü altında işleme rejimine tabi tutulduğu beyannamenin tescili sırasındaki vergi oranı ve diğer
vergilendirme unsurlarına istinaden hesaplanır.
(3) Bu hesaplamalar, 361 ve 362 nci madde hükümleri esas alınarak yapılır.
MADDE 375 – (1) Kanunun 31 inci maddesinin birinci fıkrası uya rınca, serbest dolaşıma girecek
işlem görmüş ürünlerin kıymetinin belirlenmesinde, ilgili kişinin serbest dolaşıma giriş beyannamesinin
tescil tarihindeki tercihine göre;
a) Herhangi bir üçüncü ülkede üretilen aynı veya benzer eşyanın aynı veya yaklaşık bi r tarihte
tespit edilen kıymeti,
b) Alıcı ile satıcı arasındaki bir ilişkiden etkilenmemiş olması şartıyla ürünlerin satış fiyatı,
c) Alıcı ile satıcı arasındaki bir ilişkiden etkilenmemiş olması şartıyla aynı veya benzer eşyanın
Türkiye’deki satış fiyatı,
ç) İthal eşyanın kıymeti ile işleme maliyetinin toplamı,
yöntemlerinden biri uygulanır.
MADDE 376 – (1) 377 ila 394 üncü maddelerde bahsedilen geçici ithalat
rejiminin uygulanmasında;
a) Dahili trafik: Türkiye Gümrük B ölgesi içinde bindirilen insan veya yüklenen eşyanın yine
Türkiye Gümrük Bölgesi içinde başka bir yere indirilmesi veya boşaltılmasını,
b) Geçici Giriş Belgesi: Türkiye’deki diplomatik misyon veya uluslararası kuruluşlarda çalışan
diplomatik statü dışı kiş ilerin taşıtları için, sahiplerinin beyanlarının bizzat ilgili ülke elçisi ya da
uluslararası kuruluş temsilcilerinin imzaladığı ve Dışişleri Bakanlığının da onayladığı, Türkiye’deki
yabancı işçi irtibat bürolarında çalışan kişilerin taşıtları için Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğünce
imzalandığı, teknik işbirliği yada benzeri anlaşmalar uyarınca gelenler için çalıştıkları kuruluş
yetkililerinin imzaladığı taahhütnameyi de içeren geçici ithal işleminin yapıldığı teminat hükmünde olan
belgeyi,
c) Gümrük Bölg esi dışında yerleşik kişi: Olağan durumda Gümrük Bölgesi dışında ikamet eden
gerçek kişi ya da kayıtlı işyeri bulunan tüzel kişiyi,
ç) Kişisel kullanım: Taşıma aracının ilgili kişinin, kişisel amaçlarına yönelik, ticari kullanımın
dışında kalan kullanımı;
d) Mülkiyet Belgesi: Taşıtın kayıtlı olduğu ülkenin trafik, belediye veya diğer yetkili kuruluşlarınca
verilen, taşıtın kime ait olduğunu ve üzerinde motor, şasi ve plaka numaraları ile diğer özelliklerini
gösteren belgeyi,
e) Sigorta poliçeleri: 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Trafik Tüzüğü gereğince,
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen kara taşıtlarının Türkiye’de geçerli sigortasının olmaması halinde
Türkiye Gümrük Bölgesinde kalacağı süre kadar yaptırılması gereken zorunlu trafik sigortasını,
f) Taşıma aracı: İnsan ya da eşya taşımasında kullanılan herhangi bir araç ile eşyanın
istiflenmesinde, korunmasında ve emniyetinde kullanılacak takımlar da dahil olmak üzere yedek
parçaları ve normal aksesuarı ve teçhizatı,
g) Taşıt: Kara, demiryolu, hava, deniz ve iç su yolları taşıtını,
ğ) Taşıt Giriş-Çıkış Formu: Taşıt Takip Programlarına kayıt yapılamaması durumunda özel ve ticari
kullanıma mahsus taşıtlar için düzenlenen ve bir örneği ek-66’da yer alan belgeyi,
h) Taşıt Takip Programları: Tü rkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişiler tarafından getirilen
özel veya ticari kullanıma mahsus taşıtların kaydedildiği bilgisayar programlarını,
ı) Ticari kullanım: Taşıma aracının bedel karşılığında insan taşınmasında ya da bedel karşılığında
olsun ya da olmasın sınai veya ticari eşya nakliyesinde kullanımı,
i) Triptik Karnesi: Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişilerin turistik amaçlı seyahatlerinde
Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen taşıtları için ulusal kefil kuruluş tarafından yalnız Türkiye için geçerli
olacak şekilde düzenlenen üç parçadan ibaret teminat hükmünde olan belgeyi,
j) Yabancı Taşıtlar Geçici Giriş Karnesi: Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişilerden
Türkiye’ye belirli bir süre görev yapmak veya öğrenimde bulunmak için g elenler ile Türkiye’de geçici
olarak oturma iznine haiz olan yabancıların ikamet yerlerinde adlarına kayıtlı özel kullanımlarına
mahsus kara taşıtları için ulusal kefil kuruluş tarafından verilen ve yalnız Türkiye için geçerli olan
teminat hükmünde belgeyi,
ifade eder.
MADDE 377 – (1) Kanunun 131ve 132 nci maddeleri uyarınca Bakanlar Kurulu Kararı ile
belirlenen kısmi muafiyetten yararlandırılmayacak eşya, tam muafiyetten de yararlandırılmaz.
MADDE 378 – (1) Geçici ithalat izni 309 ila 311 i nci madde hükümlerine ilave olarak Kanunun
129 uncu maddesi uyarınca, eşyayı kullanan veya kullandıran kişinin talebi üzerine izin başvurusunun
yapıldığı gümrük idareleri tarafından verilir.
(2) Geçici ithalat rejimi kapsamında ithali talep edilen eşya içi n (Değişik ibare:RG-2/12/2010-
27773) birinci fıkrada belirtilen başvuru sahibi tarafından (Değişik ibare:RG-22/3/2018-30368) yapılan
başvuruya aşağıda belirtilen belgelerden biri veya bir kaçı da eklenir.
a) Proforma fatura aslı ve iki nüsha tercümesi,
b) İhtiyaç duyulursa eşyanın teknik özelliklerini gösterir katalog ve/veya teknik dokümanlar,
c) Eşyanın gönderilme amacı ve süresini, bedelli veya bedelsiz olup olmadığı ile sair hususları
kapsayan gönderici firma ile alıcı firma arasında imzalanmış bir anla şma varsa aslı ve tercümesi veya
kiralamaya ilişkin gönderici firmanın yazısının aslı ve tercümesi.
(3) Geçici ithalat izni, gümrük idarelerince eşyanın geçici ithalat rejimi amacına uygun olması
ve (Değişik ibare:RG -22/3/2018-30368) izin başvurusunda belirtilen süre içinde eşyanın giriş
ayniyetine uygun olarak gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulabileceğinin
anlaşılması halinde verilir.
MADDE 379 – (1) Eşyanın rejim altında kalma süresi, Kanunu n 131 inci maddesi uyarınca
Bakanlar Kurulu Kararında özel olarak belirlenen süreler ile 380 inci madde hükmü saklı kalmak ve 24
ayı aşmamak koşuluyla gümrük idaresince belirlenir.
(2) Geçici ithalat rejiminin, başka bir şartlı muafiyet rejimine tabi tutulmak üzere kapatılması ve
bu eşya için aynı izin hak sahibi tarafından aynı amaçla tekrar geçici ithalat izni talep edilmesi halinde,
geçici ithalat rejimi için daha önce verilen süre de dahil olmak üzere, rejim altında kalma süresinin
birinci fıkrada belirtilen 24 ayı aşmaması gerekir. Bununla birlikte izin hak sahibinin talebi üzerine bu
süre, eşyanın rejim altında kullanılmadığı süre kadar uzatılabilir.
(3) Sürenin hesaplanmasında Kanunun 69 uncu maddesi uyarınca eşyanın yükümlüsüne teslim
edildiği tarih esas alınır.
MADDE 380 – (1) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) Geçici olarak ithal edilen eşyanın gümrük
idaresince verilen izin süresi içinde yeniden ihraç edilmesi ya da gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem
veya kullanıma tabi tutulması esastır. A ncak, izin hak sahibi tarafından izin süresi içinde veya süre
bitiminden sonra rejime giriş gümrük idaresine veya eşyanın bulunduğu yere en yakın gümrük idaresine
müracaat edilerek ek süre talep edilebilir.
(2) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) Gümrük idaresinc e verilen izin süresinin bitiminden sonra
yapılan müracaatlarda, cezai hükümler saklı kalmak kaydıyla varsa alınması gereken ithalat vergileri bu
sürenin bitiş tarihinden itibaren hesaplanır.
(3) (Değişik:RG-7/10/2016-29850) Eşyanın rejim altında kalma sür esinin verilecek ek sürelerle
birlikte, Kanunun 130 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen yirmi dört aylık süreyi aşmaması
esastır. Ancak, aşağıda belirtilen eşya için rejime giriş gümrük idaresince yirmi dört ayı aşan süre
uzatımı da yapılabilir:
a) Özelliği nedeniyle mülkiyeti devredilemeyen eşya,
b) Yirmi dört aydan uzun süreli yatırımlarda kullanılan eşya,
c) Kamu kuruluşları, belediyeler ve sermayesinin tamamı devlete ait olan kamu iktisadi
kuruluşları ile yapılan sözleşmeye istinaden ticari ama çla kullanılmak üzere getirilen, Türkiye Gümrük
Bölgesi dışında yerleşik bir kişi adına ve bu bölge dışında tescil edilmiş olan ambulans hava taşıtları,
yangın söndürme hava taşıtları, zirai ilaçlama hava taşıtları ve sıhhi ilaçlama hava taşıtları ile bunl arın
yenilenmesi, ayarı ve muhafazasına yönelik tamir ve bakım için gerekli olan yedek parça, aksesuar ve
ekipmanlar.
(4) (Ek:RG-31/3/2012-28250) Geçici ithal edilen eşyanın yurt dışı edilmesi ya da gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulma sı için dış ticaret mevzuatı ya da sair mevzuat
gereğince ibraz edilmesi gereken uygunluk belgesi, kontrol belgesi, ithal lisansı, izin yazısı, gözetim
belgesi, tahlil raporu gibi belgelerin alınması veya buna ilişkin işlemlerin yerine getirilmesi ya da
kiralama kapsamı hava taşıtlarının (Ek ibare:RG-22/3/2018-30368) ve motorlarının iadesi için gereken
teknik bakım süreci sırasında geçen süreler, işlem tarihinin başladığı tarihte durdurularak rejimde kalış
süresinin hesaplanmasında göz önünde bulundurulmaz ve işlemin sonuçlandığı tarihten itibaren kalan
süre verilir.
(5) (Ek:RG-1/4/2020-31086) (Değişik:RG-9/1/2024-32424) Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası
sahibi olan veya bir önceki takvim yılı içerisinde beş milyon ABD Dolarının üzerinde ihracat yapmış olan
yükümlüler tarafından kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat rejimine tabi tutulan ve üçüncü fıkra
kapsamına girmeyen eşya ile yolcu ve yük taşımacılığı faaliyetinde bulunan havayolu şirketleri
tarafından bu faaliyetlerinde kullanılmak üzere kısmi muaf iyet suretiyle geçici ithalat rejimine tabi
tutulan ve üçüncü fıkra kapsamına girmeyen hava taşıtları ve motorlarının yirmi dört aydan daha uzun
süre kullanımının söz konusu olduğu durumlarda, rejime giriş gümrük idaresince geçici ithalat izin
süresi dokuz ay uzatılır. Süre uzatımı sonunda, geçici ithal eşyasının Türkiye Gümrük Bölgesinde
kullanımının devam ettiği durumda, gümrük idaresine yeni bir izin başvurusunda bulunulur, gümrük
idaresince geçici ithal eşyasının rejim altında kalma süresi azami yirmi d ört ay olarak belirlenir ve bu
durumda eşyaya rejim hükümleri yeniden uygulanır.
MADDE 381 – (1) Geçici ithaline izin verilen eşya, rejim altında kaldığı süre içinde giriş ayniyetine
ve tahsis amacına uygun olarak tahsis edildiği yerde kullanılmak zorundadır.
(2) Rejim kapsamındaki eşya, giriş ayniyetini korumaya yönelik olağan bakım faaliyetleri dışında
başka bir işleme tabi tutulamaz.
(3) Gümrük idareleri rejim süresi içerisinde değişik aralıklarla eşyanın tahsis yerinde, tahsis
amacına uygun olarak kullanılıp kullanılmadığını denetleme hakkına sahiptir.
(4) (Ek:RG-30/12/2021-31705) Geçici ithal edilen ticari kullanıma mahsus havayolu taşıtlarına
ait motorlar, geçici ithalat rejimi için verilen süre içerisinde aynı havayolu şirketi ve/veya iştirakleri
bünyesinde bulunan havayolu taşıtlarındaki motorlarla ve/veya yedek motorlarla değiştirilerek
kullanılabilir.
MADDE 382 – (1) Gümrük idaresi, Eşyaların Geçici Kabulü İçin ATA Karneleri Hakkındaki Gümrük
Sözleşmesi veya Geçici İthalat Sözleşmesine taraf bir ülke tarafından düzenlenmiş, kapak sayfasının
ilgili bölümü çıkış ülkesi gümrük yetkilileri tarafından onaylanmış ve Türkiye Gümrük Bölgesinde geçerli
olduğu anlaşılan karneleri kabul eder.
(2) Geçici ithalatın ATA karnesi kapsamında yapılması halinde, ayrıca başka bir belge ve teminat
aranmaksızın işlem yapılır.
(3) Taraf olduğumuz uluslararası sözleşme hükümlerine göre düzenlenmiş ATA karnesinin ibrazı
rejim için izin talebi ve karnenin tescili ise, geçici ithalat rejimine giriş izni olarak kabul edilir.
MADDE 383 – (1) 171 ve 177 nci madde hükümleri gereğince yolcular tarafından ithal edilen
kişisel ve sportif amaçlı eşyanın, sözlü veya başka bir tasarruf yoluyla yapılacak beyanı sırasında eşya
ile ilgili olarak vergi kaybı veya rejimin kötüye kullanılacağı riskinin bulunması koşuluna bağlı olarak
gümrük idaresi yükümlüden yazılı beyan talep eder.
MADDE 384 – (1) Muayene ile görevli memurlar, eşyanın ayniyetini tespite yarayacak
niteliklerini, varsa özel seri numaralarını, ayırt edici özelliklerini beyannameye kaydetmek ve eşyanın
hal ve mahiyetinin, gümrük idaresince verilen (Değişik ibare:RG -22/3/2018-30368) izin
başvurusunda kayıtlı niteliklere uyup uymadığını incelemek zorundadır.
(2) Onaylanmış kişi statü belgesi (Ek ibare:RG-10/1/2013-28524) veya yetkilendirilmiş yükümlü
sertifikası sahipleri için ayniyet tespitine ilişki n farklı düzenlemeler yapmaya (Değişik ibare:RG -
10/1/2013-28524) Bakanlık yetkilidir.
MADDE 385 – (1) Kanunun 202 nci maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu Kararında teminat
aranmayacağı belirtilen eşya hariç, geçici ithalat eşyasından teminat alınır.
(2) Kanunun 133 üncü maddesi hükümleri çerçevesinde kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat
rejimine tabi tutulan eşya için her ay itibariyle alınacak ithalat vergileri tutarının yüzde üçü dışında kalan
tutar için Kanunun 81 inci maddesi uyarınca teminat alınır.
(3) Teminat, eşya ile ilgili ithalat vergilerini garanti altına almak amacıyla rejime giriş gümrük
idaresince alınır.
(4) Geçici ithalat rejiminin denetimini kolaylaştırmak amacıyla gümrük idareleri geçici ithal edilen
eşyanın kayıtlarının tutulmasını talep edebilir.
MADDE 386 – (1) Kanunun 181 inci maddesi gereğince kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalatta
gümrük yükümlülüğü gümrük beyannamesinin tescil tarihinde başladığından, bu şekilde geçici ithaline
izin verilen eşyanın serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda, Kanunun 133 üncü
maddesi uyarınca tahsil edilen miktar dışında kalan ithalat vergileri alınır.
(2) İthalat vergilerinden tam muafiyet suretiyle geçici ithal edilen eşyanın serbest dolaşıma giriş
rejimine tabi tutulması durumunda, Kanunun 193 üncü maddesi gereğince, gümrük yükümlülüğünün
başladığı tarihteki vergi oranları ve diğer vergilendirme unsurlarına göre tespit edilecek ithalat vergileri
alınır.
(3) Kanunun 131 inci maddesi uyarınca Bakanlar Kurulu Kararında belirtilen, sergilenmek veya
satılmak amacıyla getirilen eşyanın, verilen süre bitiminden önce satılmak istenmesi durumunda
serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması gerekir. Bu durumda Kanunun 193 üncü maddesi
gereğince, gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihteki vergi oranları ve diğer vergilendirme
unsurlarına göre tespit edilecek ithalat vergileri alınır.
(4) Geçici ithalat rejimine tabi tutulan eşyanın serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulma sı
durumunda ticaret politikası önlemlerinin uygulanması ve eşyanın ithali için öngörülen diğer işlemlerin
tamamlanması gerekir.
(5) Kanunun 238 ve 241 inci maddeleri uyarınca cezai işlem uygulanması, Kanunun 207 nci
maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla, yukarıdaki fıkralar hükümlerine göre işlem yapılmasına engel
teşkil etmez.
(6) (Ek:RG-31/3/2012-28250) Tam muafiyet suretiyle geçici ithalat izni verilen ticari kullanıma
mahsus taşıtların serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda eşyanın gümrük kıymeti,
Türkiye Muhasebe Standartları çerçevesinde tespit edilecek değerdir. Söz konusu standartlara göre
tespit edilecek kıymet, taşıt araçlarının emsal kıymetinden düşük olamaz.
MADDE 387 – (1) Yazılı, sözlü veya başka tasarruf yoluyla beyan edilerek geçici ithal edilen eşya
tekrar aynı şekilde beyan edilmek suretiyle yeniden ihraç edilir.
(2) Beyanın yazılı olarak yapılması halinde, izin hak sahibi/temsilcisi tarafından gümrük
beyannamesi verilir.
(3) Bu beyannamelerin işlemleri ihracat rejimi hükümlerine göre yapılır. Bu beyannamelerde
yeniden ihraç eşyasına ilişkin hususlardan başka geçici olarak ithal edildiği gümrük idaresi ve geçici
ithalata ilişkin beyannamenin tescil tarih ve sayısına yer verilir. Geçici ithalata ilişkin beyannamenin bir
örneği ihracata ilişkin beyannameye eklenir.
(4) Bir ihracat beyannamesi ile ihraç edilecek eşyanın kabını teşkil eden ambalajlar çeşitli geçici
ithal beyannameleri ile ithal edilmiş ise, yeniden ihraç edilecek ambalaja ait geçici ithal
beyannamelerinin tarih ve sayısı ve rejime giriş gümrük idareleri ile her beyannameden mahsubu
istenilen miktar ihracatçı tarafından ayrıntılı olarak ihracat beyannamelerinde belirtilir veya bu
bilgilerin yer aldığı bir liste beyannameye eklenir.
(5) Muayene ile görevli memurlar yeniden ihraç sırasında eşyanın ilk giriş ayniyetine uygun olup
olmadığını tespit eder ve ihracat beyannamelerine ayniyetine uygun olduğu hakkında onaylı ve imzalı
şerh verir. (Ek cümle:RG -2/12/2010-27773) Onaylanmış kişi statü belgesi (Ek ibare:RG -10/1/2013-
28524) veya yetkilendirilmiş yükümlü sertifikası sahipleri için ayniyet tespitine il işkin farklı
düzenlemeler yapmaya (Değişik ibare:RG-10/1/2013-28524) Bakanlık yetkilidir.
(6) Geçici ithalat rejimine tabi tutulan ve ek süreler dahil yurtta kalma süresi aşılarak yurt dışı
edilmek istenen eşyanın;
a) Süresi içinde ek süre talep dilekçesin in ilgili gümrüğün kaydına alındığının belgelendirilmesi
koşuluyla, süreye ilişkin talebin sonuçlandırılması beklenilmeden ve geçici ithalat izni verilen eşya için
tahakkuk ettirilen vergiler karşılığı alınan teminat iade edilmeksizin,
b) Süresi içinde ek süre talebinde bulunulmadığı ya da bunun belgelendirilemediği durumlarda,
Kanunun 238 ve 241 inci maddeleri uyarınca alınması gereken cezanın tahsil edildiğinin veya teminata
bağlandığının anlaşılması halinde,
yurt dışına çıkışına izin verilir.
(7) (Ek:RG-2/12/2010-27773) Geçici ithal edilen eşyanın yeniden ihracına ilişkin 1 ila 6 ncı fıkra
hükümleri, geçici ithal edilen eşyanın başka bir gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanıma tabi
tutulması halinde de uygulanır.
MADDE 388 – (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
(1) Geçici ithalat rejimi kapsamında ithal edilen eşyanın izin hak sahibi veya temsilcisi tarafından
yeniden ihracından veya başka bir gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanıma tabi tutulmasından
sonra teminatın çözülmesi için giriş işlemini yapan gümrük idaresine dilekçe ile başvurulması gerekir.
Başvuru üzerine, ilgili gümrük beyannameleri incelenerek giren eşyanın şartlarına uygun olarak
yeniden ihraç edildiğinin veya başka bir gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanıma tabi tutulduğunun
anlaşılması durumunda teminat çözülür.
MADDE 389 – (1) Geçici ithal eşyasının başka bir ekonomik etkili rejime tabi tutulması veya
serbest bölgeye ya da bir (Değişik ibare:RG -31/3/2010-27538) geçici depolama yer ine (Mülga
ibare:RG-31/3/2010-27538) … konulması suretiyle, geçici ithalat rejiminin kapatılması durumunda, söz
konusu gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanıma ilişkin belge ve beyannamede eşyanın tanımı için
ayrılan kutuda veya basitleştirilmiş usullerin kullanılması halinde, kullanılan ticari belgelerde veya
kayıtlarda söz konusu usul için öngörülen bilgilere ek olarak geçici ithalat rejimi eşyasıdır ibaresinin
yazılması şarttır.
MADDE 390 –(Mülga:RG-1/4/2020-31086)
MADDE 391 – (1) Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişilere ait olup,
a) TIR Karnesi (Ek ibare:RG-22/3/2018-30368) veya ortak ve ulusal transit rejimleri kapsamında
eşya taşıyan taşıtlar hariç Türkiye Gümrük Bölgesine boş olarak ge len, TIR Karnesi (Ek ibare:RG -
22/3/2018-30368) veya ortak ve ulusal transit rejimleri kapsamındaki yükünü boşalttıktan sonra boş
olarak yurtdışına çıkacak olan veya yük almak üzere başka bir gümrük idaresine sevk edilen taşıtlar ile
yolcu taşımacılığında kullanılan ticari kullanıma mahsus kara taşıtlarının,
b) Turistik kolaylıklardan istifade edilerek getirilen özel kullanıma mahsus kara taşıtlarının,
giriş ve çıkış işlemleri taşıt takip programlarına kaydedilerek yürütülür. Taşıt takip programlarına
kayıt yapılamayan hallerde özel ve ticari kullanıma mahsus kara taşıtları için Taşıt Giriş -Çıkış Formu
düzenlenir.
(2) Yabancı veya Türk uyruklu turistler tarafından triptik veya gümrüklerden geçiş karnesi ibraz
edilmediği takdirde, hava ve deniz taşıtları için de mülkiyet belgesine göre muayenesi yapılıp uygunluğu
tespit edildikten sonra Taşıt Giriş – Çıkış Formu doldurulur.
(3) Yabancı veya Türk uyruklu turistlerin Türkiye’ye getirdikleri kara, hava ve deniz taşıtlarının,
giriş ayniyetine uygunlukları tespit edildikten ve Taşıt Giriş-Çıkış Formunun çıkış işlemi ile ilgili bölümü
doldurulduktan sonra çıkışına izin verilir.
(4) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen yabancı bayraklı yatlarla ilgili işlemler Turizmi Teşvik
Kanunu ve Yat Turizmi Yönetmeliği çerçevesinde Müsteşarlıkça yayımlanacak tebliğ veya genelgelerle
yürütülür.
(5) Triptik karnesi veya gümrüklerden geçiş karnesi i brazı halinde ayrıca taşıt giriş çıkış formu
düzenlenmez. Ticari mahiyetteki kara taşıtları için tanzim edilen taşıt giriş çıkış formuna “Ticari Taşıttır”
kaşesi tatbik edilir.
MADDE 392 – (1) Mülkiyet belgesi yoksa veya mülkiyet belgesinin bir başka kişi adına
düzenlenmiş olması halinde taşıtın kullanımına yetkili olunduğuna ilişkin geçerli bir vekâletname veya
belge ibraz edilmemiş ise,
(2) Sigorta poliçelerinin süreleri bit miş ya da Türkiye’nin tamamını kapsamıyorsa veya
uluslararası geçerliliği olan Yeşil Kart Sorumluluk Sigortasında (green card-carte verte) Türkiye rumuzu
"TR"nin üzeri çizilmişse,
taşıtların girişine izin verilmez.
(3) Gümrük geçiş karnelerinin geçerlilik süreleri yoksa geçerlilik süreleri bitmiş ya da geçerli
olmayan ülkeler arasında Türkiye’nin ismi bulunuyorsa,
(4) Bu maddede sayılan belgelerin üzerinde kazıntı, silinti yapılmış ve usulüne uygun olarak
düzeltilip imzalanıp kaşelenmemiş ise, bu belgeler kabul edilmez.
MADDE 393 – (1) Eşyanın istiflenmesi, bağlanması ve korunmasına mahsus donanım da dahil
olmak üzere, üzerinde kullanılacakları taşıtlarıyla birlikte ya da bu taşıtlardan ayrı olarak ithal e dilen
normal yedek parçalar, aksesuarlar ve teçhizat geçici ithalat rejiminden yararlandırılır.
(2) Üzerinde kullanılacakları taşıtları ile birlikte veya ayrı olarak ithal edilen yedek parçalar,
sadece söz konusu taşıtların küçük onarımları ve mutat bakımları için kullanılır.
(3) Türkiye Gümrük Bölgesine yapılan yolculuk sırasında veya bu bölge içindeyken, taşıtlarda
yapılması gerekli mutat bakım faaliyetleri ve onarımların, eşyanın geçici ithalat rejiminde kalış süresi
içerisinde ve Kanunun 128 inci maddesinin amaçlarına uygun olarak gerçekleştirilmesi gerekir.
(4) Taşıtlarla birlikte gelen ve yukarıda tanımlanan donanım ile taşıta ilişkin yedek parça ve
aksesuarların 376 ncı maddede belirtilen belgelere kaydedilmesi suretiyle, kaza geçirerek hasara
uğradığı gümrük idaresince tespit olunan taşıtlar ile Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılabilmesi için
bakıma ihtiyaç gösteren 376 ncı maddede belirtilen belgeleri havi taşıtların sahipleri tarafından talepte
bulunulması halinde taşıtlardan ayrı olarak gelen yedek parçanın gümrük vergileri aranmaksızın geçici
ithalat rejiminden faydalanarak Türkiye Gümrük Bölgesine girmesine izin verilir. Bu taşıtların
onarımları, gümrükçe uygun görülen yerde, gümrüğün gözetim ve denetimi altında yapılır. Değiştirilen
eski parçaların gümrüğe terk edilmek istenilmemesi halinde 171 inci maddenin üçüncü fıkrası hükmüne
istinaden çıkışını teminen düzenlenecek sözlü beyan formunun, (Değişik ibare:RG -31/3/2010-
27538) 376 ncı maddede belirtilen belgelere eklenerek çıkış gümrük idareleri nce kontrol edildikten
sonra yeniden ihraç edilmeleri gerekir.
(5) Geçici ithal edilen yatlar için gelen yedek parçaların, yat sahiplerinin veya kaptanının
başvurusu üzerine, demirbaş defterine kaydedilmek ve gümrük muhafaza birimlerine haber verilmek
suretiyle, girişine izin verilir.
MADDE 394 – (1) Onarım ve bakım sonrasında değiştirilen parçalar ile arızalı veya bozuk olduğu
anlaşılan yeni yedek parçalara ait geçici ithalat işlemleri, izin veren gümrükçe başk a onaylanmış bir
işlem veya kullanıma tabi tutulmak suretiyle kapatılır.
(2) Taşıtlara ilişkin geçici ithalat işlemleri; taşıtın rejimde kalış süresi içerisinde olmak kaydıyla
taşıtların girişi sırasında kaydedildiği Taşıt Takip Programlarından giriş kaydının kapatılması ya
da belgenin çıkış nüshası ile birlikte çıkış işleminin yapılacağı gümrük idaresine müracaat edilmesi
halinde, gümrük idaresi tarafından gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmak
suretiyle kapatılır.
(3) Kaza geçirerek hasara uğradığı gümrükçe tespit olunan taşıtlar ile yurt dışına çıkarılabil mesi
için bakıma ihtiyaç gösteren taşıtlar bunların sahiplerinin başvurması üzerine tamir oluncaya kadar
uygun görülecek bir müddet için gümrükçe güvenilecek tamirhaneye bir tutanakla gerekli tedbirler
alınmak suretiyle teslim edilir ve tamiri bittikten so nra yeniden ihraç edilmek üzere geçici depolama
yerlerine veya antrepoya alınmasına izin verilir.
(4) Üçüncü fıkrada sözü edilen taşıtların gümrükçe izin verilecek yerde gümrüğün denetimi
altında tamirleri sağlanır. Değiştirilen eski parçalar gümrüğe terk veya teslim edilmediği veya gümrükçe
teslim alınması mümkün görülmediği hallerde, yeniden ihraç edilmesine izin verilir.
MADDE 395 – (1) 396 ila 414 üncü maddelerde bahsedilen hariçte işleme rejimi; serbest
dolaşımdaki e şyanın hariçte işleme faaliyetlerine tabi tutulmak üzere Türkiye Gümrük Bölgesinden
geçici olarak ihracı ve bu faaliyetler sonucunda elde edilen ürünlerin ithalat vergilerinden tam veya
kısmi muafiyet suretiyle yeniden serbest dolaşıma girişine ilişkin hükümlerin uygulandığı rejimdir.
(2) Bu rejimde geçen;
a) Değişmemiş eşya: Herhangi bir işleme faaliyetine tabi tutulmadan tekrar ithal edilen geçici
ihracat eşyasını,
b) Önceden ithalat: Geçici ihracat eşyasının ihracından önce, teminat alınmak koşuluyla yerine
geçecek aynı nitelikteki eşyanın ithalini,
c) Standart değişim sistemi: Geçici ihracat eşyasının yerine kullanılmak üzere ikame ürünle
değiştirilmesi usulünü,
ç) İkame ürün: Geçici ihracat eşyasının yerine kullanılmak üzere getirilen yabancı menşeli eşyayı,
d) Düşüm yapılacak tutar: Geçici ihracat eşyasına en son işleme faaliyetine tabi tutulduğu
ülkeden getirilerek Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest dolaşıma giriş i tarihinde uygulanacak gümrük
vergileri tutarını,
e) Navlun ve sigorta maliyetler: Satın alma komisyonu dışındaki komisyon ve tellaliye, geçici
ihracat eşyasına dahil olmayan konteynerlerin giderleri, işgücü ve malzeme dahil olmak üzere
ambalajlama giderl eri, eşya nakliyesi sırasında ortaya çıkan işlemlerden doğan masraflar, eşyanın
yüklenmesi, nakliyesi ve sigortalanmasından doğan giderleri,
ifade eder.
MADDE 396 – (1) İzin için başvuran kişi ile işleme faaliyetini yaptırac ak kişinin farklı olması
halinde, Kanunun 137 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen şartların yerine getirildiğinin belgelerle
desteklenmesine yönelik bir ön inceleme yapılır.
MADDE 397 – (1) İşlem görmüş ürünlerin Türkiye Gümrük Bölgesine yeniden ithal edilmesi için
gereken süre, işleme faaliyetlerinin gerektirdiği süre ile nakliye süresi dikkate alınarak Kanunun 80 inci
maddesi uyarınca belirlenir ve verilen izinde bu süre belirtilir. İzin hak sahibinin talep etmesi ve talebin
uygun bulunması halinde süre uzatılabilir.
(2) Önceden ithalatın olmadığı standart değişim sisteminin uygulandığı durumda, ikame
ürünlerin Türkiye Gümrük Bölgesine ithali için gereken süre, geçici ihraç eşyasının değiştirilmesi ve
ikame ürünlerin nakliyesi için gere ken süre dikkate alınarak belirlenir. Süre başlangıcı hariçte işleme
rejimine ilişkin beyannamenin tescil tarihidir.
(3) İşlem görmüş ürünler ile ikinci fıkrada bahsedilen geçici ihracat eşyasının süresi içerisinde
serbest dolaşıma sokulması, antrepoya ko nulması veya dahilde işleme ya da transit rejimine tabi
tutulması gerekir. Bu rejimlere ilişkin beyannamenin tescili eşyanın geri getirme süresini sona erdirir.
(4) Bu süre, kabul edilebilir bir gerekçe olması ve durumun belgelenmesi halinde uzatılabilir.
MADDE 398 – (1) Gümrük idareleri, geçici ihracata konu eşyayı;
a) Eşya üzerindeki üretici tarafından konan özel işaret ve seri numaralarını,
b) Eşya üzerine tatbik edilmiş mühür veya etiketlerini,
c) Eşyanın numune veya teknik dokümanlarını,
ç) Eşyanın analiz veya ekspertiz raporunu,
d) İşlem görmüş ürünlerin geçici ihraç eşyasından üretileceğini belgeleyen sözleşme, proforma
fatura, fatura gibi belgeleri,
inceleyerek, uygun bulması halinde, bunların geçici ihracına izin verir.
(2) İzinde, işlem görmüş ürünün geçici ihraç eşyasının işlenmesi sonucu ortaya çıktığının tespitine
veya standart değişim sisteminin şartlarının yerine getirilip getirilmediğinin doğrulanmasına y önelik
usul ve yöntemler belirtilir. Bu usul ve yöntemler ek -67’de yer alan bilgi formunun kullanımını ve
kayıtların incelenmesini içerebilir.
(3) Standart değişim sistemi de dahil olmak üzere hangi usulle olursa olsun tamir amacıyla ihraç
edilmek istenile n eşyanın, tamir edilebilir durumda olduğunun gümrük idarelerine tevsiki gerekir.
Rejim, eşyanın teknik performansını geliştirmek için kullanılamaz.
(4) Standart değişim sistemi kapsamında hariçte işleme rejiminin uygulanması amacıyla, söz
konusu eşyanın a yniyet tespitinde birinci fıkranın (a), (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen bilgi ve
belgeler incelenir. Ancak, tamirat amaçlı geçici ihracat eşyası yerine ikame ürünlerin ithal edilmesi
halinde, bir yenileme işlemi yapıldığı hususunun birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen belgelerde yer
alması gerekir. Bu yenileme işleminin uygulanmasında, eşyanın ticari nitelik ve teknik kapasitesinin
geliştirilmediğinin gümrük idaresince tespit edilmesi gerekir. Bu tespit, tamiratla ilgili sözleşme ve diğer
kanıtlayıcı belgelerin, satış veya kira sözleşmelerinin veya geçici ihracat eşyasının incelenmesi suretiyle
yapılır.
MADDE 399 – (1) Normal usulle hariçte işleme rejimi beyanı ihracat rejimi hükümlerine göre
herhangi bir gümrük idaresine yapılabilir.
(2) Ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin işleme faaliyetine dair (Değişik ibare:RG-31/3/2010-
27538) 408 inci madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, eşyanın tespitine ilişkin olarak izin belgesinde yer
alan ayrıntılı bilgilerin beyannamede de yer alması gerekir.
MADDE 400 – (1) Kanunun 141 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca bel irlenen durumlar ve
özel şartlar saklı kalmak koşuluyla hariçte işleme rejimine tabi eşyanın serbest dolaşıma giriş beyanı
serbest dolaşıma giriş rejimi hükümlerine göre yapılır.
(2) Bu rejim kapsamında işlem görmüş ürünün basitleştirilmiş usulde beyanla s erbest dolaşıma
sokulmak istenmesi halinde, bu beyan serbest dolaşıma giriş rejimi hükümlerine göre yapılır.
Basitleştirilmiş usuller üçgen trafikte de uygulanır.
(3) Ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin işleme faaliyeti ile ilgili hükümler saklı kalmak kaydıyla,
Kanunun 71 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca basitleştirilmiş usullerin uygulanması halinde
beyannamenin izni veren gümrük idaresine verilmesi gerekir.
(4) Ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin işleme faaliyetine konu eşyanın serbest do laşıma giriş
beyannamesinin ise yetkili gümrük idaresine verilmesi gerekir.
MADDE 401 – (1) Ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin işleme faaliyetine dair 408 inci madde
hükmü saklı kalmak üzere, geçici ihracat eşyasının veya ikame ürünlerin izin belgesinde ayrıntılı olarak
yer alan tanımlarının beyannamede de yer alması gerekir.
(2) Serbest dolaşıma giriş beyannamesine; serbest dolaşıma giriş rejimi hükümlerine göre
beyannamede yer alması gereken bilgilerin yazılması zorunlu dur. Bu beyannameye, üçgen trafik
sisteminin uygulanması halinde INF 2 Belgesinin ve serbest dolaşıma giriş beyannamesinin belirlenen
sürenin bitiminden sonra tescil edilmesi ve 397 nci maddenin üçüncü fıkrasının uygulanması halinde,
işlem görmüş ürünlerin belirlenen süre içerisinde gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi
tutulduğunu kanıtlayan belgenin eklenmesi zorunludur.
(3) Önceden ithalatta, 309 uncu madde çerçevesinde başvuru yapılmadığı durumda serbest
dolaşım giriş beyannamesine eklenecek belgeler arasında, iznin bir örneği de yer alır.
MADDE 402 – (1)Türkiye’deki üreticilerin temel ekonomik çıkarlarının korunması amacıyla
yürürlüğe konulan dış ticaret politikası önlemleri kapsamındaki ek mali yükler ile anti-damping vergileri
ve telafi edici vergiler, Kanunun 141 inci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde düşümü yapılacak
tutarın hesaplanmasında dikkate alınmaz.
(2) Atık, artık, kırpıntı, döküntü ve kalıntılardan oluşan ikincil işlem görmüş ürünler düşümü
yapılacak tutarın içerisinde yer almış kabul edilir.
MADDE 403 – (1) İşlem görmüş ürünün kıymetinin belirlenmesinde, geçici ihraç eşyasının işleme
yeri veya işleme faaliyetinin son olarak yapıldığı yere kadar yükleme, navlun ve sigorta maliyetleri geçici
ihraç eşyasının kıymetine veya geçici ihraç eşyasının kıymetinin hesaplanamadığı durumda işleme
maliyetlerine dahil edilmez.
(2) İşlem görmüş ürünlerin işleme yerinden veya işleme faaliyetinin son olarak yapıldığı yerden
Türkiye Gümr ük Bölgesine girdiği yere kadar olan yükleme, navlun ve sigorta maliyetleri işleme
maliyetine dahil edilir. Ancak, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi ile Türkiye’nin anlaşmalar ile dahil
olduğu gümrük birliği gümrük bölgelerine giriş yerine varışından sonra ya pılan nakliye ve sigorta
giderleri dahil edilmez.
(3) Yükleme, navlun ve sigorta maliyetleri:
a) Satın alma komisyonu dışında, komisyon ve tellaliyeyi,
b) Geçici ihraç eşyasının tamamlayıcısı olmayan konteyner maliyetini,
c) İşçilik ve malzeme de dahil olmak üzere ambalajlama maliyetini,
ç) Eşyanın taşınması ile bağlantılı olarak oluşan işleme maliyetlerini de,
kapsar.
MADDE 404 – (1) İşlem görmüş ikincil ürünlerin, işlem görmüş asıl ürünlerle aynı zamanda
serbest dolaşıma sokulması halinde düşüm yapılacak tutar, 406 ve 407 nci maddede belirtilen
yöntemlerden biriyle ve ek-68’de yer alan örneklere göre hesaplanır.
MADDE 405 – (1) İşlem görmüş ürünlerin bünyesine giren geçici ihraç eşyasının oranı;
a) Tahakkuk ettirilecek vergilerin belirlenmesi,
b) Bir gümrük yükümlülüğü doğduğunda indirim yapılacak tutarın belirlenmesi,
c) Ticaret politikası önlemlerinin uygulanması,
amacıyla hesaplanır.
(2) Bu hesaplamalar miktar ölçme yöntemi veya uygun hallerde kıymet ölçme yöntemi veyahut
benzer sonuçlar veren herhangi bir diğer yöntem ile yapılır.
(3) Bu hesaplamalarda işlem görmüş ürünler, işlenmiş ürünleri veya ara ürünleri kapsar.
MADDE 406 – (1) Miktar ölçme yöntemi aşağıdaki durumlarda uygulanır;
a) İşleme faaliyeti sonucunda sadece bir çeşit işlem görmüş ürün elde edilmesi durumunda;
gümrük yükümlülüğü doğuran işlem görmüş ürünün içinde yer alan geçici ihraç eşyas ının miktarı,
gümrük yükümlülüğünü doğuran işlem görmüş ürün miktarının toplam işlem görmüş ürün miktarına
oranı ile orantılı olarak hesaplanır.
b) İşleme faaliyeti sonucunda birden fazla çeşitte işlem görmüş ürün elde edilmesi ve geçici ihraç
eşyasının tüm unsurlarının her bir işlem görmüş ürünün içinde yer alması durumunda; gümrük
yükümlülüğü doğuran işlem görmüş ürünün içinde yer aldığı varsayılan geçici ihraç eşyasının miktarı:
1) Söz konusu işlem görmüş ürün ile gümrük yükümlülüğü doğurup doğurmadığına
bakılmaksızın, tüm işlem görmüş ürünlerin toplam miktarı arasındaki oran ve
2) Gümrük yükümlülüğü doğuran işlem görmüş ürün ile aynı çeşit işlem görmüş ürünün toplam
miktarı arasındaki oran,
ile orantılı olarak hesaplanır. (Ek-68)
(2) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen yöntemlerden hangisini gerektirdiğine karar
verilirken fireler dikkate alınmaz. 402 nci madde hükümleri saklı kalm ak kaydıyla, fire deyimi işleme
faaliyetleri esnasında buharlaşma, gaz olarak havaya karışma, kuruma veya damıtma sonucu tahrip
veya zayii şeklinde geçici ihraç eşyasındaki eksilmeler anlamına gelir. Atık, artık, kırpıntı, döküntü ve
kalıntı şeklindeki ikincil işlem görmüş ürünler fire olarak değerlendirilir.
MADDE 407 – (1) Miktar ölçme yönteminin uygulanmasının mümkün olmadığı durumlarda
kıymet ölçme yöntemi uygulanır.
(2) Gümrük yükümlülüğü doğuran işlem görmüş ürünün içinde yer aldı ğı varsayılan geçici ihraç
eşyasının miktarı:
a) Söz konusu işlem görmüş ürün ile, gümrük yükümlülüğü doğurup doğurmadığına
bakılmaksızın, tüm işlem görmüş ürünlerin toplam kıymeti arasındaki oran; ve
b) Gümrük yükümlülüğü doğuran işlem görmüş ürün ile aynı çeşit işlem görmüş ürünün toplam
kıymeti arasındaki oran,
ile orantılı olarak hesaplanır. (Ek-68)
(3) Kıymet ölçme yönteminin uygulanmasında her bir işlem görmüş ürünün kıymeti, alıcı ve satıcı
arasındaki ilişkiden etkilenmemesi kaydıyla, Türkiye’deki iş yerinde teslim fiyat veya aynı veya benzer
ürünün Türkiye’deki satış fiyatı olarak uygulanır.
(4) Kıymetin üçüncü fıkraya göre belirlenememesi durumunda makul herhangi bir yöntemle
belirlenebilir.
MADDE 408 – (1) 309 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (Değişik ibare:RG -22/3/2018-
30368) (ç) bendinde öngörülen işleme faaliyetinin ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin olduğunun
tespiti için; eşyanın beyan sahibinin kendisinin veya ailesinin kullanımına ait ve ticari nitelikte olmayan
miktar ve mahiyette bulunduğunun, ayrıca eşyanın özelliği itibariyle tamiratın belirli aralıklarla
yapılması gerektiğinin veya bakım işleminin yenileme ve asli niteliklerine uygun hale getirme ile ilgili
olduğunun başvuru sahiplerince gümrük idarelerine tevsiki gerekir.
MADDE 409 – (1) Hariçte işleme rejimi çerçevesinde üçgen trafik izni ve gümrük uygulamaları,
2006/10895 sayılı Türkiye İle Avrupa Topluluğu Arasında Oluşturulan Gümrük Birliğinin Uygulanmasına
İlişkin Esaslar Hakkında Kararda belirtilen esas ve usullere tabidir.
MADDE 410 – (1) Ticaret politikası önlemlerinin uygulanmasında esas alınacak tarih, hariçte
işleme rejimi beyannamesinin tescil tarihidir.
(2) Serbest dolaşıma giriş rejiminde uygulanan ticaret politikası önlemleri , işlem görmüş
ürünlerin serbest dolaşıma girişinde de uygulanır. Ticaret politikası önlemlerinin uygulanması için
beyanname kapsamı işlem görmüş ürünlerin Kanunun 19 uncu maddesinde belirtilen menşe
kurallarına göre, ticaret politikası önlemi uygulanacak ülke menşeli olması gerekir.
(3) İşlem görmüş ürünlere ticaret politikası önlemlerinin uygulanmasında esas alınacak tarih, bu
ürünlere ilişkin serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil tarihidir.
(4) Yeniden ithalata konu eşyaya standart değişim sist eminin uygulandığı durumda, eşyanın
Türkiye Gümrük Bölgesi dışında ek bir işleme faaliyetine tabi tutulması veya tamirat yaptırılması
hallerinde ticaret politikası önlemleri uygulanmaz.
MADDE 411 – (1) Eşyanın ta mir amacıyla geçici ihraç edildiği ve tamiratın bedel karşılığında
yapıldığı hallerde, eşyanın gümrük kıymeti olarak tamir masraflarına eşit bir tutar esas alınmakla
birlikte, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine gelişinde ödenen navlun, sigorta ve Türkiye Gümrük Bölgesi
dışında tamir sırasında ödenen diğer masraflar da dikkate alınır.
MADDE 412 – (1) Önceden ithalatın olmadığı standart değişim sistemini kullanma
izni, koşulların yerine getirilmesi halinde, geçici ihracat eşyası yerine işlem görmüş ürünlerin yeniden
ithali için de kullanılır.
(2) Standart değişim sistemini kullanma izni olmayan hariçte işleme izni sahibi, bu sistemin
şartlarını yerine getirmesi ve işlem görmüş ürünlerin yeniden ithalinden önce yazılı olarak başvurması
halinde, önceden ithalatın olmadığı standart değişim sisteminden yararlandırılır.
MADDE 413 – (1) İthalatın önceden yapıldığı durumda; geçici ihraç eşyasının serbest bölgeye
alınması veya antrepoya konulması halinde, Kanunun 146 ncı maddesinde belirtilen süre şartı yerine
getirilmiş sayılır.
MADDE 414 – (1) İthalatın önceden yapıldığı durumda, vergilendirmede esas alınacak tutar,
ikame eşyanın ith aline ilişkin beyannamenin tescili tarihindeki vergi oranı ve diğer vergilendirme
unsurlarına istinaden belirlenir.
(2) İkame eşyanın vergileri teminata bağlanarak ithaline izin verilir. Geçici ihracat eşyasının
tamirinin tamamlanarak geri getirilmesi halinde ikame eşyanın teminatı çözülerek geri gönderilmesine
izin verilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
İhracat Rejimi
MADDE 415 – (1) 131 ve 156 ncı madde hükümleri saklı kalmak üzere, Türkiye Gümrük
Bölgesinden ihraç edilecek eşya, ilgili gümrük idarelerine gümrük beyannamesi ile beyan edilir.
(2) Sözlü beyan formu, özel fatura, kumanya listesi, ATA ve CPD Karneleri ve Form 302 belgesi
ile ihracına izin verilen eşyanın gümrük işlemleri bu belgeler ile yürütülür.
(3) Elektronik ortamda olanlar da dahil, mektuplar, kartpostallar ve basılmış metinler ile
yolcunun kişisel bagajı kapsamındaki eşya için gümrük beyannamesi aranmaz.
(4) (Mülga:RG-28/12/2011-28156)
MADDE 416 – (1) Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesini terk ettiği tarih;
a) Kara ve demir yoluyla çıkışlarda, gümrük idaresince çıkış işlemleri tamamlanıp kara sınırından
yabancı bir ülkeye fiilen çıktığı veya serbest bölgeye fiilen girdiği,
b) Deniz ve hava yoluyla çıkışlarda, eşyanın yüklendiği deniz veya hava taşıtının hareket ettiği,
c) (Ek:RG-12/6/2013-28675) Dış seferde bulunan ya da dış sefere çıkacak olan deniz ve hava
taşıtlarına 418 ve 476 ila 482 nci maddeler çerçevesinde yapılacak teslimlerde eşyanın teslim edildiği,
tarih olarak kabul edilir.
MADDE 417 – (1) 77 nci madde hükümleri uyarınca, ihracat veya yeniden ihracat amacıyla geçici
depolama yerlerine konulması talep edilen e şya, buralarda bir ay kalabilir. Sözü edilen eşya ile ilgili
olarak beyanname tescil edilip edilmediğine bakılmaksızın bu süre içinde ek süre talebinde bulunulması
halinde, gümrük müdürlüklerince en çok üç aya kadar ek süre verilebilir.
(2) Bir aylık süre ve verilen ek süre içinde gümrük işlemleri bitirilerek yerinden kaldırılmayan eşya
için gümrük yükümlüsüne tebligat yapılarak, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde eşyanın geçici
depolama yerinden çıkarılması; aksi takdirde, bu eşyanın gümrüğe terk e dilmiş sayılacağı bildirilir. Bu
süre içinde de yerinden çıkarılmaması halinde eşya gümrüğe terk edilmiş sayılır ve tasfiye hükümlerine
göre işlem yapılır. Bu eşyaya ilişkin olarak tescil edilmiş beyanname varsa iptal edilir.
(3) Geçici depolama yerlerine konulmaksızın ihraç edilecek eşyanın beyanname kapatma süresi
iki aydır. Bu süre gümrük müdürlüklerince makul sebeplerle en çok iki ay uzatılabilir. Bu süreler içinde
işlemleri tamamlanmayan beyannameler iptal edilir.
MADDE 418 – (Mülga:RG-2/7/2010-27629) (Başlığı ile birlikte yeniden düzenleme:RG -
12/6/2013-28675)
(1) 476 ila 482 nci maddeler çerçevesinde teslim edilen yakıt, yağ ve kumanya dışında, dış seferde
bulunan ya da dış sef ere çıkacak olan deniz ve hava taşıtlarına serbest dolaşımda bulunan işletme ve
donatım eşyası teslimi ihracat hükmündedir.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Gümrükçe Onaylanmış Diğer İşlem veya Kullanım Şekilleri
BİRİNCİ BÖLÜM
Serbest Bölgeler
MADDE 419 – (1) Bu bölümde geçen,
a) İşletici deyimi, serbest bölgenin yerli veya yabancı özel sektör veya kamu tarafından işletilmesi
halinde, bölgeyi işleten kuruluşu,
b) Kullanıcı deyimi, faaliyet ruhsatı alan ve serbest bölgede belli bir işyeri bulunan gerçek veya
tüzel kişiyi,
ifade eder.
MADDE 420 – (1) Serbest bölgede görevli gümrük idareleri,
a) Türkiye Gümrük Bölgesinin başka bir yerinden serbest bölgeye gönderilen,
b) Yabancı bir ülkeden veya Türkiye Gümrük Bölgesindeki başka bir gümrük idaresinden transit
olarak gelen,
c) Serbest bölgeden Türkiye'ye serbest dolaşıma girmek üzere gelen,
ç) Serbest bölgeden Türkiye'ye şartlı muafiyet kapsamında ithal edilen,
d) Serbest bölgeden Türkiye'deki başka bir gümrüğe veya yabancı bir ülkeye transit rejimi
hükümlerine göre sevk edilen,
e) Serbest bölgede kalan,
eşyayı, serbest bölgeye giriş veya çıkış yapan kişileri ve taşıtları kontrol etmeye yetkilidir. Serbest
bölgenin sınırları ile giriş ve çıkış noktaları gümrük gözetimine tabidir.
(2) Serbest dolaşıma giriş rejimi ve ihracat rejimi hükümlerine göre yapılacak olan gümrük
kontrolü serbest bölgenin giriş ve çıkış kapılarında yapılabileceği gibi, eşyanın depolandığı se rbest
bölgedeki yerlerde de yapılabilir.
(3) Serbest bölgelerin sınırları ile giriş ve çıkış noktalarının mutlak surette gözetime tabi tutulması
esas olmakla birlikte, bir serbest bölgeye giriş veya çıkış yapan kişiler ve taşıtları ile serbest bölgeye
giren ve burada kalan veya çıkan eşyanın kontrolü, gümrük idaresinin uygulamakla yükümlü olduğu
mevzuat hükümleri yanında şüphe halinin mevcut olduğu zaman ve hallerde yapılır.
(4) Kanunun 153 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması bakımından, taşıma be lgesi
deyimi; eşyanın vasıflarının belirlenmesine yarayacak bilgileri taşıdığı sürece, nakliye senedi, teslim
makbuzu, özet beyan veya sevk pusulası gibi taşıma ile ilgili herhangi bir belgeyi ifade eder.
(5) İşletici ve/veya kullanıcılar, serbest bölgede çalıştırdıkları kişilerin gümrük mevzuatına uygun
olarak görevlerini noksansız yerine getirmeleri için gerekli önlemleri alırlar.
MADDE 421 – (1) Serbest bölgeyi çevreleyen sınırlar ile serbest bölgede faaliyette bulunan
işletici veya kullanıcılara ait depo ve ambarlar, gümrük idarelerinin serbest bölge dışında kontrol
işlemlerini yürütmelerine imkan verecek ve serbest bölgeden kanun dışı yollardan eşya çıkarılmasını
önleyecek şekilde olmalıdır.
MADDE 422 – (1) Eşyanın serbest dolaşıma girişi sırasında uygulanması öngörülen ticaret
politikası önlemleri, eşya serbest bölgeye konulduğunda veya eşyanın geçici bir süre için serbest
bölgede kalması sırasında uygulanmaz.
(2) Eşyanın Türk iye Gümrük Bölgesine girişinde ticaret politikası önlemleri uygulanması
gerekiyorsa, bu tür önlemler, serbest dolaşımda olmayan eşyanın serbest bölgeye konulması sırasında
uygulanır.
(3) Eşyanın ihracatında ticaret politikası önlemleri uygulanması gerekiyo rsa, bu tür önlemler,
serbest bölgedeki serbest dolaşımda bulunan eşya Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edildiğinde
uygulanır.
MADDE 423 – (1) Serbest bölgeye giren veya çıkan kişile r, görevli gümrük idaresi personeline
aşağıda belirtilen belgelerden birini ibraz eder;
a) Serbest Bölge Giriş İzin Belgesi,
b) Serbest Bölge Görev Kartı,
c) Serbest Bölge Özel İzin Belgesi.
(2) Bu belgelerden birine sahip olmayan kişilerin bölgeye girmesi ne ve bölgeden çıkmasına izin
verilmez.
MADDE 424 – (1) Gümrük Statü Belgesi, Kanunun 155 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca;
ilgilinin talebi üzerine, gümrük idareleri tarafından serbest bölgeye konulmuş eşyanın gümrük
statüsünü onaylayan ve bir örneği ek-69’da yer alan belgedir.
(2) Gümrük Statü Belgesi,
(a) Eşyanın serbest bölgeden Türkiye Gümrük Bölgesinin başka bir yerine getirilmesi veya serbest
bölgeye geri getirilmesi ya da bir gümrük rejimine tabi tutulması halinde, veya
(b) Türkiye Gümrük Bölgesinin başka bir yerinden serbest bölgelere ihracat beyannamesi
kapsamında gönderilen eşyanın, serbest dolaşımda bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla bölgeye
giriş aşamasında, veya
(c) Serbest bölge işlem formu ile transit olarak serbest bölgeye giriş yapan Avrupa Topluluğu
veya üçüncü ülke menşeli eşya için bölgeye giriş aşamasında,
düzenlenir.
(3) Gümrük Statü Belgesi, Türkiye Gümrük Bölgesinde serbest dolaşım hakkını kazanmış eşyanın
serbest bölgeden Avrupa Topluluğuna ihraç edilmek istenmesi halinde A.TR Dolaşım Belgesi
düzenlenmesinde tevsik edici belge olarak kullanılır.
(4) Türkiye'den ihracat beyannamesi ile veya serbest bölge işlem formu ile transit olarak serbest
bölgeye giriş yapan eşyaya ilişkin Gümrük Statü Belgesi düzenlenmesi aşamasında, serbest dolaşımda
bulunan ve serbest dolaşımda olmayan aynı belge kapsamı eşyanın birlikte gelmes i halinde, bu parti
eşyanın her kısmı için ayrı ayrı Gümrük Statü Belgesi düzenlenir.
(5) Gümrük Statü Belgesi, yükümlü tarafından doldurularak gümrük ve yükümlü nüshaları olmak
üzere iki nüsha düzenlenir ve gümrük idaresince onaylanır.
(6) Gümrük Statü Belgeleri gümrük idaresinde elektronik ortamda kayda alınır ve her yıl birden
başlamak üzere müteselsil sıra numarası verilir. Belgelerin arşivlenmesi sırasında, Serbest Bölge İşlem
Formunun bir örneği de belgeye eklenir.
(7) Düzenlenmiş bulunan Gümrük Statü Belgelerinin çalınması veya zayi edilmesi halinde, ilgilinin
yazılı talebi üzerine tasdikli bir örneği gümrük idaresince verilir.
(8) Belgelerin düzenlenmesi sırasında hatalı beyan yapıldığının idarece anlaşılması halinde, belge
iptal edilerek yeni belge düzenlenir. İptal edilen belgeler tescil defterine gerekli meşruhat verilerek
dosyasında saklanır
MADDE 425 – (1) Bir serbest bölgeye konulmuş serbest dolaşımda olmayan eşya; dahilde işleme
rejimi, gümrük kontrolü altında işleme rejimi veya geçici ithalat rejimlerinden birine tabi tutulması
halinde, söz konusu rejimlerin bu Yönetmelikle belirlenen hükümlerine tabidir. Bu durumda, serbest
bölgelerin işletilmesine ve gümrük gözetimine ilişkin koşullar da göz önünde bulundurulur. Bu rejimlere
ilişkin izin belgelerinde faaliyetlerin yürütüleceği serbest bölge ismi belirtilir.
(2) (Ek:RG-3/1/2023-32062)(45) Serbest bölgelerde bulunan eşya için, gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanım tayin edilmesine ilişkin beyanname verilmesi halinde Kanunun 70 inci maddesinin
ikinci fıkrasında belirtilen süre içerisinde gümrük işlemlerinin bitirilmesi gerekir. Belirtilen süre içinde
eşyanın gümrük işlemlerinin bitirilmemesi halinde bu sürenin aşıldığı tarihten itibaren beyan sahibine,
aşılan her gün için Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
MADDE 426 – (1) Ek -63’te belirtilen elleçleme işlemleri için önceden izin alınmasına gerek
yoktur.
(2) Beyan sahibinin talebi üzerine, Kanunun 161 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmünün
uygulanacağı hallerde; bir serbest bölgeye konulan ve elleçleme işlemlerine tabi tutulan eşyanın
gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanımı yönünde yapılan beyanda INF 8 Bilgi Formu düzenlenebilir.
(3) INF 8 Bilgi Formu ek -61’de gösterilen şekle uygun olarak biri asıl olmak üzere iki nüsha
düzenlenir.
(4) INF 8 Bilgi Formu, dikkate alınması gerekli vergilendirme unsurlarının belirlenmesi amacıyla
kullanılabilir.
(5) Bu amaçla gümrük idaresi 11, 12 ve 13 no.lu kutularda atıfta bulunulan bilgiyi sağlar, 15 no.lu
kutuyu vize eder ve INF 8 Bilgi Formunu beyan sahibine iade eder.
MADDE 427 – (1) Bilgisayar ortamında tutulan envanter kayıtları defter hükmündedir. Envanter
kayıtları, gümrük mevzuatının noksansız uygulandığının anlaşılması için gerekli olan tüm ayrıntıları
kapsamak zorundadır.
(2) Gümrük idareleri, serbest bölgedeki eşyanın bir işletici ve/veya kullanıcıdan diğerine
aktarılması halinde, durumun eş yayı alan işletici ve/veya kullanıcının kayıtlarına geçirilmiş olduğuna
kanaat getirmek için gerekli kontrolleri yapar.
(3) Serbest bölgeden eşya çıkarılmasına ilişkin ayrıntılar, derhal envanter kayıtlarına geçirilir.
(4) İşletici ve/veya kullanıcı tarafı ndan eşyanın kaybolduğu fark edildiğinde, durum gümrük
idarelerine derhal bildirilir.
MADDE 428 – (1) Kullanıcının faaliyette bulunabilmesi, Kanunun 159 uncu maddesinde
belirlenen envanter kayıtlarının gümrük idaresince onaylanmasına bağlıdır.
(2) Envanter kaydı onay başvurusu, yazılı olarak gümrük idaresine yapılır.
(3) İkinci fıkrada belirtilen başvuruda, hangi faaliyetlerde bulunacağı belirtilir. Başvuru;
(a) Tutulan veya tutulacak envanter kayıtlarının detaylı açıklamaları,
(b) Bu faaliyetlerin ilgili olduğu eşyanın gümrük statüsü ve niteliğini,
(c) Uygulanabildiği takdirde, faaliyetlerin gerçekleştirileceği gümrük rejimini,
(ç) Mevzuatın doğru uygulanmasını sağlamak üzere istenecek diğer bilgileri,
içerir.
(4) Onay, yazılı olarak tebliğ edilir ve sadece serbest bölgelere ilişkin hükümlerin uygulanması
kapsamında gerekli taahhüdü veren kişilere verilir.
MADDE 429 – (1) Envanter kayıtları,
a) Eşyanın miktarını ve normal ticari tan ımını, marka, numara ve diğer ayırt edici özelliklerini,
paketlerin tür ve sayısını, konteynerlerin mevcudiyeti halinde bunların ayırt edici işaretlerini,
b) Eşyanın yerleştirildiği yeri,
c) Eşya giriş ve çıkışında kullanılan taşıma belgesine ilişkin bilgileri,
ç) Eşyanın gümrük statüsünü gösteren belgeye ilişkin bilgileri,
d) Elleçleme işlemlerine ilişkin açıklamaları,
e) Serbest bölgeye getirilen eşya, dahilde işleme rejimi, gümrük kontrolü altında işleme
rejimi veya geçici ithalat rejimine tabi tutulan eşya ise bu rejimlere ilişkin açıklamaları,
içerir.
(2) Serbest bölgelerin gözetim ve kontrolünü olumsuz etkilemeyeceği durumlarda, bu bilgilerden
bir kısmının bulunmamasına gümrük idarelerince izin verilebilir.
(3) Bir gümrük rejimi çerçevesinde kayıtları n tutulması gerektiğinde, bu kayıtlarda bulunan
bilginin envanter kayıtlarında bulunmasına gerek yoktur.
MADDE 430 – (1) Dahilde işleme rejimi veya gümrük kontrolü alt ında işleme rejimi, serbest
bölgede bulunan işlem görmüş ürünün, işlenmiş ürünün veya değişmemiş eşyanın, envanter kayıtlarına
girişi halinde sona erer. Gerek görülmesi halinde, söz konusu kayıtlara girişe ilişkin hususlar, dahilde
işleme rejimi ve gümrük kontrolü altında işleme rejimi kayıtlarında da belirtilir.
MADDE 431 – (1) Serbest bölgede üçüncü ülke menşeli girdiler kullanılarak üretilen eşyanın
serbest dolaşıma sokulmak istenilmesi durumunda beyan sahibinin talebi halinde Kan unun 161 inci
maddesi, talep olmaması halinde ise aynı Kanunun 15 inci maddesi hükümlerine göre gümrük vergileri
hesaplanır.
MADDE 432 – (1) Türkiye'den veya üçüncü ülkelerden serbest bölgelere depolanmak, işlenmek
veya ihraç edilmek üzere gelen eşyanın daha sonra Avrupa Birliği ülkelerine, statü belgesi olarak A.TR
dolaşım belgesi ile gönderilmek istenmesi halinde, ek -70’te yer alan Tespit ve Tahakkuk Kağıdı
düzenlenir. Bu durumda, aşağıda belirtildiği şekilde işlem yapılır;
a) Eşyanın tamamen Türkiye'de serbest dolaşım durumunda bulunan girdilerden üretilmiş
olduğu hallerde, Türkiye'ye vergilerinin ödenerek giriş işleminin yapıldığına dair gümrük beyannamesi,
serbest bölgelerde çıkışında düzenlenen gümrük beyannamesi ve benzeri belgeler üzerinde yapılacak
inceleme sonucunda eşyanın Türkiye'de serbest dolaşımda bir eşya olduğunun anlaşılması halinde,
herhangi bir vergi tahsilatı yapılmaksızın 2 006/10895 sayılı Türkiye ile Avrupa Topluluğu Arasında
Oluşturulan Gümrük Birliğinin Uygulanmasına İlişkin Esaslar Hakkında Karar çerçevesinde A.TR Dolaşım
Belgesi düzenlenir ve vize edilir.
b) Eşyanın tamamen veya kısmen üçüncü ülke menşeli girdiler kullanılarak serbest bölgede işlem
görmesi halinde, üçüncü ülke girdilerinin muayene ve tespiti yapıldıktan sonra CIF değeri
belirlenerek, (Değişik ibare:RG-15/5/2013-28648) gümrük vergisi tahsilatı yapılır. Bu işlemler Tespit ve
Tahakkuk Kağıdı üzerinden yürüt ülür. Muayene ile görevli memurun tespit ve tahakkuk işlemini
tamamlamasından sonra hesaplanan gümrük vergisi tutarı gümrük saymanlığına veya mutemetliğine
yatırılır. Gümrük vezne alındısının ibrazı üzerine A.TR Dolaşım Belgesi, gümrük idaresi tarafından v ize
edilir.
c) Eşyanın ticaret politikası önlemlerine tabi üçüncü ülke menşeli olması halinde, A.TR Dolaşım
Belgesi düzenlenmesi için telafi edici verginin tahsil edilmesi ve bu eşya için düzenlenmiş ithal lisansının
ibraz edilmesi gerekir. Gümrük idaresince A.TR Dolaşım Belgesinde kayıtlı miktar ithal lisansı aslından
düşülerek işlem yapılır.
ç) Söz konusu Tespit ve Tahakkuk Kağıtları gümrük idaresinde elektronik ortamda kayda alınır.
Bu kağıtlara varsa kota ve gözetim önlemlerine tabi ürünler için düzenlenen düşüm yapılmış belgelerin
ve A.TR Dolaşım Belgesinin birer örneği ile fatura ve gerekli görülen diğer belgeler eklenir.
d) Serbest bölgelerden A.TR Dolaşım Belgesi düzenlenerek Avrupa Birliğine üye ülkelere
gönderilen ve buralardaki alıcıları tarafında n iade edilen üçüncü ülke menşeli girdiler kullanılarak
üretilmiş eşyanın, Türkiye'de serbest dolaşıma sokulmak istenmesi ve bunun ihracı sırasında Türk
gümrük idareleri tarafından vize edilmiş A.TR Dolaşım Belgesinin ibrazı halinde, gümrük vergisi dışında
ithalatta tahsili gereken Katma Değer Vergisi ve Özel Tüketim Vergisi ile eş etkili mali yükler tahsil edilir.
Ayrıca, bu eşyanın ithali için öngörülen diğer işlemlerin tamamlanması ve varsa ticaret politikası
önlemlerinin uygulanması sağlanır.
İKİNCİ BÖLÜM
Yeniden İhracat, İmha ve Terk
MADDE 433 – (1) Serbest dolaşımda bulunmayan eşyanın, Türkiye Gümrük Bölgesinde ihracata
ilişkin ticaret politikası önlemlerinin uygulanmayacağını öngören şartlı muafiyet içeren bir gümrük
rejimine tabi tutulabileceği haller, 308 ila 327 nci maddelerde düzenlenmiştir.
MADDE 434 – (1) İmha sonucunda çıkan artık ve atıklar, serbest dolaşımda olmayan eşya için
öngörülen bir işlem veya kullanıma tabi tutulur. Söz konusu artık ve atıklar, g ümrük statüleri
belirleninceye, serbest dolaşımda olmayan eşya ise Kanunun 77 nci maddesinin birinci fıkrası hükmü
saklı kalmak üzere, gümrük statüleri değişinceye ya da serbest bölgeye girinceye yahut aynı Kanunun
163 ve 164 üncü maddeleri gereğince yenid en ihraç veya imha edilinceye kadar gümrük gözetimi
altında kalır.
(2) Kanunun 165 inci maddesinin uygulanmasında, eşya imhasının bildirimi, ilgili kişi tarafından
yazılı olarak yapılır ve imzalanır.
(3) Bildirim gümrük idarelerinin imhayı denetlemesi için yeteri kadar zaman verecek bir süre
içinde yapılmalıdır.
(4) Söz konusu eşya için tescil edilmiş bir gümrük beyannamesi olması halinde, gümrük idaresi
beyanname üzerine imhaya ilişkin şerh düşer ve beyannameyi Kanunun 64 üncü maddesine uygun
olarak iptal eder.
(5) Gümrük görevlileri eşyanın imhası sırasında hazır bulunarak, imha sonucunda kalan artık ya
da atık miktarını ve tipini, bunlara uygulanabilecek mali yüklerin tespiti ve gümrük tarafından
onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma girdiğinde kullan ılması için tutanak düzenler ya da bunları
beyanname üzerinde belirtir.
(6) Dördüncü fıkra hükümleri Hazineye terk edilen eşya için de uygulanır.
BEŞİNCİ KİTAP
Türkiye Gümrük Bölgesinden Çıkan Eşya
MADDE 435 – (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) Türkiye Gümrük Bölgesini terk edecek eşya için 61 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan
haller ile gümrük beyannamesi aranan haller dışında, Kanunun 165/A, 165/B, 165/C ve 165/D
maddeleri hükümleri çerçevesinde Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmeden önce çıkış gümrük idaresine
özet beyan verilir.
(2) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya için özet beyan verilmesine ilişkin 63 üncü maddenin
birinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı ve sekizinci fıkra hükümleri Türkiye Gümrük Bölgesinden
çıkan eşyaya ilişkin özet beyana da uygulanır.
(3) Gümrük idaresince, Türkiye Gümrük Bölgesini terk edecek eşya için verilen özet beyana ilişkin
olarak, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmesinden önce emniyet ve güvenlik amacıyla risk
esaslı kontroller yapılır. Yapılan risk analizinin tamamlanmasından sonra eşyanın çıkışına izin verilir.
(4) Birinci fıkra uyarınca özet beyanın verilmediği durumlarda, emniyet ve güvenlik amaçlı risk
analizi, eşyanın sunulduğu gümrük idaresince gümrük beyannamesi veya beyanname ye rine geçen
belge veya eşyaya ilişkin diğer bilgiler üzerinden gerçekleştirilir.
(5) Gümrük idaresi tarafından yapılan risk analizi sonucunda, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesini
terk etmesine izin verilemeyeceğinin anlaşılması halinde, özet beyanı veren kişiye bildirimde bulunulur.
Bu işlemler yirmidört saat içinde tamamlanır.
(6) Özet beyan kapsamı eşyanın özet beyanın tescil edildiği tarihi izleyen yüz elli gün içerisinde
Türkiye Gümrük Bölgesini terk etmemesi halinde özet beyan verilmemiş sayılır.
(7) (Ek:RG-2/12/2014-29193) Türkiye Gümrük Bölgesine havayoluyla getirilen ve 63 üncü
madde hükümlerine göre özet beyanı verilen eşyanın, varış yeri ile alıcısının değişmemesi koşuluyla,
gümrüğe sunulduğu tarihten itibaren on dört gün içinde, boşaltıldığı havaliman ından havayoluyla
tekrar Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkışında özet beyan aranmaz.
MADDE 436 – (Başlığı ile birlikte değişik:RG-2/11/2011-28103) (4)
(1) Türkiye Gümrük Bölgesini terk eden eşyanın kombine taşımacılıkla taşındığı hallerde özet
beyanı verme yükümlülüğü taşınan taşıma aracının işleticisine aittir.
MADDE 437 – (Değişik:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1) Türkiye Gümrük Bölgesini terk ederken kullanılan taşıtın işleticisi veya temsilcisi, çıkış gümrük
idaresine Türkiye Gümrük Bölgesini terk ettiği ana kadar taşıtın çıkışını bildirir. Çıkış bildirimi, taşıtta
taşınan tüm eşyayı kapsayacak şekilde veri işleme tekniği yoluyla verilir.
(2) Denizyolu taşımacılığında çıkış bildirimi eşyanın taşıta yüklenmesinden önce verilir. Çıkış
bildiriminde beyan edilen eşyanın miktar bilgisi ile çıkış bildirimine konu olan beyannamede yer alan
eşyanın miktar bilgisi elektronik ortamda karşılaştırılır. Fa rkın mevzuatta belirlenen sınırlar içerisinde
olmaması halinde, eşyanın deniz taşıtına yüklenmesine izin verilmez.
(3) Kara sınır kapılarından transit kapsamında Türkiye Gümrük Bölgesini terk edecek taşıt için
birinci fıkra hükmü uygulanmaz.
(4) Çıkış bildiriminde, gümrük beyannamesi, beyanname yerine geçen belge veya özet beyanın
tespiti için gerekli bilgiler ile taşımaya ilişkin bilgiler yer alır.
(5) Çıkış bildirimi ile birlikte manifesto bilgileri bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla gümrük
idaresine gönderilir. Orijinal manifesto ve konşimentolar gümrük kontrolleri kapsamında gerekli
görüldüğünde gümrük idaresine ibraz edilmek üzere Kanunun 13 üncü maddesinde belirtilen belge
saklama süresince muhafaza edilir. Çıkış bildirimi ile çıkış bildirimine kon u olan beyanname ve
manifesto bilgileri üzerinden Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde deniz taşıtının
çıkışından sonra yirmi dört saat içerisinde gerekli işlem ve kontroller yapılır.
(6) Bilgisayar sistemlerinde ortaya çıkabilecek yerel ve ya merkezi arıza hallerinde, çıkış
bildiriminin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(7) Çıkış bildirimini veren kişi çıkış bildiriminde yer alan bilgilerin doğruluğundan sorumludur.
(8) (Ek:RG-13/2/2021-31394) Kanunun 225 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca posta
idaresi tarafından dolaylı temsilci sıfatıyla elektronik beyanı yapılan posta gönderilerinin çıkış bildirimi,
taşıyıcıdan bilgi alınmak suretiyle posta idaresince verilebilir. Bu durumda, eşyanın çıkışına ilişkin
bilgiler gümrük idaresince kontrol edildikten sonra çıkış bildirimi onaylanır.
ALTINCI KİTAP
Özellik Gösteren Faaliyetler
BİRİNCİ KISIM
Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna
BİRİNCİ BÖLÜM
Diplomatik Muafiyetler
MADDE 438 – (1) Diplomatik muafiyetlerden;
a) Yabancı devlet başkanları ve aileleri ile refakatlerine memur olanlar,
b) Diplomatik pasaportu haiz olmak kaydıyla resmi bir ziyaret veya görev için Türkiye’ye gelen
delegelerle, sivil ve askeri heyetler,
c) (Değişik:RG-2/12/2014-29193) Yabancı devletlerin Türkiye’deki diplomatik temsilciliklerinde
ve konsolosluklarında görevli misyon şefleri, diplomatik memurlar, meslekten konsolosluk memurları
ile idari ve teknik personel ve milletlerarası resmi kuruluşların Türkiye’de ikamet eden misyon
şefleri, diplomatik memurları ile idari ve teknik personeli,
yararlanabilir.
MADDE 439 – (1) Diplomatik muafiyet ve kolaylıkların uygulanabilmesi için, aynı muafiyet ve
kolaylıkların yabancı devletler tarafından da karşılıklı olarak gösterilmiş bulunması şarttır.
(2) Daha az muafiyet ve kolaylık gösteren devletler hakkında karşılıklı uygulanacak muafiyet ve
kolaylıklar o nispette azaltılır.
(3) Diplomat statüsündeki memurlarımıza kolaylık tanıyan ve muafiyet uygulayan yabancı
devletlerin adları ve kabul ettikleri kolaylık ve muafiyet dereceleri ile yabancı devletlerin uygulamakta
oldukları diplomatik muafiyetler ve kolaylıklara ait değişiklikler, Dışişleri Bakanlığı tarafından
Müsteşarlığa düzenli olarak bildirilir ve bunlar gümrük idarelerine duyurulur.
(4) Durumları gümrüklere bildirilmemiş olan devletlerin diplomasi memurları ve eşyası hakkında,
Kanunda yazılı muafiyet ve kolaylıklar uygulanmayarak, keyfiyet Müsteşarlığa intikal ettirilir ve alınacak
talimata göre gereği yapılır.
(5) Diplomatik muafiyet kapsamında gelen eşya ile kültürel miras eserleri ve münhasıran misyon
binası içerisinde düzenlenecek sergilere gelen her türlü eşyanın ithal, devir, satış, gümrüğe terk, bağış
ve ihraç işlemleri ile ilgili her türlü ek düzenlemeyi Müsteşarlık ile karşılıklılık şartının varlığını tesp it
eden Dışişleri Bakanlığı müştereken yapabilir.
MADDE 440 – (Değişik:RG-2/12/2014-29193)
(1) Diplomatik muafiyetten yararlanan;
a) Yabancı devlet başkanları ve aile fertleriyle refakatlerine memur olanların,
b) Diplomatik pasaportu haiz olmak kaydıyla resmi bir ziyaret veya görev ile Türkiye’ye gelen
delegelerle, sivil ve askeri heyetlerin,
c) Yabancı devletlerin Türkiye’deki diplo matik temsilciliklerinde ve konsolosluklarında görevli
misyon şefleri ile diplomasi memurları ve meslekten konsolosluk memurlarının,
ç) Milletlerarası resmi kuruluşların Türkiye’de ikamet eden misyon şefleri, diplomatik memurları
ile idari ve teknik personelinin,
d) Yabancı devletlerin Türkiye’deki diplomatik temsilciliklerinde ve konsolosluklarında görevli
idari ve teknik personelin,
beraberlerinde gelen kişisel eşya ve ev eşyası ile, görevlerinin yapılmasıyla ilgili her türlü eşya
için, ilgililerinden hiç bir beyan aranılmaz ve bu eşya muayene edilmez.
(2) Sözü edilenlerin kimlikleri pasaportlarının incelenmesinden anlaşılır ve kendilerine azami
kolaylık ve nezaket gösterilir.
(3) Şüphe ve yazılı, açık adresli ve imzalı ihbar olmadıkça, bu eşya muayene edilmez.
(4) Birinci fıkrada yazılı kişilerin beraberlerinde gelmeyen eşyası ile resmi görevlerin yapılması ile
ilgili ve elçilik, konsolosluk veya milletlerarası kuruluşlarda kullanılacak eşya ve elçilik, konsolosluk veya
milletlerarası kuruluş binalarının inşaatında kullanılmak üzere getirilecek malzeme için ilgili elçiliklerce,
konsolosluklarca veya milletlerarası kuruluşlarca tanzim ve Dışişleri Bakanlığınca vize edilmiş
‘Mektup’lar beyanname olarak kabul olunur. Aksi takdirde, bu eşyanın gümrük işlemleri gümrük
beyannamesi ile yapılır.
(5) Birinci fıkrada sayılanlara ait taşıtlar ile elçilikler, konsolosluklar veya milletlerarası
kuruluşlarda kullanılmak üzere getirilen taşıtların gümrük işlemleri, ilgili elçilik, konsolosluk,
milletlerarası kuruluş veya muafiyet hakkı tanınmış misyon şeflikleri veya heyet başkanları tarafından
tanzim ve Dışişleri Bakanlığınca vize edilmiş mektuplarla sonuçlandırılır.
MADDE 441 – (1) Diplomatik muafiyetlerden yararlanılarak yur da sokulan eşya ve taşıtların
gerek muafiyet hakkı olan, gerekse muafiyet hakkı bulunmayan kimse ve yerlere herhangi bir suretle
devir veya satışı Dışişleri Bakanlığının önceden iznine tabidir.
(2) Bu devir veya satış diplomatik muafiyet hakkı olan bir kiş iye veya yere yapılıyorsa, gümrük
işlemleri ilgililerden yeniden alınacak ve Dışişleri Bakanlığının vizesinden geçmiş elçilik mektuplarıyla
yapılır.
(3) Devir veya satış diplomatik muafiyet hakkı bulunmayan, özel bir kanunla vergi muafiyetinden
faydalanan bir yere yapılıyorsa, ilgililerden yeniden alınacak serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle
gümrük işlemleri tamamlanır.
(4) Devir veya satış muafiyet hakkı olmayan yer ve kişilere yapılıyorsa, bunların gümrük işlemleri,
ilgiliden alınacak serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle yürütülür ve Kanunun 181 inci maddesi hükmü
gereğince gümrük vergileri tahakkuk ve tahsil olunur.
(5) Bu madde kapsamında devir veya satışı yapılan eşya ve taşıtlara ilişkin ilk elçilik mektuplarının
kayıtları, yeniden alınmış elçilik mektup veya beyanname kayıtlarına dayanılarak kapatılır.
MADDE 442 – (1) Diplomatik mu afiyetlerden faydalanarak yurda sokulan taşıtların çalınmaları
halinde, çalınma hadisesi, mahkeme ilamı veya Cumhuriyet Savcılığından veya olayın vuku bulduğu
yerin en büyük mülki amirinden alınan belge ile ispatlandığı takdirde, bunların gümrük vergileri
aranmayarak elçilik mektuplarının kayıtları adı geçen belgelerle kapatılır.
MADDE 443 – (1) Diplomatik muafiyetlerin uygulanmasındaki işlemlerde beyanname hükmünde
olan elçilik mektuplarının şekil ve içereceği bilgiler ek-18’de gösterilmiştir.
(2) Gümrük idarelerine ibraz edilen mektuplar, örneğine uygun olarak düzenlenmiş ve Dışişleri
Bakanlığının vizesinden geçmiş bulunduğu takdirde kabul olunur ve bir numara altında ayrı bir deftere
kayıt ve tescil edilir.
(3) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4) İşlemleri bitirilen mektuplarla, ilgili belgelerin kayıtları
eşyanın tesliminden sonra kapatılır ve ilgili gümrük idaresinde saklanır.
İKİNCİ KISIM
Geri Gelen Eşya
BİRİNCİ BÖLÜM
Geçici Olarak Çıkan Taşıtlar ve Eşya
MADDE 444 – (1) Türkiye Gümrük Bölgesinden geçici olarak dışarı çıkarılacak taşıtlar ve ticari
nitelikte olmayan eşya aşağıda yazılı şekilde beyana tabi tutulur:
a) Yerleşim yeri Türkiye’de bulunan Türk ve yabancı gerçek ve tüzel kişileri n yabancı bir ülkeye
geçici olarak çıkaracakları ve en geç üç yıl içerisinde geri getirecekleri kendilerine ait taşıtları, çıkış
gümrük idaresi tarafından Türkiye’ye Giriş veya Türkiye’den Çıkış Yapan Taşıtların Kayıt ve Takip
İşlemlerine İlişkin Taşıt Takip Programına kaydedilir. Yükümlü tarafından talep edilmesi halinde ‘Triptik’
veya ‘Gümrük Geçiş Karnesi’ beyanname olarak kabul olunur. Aynı zamanda söz konusu belgeler ile
yapılan işlemler Taşıt Takip Programına da kaydedilir.
b) Kanunda belirtilen üç yıllık süre sonunda çıkış ayniyetine uygun olarak geri getirilmek kaydıyla
yabancı bir ülkeye gönderilecek ticari nitelikte olmayan eşyanın çıkışında yükümlü tarafından 3 nüsha
olarak düzenlenecek ek -71’deki Türkiye Gümrük Bölgesi Dışına Gönderilen Ticari Ni telikte Olmayan
Eşyaya Ait Geçici İhracat Beyannamesi ve Taahhütnamesi ihracat işlemini yapan gümrük idaresine ibraz
edilir. Bu beyanname ve taahhütnamenin 1 ve 3 üncü nüshaları gümrüğünde saklanır. 2 nci nüshası
tekrar girişte gümrük idaresine ibraz edilmek üzere yükümlüye verilir.
c) Türkiye’deki yabancı elçilikler ile konsolosluklar mensubu bulunan diplomatik statüdeki
memurlara ait Türkiye’de trafiğe kayıtlı taşıtlar da Taşıt Takip Programına kaydedilerek çıkış işlemleri
gerçekleştirilir ve başka bir gümrük işlemine tabi tutulmaz.
ç) Geçici olarak Türkiye’den çıkarılan demiryolu araçlarının çıkış ve girişlerinde uluslararası
anlaşma hükümlerine göre işlem yapılır.
d) (Ek:RG-1/4/2020-31086) Türkiye Gümrük Bölgesinden yolcu beraberinde geçici olarak
çıkarılacak ve geri getirilecek numune, sergi ve fuar eşyasının beyanı, Yolcu Beraberi Numune, Sergi ve
Fuar Eşyası Beyan Formu ile yapılabilir.
MADDE 445 – (1) Geçici olarak çıkarılacak eşyaya ilişkin beyanın kontrolü (Değişik ibare:RG -
31/3/2010-27538) 180 ila 195 inci madde hükümlerine tabidir. Eşya geri geldiğinde vergi yükümlülüğü
doğup doğmadığının tespiti açısından gerekli inceleme yapılır.
İKİNCİ BÖLÜM
Geri Gelen Eşya ve Taşıtlar
MADDE 446 – (1) İhraç edilen eşyanın;
a) Gönderildiği ülkede yürürlükte olan mevzuat nedeniyle serbest dolaşıma girememesi veya
kullanıma arz edilmemesi,
b) Kusurlu olması veya sözleşme hükümlerine uygun olmaması nedenleriyle alıcısı tarafından
kabul edilmemesi,
c) İhracatçının elinde olmayan sebeplerle amaçlanan kullanıma girememesi,
nedenleriyle geri gelmesi halinde, durumun Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki alıcıdan veya
Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki yetkili kurumlardan alınacak belgelerle gümrük idaresine ispatı
gerekir.
(2) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlarda eşyanın ilk kullanım dışında kullanılmamış
olması gerekmektedir. Bu durum, sadece, eşyanın kusurlu olduğunun veya sözleşme hükümlerine
uygun olmadığının, kullanılmadan anlaşılamayacağı haller için geçerli olacaktır.
(3) Birinci fıkranın (c) bendinde belirtilen durumlar;
a) Gönderilen kişiye teslim edilmeden önce, eşyanın tabiatından ileri gelen veya nakliye sırasında
meydana gelen hasar yüzünden Türkiye Gümrük Bölgesine geri gönderilen eşya,
b) Tüketilmek veya satılmak amacıyla yurt dışındaki sergi ve fuarlara gönderilen ancak,
tüketilmeden veya satılmadan geri gelen eşya,
c) Alıcının fiziksel bir engeli veya yasal bir engel nedeniyle alıcısına teslim edilemeyen eşya,
ç) Tabiî afetler, tehlikeli ve salgın hasta lıklar, büyük yangınlar, radyasyon ve hava kirliliği gibi
önemli nitelikteki kimyasal ve teknolojik olaylar ile büyük nüfus hareketleri gibi kriz halleri veya siyasi
ya da sosyal durumlarda meydana gelen ani ve beklenmeyen değişiklikler yüzünden alıcısına teslim
edilemeyen veya ihracına ilişkin sözleşmede belirtilen tarihten sonra teslim edilen eşya,
d) Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki ülkelere gönderilen ancak, piyasa kuralları gereği
gönderildiği ülkede satılamayan sebze ve meyveler,
için uygulanır.
(4) (Ek:RG-31/12/2010-27802) Serbest dolaşımda iken ihraç edilen, ancak çeşitli nedenlerle geri
gelen ticari kullanıma mahsus taşıt araçları, iş makineleri ve üretime yönelik makineler, ayniyet tespiti
kaydıyla, yukarıdaki fıkralarda belirtilen şartlara bağlı o lmaksızın, geri gelen eşya muafiyetinden
faydalandırılır.
MADDE 447 – (1) Daha önce Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edilen eşyaya ait olduğu
anlaşılan parçaların geri gelmesi halinde gümrük vergilerinden muafiyet uygulanır.
(2) Bu hüküm, Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edilen makinelere, araçlara, aletlere veya diğer
ürünlere ait olan ve ait olduğu uzman raporlarıyla kanıtlanan parça veya aksesuarları içeren eşyaya da
uygulanır.
MADDE 448 – (1) Türkiye Gümrük Bölgesinden ihraç edildikten sonra geri gelen eşyanın beyanı,
beyanın kontrolü ve diğer iş lemler 180 ila 195 inci madde hükümlerine göre yapılır. Yükümlü, ilgili
gümrük idaresine eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinden ihracına ilişkin gümrük beyannamesi ve ayniyet
tespitine ilişkin diğer belgeleri ibraz eder.
MADDE 449 – (1) Konsinye satış suretiyle ihraç edilen eşyanın çıkışında, gönderildiği yerde
satılmayıp geri gelmesi ihtimali göz önünde bulundurularak ayniyet tespitine ilişkin tüm destekleyici
bilgiler gümrük beyannamesine eklenir.
(2) Bu suretle ihraç edilen eşyanın geri gelmesi halinde 448 inci madde hükümlerine göre işlem
yapılır.
MADDE 450 – (1) Türkiye Gümrük Bölgesi dışına geçici olarak çıkarılan taşıt ve ticari nitelikte
olmayan eşyanın süresi içinde geri gelmesi halinde aşağıdaki işlemler uygulanır:
a) Türkiye Gümrük Bölgesi dışına geçici olarak çıkarılan taşıtın süresi içerisinde yurda ge ri
getirilmesi halinde, çıkış kayıtları Taşıt Takip Programından kapatılır. Çıkış işlemi sırasında yükümlü
tarafından Triptik veya Gümrük Geçiş Karnesi beyanname olarak sunulmuşsa, geçici olarak çıkarılan
taşıtın geri gelmesi halinde, bu belgeler beyanname olarak kabul olunur; ayrıca çıkış kayıtları Taşıt Takip
Programından da kapatılır.
b) 444 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında çıkışı yapılan ticari nitelikte
olmayan eşyanın süresi içerisinde geri getirilmesi halinde, gümrük idaresince çıkış kaydı kapatılır.
c) 444 üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendindeki diplomatik statüdeki memurların geri
gelen taşıtlarının yalnızca plaka numaraları ve modelleri Taşıt Takip Programından evvelce yapılmış çıkış
kayıtları ile karşılaştırılarak kapatılır ve herhangi bir gümrük formalitesi uygulanmayarak gerekli sürat
ve kolaylık gösterilir.
ç) Geri gelen demiryolu araçlarının çıkış kayıtları usulü dairesinde kapatılır.
MADDE 451 – (1) İhraç edildikten sonra geri gelen eşyanın gümrük vergilerinden muaf olarak
serbest dolaşıma girebilmesi için ihracat nedeniyle yararlanılan hak ve menfaat varsa bunların iade
edildiğini gösteren belgenin beyannameye eklenmesi gerekir.
(2) İhracat nedeniyle katma değer vergisi ve özel tüke tim vergisi iadesinden veya istisnasından
yararlanan eşyanın katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi tahsil edilir.
(3) (Ek:RG-30/12/2021-31705) İhraç edildikten sonra geri gelen eşyaya tekabül eden katma
değer vergisi ve özel tüketim vergisi ile ihra cata ilişkin diğer hak ve menfaatlere karşılık gerekli
teminatın verilmesi halinde, söz konusu hak ve menfaatlerden yararlanılıp yararlanılmadığının tespit
edilmesinden önce eşyanın teslimine Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde izin verilir.
MADDE 452 – (1) Geri getirilme süresinin başlangıcı eşyanın fiilen ihraç edildiği tarihtir. Çıkışın
partiler halinde yapılması halinde, her partiye ilişkin sürenin başlangıcı ayrı ayrı göz önünde
bulundurulur.
(2) Üç yıllık süre doğal afet, getirildiği ülkelerdeki ya da geçiş ülkelerindeki iç karışıklık, abluka
veya savaş hali, resmi makamlarca getirilen yasaklar veya eşyanın alıkonulması gibi mücbir sebep ve
beklenmeyen hallerle uzatılabilir. Özel ve zorunlu durumlar Müsteşarlıkça incelenir ve sonuçlandırılır.
MADDE 453 – (1) Eşyanın süresi içinde mücbir sebep belgesi ibrazı ile süre uzatımı talebi
olmaksızın Kanunun 168 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen üç yıllık süreyi veya üç yıllık sürenin
üzerinde gümrük idaresince uzatılan süre varsa bu süreyi aşarak geri getirilmesi halinde, Kanunun 241
inci maddesinin üçüncü fıkrasının (ı) bendi uyarınca usulsüzlük cezası tatbiki ile gümrük vergileri tahsil
edilerek serbest dolaşıma giriş rejimi hükümleri uygulanır.
(2) Eşya, Kanunun 168 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen üç yıllık süre aşılmaksızın, ek
süreler dahil verilen sürelerin aşılarak geri getirilmesi halinde, Kanun un 241 inci maddesinin üçüncü
fıkrasının (ı) bendi uyarınca usulsüzlük cezası tatbiki ile gümrük vergileri tahsil edilmeden serbest
dolaşıma sokulur.
(3) Geçici ihracat eşyasının, Kanunun 168 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen üç yıllık
süre ile varsa gümrük idaresince verilen ek süreler bitiminde geri getirilmediğinin tespit edilmiş olması
halinde; ihracat vergilerine tabi eşyadan bu vergiler tahsil edilir. Ancak, eşyanın daha sonra serbest
dolaşıma sokulmak istenmesi halinde, birinci fıkra hükümleri uygulanır.
(4) Geçici ihracat eşyasının, tabi olduğu mevzuat hükümleri uyarınca ilgili kurumunca veya
gümrük idaresince verilen süre ile varsa verilen ek sürelerin veya gümrük idaresince verilen böyle bir
süre yoksa Kanunun 168 inci maddesinin birin ci fıkrasında belirtilen üç yıllık süre ile varsa verilen ek
sürelerin bitiminden önce, geçici ihracatın kesin ihracata dönüştürülmek istenmesi halinde, kesin
ihracata ilişkin gümrük beyannamesinin düzenlenmesi ve ihracat rejimine ilişkin tüm mevzuat
hükümlerine uyulmuş olması kaydıyla geçici ihracata konu eşyanın kati ihracata dönüştürülmesine izin
verilerek ilgili rejim sonlandırılır.
(5) Geçici ihracatın dördüncü fıkrada belirtilen sürelerin bitiminden sonra kesin ihracata
dönüştürülmek istenmesi halinde dördüncü fıkra hükümleri uygulanır.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Deniz Balıkçılığı Ürünleri ve Denizden Çıkartılan Diğer Ürünler
MADDE 454 – (1) Kanunun 171 inci maddesi uyarınca elde edilen ürünlerin Türkiye Gümrük
Bölgesinde serbest dolaşıma girişi ve diğer ülkelere ihracı talep edildiğinde Kanunun ve bu
Yönetmeliğin serbest dolaşıma giriş veya ihracata ilişkin hükümleri uygulanır. Ancak yükü mlüden bu
ürünlerle ilgili olarak mahreç ülkede düzenlenmiş fatura veya benzeri belge aranmaz.
YEDİNCİ KİTAP
Diğer Gümrük İşlemleri
BİRİNCİ KISIM
Posta Gümrük İşlemleri
BİRİNCİ BÖLÜM
Posta Kolileri
MADDE 455 – (1) Posta kolileri gümrük işlemlerinin yapılacağı posta idarelerinde gümrüğe sıra
numarası izleyen, ek-72’deki örneğe uygun liste ile beyan olunur.
(2) Listelerde aşağıda yazılı hususlar gösterilir.
a) Her yılbaşından itibaren teselsül ettirilen sıra numarası,
b) Kolinin çıkış ülkesi veya şehri ve çıkış numarası,
c) Kolinin yollama kağıdına göre sayısı, marka ve numarası,
ç) Gümrük beyannamesi veya Déclaration en Douane, fatura ve menşe şahadetnamesi gibi
gümrüğe gösterilmesi gereken belgelerin sayı ve türleri,
d) Kolinin geldiği yol.
MADDE 456 – (1) Posta idareleri, gelen ko lilere ait listeleri, vakit geçirmeden ve kolilerin
birikmesini beklemeden düzenler ve iki nüshasını imza karşılığında gümrük idaresine verir. Bu listeler
alınan her posta için ayrı ayrı düzenlenebileceği gibi bir günde gelen bütün koliler için tek bir lis te de
düzenlenebilir.
(2) Bu listeler gümrük idaresi tarafından sıra numarasına göre saklanır.
(3) Listelerle birlikte, 455 inci maddede belirtilen belgeler gümrük idaresine verilir. Bu belgelerin
ve kolilerin üzerinde girdikleri listeden aldıkları sıra numarası da gösterilir.
MADDE 457 – (1) Posta idaresince verilen listeler ekleri yle birlikte, bunlarda yazılı kolilerin
muayenesinde, tahakkuklarının yapılmasında ve ticari nitelikte olmayanların ayrımında göz önünde
tutulmak üzere muayene ile görevli memurlara havale edilir.
(2) Muayene ile görevli memurlar kendilerine havale edilen listelerde gösterilen kolilerdeki
eşyayı inceleyerek, ticari ve ticari olmayan eşyayı ayırır.
MADDE 458 – (1) Gümrüklerce ticari nitelikteki eşya için iki nüsha ayrıntılı liste düzenlenir. Bu
listenin bir nüshası imza ka rşılığında posta idaresine verilir. Diğer nüshası bir sıra numarası altında
saklanır.
(2) Posta idaresi bu listeye dayanarak koli alıcısına, adına gönderilen eşyanın giriş işlemlerinin
yapılabilmesi için en kısa zamanda gümrük idaresine başvurulması gerekt iğini bir haber kağıdı ile
bildirir.
(3) 457 nci madde hükmüne göre yapılacak ayırım sonucunda ticari nitelikte olmayan eşya için
ikinci fıkraya göre koli alıcısına tebligat yapılmaksızın, muayene ve tahakkuk işlemleri yapılır.
MADDE 459 – (1) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4) Posta yolu ile gelen ve ticari nitelikte
olmayan hediyelik, numunelik, zat ve aile ihtiyaçlarını karşılayan ve benzeri eşya için, Déclaration en
Douane’lar gümrük idaresince beyanname olarak kabul edilir.
(2) Déclaration en Doua ne olmadan gelen ve ticari nitelik arz etmeyen eşya içeren koliler için
sözlü beyan formu düzenlenir.
(3) Ticari nitelik arz eden eşya için gümrük beyannamesi düzenlenir.
(4) Ancak gazete, kitap, broşür ile periyodik dergiler için yapılacak gümrük işlemler i
Müsteşarlıkça belirlenir.
(5) Keza dahilde işleme, geçici ithalat ve geri gelen eşya rejiminden faydalanmak üzere posta
yolu ile gelen eşya için ilgili rejim hükümleri uygulanarak işlem yapılır.
MADDE 460 – (1) Muayene ile görevli mem urlar muayenesine gerek görülen kolileri, bunları
muhafaza ile görevli posta idaresi memurlarının huzurunda muayene eder.
(2) Ticari nitelikte olup gümrük beyannamesi verilmiş eşyanın muayenesi 180 ila 196 ncı madde
hükümleri uyarınca; ticari nitelikte olm ayan ve 172 nci maddede belirtilen beyan formu veya
Déclaration en Douane kapsamı eşyanın muayenesi ise, örnekleme yöntemi ile yapılır.
(3) Ticari nitelikte olmayan eşyanın Déclaration en Douane’larında yazılı değerleri, gümrük
idaresince uygun bulunduğu t akdirde, aynen kabul olunur. Uygun görülmeyenler ile Déclaration en
Douane’larında kıymeti gösterilmeyen eşya için Kanununun İkinci Kısmının Eşyanın Gümrük Kıymeti
başlıklı Üçüncü Bölüm maddeleri hükmü uyarınca tespit edilecek kıymetleri vergi tahakkukuna esas
tutulur.
(4) Muayene sırasında kolilerin içinden çıkan fatura ve menşe şahadetnamesi gibi belgeler
gümrük idaresince alınarak muayene, tespit ve tahakkukta dikkate alınmak üzere beyannamesine
eklenir.
MADDE 461 – (1) Gümrüklerce her türlü işlemi bitirilmiş olan kolilerin alıcılarından, alınması
gereken ve gümrük idaresince tespit olunan vergiler, veznesi bulunduğu takdirde gümrük idaresi
tarafından tahsil olunur ve karşılığında Vezne Alındısı verilir.
(2) Aynı zamanda, kolinin gümrükle ilişiği kalmadığına dair ek-73’te yer alan bir Teslim Kağıdı da
düzenlenir ve kolinin teslimini geciktiren durumlar olmuş ise, teslim kağıdında gecikme tarih ve
sebepleri gösterilir.
(3) Gümrük bulunmayan bir yer varışlı kolilerin tahakkuk ettirilen vergileri 462 nci madde
hükmüne göre posta idaresince tahsil olunur.
(4) Posta idaresi, gümrük vezne alındısını gördükten sonra tesellüm kağıdına imza alarak koliyi
alıcısına teslim eder.
(5) (Ek:RG-30/4/2011-27920) Birinci fıkra uyarınca tespit olunan vergiler, posta idaresince de
tahsil edilebilir. Bu durumda, 462 nci maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca işlem yapılır.
MADDE 462 – (1) Posta gümrük işlemleri yapılan, fakat gümrük veznesi bulunmayan posta
idarelerinde kolilere ait tahakkuk ettirilmiş vergiler posta idaresi tarafından tahsil edilir.
(2) Bu gibi yerlerde, muayeneden sonra her koli için tahakkuk ettirilen vergilerin ayrıntısı,
gümrük idaresince düzenlenecek bir tahakkuk belgesi ile posta idaresine bildirilir.
(3) Posta idaresi gümrük adına tahsil ettiği paraları en geç bir hafta içinde, tahakkuk belgelerine
dayanan bir liste ile gümrük veznesine alındı karşılığında öder.
MADDE 463 – (1) Gerek kesin olarak gerek geçici ihracat işlemlerine tabi tutularak yurt dışına
posta yolu ile gönderilecek ticari ve ticari olmayan eşya posta idaresi tarafından kabul edilir. Bu eşya
gümrük idaresinin gözetim ve kontrolü altındadır.
(2) Yurt dışına posta yoluyla gönderilecek ticari nitelikteki eşya ihracat rejimi kapsamında
gümrük beyannamesi ile beyan olunur ve bu rejim çerçevesinde işlemleri tamamlanır.
MADDE 464 – (1) Muayeneye tabi tutulacak koliler posta idaresine bildirilir ve muayeneye hazır
bulundurulması istenir. Muayene için ayrılan koliler posta memurlarının huzurunda muayene edilir.
Muayene edilmeyecek eşyanın gümrük işlemleri belge üzerinden yürütülür.
MADDE 465 – (1) Yurt dışından posta yolu ile gelip listeleri gümrük idaresine verilen kolilerden,
süresi içinde alıcıları tarafından alınmayanlar veya diğer sebeplerden dolayı posta idaresince geri
gönderilmesi gerekenler, posta idaresince ayrıntılı bir yazı ile gümrüğe bildirilir. Gümrük idaresi, posta
memurlarının huzurunda bu gibi kolileri muayene ederek Déclaration en Douane ve diğer belgeleriyle
karşılaştırır. Şüpheli bir durum tespit edilmediği takdirde bunların kayıtları kapatılır.
İKİNCİ BÖLÜM
Posta Haberleşme Gönderileri
MADDE 466 – (1) Değer konulmuş olanlar dahil olmak üzere yeşil etiketli mektuplar, yeşil etiketli
diğer posta haberleşme gönderileri, küçük paket veya küçük koliler ile basılmış kağıtları kapsayan
çantalar gümrük gözetiminde posta idaresince açılır ve vergiye tabi olanlar ile olmayanlar ayrılır.
(2) (Değişik:RG-2/11/2011-28103) (4) Vergiye tabi olan posta haberleşme gönderileri, posta
idaresince düzenlenen liste ile gümrük idaresine bildirilir.
MADDE 467 – (1) Küçük koliler dahil olmak ü zere listeleri verilen posta haberleşme gönderileri
muayene ve tahakkuku yapacak olan muayene ile görevli memura havale edilir.
(2) Muayene ile görevli memur, yapacağı kontrol ve inceleme sonunda, ticari nitelikte gördüğü
eşyayı kapsayan gönderileri ayırarak 459 uncu madde hükmü gereğince yazılı beyanda bulunmalarını
sağlamak için ilgililerine posta idaresi aracılığı ile tebligat yaptırır.
(3) Ticari nitelikte bulunmayan eşyanın işlemleri 459 uncu maddedeki esaslara göre tamamlanır.
(4) Posta idaresi gümrüğ e ait tahsil ettiği vergileri 462 nci maddede belirtilen şekilde gümrük
veznesine yatırır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Ortak Hükümler ve Ceza
MADDE 468 – (1) Mektup postası dışında kalan eşyanın başka bir gümrük idaresine sevk edilmek
istenilmesi halinde, eşya transit rejimi hükümleri çerçevesinde sevk edilir. Bu durumda, her araç için
ayrı bir transit beyannamesi düzenlenir. Posta çuvalları mühürlü ise ayrıca taşıt aracı mühürlenmez.
(2) Söz konusu eşyanın aynı il içerisindeki havalimanından Posta İşleme Merkezine Posta Teslim
Bordrosu (CN-38 veya CN-41) ile posta idaresinin sorumluluğu altında sevk edilmesi mümkündür.
MADDE 469 – (1) Yurt dışından gelen koliler ve posta haberleşme gönderilerinin konulduğu
yerler, Kanunun 174 üncü maddesine göre genel antrepo sayılır ve bu yerler posta idaresinin
sorumluluğu ve gümrük idaresinin gözetim ve kontrolü altında bulunur.
(2) Posta yolu ile yurt dışına gönderilecek ticari eşya, gümrüğün gözetimi ve posta idaresinin
sorumluluğu altındaki genel antrepolara konulur. Eşya, buralarda antrepo beyannamesinin tescil
tarihinden itibaren bir ay bekletilebilir. Bu sürenin geçmesi üzerine 417 nci maddeye göre işlem yapılır.
(3) Gümrük işlemleri için gerekli ölçü aletlerini ve tahlil ve teknik cihaz ve maddelerini, görevli
gümrük memurlarının çalışmalarına elverişli büro ve mefruşatını, telefonunu, aydınlatma ve ısıtma
ihtiyaçlarını, posta idaresi herhangi bir bedel karşılığında olmaksızın sağlamakla yükümlüdür.
(4) Posta yoluyla yurt dışına gönderilen ve oralardan gelen posta gönderilerinin gümrük işlemleri
dolayısıyla devamlı olarak posta gümrüklerinde görev alan veya geçici olarak bu gibi hizmetleri yapan
gümrük memurlarının Kanunun 220 nci maddesine göre tespit edilen kanuni saatler dışında yaptıkları
fazla çalışma ücreti aynı Kanunun 221 inci maddesi gereğince posta idaresince ödenir.
MADDE 470 – (1) Gümrük işlemlerinin sonuçlandırılabilmesi için, posta gönderilerinin başka bir
merciin kontrolüne gerek görülmesi halinde, bunun eşyanın bulunduğu yerde yapılması esastır. Ancak,
zaruri hallerde kapsamı gümrük ve posta idaresi memurları tar afından birlikte tespit olunarak,
gümrüğün yetkili memurunun vereceği, durumu belirtir ek-74’te yer alan örneğe uygun imzalı bir alındı
karşılığında eşya, posta idaresinden geçici olarak alınabilir. İşi bittiğinde bu eşya geciktirilmeksizin posta
idaresine verilir. Posta idaresi bu alındıyı iade eder.
MADDE 471 – (1) Posta gönderilerinin muayenesinde eksiklik bulunduğu takdirde durum,
gümrük muayene ve posta idaresi memurları tarafından birlikte düzenlenecek iki nüsha tutanakla
tespit olunur. Bu tutanaklardan bir nüshası posta idaresinde, diğeri gümrükte kalır. Kovuşturma ve
soruşturmayı gerektirir bir durum tespit edildiği takdirde, gümrük idaresince gerekli inceleme ve
soruşturma yapılır.
MADDE 472 – (1) Posta yolu ile ithal edilmek istenilen eşya arasında, gümrük ve posta mevzuatı
ile diğer mevzuata göre ithali yasak eşya bulunduğu takdirde, ilgili mevzuat hükümlerine göre işlem
yapılır.
(2) Elkoyma veya imha gerektiren hallerde, gereği yerine getirilip durum iki nüsha tutanakla
tespit edilir. Bu tutanakların bir nüshası posta idaresine verilir, diğeri gümrük idaresinde saklanır.
MADDE 473 – (1) Posta yolu ile Tür kiye’ye gelen ve taraf olduğumuz uluslararası anlaşmalar
hükümleri ile belirlenen bekleme süreleri sonunda elde kalan koli veya diğer eşyanın ayrıntılı bir listesi
gümrük tarife istatistik pozisyonu ve miktar ile sahiplerinin isim ve adresleri belirtilmek suretiyle,
Kanunun 177 nci maddesi uygulanmak üzere gümrük idaresine bildirilir.
MADDE 474 – (1) Posta yolu ile gelen ve ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin Déclaration en
Douane’larda kayıtlı bilgilere nazaran tespit edilen farklılıklardan dolayı ceza aranmaz.
(2) Ticari nitelikte olan eşyaya ilişkin beyanın kontrolü sonucunda, tespit edilecek fark ve
aykırılıklardan dolayı, Kanunun 234 üncü maddesi hükümlerine göre işlem yapılır.
MADDE 475 – (1) Posta yolu ile gönderilen ticari nitelikte olmayan eşyaya ilişkin Déclaration en
Douane’larda kayıtlı bilgilere nazaran tespit edilen farklılıklardan dolayı ceza aranmaz.
(2) İhracatta ticari eşyanın beyanı ile muayenesi arasında farklılık bulunması halinde duru ma
göre gümrük veya kaçakçılıkla mücadele mevzuatı uyarınca işlem yapılır.
İKİNCİ KISIM
Yakıt ve Kumanyalara İlişkin Gümrük İşlemleri
MADDE 476 – (1) Geçici depolama yeri veya antrepoda bulunan ve hen üz serbest dolaşıma
girmemiş olan (Mülga ibare:RG -22/1/2016-29601) (...) yakıt ve yağlar ile mürettebat ve yolcuların
yiyecek, içecek, sigara ve alkollü içkiler de dahil olmak üzere kumanyaları transit rejimi hükümlerine
göre deniz ve hava taşıtlarına ver ilir. Kaçakçılıkla mücadele eden birimlere bu kapsamda yakıt ve yağ
verilir.
(2) Geçici depolama yeri veya antrepodan verilecek henüz serbest dolaşıma girmemiş yakıt,
yağlayıcı madde ve kumanyalardan gümrük vergileri aranmaz. Ancak, Türk bandıralı deniz ve hava
taşıtlarının bu hükümden yararlanabilmesi için aldıkları söz konusu eşyayı dış sefere çıkacağı limandan
itibaren tüketmeleri gerekir.
MADDE 477 – (1) Deniz ve hava taşıtı kaptanları, acenteleri, bunker veya liman bayileri, taş ıtın
gideceği yer ve talep ettiği yakıt miktarını yazılı olarak gümrük idaresine bildirir. Bu talebin kaptan ve
işletme dışındaki kişiler tarafından yapılması halinde, kaptan veya işletme tarafından talep edilen yakıt
siparişine dair belge aranır.
(2) Aynı şekilde kaptanlar, gemi acenteleri ve kumanyacılık firmaları geminin gideceği yer ve
gemiye verilecek kumanyanın cins ve miktarını belirtir şekilde düzenleyecekleri kumanya listelerini
gümrük idaresine bildirir.
(3) Şüphe veya ihbar olmadıkça, yakıt, yağ ve kumanya muayeneye tabi tutulmaz ve sadece
gümrük idaresinin gözetimi altında gemiye yüklenir.
MADDE 478 – (1) Basitleştirilmiş usul ile gerçekleştirilen işlemler hariç olmak üzere bunker veya
liman bayilerinin gümrük idaresine doğrudan başvurarak, gemiye verilecek yağ ve yakıta ilişkin
beyanname tescil ettirebilmeleri için bu firmaların;
a) Anonim veya limited şirket olması,
b) Ödenmiş sermayelerinin asgari 50.000 TL olması,
c) Firmanın mülkiyetinde bir adet 200 DWT (Deadweight Ton) kapasitede deniz akaryakıt
tankerinin bulunması veya 80.000 ABD doları tutarı toplu teminat verilmesi,
ç) Yönetim kurulu üyeleri ile şirket sermayesinin %10’undan fazlasına sahip olanların affa
uğramış olsalar dahi, hırsızlık, emniyeti suistimal, dolandırıcılık, yalan yere şahadet, yalan yere yemin,
suç tasnii, iftira, irtikap, rüşvet, ihtilas cürümlerinden biri dolayısıyla hapis cezası veya mülga 1918 sayılı
Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun, mülga 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu, 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna
muhalefetten mahkum olmamaları,
gerekir.
(2) Yukarıdaki sayılan hususları ispat eden belgeler (Mülga ibare: RG -21/11/2013-28828
Mükerrer) (…) teminat ile birlikte, ek -75’te yer alan taahhütnameyi doldurarak ilgili gümrüğe ibraz
eden firmalar; gemilere yağ ve yakıt verilmesine ilişkin işlemleri yürütebilir. Bu firmaların gemilere yağ
ve yakıt verilmesine ilişkin her başvurularında ilgili kaptan veya gemi acentesinin talep veya izin yazısını
gümrük idaresine ibrazı şarttır.
MADDE 479 – (1) Türkiye Gümrük Bölgesi dışına sefer yapan Türk bandıralı gemilerde, ek-76’da
yer alan örneğe uygun yakıt ve kumanya defteri tutulur. Bu defterin sayfaları gümrük idaresince
önceden tespit edilerek onanır. Bu deftere yakıt ve kumanyanın gümrük tarife istati stik pozisyonu,
miktarı ve beyanname ile faturanın numara ve tarihi, yazılarak alt kısmı gümrük idaresince resmi
mühürle mühürlenir ve imza edilir.
MADDE 480 – (1) Türk bandıralı gemilerin yabancı limanlardan gelişlerinde, yakıt ve kumanyaları
için bir liste düzenlenerek ilk uğrayacakları Türk limanında bu liste geminin kontrolünü yapacak gümrük
idaresine verilir.
(2) Birinci fıkrada bahsi geçen listede,
a) Yabancı l imanlardan alınmış olan kumanyanın cins ve miktarı ile sefer sırasında tüketilen
miktarı,
b) Evvelce Türkiye’de, serbest dolaşımda olan maddelerden veya geçici depolama yerleri ve
antrepolardan tedarik edilen yakıt ve kumanyaların cins ve miktarı ve bunlar için evvelce verilmiş olan
transit veya ihracat beyannamelerinin numara ve tarihi, gümrük idaresi ve sefer sırasında tüketilen
miktarları,
yer alır.
(3) İlgili memurlar, kendilerine verilen listeyi, yakıt ve kumanya defteri ile karşılaştırarak, beyan
edilen miktarın defter kayıtlarına uygunluğunu inceler.
MADDE 481 – (1) Kabotaja girecek gemilerin yabancı limanlardan aldıkları yakıtların miktarı
gemilerin seyir jurnallerinde ve devriçark defterinde gösterildiğinden seyir jurnaline göre alınan miktar
ile, seyir jurnali ve devriçark defterine göre sarf edilen miktar arasındaki fark bulunarak vergiye esas
tutulacak miktar tespit olunur.
MADDE 482 – (1) Türkiye Gümrük Bölgesi dışına sefer yapan gem ilerden düzenli seferli
olanlarının, yabancı ülkelere yaptıkları seferden son Türk limanına dönerek, tekrar dış sefere çıkmaları
halinde, bu limandaki üç aya kadar olan bekleme süreleri yabancı ülkelere yapılan seferin devamı
sayılır.
(2) Yurt dışı seferden dönen gemilerin Türk limanlarında yüklerinin tamamını boşalttıktan sonra
diğer Türk limanlarına ihraç yükünü almak üzere boş veya kısmen ihraç yükü alarak hareket etmeleri
hali de dış seferin devamı sayılır.
(3) Dış seferden dönen gemilerin Türkiye’ye il k giriş limanında yurt dışından ya da yurt içinde
antrepolardan almış oldukları transit akaryakıt ve kumanyaları tespit edilir. Üç aylık süre içerisinde Türk
limanları arasında sefer yapılması halinde tüketilen akaryakıt uğradığı en son Türk limanında
vergilendirilir.
(4) Geminin üç ay içerisinde yabancı limanlara çıkmaması halinde gümrük idaresince transit
akaryakıt ve kumanyaları tespit edilerek vergileri tahsil edilir. Geminin üç ay içerisinde yabancı
limanlara çıkmamasının zorunlu nedenlerden kaynaklandığının ilgili gümrük idaresine belgelendirilmesi
halinde bu sürenin uzatılmasına gümrük ve muhafaza başmüdürlükleri yetkilidir.
(5) Bu madde hükümleri, yabancı ülkelere sefer yapan gemilerin yurt dışından veya yurt içinde
antrepolardan almış oldukları akaryakıt ve kumanyaları ile yurt dışı seferi için başka bir Türk limanına
ihraç yükü almak için yaptığı sefer sırasında kullanılan yakıtları için de uygulanır.
SEKİZİNCİ KİTAP
Gümrük Yükümlülüğü
BİRİNCİ KISIM
Gümrük Yükümlülüğünün Doğması ve Başlaması
MADDE 483 – (1) İthalatta gümrük yükümlülüğü; ithalat vergilerine tabi eşyanın, serbest
dolaşıma girmesi veya ithalat vergilerinden kısmi muafiyet suretiyle geçici ithali için normal usulde
yapılan beyanlarda gümrük beyannamesinin tescil tarihinde, basitleştirilmiş usulde yapılan beyanlarda
basitleştirilmiş işlemlere ilişkin beyannamenin ya da gümrük idaresince kabul edilen ticari veya idari
belgenin tescil edildiği ya da tescil hükmünde kayıt işleminin yapıldığı tarihte başlar.
MADDE 484 – (1) Kanunun 183 üncü maddesinde belirtilen eşya için yapılan gümrük beyanı veya
beyanname yerine geçen başka bir belge sunulması ve yetkili gümrük idarelerinin on aylaması için bir
belgenin düzenlenmesi, eşyanın gümrük statüsünün serbest dolaşımda bulunan eşya gibi
değerlendirilmesine yol açabilecek yanlış niteliğe sahip ise, bu fiil, Kanunun 183 üncü maddesinin
birinci fıkrası uyarınca, eşyanın gümrük gözetiminden çıkarılması hükmündedir.
MADDE 485 – (1) Eşyaya uygulanabilecek yasaklama veya kısıtlamalar ile cezai hükümler saklı
kalmak üzere, Kanunun 183 veya 185 inci maddeleri uyarınca bir gümrük yükümlülüğünün doğması ve
ithalat vergilerinin ödenmesi durumunda, bu eşya gümrük statüsü açısından bir beyana gerek
görülmeksizin serbest dolaşımda bulunan eşya sayılır.
(2) Kanunun 208 inci maddesinin (d) ve (e) bentleri uyarınca eşyanın zapt ve müsaderesi bu
eşyanın gümrük statüsünü etkilemez.
MADDE 486 – (1) Eşyanın gümrük kontrolünden yasadışı olarak çıkarılmasına teşebbüs
olmaması, ilgili kişi tarafından kasten yapılmış bulunmaması ve eşyanın durumunu düzenleyen tüm
gerekli işlemlerin yerine getirilmesi koşuluyla aşağıda sayılan ihmaller, Kanunun 184 üncü maddesinin
birinci fıkrasında belirtilen gümrük yükümlülüğü açısından, eşyanın geçici depolama faaliyeti veya tabi
tutulmuş olduğu gümrük rejiminin doğru işleyişini etkilemez:
a) Süre uzatımı amacıyla başvurulduğunda, verilen sürenin uzatılması için gerekli koşullar
olmasına karşın, eşyanın gösterilen geçici depolama yerine konulması veya uygulandığı gümrük rejimi
altında, gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanımlardan birine tabi tutulması için verilen sürenin
aşılması,
b) Transit rejimi altındaki eşyanın varış gümrük idaresine sunulması için verilen süre aşılarak ilgili
idareye sunulması,
c) Eşyanın geçici depolamaya veya gümrük antrepo rejimine tabi tutulması durumund a,
elleçleme izninin verilmesi için gerekli koşulların bulunması şartıyla, gümrük idarelerinden önceden izin
alınmaksızın eşyanın elleçleme işlemine tabi tutulması,
ç) Eşyanın geçici ithalat rejimine tabi tutulması durumunda, önceden bu kullanıma izin verilmesi
için gerekli şartların olması koşuluyla, eşyanın izin belgesinde gösterilenden farklı bir şekilde
kullanılması,
d) Eşyanın geçici depolamaya veya bir gümrük re jimine tabi tutulması durumunda, gümrük
idarelerinin isteği üzerine arz edilebilecek durumda olması şartıyla izin belgesinde gösterilenden farklı
şekillerde ve yerlerde bulunması,
e) Eşyanın geçici depolamaya veya bir gümrük rejimine tabi tutulması durumun da, gerekli
işlemler yapılmadan Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkarılması veya serbest bölgeye konulması,
f) Eşyanın nihai kullanımı nedeniyle, indirimli veya sıfır vergi oranından yararlanarak işlem
görmesi durumunda, amaçlanan kullanıma tabi tutulmadan önce, eşyanın devredenin stok kayıtlarında
olması ve devredilenin söz konusu eşyanın izin hak sahibi olması şartıyla eşyanın gümrük idarelerine
bildirilmeden devredilmesi.
(2) Yükümlü birinci fıkrada gösterilen şartları ispat edemediği takdirde, Kanunun 184 ün cü
maddesinin birinci fıkrası uyarınca bir gümrük yükümlülüğü doğar.
(3) Birinci fıkrada belirtilen ihmallerin bir gümrük yükümlülüğüne yol açmaması, yürürlükteki
mevzuat çerçevesinde söz konusu gümrük rejimi altında düzenlenen izin belgelerinin geri alınm asını
veya iptalini engellemez.
MADDE 487 – (1) Kanunun 186 ncı maddesinin uygulanmasında, gümrük idareleri, ilgili kişinin
isteği üzerine, ortaya çıkan kayıpların sadece eşyanın mahiyetinden kaynaklandığı ve ilgili kişinin
ihmalinden ya da hileli işlerinden kaynaklanmadığının gösterilebildiği durum larda, kayıp miktarını
dikkate alır.
(2) Birinci fıkradaki ihmal ya da hileli işler deyimi; nakliye, depolama, elleçleme, söz konusu
eşyanın işlenmesi veya değerlendirilmesine ilişkin mevzuat hükümlerinin uygulanmasındaki bir
savsaklama anlamına gelir.
(3) Gümrük idareleri, eşyanın mahiyeti gereği uğradığı önlenmesi imkansız kaybın başka bir
açıklaması olmadığına kanaat getirmesi halinde yükümlünün ispat zorunluluğunu kaldırabilir.
(4) (Ek:RG-31/3/2010-27538) Gümrük idarelerinin izninden kaynaklanmayan hall erde, eşyanın
telef olması veya kaybı mahkeme kararı ile kanıtlanır. Ancak;
a) Suçüstü şeklindeki hırsızlıklar, hazırlık tahkikatı üzerine Cumhuriyet Savcılığınca verilen belge
ile,
b) Hasar, telef veya kayıp herkesçe bilinen ve duyulan başka olaylar yüzün den olmuşsa o yerin
en büyük mülki idare amiri tarafından verilecek belge ile,
kanıtlanır.
MADDE 488 – (1) Gümrük yükümlülüğü, normal usulde yapılan beyanlarda gümrük
beyannamesinin tescil tarihinde, basitleştirilmiş usulde ya pılan beyanlarda basitleştirilmiş işlemlere
ilişkin beyannamenin ya da faturanın tescil edildiği ya da tescil hükmünde olan kayıt işleminin yapıldığı
tarihte başlar.
İKİNCİ KISIM
Gümrük Vergilerinin Tahakkuku, Tebliği, Kayda Geçirilmesi ve Ödenmesi
MADDE 489 – (1) Gümrük Vergileri Tahakkukunu İzleme Defteri elektronik ortamda tutulur.
(2) (Ek:RG-15/5/2013-28648) Kanunun 197 nci maddesi nin birinci fıkrası uyarınca gümrük
vergileri tahakkukundan hemen sonra yükümlüsüne sistem üzerinde, sistem üzerinde tebliğin
yapılamadığı hallerde ise ilgili belge üzerinde tebliğ edilir.
Gümrük vergilerinin ek tahakkuku ile gümrük vergilerine ilişkin cez a kararlarının verilmesi,
MADDE 490 – (Başlığıyla birlikte değişik:RG-15/5/2013-28648)
(1) Beyannamede düzeltme yapılmasını gerektirir nitelikteki tespitler sistem üzerinde
düzenlenen müzekkere ile idare amirine sunulur. İdare amirinin olurunu müteakip yeni vergi tahakkuku
ve olması halinde buna ilişkin cezalar yükümlüsüne tebliğ edilir.
(2) Kanunun 197 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istenen gümrük vergileri ve gümrük
vergileri alacağına bağlı idari para cezaları yükümlüsüne tek bir karar ile tebliğ edilir ve aynı anda ilgili
programa kaydedilir.
(3) Konusu ve yükümlüsü ile gümrük ida resinin aynı olması, aralarında maddi veya hukuki
yönden bağlılık bulunması şartıyla; birden fazla işleme veya beyannameye ilişkin gümrük vergileri ve
para cezalarına tek tahakkuk ve ceza kararı düzenlenebilir.
(4) Gümrük vergileri alacağına bağlı idari pa ra cezalarının zamanaşımı, bu idari para cezalarına
ilişkin gümrük vergilerinin zamanaşımına tabidir.
MADDE 491 – (1) Basitleştirilmiş usule göre tescil edilen bir beyannamede eksik bulunan bilgi
veya belgenin tamamlanması için gümrük idaresi tarafından verilen süre içinde bu eksikliklerin
tamamlanmaması halinde, Kanunun 196 ncı madde hükümleri uygulanmaz.
MADDE 492 – (1) Ödeme aşamasına gelmiş ancak henüz ödenmemiş gümrük vergileri ile yapılan
kontrol ve denetlemeler sonucunda hiç alınmadığı veya noksan alındığı belirlenen gümrük vergilerinin
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesine göre ertelenmesine
ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Teminat
MADDE 493 – (1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)(22) Toplu teminat sisteminde, bir kişinin bir
gümrük idaresine her türlü gümrük işlemlerine ilişkin vermiş olduğu teminat, o kişinin o gümrük
idaresindeki transit rejimi hariç bütün gümrük işlemleri için kullanılır.
(2) (Değişik:RG-30/4/2011-27920) Takip edile bilir olması halinde söz konusu teminat diğer
gümrük idarelerinde de geçerlidir.
(3) Toplu teminatın takibi, Müsteşarlıkça belirlenen usullere uygun olarak elektronik ortamda
kayda alınan veriler üzerinden yapılır.
(4) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)(22) Götürü teminat sisteminde ise, gümrük yükümlülüğü
gerektiren veya gerektirebilecek birden fazla işlem için Bakanlıkça belirlenecek şartları taşıyanların
talebi üzerine, gümrükçe onaylanmış işlem veya kullanımlardan her biri için ayrı ayrı teminat verilmesi
yerine, transit rejimi hariç tüm işlemleri kapsayacak bir teminat verilebilir.
(5) (Değişik:RG-30/9/2020-31260)(37) Götürü teminat uygulamasından;
a) Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına veya onaylanmış kişi statü belgesine sahip yükümlüler,
b) 527 nci madde uyarınca antrepo işleticileri,
yararlanabilir.
(6) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Götürü teminat, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununun
ekindeki (I) sayılı listede yer alan eşyaya ilişkin kamu alacakları hariç, eşyanın gümrükçe onaylanmış
işlem veya kullanıma tabi tutulmasına ilişkin tüm kamu alacakları için geçerlidir.
(7) Götürü teminat sisteminden yararlanabilme koşulları ve sistemin işleyişine ilişkin usul ve
esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.
MADDE 494 – (1) Götürü teminat sisteminden yararlanmak için verilecek teminat tutarı bir
önceki yılda gümrük işlemleri nedeniyle teminat konusu olan toplam değerin %10’udur. Ancak;
a) Teminatın dahilde işleme rejimi kapsamındaki eşyayı da içermesi halinde 250.000 Avro,
dahilde işleme rejimi dışındaki gümrük işlemlerini kapsaması halinde ise 75.000 Avro’dan az olamaz.
b) (Değişik: RG -21/11/2013-28828 Mükerrer) Teminatın 2.000.000 Avro’yu aşmayan tutarda
verilmesi mümkündür.
c) (Ek:RG-12/6/2013-28675) (Mülga: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer)
(2) Teminat, bu miktarlar karşılığı Türk Lirası olarak da verilebilir.
(3) Götürü teminat tutarı, yıllık olarak Müsteşarlıkça belirlenir.
(4) (Ek:RG-5/4/2013-28609) (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
(5) (Ek:RG-30/9/2020-31260)(37) Antrepo işleticilerince verilecek götürü teminat ve yaygın
götürü teminat tutarı, 527 nci maddeye göre belirlenir.
MADDE 495 – (1) Gümrük işlemleri sırasında teminat alınmasına gerek görülen hâllerde;
a) Tedavülde olan nakit Türk Lirası (TL),
b) Bankalar tarafından verilen süresiz teminat mektupları,
c) Hazine Müsteşarlı ğınca ihraç edilen Devlet İç Borçlanma Senetleri veya bu senetler yerine
düzenlenen belgeler (Nominal bedele faiz dâhil edilerek ihraç edilmiş ise bu işlemlerde anaparaya
tekabül eden satış değerleri esas alınır.),
ç) Hükümetçe belli edilecek Millî Esham v e Tahvilât (Bu Esham ve Tahvilât, teminatın kabul
edilmesine en yakın borsa cetvelleri üzerinden %15 noksanıyla değerlendirilir.),
d) İlgililer veya ilgililer lehine üçüncü şahıslar tarafından gösterilen ve alacaklı amme idarelerince
haciz varakalarına müsteniden haczedilen menkul ve gayrimenkul eşya,
e) Genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin, belediyelerin, sermayesinin tamamı devlete
ait olan kamu iktisadî teşebbüslerinin ve Türkiye’deki yabancı misyon şeflerinin verecekleri garanti
mektupları,
f) Merkez Bankası tarafından kabul edilen ve bu Bankanın belirlediği döviz kuru üzerinden
hesaplanan dövizler,
teminat olarak idarece kabul olunur.
(2) Garanti mektubu ile işlem yapılması durumunda, yükümlülüklerin tam ve zamanında yerine
getirilmemesi hâlinde yükümlüye bir yıl boyunca bu haktan yararlanma izni verilmez.
(3) Teminat mektuplarının 497 nci maddedeki kayıt ve şartlara uygun, alacak miktarını
karşılayacak değerde ve süresiz olması gerekir.
MADDE 496 – (Değişik:RG-1/4/2020-31086)
(1) Teminatı veren, verdiği teminatın, idare amirinin izniyle kısmen veya tamamen başka bir
teminat ile değiştirilmesini isteyebilir.
(2) Daha önce başlamış, gümrük yükümlülüğü devam eden gümrük işlemleri için verilmiş olan
teminatın değiştirilmesinin tale p edilmesi halinde yeni teminat mektubunun Ek -77/C’de yer alan
metindeki ifadeleri de içermesi gerekir.
MADDE 497 –(Değişik:RG-1/4/2020-31086)
(1) Gümrük işlemleri dolayısıyla, vergilerin teminatı olarak kabul edilebilecek teminat
mektupları, idareye ibraz olunduktan sonra, ait oldukları tahakkuku yapılmış vergiler tutarını karşılayıp
karşılamadıkları incelenir ve teminat mektupları Ek -77’de yer alan örneğe uygun görüldüğü takdirde
kabul edilir. Götürü teminat sisteminden yararlanmak için i braz edilmiş teminat mektupları ise 494
üncü madde uyarınca belirlenecek teminat tutarını karşılamaları ve Ek-77/A’da yer alan örneğe uygun
görülmeleri; toplu teminat sisteminden yararlanmak için ibraz edilmiş teminat mektupları ise Ek -
77/B’de yer alan örneğe uygun görülmeleri durumunda kabul edilir.
(2) Elektronik imza ile oluşturulan, gümrük idarelerince kabul edilecek elektronik teminat
mektuplarının işleme alınmasına ilişkin standartları, formatı ve kuralları belirlemeye Bakanlık yetkilidir.
(3) Teminat mektuplarının kağıt olarak düzenlenmesi halinde bu teminat mektupları ayniyet
alındısı karşılığında Bakanlık adına ilgili muhasebe birimine teslim edilir.
(4) Hazine ve Maliye Bakanlığınca ihraç edilen devlet iç borçlanma senetleri veya bu senetler
yerine düzenlenen belgeler ile dövizin kabulü birinci fıkra hükmüne tabidir.
(5) Garanti mektupları, ilgili gümrük idaresinde muhafaza edilir.
MADDE 498 – (1) Bir gümrük yükümlülüğü karşılığında alınan teminat mektubu, söz konusu
yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde takibe alınır. Teminat mektubunu veren hak sahibine
yükümlülüğe ilişkin sürenin bitiminden yirmi gün önce tebligat yapılarak bu yükümlülüğünü yerine
getirmemesi halinde teminat mektubunun nakde dönüştürüleceği belirtilir. Bu süre içinde söz konusu
yükümlülüğün yerine getirilmemesi durumunda teminat mektubunun nakde dönüştürülmesi yönünde
işlem yapılır.
(2) Müsteşarlık, götürü teminat sisteminden yararlanılamayacak durumların belirlenmesi;
götürü teminat yetkisinin veri lmesi, geçerlilik süresi, güncellenmesi ve kapsamının değiştirilmesi;
teminatın yenilenmesi ve değiştirilmesi; kabul olunabilecek teminat türünün belirlenmesi; götürü
teminat yetkisinin askıya alınması ve geri alınmasına ilişkin düzenlemeler yapmaya yetkilidir.
(3) Geçici bir süre için götürü teminattan yararlanma hakkı askıya alınanların, götürü teminat
sisteminden yararlanmak için vermiş oldukları teminat mektupları iade edilmez ve askıya alma süresi
içinde teminata bağlanması gereken gümrük vergileri ve diğer vergilerin tümü (Değişik ibare:RG -
2/11/2011-28103) Kanunun 204 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk bendinde belirtildiği şekilde
teminata bağlanır.
(4) Götürü teminat sisteminden yararlanma hakkı geri alınan yükümlünün, götürü teminat
kapsamındaki tüm gümrük vergileri ve diğer vergilerin (Değişik ibare:RG-2/11/2011-28103) Kanunun
204 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk bendinde uyarınca teminata bağlanmasının ardından, götürü
teminat sisteminden yararlanmak için verilen teminat iade edilir.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Vergilerin ve Para Cezalarının Geri Verilmesi veya Kaldırılması
MADDE 499 – (1) Kanunun 64 üncü maddesinin (Değişik ibare:RG -31/3/2010-27538) beşinci
fıkrası hükmü sa klı kalmak kaydıyla, bir gümrük beyannamesine dayanılarak ödenmiş olan gümrük
vergileri bu beyannamenin iptal edilmesi üzerine ilgilinin talebiyle geri verilir. (Değişik cümle:RG -
1/4/2020-31086) Gümrük beyannamesinin iptalinin eşyanın tesliminden önce yap ılması halinde
ödenmiş gümrük vergilerinin geri verilmesine ilişkin talebin Kanunun 46 ncı maddesinde ve 70 inci
maddesinin ikinci fıkrasında; diğer iptal durumlarında iptal sebebine göre 124 üncü, 125 inci, 127 nci
ve 129 uncu maddelerde belirlenen süreler içerisinde yapılması gerekir.
MADDE 500 – (1) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)(47) Gümrük vergilerinin;
a) 500.000 TL’ye kadar olan geri verme veya kaldırma işlemlerini yapmaya ilgili gümrük
müdürlükleri,
b) 5.000.000 TL’ye kadar olan geri verme veya kaldırma işlemlerini yapmaya gümrük ve dış
ticaret bölge müdürlükleri,
c) 5.000.000 TL’nin üstündeki geri verme veya kaldırma işlemlerini yapmaya ise Bakanlık,
yetkilidir.
(2) Birinci fıkrada belirtilen tutarla r, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul
Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranında arttırılır ve bu hesaplamada 1.000 TL’ye kadar
olan tutarlar dikkate alınmaz.
MADDE 501 – (1) Gümrük vergileri;
a) Bir alıcı ile satıcı arasında yapılan sözleşmenin, özellikle fiyat da dahil olmak üzere şartları
belirlenirken eşyanın kusurlu mahiyetinin dikkate alınması,
b) Eşyanın kusurlu olduğu veya sözleşmenin şartlarına uygun ol madığı teyit edildikten sonra
ithalatçı tarafından satılması,
hallerinde, Kanunun 213 üncü maddesi çerçevesinde geri verilmez veya kaldırılmaz.
MADDE 502 – (1) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)(35) Gümrük vergilerinin ve para cezalarının geri
verilmesi veya kaldırılması başvurusu, bu vergileri ve cezaları ödeyen veya ödemekle yükümlü olan kişi
veya bunların temsilcileri veya hak ve yükümlülükleri devralan kişi tarafından Ek -78’de yer alan Geri
Verme veya Kaldırma Başvurusu Formu ile elektronik olarak ilgili gümrük idarelerine yapılır. Bu Forma
gerekli belgeler de elektronik ortamda eklenir.
(2) Kontrol ve denetleme sonucunda, geri verme veya kaldırma hallerinden birinin tespiti
durumunda, geri verme veya kaldırma işleminin doğrud an yapılmasında da birinci fıkra hükmü
uygulanır. Gümrük idaresince hak sahibine bu yönde gerekli bildirimde bulunulur.
(3) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) Geri verme veya kaldırma başvuru formu, her beyanname, ek
tahakkuk ve ceza kararı için düzenlenir. Ancak, bir beyanname ve bu beyannameye bağlı ceza kararı ile
bir ek tahakkuk ve buna bağlı ceza kararı için tek bir başvuru formu düzenlenir. (Ek cümleler:RG -
1/4/2020-31086)(35) Tek başvuru kapsamı bir beyanname ve bu beyannameye bağlı ceza kararı ile bir
ek tahakkuk ve buna bağlı ceza kararı için 500 üncü madde uyarınca geri verme veya kaldırma işlemini
yapmaya yetkili idarenin tespiti toplam tutar dikkate alınarak yapılır. Konusu ve gümrük idaresinin aynı
olması, aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık b ulunması şartıyla birden fazla beyanname, ek
tahakkuk ve ceza kararı için elektronik ortamda tek bir başvuru formu ile başvuru yapılabilmesine ilişkin
düzenleme yapmaya Bakanlık yetkilidir. Bu durumda yetkili gümrük idaresinin belirlenmesinde her bir
beyanname, ek tahakkuk ve ceza kararındaki tutar ayrı ayrı dikkate alınır.
(4) (Değişik:RG-1/4/2020-31086)(35) Geri verme veya kaldırma başvuru formu, Ek-78’de yer alan
bilgileri içerir ve bu ekin doldurulmasına ilişkin açıklama notlarına uygun olarak elektroni k ortamda
düzenlenir. Eksik bilgi ve/veya belge bulunması halinde tamamlanması için ilgili gümrük idaresi bir süre
belirleyebilir. Bu süreye uyulmaması halinde başvuru geri çekilmiş sayılarak başvuru sahibi derhal bu
durumdan haberdar edilir. Mücbir sebep ve beklenmeyen hallerde süresi içerisinde bu durumu
kanıtlayan belge ile müracaat edilmesi üzerine gümrük idaresince ek süre verilir.
(5) (Ek:RG-12/6/2012-28321) Gümrük Kanununun 211 inci maddesi uyarınca yapılacak geri
verme veya kaldırma işlemlerinde, ba şvuru süresi üç yıldır. (Değişik son cümle:RG -15/5/2013-
28648) Söz konusu süre, gümrük vergilerinin yükümlüye tebliğ edildiği tarihte başlar.
(6) (Ek:RG-22/3/2018-30368) Konusu ve gümrük idaresinin aynı olması, aralarında maddi veya
hukuki yönden bağlılık bulunması şartıyla birden fazla beyanname, ek tahakkuk ve ceza kararlarından
500 üncü madde uyarınca geri verme veya kaldırma işlemlerini yapmaya yetkili idaresi aynı olanlar için
tek bir geri verme veya kaldırma kararı düzenlenebilir.
MADDE 503 – (1) Geri verme veya kaldırma başvurusunun, ek bilgi veya belge temin edilmesini
veya talebin Yönetmelikte öngörülen geri verme vey a kaldırma şartlarına uygun olduğunu
kesinleştirmek için inceleme yapılmasını gerektirmesi halinde, başvuru yapılan gümrük idaresi bu
amaca uygun olarak gerekli önlemleri alır, başvuru sahibinden ihtiyaç duyulan bilgi ve belgelerin
ibrazını talep eder ve bu amaç doğrultusunda gerekli kontrolleri yapar.
MADDE 504 – (1) Gümrük idareleri yukarıdaki maddede belirtilen kontrolleri de yaptıktan sonra
gerekli görülen tüm bilgi, belge ve ayrıntılara sahip olduğunda başvuru formu nu, 14 no.lu kutuyu
doldurmak suretiyle kabul eder.
(2) (Değişik: RG-21/11/2013-28828 Mükerrer) Geri verme veya kaldırma talebi, yetkili gümrük
idaresi tarafından incelenerek otuz gün içerisinde idare amirince karara bağlanır ve kararın tarih ve
sayısı başvuru formunun 15 numaralı kutusuna yazılır.
(3) (Mülga:RG-1/4/2020-31086)(35)
MADDE 505 – (1) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Geri verme veya kaldırma işleminde sistem
üzerindeki veriler esas alınır. Başvuru sırasında elektronik ortamda sunulan bilgi ve belgeler
gerektiğinde her bir beyanname, ek tahakkuk veya ceza kararına ilişkin olarak incelenmek ve
sorgulanmak üzere sistemde tutulur. Ancak, menşe ve dolaşım belgeleri gibi aslı ibraz edilmesi gereken
belgeler geri verme sürecinin tamamlanmasını müteakip ilgili olduğu beyannameye ilişkin dosyada
saklanır.
(2) (Mülga:RG-1/4/2020-31086)
(3) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Gümrük vergileri, yükümlülerin dahili vergiler açısından gider
kalemi olması nedeniyle, nakden veya mahsup suretiyle geri verilmesine karar verilen gümrük vergileri,
yükümlünün bağlı bulunduğu vergi dairesine bildirilir.
MADDE 506 – (1) 504 üncü maddeye göre düzenlenip onaylanarak iadesi kabul edilen vergiler;
geçmiş mali yıllara ait olduğu takdirde, bütçenin ilgili tertibinden ödenmesinin sağlanması için
başmüdürlükler veya müdürlükler tarafından onaylanan form ödenek talebine ilişkin yazı ile birlikte
ilgili muhasebe birimine gönderilir.
MADDE 507 – (1) Serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescili sırasında, bir tarife kotası, tarife
tavanı veya diğer tercihli tarife düzenlemeleri çerçevesinde i ndirimli veya sıfır vergi oranına tabi bir
eşyaya ilişkin geri verme veya kaldırma talebi, gerekli belgelerle birlikte başvuruda bulunulması ve;
a) Bir tarife kotası durumunda, kota sınırlarına ulaşılmamış olması,
b) Diğer durumlarda, normal olarak tahakkuka esas alınan vergi oranının yeniden belirlenmemiş
olması
halinde kabul edilir.
(2) Birinci fıkrada ileri sürülen şartlar yerine getirilmemiş olsa dahi, indirimli vergi oranının eşyaya
uygulanmaması gümrük idareleri tarafından yapılan bir yanlışlıktan kay naklanıyorsa ve serbest
dolaşıma giriş beyannamesi tüm ayrıntıları içeriyor ve buna indirimli veya sıfır vergi oranına tabi
tutulma başvurusu için gerekli tüm belgeler eklenmiş ise, geri verme veya kaldırmaya hak tanınır.
MADDE 508 – (1) Eşyanın serbest dolaşıma girişi sırasında tercihli tarife uygulamasından
yararlanabilir olduğunu göstermek üzere menşe belgesi, dolaşım sertifikası veya diğer gerekli bir
belgenin düzenlenmesi halinde, geri verme veya kaldırma başvurusu ancak;
a) Bu şekilde düzenlenen belgenin kabulü ile ilgili tüm şartları taşıması ve söz konusu eşyaya özgü
olması,
b) Tercihli tarife uygulamasına ilişkin diğer tüm şartların yerine getirilmesi,
durumunda kabul edilir.
MADDE 509 – (1) Eşyanın gümrük idaresinin izniyle ve denetimi altında imha edilmesiyle ortaya
çıkan atık ve artıklar geri verme veya kaldırma kararı alındıktan sonra, serbest dolaşımda olmayan eşya
olarak kabul edilir.
MADDE 510 – (1) Geri verme veya kaldırma talebine konu eşyanın bir kısmının ihraç veya
yeniden ihraç edilmesi veya gümrükçe izin verilen başka bir işlem veya kullanıma konu edilmesi
halinde; geri verilmesi veya kaldırılması gereken tutar, eşyanın tamamına uygulanan it halat vergileri
tutarı ile eşyanın geri kalan kısmına uygulanması gereken ithalat vergileri tutarı arasındaki fark
kadardır.
MADDE 511 – (1) Vergi kaybına neden olabilecek işlemlere uygulanacak para cezaların ın geri
verilmesi ve kaldırılmasında, gümrük vergilerinin geri verilmesine ve kaldırılmasına ilişkin hükümler
uygulanır.
(2) Usulsüzlüklere ilişkin para cezalarının geri verilmesi ve kaldırılmasında, bu cezalara ilişkin
kararların kanunen düzenlenmemesi ge rektiği halde düzenlendiğini veya bu cezaların kanunen
ödenmemesi gerektiği halde ödendiğini tevsik eden belgelerin ibrazı gerekir.
(3) Kanunun 233 üncü maddesine göre muhbirlere dağıtılan para cezalarından geri verilmesine
karar verilenler kararın verildiği tarihten itibaren bir ay içerisinde geri istenir.
DOKUZUNCU KİTAP
Diğer Hükümler
BİRİNCİ KISIM
Geçici Depolama Yeri ve Antrepo İşletmelerinin Yükümlülükleri
BİRİNCİ BÖLÜM
Geçici Depolama Yerleri
MADDE 512 – (1) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) Geçici depolama yeri açma ve işletme izni,
kamu kurum ve kuruluşları ve belediyeler ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu
hükümlerine gör e kurulmuş anonim ve limited şirketlere verilebilir. Geçici depolama yeri açmak ve
işletmek üzere başvuracak anonim şirketlerin yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile şirketlerde şirket
sermayesinin % 10 veya daha fazlasına sahip gerçek kişilerin, affa uğram ış olsalar dahi,
mülga 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza
Kanunu kapsamı; devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı
suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, kamu güvenine karşı suçlar, suç işlemek amacıyla örgüt
kurma, rüşvet, zimmet, irtikâp, denetim görevinin ihmali, güveni kötüye kullanma, hırsızlık,
dolandırıcılık, inancı kötüye kullanma, hileli iflas, yalan tanıklık, yalan yere yemin, suç uydurma ve iftira,
ihaleye fesat karıştırma, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme, edimin ifasına fesat
karıştırma, muhafaza görevini kötüye kullanma suçlarından; 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle
Mücadele Kanunu kapsamı suçlardan, vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarına ilişkin
4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesine (1/1/1999 tarihinden önceki
dönem için aynı Kanunun 344 üncü maddesinin l -6 numaralı bentlerinde), 21/3/2007 tarihli ve 5607
sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa (mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve
Takibine Dair Kanuna, mülga 10/7/2003 tarihli ve 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa),
20/2/1930 tarihli ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna, 4/12/2003 tarihli
ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun mülga ek 5 inci maddesine, 3/1/2002 tarihli ve 4733 sayılı
Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanunun mülga 8 inci maddesinin
dördüncü fıkrasına, 11/10/2006 tarihli ve 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında
Kanuna ve 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanuna,
suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçlarından 13/11/1996 tarihli ve 4208
sayılı Karaparanın Aklanmasının Önlenmesine, 2313 Sayılı Uyuşturucu
Maddelerin Murakebesi Hakkında Kanunda, 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununda ve 178 Sayılı
Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik
Yapılmasına Dair Kanuna, 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve
Yolsuzluklarla Mücadele Kanununa, 3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanuna
muhalefetten haklarında kesinleşmiş mahkûmiyet kararı bulunmaması şarttır.
(2) Limited şirketlerde (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) ortaklar ile şirket müdürünün birinci
fıkrada belirtilen suçları işlememiş olmaları şarttır.
(3) (Değişik :RG-3/1/2019/-30644) Birinci ve ikinci fıkralarda sayılan kişiler arasında yurt dışında
ikamet eden yabancı şahısların birinci fıkrada sayılan suçları işlememiş olduklarına dair yazılı
beyanlarına itibar edilir.
(4) (Değişik :RG -3/1/2019/-30644) Geçici depolama yeri işleticileri hakkında, birinci fıkrada
belirtilen suçlardan kesi nleşmiş mahkumiyet kararı verilmesi halinde geçici depolama yeri işletme
izinleri iptal edilir.
(5) (Mülga:RG-24/9/2021-31608)
MADDE 513 – (Değişik:RG-16/7/2011-27996)
(1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Geçici depolama yeri açıp işletmek isteyen kişiler izin almak
için aşağıda sayılan belgelerle birlikte ilgili gümrük müdürlüğüne bir dilekçe ile başvurmaları gerekir.
a) 512 nci maddede sayılan suçlardan mahkûm olunmadığına dair adli sicil belgesi,
b) Geçici depolama yeri olarak açılıp işletilecek yerin mülkiyetinin veya üzerindeki sınırlı ayni
hakkın başvuru sahibine ait olduğunu belgeleyen onaylı tapu sicil örneği veya kira sözleşmelerinin aslı
veya örnekleri,
c) İlgili Ticaret Sicili Gazetesinin (Değişik ibare:RG-1/4/2020-31086) (firmanın ortaklık yapısı ve
sermaye dağılımının son halini gösteren) aslı veya gümrük müdürlüğünce onaylanmış örneği,
ç) (Mülga:RG-19/6/2021-31516)
d) Geçici depolama yeri alanının tümünü gösteren, resmi kurum ve kuruluşlar, belediyeler veya
ilgili odalara kayıtlı mühendis ve mimarlarca onaylanmış plan veya kroki,
e) Geçici depolama yeri olarak açılmak istenilen yer; belediye sınırları içerisinde ise ilgili belediye
başkanlığından alınacak İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı, diğer yerlerde ise ilgili yerden (valilikler ya da
konusu ile ilgili yetkili Kurum veya Kuruluş) alınacak İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı veya buna karşılık
gelen belge,
f) Geçici depolama yerini ve eklentilerini içten, dıştan ve her bir cepheden ayrıntılı bir şekilde
gösteren ilgili gümrük müdürlüğünce onaylı fotoğraflar,
g) Vergi mükellefiyet belgesi,
ğ) Geçici depolama yerinde yangın ve patlamalar için gerekli önlemleri n alındığını gösteren
itfaiye raporu,
h) Ek-79’da yer alan taahhütname.
(Mülga ibare:RG -19/6/2021-31516) yukarıda sayılan belgelerin asıllarının gümrük idaresine
gösterilmesi halinde gümrükçe onaylanmış bir örneklerinin dosyasında bulundurulması yeterlidir .
Gümrük idarelerince bu belgeler yanında gerekli görülen hallerde ilave bilgi ve belge istenilebilir.
(2) Gümrük müdürlüğü talep edilen geçici depolama yerinin;
a) Eşyanın güvenli bir şekilde muhafazasını sağlayacak nitelikte,
b) Gümrüklü sahada veya gümrük idaresi bulunan deniz ve hava limanı içerisinde veya iç gümrük
idarelerinde gümrük müdürlüğüne bitişik,
c) Eşya giriş ve çıkışına uygun açık ve/veya kapalı alanı,
ç) Eşya miktarının tespiti ile eşyanın boşaltılması ve yüklenilmesine yönelik gerekli tekn ik
donanıma sahip,
d) Yangın söndürme ve aydınlatma tesisatı,
e) Memur çalışma yerine sahip
olduğunun tespiti ve ilgili diğer hususların da belirtildiği görgü raporunu görüşleri ile
birlikte (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) bölge müdürlüğüne gönderir.
(3) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) İkinci fıkranın (b) bendinde belirtilen yerler dışında geçici
depolama yeri açma talepleri ile ilgili olarak, açılması düşünülen geçici depolama yerinde gümrük
gözetimi ve denetimini olumsuz etkileyecek bir durumun olup olmadığ ı, geçici depolama yeri
açılmasına ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı ve yatırım yapılacak yere eşya sevkiyatının
gümrük denetimi altında güvenli bir şekilde yapılıp yapılamayacağı hususlarına ilişkin Bölge
Müdürlüğünce yapılacak değerlendirme dik kate alınarak Bakanlıkça ön izin verilebilir. Ekonomik
yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair değerlendirme; geçici depolama yeri açılacak yerdeki diğer
geçici depolama yerlerinin fiziki kapasiteleri, dönemsel doluluk oranları, başvurunun yapıldığı gümrük
müdürlüğünün işlem hacmi, gümrük müdürlüğünün idari kapasitesi ve geçici depolama yeri açılmasının
öngörüldüğü yerdeki ticari ve sınai yatırımları da dikkate alacak şekilde yapılır. Ön izin başvuruları,
dilekçe, (Değişik ibare:RG -1/4/2020-31086) birinci fıkranın (a), (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen
belgeler ile birlikte ilgili gümrük müdürlüğüne yapılır.
(4) (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) Bölge müdürlüğü durumu inceleyerek görüşü ile birlikte
ilgili dosyasını Bakanlığa intikal ettirir. Müracaatlar Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(5) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) Belediyeler ile kamu kurum veya kuruluşlarının taleplerinde
adli sicil belgesi ve ticaret sicil gazetesi aranmaz. Kamu kurum veya kuruluşlarının görev alanı itibarıyla
faaliyette bulundukları yerlerdeki geçici depolama yeri açma ve işletme taleplerinde, ayrıca iş yeri açma
veya çalışma ruhsatı veya bunun yerine geçen belge aranmaz.
(6) (Ek:RG-31/3/2012-28250) Gümrük idaresi ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının
sorumluluğunda geçici depolama yerinin olması, mevcut geçici depolama yerlerinin ihtiyacı karşılaması
ve ekonomik yönden ihtiyaç bulunmaması halinde yeni geçici depolama yeri açılışına izin verilmez.
(7) (Ek:RG-31/3/2012-28250) İkinci fıkranın (b) bendinde belirtilen yerler dışında geçici
depolama yeri olarak açılıp işletilmek istenilen yerlerin, en az 3.000 m 2’si kapalı olmak üzere 10.000
m2’den küçük olmaması ve mutat yolların izlenmesi kaydıyla gümrük müdürlüğüne en fazla 10 km
mesafede olması gerekir. (Ek cümle:RG -20/11/2012-28473) Taşıt d epolanacak geçici depolama
yerlerinde kapalı alan ile havayolu ile (Ek ibare:RG-30/6/2015-29402)17 hızlı kargo taşımacılığına ilişkin
açılacak geçici depolama yerlerinde alan şartı aranmaz.
(8) (Ek:RG-15/5/2013-28648) Ön izinle açılacak geçici depolama yerlerinde, geçici depolama yeri
işleticisinin aynı gümrük müdürlüğü denetiminde kapalı alanı bulunan geçici depolama yerinin
bulunması ve buranın ihtiyacı karşılaması halinde, yedinci fıkrada yer alan kapalı alan şartı aranmaz.
(9) (Ek:RG-1/4/2020-31086) Geçici depolama yeri açma izni almak üzere başvuracak limited
veya anonim şirketlerin, gümrük mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi ve ceza borcu ile vergi mevzuatı
uyarınca kesinleşmiş vergi borcu bulunmaması şarttır.
(10) (Ek:RG-3/1/2023-32062) Ekonomik yönden ihtiyaç olması halinde, ön izinle açılacak geçici
depolama yerlerinde geçici depolama yeri açma talebinde bulunan kişinin liman işleticisi olması, geçici
depolama yeri için 10.000.000 TL tutarında teminat verilmesi, geçici depolama yerinin mutat yolların
izlenmesi kaydıyla liman işleticisinin gümrük işlemlerinin gerçekleştirildiği ve limanın bağlı bulunduğu
gümrük müdürlüğüne en fazla 20 km mesafede olması şartlarıyla, yedinci fıkrada belirtilen kapalı alan
şartı aranmaksızın geçici depolama yeri açılmasına izin verilebilir.
MADDE 514 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Gümrük Yönetmeliğinin 97 nci maddesi kapsamında geçici depolama yeri bulunmayan
yerlerdeki eşyanın konulduğu yerin geçici depolama yeri olarak kabul edilmesine ilişkin başvuru ve
buna ilişkin işlemler, gümrük müdürlüğünün görüşü üzerine bağlı bulunulan bölge müdürlüğünce
sonuçlandırılır ve Bakanlığa bilgi verilir. Geçici depolama yeri olarak kabul edilen söz konusu yerlere
konulan eşyaya ilişkin gümrük işlemlerinin tamamlanmasını müteakip bu yerin geçici depolama yeri
statüsü sona erer.
MADDE 515 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) (Değişik:RG-3/1/2023-32062)(45) Eşyanın geçici depolama yerine giriş ve çıkışına ilişkin
kayıtlar, asgari olarak;
a) Eşyanın girişindeki beyan veya belge numarası ve tarihini,
b) Giriş tarihini,
c) Girişteki eşya miktarını,
ç) Eşyanın çıkışındaki beyan veya belge numarası ve tarihini,
d) Çıkış tarihini,
e) Çıkıştaki eşya miktarını,
f) Eşyanın geçici çıkarılması halinde buna ilişkin bilgileri,
g) Eşyanın elleçlemeye tabi tutulması halinde buna ilişkin bilgileri,
içerecek şekilde, geçici depolama yeri işleticilerince eşyanın girişine ve çıkışına eş zamanlı olarak
bilgisayar ortamında tutulur. Bu kayıtlar her zaman gümrüğün denetlemesine hazır halde bulundurulur.
(2) Geçici depolama yerlerinde bulunan eşyanın geçerli veya zorlayıcı nedenler d ışında
ziyanından, hasara uğramasından veya değiştirilmesinden doğan mali sorumluluk işleticilere aittir. Bu
sorumluluk söz konusu eşyaya ait gümrük vergileri ile Kanunun 236 ncı maddesindeki cezaların gümrük
idaresine ödenmesini de kapsar. Sorumlular hakk ında duruma göre ayrıca 5607 sayılı Kaçakçılıkla
Mücadele Kanunu hükümleri uyarınca işlem yapılır.
MADDE 516 – (Başlığıyla birlikte değişik:RG-12/6/2012-28321)
(1) Geçici depolama yeri işleticisi hak ve yükümlülükleri izin üzerine başka bir kişiye
devredilebilir.
(2) Devre izin verilebilmesi, devretmek isteyenin taahhütlerini tamamen yerine getirmiş olması
ve devralacak olanın da gerek geçici depolama yerinde var olan, gerek sonradan ko nacak eşya ve
maddeler dolayısıyla terettüp eden yükümlülük, sorumluluk ve diğer taahhütleri yüklenmesi şartlarına
bağlıdır.
(3) İşletilmekte olan geçici depolama yerinin devri için işletmeci ile geçici depolama yerini
devralmak isteyen işletici tarafından müştereken geçici depolama yerinin bağlı bulunduğu gümrük
müdürlüğüne müracaat edilmesi gerekir.
(4) Geçici depolama yerinin devrine ilişkin düzenlenen sözleşme ve devralmak isteyen kişiye
ilişkin devir konusu geçici depolama yeri için 512 ve 513 üncü mad delerde bahsi geçen tüm şartların
sağlandığını ispat eden belgelerin ilgili gümrük idaresine ibraz edilmesi zorunludur.
(5) Gümrük müdürlüğü tarafından, geçici depolama yerinin mevcut işletmecisinin taahhütlerini
tamamen yerine getirip getirmediği incelenir ve görüş de belirtilmek suretiyle talep gümrük ve ticaret
bölge müdürlüğüne intikal ettirilir. Bölge müdürlüğünce geçici depolama yeri devir talepleri görüş
belirtilmek suretiyle Bakanlığa (Tasfiye Hizmetleri Genel Müdürlüğüne) aktarılır.
(6) Açtıkları g eçici depolama yerini kısmen veya tamamen kapatmak isteyenler, bu taleplerini
yazılı olarak ilgili gümrük idaresine bildirir.
(7) (Değişik:RG-9/1/2024-32424) Sahiplerinin isteği üzerine geçici depolama yerinin
kapatılmasının talep edilmesi halinde, geçici depolama yerinin boş ve faaliyet gösterdiği yıllara ilişkin
harç makbuzlarının tamam olduğunun ve geçici depolama yerindeki eşyanın 515 inci madde uyarınca
tutulan kayıtlara uygunluğunun tespit edilmesi üzerine Açma ve İşletme İzin Belgesi, ilgili gümrük
müdürlüğünce geçici depolama yeri işleticisinden geri alınır ve belgenin üzerine geri alınma tarihi
yazılarak iptal edilir.
(8) Kapatılacak geçici depolama yerlerine yeniden eşya konmasına izin verilmez ve varsa
buradaki eşya, her türlü masrafı geçici depol ama yeri sahipleri veya işleticilerine ait olmak üzere
gümrük idaresince gösterilen diğer geçici depolama yerlerine nakil veya yabancı memleketlere ihraç
olunur ya da Kanunun 74 üncü maddesi çerçevesinde serbest dolaşıma sokulur. Bu işlemler
tamamlanıncaya kadar geçici depolama yeri sahipleri veya işleticilerinin taahhüt ve sorumluluğu devam
eder.
MADDE 516/A- (Ek:RG-9/1/2024-32424)
(1) Geçici depolama yerinde yapılacak genişletmenin, aynı bina veya aynı saha içerisinde, geçici
depolama yerinden bağımsız olarak kullanılması mümkün bulunmayacak şekilde, geçici depolama yeri
ile doğrudan irtibatlı yer, bölüm veya saha gibi açık veya kapalı alan şeklinde yapılması gerekir.
(2) Geçici depolama yerinde yapılmak istenen ve plan değişikliği gerektirmeyen talepler, ilgili
gümrük müdürlüğünün görüşü ile birlikte ilgili bölge müdürlüğüne aktarılır ve ilgili bölge müdürlüğünce
sonuçlandırılarak Bakanlığa bilgi verilir. Bununla birlikte geçici depolama yerlerinde yapılmak istenen
ve plan değişikliği gerektiren talepler, ilgili bölge müdürlüğünün görüşü ile birlikte Bakanlıkça
sonuçlandırılır.
(3) (Ek:RG-20/4/2024-32523) Bir gümrük müdürlüğü denetim indeki geçici depolama yerinin
aynı bölge müdürlüğüne bağlı başka bir gümrük müdürlüğüne bağlanması talebine ilişkin başvuru geçici
depolama yerinin bağlı bulunduğu bölge müdürlüğüne yapılır. Bölge müdürlüğü, başvuruyu görüşü ile
birlikte Bakanlığa iletir. Söz konusu başvuru Bakanlıkça sonuçlandırılır.
MADDE 517 – (Değişik:RG-31/3/2012-28250)
(1) Taahhütlerini ve Yönetmelikte belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmeyen geçici depolama
yeri işleticilerine tebligat yapılarak bir yılı geçmeyecek şekilde belirlenen süre içerisinde bu
yükümlülüklerini yerine getirmeleri, aksi halde verilen süre sonunda geçici depolama yeri açma ve
işletme izninin geri alınacağı bildirilir. İstenen hususlar yerine getirilmediği takdirde, durum ilgili bölge
müdürlüğü aracılığıyla Bakanlığa iletilir. Bakanlıkça işletme izni geri alınır.
(2) Gümrük ve Ticaret Müfettişi ve Müfettiş yardımcıları ile gümrük idare amirleri veya yetkili
kılınacak görevliler tarafından yapılacak denetleme neticesinde kaçakçılık gibi bir suistimal ve/veya
yolsuzluk saptanması halinde, (Değişik ibare:RG -1/8/2017-30141) tedbir olarak geçici depolama
yerine eşya girişine izin verilmez ve durum Bakanlığa iletilir. Yapılacak inceleme sonucunda geçici
depolama yeri açma ve işletme izni Bakanlıkça geri alınabilir.
(3) İznin geri alındığı hallerde de geçici depolama yerlerindeki eşya hakkında 516 ncı
maddenin (Değişik ibare:RG-22/1/2016-29601) sekizinci fıkrası hükümleri uygulanır.
(4) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) 516 ncı madde hükümleri çerçevesinde sahiplerinin isteği ile
kapatılma hali hariç, geçici depolama yeri açma ve işletme izni geri alınan; 6102 sayılı Türk Ticaret
Kanunu hükümlerine göre kurulmuş anonim şirketlerin yönetim kurulu üyelerinin, limited şirketlerin
ortakları ile şirket müdürünün ve şirket sermayesinin % 10 veya daha fazlasına sahip gerçek kişilerin
yer aldığı tüzel kişilere iznin geri alındığı tarihten itibaren 5 yıl süre ile yeniden geçici depolama açma
izni verilmez. Bu süre geçtikten sonra, bu fıkrada sayılan kişilerin geçici depolama yeri açmak veya
devralmak istemeleri halinde müracaatlar, ilgili bilgi, belge ve veriler dikkate alınarak Bakanlıkça
sonuçlandırılır.
(5) (Ek:RG-22/1/2016-29601) Geçici depolama yeri işleticisinin taahhüt ve yük ümlülüklerine
aykırı hareket etmesi nedeniyle vergi kaybına neden olunması halinde geçici depolama izni geri
alınabilir.
(6) (Ek:RG-22/1/2016-29601) Geçici depolama yerinde kaçakçılık gibi bir suistimal ve/veya
yolsuzluk saptanması veya beşinci fıkrada bel irtilen durum nedeniyle geçici depolama yeri açma ve
işletme izni geri alınan kişilere, yeni bir geçici depolama yeri açma ve işletme izni verilmez.
İKİNCİ BÖLÜM
Gümrük Antrepoları
MADDE 518 – (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Antrepo açma v e işletme izni almak üzere başvuracak (Mülga ibare:RG -15/1/2025-
32783) kişiler, yatırım yapmadan önce, antreponun bağlı bulunacağı gümrük müdürlüğüne dilekçe ile
başvurur. Akaryakıt antrepoları hariç olmak üzere, özel antrepolar için yatırım izni aranmaz.
(2) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) Yatırım izni yalnızca kamu kurum ve kuruluşları ve
belediyeler ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş, asgari iki yıldır faaliyette
bulunan, 15/6/2012 tarihli ve 2012/3305 sayılı Bakanlar Kurulu Kara rı ile yürürlüğe konulan
Yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkında Kararın EK -1'inde yer alan Yatırım Teşvik Uygulamalarında
Bölgeler başlıklı tablosunda sayılan ve ödenmiş sermayesi;
a) 1. ve 2. Bölge kapsamındaki iller için 10.000.000 TL,
b) 3. ve 4. Bölge kapsamındaki iller için 5.000.000 TL,
c) 5. ve 6. Bölge kapsamındaki iller için 3.000.000 TL,
olan anonim ve limited şirketlere verilebilir. Asgari iki yıldır faaliyette bulunma ve ödenmiş
sermaye miktarının tespitinde, anonim ve limited şirketlerde unvan değişikliği veya şirket birleşmeleri
göz önünde bulundurulur.
(3) (Değişik:RG-24/9/2021-31608) Antrepo açma izni almak üzere başvuracak (Değişik
ibare:RG-15/1/2025-32783) anonim şirketlerin yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile şirketlerde şirket
sermayesinin % 10 veya daha fazlasına sahip gerçek kişilerin, affa uğramış olsalar dahi,
mülga 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza
Kanunu kapsamı; devletin güvenliğine karşı suçlar, anayas al düzene ve bu düzenin işleyişine karşı
suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, kamu güvenine karşı suçlar, suç işlemek amacıyla örgüt
kurma, rüşvet, zimmet, irtikâp, denetim görevinin ihmali, güveni kötüye kullanma, hırsızlık,
dolandırıcılık, inancı kötüye kullanma, hileli iflas, yalan tanıklık, yalan yere yemin, suç uydurma ve iftira,
ihaleye fesat karıştırma, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme, edimin ifasına fesat
karıştırma, muhafaza görevini kötüye kullanma suçlarından; 12/4 /1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle
Mücadele Kanunu kapsamı suçlardan, vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarına ilişkin
4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesine (1/1/1999 tarihinden önceki
dönem için aynı Kanunun 344 üncü maddesinin l -6 numaralı bentlerinde), 21/3/2007 tarihli ve 5607
sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa (mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve
Takibine Dair Kanuna, mülga 10/7/2003 tarihli ve 4926 sayılı Kaçakçılıkla Müc adele Kanununa),
20/2/1930 tarihli ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna, 4/12/2003 tarihli
ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun mülga ek 5 inci maddesine, 3/1/2002 tarihli ve 4733 sayılı
Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasas ının Düzenlenmesine Dair Kanunun mülga 8 inci maddesinin
dördüncü fıkrasına, 11/10/2006 tarihli ve 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında
Kanuna ve 12/6/1933 tarihli ve 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanuna,
suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçlarından 13/11/1996 tarihli ve 4208
sayılı Karaparanın Aklanmasının Önlenmesine, 2313 Sayılı Uyuşturucu
Maddelerin Murakebesi Hakkında Kanunda, 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununda ve 178 Sayılı
Maliye Bak anlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik
Yapılmasına Dair Kanuna, 19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve
Yolsuzluklarla Mücadele Kanununa, 3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanuna
muhalefetten haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunmaması şarttır.
(4) (Değişik:RG-1/4/2020-31086) Limited şirketlerde ortaklar ile şirket müdürünün üçüncü
fıkrada belirtilen suçlardan haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunmaması şarttır.
(5) (Değişik :RG-3/1/2019/-30644) Üçüncü ve dördüncü fıkralarda sayılan kişiler arasında yurt
dışında ikamet eden yabancı şahısların üçüncü fıkrada sayılan suçları işlememiş olduklarına dair yazılı
beyanlarına itibar edilir.
(6) (Değişik :RG -3/1/2019/-30644) Antrepo işleticileri hakkında, üçüncü fıkrada belirtilen
suçlardan kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilmesi halinde antrepo işletme izinleri iptal edilir.
(7) (Mülga:RG-24/9/2021-31608)
(8) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Gümrük müdürlüğü başvuruya ilişkin görüşünü başvuru dilekçesi,
ilgili Ticaret Sicili Gazetesi (Mülga ibare:RG-19/6/2021-31516) ve üçüncü fıkrada sayılan kişilere ait adli
sicil belgeleri ile birlikte gümrük ve ticaret bölge müdürlüğüne iletir. Bölge müdürlüğü, gümrük gözetimi
ve denetimini olumsuz etkileyecek bir durumun olup olmadığı, antrepo açılmasına ekonomik yönden
ihtiyaç bulunup bulunmadığı ve yatırım yapılacak yere eşya sevkiyatının gümrük denetimi altında
güvenli bir şekilde yapılıp yapılamayacağı hususlarına ilişkin görüşleri ile birlikte talebi Bakanlığa intikal
ettirir. Ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair değerlendirme; antrepo açılacak yerdeki
diğer antrepo ve geçici depolama yerlerinin fiziki kapasiteleri, dönemsel doluluk oranları, başvurunun
yapıldığı gümrük müdürlüğünün işlem hacmi, gümrük müdürlüğünün idari kapasitesi ve antrepo
açılmasının öngörüldüğü yerdeki ticari ve sınai yatırımları da dikkate alacak şekilde yapılır. Yatırım izni
talepleri Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(9) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yatırım izni verilen başvuru sahiplerine yapılacak bildirim
tarihinden itibaren altı ay içerisinde antrepo olarak açılmak istenen tesisin/yerin hazır hale getirilerek
ilgili gümrük müdürlüğüne başvurulması gerekir. Bu süre içerisinde açılıp işletilmek istenen
tesisin/yerin hazırlanamaması veya gerekli belgelerin sunulamaması halinde söz konusu süre içerisinde
ilgili gümrük müdürlüğü ve bölge müdürlüğü aracılığıyla Bakanlıktan ek süre talebinde bulunulması
gerekir. (Değişik cümle:RG-9/1/2024-32424) Bakanlıkça verilen ek süre içerisinde, ilgililerce başvuru
yapılmaması veya sürenin bitimini müteakip yeniden ek süre talebinde bulunulmaması halinde verilen
yatırım izni iptal edilebilir.
(10) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Özellikli eşyanın depolanacağı antrepolar ile lojistik faaliyetlerin
yürütüldüğü deniz limanı, havalimanı, gümrüklü sahalar ve Bakanlıkça belirlenen lojistik merkezler
içerisinde açılacak antrepolarda (Değişik ibare:RG -9/1/2024-32424) sekizinci fıkrada yer alan
ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair değerlendirme ölçütlerine bağlı kalınmaksızın
idarenin genel değerlendirmesi ile yatırım izni talepleri sonuçlandırılabilir.
MADDE 519 – (1) (Ek cümle:RG-15/1/2025-32783) Antrepo açma ve işletme izni, kamu kurum
ve kuruluşları ve belediyeler ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş anonim
ve limited şirketlere verilebilir. (Değişik:RG-25/5/2022-31846) Antrepolar için antrepo açma ve
işletme izinleri süresiz olarak verilir. Yapılan kontrol, inceleme ve denetimlerde bu Yönetmelikte
belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen antrepolarla ilgili olarak 525 inci madde hükümleri
uygulanır.
(2) Genel antrepo olarak açılıp işletilmesi istenen yerlerin mutat yolların izlenmesi kaydıyla
gümrük müdürlüğüne en fazla 50 km. mesafede olması gereklidir.
(3) (Değişik :RG-3/1/2019/-30644) Genel antrepo olarak açılıp işletilmesi istenen yerlerin açık
ve/veya kapalı alanları toplamı büyükşehir belediyesi sınırları içerisinde 5.000 m²’den, diğer yerlerde
ise 3.000 m²’den küçük olamaz. Soğuk hava tertibatı ya da yanıcı, parlayıcı, patlayıcı nitelikteki eşya için
özel tertibat gerektiren (Değişik ibare:RG-1/4/2020-31086) veya kıymetli maden ve kıymetli taşların
konulduğu antrepolar, antrepo alanının en az yarısı bu nitelikte eşyanın depolanacağı bölümlerden
oluşan antrepolar ile havalimanı, demiryolu istasyonu/aktarma tesisi ve deniz limanı sahasında
bulunan, havayolu ile kargo taşımacılığında kullanılan antrepolar bu şarta tabi değildir.
MADDE 520 – (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Antrepo açma ve işletme izni almak isteyen kişilerin Ek -80’in “I. BAŞVURU İÇİN ARANACAK
BİLGİ VE BELGELER” bölümünde belirtilen belgeler ve Ek -81’de yer alan taahhütname ile antreponun
bağlı bulunacağı gümrük müdürlüğüne başvuruda bulunmaları gerekir.
MADDE 521 – (1) (Değişik:RG-12/6/2012-28321) İlgili gümrük müdürlüğü, söz konusu ta lebi
antreponun (Değişik ibare:RG -1/8/2017-30141) Ek-80’in II. ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE
NİTELİKLER bölümünde sayılan nitelikleri taşıyıp taşımadığı ve eşyanın güvenli bir şekilde muhafazasını
sağlayacak durumda olup olmadığı ile mesafesinin genel antr epo olarak açılmak istenilen yerlere
münhasır olmak üzere, mutat yolların izlenmesi kaydıyla gümrük müdürlüğüne en fazla 50 km.
mesafede olması şartının sağlanıp sağlanmadığı hususlarındaki tespitlerini müteakip görüşleri ile
birlikte bağlı olduğu bölge mü dürlüğüne gönderir. Antrepo olarak açılmak istenen yerin, ilgili gümrük
müdürlüğünün bağlı bulunduğu bölge müdürlüğünün görev ve sorumluluk alanı içerisinde bulunması
esastır. Açılmak istenen genel antreponun adresi itibarıyla 50 km. mesafe içerisinde ilgi li bölge
müdürlüğünün görev ve sorumluluk alanında birden fazla yetkili gümrük müdürlüğü bulunması
halinde, işletici bu gümrük müdürlüklerinden birini tercih edebilir. (Değişik ibare:RG -13/2/2016-
29623) Bakanlıkça belirlenecek hallerde veya ilgili gümrük m üdürlüğünün ihtisas gümrüğü
uygulamasına tabi eşyanın serbest dolaşıma girişinde yetkili gümrük idaresi olması ve antrepoya sadece
bu kapsamdaki eşyanın alınması, açılmak istenen antreponun ilgili gümrük müdürlüğüne en fazla 50
km. mesafede olması ve gümrü k gözetim ve denetimini olumsuz etkileyecek bir durumun olmaması
şartlarının bir arada sağlanması durumunda, bölge müdürlüğünün görev ve sorumluluk alanı dışında
antrepo açılmasına ve bir gümrük müdürlüğü denetimindeki antreponun başka bir bölge müdürlüğü
bağlantısı gümrük müdürlüğüne bağlanmasına izin verilebilir.
(2) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Başvurunun incelenmesi esnasında ilgili gümrük müdürlüğü
tarafından antrepo olarak açılmak ve işletilmek üzere hazırlanan yer için görgü raporu düzenlenir.
Görgü raporu; söz konusu yerin ek -80’in II. ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE NİTELİKLER
bölümünde belirtilen şart ve nitelikleri taşıyıp taşımadığının ve eşyanın güvenli bir şekilde muhafazasını
sağlayacak durumda olup olmadığının yetkilendirilmiş gümrük müşaviri tarafından yapılan tespitine
ilişkin tüm bilgileri, antreponun özelliğine göre bulunması öngörü len koşulları, antrepo alanının tam
adresini ve özellik arz eden eşyanın depolandığı antrepolarda Ek -80’in II. Bölümü’nün B kısmında
belirtilen şart ve nitelikleri taşıyıp taşımadığı (Ek ibare:RG -9/1/2024-32424) , plan veya krokide
belirtilen alan ile antrepo sahasının birbirine uyumlu olup olmadığı hususlarını kapsar.
(3) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Antrepo açılış taleplerine ilişkin başvurular, yerinde
incelemeler de yaptırılmak suretiyle ilgili antreponun fiziki yapısının bu Yönetmelikte belirtilen vasıf ve
şartları haiz olup olmadığı hususu ile birlikte 518 inci maddenin (Değişik ibare:RG -1/4/2020-
31086) sekizinci fıkrasında belirtilen hususlar ve dış ticaret politikaları göz önünde bulundurularak
gümrük müdürlüğünce incelenir ve görüş de belirtilmek sur etiyle talep bölge müdürlüğüne intikal
ettirilir. Antrepo açılış talepleri, bölge müdürlüğünün görüşü ile birlikte Bakanlığa aktarılır ve Bakanlıkça
sonuçlandırılır.
(4) Gümrük antreposunun işletilmesine ilişkin şartlar verilen izinde gösterilir. Antrepo (Ek
ibare:RG-1/8/2017-30141) açma ve işletme izin belgesinde antreponun tipi ve kodu yazılır.
(5) (Ek:RG-12/6/2012-28321) 330 uncu maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, aynı antrepo açma
ve işletme izni kapsamında bir antreponun belirli bir bölümünde parlayıcı, patlayıcı, yanıcı ve yanmayı
artırıcı eşyanın depolanmasının istenmesi durumunda, ayrıca buna uygun itfaiye raporu, taahhütname
ve ilgili diğer belgelerin de gümrük idaresine sunulması gerekir.
(6) (Ek:RG-1/4/2020-31086) Antrepo açma ve işletme yeri izni almak üzere başvuracak limited
veya anonim şirketlerin, gümrük mevzuatı uyarınca kesinleşmiş vergi ve ceza borcu ile vergi mevzuatı
uyarınca kesinleşmiş vergi borcu bulunmaması şarttır.
MADDE 522 – (1) Antrepo işleticileri ve kullanıcıları; eşyanın gümrük antreposunda bulunduğu
süre içerisinde gümrük gözetimi altında bulunmasını sağlamak, eşyanın iyi muhafaza edilmesi
konusunda yükümlülüklerini yerine getirmek ve izinde belirtilen şartlara uymak zorundadır.
(2) Antrepo işleticileri ve/veya kullanıcıları, antrepolarına alınan eşyanın girerken gümrük
idaresince tespit edilen miktarı üzerinden ve eğer tespit yapılmamışsa belgelerinde yazılı miktarları
üzerinden, antrepoda eşya değiştirilmesinden, gümrük idaresine karşı mali bakımdan sorumludur.
(3) Bu sorumluluk, eşyanın gümrük idaresince tespit olunan veya belgelerinde ve antrepo
beyannamesinde yazılı miktarına ve cinsine göre eksiklik veya değişiklik ortaya çıkması halinde, bunlara
ait gümrük vergilerinin ve cezalarının ödenmesini kapsar.
(4) Ancak ;
a) Eşyanın tabiatından doğan kayıp ve firelerin,
b) Gümrüğün gözetimi ve denetimi altında, antrepoda yapılan işleme faaliyeti sonucu ortaya
çıkan noksanlıkların,
c) Antrepo işleticilerinin ve kullanıcılarının kusur ve hatalarından meydana gelmeyen telef, kayıp,
çalınma ve diğer haller dolayısıyla meydana gelen eksikliklerin,
gümrük idaresine ispat edilmesi ve bunun idarece de kabul edilmesi halinde sorumluluk söz
konusu olmaz.
(5) Eşya gümrük vergil eri de dahil olduğu halde sigortalanmış ve sigorta sözleşmesine göre bu
vergileri sigorta şirketinden tazminat olarak alınmış ise, bu gibi noksanlık ve eksikliklere ait gümrük
vergileri sigorta ettirenden veya lehine ettirilenden alınır.
(6) Yukarıda yazılı nedenler dışında kalan noksanlıklar kabul edilmez. Bunların vergi ve cezaları
toplamından oluşan tutar, yerine göre işletici veya kullanıcıya tazmin ettirilir.
(7) Tabiatları gereği antrepolarda ve antrepolar arası taşımalarda fire veren eşyanın ek-11’de yer
alması halinde fire miktarlarının belirlenmesinde bu oranlar dikkate alınır.
(8) (Ek:RG-1/4/2020-31086) Türkiye Gümrük Bölgesine denizyoluyla konteyner ile taşınarak
getirilen ve giriş gümrük idaresince miktar tespiti yapılmaksızın belgelerinde kayıtl ı miktarlara göre
antrepo beyannamesi verilerek aynı gümrük müdürlüğüne bağlı bir gümrük antreposuna konteyner ile
sevk edilen eşyanın antrepoya alınması sırasında eşyanın kap adedinde antrepo rejimi beyanına göre
farklılık tespit edilmesi halinde, kullanıcıdan söz konusu farklılığın sebebinin 45 gün içinde izah edilmesi
istenir. Süresi içerisinde talepte bulunulması halinde bu süre gümrük idaresince 30 gün daha
uzatılabilir. Söz konusu farklılığın kap adedinde eksikliğe ilişkin olması durumunda antrepo
beyannamesinde gerekli düzeltme yapılarak (a) bendine, fazlalığa ilişkin olması durumunda ise fazla
çıkan eşya antrepo işleticisinin sorumluluğunda antrepoya alınarak (b) bendine göre işlem yapılır.
Eksiklik veya fazlalığa konu olmayan kaplara ilişkin gümrük işlemleri devam ettirilir.
a) Eşyanın mahrecinden eksik yüklendiğinin ve eksikliğin kullanıcıdan kaynaklanmadığının süresi
içinde kanıtlanamaması halinde eksik çıkan eşyaya ilişkin gümrük vergileri kullanıcıdan tahsil edilir ve
ayrıca kullanıcı hakkında Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
b) Eşyanın mahrecinden fazla yüklendiğinin süresi içinde kanıtlanması halinde fazla çıkan eşyanın
ilgilisi tarafından gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasına izin veril ir. Eşyanın
mahrecinden fazla yüklendiğinin süresi içinde kanıtlanamaması halinde fazla çıkan eşya Kanunun 177
nci maddesi kapsamında tasfiyeye tabi tutulur.
(9) (Ek:RG-15/1/2025-32783) Kanunun 236 ncı maddesinin uygulanmasında dökme ve dökme
olmayan eşya ayrımında eşyanın miktar ve niteliği ile sayılabilir olması esas alınır. Antrepoya kap ile
konulan eşyanın, kaplarının orijinal ambalajının bozulmamış olduğunun ya da gümrük idaresinin
bilgisi dahilinde bozulmuş olduğunun tespiti halinde, kap adedi itibarı yla tamam çıkan ancak sayı,
ağırlık gibi ölçülerinde eksiklik veya fazlalık olan eşya Kanunun 236 ncı maddesi kapsamında
değerlendirilmez.
MADDE 523 – (1) Antrepo işleticisinin hak ve yükümlülükler i izin üzerine başka bir kişiye
devredilebilir.
(2) Devre izin verilebilmesi için, devretmek isteyenin taahhütlerini tamamen yerine getirmiş
olması ve devralacak olanın da gerek antrepoda var olan, gerek sonradan konacak eşya ve maddeler
dolayısıyla terettüp eden yükümlülük, sorumluluk ve diğer taahhütleri yüklenmesi gerekir.
(3) Özel antrepoların devri durumunda, antrepodaki eşyanın devralana devredilmemesi halinde,
bu eşyanın antrepodan çıkarılması için gümrük idaresince bir aylık süre verilir. Bu sürenin uzatılmasını
gerektirir bir durumun olması halinde, bu süre gümrük idaresince en çok iki ay uzatılabilir.
(4) D tipi antrepo, ancak kayıt yoluyla rejime giriş iznine sahip bir başka kişiye devredilebilir.
(5) İşletilmekte olan genel ve özel antrepoların d evri için işletmeci ile antrepoyu devralmak
isteyen kişi tarafından bağlı bulunulan gümrük müdürlüğüne müştereken müracaat edilmesi gerekir.
Başvuru dilekçesinde devre ekonomik yönden neden ihtiyaç duyulduğu açıklanır.
(6) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Antrepoyu devralmak isteyen gerçek veya tüzel kişi
tarafından; 518 inci maddenin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında, 519 uncu maddede ve Ek-80’in
I. BAŞVURU İÇİN ARANACAK BİLGİ VE BELGELER bölümünde bahsi geçen tüm şartların sağlandığını ispat
eden be lgelerin ve antreponun devrine ilişkin düzenlenen sözleşmenin ilgili gümrük idaresine ibraz
edilmesi gerekir.
(7) (Değişik:RG-30/6/2015-29402) Gümrük müdürlüğü tarafından, antreponun mevcut
işletmecisinin taahhütlerini tamamen yerine getirip getirmediği (Ek ibare:RG -1/8/2017-30141) ve
devralan kişiye ilişkin koşulların sağlanıp sağlanmadığı incelenir ve görüş de belirtilmek suretiyle talep
bölge müdürlüğüne intikal ettirilir. Antrepo devir talepleri, bölge müdürlüğünün görüşü ile birlikte
Bakanlığa aktarılır ve Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(8) Açtıkları genel ve özel antrepoları kapatmak isteyenler, bu taleplerini yazılı olarak ilgili
gümrük (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) müdürlüğüne bildirir.
(9) (Değişik:RG-9/1/2024-32424) Sahiplerinin isteği üzerine genel ve özel antrepoların tamamen
veya kısmen kapatılmasının talep edilmesi halinde, antreponun boş ve faaliyet gösterdiği yıllara ilişkin
harç makbuzlarının tamam olduğunun ve antrepodaki eşyanın 536 ncı madde uyarınca tutulan
kayıtlara uygunluğunun tespi t edilmesi üzerine Açma ve İşletme İzin Belgesi, ilgili gümrük
müdürlüğünce antrepo işleticisinden geri alınır ve belgenin üzerine geri alınma tarihi yazılarak iptal
edilir.
(10) Kapatılacak antrepolara yeniden eşya konmasına izin verilmez ve varsa buradak i eşya, her
türlü masrafı antrepo sahiplerine ait olmak üzere (Ek ibare:RG -1/8/2017-30141) en geç altı ay
içerisinde gümrük (Değişik ibare:RG -1/8/2017-30141) müdürlüğünce gösterilen diğer antrepolara
nakil veya yabancı memleketlere ihraç olunur ya da Kanun un 74 üncü maddesi çerçevesinde serbest
dolaşıma sokulur. Bu işlemler tamamlanıncaya kadar antrepo işleticisi ve/veya kullanıcısının taahhüt
ve sorumluluğu devam eder.
(11) (Ek:RG-1/8/2017-30141) Devrin şirket birleşmesi, bölünmesi veya tür değiştirmesi
nedeniyle gerçekleşmesi halinde 518 inci maddenin (Değişik ibare:RG -1/4/2020-31086) sekizinci
fıkrası fıkrası hükmü uygulanmaz ve antrepoyu devretmek isteyen eski işleticinin antreponun fiziki
alanına ilişkin sağladığı mevcut koşulların (Mülga ibare:RG -20/4/2024-32523) korunması yeterlidir.
Sadece antrepo işletme izninin devredilmesi durumlarında devralmak isteyen işleticinin antreponun
fiziki alanına ilişkin mer’i mevzuatla getirilen şartları yerine getirmesi gerekir.
(12) (Ek:RG-1/4/2020-31086) (Değişik:RG -24/9/2021-31608) Şirket hisselerinin devri
durumunda, 10 iş günü içerisinde Gümrük Müdürlüğüne bilgi verilir. Şirket sermayesinin % 10 veya
fazlasının devredilmesi durumunda, devralan kişilere ilişkin 518 inci maddenin üçüncü fıkrası hükmü
uygulanır. Söz konusu üçüncü fıkra hükmünde yer alan koşulun sağlanamaması durumunda, yürürlükte
olan mevzuata uygun şartlar sağlanıncaya kadar antrepoya eşya girişine izin verilmez.
MADDE 524 – (Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Antrepolarda yapılmak istenilen ve antrepo planında değişiklik yapılmasını gerektiren tadilat,
genişletme ve daraltma talepleri antreponun mevcut işletmecisinin taahhütlerini tamamen yerine
getirip getirmediğinin incelenmesi neticesine göre gümrük müdürlüğünün gö rüşü ile birlikte bölge
müdürlüğüne aktarılır ve bölge müdürlüğünce sonuçlandırılarak Bakanlığa bilgi verilir. Genişletme ve
daraltma taleplerinde antrepo işletme iznine hak kazanılmasından sonra talep edilen değişikliğe ilişkin
gerçekleştirilen mevzuat de ğişiklikleri dikkate alınır. Söz konusu talepler dışında kalan ve antrepo
planında değişiklik yapılmasını gerektirmeyen değişiklik talepleri ise gümrük müdürlüğünce
sonuçlandırılır ve bölge müdürlüğünce Bakanlığa bilgi verilir.
(2) Antreponun aynı gümrük idaresi (Ek ibare:RG-1/4/2020-31086) veya aynı Bölge Müdürlüğü
bağlantısı farklı gümrük idaresi denetiminde bulunan başka bir adrese taşınması talepleri ile akaryakıt
antrepolarına ilişkin tank ilavesi talepleri gümrük müdürlüğünce görüş belirtilmek suretiy le bölge
müdürlüğüne intikal ettirilir. Talep bölge müdürlüğünün görüşü ile birlikte Bakanlığa aktarılır ve
Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(3) (Ek:RG-20/4/2024-32523)(48) Bir gümrük müdürlüğü denetimindeki antreponun aynı bölge
müdürlüğüne bağlı başka bir güm rük müdürlüğüne bağlanması talebine ilişkin başvuru bölge
müdürlüğüne yapılır. Bölge müdürlüğü, başvuruyu görüşü ile birlikte Bakanlığa iletir. Söz konusu
başvuru Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(4) Bu madde kapsamında yapılacak değişiklik; akaryakıt antrepolarında tank ilavesi ise Ek-80’in
I. BAŞVURU İÇİN ARANACAK BİLGİ VE BELGELER bölümünün (Değişik ibare:RG-9/1/2024-32424) 1-a,
1-b ve 1 -h maddelerinde belirtilen belgeler, bunun dışında kalan değişiklikler için ise, değişikliğin
özelliğine göre gerekli görüle n belgeler ibraz edilir ve her türlü değişiklik başvurusunda yapılacak
değişikliğe ilişkin bütün ayrıntılar başvuru dilekçesinde belirtilir.
(5) Birinci ve ikinci fıkrada yer alan işlemlere ilişkin yetkilendirilmiş gümrük müşavirince tespit
raporu düzenlen ir. İznin Bakanlıkça verildiği durumlarda tespit raporları Bakanlığa da (Tasfiye
Hizmetleri Genel Müdürlüğü) gönderilir. Birinci ve ikinci fıkra kapsamı dışında kalan ve antrepo
planında değişiklik yapılmasını gerektirmeyen değişiklik talepleri için yetkil endirilmiş gümrük
müşavirince tespit raporu düzenlenmez.
MADDE 525 – (1) Antrepo işleticilerinin (Ek ibare:RG-1/8/2017-30141) 518 inci maddenin ikinci
ve üçüncü fıkraları ile 519 uncu maddede aranan şartları taşıyıp taşımadıkları her yıl Ocak ayı itibarıyla
kontrol edilir.
(2) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) Gümrük müdürlüğü, onuncu fıkrada yer alanlar dışında
taahhütlerine uymayan ve bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükleri yeri ne getirmeyen antrepo
işleticilerine ilk tebligat tarihinden başlamak ve en fazla bir yıl olmak üzere bu yükümlülüklerini yerine
getirmelerini, aksi halde verilen süre sonunda iznin geri alınacağını bildirir. Bu husus gerekli tedbirler
alınmak suretiyle ge cikmeksizin Bakanlığa bildirilir. Söz konusu yükümlülüklerini yerine getirinceye
kadar tedbir mahiyetinde antrepoya eşya girişinin durdurulmasına Bakanlıkça karar verilebilir.
Yükümlülüğün yerine getirildiğinin tespiti halinde antrepoya eşya girişine Bakan lıkça yeniden izin
verilir. Antrepo işleticileri bu yükümlülüklerini belirlenen sürede yerine getirmedikleri takdirde verilmiş
izin geri alınır.
(3) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) Antrepolarda, gümrük idaresi amirleri veya yetkili kılınacak
gümrük personeli tarafından yapılacak denetleme neticesinde suistimal ve kaçakçılık dahil yolsuzluk
hallerinin tespiti üzerine bu durum bölge müdürlüğünce antreponun geçici olarak eşya girişine
durdurulması dahil gerekli tedbirler alınmak suretiyle görüşü ile birlikte ived ilikle Bakanlığa bildirilir.
Antreponun eşya girişine açılıp açılmayacağına ilişkin nihai karar Bakanlıkça verilir. Yapılacak inceleme
sonucunda antrepo açma ve işletme izni Bakanlıkça geri alınabilir.
(4) Antrepolarda, gümrük müfettiş ve yardımcıları, (Mülga ibare:RG -1/8/2017-30141) (...)
tarafından yapılacak denetleme neticesinde suiistimal ve kaçakçılık dahil yolsuzluk hallerinin tespiti
üzerine Müsteşarlıkça karar verilmesi halinde tedbir olarak antrepoya eşya alınmasına izin verilmez.
Yapılacak inceleme sonucunda antrepo açma ve işletme izni Müsteşarlıkça geri alınabilir.
(5) İznin geri alındığı hallerde de antrepodaki eşya için 523 üncü maddenin onuncu fıkra hükmü
uygulanır.
(6) (Değişik:RG-15/1/2025-32783) 523 üncü madde hükümleri çerçevesinde sahiplerinin isteği
ile kapatılma hali hariç, antrepo açma izni geri alınan; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre
kurulmuş, anonim şirketlerin yönetim kurulu üyelerinin, limited şirketlerin ortakları ile şirket
müdürünün ve şirket sermayesinin % 10 veya daha fazlasına sahip gerçek kişilerin yer aldığı diğer tüzel
kişilere iznin geri alındığı tarihten itibaren 5 yıl süre ile yeniden antrepo açma izni verilmez. Bu süre
geçtikten sonra, bu fıkrada sayılan kişilerin antrepo açmak veya devralmak istemeleri halinde;
müracaatlar, ilgili bilgi, belge ve veriler dikkate alınarak Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(7) (Ek:RG-2/12/2014-29193) (Mülga:RG -30/6/2015-29402)(16) (Yeniden düzenleme:RG -
7/10/2016-29850) Yapılacak denetleme neticesinde;
a) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği asgari ücret tarifesinin altında hizmet verilmesi sonucu
yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin belgesinin geri alınmasına karar verilmesi halinde bir ay süreyle,
b) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviri ile tespit işlemi yaptıran antrepo işleticisi a rasında tespit
işlemi haricinde doğrudan veya dolaylı iş ilişkisinin tespiti halinde üç ay süreyle,
ilgili antrepoya eşya alınmasına izin verilmez.
(8) (Ek:RG-22/1/2016-29601) Antrepo işleticisinin taahhüt ve yükümlülüklerine aykırı hareket
etmesi nedeniyle vergi kaybına neden olunması halinde antrepo açma ve işletme izni geri alınabilir.
(9) (Ek:RG-22/1/2016-29601) Antrepoda kaçakçılık gibi bir suistimal ve/veya yolsuzluk
saptanması veya sekizinci fıkrada belirtilen durum nedeniyle antrepo açma ve işletme izni geri alınan
kişilere, yeni bir antrepo açma ve işletme izni verilmez.
(10) (Ek:RG-1/8/2017-30141) Bu maddenin uygulanmasında, Ek -80’in II. ANTREPOLARDA
ARANACAK ŞART VE Nİ TELİKLER bölümünün “C. ANTREPO ŞARTLARINA İLİŞKİN KUSURLAR” kısmında
yer alan hafif, orta ve ağır kusurlar dikkate alınır. Yapılan inceleme, denetim veya işlemlerde antrepoda
Ek-80’de sayılan kusurların tespiti halinde antrepo işleticilerine ilk tebligat t arihinden başlamak üzere
“Hafif Kusur”da üç ay, “Orta Kusur”da bir ay süre verilerek yükümlülüklerin yerine getirilmesi bildirilir
ve bu sürede antrepoya eşya girişine izin verilir. “Hafif Kusur” veya “Orta Kusur”un verilen süre
içerisinde giderilememesi ile “Ağır Kusur” durumlarında antrepoya eşya girişine izin verilmez ve ikinci
fıkra uyarınca işlem yapılır. Bu fıkra kapsamında verilen süreler en fazla bir kez ve verilen süre kadar
uzatılır.
MADDE 526 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-30/9/2020-31260)(37)
(1) Antrepo işleticileri ve kullanıcıları tarafından Kanunun 96 ve 97 nci maddelerinde belirtilen
sorumlulukları çerçevesinde, tahakkuk edebilecek gümrük vergilerini karşılamak amacıyla teminat
verilir.
(2) Teminat, antrepoya alınan eşya için ayr ı ayrı verilebileceği gibi 493 üncü maddenin birinci
fıkrası uyarınca toplu teminat ya da 527 nci madde uyarınca antrepo işleticileri tarafından götürü veya
yaygın götürü teminat olarak verilebilir. Ancak akaryakıt antrepoları ile 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi
Kanununun eki (I) sayılı liste kapsamı eşya için 527 nci madde hükümleri uygulanmaz.
(3) Yetkilendirilmiş yükümlü sertifikasına veya onaylanmış kişi statü belgesine sahip
yükümlülerce, C ve E tipi antrepolarında yapılan işlemlerde ikinci fıkrada be lirtilen teminat türlerine
ilaveten 494 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca hesaplanmış götürü teminat da kullanılabilir.
(4) Antrepo işleticilerince 527 nci maddeye göre hesaplanmış götürü veya yaygın götürü teminat
verilmemesi halinde, antrepoya alına n eşya için, üçüncü fıkra hükmü saklı kalmak kaydıyla
ayrı ayrı veya toplu teminat verilmesi gerekir.
(5) Cumhurbaşkanı kararı uyarınca kısmi teminat uygulanacak hallere ilişkin teminat uygulama
hükümleri saklıdır.
(6) Türk lirası veya yabancı para, Hazine tahvil ve bonosu ya da Bakanlıkça tespit edilecek
bankalardan alınmış teminat mektupları dışında teminat kabul edilmez.
(7) Kanunun 98 inci maddesi uyarınca fuar ve sergilere konulan veya ithalat vergilerinden muaf
olan yahut ihraç edilmek üzere antrepolara konulan eşya için teminat aranmaz.
MADDE 527 – (Mülga :RG -2/12/2014-29193)14 (Başlığı ile Birlikte Yeniden Düzenleme:RG -
30/9/2020-31260)(37)
(1) Antrepo işleticilerince, antrepo rejiminde kullanılmak üzere götürü teminat verilebilir. Götürü
teminat verilen antrepoya konulan eşya için başka bir teminat aranmaz.
(2) Antrepo işleticilerince her bir antrepo için verilecek götürü teminat aşağıda belirtilen şekilde
hesaplanır:
a) 1.000 m² veya 2.000 m³’e kadar olanlar için (Değişik ibare:RG -20/4/2024-
32523)(50) 3.000.000 TL.
b) 1.000 m²’den sonraki her 1.000 m² için (Değişik ibare:RG-20/4/2024-32523)(50) 1.000.000 TL
(1.000 m²’nin altındaki artışlar 1.000 m²’ye tamamlanır).
c) 2.000 m³’den sonraki her 2.000 m³ için (Değişik ibare:RG-20/4/2024-32523)(50) 1.000.000 TL
(2.000 m³’ün altındaki artışlar 2.000 m³’e tamamlanır).
ç) Bir antrepo için hesaplanan götürü teminatın (Değişik ibare:RG -20/4/2024-
32523)(50) 40.000.000 TL’yi aşması durumunda aşan miktar dikkate alınmaz.
(3) Ek -77/A’ya uygun şekilde ve ikinci fıkraya göre hesaplanmış tutarda teminat mektubu,
antrepo işleticilerince antreponun bağlı bulunduğu bölge müdürlüğüne sunulur. İşlemler, bölge
müdürlüğünce sonuçlandırılır.
(4) Birden fazla antreposu bulunan antrepo işleticilerince, birden fazla antrepoyu kapsayacak
şekilde yaygın götürü teminat verilebilir. Yaygın götürü teminat verilen antrepolara konulan eşya için
başka bir teminat aranmaz.
(5) Antrepo işleticilerince yaygın götürü teminatın kullanılacağı antrepo sayısının 5 ve üzeri
olduğu durumda, ikinci fıkra uyarınca hesaplanan götürü teminatların toplam tutarının %75’i kadar
yaygın götürü teminat verilebilir.
(6) Yaygın götürü teminata ilişkin başvurular, ilgili bölge müdürlüğüne yapılır. Yaygın götürü
teminat kullanılması talep edilen antrepoların, birden fazla bölge müdürlüğü bağlantısı gümrük
müdürlüğü denetiminde olması halinde başvuru, antrepo işleticisinin bu kapsamdaki en fazla
antreposunun bulunduğu bölge müdürlüğüne, bu şekilde belirleme yapılamaması halinde antrepo
işleticisinin şirket merkezinin bulunduğu ilin bağlı olduğu bölge müdürlüğüne yapılır. İşlemler ilgili bölge
müdürlüğünce sonuçlandırılır.
(7) Götürü teminat veya yaygın göt ürü teminat verilen antrepolarda alan ve/veya hacim
değişikliği nedeniyle mevcut teminat tutarının yetersiz kalması halinde, mevcut teminatı aşan tutar için
ek teminat mektubu veya toplam tutarı karşılayacak tutardaki teminat mektubu, değişikliği takip eden
bir ay içerisinde önceki teminatın verildiği bölge müdürlüğüne verilir. Aksi takdirde, götürü teminattan
veya yaygın götürü teminattan yararlanılmasına izin verilmez.
(8) 498 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca Bakanlık, bu maddede düzenlenen teminat
tutarlarına ve oranlarına ilişkin değişiklik yapmaya yetkilidir.
MADDE 528 – (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 529 – (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 530 – (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 531 – (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 532 – (Mülga :RG-2/12/2014-29193)14
MADDE 533 – (1) Antrepo işleticileri;
a) Antrepo tesisat ve inşaatında, sonradan meydana gelecek arızaları tamir etmeye, gümrük
haklarının emniyetle korunması ve hizmetlerin çabuk yapılması bakımından, Müsteşarlıkça zamanla
gerekli görülen tesis ve değişiklikleri yapmaya ve ileri tekniğin meyd ana getirdiği aletleri ve cihazları
sağlamaya; izin alınmadıkça varolan tesisleri hiç bir suretle değiştirmemeye, genişletmemeye veya
azaltmamaya;
b) Antrepolar içinde gümrük işlemleri, antrepolar dışında gümrük denetlemesi ve gözetimi ile
görevli gümrük ve gümrük muhafaza memurları için çalışma büroları ve gözetleme kulübeleri yaparak
bunların aydınlatma, ısıtma, kırtasiye, matbua, telefon ve görevle ilgili diğer ihtiyaçlarını sağlamaya,
c) Doğrudan doğruya belirli bir özel veya genel antrepo ile ilgili gü mrük işlemlerini yerine
getirmek üzere kurulan gümrük veya gümrük muhafaza memurlarının, devlet tarafından belirlenen
maaş, fazla çalışma ücreti ve diğer tahsisat tutarlarını ilgili gümrük veznesine veya saymanlığın
bankadaki hesabına aydan aya peşinen yat ırmaya ve buralara kadar gidip gelme taşıt masraflarını
ödemeye veya emirlerine bir araç sağlamaya; antrepolar, şehir merkezine uzakta bulunduğu takdirde,
lojman sağlamaya veya antreponun bulunduğu yerde lojman varsa vermeye;
ç) Antrepo işleticilerinin buralarda görevlendirilmesini istedikleri gümrük veya gümrük muhafaza
memurlarına ödenecek olan ve miktarı Müsteşarlıkça belirlenecek fazla çalışma ücretlerini ve
yolluklarını peşin olarak gümrük veznesine veya saymanlığın banka hesabına yatırmaya; posta idareleri,
buralarda yapılacak gümrük işlemleri ve denetimleri dolayısıyla gümrük memurlarına ödenecek olan
ve Müsteşarlıkça belirlenen fazla çalışma ücretlerini belirtilen vezne veya hesaplara yatırmaya;
d) Tutacakları giriş, çıkış kayıt ve muhasebelerini bu Yönetmelikte ana hatları belirtildiği üzere
gümrük denetlemesini sağlayacak şekil ve usullere uygun surette yürütmeye;
e) Antrepoyu ilerde Müsteşarlığın izni ile kısmen veya tamamen kapatmak istedikleri takdirde,
mevcut eşyayı her türlü masraf kendilerine ait olmak üzere Müsteşarlıkça gösterilecek diğer bir
antrepoya taşımaya; aksi halde bunları ithal veya yabancı ülkeye ihraç veya transit suretiyle antrepodan
tamamen çıkarıncaya kadar, sorumluluk ve taahhütlerinin devam ettiğini kabul etmeye;
f) Müsteşarlık veya yetkili gümrük idaresi tarafından yapılacak gerekli diğer tavsiye ve istekleri
yerine getirmeye;
mecburdurlar.
MADDE 534 – (1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Genel ve özel antrepo olarak kullanılacak kapalı
ve/veya açık alanlarda Ek -80’in “II. ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE NİTELİKLER” bölümünde
belirtilen koşullar aranır.
(2) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
(3) (Ek:RG-20/11/2012-28473) Bakanlıkça verilen izin kapsamında karayolu veya demiryoluyla
yapılan akaryakıt transiti ile hava taşıtlarına yakıt vermek üzere havalimanlarında açılacak antrepolar
hariç olmak üzere serbest dolaşımda olmayan akaryakıtın tanklara alınması tamamen deniz yo luyla
veya boru hattıyla yapılır. Deniz yoluyla gelen akaryakıtın (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) iskele,
platform veya şamandıradan borularla tanklara iletilmesi gerekir.
(4) (Ek:RG-2/12/2014-29193) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
(5) (Ek:RG-2/12/2014-29193) (Değişik ibare:RG -1/8/2017-30141) Ek-80’de yer alan ve asgari
özellikleri belirtilen sayaç ve kameralara ilişkin teknolojik gelişmeler ile öngörülmeyen durumları
inceleyerek sonuçlandırmaya Bakanlık (Tasfiye Hizmetleri Genel Müdürlüğü) yetkilidir. (Ek cümle:RG-
13/2/2016-29623) Bakanlıkça (Tasfiye Hizmetleri Genel Müdürlüğü) antrepo ile antrepoya alınan
eşyanın özellikleri dikkate alınarak sadece antrepo sahası giriş ve çıkışına kamera sistemi kurulması
istenebilir.
MADDE 535 – (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
MADDE 536 – (1) Eşya, antrepoya, gümrük idaresinin denetimi altında alınır. Bu denetlemeyi
gümrük adına, antrepoda görevlendirilmiş olan gümrük memuru (Ek ibare:RG-7/10/2016-29850) veya
yetkilendirilmiş gümrük müşaviri (Mülga ibare:RG-30/6/2015-29402)(16) (…) yapar.
(2) A, C, D ve E tipi antrepolarda, Kanunun 99 uncu maddesinde belirtilen antrepo stok kayıtlarını
antrepo işleticileri tutar. Bu kayıtlar gümrük idaresinin kontrolüne imkan verecek şekilde tutulur.
(3) B tipi antrepoda, denetleyici gümrük idaresi, rejime giriş beyannamesinin ve rejimi sona
erdiren beyanname ve belgelerin kaydını tutar ve belgeleri muhafaza eder. B tipi antrepo işleticisi
ve/veya kullanıcısı da, söz konusu belgeleri muhafaza eder. Stok kayıtları tutulmayabilir.
(4) F tipi antrepoda, gümrük kayıtları stok kayıtlarının yerini alır.
(5) Eşyanın konulacağı gümrük antrepo tipi ve uygulanacak hükümler dikkate alınarak, kontrol
için gerekli bütün ayrıntıları içermesi halinde, antrepo kullanıcıları tarafından ticari nedenlerle tutulan
kayıtlar da stok kayıtları olarak kabul edilebilir.
(6) Antrepo rejimine giren eşya ile ilgili olarak, A, C, D ve E tipi antrepolarda stok kayıtlarının
gösterildiği bir Antrepo Stok Defteri tutulur. Bu defterin her sayfası gümrük idaresi tarafından
mühürlenir ve sayfa sayısı defterlerin başına şerhle onaylanır. Bilgisayar ile tutulan stok kayıtları defter
hükmündedir.
(7) (Değişik:RG-1/8/2017-30141)(24) Bu defterde; Ek-83’teki tablo muhteviyatı asgari bilgiler yer
alır.
(8) D tipi antrepoya ilişkin stok kayıtlarında yukarıdaki bilgilere ilave olarak, antrepo
beyannamesindeki kıymeti, miktarı ve ayrıntılı tanımı ile ihtiyaç duyulacak bilgilerin gösterilmesi
gerekir.
(9) F tipi antrepoda yalnız kaçak zannı ile el konulan eşya elektronik ortamda kayda alınır.
(10) Stok kayıtlarının her zaman antrepoda bulunan eşya stok miktarını gösterecek şekilde
tutulması gerekir. Antrepo işleticileri ve/veya kullanıcıları her yıl sonunda antrepo stok miktarını
gösterir listeyi gümrük idaresine verir.
(11) Kanunun 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulandığı durumlarda, eşyan ın işleme
faaliyetine tabi tutulmadan önceki gümrük kıymeti stok kayıtlarında gösterilir.
(12) Eşyanın geçici çıkarılmasına ve ortak depolanmasına dair bilgiler de, stok kayıtlarında
gösterilir.
MADDE 537 – (1) Özel hükümler saklı kalm ak kaydıyla, antrepo rejimine tabi olarak antrepoya
giren ve antrepo rejimini sona erdirerek antrepodan çıkarılan eşya antrepo stok kayıtlarında gösterilir.
a) Eşya antrepoya girdiğinde, stok kayıtlarına giriş işlemi;
1) A, C ve D tipi antrepoda eşyanın antrepoya fiziken girdiği sırada,
2) E tipi antrepoda eşyanın izin hak sahibinin antrepo addedilen depolama yerine ulaştığında,
Yapılır.
b) Gümrük antrepo rejimini sona erdirerek antrepodan çıkan eşya da antrepo stok kayıtlarına
geçirilir. Bu kayıt işlemleri;
1) Basitleştirilmiş usullerden biri uygulanmış ise eşya antrepodan çıkarıldığı sırada,
2) Diğer durumlarda, eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasını
sağlayan beyannamenin tescilinden sonra teslimi sırasında,
yapılır.
(2) Antrepo stok kayıtları tutulmayan B tipi antrepoda işlemler beyannameler üzerinden, F tipi
antrepolarda ise beyannameler ve Kaçak Zannı İle El Konulan Eşya Defteri üzerinden yürütülür.
MADDE 538 – (1) Genel ve özel antrepo işleticileri yıl sonunda antrepo mevcutlarına ilişkin bir
listeyi ilgili gümrük idaresine verir. Her mali yılın başından itibaren gümrük idarelerinin denetimleri
altındaki antrepolarda bulunan eşya, işleticiler tarafından verilen liste göz önünde bulundurularak
sayılır.
(2) Genel antrepolardaki eşyanın kısa sürede sayılamayacak kadar çok olması halinde bunların
örnekleme yöntemiyle veya mevcut eşyanın kısımlara bölünerek sayılması mümkündür.
(3) Sayım sonucu, bir tutanakla tespit edilir. Antrepolarda yapılan sayım sonucunda noksan çıkan
eşyanın gümrük vergileri duruma göre işletici veya kullanıcıdan tahsil edilir veya teminatından mahsup
edilir ve aynı zamanda buna sebebiyet verenler hakkında (Değişik ibare:RG-23/5/2011-27942) gerekli
yasal işlem yapılır. (Değişik son cü mle:RG-15/5/2013-28648) Ayrıca, Kanunun 236 ncı maddesi
uyarınca bu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası alınır.
(4) (Mülga:RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden düzenleme:RG -7/10/2016-
29850) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri tarafından fiziki sayım yapılarak stok kayıtları altışar aylık
dönemler itibarıyla tespit edilen ve buna ilişkin raporları ilgili gümrük müdürlüğüne sunulan genel ve
özel antrepolar, birinci fıkranın kapsamı dışındadır.
(5) Antrepolarda yapılan sayımlar sonucunda fazla çıkan eşya kayıtlara alınır. Fazlalığın kabul
edilebilir nedenlerden ileri geldiği gümrük idaresine tevsik edilemediği takdirde, söz konusu eşya
Kanunun 177 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca tasfiye edilir. Ayrıca, Kanunun 236 ncı
maddesi uyarınca, fazla çıkan eşyaya isabet eden ithalat veya ihracat vergileri kadar para cezası alınır.
MADDE 539 – (1) Genel hükümler yanında, E tipi ant repolarda bu maddede belirtilen özel
hükümler de uygulanır.
(2) Sadece antrepo sahibi adına gelen eşyadan;
a) Sanayicilere ait yatırım malı, hammadde, makine ve benzeri eşya ile yatırım malları ve
makinelerden bir tesise ait olup, hacim, ağırlık ve hassasiyet gibi özellikleri nedeniyle antrepo binalarına
alınamayan ve doğrudan montaj mahalline alınması gerekli bulunan eşya,
b) Sadece ithalatçı statüsünde olmakla birlikte, bozulabilir ya da telef olabilir türdeki eşya ile
büyük yer tutan ağır ve hacimli eşya,
antrepo rejimi hükümlerine tabi olarak, antrepo addedilen yer veya montaj mahallerine ya da
eşya sahibinin deposuna konulabilir.
(3) İkinci fıkra uyarınca eşya konulan E tipi antrepo işleticileri, her ne sebeple ve suretle olursa
olsun antrepo sayılan de po, yer veya mahallerde meydana gelecek çalınma, yanma, kaybolma,
bozulma veya değiştirme gibi eşyanın miktarına ve niteliğine tesir eden hallerden dolayı gümrüğe karşı
sorumludur. Bu sorumluluk, eşyanın vergi ve cezalarının yükümlü tarafından ödenmesini, bundan
kaçınılması halinde teminattan mahsubunu da kapsar. Ancak, gümrük idarelerince, eşya sahibinin
kusurundan kaynaklanmayan ve ortaya çıkması kaçınılmaz olan kayıp ve firelerden dolayı, eşya
sahipleri ve antrepo işleticilerinin aynı kişi olduğunun belg elenmesi şartıyla, bunlar söz konusu
sorumluluktan muaf tutulabilir. Bu hallere uğrayan eşyanın vergi ve cezaları teminatından mahsup
veya doğrudan doğruya tahsil edilmek suretiyle kendilerinden alınır. Değiştirilen eşya
dolayısıyla (Değişik ibare:RG -23/5/2011-27942) kaçakçılıkla mücadele mevzuatına göre ayrıca
haklarında (Değişik ibare:RG-23/5/2011-27942) işlem de yapılır.
(4) Bu maddede belirtildiği şekilde kullanılan E tipi antrepoların işletme hakkının başkasına
devrine izin verilmez.
(5) E tipi montaj müsaadeli özel antrepolardaki eşya, gümrük idaresinin denetlemesi, antrepo
sahibinin sorumluluğu altında olup, idarenin haber ve izni olmadan bu yerlere gümrüklü olsun olmasın
eşya konulamaz ve buralardan eşya çıkartılamaz. Bununla birlikte, montaj müsaad eli özel antrepo
açılmasına izin verilen kişilerden, montaj mahalline alınmasına izin verilen eşya dışında herhangi bir
eşyanın montaja alınmayacağına ilişkin noterden tasdikli bir taahhütname alınır.
(6) Montaj müsaadeli özel antrepolara konulacak eşya için teminat alınması zorunludur. Bununla
birlikte, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı tarafından verilen yatırım teşvik belgelerinde yer alan yatırım
malları, %100 gümrük muafiyetine tabi olması halinde, belgenin geçerlik süresi sonuna kadar
antrepoya teminat aranılmadan konulabilir. Ancak, belgenin geçerlik süresi sona erdikten sonra
antrepoda bulunan veya antrepoya alınacak eşyanın KDV ve fon dahil gümrük vergilerinin teminata
bağlanması gerekir.
(7) Montaj müsaadeli özel antrepolara alınmalarına izin verilen eşyanın montajında kullanılacak
aynı tesise ve komple olarak bir ünite teşkil edecek eşyaya ait yedek parça ve malzeme niteliğindeki
ithale konu eşya, aynı firma veya kuruluşa ait daha önce açılmasına izin verilen ya da montaj müsaadeli
özel antrepo ile birlikte açılmasına müsaade edilen kapalı bir özel antrepoya, böyle bir yer yoksa montaj
mahallinde hazırlanacak ve gümrük müdürlüğünce müsaade edilecek kapalı yerlere konulur. Bu tür
eşyanın, montaj mahallinde kullanılacağına ilişkin taahhütname alınır ve tam tespiti yapılmak suretiyle
memur gözetiminde özel antrepodan veya kapalı sahadan alınıp montaj hattına verilir.
(8) Montaj müsaadeli özel antrepo açacakların, işlem bakımından bağlı olacakları gümrük
idaresine verecekleri noterden tasdikli taahhütnamed e, montaj mahallinde hazırlanan kapalı yer de
ayrıca belirtilir.
(9) Montaj müsaadeli özel antrepo açmak isteyen kişiler, o yer gümrük idaresine yazı veya dilekçe
ile başvurarak, uğraştıkları işle açacakları antreponun yeri ve buraya konulacak hacimli, ağır ve hassas
eşya ile özel antrepo veya montaj sahasında hazırlanan kapalı yere konulacak yedek parça ve malzeme
niteliğindeki eşya hakkında bilgi vermek zorundadır.
(10) Montaj müsaadeli özel antrepolara konulan eşyanın; Yatırım Teşvik Belgesi konusu olmas ı
halinde ek süreler dahil belge süresi sonunda; teşvik belgesi konusu olmaması halinde ise iki yıl içinde
montajının tamamlanarak serbest dolaşıma giriş işlemlerinin yapılması gerekir. Ancak, montajın haklı
ve geçerli sebeplerle tamamlanamadığının tevsiki halinde bu süre, gümrük idaresince uzatılabilir.
(11) Açtıkları montaj müsaadeli özel antrepoları kapatmak isteyenler durumu yazılı olarak ilgili
gümrük müdürlüğüne bildirirler. Antrepodaki eşyanın komple bir tesis olduğunun, miktar ve çeşit
bakımından bi r ünite teşkil ettiğinin ekspertiz ve/veya bilirkişi raporuyla kanıtlanmasından sonra
eşyanın serbest dolaşıma giriş işlemleri tamamlanarak antrepo gümrük idaresince kapatılır.
(12) Yatırım Teşvik Belgesi kapsamı global liste muhteviyatı eşyanın çok fazla kalemden oluşması
halinde, bunların ayrı ayrı üniteler olduğunun ve birbirleriyle entegre olarak çalıştığının tevsik edilmesi
şartıyla, yatırım tamamen sonuçlanmadan kısmi ithalinin yapılması mümkündür. Bu durumda, ithali
yapılan eşyanın, montajı tamamlanmayan eşya ile karışmaması için gerekli önlemlerin alınması gerekir.
MADDE 540 – (1) Çabuk bozulmak, akmak veya sızmak tehlikesine maruz veya saklanması
külfetli, masraflı veya tehlikeli olan eşya, antrepolara konur konma z işleticiler tarafından gereken
koruyucu tedbirler alınarak durum görevli gümrük memuru (Ek ibare:RG -7/10/2016-29850) veya
yetkilendirilmiş gümrük müşaviri ile birlikte tutanağa bağlanır. Ayrıca, eşya sahibi veya temsilcisine
veya taşıyıcısına haber veril ir ve tayin edilecek kısa bir süre zarfında eşyanın antrepodan kaldırılması
istenir.
(2) Bu suretle sahip ve taşıyıcılarınca çekilmeyen eşya hakkında tasfiye hükümleri uygulanır.
(3) Eşya sahiplerine belirtilen şekilde haber verileceği sırada eşya bozulmaya, akmaya veya
sızmaya başlar ve bunu, antrepoda alınacak tedbirlerle önlemeye imkan görülmezse görevli antrepo
personeli, gümrük memurları (Ek ibare:RG -7/10/2016-29850) veya yetk ilendirilmiş gümrük
müşavirleri (Mülga ibare:RG -30/6/2015-29402)(16)(…) tarafından durum birlikte bir tutanakla tespit
olunur. Gelebilirse, eşya sahibi de bu tespitte hazır bulunarak tutanağı imzalar.
MADDE 541 – (1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Akaryakıt antrepoları, benzin türleri, ham
petrol, nafta (hammadde ve solvent nafta hariç), gaz yağı, jet yakıtı, motorin türleri, fuel-oil türleri, bio
dizel ile sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG) dökme veya kaplı olarak konulmasına özgü genel veya özel
antrepolardır. Akaryakıt konulan antrepoların mal tahmil ve tahliyesinde kullanılan boru hatları da
antreponun mütemmim cüzü sayılır. Antrepo izninde antrepo tipi de gösterilir.
(2) Bu antrepolara, gümrüğün izniyle;
a) Dökme gelen eşyanın kaplanması ve kap içinde gelmiş olanların kaplarının değiştirilmesi için
gerekli her türlü kaplar ve ambalaj maddeleri,
b) Antrepo tesislerinin inşa ve tamiri için gerekli malzeme,
c) Akaryakıt maddelerinin nakil ve dağıtılması amacı yla ve yalnız bu işe özgü olarak getirilmiş
nakil araçları ve yedek parçaları,
konulabilir.
(3) Hazine haklarının korunması ve gümrük gözetiminin etkin bir şekilde yerine getirilmesi
amacıyla, antrepoya konulacak eşyanın petrol ürünü olması halinde antrepo rejimine ait beyannameye
eklenecek belgeler arasında sayılan taşıma belgesinde yer alan bilgilerin, antreponun denetiminde
bulunduğu gümrük müdürlüğüne yirmidört saat öncesinden bildirilmesi gerekmektedir.
MADDE 542 – (1) (Değişik:RG-1/8/2017-30141) Dökme gelen sıvılar tanklara konulur. Tanklara
konulan sıvıların ölçümlerinin uygun yöntem ve cihazlarla yapılması esastır. Ancak, denizyoluyla gelen
veya giden benzin türleri, nafta (hammadde ve solvent nafta hariç), gaz yağı, jet yakıtı, motorin türleri,
fuel-oil türleri, bio dizel ile sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG) akaryakıt antreposuna girişinde ve
antrepodan çıkışında Ek-80’in II. Bölümü’nün B kısmının 16 ncı maddesinde belirtilen sayaçlar ile ölçüm
yapılır. Sayaçla ölçüm yapılmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir. Yurtdışına transit edilecek
olması durumu hariç olmak üzere, Bakanlıkça belirlenecek hallerde bu eşya, sayaç sistemi ile
ölçümünün yapılması koşuluyla antrepoya alınmaksızın doğrudan başka bir gümrük rejimi ne tabi
tutulabilir.
(2) Sıvılar boş bir tanka alınacak ise, nakil aracından bu tanka sevkine başlamadan önce verici
borular gümrük mührü ile mühürlenir. Mühürleme işleminden sonra, tank mevcudu ölçülür.
Boşaltılacak sıvılar tamamen tanka aktarılınca, tank ın alt kısmındaki su musluğu açılarak istenilen
miktardaki su boşaltılır, musluklar mühürlenir. Tanklardan böylece akıtılan suların ekonomik
değerlerinin olması ve talep edilmesi halinde, bu eşyanın ilgili gümrük idarelerince serbest dolaşıma
giriş rejimi hükümlerine tabi tutulmasına izin verilir.
(3) Yeni gelen sıvılar kısmen dolu olan bir tanka konulmak istenir ise, yeni gelen sıvının aynı cins
ve nev’iden ve aynı vergi oranına tabi olması şartıyla izin verilir ve boşaltmaya başlamadan önce, tank
mevcudu usulü dairesinde tespit edilir.
(4) Dökme gelen sıvıların kısmen dolu olan bir antrepo tankına alınması taleplerinin kabulü;
a) Gümrüğe ibraz edilecek yurtdışı analiz raporu ile bu eşyaya ilişkin faturada kayıtlı cins ve
nev’ine ilişkin bilgilerin uyum göstermesi,
b) Hazine haklarının korunması amacıyla, tankta bulunan ve yeni gelen sıvının birbirinin kimyasal
özelliklerini bozması olasılığına karşı yeni gelen sıvının aynı cins ve nev’iden ve aynı vergi oranına tabi
olduğuna dair talep sahibi firmadan taahhütname alınması,
şartlarına bağlıdır. Ancak, yeni konulan sıvının tankta bulunan sıvı ile aynı cins ve nev’iden ve
aynı vergi oranına tabi olduğuna ilişkin analiz raporu alınmadan bu tanktan eşya çıkışına izin verilmez.
(5) Antrepoya konulan farklı gümrük tarife istatistik pozisyonu ve vergi oranına tabi eşyanın
birbirleri ile karıştırılmasına izin verilebilir. Karışım sonucunda elde edilen eşya ile ilgili olarak, karışımda
yer alan eşyadan tarife pozisyonuna göre dahil olduğu faslın en yüksek vergiye tabi pozisyonuna sahip
eşya üzerinden hesaplanacak gümrük vergileri esas alınarak işlem yapılır.
(6) Gümrük antrepo rejimi hükümlerinin uygulanmasını olumsuz etkilememesi ve aşağıda
belirtilen şartlara uyulması kaydıyla, serbest dolaşımda bulunan ve serbest dol aşımda bulunmayan
dökme eşyanın, zorunluluk halinde aynı tankta bulunmasına gümrük idarelerince izin verilir.
a) Bu gibi eşyanın cins ve niteliklerinin aynı olması gerekir.
b) Tankta bulunan serbest dolaşımda olmayan eşyanın miktarının sabit tutulması ve bu eşyanın
tanktan tamamen çekilişine kadar geçen zaman içinde vuku bulacak noksanlıklara isabet eden gümrük
vergilerinin, itirazsız ödenmesi icap eder.
c) Bu şekilde eşya bulunan tanklara yeniden eşya alınmaz.
ç) Bu gibi tank mevcudu eşyanın, boş olmayan diğer bir tanka aktarılmasına müsaade edilmez.
d) (Değişik:RG-2/12/2014-29193) (Değişik cümle:RG -13/2/2016-29623) Tankta bulunan
serbest dolaşıma girmiş eşyanın, gümrük işlemlerinin bitirilmesini müteakip derhal antrepodan
çıkarma işlemine başlanır ve çıkar ılacak miktara bağlı olarak bu işlem akaryakıt antreposu tanklarına
konulan eşya için on beş gün, diğer eşya için ise altmış gün içinde tamamlanır.Bu süreler içerisinde
serbest dolaşıma girmiş eşyanın antrepodan çekilememesi halinde bu süreleri otuz güne k adar
uzatmaya gümrük müdürlükleri yetkilidir. Bunun dışındaki farklı durumları inceleyerek
sonuçlandırmaya gümrük ve ticaret bölge müdürlükleri yetkilidir.
e) (Değişik ibare:RG-1/8/2017-30141) Benzin türleri, nafta (hammadde ve solvent nafta hariç),
gaz ya ğı, jet yakıtı, motorin türleri, fuel -oil türleri, bio dizel ile sıvılaştırılmış petrol gazının
(LPG) bulunduğu tankların dışındaki tanklarla ilgili olarak, (c) ve (Değişik ibare:RG-2/7/2010-27629) (ç)
bentleri hükümleri uygulanmaz.
Kanunun 176 ncı maddesi nin ikinci fıkrasında belirtildiği şekilde işlem görecek akaryakıtların
konulduğu antrepolarda (c) bendi hükümleri uygulanmaz
(7) Aynı cins ve nev’iden ve aynı vergi oranına tabi olan serbest dolaşımda bulunan ve
bulunmayan dökme ürünün gerekli tedbirler a lınmak suretiyle aynı boru hattı kullanılarak tahliyesine
ve taşınmasına gümrük idaresince izin verilebilir.
(8) (Ek:RG-2/12/2014-29193) (Mülga:RG-1/8/2017-30141)
(9) (Ek:RG-22/3/2018-30368) Aynı cins ve nev’i ve aynı gümrük tarife istatistik pozisyonunda
olmakla birlikte farklı vergi oranlarına tabi sıvılar, işlemlerin tankta bulunan eşyanın tamamına teşmil
edilecek şekilde vergileri en yüksek olan eşya esas alınarak tekemmül ettirilmesi ve eşyanın yurtdışına
transit edilmesi kaydıyla kısmen dolu tanka konulabilir.
MADDE 543 – (1) Tankların ölçümünün, uygun cihazlarla yapılması esastır. Antrepo işleticileri,
ölçümde kullanılan cihaz ve bilgisayarların nitelik ve sıhhatleri ni kontrol ettirmek, gümrük idaresinin
talebi halinde ölçüme ilişkin ve stok mevcudunu gösterir listeleri gümrüğe ibraz etmek zorundadır.
Uygulanacak bu teknikler herhangi bir zamanda eşyanın mevcudunun tespitine imkan vermelidir. İlgili
kurumca kontrol edilmiş ölçüm cihazlarının, faaliyete geçmeden önce tanklara konulması ve bu ölçüm
cihazları olmayan tanklara en kısa sürede bu cihazların takılması zorunludur.
MADDE 544 – (1) Tanklardan alınacak sıvının miktarının 543 üncü maddede belirtilen cihazlarla
tespit edilmesi esastır. Bununla birlikte, aşağıdaki şekilde de ölçüm yapılabilir.
(2) Tanklardan alınacak sıvının miktarını tespit için tank kapsamı, bir defa çıkış işlemine
başlamadan evvel, bir defa da bu işlem bittikten sonra olmak üzere, iki defa ölçülerek iki ölçü arasındaki
fark bulunur. Eğer antrepo dahilinde istiap hacmi tayin ve tespit edilmiş ve bu işe özgü küçük hacimde
bir tank varsa, sıvılar bu ölçülü tanka akıtılır ve doğrudan doğruya miktarı tayin edilerek bü yük tank
mevcudundan düşülür.
MADDE 545 – (1) Transit suretiyle çıkış hariç olmak üzere, bir tanka konmuş sıvıların tahlil sonucu
belli olmadıkça, bu tanktan eşya çıkarılamaz.
(2) Acele hallerde tahlil sonucu belli olmadan da tanktan eşya çekilebilir. Bu takdirde, eşya
çekilmeden evvel örnek alınıp tahlile gönderilmiş bulunması şarttır. Tahlil sonucunun beyana aykırı
çıkması halinde, sistem üzerinde beyannameye meşruhat düşülür ve vergilerin yeniden
hesaplanmasını gerektirir bir durum olması halinde vergi tahakkuku yeni duruma göre yapılır.
(3) Gümrük işlemlerine ve diğer kurumlarca yapılacak kontrollere esas numuneler eşya tanka
konulduktan sonra alınır.
MADDE 546 – (1) Boru hatları dahil, antrepo sahası bir bütün olarak kabul edildiğinden, dökme
gelen sıvıların tanklar arasında hareketi için izin almaya gerek yoktur. Ancak eşya cinslerinin
karıştırılmaması gerekir. Bu hususta gümrük idaresine yazı ile b ilgi verilir. Antrepo işleticisi, bu
hareketin izlenebilmesi için, gümrük idaresinin talebi üzerine, tanklar arasında nakledilecek eşyanın
cins, miktarı ve tank numarası gibi ayrıntılarını gösterir bir listesini gümrük idaresine verir.
MADDE 547 – (1) Dökme getirilen eşyanın serbest dolaşımda olmayan kaplara konularak ithali
mümkün değildir.
MADDE 548 – (1) Antrepo işleticileri, izin belgelerinde gösterilen ve gümrükçe onaylanan
verimlilik oranı veya standart bir verimlilik oranı tespit edilmiş ise bu oran üzerinden gümrük idaresine
karşı sorumludur.
MADDE 549 – (1) Antrepo stok kayıtlarına yardımcı olmak amacıyla mamul defteri tutulabilir. Bu
defterin, bütün mamul çıkış miktarları yazıldıktan sonra toplamı alınır. Elde edilecek sonucun stok
defterinin çıkış miktarıyla aynı olması gerekir.
MADDE 550 – (1) Çıkış işlemlerine esas alınan miktarlar, gerçek çıkış miktarları ol duğundan,
vergilendirme yönünden ayrıca bir işlem yapılmaz.
(2) Antrepo işleticisi tarafından tutulan stok kayıtlarının, antrepoya alınan eşya miktarı ile
verimlilik oranı uygulandıktan sonra elde edilen ürün miktarını ve dolayısıyla herhangi bir zamanda
mevcut eşya stokunu göstermesi gerekir. Gümrük idaresi, bu kayıtları her zaman kontrol edebilir.
Ayrıca rafineri idaresinin bilanço dönemi sonunda bilançosu ile stok kayıtları karşılaştırılır.
a) Mamul çıkışlarının karşılaştırılması:
1) Çıkış için tartı pusulaları esas alındığına, vergilendirme bu miktarlar üzerinden yürütüldüğüne
ve diğer taraftan rafineri idaresi de muhasebe kayıtlarına intikal ettirdiği miktarları aynı pusulalar
uyarınca tespit ettiğine göre; rafineri idaresinin yıllık hesap dönemi sonunda düzenlediği bilanço veya
imal raporlarındaki miktarlarla, gümrük idaresince vergileri tahakkuk ettirilen yıllık çıkış miktarları
arasında bir fark bulunmaması gerekir.
2) Bu nedenle rafineri idaresi yıl sonunda düzenlendiği yıllık imalat raporları, yıllık satış raporları
ve bu verilerin yer aldığı yıllık mizan ve bilançolarının yetkililerce tasdik edilmiş birer örneğini gümrük
idaresine verir.
3) Gümrük idaresi, tartı pusulalarına istinaden elde ettiği ithalat neticeleriyle, rafineri idaresinin
yıl sonu muhasebe işlemlerine göre bulduğu neticeyi karşılaştırır.
4) Karşılaştırma sonucunda, vergileri ödenen ithal rakamları, rafineri idaresinin muhasebe
kayıtlarında gösterdiği rakamlara uygunsa, verilen belgeler üzerinde bu husus şerh edilir ve bir dosyaya
konularak saklıya kaldırılır.
5) Şayet, muhasebeleştirilen miktar, vergileri ödenmiş olan miktardan fazla ise, onbeş gün
içerisinde sebebinin izahı istenilir. Şayet cevap verilmez veya sebebi izah olunamazsa, bu takdirde
aradaki farka isabet eden miktar için vergiler tahakkuk ettiriler ek tahsil edilir veya teminatından
mahsup edilir.
6) Eğer muhasebeleştirilen miktar, vergileri ödenmiş olan miktardan az ise, onbeş gün içerisinde
sebebinin izahı istenilir.
7) Şayet farkın mükerrer vergilendirmeden meydana geldiği veya sair mücbir bir seb ebe
dayandığı kanıtlanamazsa durum ilgili mercilere intikal ettirilmek üzere Müsteşarlığa bildirilir.
b) Rafineri mevcudunun tespiti:
1) Antrepo işleticileri tarafından tutulan stok kayıtlarının rafineri sahasındaki mevcudu her
zaman göstermesi zorunludur. Verimlilik oranı da göz önünde bulundurularak tespit edilen miktarlar,
rafineri idaresinin yıl sonu envanter rakamları ile karşılaştırılır
2) Karşılaştırma sonucunda kayden antrepo sahasında mevcut görülen miktar ile envanter
miktarları arasında bulunacak ve yıllık ithal tutarının % 2’sini aşmayan eksik veya fazlalıklar verim marjı
kabul edilir.
MADDE 551 – (1) Serbest dolaşımda olmayan eşyanın sergilendiği fuar ve sergiler, özel antrepo
sayılır ve izin belgesi düzenlenirken antrepo tipi gösterilir. Fuar ve sergi yerlerinde sergilenmek üzere
getirilen eşyaya geçici ithalat rejimi hükümleri uygulanır.
MADDE 552 – (1) Gümrüksüz satış mağazaları ve depolarının kuru luş, işleyiş ve eşya satışına
ilişkin esaslar, 13/10/2006 tarihli ve 26318 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gümrüksüz Satış
Mağazaları Yönetmeliği hükümlerine tabidir.
(2) Gümrüksüz satış mağazaları ve depolarının kuruluş, işleyiş ve eşya satışına ilişkin Gümrüksüz
Satış Mağazaları Yönetmeliğinde hüküm bulunmayan hallerde bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Geçici Depolama Yeri ve Gümrük Antrepolarına İlişkin Ortak Hükümler
MADDE 553 – (Başlığı ile Birlikte Değişik:RG-1/8/2017-30141)
(1) Gümrük idarelerinin gözetim ve denetimi altında bulunan her antrepo ve geçici depolama
yeri için bu idarelerde ayrı bir dosya açılır. Bu dosyalarda izinler, yazışmalar ve benze ri belgeler
muhafaza edilir. Antrepolar ve geçici depolama yerleri kapatılsa dahi, bu belgeler kapanış tarihinden
itibaren beş yıl süre ile saklanır.
(2) 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (8) sayılı tarifede yazılı olan ve harca tabi bulunan antrepo
ve geçici depolama yerleri açma izni belgelerine ilişkin harcın peşin olarak ödenmesi, harcın ödenmesini
müteakip söz konusu belgenin düzenlenmesi gerekmektedir. Harç ödenmeden açma ve işletme izin
belgesi verilmesi halinde, bu belgelere ilişkin harçlardan belge leri veren memurlar mükellef ile
müteselsilen sorumludurlar. Her yıl tahsil edilecek bu harçlar, antrepo veya geçici depolama yerlerinin
bağlı bulunduğu vergi dairesince tahsil edilir.
(3) Açma ve işletme izin belgeleri ile açma izin belgelerinin verilmesi ve bu belgelere ait harçların
tahsiline ilişkin olarak aşağıda belirtildiği şekilde işlem yapılır.
a) Antrepo ve geçici depolama yerlerine ilişkin izin yazısının gümrük idaresine intikal etmesini
müteakip, harcın ödenmesi için, vergi dairesine bir yazı yazılır; aynı zamanda bu yazının bir örneği firma
yetkilisine elden verilir.
b) Açma ve işletme harcının veya açma harcının tahsil edildiğine dair vergi dairesi makbuzunun
veya yazısının ilgili tarafından yedi gün içinde gümrük müdürlüğüne ibrazı halinde, Açma ve İşletme İzin
Belgesi veya Açma İzin Belgesi gümrük idaresince düzenlenerek ilgilisine verilir. Söz konusu belgeler
bizzat gümrük müdürü veya vekili tarafından imzalanır.
c) Açma ve işletme harcı toplamı veya açma harcının tahsil edildiğine dair Vergi Dairesi makbuzu
veya yazısının, Vergi Dairesine muhatap yazının ilgiliye verildiği tarihten itibaren yedi gün içinde gümrük
müdürlüğüne ibraz edilmemesi halinde, bu sürenin bitiminden itibaren on beş gün içinde bir
müzekkere ile durumun a ynı vergi dairesine bildirilmesi, ayrıca bu süre içinde ilgiliye gönderilecek
yazıda söz konusu harcın yatırılması gerektiği, aksi takdirde verilen iznin iptal edileceği hususu bildirilir.
ç) Açma ve İşletme İzin Belgesinin ilgili bulunduğu antreponun veya geçici depolama yerinin
görülebilir bir yerine asılacağı ilgilisine tebliğ edilir. Denetimler sırasında bu belgelerin yerinde bulunup
bulunmadığına dikkat edilir.
d) Açma ve işletme harçları yatırılmadan izin belgesi düzenlenmez ve söz konusu yere eşya
girişine izin verilmez.
e) Bu yerler kapatıldığında söz konusu belgeler geri alınarak dosyasında muhafaza edilir.
(4) Açma ve işletme izin belgelerinin verildiği tarihi takip eden yıllarda da bu harçların tahsilini
sağlamak amacıyla işleticilerin mükellefiye t kayıtlarının bulunduğu vergi dairesine bildirilir. Gümrük
müdürlüklerince düzenlenen antrepo ve geçici depolama yerleri açma ve işletme izin belgelerinde,
harca konu değişikliklerin, değişiklik tarihinden itibaren on beş gün içerisinde ilgili Vergi Daire si
Başkanlığına veya Defterdarlığa bildirilmesi gerekir.
(5) Antrepolara veya geçici depolama yerlerine ilişkin yıllık harcın Ocak ayı sonuna kadar
yatırıldığına ilişkin makbuzun gümrük idaresine ibraz edilmemesi halinde, bu antrepolara ve geçici
depolama yerlerine eşya girişine izin verilmez.
(6) Antrepo ve geçici depolama yerlerinin gerek ilgilinin isteği, gerekse idarece re'sen kapatılması
üzerine kapatma işleminin gerçekleşmesini müteakip ilgili vergi dairesine durum bir yazı ile bildirilir.
MADDE 554 – (1) Geçici depolama yerleri ile genel ve özel antrepolarda, işleticilerin kendi
memurlarından başka gümrük memurları da bulunur. Gümrük memurlarının bulunması zorunlu
olmayan geçici depolama yerleri ile antrepoları belirlemeye Müsteşarlık yetkilidir.
(2) Gümrük personeli, giriş, çıkış, elleçleme, teşhir, kayıt ve nakil işlerinde gümrük idaresi adına
gerekli denetim ve gözetimi yapmak üzere hazır bulunur.
(3) Bu memurlar, giriş ve çıkış kapılarını ve geçici depolama ve antrepo sahasını kolaylıkla gözetim
altında tutacak vaziyette hazırlan mış özel yerlerde çalışır ve görevlerinin devamınca işlerinden
ayrılmaz.
MADDE 555 – (1) (Değişik:RG-7/10/2016-29850) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviri bulunmayan
antrepo ile geçici depolama yerlerinde çift kilit bulundurulması zorunludur.
(2) Çift kilit altında bulundurulan geçici depolama yeri ve antrepoların, gümrüğe ait anahtarları
gümrük memurlarınca kullanılır ve bu memurlar geçici depolama yeri ve antrepoların her açılıp
kapanışında görevli geçici depolama yeri ve antrepo işleticisinin personeli ile beraber bulunarak kapıları
birlikte açar, kapatır ve kilit altına alırlar.
(3) Çift kilit altında bulundurulan geçici depolama yeri ve antrepoların giriş veya çıkışında
kullanılmayan kapıları, gümrük memurlarınca yalnız içerden kilitlenip mühürlenir.
MADDE 556 – (1) Çift kilit altında bulundurulan geçici depolama yeri ve antrepoların kapalı
bulunduğu zamanlarda, zorunlu bir sebepten dolayı anahtarların kullanılm asına gerek hasıl olduğu
takdirde, durum gümrük, ve işletme görevlilerince bir tutanak ile tespit olunur. Bu tutanakta, geçici
depolama yeri veya antreponun açılmasına kimin tarafından emir verildiği veya gerek görüldüğü, emri
kimin uyguladığı, geçici depolama yeri ve antreponun açılmasından kapanmasına kadar cereyan eden
olaylar, geçici depolama yerlerinden ne gibi eşyanın çıkarıldığı veya buraya hangi eşyanın konulduğu
belirtilir. Tutanak mümkün olan en kısa sürede gümrük idaresine verilir.
(2) Çift kilit li geçici depolama yeri ve antrepoların böyle bir zorunluluk dolayısıyla açılışında,
mümkünse açılmadan evvel, değilse açıldıktan sonra durum gümrük idaresine en hızlı iletişim
araçlarıyla bildirilir.
(3) Yangın, sel ve diğer tabii afetler vukuunda, birinci fıkra hükümlerine göre, uygulamadan evvel
gerekli tedbir alınarak, geçici depolama yeri ve antrepo açılabilir.
MADDE 557 – (1) Geçici depolama yeri ve antrepolara, görevli memur, hizmetli ve işçil erle,
bunların amir ve denetçilerinden ve (Değişik ibare:RG-31/3/2012-28250) gümrük ve ticaret müfettişi
ve müfettiş yardımcıları ile gümrük idare amirleri veya yetkili kılınacak görevlilerden, (Ek ibare:RG -
7/10/2016-29850) yetkilendirilmiş gümrük müşavirl eri ile (Mülga ibare:RG -30/6/2015-
29402)(16)(…) gümrük müşavirleri ve yardımcılarından, eşya sahipleri veya adlarına harekete yetkili
olanlardan ve gümrük idaresince izin verilen şahıslardan başka kimse giremez.
MADDE 558 – (1) Diğer gümrük mevzuatı ve bu Yönetmelik ile belirtilen esasların yerine getirilip
getirilmediğini tayin edebilmek üzere (Değişik ibare:RG-31/3/2012-28250) gümrük ve ticaret müfettişi
ve müfettiş yardımcıları ile gümrük idare amirleri veya yetkili kılınacak görevliler, görevl erinin
gerektirdiği hallerde geçici depolama yeri ve antrepolarda işlemleri, kayıt ve belgeleri incelemeye ve
teftiş etmeye, yoklama ve ilgililer hakkında denetleme yapmaya yetkilidirler.
(2) Yukarıdaki fıkrada yazılı yerlerin sahip veya personeli, denetleme yapanlara bu yerleri hemen
açmak ve her türlü kolaylığı göstermek, istenilen açıklamaları yapmak ve belgeleri vermek
zorundadırlar.
(3) Alanlar tarafından, alınan belgelerin onaylı birer örneği verilir.
(4) Giriş ve çıkış defterleri gibi her zaman kullanılacak olan kayıtlar yerinde incelenir. İnceleme
sırasında bu defterler alınması gerektiğinde imza karşılığında alınır, bu takdirde giriş veya çıkış kayıtları,
yeniden açılacak defterler üzerinde yürütülür . Bu defterlerin baş tarafına, (Değişik ibare:RG -
31/3/2012-28250) gümrük ve ticaret müfettişi ve müfettiş yardımcıları ile gümrük müdürlüklerince
imzaları atılarak bu durum şerh edilir.
(5) Diğer kayıt ve belgeler alınmak istenirse, imza ile verilir.
MADDE 559 – (1) Ekonomik gereklilikler ve dış ticaret politikaları dikkate alınarak, geçici
depolama yerleri ve gümrük antreposu ile ilgili düzenleme yapmaya, bu Yönetmelikte öngörülmeyen
sorunların ortaya çıkması halinde bunları inceleyerek sonuçlandırmaya Müsteşarlık yetkilidir.
(2) (Değişik:RG-30/6/2015-29402) Bakanlık, sınırlarını açık olarak belirtmek kaydıyla, bu
Yönetmelik çerçevesinde geçici depolama yeri veya antrepo açma ve işletme izni verme ve kapatma
yetkisini gümrük ve ticaret bölge müdürlüklerine devredebilir.
(3) (Ek:RG-2/12/2014-29193)(32) Antrepolara konulan eşyanın tabi tutulabileceği gümrükçe
onaylanmış işlem veya kullanıma sınırlama getirmeye Bakanlık yetkilidir.
(4) (Ek :RG-3/1/2019/-30644) Geçici depolama yerleri ve antrepolara ilişkin ön izin, yatırım
izni, açma ve işletme izni, devir, kapatma ve adres değişikliği ile planda değişiklik yapılmasını
gerektiren değişiklik taleplerine ilişkin başvuruları elektronik ortamda almaya ve sonuçlandırmaya
Bakanlık yetkilidir.
İKİNCİ KISIM
(Değişik kısım başlığı:RG-31/3/2010-27538)
Gümrük Müdürlükleri ve Çalışma Zamanı
MADDE 560 – (Başlığıyla birlikte değişik:RG-31/3/2010-27538)
(1) Müsteşarlık kurumsal internet sayfasında yer alan gümrük müdürlükleri yetkilerine göre A ve
B sınıfı gümrük müdürlükleri olarak iki sınıfa ayrılır. A sınıfı gümrükler, her türlü gümrük işlemlerini; B
sınıfı gümrükler, yalnızca yolcu ve yolcu beraberinde gelen eşya ile Müsteşarlıkça bel irlenen gümrük
işlemlerini yapmaya yetkilidir.
(2) Her gümrükte günlük kanuni çalışma saatlerinin başlangıç ve sonu, iklim, mevsim ve o yerin
ihtiyaçları göz önünde bulundurularak Müsteşarlıkça belirlenir. Ancak, Müsteşarlıkça belirlenmeyen
durumlarda ilgili Valilikçe yapılan düzenleme uygulanır.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Gümrüklerde İş Takibi ve Gümrük Müşavirleri ile Gümrük Müşavir Yardımcıları
MADDE 561 – (1) Bütün kişiler, gümrük mevzuatı ile öngörülen tasarrufları ve işlemleri bizzat
kendileri takip edebilecekleri gibi bu tasarruf ve işlemleri gerçekleştirmek üzere bir temsilci tayin
edebilir. Temsilci, temsil edilen kişi namına hareket ettiğini beyan etmek, temsilin doğrudan veya
dolaylı olduğunu belirtmek ve sahip olduğu temsilnameyi gümrük idaresine ibraz etmek zorundadır.
(2) Posta yolu ve hızlı kargo taşımacılığına konu, miktar ve değeri Kanunun 225 inci maddesine
göre belirlenen eşyanın gümrük işlemleri, posta idaresi ya da hızlı kargo taşımacılığı yapan şirketlerce
vekaletname ibraz edilmeksizin, dolaylı temsilci olarak sonuçlandırılabilir.
(3) Gümrük idarelerinde dolaylı temsil yoluyla iş takibini, eşya sahibince verilmiş noter tasdikli
vekaletnameyi haiz gümrük müşavirleri yapabilir. (Ek cümle:RG -28/12/2011-28156) Ancak kamu
kurum ve kuruluşlarınca verilecek vekâletnamelerde noter onayı aranmaz.
Vekaletnamelerde en az aşağıdaki hususlara yer verilir;
a) Tarafların açık adresleri, vergi daireleri ve vergi daireleri sicil numaraları.
b) Yapılacak işlerin amacı, kapsamı
c) Tarafların Kanunda yer alanlara ilaveten belirlemeleri gereken karşılıklı sorumluluk ve
yükümlülükleri.
Ç) Vekaletname yeri, tarihi ve varsa süresi.
d) Temsilin türü.
(4) (Değişik birinci paragraf:RG -31/3/2010-27538) Gümrük idarelerinde doğrudan temsil
yoluyla iş takibi yapılabilmesi konusunda aşağıdaki hükümler uygulanır.
a) (Değişik:RG-31/3/2010-27538) Gümrük idarelerinde özel hukuk tüzel kişilerinin doğrudan
temsil yoluyla iş takibi yapacak kanuni temsilcileri hariç diğer kişilerde, Kanunun 227 nci ma ddesinin
birinci fıkrasının (g) ve (h) dışındaki bentlerinde sayılan şartlar aranır. Beyanname imzalanabilmesi,
tahakkukun tebellüğü ve itiraz gibi hukuki sonuç doğuran tasarruf ve işlemler dahil, tüm gümrük
işlemlerinin takibinde; çalıştığı şirket tarafından sigorta ettirildiğine ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu aylık
sigorta primleri bordrosu, şirketi temsil etmeye yetkili olduğunu gösterir temsil belgesini haiz olması
ve temsil belgesinin Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanması ve konuya ilişkin (Değişik ib are:RG-
3/1/2019/-30644) Ticaret Sicil Yönetmeliğinin 16 ncı maddesi uyarınca düzenlenen Ticaret Sicil
Tasdiknamesinin ilgili gümrük idaresine ibrazı zorunludur. Özet beyan ve taşıdıkları eşyanın sadece
transit işlemlerini yapacak kara, deniz ve havayolu iş letmeleri ile nakliyeci kuruluş temsilcilerinde söz
konusu şartlar aranmaz.
b) (Değişik:RG-31/3/2010-27538) Doğrudan temsil yolu ile iş takibi yapacak kişilerin gümrük
işlemleri için gerekli BİLGE Kullanıcı Kodu taleplerinde (a) bendinde belirtilen belgele r ilgili gümrük
idaresi tarafından aranır. Belgelerin ibraz edilmemesi veya eksik ibraz edilmesi halinde ilgililere kullanıcı
kodu verilmez veya bloke konulur.
c) 1) Devlet, belediye ve özel idarelerle, diğer kamu tüzel kişilerinin memurları idare ve
müesseselerine ait eşyanın gümrük işlemlerini takibe yetkilidir.
2) Bu kurumlarda çalışan memurların durumu, gümrüğe resmi bir belge ile ispat olunur. Gümrük
işlemlerini takibe yetkili memurların değiştirilmesi halinde bu durum gümrük idarelerine bildirilir. Bu
memurların gerek gümrük beyannamelerinde ve gerekse diğer belgeler üzerinde imzalarının yanına
kuruluş unvanını eklemeleri gerekir.
Ç) Kara, deniz ve havayolu işletmeleri ile nakliyeci kuruluş temsilcileri, taşıdıkları eşyanın sadece
transit işlemlerini doğrudan temsil yoluyla takip edebilir.
(5) Bu maddede belirtilen vekaletname ve temsilnamelerin gümrük idaresine verilmesi ve
bunların düzenli bir şekilde saklanması gerekir. Söz konusu vekaletname ve temsilnameleri ibraz
etmeyen kişilerin iş takip etmeleri yasaktır.
(6) Eşya sahipleri veya 561 inci maddede belirtilen kişiler tarafından imzalanan beyannameler ile
bu beyannameler kapsamı eşya ve söz konusu eşyanın beyan edildiği gümrük rejimine ilişkin
hükümlerin uygulanması için gerekli olan belgeler gümrük müşavir yardımcıları tarafından da
verilebilir.
(7) Gümrük müşavir yardımcıları, beyanda bulunmak üzere muayenelerde gümrük müşaviri
yerine hazır bulunabilir ancak, eşya sahiplerine yapılacak tebliğleri kabul edemez ve onların adına sözlü
veya yazılı ist ek veya itirazda bulunamaz. Vekâletnameleri olmak kaydıyla gümrük işlemleri bitirilmiş
eşyayı geçici depolama yeri veya antrepodan çıkarabilir (Mülga ibare:RG-2/12/2010-27773) (…) .
(8) Gümrük müşavir yardımcıları, gümrüklerde tek başlarına iş takibinde bu lunamaz, fatura
düzenleyemez.
MADDE 562 – (1) Gümrük müşavirleri, gümrük müşavirliği şirketi dışında bir tüzel kişilik
bünyesinde çalışmaları halinde sadece çalıştıkları şirketlere ait eşyanın gümrük işlemlerini takip
edebilir. Bu durumda söz konusu kişilere 561 inci maddenin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi
hükümleri uygulanır.
MADDE 563 – (1) Gümrük müşavirleri imzaladıkları beyanname ile ilgili cezai hükümlerin
uygulanması açısından beyannamede belirtilen bilgiler ile beyannameye ekli belgelerin doğruluğundan
ve ilgili rejimin gerektirdiği bütün yükümlülüklere uyulmasından, Kanunun 181 inci maddesinin ikinci
fıkrası saklı kalmak kaydıyla, sorumludur.
(2) Gümrük müşavirleri; şahıs larına ve şirketlerine ait ibrazı zorunlu izin belge numarası, şirket
adı, (Değişik ibare:RG-19/6/2021-31516) şirketi temsile yetkili kişiler, ticaret sicil gazetesi vb. bilgi ve
belgelerde değişiklik olması halinde bunları bir hafta içinde gümrük müşavirleri derneklerine bildirirler.
Söz konusu bilgi ve belgeler dernekler tarafından en geç bir hafta içerisinde ilgili başmüdürlüğe
gönderilir. Değişiklik olmayan hallerde ise durum her yılın ikinci ayı içerisinde bir yazı ile gümrük
müşavirleri dernekleri vasıtasıyla bağlı bulunulan başmüdürlüğe bildirilir.
(3) Gümrük müşavirleri yanlarında çalışan müşavir yardımcıları ve stajyerlerin görevden
ayrılmaları halinde, bunlar için ilişik kesme belgesi düzenler ve yanlarında çalışmaya başlayacaklardan
da bu belgeyi arar. İlk defa göreve başlayacak gümrük müşavir ya rdımcıları ve stajyerler bu hükmün
dışındadır. Müşavir yardımcıları ve stajyerlerin göreve başlama ve ayrılmaları, ilgili gümrük müşaviri
tarafından bir hafta içinde gümrük müşavirleri derneğine, bu dernek tarafından da bir hafta içinde bağlı
bulunulan (Değişik ibare:RG -31/3/2010-27538) gümrük ve muhafaza başmüdürlüğüne yazı ile
bildirilir. Söz konusu bildirimlere sigorta müdürlükleri tarafından onaylanmış sigortalı işe giriş
bildirgesinin bir örneği eklenir. (Değişik son cümle:RG-15/5/2013-28648) Stajyerlik ve gümrük müşavir
yardımcılığı için gerekli bir ve iki yıllık sürelerin hesaplanmasında sigortalı olarak işe başlama tarihi ve
sigortalı olarak çalışılan süre dikkate alınır.
(4) Herhangi bir gümrük müşavirliği şirketine bağlı olmaksızın müstakil olarak dolaylı temsilci
sıfatıyla gümrük işlemlerini takip eden gümrük müşavirleri, gördükleri hizmet karşılığında elde
edecekleri her tür gelir için hesabına beyanda bulundukları kişi veya kuruluş ya da taşımacılara serbest
meslek makbuzu düzenlemek zorundadır. Bu kişilerin yaptıkları hizmet karşılığında başka bir şirket veya
kişi fatura, makbuz veya benzeri belge düzenleyemez.
(5) Şirketler gördükleri hizmet karşılığında elde edecekleri gelirleri için gümrük beyannamesinde
hesabına beyanda bulundukları kişi veya kuruluşlara şirketleri adına fatura kesmek ve bunu muhasebe
kayıtlarında göstermek zorundadır.
(6) (Değişik:RG-12/1/2017-29946) Gümrük müşavirleri mesleki faaliyetlerini gerçek kişi olarak
veya tüzel kişilik oluşturarak sürdürebilirler. Tüzel kişilik orta ğı olan gümrük müşavirleri gerçek kişi
olarak mesleki faaliyette bulunamazlar. Gümrük müşavirlerince kurulan tüzel kişiliklere müşavir
yardımcıları da ortak olabilir. Gümrük müşavir ve müşavir yardımcıları dışındaki kişiler, gümrük
müşavirliği yapacak olan tüzel kişilere ortak olamazlar. Gümrük müşavirlerince kurulan tüzel kişiliklerin
Kanunun 5 inci maddesine göre dolaylı temsilci olarak iş takip edebilmeleri için anonim şirketlerde
yönetim kurulu üyelerinin, limited şirketlerde şirket müdürlerinin şirket ortağı olması gerekir. Tüzel
kişiliği temsil ve ilzam etmek üzere atanan şirket ortağı dışındaki üçüncü kişilere ancak sınırlandırılmış
temsil yetkisi verilebilir.
(7) (Ek:RG-20/4/2024-32523) Gümrük müşavirliği hizmeti veren gerçek ve tüzel kişiler ile
bunların ortak ve çalışanları, hesabına beyanda bulundukları kişi veya kuruluşlara ait öğrendikleri bilgi
ve ticari sırları mesleki faaliyetlerine son verseler dahi açıklayamazlar. Ancak, adli veya idari her türlü
inceleme veya soruşturma durumunda bu hüküm uygulanmaz.
(8) (Ek:RG-20/4/2024-32523)(49) Gümrük müşavirliği hizmeti veren gerçek ve tüzel kişiler,
bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla beyanda bulunulmasına yönelik olarak kullandıkları bilgisayar
sistemlerinde verilerin güvenliği için her türlü tedbiri almak zorundadır. Bilgisayar veri işleme tekniği
yoluyla beyanda bulunulmasına yönelik üçüncü kişilerden hizmet alınması durumunda hizmet alınan
kişiyle yazılı sözleşme yapılması ve bu sözleşmede hizmet sağlayıcının verilerin güvenliği için her türlü
tedbiri alacağı ve sunulan hizmet kapsamındak i bilgi ve sırları açıklayamayacağı hususlarının açıkça
belirtilmesi gerekir.
(9) (Ek:RG-20/4/2024-32523)(49) Sekizinci fıkrada yer alan sözleşme şartını yerine getirmeyen
gerçek ve tüzel kişi müşavirlerin, bu şart yerine getirilinceye kadar dolaylı temsil hizmeti vermesine izin
verilmez.
MADDE 564 – (1) Gümrük müşavirleri, tebligat adresleri ve çalışma yerlerini o yerin bağlı olduğu
gümrük ve muhafaza başmüdürlüğüne ve ilgili gümrük müşavirleri derneğine yazı ile bildirir. Birden
fazla gümrük müşaviri bir tüzel kişilik oluşturarak çalıştıkları takdirde de, durumları hakkında aynı
şekilde ilgili başmüdürlüğe ve derneğe bilgi verirler.
(2) Gümrük müşavirlerinin çalışma yeri, gümrük işleri nedeniyle kendilerine yapılacak tebligat
için yerleşim yeri ve bu merkezin bulunduğu gümrüğün bağlı olduğu başmüdürlük veya başmüdürlük
bulunmayan yerlerde müdürlük bölgesi için devamlı iş çevresi sayılır.
(3) Çalışma yeri dışında diğer başmüdürlükler ve bağlantılarında iş takibi yapmak isteyen gümrük
müşavirleri iş takibine başlamadan önce bu durumu ilgili gümrük müdürlüğüne bildirir.
(4) Çalışma yerinin değiştirilmesi, Müsteşarlıkça verilen Gümrük Müşavirliği İzin Belgesi/Gümrük
Müşavir Yardımcılığı İzin Belgesinin değiştirilmesi ile mümkündür.
MADDE 565 – (1) Gümrük müşavirleri veya gümrük müşavir yardımcıları, izin belgelerini
kaybetmeleri halinde, kayıp ilanını içeren gazete ve gerekli belgelerle birlikte ilgili Gümrük Müşavirleri
Derneklerine bu durumu dilekçe ile bildirirler. Yeniden izin belgesi düzenlenmesi ile ilgili işlemler
Dernekler aracılığıyla yürütülür.
MADDE 566 – (Değişik:RG-12/1/2017-29946)
(1) Gümrük müşavir yardımcılığı sınavı yazılı olmak üzere tek aşamada; gümrük müşavirliği sınavı
ise yazılı ve sözlü olmak üzere iki aşamada yapılır.
(2) Gümrük müşavir yardımcılığı ve gümrük müşavirliği yazılı sınavları Bakanlık tarafından klasik
veya test usulünde yapılabilir ya da Bakanlıkça belirlenen bir yükseköğretim kurumuna, Ölçme, Seçme
ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığına veya sınav yapan diğer resmi kuruluşlara yaptırılabilir. Bakanlık
tarafından yapılacak protokolle şartları belirlenen yazılı sınavların testlerinin hazırlanması, uygulanması
ve değerlendirilmesi işlemleri sınavı yapan kuruluş veya kuruluşlar tarafından yürütülür.
(3) Gümrük müşavirliği sınavının yazılı kısmını kazananlar, Bakanlıkça tayin edilecek yer ve
zamanda sözlü sınava tabi tutulur.
(4) Yazılı ve sözlü sınavlarının tarihi ve başvuru koşulları sınav tarihinden en az bir ay önce ilan
edilir.
(5) Bu madde hükümlerine göre yapılacak sözlü sınavlar adayın;
a) Sınav konularına ilişkin bilgi düzeyinin,
b) Bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücünün,
c) Liyakati, temsil kabiliyeti, bilgi düzeyi, davranış ve tepkilerinin mesleğe uygunluğunun,
ç) Genel yetenek ve genel kültürünün,
değerlendirilmesi suretiyle yapılır. Adaylar, sınav kurulu tarafından (a) bendi için altmış puan, (b)
bendi için yirmi puan, (c) ve (ç) bentlerinde yazılı özelliklerin her biri için onar puan üzerinden
değerlendirilir ve verilen puanlar tutanağa geçirilir. Sözlü sınavda başarılı sayılabilmek için kurul
üyelerinin 100 tam puan üzerinden verdikleri puanların aritmetik ortalamasının en az 70 olması gerekir.
(6) Sözlü sınavda, tutanak dışında herhangi bir kayıt sistemi kullanılmaz.
MADDE 567 – (1) Gümrük müşavirliği (Mülga ibare:RG-13/5/2015-29354) (…) sınavı aşağıdaki
konulardan yapılır;
a) Gümrük Kanunu ve gümrük mevzuatının uygulanmasına ilişkin ikincil düzenlemeler,
b) 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve bu Kanuna ilişkin ikincil düzenlemeler,
c) Dış ticaret ve kambiyo mevzuatı,
ç) Gümrüğe ilişkin iktisadi, ticari ve mali konula r, uluslararası anlaşmalar ile Avrupa Birliği
mevzuatının gümrüğe ilişkin hükümleri,
d) Türk Gümrük Tarife Cetveli ve İzahnâmesi.
(2) Gümrük müşavir yardımcılığı sınavında ise, soruların % 20’si Türkçe, matematik, (Değişik
ibare:RG-12/1/2017-29946) Türkiye Cumhuriyeti İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük ile vatandaşlık bilgisi
konularını içeren genel yetenek ve genel kültür sorularından, % 80’i ise birinci fıkranın (a) ve (b)
bentlerinde yer alan konulara ilişkin sorulardan oluşur.
MADDE 568 – (1) Sınav sonuçlarının değerlendirilmesi yüz tam puan üzerinden yapılır.
(2) (Değişik:RG-13/5/2015-29354) Gümrük müşavirliği yazılı ve (Danıştay Onbeşinci Dairesinin
10/4/2017 tarihli ve E.:2015/6082; K.:2017/1636 sayılı kararı ile iptal ibare: sözlü sınav)larının her
birinden yetmiş veya üzerinde puan alanlar başarılı sayılır.
(3) (Değişik:RG-11/8/2020-31210) Gümrük müşavir yardımcılığı yazılı sınavından yetmiş veya
üzerinde puan alanlar başarılı sayılır.
MADDE 569 – (1) (Değişik:RG-13/5/2015-29354) Gümrük müşavirliği ve gümrük müşavir
yardımcılığı sınav kurulu, Gümrük ve Ticaret Bakanı tarafından belirlenir. Kurul, Bakanlık
temsilcilerinden seçilen bir üyenin başkanlığında Bakanlıktan dört ve Gümrük Müşavirleri Dernek
Başkanlarından bir olmak üzere beş kişiden oluşur.
(2) (Değişik:RG-12/1/2017-29946) Kurul, Bakanlık tarafından yapılan yazılı sınavlar ile gümrük
müşavirliği sözlü sınavlarının yürütülmesini sağlamak ve sınav sonuçlarını değerlendirmekle görevlidir.
MADDE 570 – (1) Sınava giriş belgesi ve bununla birlikte geçerli bir kimlik belgesi ibraz
edemeyenler sınava alınmazlar.
(2) Sınavda kopya çekenler, kopya verenler veya bunlara teşebbüs edenler hakkında tutanak
düzenlenir ve bunların sınavları geçersiz sayılır.
(3) Sınava katılma koşullarını taşımadıkları halde sınava girenlerin sınav sonuçları geçersiz sayılır.
MADDE 571 – (1) Gümrük müşavirliği sınavları ile gümrük müşavir yardımcılığı sınav
sonuçları (Değişik ibare:RG-12/1/2017-29946) Bakanlığın kurumsal internet sayfasından duyurulur.
(2) Sınav sonucunun duyurulduğu tarihten itibaren on gün içinde (Değişik ibare:RG-12/1/2017-
29946) Bakanlığa başvurularak sınav sonuçlarına itiraz edilebilir.
(3) (Değişik:RG-12/1/2017-29946) İtirazlar otuz gün içinde değerlendirilerek sonucu adaylara
yazı ile tebliğ edilir.
MADDE 572 – (Mülga:RG-13/5/2015-29354)
MADDE 573 – (1) Sınavda başarı gösteren gümrük müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları
Müsteşarlıkça talep edilen belgelerle birlikte ilgili Gümrük Müşavirleri Derneğine başvurur. Bu
belgelerin Dernek tarafından Müsteşarlığa teslimini m üteakip Müsteşarlık tarafından fotoğraflı İzin
Belgesi düzenlenir. Bu kişiler ancak izin belgelerini aldıktan sonra mesleki faaliyette bulunabilir.
(2) Fotoğraflı izin belgeleri, ilgililerce gümrük idarelerinde bulundukları süre içerisinde
görülebilecek şekilde üzerlerinde bulundurulur.
(3) Müşavirlerin çalışma yeri olan başmüdürlük ve müdürlükçe gümrük müşavirleri ve gümrük
müşavir yardımcıları için fotoğraflı bir sicil kütüğü tutulur.
(4) Gümrük müşavirlerine verilecek izin belgeleri 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca ruhsat
harcına tabidir.
(5) Sınavsız gümrük müşaviri ve gümrük müşavir yardımcısı olabileceklerden Gümrük Müşavirliği
İzin Belgesi veya Gümrük Müşavir Yardımcılığı İzin Belgesi almak isteyenlerin İzin Belgesi müracaatları,
faaliyette bulunmak istedikleri bölgedeki Gümrük Müşavirleri Derneği vasıtasıyla yapılır ve adına
düzenlenen İzin Belgesi aynı dernek aracılığıyla kişiye teslim edilir.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Yetkilendirilmiş Gümrük Müşavirleri
MADDE 574 – (Mülga :RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden düzenleme:RG-7/10/2016-29850) (27)
(1) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviri, Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine
istinaden ekonomik etkili gümrük rejimleri, nihai kullanım, basitleştirilmiş usul uygulamaları ve diğer
gümrük işlemlerinin doğru olarak uygulanmasını sağlamak için Bakanlıkça belirlenen tespit işlemlerini
yapmak üzere yetkilendirilen ve 576 ncı maddede belirtilen şartları taşıyan gümrük müşaviridir.
(2) Birinci fıkrada geçen tespit işlemlerine ilişkin usul ve esaslar ile yetkilendirilmiş gümrük
müşavirlerinin çalışma usul ve esasları Bakanlıkça yayımlanan tebliğ ve genelgelerle belirlenir.
(3) (Ek:RG-11/8/2020-31210) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri gümrük işlemleri ile ilgili
tespitlerin yapılabilmesi amacıyla tespit raporuna konu edilecek işlemle sınırlı olmak kaydıyla ilgili
firmadan bilgi ve belge isteyebilir.
MADDE 575 – (Mülga :RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden düzenleme:RG-7/10/2016-29850)(27)
(1) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri, yapmış oldukları tespit işlemleri ve bunlara ilişkin
düzenlenen raporların ve onayladıkları EUR.1/EUR.MED ve A.TR dolaşım belgelerinin doğruluğundan
sorumludur. Yaptıkları tespit işlemleri ve bunlara ilişkin raporların doğru olmaması halinde, tespit
işleminin kapsamı ile sınırlı olmak üzere, ziyaa uğratılan vergilerden ve kesilecek cezalardan yükümlü
ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.
(2) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri Bakanlıkça belirlenecek
çalışma bölgelerinden birisini seçer ve bu bölge dışındaki gümrük idarelerinin denetimi altındaki
antrepolarla tespit sözleşmesi yapamazlar.
(3) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük müş avirleri yanlarında gümrük müşavir
yardımcısı (Ek ibare:RG -3/1/2023-32062) ve stajyer (Mülga ibare:RG -11/8/2020-31210) (…)
çalıştırabilirler. (Ek cümleler:RG -3/1/2023-32062) Stajyer, gümrük müşavir yardımcısı tarafından
yapılması gereken iş ve işlemleri yapamaz. Bu şekilde davrandığı tespit edilenlerin stajına son verilir ve
bu kişiler bir daha yetkilendirilmiş gümrük müşaviri yanında çalıştırılamaz. Yetkilendirilmiş gümrük
müşavirlerinin yanlarında çalışan gümrük müşavir yardımcıları;
a) Sigortalı olarak ç alıştığı yetkilendirilmiş gümrük müşaviri veya yetkilendirilmiş gümrük
müşavirliği firması adına özel ve genel antrepoların giriş -çıkış işlemleri ve bu antrepolarda yapılan
elleçlemelere ilişkin olarak düzenlenen sayım tutanaklarını imzalayabilir.
b) Bizzat yetkilendirilmiş gümrük müşaviri tarafından işlem yapılmasına ilişkin özel düzenleme
olmaması kaydıyla antrepoya eşya alınmasına ve çıkarılmasına ilişkin tespit işlemlerinde kullanılması
öngörülen mühür ve kaşeleri kullanabilir, gerekli meşruhatı verebilir.
c) (Değişik:RG-11/8/2020-31210) Yaptıkları işlemlerden doğacak şahsi sorumlulukları saklı
kalmak üzere, hukuki ve mali sorumluluk yanlarında çalıştıkları yetkilendirilmiş gümrük müşavirine
aittir.
ç) (Değişik:RG-11/8/2020-31210) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin bağlı bulunduğu veya
sözleşme imzaladığı antreponun bağlı bulunduğu Bölge Müdürlüğü ve Gümrük Müşavirleri Derneğine
kayıtlı olmaları gerekir.
d) (Değişik:RG-11/8/2020-31210) Hizmet veremediği zorunlu durumlarda otuz gün süre ile
sınırlı olmak şartıyla yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin ortak olduğu firmada çalışan bir başka gümrük
müşavir yardımcısı görevlendirilebilir.
e) (Ek:RG-11/8/2020-31210) Yapmaları gereken iş ve işlemleri başkasına yaptıramaz. Bu şekilde
davrandığı tespit edilenler (Değişik ibare:RG-15/1/2025-32783) 2 yıl süreyle yetkilendirilmiş gümrük
müşaviri yanında çalıştırılamaz.
(4) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Birden fazla genel antrepo ile tespit sözleşmesi imzalayan
yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin her bir antrepo için en az bir gümrük müşavir yardımcısı
görevlendirmeleri gerekir.
(5) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Genel ve özel antrepolara eşya giriş çıkış işlemleri ile antrepoda
stok kayıtlarının altışar aylık dönemler itibariyle tespiti işlemlerini yapacak y etkilendirilmiş gümrük
müşavirleri, iki genel antrepoyu geçmemek üzere toplam dört antrepo için rapor düzenleyebilir.
(6) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerince kurulan şirketlerin,
Bakanlıkça belirlenecek tespit işlemlerini yapabi lmesi için şirket ortaklarının tamamı ile şirketi temsil
ve ilzama yetkili müdürlerinin (Ek ibare:RG -25/5/2022-31846)(42) ve anonim şirketlerde yönetim
kurulu üyelerinin yetkilendirilmiş gümrük müşaviri olması şarttır.
(7) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Şirket or tağı yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin, Bakanlıkça
belirlenecek antrepoya ilişkin tespit işlemlerini yapabilmesi için şirketteki hisselerinin en az %20 olması
gerekir.
(8) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği belgesini iade ede n ya da
belgesi geri alınan müşavirlerin, yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği şirketlerindeki ortaklıklarını
sonlandırmaları gerekir.
(9) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri birden fazla yetkilendirilmiş
gümrük müşavirliği şirketine ortak olamazlar.
(10) (Ek:RG-3/1/2019/-30644) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği yetkisini kazanan kişinin
gümrük müşavirliği statüsünün devam etmesi nedeniyle bu Yönetmeliğin Yetkilendirilmiş Gümrük
Müşavirlerine ilişkin maddelerinde yer almayan hususl arda gümrük müşavirinin tabi olduğu mevzuat
hükümleri yetkilendirilmiş gümrük müşaviri için de geçerlidir.
(11) (Ek:RG-11/8/2020-31210) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri, tespit sözleşmesi
kapsamında bizzat yapacağı işleri başkasına yaptıramazlar.
MADDE 576 –(Mülga :RG-30/6/2015-29402)(16) (Yeniden düzenleme:RG-7/10/2016-29850) (27)
(1) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin aşağıda belirtilen niteliklere sahip olmaları gerekir:
a) Kanunun 228 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile geçici 5 inci maddesinin
üçüncü fıkrası uyarınca gümrük müşavirliği izin belgesine sa hip olmak ya da Kanunun 228 inci
maddesinin birinci fıkrası ile geçici 5 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca hak sahibi olup, en
az yedi yıl süre ile gümrük müşavirliği izin belgesine sahip olmak,
b) (Değişik:RG-11/8/2020-31210) Son yedi yıl içinde Kanunun geçici 6 ncı maddesi uyarınca (Ek
ibare:RG-15/1/2025-32783) kesinleşmiş geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma cezası almamış
olmak,
c) Dolaylı temsil suretiyle gümrük idarelerinde iş takip etmemek ve bu amaçla kurulmuş tüzel
kişilere ortak olmamak,
ç) Tespit işlemlerinin yapılacağı kişiler ve antrepo işleticileri ile ortaklık ve çalışan statüde ilişkisi
bulunmamak,
d) Kanunun geçici 6 ncı maddesi uyarınca birden fazla geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma
cezası almamış olmak,
e) (Değişik:RG-11/8/2020-31210) Ertelenmiş, hükmün açıklanması geriye bırakılmış, para
cezasına veya tedbire çevrilmiş ya da affa uğramış olsalar bile kaçakçılık, zimmet, ihtilas, irtikâp, rüşvet,
hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas, yalan yere şahadet, suç tasnii,
iftira gibi yüz kızartıcı suçlar ile resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, devlet sırlarını açığa
vurma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına
teşebbüs suçları, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı
Terörle Mücadele Kanunu kapsamı suçlar ile örgütlü suçlardan ceza almamış olmak,
f) 4458 sayılı Kanunun geçici 6 ncı maddesi uyarınca son üç yıl içerisinde üçten fazla uyarma veya
kınama cezası almamış olmak,
g) (Değişik:RG-12/1/2017-29946) En az dört yıllık lisans eğitimi veren hukuk, iktisat, siyasal
bilgiler, işletme, iktisadi ve idari bilimler fakülteleriyle bunlara denkliği yetkili makamlarca kabul olunan
yurt içi ya da yurt dışındaki öğrenim kurumlarından birinden mezun olmak veya diğer öğretim
kurumlarından lisans seviyesinde mezun olmakla beraber bu fıkrada belirtilen dallardan lisansüstü
diploma almış olmak,
ğ) (Değişik ibare:RG-15/1/2025-32783) Yetmiş beş yaşını doldurmamış olmak.
h) (Ek:RG-11/8/2020-31210) (Mülga:RG-15/1/2025-32783)
(2) (Değişik:RG-11/8/2020-31210) Birinci fıkrada sayılan niteliklere sahip olan gümrük müşaviri
gerekli evraklarla Bakanlığa müracaat eder. Bakanlıkça yapılan değerlendirm e sonucunda bu kişiler
yetkilendirilebilir. (Mülga cümle:RG -9/1/2024-32424) Yetki belgesinin süresine ilişkin hususlar
şunlardır:
a) Yetki belgesinin süresi iki yıldır ve bu süre birinci fıkranın (ğ) bendinde yer alan nitelik dikkate
alınarak daha kısa belirlenir.
b) İki belge dönemi boyunca herhangi bir disiplin cezası almamış olanlar için (a) bendinde
belirtilen süre ilk defasında üç yıl olarak uygulanır. Üç yıllık dönemde de herhangi bir disiplin cezası
almamış olanlar için düzenlenecek belgenin süresi bir yıl artırılır. Bu bende göre artırılacak süre dört yılı
geçemez.
(3) (Değişik:RG-11/8/2020-31210) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği yetkisinin verilmesi ve
yetki belgesinin düzenlenmesine ilişkin olarak aşağıda yer alan işlemler yapılır:
a) Adına yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği yetki belgesi düzenlenen kişinin gümrük müşavirliği
dolayısıyla kullandığı kodlar pasif hale getirilir.
b) Yetki belgesi sahibi için yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği profili oluşturulur.
c) Düzenlenen yetki belgesi, gümrü k müşavirinin kayıtlı bulunduğu Bölge Müdürlüğüne ve
başvuru sahibine elektronik ortamda gönderilir.
ç) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviri erişim kodunun kullanımından sorumludur. Erişim kodunu
başkasına kullandırdığı anlaşılan yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin yetki belgesi süresiz olarak geri
alınır.
d) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin adı -soyadı, tüzel kişi ticaret unvanı, faaliyet adresi,
telefon ve e -posta adresi bilgileri Bakanlık internet sayfasında yayımlanır. Bu bilgilerde herhangi bir
değişiklik olması durumunda, yedi gün içerisinde bilgilerin sistem aracılığıyla güncellenmesi için
Bakanlığa bildirimde bulunulur.
MADDE 577 –(Mülga :RG -30/6/2015-29402)(16) (Yeniden düzenleme:RG -7/10/2016-
29850) (27) (Değişik:RG-11/8/2020-31210)
(1) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerince özel ve genel antrepo eşya giriş ve çıkış işlemlerinin
tespitiyle ilgili olarak görevlendirilen gümrük müşavir yardımcılarının Kanunun 228 inci maddesinin
birinci fıkrasında belirtilen şartları haiz olmaları kaydıyla, yetkilendirilmiş gümrük müşaviri yanında
çalıştıkları süreler değerlendirmeye alınır.
(2) (Ek:RG-3/1/2023-32062) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerince staj amacıyla çalıştırıla n
kişilerin, yetkilendirilmiş gümrük müşavirleri yanında çalıştıkları süreler, Kanunun 227 nci maddesinin
birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen staj süresinden sayılır.
MADDE 578 – (Mülga :RG -30/6/2015-29402)(16) (Yeniden düzenleme:RG -7/10/2016-
29850) (27) (Değişik:RG-15/1/2025-32783)
(1) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerince yapılan işlemlere ilişkin olarak mevzuata aykırı
durumların belirlenmesi halinde haklarında aşağıdaki şekilde işlem yapılır:
a) Yetkilendirilmiş gümrük müşaviri olabilme şartlarından birinin kaybedilmesi halinde
yetkilendirilmiş gümrük müşavirine ait yetki belgesi geri alınır ve şartların yeniden sağlandığı tespit
edilene kadar bu kişiye tekrar yetki belgesi verilmez.
b) Tespit işlemleri ile ilgili olarak Bakanlıkça belirlenen asgari ücret tarifesinin altında hizmet
verildiğinin tespiti halinde yetkilendirilmiş gümrük müşavirine ait yetki belgesi 1 yıl süreyle geri alınır.
c) Dolaylı temsil suretiyle faaliyet gösteren gümrük müşavirleriyle ya da tespit işlemini yaptıran
yükümlü ile doğrudan veya dolaylı iş ilişkisi içinde olduğunun tespit edilmesi halinde yetkilendirilmiş
gümrük müşavirine ait yetki belgesi geri alınır ve iş ilişkisinin sonlandığının tevsikinden itibaren bu kişiye
2 yıl süreyle yetki belgesi verilmez.
ç) Görevin bağımsızlık, tarafsızlık ve dürüstlükle yapılmaması veya kusurlu olarak yapılması ya da
Kanunda yer alan mesleğin genel prensiplerine aykırı harekette bulunulması halinde yetkilendirilmiş
gümrük müşavirine ait yetki belgesi 1 yıl süreyle geri alınır.
d) Tespit sözleşmesi kapsamında bizzat yapacağı işleri başkasına yaptırdığının tespit edilmesi
halinde yetkilendirilmiş gümrük müşavirine ait yetki belgesi 2 yıl süreyle geri alınır.
e) Mesleği icabı elde ettiği bilgi ve belgelerin yetkilendirilmiş gümrük müşavirliği dışındaki
amaçlar için kullanıldığının tespit edilmesi halinde yetkilendirilmiş gümrük müşavirine ait yetki belgesi
5 yıl süreyle geri alınır.
(2) Tüzel kişilik bünyesinde gerçekleştirilen işlemlerde , işlemi gerçekleştiren yetkilendirilmiş
gümrük müşavirinin yanı sıra şirketi temsil ve ilzama yetkili yetkilendirilmiş gümrük müşaviri hakkında
da birinci fıkra hükmü uygulanır.
(3) Yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin yetki belgesinin geri alınması, ay rıca Kanunun geçici
6 ncı maddesi uyarınca disiplin cezası verilmesine engel teşkil etmez.
ONUNCU KİTAP
Cezalar
BİRİNCİ KISIM
Genel Hükümler
MADDE 579 – (1) Bir fiilin hem Kanunun hem de kaçakçılıkla mü cadele veya diğer ceza koyan
kanunların kapsamına girebilecek olması durumunda, idare amiri durumu inceleyerek olay dolayısıyla,
aynı zamanda diğer kanunlara göre (Değişik ibare:RG -23/5/2011-27942) işlem yapılıp
yapılmayacağını tespit eder.
(2) (Değişik:RG-15/5/2013-28648) Soruşturma veya kovuşturma sonucunda Kanunda tayin
edilen cezalardan daha ağır bir para cezasına karar verildiği veya fiilin suç teşkil ettiğine ve suçtan dolayı
yaptırım uygulanmasına karar verildiği takdirde, kararın kesinleş mesi ve hükmolunan paranın tahsili
şartıyla Kanuna göre verilmiş olan ceza kaldırılır ve alınmış olan para geri verilir.
MADDE 580 – (Değişik:RG-15/5/2013-28648)
(1) Para cezalarına, gümrük işleminin yapıldığı gümrük idare amirleri veya yardımcıları tarafından
gerekçesi de belirtilmek suretiyle karar verilir ve düzenlenen karar yükümlüsüne tebliğ edilir. İlgili
memurlarca yapılacak ceza teklifleri, idare amirlerince uygun görülmediği takdirde gerekçe si
gösterilmek suretiyle aynı şekilde karara bağlanır.
(2) Kararlar tarih sırasına göre numara verilerek elektronik ortamda kayda alınır.
(3) Konusu ve yükümlüsü ile gümrük idaresinin aynı olması, aralarında maddi veya hukuki
yönden bağlılık bulunması şart ıyla; birden fazla işleme veya beyannameye ilişkin para cezalarına tek
ceza kararı düzenlenebilir. Bu kararlarda, ilgili işlem veya beyanname tarih ve sayıları, cezanın nev’i ve
alacak miktarı ayrı ayrı belirtilir.
(4) Ceza kararlarının Türkiye’de yerleşik olmayan kişiler adına düzenlenmesi halinde, pasaport
numarası, taşıt plakası, firma unvanı ve adresi gibi ceza kararının takibini kolaylaştırmak üzere gerekli
bütün bilgilere ceza kararlarında yer verilir.
(5) Mülkiyetinin kamuya geçirilmesine ilişkin kar arlar, gümrük işleminin yapıldığı gümrük idare
amirleri veya yardımcıları tarafından gerekçesi belirtilmek suretiyle verilir ve düzenlenen karar
yükümlüsüne tebliğ edilir. Mülkiyeti kamuya geçirilen eşyanın cinsi, miktarı ve olaya ilişkin ayrıntılar
kararda detaylı olarak belirtilir.
MADDE 580/A – (Ek:RG-1/4/2020-31086)
(1) Yükümlüler, gümrük idarelerinden gümrük mevzuatının uygulanması hakkında Kanunun 231
inci maddesinin beşinci fıkrası bağlamında izahat talep edebilirler. Gümrük idaresi tarafından
yükümlüye yazı ile yanlış izahat verilmiş olması hâlinde Kanunun 231 inc i maddesinin beşinci fıkrası
uyarınca idari para cezası verilmez ve faiz uygulanmaz.
(2) Birinci fıkra kapsamında işlem yapılabilmesi için aşağıdaki şartların sağlanması gerekir:
a) Yükümlünün bu konuda yazılı talebinin bulunması.
b) Talebin gerekli ve yeterli bilgileri içermesi.
c) Talebin başkalarının işlemlerine ilişkin olmaması.
ç) Talep konusu işlemin yargıya intikal etmiş olmaması.
d) Talep konusu hakkında araştırma, inceleme veya soruşturma bulunmaması.
e) Talebin somut bir olaya dayanması.
f) Talebe konu işlemin sonuçlanmamış olması.
g) Talebin tarife ve menşe tespitine ilişkin olmaması.
ğ) Talebin gümrük idaresinde yürütülen bir işleme ilişkin olmaması.
(3) Kanunun 9 uncu maddesi kapsamında verilen bağlayıcı tarife bilgisi ve bağlayıcı menşe
bilgisine ilişkin talepler ile sözlü, yazılı olarak veya internet aracılığıyla 1/11/1984 tarihli ve 3071 sayılı
Dilekçe Hakkının Kullanılmasına Dair Kanun ve 9/10/2003 tarihli ve 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı
Kanunu uyarınca yapılan talepler bu madde kapsamında değerlendirilmez.
(4) İkinci fıkrada belirtilen talepler, gümrük ve dış ticaret bölge müdürlüklerine yapılır. Bölge
müdürlüklerince başvuruya ilişkin gerekli inceleme ve değerlendirme yapılarak konuya ilişkin görüş ile
birlikte Bakanlığa (Gümrükler Genel Müdürlüğü) intikal ettirilir. Verilen izahat ilgiliye bildirilir. İzahat
bildirildiği tarihten itibaren hüküm ifade eder. İkinci fıkradaki belirtilen şartları taşımayan başvurular
Bölge Müdürlüğünce doğrudan sonuçlandırılır.
(5) İzahat verilmesine esas olan mevzuat hükümlerinde değişiklik olması ve verilen izahatın söz
konusu değişiklikle getirilen hükümlere uymaması durumunda yeni düzenlemenin yapıldığı tarihten
itibaren birinci fıkra kapsamında işlem yapılmaz.
(6) Talep edenin verdiği yanlış veya eksik bi lgiye dayanılarak verilen izahat verildiği tarihten
itibaren geçersizdir.
(7) Yeniden yapılan değerlendirme neticesinde, verilen izahat iptal edilebilir veya değiştirilebilir.
Değiştirildiği veya iptal edildiği yükümlüye bildirilen izahat ile ilgili olarak bildirildiği tarihten itibaren
birinci fıkra hükmü uygulanmaz.
(8) İzahat, izahat talep eden kişi tarafından verilen bilgi ve belgeler çerçevesinde ve sadece
başvuru sahibi için izahat niteliği taşır.
(9) İzahat, karar niteliği taşımaz ve itiraza konu olmaz.
(10) 196 ila 201 inci maddeler ve 588 inci madde çerçevesinde Bakanlık laboratuvarlarınca
düzenlenen tahlil raporlarına göre tarife beyanında bulunulduğu, ancak daha sonra yapılan tahlil
sonucunda eşyanın farklı bir tarifede sınıflandırılması gerektiği nin belirlendiği durumlarda Kanunun
231 inci maddesinin beşinci fıkrası hükümleri uygulanır.
(11) Gümrük ve dış ticaret bölge müdürlüklerince verilen tarife bilgisi kapsamında tespit edilen
tarifenin gümrük idaresi tarafından sonradan değiştirilmesi durumunda Kanunun 231 inci maddesinin
beşinci fıkrası hükümleri uygulanır.
MADDE 581 – (1) Para cezalarının dağıtımı, cezayı gerektiren tarife, kıymet veya miktar farkından
kaynaklanan gelir eksikliği tespit edilen ilk beyanname için ya pılır. Aynı nitelikteki işlemin diğer
beyannamelere yansıtıldığı durumlarda, ortaya çıkarılan olayın yaygınlaştırılması söz konusu
olduğundan muhbir ikramiyesi verilmez.
(2) Kanunun 233 üncü maddesi uyarınca ödeme yapılmadan önce hak sahiplerinden, para
cezalarının geri verilmesi halinde kendilerine ödenen tutarın geri verileceğine dair bir taahhütname
alınır.
İKİNCİ KISIM
Vergi Kaybına Neden Olabilecek İşlemlere Uygulanacak Cezalar
MADDE 582 – (1) Ceza uygulamasında, eşyanın, gümrük tarife istatistik pozisyonu konusunda
yeterli bilgi bulunmadığı takdirde eşyanın girdiği tarife pozisyonundaki en düşük vergi oranı esas alınır.
(2) Miktar noksanlığına ilişkin para cezalarının takdirinde eşyanın tabiatından veya hava
etkilerinden doğan farklar yükümlünün lehine olarak dikkate alınır.
MADDE 583 – (1) Kanunun 237 nci maddesinin uygulanmasında dökme ve dökme olmayan eşya
ayrımında eşyanın miktar ve niteliği ile sayılabilir olması esas alınır.
(2) Kap adedi itibariyle tamam çıkan ancak sayı, baş, ağırlık gibi ölçülerinde eksiklik veya fazlalık
olan eşya için takibat yapılmaz.
(3) Eksiklik veya fazlalıklar hakkında yapılan takibatın sonucundan (Değişik ibare:RG-2/11/2011-
28103) (4) Kanunun 35/B maddesinde sayılan kişiler sorumlu olacağından, takibat sonuçlanmadan
beyan sahibi tarafından bu eşya hakkında bir gümrük beyanında bulunulmak istenilmesi halinde;
a) Takibatın eksiklikle ilgili olması halinde fiilen bulunan miktar üzerinden işlem yapılır.
b) Takibatın fazlalıkla ilgili olması halinde fazla bulunan miktar verilmez. Ancak, eşyanın
saklanmasının masraflı ve külfetli olması halinde bu eşya sahibine yed-i emin olarak teslim edilebilir.
(4) (Mülga:RG-15/5/2013-28648)
(5) Özet beyan eksikliklerinde uygulanacak ceza miktarları, (Değişik ibare:RG -15/5/2013-
28648) eksikliğin tamamı dikkate alınmak suretiyle hesaplanır.
(6) (Ek:RG-28/12/2011-28156) Kanunda sayılanların yanında, 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı
Türk Ticaret Kanununun 814 üncü maddesi uyarınca taşıyıcı sayılan taşıma işleri komisyoncuları da,
özet beyana ilişkin eksiklik veya fazlalıklardan sorumludur.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Usulsüzlüklere İlişkin Cezalar
MADDE 584 – (1) Ek -82’de yer alanlarla Müsteşarlıkça yayımlanan diğer Yönetmelik ve
Tebliğlerde açıkça belirlenen fiilleri işleyenlere, Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü
uyarınca 60 TL usulsüzlük cezası uygulanır. (6) (10)(13)(18)(19)(23)(25)(47)
ONBİRİNCİ KİTAP
İtirazlar
MADDE 585 – (1) Yükümlüler, kendilerine tebliğ edilen gümrük vergileri, cezalar ve idari
kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde bir üst makama sunulmak üzere ilgili gümrük
idaresine(8), üst makam yoksa aynı makama verecekleri, gerekçelerini de açıkça gösteren bir dilekçeyle
itiraz edebilirler.
(2)(8) İtiraz dilekçesini alan gümrük idaresi, itiraza ilişkin dilekçeyi öncelikle şekil yönünden inceler.
Bu incelemede, başvurunun süresi içinde yapılıp yapılmadığı ile dilekçeyi verenin yükümlü veya onun
temsilcisi olup olmadığına bakılır, uygun olmayan başvurular reddedilerek yükümlüye bildirilir.
(3)(8) Bir üst makama sunulmak üzere verilen itiraz dilekçesi, gümrük idaresinin mütalaası ve
gerekli bilgi ve belgelerle birlikte üst makama gönderilir.
(4) Bu Yönetmelik uyarınca yapılacak itirazların süresi içerisinde olup olmadığının tespitinde;
a) Taahhütlü olarak posta yolu ile yapılacak itirazlarda, itiraz dilekçesinin postaya verildiği tarih,
b) Posta yolu ile veya doğrudan ilgili gümrük idaresine yapılaca k itirazlarda, itiraz dilekçesinin
itirazın yapıldığı gümrük idaresinin kaydına giriş tarihi,
dikkate alınır.
MADDE 586 – (1) İtirazlar, anlaşmazlığa konu beyanname ve sair her türlü belge ile eşyadan
alınacak örnek, örnek alı nması mümkün olmayan hallerde eşyanın kendisi veya fotoğraf, katalog,
prospektüs gibi eşyayı görmeden fikir verecek diğer belgelerin incelenmesi veya gerek duyulması
halinde ilgili gümrük idaresinin mütalaası da alınmak suretiyle otuz gün içinde karara bağ lanarak ilgili
kişiye tebliğ edilir. Otuz gün içerisinde karar alınamadığı durumlarda Kanunun 6 ncı maddesinin ikinci
fıkrası uygulanır.
MADDE 587 – (1) Yükümlüler, mercilerince verilecek kararla rdan önce, ihtilaf konusu eşyayı
çekmek isterlerse, aşağıda yazılı şartlarla istekleri kabul olunur ve eşyanın çekilmesine izin verilir.
a) Kararların yükümlüce tebellüğ edilmiş olması ve taleplerinin bir dilekçe ile gümrüğe verilmiş
olması,
b) Yükümlünün beyanına göre yapılan vergi tahakkukları ile gümrük idaresince tahakkuk ettirilen
bütün vergiler arasındaki farkın ve (Değişik ibare:RG -3/5/2023-32179) eşyanın alıcısı adına
düzenlenen para cezalarının teminata bağlanması,
c) Uyuşmazlığın idari yargı merciine intikali halinde bu hususun belgelenmesi,
ç) İdarece gerekli görülecek her türlü bilgi veya belgenin sunulması.
d) (Ek:RG-3/1/2023-32062) Düşük kıymet beyanı şüphesiyle kıymet araştırması yapılan hallerde
yükümlünün beyanına göre yapılan vergi tahakkuk ları ile gümrük idaresince tahakkuk ettirilen bütün
vergiler arasındaki farkın teminata bağlanması.
(2) Vergi tahakkukunun kesinleşmesinden önce idare ile yükümlü arasında çıkan uyuşmazlık
yürürlükteki yasaklama ve kısıtlama hükümlerini ihlal eder mahiyett e olduğu takdirde bu madde
hükmü uygulanmaz.
(3) Birinci fıkranın (Değişik ibare:RG -3/1/2023-32062) (d) bendinin uygulanmasında düşük
kıymet beyanı şüphesiyle kıymet araştırması yapılan hallerde, araştırmanın bu maddenin
uygulanmasının talep edildiği tarih ten itibaren bir yılda sonuçlanmaması halinde, gümrük idaresinde
mevcut verilere göre işlem sonuçlandırılır. Bu süreden sonra alınan cevaplar çerçevesinde vergi farkı
ortaya çıkan hallerde gerekli işlemler yerine getirilir.
MADDE 588 – (1) a) İlgili kişilerce (Değişik ibare:RG-30/4/2011-27920) 203 üncü maddeye göre
tebliğ edilen tahlil sonuçlarına karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde gümrük ve muhafaza
başmüdürlüğüne bir dilekçe ile itiraz edilebilir.
b) Dilekçede, beyanname numarası ve tescil tarihi ile eşyanın cins ve türü, tahlile ne yönden
itirazda bulunulduğu, gözlemci kimyager bulundurulup bulundurulmayacağı, bulundurulacaksa adı
soyadı ve adresi gösterilir.
c) (Değişik:RG-22/3/2018-30368) İdarece yapılan inceleme sonunda, itirazın kanuni süresi
içinde yapıldığı ve eşyanın örneklerinin henüz gümrükte bulunduğu tespit olunursa, ikinci tahlil için
numune başına (Değişik ibare:RG-20/4/2024-32523) 1.330 TL ücret alınır.
ç) (Ek:RG-2/12/2010-27773) Numuneden kaynaklanan nedenlerden dolayı itiraz edilmesi
halinde, beyan sahibi veya temsilcisi huzurunda ek-25’te yer alan tutanak tanzim edilerek tekrar alınan
numune ile birinci tahlil tekrarlanır. (Ek cümle:RG -12/1/2017-29946) Birinci tahlilin tekrarlanması
amacıyla yapılan analizler için bu Yönetmeliğin 24 numaralı ekinde yer alan "Gümrük Laboratuvarları
Tahlil Ücretleri Listesi"nde belirtilen tutarda analiz ücreti alınır.
MADDE 589 – (1) a) İtiraz üzerine, birinci tahlilin yapıldığı gümrük aboratuardaı görevli olan ve
ilk tahlili yapan kimyager dışındaki iki kimyager tarafından ikinci tahlil yapılır. Yükümlünün talebi
halinde, gümrük idareleri, gümrük kimyageri olmayan, bir gözlemci ki myagerin de ikinci tahlilde
bulunmasına izin verir.
b) Gözlemci kimyager yapılan duyuruya rağmen gelmediği takdirde tahlil gıyabında yapılır.
c) Birinci tahlilin gümrük aboratuardaı haricinde bir aboratuarda yapılmış olması halinde ikinci
tahlil gümrük ve muhafaza başmüdürlüğünce uygun görülecek bir aboratuarda yaptırılır.
MADDE 590 – (1) İkinci tahlil sonucu, eşyanın teknik özellik ve niteliklerinin tayin ve tespiti
bakımından kesindir. Bu sebeple, yükümlülere ikinci tahlil sonucu ile bu sonuca göre yapılan tarife
uygulaması ve tahakkuk ettirilen vergiler duyurulur.
ONİKİNCİ KİTAP
Geçici ve Son Hükümler
MADDE 591 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 31/5/2002 tarihli ve 24771
Mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Genel antrepoların yeni duruma uyumu
GEÇİCİ MADDE 1 (7)(31) – Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce açılmış olan ve 519 uncu
maddenin ikinci (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) ve üçüncü fıkralarında yazılı şartları taşımayan
genel antrepolar bu Yönetmeliğin yayımından itibaren bir yıl içinde bu hükümlere uygun hale getirilir.
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Özet beyan ve gümrük beyannamesine ilişkin sistemde gerekli
değişikliklerin (Değişik ibare:RG-31/3/2010-27538) aşamalı olarak tamamlanacağı (Değişik ibare:RG-
31/12/2010-27802) 1/1/2012 tarihine kadar yürürlükten kaldırılan Gümrük Yönetmeliği hükümler ine
göre uygulamaya devam edilir.
(2) Bu Yönetmelik ile gümrük idaresine elektronik yolla yapılacağı belirtilen her türlü başvuru,
buna ilişkin altyapı sağlanana kadar yazılı olarak da kabul edilir.
GEÇİCİ MADDE 3 – (Ek:RG-7/2/2013-28552)
(1) 24/8/2011 tarihli, 28035 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ortak Transit
Yönetmeliği çerçevesinde alınan izin ve belgeler, geçerlilik süreleri sonuna kadar kullanılabilir.
GEÇİCİ MADDE 4 – (Ek:RG-12/6/2013-28675)
(1) Suriye vatandaşları tarafından Suriye’deki savaş ve olağanüstü durum nedeniyle, ülkemize
getirilen ticari ve kişisel kullanıma mahsus kara taşıtları için ilgililerin, söz konusu olağanüstü durum
devam ettiği sürece gümrük müdürlüklerine başvurmaları halinde, 380 inci madde kapsamında süresi
içerisinde ek süre talebinde bulundukları kabul edilir ve ek süre talepleri karşılanır.
GEÇİCİ MADDE 5 – (Ek:RG-12/6/2013-28675)(30)
(1) 494’üncü maddenin uygulanmasında, ÖTV Kanununun eki (I) sayılı listenin (A) cetvelinde yer
alan eşya için götürü teminat sisteminden faydalanmakta olan ancak 5.000.000 Avro’dan az tutarda
teminat vermiş olan onaylanmış kişilerin bu eşya için götürü teminat sisteminden faydalanmaya devam
etmek istemeleri halinde, mevcut teminatlarını asgari 5.000.000 Avro tutarında yeni bir teminatla
değiştirmeleri veya mevcut teminatlarını asgari 5.000.000 Avro’ya tamamlamaları gerekir.
GEÇİCİ MADDE 6 – (Ek:RG-21/5/2014-29006) (Mülga:RG-7/10/2016-29850)
GEÇİCİ MADDE 7 – (Ek:RG-2/12/2014-29193)
(1) (Değişik fıkra:RG-13/2/2016-29623) 534 üncü madd enin birinci fıkrasının (k) bendinin (17)
numaralı alt bendinde belirtilen sayaç sistemlerinin kurulumu 15/2/2017 tarihine kadar tamamlanır.
Sayaç sistemleri kurulana kadar, Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde akaryakıt
olarak tanımlanan dökme eşyanın (sıvılaştırılmış petrol gazı dahil) miktarının tespiti uygun yöntem ve
cihazlarla yapılır.
(2) (Mülga:RG-13/2/2016-29623)
(3) (Mülga:RG-13/2/2016-29623)
(4) (Mülga:RG-13/2/2016-29623)
GEÇİCİ MADDE 8 – (Ek:RG-13/2/2016-29623)
(1) Gümrük müşavirliği yapacak olan tüzel kişilerce, 563 üncü maddenin altıncı fıkrası ile
belirlenen ortaklık ve yönetim yapısına en geç altı ay içerisinde uyum sağlanır.
GEÇİCİ MADDE 9 – (Ek:RG-7/10/2016-29850)
(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenmiş olan ve geçerliliğini koruyan tüm A
ve B sınıfı onaylanmış kişi statü belgelerinin süresi 15/8/2017 tarihine kadar uzatılır.
(2) Bu madde kapsamında süresi uzatılan A ve B sınıfı onaylanmış kişi statü belgelerinin askıya
alınması, geri alınması ve iptaline ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(3) Bu madde kapsamında süresi uzatılan A ve B sınıfı onaylanmış kişi statü belgeleri kapsamında
yararlanılacak hak ve yetkiler ile bu hak ve yetkilerin askıya alınması ve geri alınmasına ilişkin usul ve
esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(4) 15/8/2017 tarihinden önce düz enlenmiş olan ve geçerliliğini korumaya devam eden tüm C
sınıfı onaylanmış kişi statü belgeleri 15/8/2017 tarihi itibariyle mevcut belgenin geçerlilik süresi sonuna
kadar geçerli olmak üzere onaylanmış kişi statü belgesi olarak değiştirilir.
GEÇİCİ MADDE 10 – (Ek:RG-12/1/2017-29946)(20)
(1) Havayolu taşımacılığında, 63 üncü maddenin ikinci fıkrası ile 437 nci maddenin beşinci
fıkrasında belirtilen manifesto bilgilerinin bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla gümrük idaresine
gönderilmesi usulüne 1/11/2017 tarihine kadar uyum sağlanır.
GEÇİCİ MADDE 11 – (Ek:RG-1/8/2017-30141)
(1) 519 uncu maddenin birinci fıkrasının uygulanmasında antrepo açma ve işletme izni bulunan
antrepolar için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, Ek-80’de belirtilen kusur durumuna
göre belirlenen eksikliklerin giderilmesi için hafif kusurda bir yıl, orta kusurda iki yıl ve ağır kusurda üç
yıl süre tanınır ve eksiklik bulunan hususların süre sonuna kadar Yönetmelik hükümlerine uyumlu hale
getirilmesi gerekir.
(2) Ek-80’in II. bölümünün “A-GENEL ÖZELLİKLER” kısmının (m) ve (n) bentleri ile aynı bölümün
“B-ÖZELLİK ARZ EDEN EŞYANIN DEPOLANDIĞI ANTREPOLARIN ÖZELLİKLERİ” kısmının 13 üncü maddesi,
“C-ANTREPO ŞARTLARINA İLİŞKİN KUSURLAR” bölümünde ağır kusur olarak sayılmakla birlikte;
a) Antrepo açma ve işletme izni bulunan antrepolar için (m) ve (n) bentleri hafif kusur olarak
değerlendirilir ve bunlar hakkında hafif kusura ilişkin hükümler uygulanır.
b) Antrepo açma ve işletme izni bulunan akaryakıt antrepoları için 13 üncü maddede belirtilen
iskele veya platforma bağlı olma şartı, açma ve işletme izni süresinin uzatılmasında aranmaz ve bu
şartın sağlanmaması kusur olarak değerlendirilmez.
GEÇİCİ MADDE 12 – (Ek:RG-1/8/2017-30141)
(1) Demiryolu ile yapılan taşımalarda, 1/11/2017 tarihine kadar tüm taşıma işlemlerinde; bu
tarihten sonra ise sadece 235 inci madde çerçevesinde basitleştirilmiş usulde yapılan taşıma
işlemlerinde teminat aranmaz.
GEÇİCİ MADDE 13 – (Ek:RG-3/1/2019/-30644) (26)
(1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yetki belgesine sahip olup, bu Yönetmeliğin 576
ncı maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (ğ) bent lerinde belirtilen niteliklerden mezuniyet ve yaş şartını
taşımayan yetkilendirilmiş gümrük müşavirlerinin yetki belgeleri 31/12/2019 tarihine kadar geçerlidir.
Bu tarihe kadar yapılacak yetki belgesi değişikliği ve yenileme talepleri Bakanlık tarafından karşılanır.
(2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce düzenlenmiş bulunan yetkilendirilmiş gümrük
müşavirliği sözleşmeleri geçerliliğini korur.
(3) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle geçerli bir onaylanmış kişi statü belgesine
sahip olan ve on beşten fazla, otuzdan az işçi istihdam eden kişiler, statü belgelerinin geçerlilik süresinin
sonuna kadar bu belgeden ve bu belge kapsamında sahip oldukları hak ve yetkilerden faydalanmaya
devam ederler.
GEÇİCİ MADDE 14 – (Ek:RG-24/5/2019-30783)
(1) 24/5/2019 tarihli ve 30783 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlükten kaldırılan
2017/10926 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Yürürlüğe Konulan Bazı Ürünlerin İthalatında Ek Mali
Yükümlülük Tahsili Hakkında Kararın Uygulanmasına Dair Tebliğ ile İthalatta Alınan İlave Gümrük
Vergilerinin Uygulanmasına Dair Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğ (İthalat:2017/4)’de yer alan belgelerle
ilgili olarak gümrük beyannamesi tescil edilmiş olanların işlemleri bu Yönetmelik hükümlerine göre
sonuçlandırılır.
GEÇİCİ MADDE 15 –(Ek:RG-1/4/2020-31086)
(1) 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi ile 26 ncı maddenin ikinci fıkrasında bu maddeyi
ihdas eden Yönetmelik ile yapılan düzenlemeler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce adlarına
onaylanmış kişi statü belgesi düzenlenmiş kişiler için, belge geçerlilik süresi sonuna kadar uygulanmaz.
GEÇİCİ MADDE 16 –(Ek:RG-1/4/2020-31086)
(1) Bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce yapılan ithalatlarda menşe esaslı ticaret politikası
önlemleri, ilave gümrük vergisi veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklere tabi olan eşya
için beyannamenin tescil tarihinden itibaren altı aylık süre ve varsa ek süre içinde usulüne uygun olarak
düzenlenmiş menşe şahadetnamesinin ibraz edildiği durumlar ile ilgili olarak 38 inci maddenin ikinci ve
üçüncü fıkrası hükümlerine göre işlem yapılır.
(2) Avrupa Birliği ülkelerinden A.TR dolaşım belgesi eşliğinde gelen ve bu maddenin yürürlüğe
girmesinden önce beyannamesi tescil edilmiş ol an, beyanname ekinde eşyanın menşeini tevsik eden
uygun belgesi bulunmadığı halde menşe esaslı ticaret politikası önlemi, ilave gümrük vergisi veya ek
mali yükümlülük gibi diğer mali yükümlülüklerin ödenmediği, eksik ödendiği veya beyan edilmediği
tespit e dilen eşyanın, Avrupa Birliği menşeli olduğunu tevsik eden menşe şahadetnamesinin veya
Türkiye’nin taraf olduğu serbest ticaret anlaşmaları çerçevesinde bir çapraz menşe kümülasyon
sistemine dahil ülkeler menşeli olduğunu tevsik eden tedarikçi beyanının, b u maddenin yürürlüğe
girdiği tarihten itibaren altı aylık süre içerisinde gümrük idaresine ibrazı mümkündür.
(3) (Ek:RG-20/10/2020-31280) (Değişik:RG -13/2/2021-31394) Bu fıkrayı değiştiren
Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce beyannamesi tescil edilmiş olan ve beyanname ekinde eşyanın
menşeini tevsik eden uygun bir menşe şahadetnamesi veya tedarikçi beyanı bulunmadığı halde menşe
esaslı ticaret politikası önlemi, ilave gümrük vergisi veya ek mali yükümlülük gibi diğer mali
yükümlülüklerin ödenmediği, eksik ö dendiği veya beyan edilmediği tespit edilen eşyanın menşeini
tevsik eden uygun bir menşe şahadetnamesinin veya tedarikçi beyanının (Değişik ibare:RG-5/11/2021-
31650) 31/12/2021 tarihine kadar gümrük idaresine ibrazı mümkündür.
(4) (Ek:RG-5/11/2021-31650) 21/6/2018 ila 23/5/2019 tarihleri (bu tarihler dahil) arasında
beyannamesi tescil edilmiş olan ve beyanname ekinde eşyanın menşeini tevsik eden menşe ispat
belgesi bulunmadığı halde 11/6/2018 tarihli ve 2018/11973 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe
konulan Amerika Birleşik Devletleri Menşeli Bazı Ürünlerin İthalatında Ek Mali Yükümlülük
Uygulanmasına Dair Karar kapsamında ek mali yükümlülüğün ödenmediği, eksik ödendiği veya
teminata bağlanmadığı tespit edilen eşyanın beyanname eki belgelerinde menşe ülkesinin yazılı olması
veya 31/5/2022 tarihine kadar eşyanın ihracatçısı tarafından düzenlenmiş “Aşağıda imzası bulunan
ben, ….. tarihli ….. sayılı faturada belirtilen ….. tanımlı eşyanın ….. menşeli olduğunu ve
üreticisinin ….. ülkede yerleşik ….. firması olduğunu beyan ederim. İstenildiğinde, ilgili kamu
otoritesine bu beyanı destekleyecek tüm kanıtları sağlamayı taahhüt ederim. /
I, the undersigned, declare that the goods named as ….. listed in this invoice ….. (date and number) or
iginate in ….. and produced by ….. (name of the firm) in ….. (name of country).
I undertake to make available to the related public authorities any further supporting documents the
y require.” ifadesini içeren belgenin ibraz edilmesi hallerinde ayrıca bir menşe tevsiki aranmaz.
GEÇİCİ MADDE 17 – (Ek:RG-11/8/2020-31210)
(1) Bu maddeyi ihdas eden Yönetmelikle değiştirilen 575 inci maddenin üçüncü fıkrasının
değişiklikten önceki hükmü kapsamında staja başlamış bulunanlar, bir yıllık staj süreleri sonuna ka dar
stajyer olarak çalışmaya devam ederler.
GEÇİCİ MADDE 18 – (Ek:RG-30/9/2020-31260)(37)
(1) Bu maddeyi ihdas eden Yönetmelik ile yapılan değişikliklere ilişkin hükümlerin yürürlüğe
girmesine kadar antrepolar için uygulanan mevcut teminat sistemi devam eder.
GEÇİCİ MADDE 19 – (Ek:RG-24/9/2021-31608)(40)
(1) 21/5/2014 tarihli ve 29006 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük İşlemlerinin
Kolaylaştırılması Yönetmeliği hükümleri uyarınca hâlihazırda tanınmış olan izinli gönderici yetkisi ve
tesis yetkilendirmeleri 31/12/2023 tarihine kadar geçerliliğini koru r. Mevcut yetki sahipleri, bu
Yönetmelik uyarınca yapılacak başvuruları sonuçlandırılıncaya kadar Gümrük İşlemlerinin
Kolaylaştırılması Yönetmeliğinin izinli göndericiye ilişkin hükümlerine tabidir.
(2) Bu Yönetmelik kapsamında izinli gönderici yetkisi tan ınan kişiler adına daha önce Gümrük
İşlemlerinin Kolaylaştırılması Yönetmeliği uyarınca izinli gönderici yetkisi tanınmışsa, önce tanınan yetki
geri alınır.
GEÇİCİ MADDE 20- (Ek:RG-3/1/2023-32062)
(1) Bu maddeyi ihdas eden Yönetmeliğin;
a) 10 uncu maddesi,
b)14 üncü maddesi ile EK: 80’in I. Başvuru İçin Aranacak Bilgi ve Belgeler başlıklı bölümünün
6 ncı maddesinde yapılan değişiklik,
bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılmış başvurular için uygulanmaz.
GEÇİCİ MADDE 21- (Ek:RG-3/5/2023-32179)
(1) Nihai kullanıma tabi eşyaya ilişkin alınmış bir teminat olmaması durumuyla sınırlı olarak, bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce nihai kullanım izin belgesinde öngörülen süre dolmuş ise otuz
günlük gümrük idaresine başvuru süresi bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla başlar. Otuz
günlük süre sonuna kadar yetkilendirilmiş gümrük müşavirince düzenlenecek raporun izni veren
gümrük idaresine sunulmaması halinde Yönetmeliğin 207 nci maddesinin dördüncü fıkrasında
belirtilen müeyyide uygulanır.
GEÇİCİ MADDE 22- (Ek:RG-15/1/2025-32783)
(1) Bu maddeyi ihdas eden Yönetmeliğin yayımı tarihi itibarıyla, yetkilendirilmiş gümrük
müşaviriyle onaylanmış kişi statüsü başvurusunun ön incelemesi için sözleşme yapılmış olması halinde,
bu başvurular 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) ve (2) numaralı alt bentlerinde
yapılan değişiklik öncesi hükümlere göre sonuçlandırılır.
MADDE 592 – Bu Yönetmelik 7/10/2009 tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 593 – Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
İŞLENEMEYEN HÜKÜM
2/12/2014 tarihli ve 29193 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinde Değişiklik
Yapılmasına Dair Yönetmeliğin geçici birinci maddesi aşağıdadır.
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Gümrük Yönetmeliğinin 493 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 494 üncü
maddesinin dördüncü fıkrası, 526 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ve 527 ila 532 nci
maddelerinde bu Yönetmelik ile yapılan değişikliğe ilişkin hükümlerin yü rürlüğe girmesinden önce
antrepoya alınmış eşya için uygulanan teminat sistemi devam eder.
(*) 7/2/2013 tarihli ve 28552 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinde
değişiklik yapılmasına dair Yönetmeliğin 7 nci maddesi ile bu Yönetmeliğin dö rdüncü kitabının üçüncü
kısmının 212 ila 307 nci maddelerini kapsayan üçüncü bölümü 212 ila 277 nci maddelerini kapsayacak
şekilde değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.
(1) Bu değişiklik 5/8/2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
(2) 16/7/2011 tarihli ve 27996 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklikle bu maddeye
dördüncü fıkradan sonra gelmek üzere beşinci fıkra eklenmiş, diğer fıkralar buna göre teselsül
ettirilmiştir.
(3) 2/11/2011 tarihli ve 28103 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile bu maddenin birinci
fıkrasına (g) bendinden sonra gelmek üzere (ğ) ve (h) bentleri eklenmiş, diğer bentler buna göre teselsül
ettirilmiştir.
(4) Bu değişiklik 1/1/2012 tarihinde yürürlüğe girer.
(5) 20/11/2012 tarihli ve 28473 sayılı Res mi Gazete’de yayımlanan yönetmelikle bu maddenin
birinci fıkrasından sonra gelmek üzere ikinci fıkra eklenmiş ve müteakip fıkralar buna göre teselsül
ettirilmiştir.
(6) 31/12/2012 tarihli ve 28514 (4. Mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gümrük Genel
Tebliği (Gümrük İşlemleri) (Seri No: 101)” in 6 ncı maddesi uyarınca, bu Yönetmeliğin;
a) 260 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
6.541.439,85 TL,
b) 500 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 129.360,00 TL, (b) bendinde
belirtilen tutar 653.268,00 TL, (c) bendinde belirtilen tutar 653.268,00 TL,
c) 519 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen tutar 1.
308.287,97 TL, (2) numaralı al t bendinde belirtilen tutar 457.900,79 TL, (3) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 196.243,19 TL,
ç) 584 üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 76, 00 TL
olarak uygulanır.
Söz konusu Tebliğ 1/1/2013 tarihinde yürürlüğe girer.
(7) Danıştay Onuncu Dairesinin Esas No. 2010/14579 sayılı dosyası üzerinden verdiği 24/5/2011
tarihli ve Esas No. 2009/16794 sayılı dosyası üzerinden verdiği 26/5/2010 tarihli kararlarıyla bu
yönetmeliğin Geçici 1 inci maddesinin yürütülmesi durdurulmuştur.
(8) Danıştay Yedinci Dairesinin 21/6/2011 tarihli ve Esas No. 2009/8888, Karar No. 2011/3510
sayılı kararı ile bu yönetmeliğin 585 inci maddesinin birinci fıkrasındaki “…sunulmak üzere ilgili gümrük
idaresine…” ibaresi ile aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları iptal edilmiştir.
(9) Bu değişiklik yayımı tarihinden üç ay sonra yürürlüğe girer.
(10) 13/12/2013 tarihli ve 28850 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gümrük Genel
Tebliği (Gümrük İşlemleri) (Seri No: 111)” in 3 üncü maddesi uyarınca, bu Yönetmeliğin;
a) 224 üncü mad desinin birinci fıkrasının c) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
5.196.500.00 TL,
b) 500 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 134.000.00 TL, (b) bendinde
belirtilen tutar 678.000.00 TL, (c) bendinde belirtilen tutar 678.000.00 TL,
c) 519 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
1.359.703.69 TL, (2) numaralı alt bendinde belirtilen tutar 475.896.29 TL, (3) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 203.955.55 TL,
ç) 584 üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 78.00 TL,
olarak uygulanır.
Söz konusu Tebliğ 1/1/2014 tarihinde yürürlüğe girer.
(11) Bu değişiklik ile 114 üncü maddesinin üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere dördüncü fıkra
eklenmiş ve fıkra numaraları buna göre teselsül ettirilmiştir.
(12) Bu değişiklik ile 576 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin sonunda yer alan “.” İşareti
“,” olarak değiştirilmiştir.
13 5/12/2014 tarihli ve 29196 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gümrük Genel Tebliği (Gümrük
İşlemleri) (Seri No: 119)” un 4 üncü maddesi uyarınca, bu Yönetmeliğin;
a) 224 üncü maddesinin birinci fıkrasının c) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
5.721.866,15 TL,
b) 500 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 147.000,00 TL, (b) bendinde
belirtilen tutar 746.000,00 TL, (c) bendinde belirtilen tutar 746.000,00 TL,
c) 519 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendind e belirtilen tutar
1.497.169,73 TL, (2) numaralı alt bendinde belirtilen tutar 524.009,40 TL, (3) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 224.575,46 TL,
ç) 584 üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 85,00 TL
olarak uygulanır.
Söz konusu Tebliğ 1/1/2015 tarihinde yürürlüğe girer.
(14) Bu değişiklik yayımını takip eden onbeşinci günden itibaren yürürlüğe girer.
15 Bu değişiklik 15/2/2015 tarihinde yürürlüğe girer.
16 Bu değişiklik yayımı tarihinden 30 gün sonra yürürlüğe girer.
17 Bu değişiklik 1/1/2016 tarihinde tarihinde yürürlüğe girer.
18 Bu maddenin uygulanması ile ilgili olarak 10/12/2015 tarihli ve 29558 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinin 224 üncü maddesinin birinci fıkrasının c) bendinin bir numaralı alt
bendi, 500 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri, 519 uncu maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendinin (1), (2) ve (3) numaralı alt bendi ve 584 maddesinde belirtilen tutarlar için
Gümrük Genel Tebliği (Gümrük İşlemleri) (Seri No:138)’ne bakınız.) (B u tutarlar ile ilgi değişiklikler
1/1/2016 tarihinde yürürlüğe girer.)
19 1/12/2016 tarihli ve 29905 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gümrük Genel Tebliği (Gümrük
İşlemleri) (Seri No: 143)” ün 4 üncü maddesi uyarınca, bu Yönetmeliğin;
a) 224 üncü maddes inin birinci fıkrasının c) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
6.272.522,18 TL,
b) 500 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 160.000,00 TL, (b) bendinde
belirtilen tutar 817.000,00 TL, (c) bendinde belirtilen tutar 817.000,00 TL,
c) 519 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen tutar
1.641.253,06 TL, (2) numaralı alt bendinde belirtilen tutar 574.438,56 TL, (3) numaralı alt bendinde
belirtilen tutar 246.187,96 TL,
ç) 584 üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 92,00 TL
olarak uygulanır.
Söz konusu Tebliğ 1/1/2017 tarihinde yürürlüğe girer.
20 Bu değişiklik 3/7/2017 tarihinde yürürlüğe girer.
21 Bu değişiklik 15/8/2017 tarihinde yürürlüğe girer.
22 Bu değişiklik 1/11/2017 tarihinde yürürlüğe girer.
23 17/12/2022 tarihli ve 32046 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük Genel Tebliği
(Gümrük İşlemleri) (Seri No: 189) ’nin 4 üncü maddesi ile bu Yönetmeliğin 500 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 1.654.000,00 TL, (b) bendinde belirtilen tutar 16.561.000,00 TL,
(c) bendinde belirtilen tutar 16.561.000,00 TL, 584 üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 523,00
TL olarak uygulanır. Bu değişiklik 1/1/2023 tarihinde yürürlüğe girer.
24 Bu değişiklik 1/1/2018 tarihinde yürürlüğe girer.
25 Bu maddelerdeki güncel tutarlar için 17/12/2022 tarihli ve 32046 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Gümrük Genel Tebliğin (Gümrük İşlemleri) (Seri No:189) 4 üncü maddesine bakınız.
26 Bu değişiklik 15/1/2019 tarihinde yürürlüğe girer.
27 3/1/2019 tarihli ve 30644 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişikliğin 12 nci maddesiyle, bu
değişiklikler 15/1/2019 tarihinde yürürlüğe girer.
28 Danıştay Yedinci Dairesinin Esas No:2013/6766 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin 493 üncü
maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “ Ancak, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununun eki (I) sayılı
listede yer alan eşyay a ilişkin kamu alacakları için götürü teminat uygulamasından yararlanılmaz.”
İbaresinin iptaline karar verilmiştir.
29 Danıştay Onuncu Dairesinin Esas No:2015/240 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin 78 inci maddesinin
dördüncü fıkrasının yürütmesinin durdurulmasına karar verilmiştir.
30 Danıştay Yedinci Dairesinin Esas No:2013/4363 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin Geçici 5 inci
maddesinin iptaline karar verilmiştir.
31 Danıştay Onuncu Dairesinin Esas No:2009/16191 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin Geçici 1 inci
maddesinin iptaline karar verilmiştir.
32 Danıştay Onuncu Dairesinin Esas No:2015/158 sayılı Kararı ile Yönetmeliğin 559 uncu
maddesinin üçüncü fıkrasının yürütmesinin durdurulmasına karar verilmiştir.
33 Bu değişiklik yayımı tarihinden iki ay sonra yürürlüğe girer.
34 1/4/2020 tarihli ve 31086 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğin 181
inci maddesinin onuncu fıkrasından sonra gelmek üzere on bir ve on ikinci fıkralar eklenmiş ve diğer
fıkra numarası buna göre teselsül ettirilmiştir.
(35) Bu değişiklik yayımı tarihinden iki ay sonra yürürlüğe girer.
(36) Bu değişiklik 1/1/20201 tarihinde yürürlüğe girer.
(37) 31/10/2020 tarihli ve 31290 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile, 30/9/2020
tarihli ve 31260 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmeliğin 6 ncı maddesi değiştirilmiştir. Bu
itibarla, bu değişiklikler 31/12/2020 tarihinde yürürlüğe girer.
(38) Danıştay Onuncu Dairesinin 12/9/20 19 tarihli ve Esas No:2014/6576; Karar No:2019/5627
sayılı Kararı ile 2/12/2014 tarihli ve 29193 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan değişiklik tarihinden önce
geçici depolama yeri açma ve işletme izin belgesi almış olanların bu haklarının kazanılmış hak ol arak
korunacağı ya da işyerlerini yeni düzenlemeye uygun hale getirmeleri için belli bir geçiş süreci
öngörülmesi yolunda bir geçiş hükmüne yer verilmemesi şeklindeki eksik düzenlenen kısmının iptaline
karar verilmiştir.
(39) Danıştay Onuncu Dairesinin 16/ 11/2020 tarihli ve Esas No:2015/3226; Karar No:2020/4964
sayılı Kararı ile 30/6/2015 tarihli ve 29402 sayılı Resmî Gazete’ de yayımlanan değişiklik tarihinden önce
geçici depolama yeri açma ve işletme izin belgesi almış olanların bu haklarının kazanılmış h ak olarak
korunacağı yolunda bir hükme yer verilmemesi şeklindeki eksik düzenlenen kısmının iptaline karar
verilmiştir.
(40) Bu değişiklik 1/1/2022 tarihinde yürürlüğe girer.
(41) Bu değişiklik yayımı tarihinden bir ay sonra yürürlüğe girer.
(42) Bu değişiklik 1/1/2023 tarihinde yürürlüğe girer.
(43) 3/1/2023 tarihli ve 32062 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklikle bu maddeye beşinci
fıkrasından sonra gelmek üzere altıncı fıkra eklenmiş ve sonraki fıkra buna göre teselsül ettirilmiştir.
(44) Bu değişiklik 1/2/2023 tarihinde yürürlüğe girer.
(45) Bu değişiklik yayımı tarihinden 60 gün sonra yürürlüğe girer.
(46) 3/5/2023 tarihli ve 32179 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile Yönetmeliğe 205
inci maddenin dördüncü fıkrasından sonra gelmek üzere beşinci fıkra eklenmiş ve diğer fıkralar buna
göre teselsül ettirilmiştir.
(47) 14/12/2024 tarihli ve 32752 say ılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gümrük Genel
Tebliği (Gümrük İşlemleri) (Seri No: 210)”un 4 üncü maddesi uyarınca, bu Yönetmeliğin;
a) 500 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen tutar 3.770.000,00 TL, (b)
bendinde belirtilen tutar 37.770.000,00 TL, (c) bendinde belirtilen tutar 37.770.000,00 TL,
b) 584 üncü maddesinde belirtilen usulsüzlük cezası 1.191,00 TL,
olarak uygulanır.
Söz konusu Tebliğ 1/1/2024 tarihinde yürürlüğe girer.
(48) 20/4/2024 tarihli ve 32523 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile bu maddeye 2 inci
fıkradan sonra gelmek üzere 3 üncü fıkra eklenmiş ve sonraki fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.
(49) Bu değişiklik yayımı tarihini takip eden otuzuncu gün yürürlüğe girer.
(50) Bu değişiklik yayımı tarihinden üç ay sonra yürürlüğe girer.
(51) Bu değişiklik 27/12/2024 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe
girer.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazetenin
Tarihi Sayısı
7/10/2009 27369 Mükerrer
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazetelerin
Tarihi Sayısı
1. 31/3/2010 27538
2. 2/7/2010 27629
3. 2/12/2010 27773
4. 31/12/2010 27802
5. 26/3/2011 27886
6. 30/4/2011 27920
7. 23/5/2011 27942
8. 16/7/2011 27996
9. 2/11/2011 28103
10. 28/12/2011 28156
11. 31/3/2012 28250
12. 12/6/2012 28321
13. 20/11/2012 28473
14. 10/1/2013 28524
15. 7/2/2013 28552
16. 5/4/2013 28609
17. 15/5/2013 28648
18. 12/6/2013 28675
19. 3/8/2013 28727
20. 21/11/2013 28828 Mükerrer
21. 21/5/2014 29006
22. 2/12/2014 29193
23. 31/1/2015 29253
24. 18/2/2015 29271
25. 13/3/2015 29294
26. 13/5/2015 29354
27. 30/6/2015 29402
28. 20/8/2015 29451
29. 22/1/2016 29601
30 13/2/2016 29623
31. 29/3/2016 29668
32. 7/10/2016 29850
33. 12/1/2017 29946
34. 1/8/2017 30141
35. 22/3/2018 30368
36. 3/1/2019 30644
37. 2/5/2019 30762
38. 24/5/2019 30783
39. 1/4/2020 31086
40. 11/8/2020 31210
41. 20/10/2020 31280
42. 10/12/2020 31330
43. 30/9/2020 31260
44. 13/2/2021 31394
45. 19/6/2021 31516
46. 24/9/2021 31608
47. 5/11/2021 31650
48. 30/12/2021 31705
49. 25/5/2022 31846
50. 3/1/2023 32062
51. 3/5/2023 32179
52 12/5/2023 32188
53. 9/1/2024 32424
54. 20/4/2024 32523
55. 14/12/2024 32752
56. 15/1/2025 32783